Elizabeth Nourse
| Elizabeth Nourse | |
|---|---|
| Bizitza | |
| Jaiotza | Mount Healthy, 1859ko urriaren 26a |
| Herrialdea | |
| Talde etnikoa | estatubatuar zuria |
| Heriotza | Parisko 6. barrutia eta Paris, 1938ko urriaren 8a (78 urte) |
| Heriotza modua | berezko heriotza: bularreko minbizia |
| Hezkuntza | |
| Heziketa | Art Academy of Cincinnati (en) Académie Julian (en) |
| Hizkuntzak | ingelesa |
| Irakaslea(k) | Gustave Boulanger Jules Joseph Lefebvre |
| Jarduerak | |
| Jarduerak | margolaria, eskultorea, Irarlea, ilustratzailea eta artista |
| Lantokia(k) | Londres Paris Herbehereak eta Volendam |
| Lan nabarmenak | ikusi
|
| Jasotako sariak | ikusi
|
| Mugimendua | errealismoa |
| Genero artistikoa | genero-margolana paisaia margolaritza Itsas ikuspegia |
Elizabeth Nourse (Mount Healthy, Ohio, AEB, 1859ko urriaren 26a - Paris, Frantzia, 1938ko urriaren 8a) estatubatuar margolari errealista izan zen.[1] Dekorazio-pinturan eta eskulturan ere lan egin zuen. Bere garaikideek «Estatu Batuetako lehen emakume margolariatzat» hartzen zuten, baita «Frantzian bizi ziren emakume margolari estatubatuarren artean aintzindaria, baita emakume artista nabarmenenetako bat ere». Nourse Société Nationale des Beaux-Artsen onartu zuten lehen emakume estatubatuarra izan zen.[2] Luxenburgoko Museoaren bilduma iraunkorrerako Frantziako gobernuak bere koadroetako bat erosi izanaren ohorea eduki zuen.[3][4] Nourseren estiloa Henry J. Seldis Los Angeleseko kritikariak deskribatu zuen, «pintura errealista sozialaren aitzindari» gisa. Bere lanetako batzuk Cincinnatiko Arte Museoan daude ikusgai.[5]
Bizitza
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Lehen urteak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Elizabeth 1859ko urriaren 26an jaio zen familia katoliko batean, Caleb Elijah Nourse eta Elizabeth LeBreton Rogers Nourseren alaba zen. Bera eta bere ahizpa bikia, Adelaide, hamar anai-arrebetatik gazteenak ziren. Hamabost urte zituela, Cincinnati-ko McMicken Diseinu Eskolara joan zen (geroago Cincinnati-ko Arte Akademia), eta bertan Thomas Satterwhite Noblek emandako marrazketa naturaleko klasean onartutako lehen emakumeetako bat izan zen. Han akuarela ere landu zuen. Zazpi urtez ikasi zuen eskolan, eta irakasle postua ere eskaini zioten, baina uko egin zion margolaritzan buru-belarri aritzeko.[2]
1882an bere gurasoak hil ziren eta, mezenas baten laguntzarekin, New Yorkera joan zen ikasketekin jarraitzeko, Art Students League delakoan. 1883an, Cincinnatira itzuli zen eta etxe barruak apainduz eta erretratuak margotuz ateratzen zuen bizimodua. 1884 eta 1886 artean, uda gehienak Tennesseen eman zituen, Apalache mendietan, paisaiak akuarelaz margotzen.[2]
Paris
[aldatu | aldatu iturburu kodea]1887an, Parisera (Frantzia) joan zen bizitzera, Louise ahizpa zaharrenarekin batera. Bertan, Académie Julian-en, Gustave Boulanger eta Jules Lefebvrerekin ikasi zuen. Parisen ikasten ari zela, Caroline Augusta Lord margolaria ezagutu zuen Noursek. Hara iritsi zenean trebetasun handia erakutsi zuen; izan ere, Cincinnatiko egonaldian bere estiloa garatuta zeukan eta berehala amaitu zituen ikasketak eta bere estudioa ireki zuen. 1888an, bere lanak Société des Artistes Français-en egindako erakusketa handian aurkeztu zituen. Landutako gaiak sarritan emakumeak, batez ere nekazariak, eta Frantziako landa eremuko irudiak ziren.[2][6]
Gehienbat Parisen bizitzen eta lanean jarraitu bazuen ere, Nourse Europan, Errusian eta Afrika iparraldean ibili zen luzaroan, ezagutzen zuen jendea margotzen.[6]
New Woman (Emakume Berria)
[aldatu | aldatu iturburu kodea]XIX. mendeko "Emakume Berrietako" bat izan zen, inoiz ezkondu ez ziren emakumezko artista arrakastatsu eta oso trebatuak, hala nola Ellen Day Hale , Mary Cassatt , Elizabeth Coffin eta Cecilia Beaux . Hale, Nourse eta Coffinek "autorretratu sinesgarriak sortu zituzten, beldurrik gabe aurkeztu ziren kode sozialei eta emakumeak gizartean duen lekuari buruz onartutako ideiei aurre egiteko prest zeuden gizabanako gisa. Izan ere, 1880ko eta 1890eko hamarkadetako Emakume Berrien erretratuak emakume kementsuen interpretazio ahaztezinak ziren, beren buruaz seguru eta arrakastatsuak.”[7]
Aktibismoa Lehen Mundu Gerran
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Lehen Mundu Gerran, Noursek AEBetako emigrante gehienak ez bezala, Parisen geratu zen. Han, gerrako errefuxiatuei laguntzeko lan egin zuen, eta Estatu Batuetan eta Kanadan zituen lagunei dohaintzak eskatu zizkien, gatazkak kaltetutako pertsonentzat. 1921ean, Laetare domina jaso zuen "gizateriari egindako zerbitzu bikainagatik", urtero Indianako Notre Dame Unibertsitateak emandako saria.[2]
Ondorengo urteak eta heriotza
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Noursek erakusketak utzi zituen 1924an, baina margotzen jarraitu zuen. Bere ahizpa hil zenean 1927an, gaixotu eta depresioan erori zen. 1920an, bularreko minbiziaren ebakuntza egin zioten eta, 1937an, minbizia berriro agertu zitzaion. 1938ko urriaren 8an hil zen.[2][8][9][10]
Lan hautatuak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Margolanak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Two Children Seated 1880, akuarela eta gouachea paper gainean
- La mère, 1888, oihal gaineko olio-pintura
- Fisher Girl of Picardy, 1888, oihal gaineko olio-pintura
- Fisher Woman and Child 1889, paper gainean akuarela
- The Three Ages 1890, oihal gaineko olio encimaoleoa .
