Каалін

Каалін
Небяспека	kaolin exposure[d]
Матэрыял	kaolinite[d] і сілікаты
Атрыманыя ўзнагароды	горная парода года[d] (2013)
Хімічная формула	Al₂H₄O₉Si₂
Vapor pressure	0 ± 1 мм рт.сл.
NIOSH Pocket Guide ID	0364
Time-weighted average exposure limit	5 ± 1 mg/m³, 10 ± 1 mg/m³ і 15 ± 1 mg/m³
Маса	0 кг
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Паклад кааліну (Венесуэла)

Каалі́н, белая гліна — асадкавая горная парода, складзеная галоўным чынам з каалініту, часам з дамешкамі пясчанага матэрыялу (кварц, слюда, палявы шпат і інш.). Назва паходзіць ад назвы мясцовасці Каалінь у правінцыі Цзянсі ў Кітаі, дзе ўпершыню быў знойдзены каалін.

Колер кааліну белы, жаўтаваты, шараваты, у выпадку наяўнасці арганічных дамешкаў — да чорнага. У сухім стане кавалкавая, слаба звязаная, тлустая навобмацак парода. Пры ўвільгатненні малапластычная. Валодае высокай вогнетрываласцю.

Месцараджэнні

Каалін здабываюць у Вялікабрытаніі (Карнуол), Германіі (каля Дрэздэна), Чэхіі (наваколле горада Карлавы Вары), ЗША (штат Джорджыя), на Урале, у Казахстане, на Украіне і інш.

Выкарыстанне

Найбольшую колькасць кааліну (да 50 % здабычы) спажывае цэлюлозна-папяровая прамысловасць у якасці напаўняльніка, вызначаючага якасць паперы. Каля 20 % кааліну выкарыстоўвае гумавая прамысловасць, 5—10 % фарфоравая і фаянсавая вытворчасць. Таксама каалін выкарыстоўваецца ў вытворчасці вогнетрывалых матэрыялаў, белага цэменту, будаўнічай і электратэхнічнай керамікі, у парфумерыі і медыцыне.
У хімічнай прамысловасці каалін выкарыстоўваецца ў якасці сыравіны пры атрыманні ультрамарыну, сернакіслага, хлорыстага алюмінію.

Літаратура

• Хімічны слоўнік навучэнца: Дапам. для вучняў / Б. Н. Качаргін, В. М. Макарэўскі, Л. Я. Гарнастаева, В. С. Аранская. — Мн.: Народная асвета, 2003. — С. 109. — 287 с. — 1 000 экз. — ISBN 985-12-0621-8.

Спасылкі

• Каолин (руск.) — артыкул з Вялікай савецкай энцыклапедыі
• Каолин Артыкул на сайце ХиМиК.ру (руск.)
• На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Каалін