Bruna bubuko

Kiel legi la taksonomionBruna bubuko
	;
Biologia klasado
Regno:	Animaloj, Animalia;
Filumo:	Ĥorduloj, Chordata;
Klaso:	Birdoj, Aves;
Ordo:	Strigoformaj, Strigiformes;
Familio:	Strigedoj, Strigidae;
Genro:	Ninox; Hodgson, 1837
Specio:	Bruna bubuko, N. scutulata;
Dunomo
	Ninox scutulata; (Raffles, 1822)
Konserva statuso
	; Konserva statuso: Malplej zorgiga
Aliaj Vikimediaj projektoj
	Sistematiko en Vikispecioj
	Komunejo pri Bruna bubuko
	v • d • r

Bruna bubuko (Ninox scutulata) en Naturrezervejo Kuldiha, Odiŝo, Barato.

Bruna bubuko (Ninox scutulata), konata ankaŭ kiel Bruna akcipitrostrigo, estas specio de strigo en la familio Strigedoj. Ĉi tiu specio estas parto de la pli granda grupo de strigoj konataj kiel tipaj strigoj, Strigedoj, kiu enhavas la plej multajn speciojn de strigoj. La alia grupo estas la Turstrigoj, Titonedoj. Ĝi estas specio de strigo loĝanta reproduktulo en suda Azio el Barato, Srilanko, Butano, Bangladeŝo kaj Nepalo oriente ĝis okcidenta Indonezio kaj suda Ĉinio.

Taksonomio

La Bruna bubuko estis formale priskribita en 1822 fare de Stamford Raffles el specimeno kolektita en Sumatro laŭ la dunoma nomo Strix scutulata.^[1] La specia epiteto devenas el Latina scutulatus kun la signifo "diamanto-forma".^[2] La bruna bubuko estas nun metita kun la aliaj bubukoj en la genron Ninox, kiun enkondukis la angla natursciencisto Brian Houghton Hodgson en 1837.^[3]^[4]

Aspekto

Alvoko el Suda Bengalo, Barato

La bruna bubuko estas mezgranda strigo kun longo de 32 cm. Ĝi havas akcipitro-similan formon pro sia longa vosto kaj manko de klara vizaĝdisko. La supraj partoj estas malhelbrunaj, kun strieca vosto. La subaj partoj estas blankecaj kun ruĝecbruna strieco, kvankam la subspecio trovita en la Andamanoj havas malhelbrunajn subajn partojn. La okuloj estas grandaj kaj flavaj. Ambaŭ seksoj estas similaj.^[5]

Tiu ĉi specio estas tre noktema, sed ĝi ofte povas esti trovita per la malgrandaj birdoj, kiuj ĉikanas ĝin dum ĝi ripozas en arbo. Ĝi manĝas ĉefe grandajn insektojn, ranojn, lacertojn, malgrandajn birdojn kaj musojn. La krio estas ripetata malalta, mola, muzika u-uk ...uu-uk... kiu povas esti aŭdata ĉe krepusko kaj tagiĝo. Tiu ĉi strigo estas tre ofta en urboj kiel Kolombo, Srilanko, same kiel en antaŭurbaj areoj proksime al konstruaĵoj.

Oni agnoskis jenajn naŭ subspeciojn:^[4]

N. s. lugubris (Tickell, 1833) — norda, nordorienta, centra Barato kaj Nepalo
N. s. burmanica Hume, 1876 — nordorienta Barato ĝis suda Ĉinio, Hindoĉino kaj Tajlando
N. s. hirsuta (Temminck, 1824) — suda Barato kaj Srilanko
N. s. isolata Baker, ECS, 1926 — Kar Nikobar
N. s. rexpimenti Abdulali, 1979 — Granda Nikobaro
N. s. scutulata (Raffles, 1822) — Malaja duoninsulo, Riau Arkipelago, Sumatro kaj Insulo Bangka
N. s. javanensis Stresemann, 1928 — okcidenta Javo
N. s. borneensis (Bonaparte, 1850) — Borneo kaj nordaj Natunaj Insuloj
N. s. palawanensis Ripley & Rabor, 1962 — Palavano (okcidenta Filipinoj)

Distribuado kaj habitato

La bruna bubuklo estas loĝanta reproduktulo en plejparto de tropika suda Azio de la Mezoriento ĝis suda Ĉinio. Ĝia vivejo estas arbarriĉa kamparo kaj arbaro. Ĝi demetas tri ĝis kvin ovojn en arbotruo.

Ekzistas du registroj de la bruna bubuko en la okcidenta hemisfero: individuo fotita sur la insulo Sankta Paŭlo, Alasko, la 27-an de aŭgusto 2007,^[6] kaj mortinta strigo trovita sur la insulo Kisko en 2008.^[7]

Bildaro

Ovoj, kolekto de Muzeo Wiesbaden
Bruna bubuko ĉe Samsing en la distrikto de Darĝiling de Okcidenta Bengalio, Barato.
Paro de Brunaj bubukoj, Birdorezervejo Thattekad, Keralo, Barato

Referencoj

↑ (1822) “Second part of the descriptive catalogue of a zoological collection made in the Island of Sumatra and its vicinity”, Transactions of the Linnean Society of London 13 (2), p. 277–340 [280]. doi:10.1111/j.1095-8339.1821.tb00065.x.
↑ Jobling, James A.. (2010) The Helm Dictionary of Scientific Bird Names. London: Christopher Helm. ISBN 978-1-4081-2501-4.
↑ (1837) “Indication of a new genus belonging to the Strigine family, with description of the new species and type”, Madras Journal of Literature and Science 5, p. 23–25.
1 2 Owls. IOC World Bird List Version 11.1. International Ornithologists' Union (January 2021). Alirita 20a de Majo 2021 .
↑ Kennedy, Robert. (2000) A Guide to the Birds of the Philippines (angle). Oxford: OUP Oxford. ISBN 978-0-19-854668-9.
↑ Brown Hawk Owl: A Reference for North and Central American Owls
↑ Bond, Alexander & Jones, I.L. (2010). A brown hawk-owl (Ninox scutulata) from Kiska Island, Aleutian Islands, Alaska. 41. 107-110.

Olson, Storrs L. (1985): IX.C. Strigiformes. En: Farner, D.S.; King, J.R. & Parkes, Kenneth C. (eld.): Avian Biology 8: 129–132. Academic Press, New York.
Grimmett, Richard. (1999) Birds of India, Pakistan, Nepal, Bangladesh, Bhutan, Sri Lanka, and the Maldives. Princeton, N.J.: Princeton University Press. ISBN 978-0-691-04910-6.