Ιπτάμενη βόμβα V-1
 |
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. |
| Ιπτάμενη βόμβα V-1 Fieseler Fi 103 Flakzielgerät 76 (FZG-76) | |
|---|---|
  Πάνω: Σκίτσο της ιπτάμενης βόμβας V-1 με εσωτερική όψη Κάτω: Προετοιμασία ιπτάμενης βόμβας V-1 για την πτήση | |
| Τύπος | Ιπτάμενη βόμβα/ πύραυλος πλεύσης |
| Κατασκευαστής | Gerhard-Fieseler-Werke GmbH[1] |
| Χώρα προέλευσης | Ναζιστική Γερμανία |
| Παρθενική πτήση | 13 Ιουνίου 1944[1] |
| Κύριος χειριστής | Βέρμαχτ - κυρίως Λούφτβαφφε |
| Μονάδες που παρήχθησαν | π. 30.000[1] |
| Τύπος κινητήρα | παλμικός τζετ κινητήρας Argus As 109-014[1] |
| Ώση | 3,2[1] kN |
| Μήκος | 7,9[1] m |
| Εκπέτασμα | 5,37[1] m |
| Ύψος | 1,5 m[1] |
| Μεικτό βάρος | 2.200[1] kg |
| Μέγιστη ταχύτητα | 600[1] km/h |
| Αυτονομία | 250[1] km |
| Μέγιστο ύψος | 2.600[1] m |
Η Ιπτάμενη βόμβα V-1, συχνά αποκαλούμενη απλώς ως «ιπτάμενη βόμβα», επίσημη ονομασία από το Υπουργείο Αεροπορίας Fieseler Fi 103, (επίσης γερμ. Vergeltungswaffe 1)[2][1], ήταν ειδική πυραυλοκίνητη βόμβα/ πύραυλος πλεύσης που κατασκεύαζε και χρησιμοποιούσε η Ναζιστική Γερμανία περί τα τέλη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, την περίοδο 1944-1945. Η βόμβα αυτή ήταν ένα αυτοπροωθούμενο βλήμα μεγάλης ακτίνας δράσης που έγινε περισσότερο γνωστή ως «V-1» εκ του αρχικού γράμματος της γερμανικής λέξης «Vergeltungswaffe» (= όπλο αντιποίνων). Κατασκευάστρια εταιρεία ήταν η Gerhard-Fieseler-Werke GmbH, στην Κάσσελ της Έσσης.[1]
Συνολικά σχεδιάστηκαν κυρίως τρία όπλα με τον χαρακτηρισμό Vergeltungswaffe («Όπλα-V»), το V-1, V-2 και V-3, με το τρίτο να μην προλαβαίνει να χρησιμοποιηθεί λόγω συμμαχικών βομβαρδισμών στις εγκαταστάσεις ανάπτυξής του.[3][4] Η ιπτάμενη βόμβα V-1 χρησιμοποιούταν από τη Λούφτβαφφε και στη συνέχεια οι βαλλιστικοί πύραυλοι V-2 που χρησιμοποιούταν από το πυροβολικό του στρατού ξηράς. Το V-3 ήταν κανόνι πυροβολικού μεγάλου διαμετρήματος.[4]
Παρά ταύτα, η μαζική παραγωγή της V-1, που έφτασε συνολικά περί τις 30.000 μονάδες,[1] καθώς και η μαζική χρήση τους δεν κατάφεραν να επηρεάσουν τη γενικότερη διεξαγωγή των τότε επιχειρήσεων.
Γενικά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Συγκεκριμένα στη διάρκεια του Β΄ Π.Π. ο Αδόλφος Χίτλερ αμέσως μετά την απόβαση της Νορμανδίας (6 Νοεμβρίου 1944) άρχισε να δίνει στη δημοσιότητα στοιχεία για μυστικά όπλα που είχε το γερμανικό οπλοστάσιο προεξοφλώντας ότι θα μπορούσαν να επιφέρουν σπουδαία αποτελέσματα στην ταχύτερη επικράτηση της κυριαρχίας του. Στα πλαίσια της τότε προπαγάνδας του ψυχολογικού πολέμου οι ειδήσεις αυτές απέβλεπαν αφενός στην αποθάρρυνση των αντίπαλων συμμαχικών στρατευμάτων, αφετέρου στην ανόρθωση του ηθικού των δικών του δυνάμεων η κατάσταση των οποίων βρίσκονταν ήδη σε δύσκολη θέση τόσο στο ανατολικό όσο και στο δυτικό μέτωπο. Παράλληλα σχεδόν όλο το τότε τεχνικό επιστημονικό δυναμικό της Γερμανίας πάσχιζε για την ανακάλυψη νέων όπλων περισσότερο αποτελεσματικών σε όλα τα πεδία των μαχών (των κατά ξηρά, θάλασσα και αέρα).
Έτσι στις 12 Ιουνίου του 1944, τη νύκτα, ξημερώνοντας η επομένη το Λονδίνο δοκίμαζε - γνώριζε την καταστροφή του πρωτότυπου αυτού όπλου που ονομάστηκε ιπτάμενη βόμβα σ΄ ένα άνευ προηγουμένου καταιγισμού προσβολών. Παρόμοια τέτοια καταιγιστική προσβολή επαναλήφθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους αυτή τη φορά με βλήματα V-2, εναντίον του Λονδίνου και της Αμβέρσας επίσης με πολύ μεγάλες καταστροφές.
Μεταξύ 30 Μαίου 1940 και 30 Ιουνίου 1942, μόνο σε μια ακτίνα 16 χιλιομέτρων γύρω από την Αμβέρσα έπεσαν συνολικά 2.342 όπλα-V, κυρίως του πιο εξελιγμένου τύπου V-2.[5] Ενώ, στην περίοδο 13 Ιουνίου 1944 - 29 Μαρτίου 1945, είχαν πέσει στο Λονδίνο πάνω από 10.000 V-1, με 1/3 εξ αυτών να βρίσκουν τον στόχο τους, σύμφωνα με το Γερμανικό Μουσείο.[1]
Μία μεταπολεμική αναφορά του Ανώτατου Αρχηγείου της Συμμαχικής Εκστρατευτικής Δύναμης (SHAEF) εκτιμά ότι οι βόμβες V προκάλεσαν τον θάνατο σε 5.000 ανθρώπους και 21.000 τραυματισμούς, επί το πλείστων στις πόλεις της Αμβέρσας και της Λιέγης.[5]
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 «Flugkörper Fieseler Fi 103, V1 Flugbombe». digital.deutsches-museum.de (στα Γερμανικά και Αγγλικά). Γερμανικό Μουσείο. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2026.
- ↑ Fletcher, Zita Ballinger (26 Σεπτεμβρίου 2025). «How Hitler's fear-inducing 'flying bomb' ushered in drone warfare». Military Times (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2026.
- ↑ King, Benjamin (2009). Impact: The History Of Germany's V Weapons in World War II. Da Capo Press. σελ. 244. ISBN 978-0-7867-5167-9.
- 1 2 Max Hastings (2004) Armageddon: The Battle for Germany 1944–1945: 196.
- 1 2 «V-Bomb Damage in Belgium Extensive». Canberra Times. 17 Μαΐου 1945. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2013.
 |
Αυτό το λήμμα χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το. |
