Aller au contenu

Conjugaison:luxembourgeois/soen

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Conjugaison en luxembourgeois
soen

Conjugaison de soen, verbe conjugué avec l’auxiliaire hunn.

Modes impersonnels

Indicatif

Présent
ech  soen
du  sees
hien / si / hatt  seet
mir  soen
dir  sot
si  soen
Passé composé
ech  hu gesot
du  hues gesot
hien / si / hatt  huet gesot
mir  hu gesot
dir  hutt gesot
si  hu gesot
Prétérit
ech  sot
du  sos
hien / si / hatt  sot
mir  soten
dir  sot
si  soten
Plus-que-parfait
ech  hat gesot
du  has gesot
hien / si / hatt  hat gesot
mir  hate gesot
dir  hat gesot
si  hate gesot
Futur simple
ech  wäert soen
du  wäerts soen
hien / si / hatt  wäert soen
mir  wäerte soen
dir  wäert soen
si  wäerte soen
Futur antérieur
ech  wäert gesot hunn
du  wäerts gesot hunn
hien / si / hatt  wäert gesot hunn
mir  wäerte gesot hunn
dir  wäert gesot hunn
si  wäerte gesot hunn

Conditionnel

Présent simple
ech  géif / géing soen
du  géifs / géings soen
hien / si / hatt  géif / géing soen
mir  géife / géinge soen
dir  géift / géingt soen
si  géife / géinge soen
Passé
ech  hätt gesot
du  häss gesot
hien / si / hatt  hätt gesot
mir  hätte gesot
dir  hätt gesot
si  hätte gesot

Impératif

Présent
du  so!
dir  sot!

Références

[modifier le wikicode]
D’Lëtzebuerger Verben, SCRIPT an ZLS, Luxembourg, 2020, ISBN 978-99959-1-205-5.