Rote-insula bubuko
 | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Biologia klasado | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| Ninox rotiensis (Johnstone & Darnell, JC, 1997) | ||||||||||||||
Aliaj Vikimediaj projektoj | ||||||||||||||
Rote-insula bubuko (Ninox rotiensis) estas specio de strigo en la familio Strigedoj. Ĝi estas specio de strigo endemia de Rote Insulo en Malgrandaj Sundoj de Indonezio.
Ĝi estis por la unua fojo priskribita por la scienco en 1997 fare de la aŭstraliaj biologoj Ronald Johnstone kaj J.C. Darnell ek ino kolektita per nebula reto en 1990.[1] Ĝi estas pli malgranda ol la Aŭstralia bubuko, kun tre striecaj unuarangaj flugilplumoj, pugo kaj vosto.[2] Ĝi estas surloke ofta, kaj konata kiel Tuterui kaj Kokorok en Landu kaj Oelaba lokoj respektive en la insulo.[3] Analizoj pri genetiko kaj alvoko montris, ke ĝi estas ege diverĝa el la aŭstraliaj populacioj de la Aŭstralia bubuko, kio konduksi Gwee kaj kolegojn sugesti, ke ĝi estu reklasita kiel aparta specio,[4] kio finfine okazis en 2019.
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ (1997) “Description of a new subspecies of boobook owl Ninox novaeseelandiae (Gmelin) from Roti Island, Indonesia”, Western Australian Naturalist 21, p. 161–74. Arkivigite je 2020-09-25 per la retarkivo Wayback Machine
- ↑ (2009) Owls of the World, Helm Identification Guides. A&C Black, p. 457–59. ISBN 978-1-4081-0884-0.
- ↑ (2010) “Asian enigma. First field observations of Ninox (novaeseelandiae) rotiensis on Roti island, Lesser Sundas, Indonesia”, BirdingASIA 13, p. 85–89.
- ↑ (2017) “Bioacoustic and multi-locus DNA data of Ninox owls support high incidence of extinction and recolonisation on small, low-lying islands across Wallacea”, Molecular Phylogenetics and Evolution 109, p. 246–58. doi:10.1016/j.ympev.2016.12.024. Bibkodo:2017MolPE.109..246G.
- Olson, Storrs L. (1985): IX.C. Strigiformes. En: Farner, D.S.; King, J.R. & Parkes, Kenneth C. (eld.): Avian Biology 8: 129–132. Academic Press, New York.
- Pizzey, Graham, kaj Knight, Frank (2000). A Field Guide to the Birds of Australia. Angus & Robertson, 3a eld. (ISBN 0-207-19714-8)
- Higgins, P.J.. (1999) Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds. Volume 4: Parrots to Dollarbird. Melbourne, Victoria: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-553071-1.
[rompita ligilo]
Bibliografio
[redakti | redakti fonton]- (2017) “Bioacoustic and multi-locus DNA data of Ninox owls support high incidence of extinction and recolonisation on small, low-lying islands across Wallacea”, Molecular Phylogenetics and Evolution 109, p. 246–58. doi:10.1016/j.ympev.2016.12.024. Bibkodo:2017MolPE.109..246G.
