Caritas in veritate
| Τμήμα μιας σειράς λημμάτων |
| Ρωμαιοκαθολικισμός |
|---|
 |
Η Caritas in veritate (ελληνικά: Φιλανθρωπία στην Αλήθεια) είναι η τρίτη και τελευταία εγκύκλιος του Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ΄, και η μόνη εγκύκλιος του που είχε να κάνει με κοινωνικά θέματα.[1] Υπογράφτηκε στις 29 Ιουνίου 2009[1] και δημοσιεύθηκε στις 7 Ιουλίου 2009. Αρχικά εκδόθηκε στα ιταλικά, στα αγγλικά, στα γαλλικά,σ τα γερμανικά, στα πολωνικά, στα Πορτογαλικά και στα ισπανικά.
Η εγκύκλιος ασχολείται με τα προβλήματα της παγκόσμιας ανάπτυξης και της προόδου προς το κοινό καλό, υποστηρίζοντας ότι τόσο η Αγάπη όσο και η Αλήθεια είναι ουσιώδη στοιχεία μιας αποτελεσματικής αντίδρασης σε αυτές τις αλλαγές. Το έργο απευθύνεται σε όλα τα στρώματα της παγκόσμιας κοινωνίας - υπάρχουν συγκεκριμένα σημεία που απευθύνονται σε πολιτικούς ηγέτες, επιχειρηματίες, θρησκευτικούς ηγέτες και οργανισμούς βοήθειας, αλλά το έργο στο σύνολό του απευθύνεται επίσης σε όλους τους ανθρώπους που έχουν καλή θέληση.
Η Caritas in veritate περιέχει εκτενή προβληματισμό για οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα. Ο Πάπας επισημαίνει ότι η Εκκλησία δεν προσφέρει συγκεκριμένες τεχνικές λύσεις, αλλά μάλλον ηθικές αρχές που καθοδηγούν τη διαμόρφωση τέτοιων λύσεων. Τα οικονομικά θέματα περιλαμβάνουν κριτική στον φονταμενταλισμό της ελεύθερης αγοράς, αν και απορρίπτεται μια απλουστευτική πόλωση ανάμεσα στο μοντέλο της ελεύθερης αγοράς και τις παρεμβατικές λύσεις ενός μεγάλου κράτους. Δίνεται έμφαση στην ανάγκη οι ενέργειες όλων των οικονομικών παραγόντων να καθοδηγούνται από την ηθική, καθώς και από το κίνητρο του κέρδους. Άλλοι τομείς που συζητούνται περιλαμβάνουν την πείνα, το περιβάλλον, τη μετανάστευση, τον σεξουαλικό τουρισμό, τη βιοηθική, τον πολιτισμικό σχετικισμό, την κοινωνική αλληλεγγύη, την ενέργεια και ζητήματα πληθυσμού.
Σύνοψη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η εγκύκλιος διαιρείται σε έξι κεφάλαια, μαζί με μια εισαγωγή και ένα συμπέρασμα.
Εισαγωγή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η εγκύκλιος αρχίζει με μια συζήτηση για το πώς η αγάπη και η αλήθεια αποτελούν θεμελιώδη στοιχεία της ανάπτυξής μας, τόσο ως άτομα όσο και για την ανθρωπότητα στο σύνολό της. Η αγάπη (φιλανθρωπία)[α] περιγράφεται ως μια εξαιρετική δύναμη που ωθεί τους ανθρώπους να αγωνίζονται για το κοινό καλό: «Όσο περισσότερο προσπαθούμε να διασφαλίσουμε ένα κοινό καλό που ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες των συνανθρώπων μας, τόσο πιο αποτελεσματικά τους αγαπούμε». Ο Πάπας τονίζει ότι, ενώ η αγάπη βρίσκεται «στην καρδιά της κοινωνικής διδασκαλίας της Εκκλησίας», πρέπει να συνδέεται με την αλήθεια ώστε να παραμένει δύναμη για το καλό. Χωρίς την αλήθεια, η αγάπη μπορεί να μετατραπεί σε ένα «κενό κέλυφος», το οποίο γεμίζει με συναισθηματικές επιρροές που, στη χειρότερη περίπτωση, μπορούν να οδηγήσουν τη αγάπη να μετατραπεί στο αντίθετό της. Παρομοίως, η κοινωνική δράση χωρίς αλήθεια μπορεί να καταλήξει να «εξυπηρετεί ιδιωτικά συμφέροντα και τη λογική της εξουσίας». Ένας ακόμη κίνδυνος για το άτομο χωρίς την αλήθεια είναι να πέσει θύμα μιας υπερβολικά σκεπτικιστικής και εμπερειστικής θεώρησης της ζωής. Ο Πάπας αποτίει φόρο τιμής στην εγκύκλιο του Πάπα Παύλου ΣΤ΄ του 1967 Populorum progressio,[2] την οποία περιγράφει ως τη «Rerum novarum της εποχής της».[β] Ο Βενέδικτος συνεχίζει αναγνωρίζοντας ότι επαναλαμβάνει το βασικό θέμα της Populorum progressio, καλώντας τους ανθρώπους να αγωνιστούν για μεγαλύτερη ανάπτυξη με όλη τους την καρδιά και το πνεύμα. Δηλώνει ότι ο χριστιανός καλείται να συμμετέχει πολιτικά προς όφελος των άλλων ανθρώπων, στο μέτρο των δυνατοτήτων του, και εξίσου να αγαπά και να βοηθά τον πλησίον του σε ατομικό επίπεδο.
Σημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Ο όρος «Caritas» μπορεί να μεταφραστεί είτε ως αγάπη είτε ως φιλανθρωπία. ;Oταν ο Πάπας χρησιμοποιεί τη λέξη φιλανθρωπία στην εγκύκλιο, αυτή χρησιμοποιείται πάντοτε τουλάχιστον εν μέρει με την παλαιότερη σημασία της, δηλαδή ως αγάπη.
- ↑ Η «Rerum novarum» ήταν εγκύκλιος του 1891, ευρέως αναγνωρισμένη για τον προοδευτικό κοινωνικό της αντίκτυπο, όπως η υποστήριξη του δικαιώματος των εργαζομένων να σχηματίζουν συνδικάτα και το καθήκον των εργοδοτών να τους καταβάλλουν έναν μισθό που να εξασφαλίζει αξιοπρεπή διαβίωση.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Latkovic 2010, σελ. 208.
- ↑ Latkovic 2010, σελίδες 208–209.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
- Benestad, J. Brian (2011). Church, State, and Society: An Introduction to Catholic Social Doctrine. Washington: Catholic University of America Press. ISBN 978-0-8132-1923-3.
- ——— (2014). «Three Themes in Benedict XVI's Caritas in veritate». Στο: Guerra, Marc D., επιμ. Pope Benedict XVI and the Politics of Modernity. Abingdon, England: Routledge. σελίδες 97ff. ISBN 978-0-415-63714-5.
- Franklin, James (2011). «Caritas in Veritate: Economic Activity as Personal Encounter and the Economy of Gratuitousness». Solidarity: The Journal of Catholic Social Thought and Secular Ethics 1 (1): Art. 1. ISSN 1839-0366. https://researchonline.nd.edu.au/solidarity/vol1/iss1/3/. Ανακτήθηκε στις 26 November 2017.
- Latkovic, Mark S. (2010). «New Catholic Encyclopedia Supplement 2010». Στο: Fastiggi, Robert L., επιμ. New Catholic Encyclopedia Supplement 2010. 1. Farmington Hills, Michigan: Gale, σσ. 208–210. ISBN 978-1-4144-7589-9.
- Lorbiecki, Marybeth (2014). Following St. Francis: John Paul II's Call for Ecological Action. New York: Rizzoli Ex Libris. ISBN 978-0-8478-4273-5.
- Sirico, Robert A. (2014). «Subsidiarity and the Reform of the Welfare of the Nation State». Στο: Evans, Michelle· Zimmermann, Augusto, επιμ. Global Perspectives on Subsidiarity. Ius Gentium: Comparative Perspectives on Law and Justice. 37. Dordrecht, Netherlands: Springer Science+Business Media. σελίδες 107–127. doi:10.1007/978-94-017-8810-6. ISBN 978-94-017-8810-6. ISSN 1534-6781.
- Zięba, Maciej (2013). Papal Economics: The Catholic Church on Democratic Capitalism, from Rerum Novarum to Caritas in Veritate. Wilmington, Delaware: ISI Books. ISBN 978-1-61017-091-8.
Περαιτέρω ανάγνωση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
- Pabst, Adrian (2012) [2011]. The Crisis of Global Capitalism: Pope Benedict XVI's Social Encyclical and the Future of Political Economy. Cambridge, England: James Clarke & Co. ISBN 978-0-227-68016-2.
- Ratzinger, Joseph (1986). «Church and Economy: Responsibility for the Future of the World Economy». Communio: International Catholic Review 13 (3): 199–204. http://www.communio-icr.com/articles/PDF/ratzinger13-3.pdf. Ανακτήθηκε στις 26 November 2017.
- Williams, Thomas D. (2010). «Ever Ancient, Ever New: Caritas in Veritate and Catholic Social Doctrine». Alpha Omega 13 (1): 45–66. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-12-01. https://web.archive.org/web/20171201044100/https://riviste.upra.org/index.php/ao/article/view/204. Ανακτήθηκε στις 26 November 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- (στα αγγλικά) Ολόκληρο κείμενο της Caritas in veritate
- Ολόκληρος κείμενο της εγκύκλιου σε άλλες γλώσσες (δε περιλαμβάνονται τα ελληνικά)
- (στα αγγλικά) Συνοπτική επιστολή της εγκύκλιου από το Γραφείο Τύπου του Βατικανού.
- (στα αγγλικά) Άρθρο του John L Allen Jr «Οικονομική εγκύκλιος «πιο πολύ για την ηθική παρά για τη δομή» (Econ encyclical 'more on ethics than structure) 5 Μαρτίου 2009
- John Thavis, Catholic News Service, "'Love in Truth': Honing the idea that charity is litmus test of faith" στο Library of Congress (αρχειοθετήθηκε 2008-12-10) (στα αγγλικά)
- Κριτική του Καπιταλισμού 13 Ιουλίου 2009
- (αγγλικά) Doing The Truth In Love: An Evangelical Call for Response to Caritas In Veritate[νεκρός σύνδεσμος]
- Webeditorial by Tobias Winright, "Caritas in Veritate, Not Your Father's Social Encyclical," Political Theology, January 06, 2010 at Archive.is (αρχειοθετήθηκε 2013-01-31)
