پرش به محتوا

سوغات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
Image
یک فروشگاه فروش سوغات ایران (زعفران، شیرینی‌جات ایرانی و…) در سالن ترانزیت فرودگاه امام خمینی

سوغات یا ره‌آورد کالایی است که مسافران و گردشگران از یک شهر، روستا یا منطقه‌ می‌خرند تا پس از بازگشت از سفر به بستگان، دوستان یا آشنایان هدیه دهند. ره‌آوردها معمولاً جزء صنایع دستی، محصولات صنعتی و مواد غذایی ساخته شده در نواحی جغرافیایی هستند.

واژه‌شناسی و ادبیات

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

سوغات وام‌واژه‌ای ترکی است به معنای تحفه.[۱]

سعدی شاعر قرن هفتم قمری سروده‌است:

گر نسیم سحر از زلف تو بویی آرد جان فشانیم به سوغات نسیم تو نه سیم.[۱]

ره‌آورد به معنای سوغات، ارمغان و هر چیزی که چون شخصی از جایی بیاید برای کسی بیاورد اگر چه حتی چند بیت از نظم و نثر باشد. ره‌آورد کنایه از چیزی است که چون کسی از جایی بیاید به طریق تحفه آورد و سوغات نیز گویند. راه آورد را با نام‌های عراضه، سوغات، سوغاتی، سوغاتی، لهنه، ارمغان و هدیه نیز می‌شناسند.

مولوی در این باره سروده‌است:

چون سفر کردم مرا راه آزمود زین سفر کردن ره آوردم چه بود.[۲]

ره آورد شهرهای ایران

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

سی سخت: عسل ، گردو، بادام، کشمش، مویز، الوبخار

  • خوزستان: خرما،‌شیره خرما، ارده، صنایع دستی و حصیری،‌ادویه

در ادبیات و عرفان به یادگاری‌های معنوِی و مکاشفات نیز ره‌آورد گفته‌اند.

  1. 1 2 لغت‌نامه دهخدا/واژه سوغات
  2. ↑ لغت‌نامه دهخدا/واژه ره‌آورد
  • بایگانی‌شده در ۱۵ اکتبر ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine
  • علی اکیر دهخدا. «صفحه اصلی». لغت‌نامه دهخدا. دریافت‌شده در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]