Zenbakizko (hizkuntzalaritza)
Hizkuntzalaritzan, zenbakizkoa[1], zentzurik zabalenean, kantitate bat deskribatzen duen hitz edo esamoldea da. Gramatikaren teoria batzuek "zenbakizko" hitza erabiltzen dute substantibo baten kantitatea zehazten duen determinatzaile gisa jokatzen duten zenbaki kardinalei adierazteko, adibidez, "bi" "bi kapeletan". Gramatikako beste teoria batzuek ez dute determinatzailerik sartzen diskurtsoaren atal gisa, eta adibide honetan "bi" adjektibotzat hartzen dute. Teoria batzuek "zenbakizkoa" "zenbakiaren" sinonimotzat hartzen dute eta zenbaki guztiak ("lehena" bezalako zenbaki ordinalak barne) "zenabikozkoak" izeneko gramatika-kategoriaren zati bati esleitzen dizkiote.[2][3] Zenbakizkoak, zentzu zabalean, substantibo gisa ("hirua zenbaki txiki bat da"), izenordain gisa ("biak hirira joan ziren"), edo hitz kopuru txiki batengatik adberbio gisa ("bitan ibili nintzen txirristan") ere azter daitezke.
Zenbakizkoek erlazio hauek adieraz ditzakete: kantitatea (zenbaki kardinalak), segida (zenbaki ordinalak), maiztasuna (behin, bitan) eta zatia (zatikia).[4]
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ «zenbakizko». Euskaltzaindiaren Hiztegia. (Kontsulta data: 2026-08-31).
- ↑ Follen, Charles. (1828). A Practical Grammar of the German Language. Boston, 9, p. 44 eta 48 or..
- ↑ Dalmolin, Horace. (2009). The New English Grammar: With Phonetics, Morphology and Syntax. Tate Publishing & Enterprises, 175 & p. 177 or..
- ↑ (Ingelesez) What is a numeral?. .
Kanpo estekak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]| Artikulu hau hizkuntzalaritzari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz. |