پرش به محتوا

زبان ترکی عثمانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از ترکی عثمانی)
زبان ترکی عثمانی
لسان عثمانی
Image
منطقهامپراتوری عثمانی
دورهآغاز: سدهٔ ۱۵ام میلادی پایان: سدهٔ ۲۰ام میلادی[۱]
گونه‌های نخستین
ترکی آناتولی کهن
  • زبان ترکی عثمانی
الفبای ترکی عثمانی
وضعیت رسمی
زبان رسمی در
دودمان خدیوی مصر
امپراتوری عثمانی
حکومت قفقاز جنوب‌غربی
دولت موقت تراکیهٔ غربی
دولت ملی مجلس بزرگ
دولت کرت
کدهای زبان
ایزو ۲–۶۳۹ota
ایزو ۳–۶۳۹ota
فهرست لینگوییست
ota
گلاتولوگهیچ کدام

زبان ترکی عُثمانی یا زبان عثمانی (به ترکی عثمانی: لِسان عثمانی) زبان رایج و غالب در امپراتوری عثمانی بود. این زبان شمار فراوانی وام‌واژهٔ عربی و فارسی داشت و با الفبای عربی نوشته می‌شد. در دوران اقتدار امپراتوری عثمانی (سدهٔ ۱۶ام میلادی)، شمارهٔ واژگان بیگانه در ادبیات ترکی از واژه‌های بومیِ ترکی بسیار افزون‌تر بود،[۲] تا آنجا که میزان واژه‌های فارسی و عربی در برخی از نوشته‌ها تا ۸۸ درصد نیز می‌رسید.[۳]

سرانجام ترکی عثمانی به شکل هنگفتی از زبان طبقهٔ پایین و قشر کم‌سوادتَر و روستاییِ جامعه که به ترکی عامیانه صحبت می‌کردند، فاصله گرفت؛ تا اندازه‌ای که ترکی عثمانی برای این گروه از جامعه نامفهوم و گُنگ می‌نمود. ترکی عامیانه که پایه ترکی نوینِ امروزی است، به مراتب واژه‌های بیگانهٔ کمتری را در خود جای داده بود.[۴]

Image
یک نگارگری حاوی متنی به زبان ترکی عثمانی که صحنۀ قتل نضربن حارث توسط علی‌بن ابی‌طالب را به تصویر کشیده است.

شعری از کتاب وَحدَت‌نامه نوشتهٔ اسحاق خواجه:[۵]

پرتوانداز نور پیشانییوق عجب دینسه یوسف ثانی
جان و دل داده حسننه نسوانعشق و سوزی ایله زلیخاسان
سایه‌آسا فتادهٔ راهیذره‌دن چوق ایدی هواخواهی

شعری از کتاب عثمانلی شاعرلری نوشته معلم ناجی:[۶]

ای کمان ابروسنه پیوسته قربان اولدیغم

زلف شوریده‌ک غمندندر پریشان اولدیغم

مقایسهٔ واژگان

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

فهرست واژگان جایگزین‌شدهٔ در ترکی به صدها واژه می‌رسد که برخی از آنها در جدولِ زیر آورده شده است:

فارسیعثمانیترکی استانبولی
واجبواجب vâcibzorunlu
دشوارمشکل müşkülgüçlük, zorluk
شهرشهر şehirkent/şehir
سیاهسیاهsiyahkara
Image
شعری دربارهٔ مولانا به ترکی عثمانی

مثال: «گول» göl = دریاچه، دریاچه‌ای

«چوربا» çorba = شوربا

«گیجه» gice = شب

«طاوشان گترمش» tavşan getirmiş = او خرگوشی آورد.

  • حالت اضافه: پسوند «ڭ/نڭ‎». این پسوند به مضافٌ‌الیه افزوده می‌شد. برای واژه‌های مختوم به همخوان از «ڭ» (برای نمونه: کتابڭ) و برای واژه‌های مختوم به واکه از «نڭ» (برای نمونه: پاشانڭ) استفاده می‌شد.

«پاشانڭ کتابی» Paşanın kitabı = کتابِ پاشا

«کتابڭ جلدی» kitabın cildi = جلدِ کتاب

مثال: «طاوشانی گترمش» tavşanı getürmiş = او خرگوش را آورد.

واکه‌های u و ü برخلاف ترکی نوین در خط عثمانی تمیز داده نمی‌شدند.

مثال:

«مکتبده» mektebde = در مدرسه

«قفصده» kafesde = در قفس

«باشده» başda = در آغاز

«شهرده» şehirde = در شهر

صرف زمان گذشته به شرح زیر است:

شخصمفردجمع
۱-irim-iriz
۲-irsiŋ-irsiŋiz
۳-ir-irler

جستارهای وابسته

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

Wikipedia contributors, "Ottoman Turkish language," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ottoman_Turkish_language&oldid=195828076 (accessed March 6, 2008).

  1. ↑ الگو:عنوان=language reform from Ottoman to Turkish
  2. ↑ Encyclopedia of Arabic Language and Linguistics, Volume 4.
  3. ↑ Bertold Spuler. Persian Historiography & Geography Pustaka Nasional Pte Ltd ISBN 9971774887 page 69
  4. ↑ Glenny, Misha (۲۰۰۱). The Balkans — Nationalism, War, and the Great Powers, ۱۸۰۴–۱۹۹۹. Penguin. page ۹۹.
  5. ↑ احمد افندی المشهور بإسحق خواجه، وحدتنامه، در سعادت (استانبول): ناشر: حافظ رفیع، ۱۳۰۲ ه‍. ق، ص۹۶
  6. ↑ معلم ناجی، عثمانلی شاعرلری، نشر مرتبیه (استانبول)، ناشر:آ. آصادوریان، ۱۳۰۷هـ. ق، ص ۱۵
  7. ↑ مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ottoman Turkish». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۹ دسامبر ۲۰۲۰.