- The Bargello, Florentzia 1890, akuarela
- Italian Peasant Girl 1891, taula gaineko olio-pintura
- The Kiss 1892, oihal gaineko olioa,
- Mère et fillette hollandaise, 1895, oihal gaineko olio-pintura
- L'heures d' été ca. 1895, olio-pintura oihal gainean
- L'enfant endormi ca. 1901, akuarela paper gainean
- Meditation 1902, olio gaineko olio-pintura
- Paysanne de Penmarc'h ca. 1903, olio-pintura oihal gainean
- Mother with Baby in Carriage ca. 1905-07, paper gaineko pastela
- L'enfant qui dort ca. 1912, olio-pintura oihal gainean
- Jardin du Luxembourg le printemps, ca. 1920, akuarela paper gainean
Eskultura
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Caleb Nourseren bustoa ca. 1881, igeltsua
- Louise Nourse 1899, igeltsua erliebean,
- Le Père et la Mère Léthias 1899, igeltsua erliebean
Sariak eta aintzatespenak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Sariak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Iruditegia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Nourse Picardy girl. Smithsonian American Art Museum
- Happy Days, 1905
- Head of an Algerian, 1898. New Britain Museum of American Art
- Meditation, 1902.
- Head of a Girl, ca 1882. Cincinnati Art Museum
- La mere, 1888. Cincinnati Art Museum
- Woman with a Harp, 1887. Cincinnati Art Museum
- Moorish Boy, 1897. Cincinnati Art Museum
- Venice, arkatz-trazuen gaineko akuarela, 1891. Cincinnati Art Museum
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ Burke, Mary Alice Heekin. (1983). «The rediscovery of Elizabeth Nourse» Queen City Heritage (Spring).
- 1 2 3 4 5 6 Burke, Mary A. H.; Fink, Lois M.. (1983). «Elizabeth Nourse, 1859-1938: A Salon Career» Woman's Art Journal 4 (1): 59. doi:. ISSN 0270-7993. (kontsulta data: 2026-10-02).
- 1 2 "Elizabeth Nourse" artxibo kopia Wayback Machinen.
- ↑ Elizabeth Nourse (1859-1938 ). .
- ↑ Nourse, Elizabeth. (2002). (1859–1938). Women in World History: A Biographical Encyclopedia. HighBeam Research.. Gale Research Inc., ed..
- 1 2 ARONSON, JULIE. (2022-11-01). «Elizabeth Nourse (1859–1938)» The Unforgettables (University of California Press): 50–56. ISBN 978-0-520-38557-3. (kontsulta data: 2026-10-05).
- ↑ Connor, Holly Pyne, ed. (2006). Off the pedestal: new women in the art of Homer, Chase, and Sargent. Newark Museum ; Rutgers University Press ISBN 978-0-8135-3696-5. (kontsulta data: 2026-10-05).
- ↑ (Ingelesez) Admin. (2020-03-24). «Elizabeth Nourse, The “First Woman Painter of America”» portrait-society (kontsulta data: 2026-10-05).
- ↑ Aronson, Julie, ed. (2003). The Cincinnati Wing: the story of art in the Queen City. Cincinnati Art Museum, Ohio University Press ISBN 978-0-8214-1487-3. (kontsulta data: 2026-10-05).
- ↑ Pennington, Estill Curtis; Kelly, James C.. (1985-09). The South on Paper: Line, Color & Light. South Carolina Department of Natural Resource ISBN 978-0-9632836-3-4. (kontsulta data: 2026-10-05).
- ↑ «Elizabeth Nourse, American Artist, 78: Cincinnati Woman Who Won Many Honors Dies in Paris» New York Times 10 de octubre de 1938.