Stratis Myrivilis
| Stratis Myrivilis | |||||
|---|---|---|---|---|---|
 | |||||
| Persona informo | |||||
| Στρατής Μυριβήλης | |||||
| Naskonomo | Efstratios Stamatopoulos | ||||
| Naskiĝo | 30-an de junio 1892 en Mitileno | ||||
| Morto | 19-an de julio 1969 (77-jaraĝa) en Ateno | ||||
| Lingvoj | moderna greka vd | ||||
| Ŝtataneco | Otomana Imperio Grekio  vd | ||||
| Alma mater | Nacia kaj Kapodistria Universitato de Ateno vd | ||||
Subskribo  | |||||
| Familio | |||||
| Parencoj | Eleni Myrivili (en)  (nepino) vd | ||||
| Profesio | |||||
| Alia nomo | Stratis Myrivilis • Στρατής Μυριβήλης vd | ||||
| Okupo | verkisto vd | ||||
| Verkado | |||||
| Verkoj | Vasilis Arvanitis ❦ Life in the Tomb vd | ||||
| |||||
| vd | Fonto: Vikidatumoj | ||||
Efstratios STAMATOPOULOS (greke Ευστράτιος Σταματόπουλος, naskiĝis la 30-an de junio 1890 en Lesbo – mortis la 19-an de julio 1969 en Ateno) estis greka verkisto. Li estas konata pro verkado de romanoj, noveloj kaj noveloj sub la pseŭdonimo Stratis MYRIVILIS (Στρατής Μυριβήλης). Li estas asociita kun la " Generacio de la 1930-aj jaroj " (d:Q174988).[1] kaj ofte konsiderata la plej elstara reprezentanto de la modernismo en sia lando. Li estis nomumita por la Nobel-premio pri literaturo tri fojojn (1960, 1962 kaj 1963).[2]
Liaj gravaj verkaĵoj estas Vivo en la Tombo, La Sankta Sireno kaj La Instruisto kun Oraj Okuloj. Li estis prezidanto de la arta konsilio de la Greka Nacia Teatro, prezidanto de la Verkista Unio en sia lando. En 1958, post malsukcese nomumita ses fojojn, li fine fariĝis membro de la Helena Akademio (Akademio de Atemo) - malfrua rekono de lia grava kontribuo al la greka literaturo.
Li verkis romanojn, novelojn kaj novelojn kun militaj temoj kaj protesta karaktero aŭ per kiuj li priskribis la ordinaran vivon de la greka socio. La riĉeco de lirikaj elementoj kaj stila prilaboro estas rimarkindaj.
Myrivilis debutis en prozo per la poemo "La Frenezulo" (1909). Li unue deklaris sin verkisto en 1915 per la noveloj "Ruĝaj Rakontoj". La unua periodo de lia literatura verkaro reflektas lian nunan kaj lastatempan pasintecon, lian vivon en Mitileno, sed ĉefe lian partoprenon en militoj. La kulmino de lia kontraŭmilita spirito estas lia romano " Vivo en la Tombo " (1924), kun motivoj el la Unua Mondmilito, altiris internacian atenton, kaj ĉi tiu periodo kulminis en 1932 per la romano "La Instruisto kun Oraj Okuloj".
Lia plej grava verko, Vivo en la Tombo, enhavas multajn aŭtobiografiajn elementojn. Kiel Kostoulas, la ĉefrolulo, Myrivilis servis en la armeo, kaj multaj el la ĉapitroj de la verko komenciĝas per notoj el lia propra taglibro. Kiel lia ĉefrolulo, li estis studento sur Lesbo kiam li estis rekrutita meze de ondo da naciisma fervoro. Myrivilis havis abundan milittempan sperton por uzi post jardeko. Reveninte al civila vivo, li verkis fikcion, ĵurnalismon kaj pacifistan propagandon. De aprilo 1923 ĝis januaro 1924, Myrivilis publikigis, en seriigita formo, la unuan version de sia romano pri la Unua Mondmilito, Vivo en la Tombo, en la semajna gazeto Kambana. Pli longa, reviziita versio estis publikigita en Ateno en 1930, kaj preskaŭ subite, Myrivilis famiĝis tra Grekio. Vivo en la Tombo establis lin kiel majstran metiiston de greka prozo, kaj la verko mem estis vidita kiel turnopunkto en la evoluo de greka proza fikcio, markante ĝian plenaĝiĝon.[3]
Dum la dua periodo, li turnis sin al la pasinteco kaj memoroj el sia infanaĝo. Verkoj de tiu periodo inkluzivas la novelojn Vasilis Arvanitis (1943), Idoloj (Τα παγανά, 1945), Pan (1946), la romanon La Sankta Sireno (Η Παναγιά η Γοργόνα, 1949) kaj la kolektojn de "La Libroj", nome: Verda libro (1935), Blua libro (1939), Ruĝa Libro (1952) kaj Roza libro (1959).
Verkaro
[redakti | redakti fonton]- 1923 : Nē zoē en táphō ("Vivo en la Tombo");
- 1933 : Hē daskála me ta chrysā mátia ("La Instruisto kun la Oraj Okuloj");
- 1955 : Hē Panagia hē Gorgóna ("Madono Gorgona").
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ A. Karantonis, Πεζογράφοι και πεζογραφήματα της γενιάς του '30, Papadimas, Athens, 1990.
- ↑ Nomuma datenbazo. Alirita 2017-04-19 .
- ↑ Andreas Karandonis, "The Prose of Stratis Myrivilis", trans. J. A. Case-Kessissoglou, The Charioteer, 1(1960), 92.
