Bibliotheca National de Francia
Bibliotheca National de Francia |
|---|
| instantia de: national library[*], publishing house[*], organisation[*], catalog[*] |
|
|
| data de creation: 1994 |
| sito web official: https://www.bnf.fr/, https://www.bnf.fr/en |
| Commons: Bibliothèque nationale de France |
Le Bibliotheca National de Francia (BnF) es le bibliotheca national de Francia e un grande institution public dedicate al collection, catalogation, conservation, preservation e diffusion del patrimonio documental francese e international. Illa es un etablissement public national de character administrative, sub le tutela del ministro charge del cultura, con sede in Paris. [1]
Le BnF conserva un patrimonio encyclopedic que comprende libros, manuscritos, periodicos, mapas e planos, estampas, photographias, partituras, documentos sonor, audiovisive e multimedia, objectos e, in le dominio digital, sitos web, bases de datos, softwares e libros numeric. Su collection physical comprende plus de 40 milliones de documentos, mentre le patrimonio digital include archives del Internet e milliones de documentos disponibile per le bibliotheca numeric Gallica. [2]
Le institution exerce un rol central in le preservation del memoria documental de Francia, in le recherche scientific, in le cooperation interbibliothecari e in le accesso del public al patrimonio cultural. Le Code del patrimonio attribue al BnF in particular le collection e conservation del patrimonio national, le gestion del deposito legal e le constitution e diffusion del bibliographia national. [3]
Historia
[modificar | modificar fonte]Le Bibliotheca del Rege
[modificar | modificar fonte]Le historia del BnF es ligate al collection del libros del rege de Francia. Durante le Renaissance, le reges constitueva un collection que esseva progressivemente enrichite per acquisitiones, donationes e confiscationes. Un momento fundamental esseva le introduction del deposito legal in 1537 per François I, que obligava le deposita de libros publicate in Francia e permitteva al collection royal de devenir un instrumento de conservation del patrimonio imprimite. [4]
Le collection royal esseva installate successivemente in plure residence royal, inter alteres in Amboise, Blois e Fontainebleau, ante que le bibliotheca se stabilisava in Paris. Durante le seculo XVII, le collection esseva transferite verso le quartier del rue Vivienne e deveniva progressivemente un grande institution scientific e cultural. [5]
Le sito Richelieu
[modificar | modificar fonte]In 1721, le prime estampas del Bibliotheca royal entrava in le ancian palatio Mazarin, inter le rue de Richelieu e rue Vivienne. Iste installation marca le initio del historia del actual sito Richelieu, que remane le berceau historic del BnF. [6]
Le edificio esseva transformate e extendite durante le seculos XVIII e XIX. Architectos como Robert de Cotte, Henri Labrouste, Jean-Louis Pascal e Michel Roux-Spitz interveniva in le construction e adaptation del spatio al necessitates crescente del bibliotheca. Labrouste in particular concepte in le seculo XIX le celebre Salle Labrouste e le grande magasin central del impressos. [7]
In le seculo XVIII, le collection esseva extendite al manuscritos, estampas, dessin, medallas e altere objectos. Le cabinet del Rege, installate in 1741, esseva un del prime locos in Paris ubi iste collectiones esseva presentate al visitantes in un forma museal. [8]
Revolution e Bibliotheca national
[modificar | modificar fonte]Durante le Revolution Francese, le collection royal esseva nationalisate e le institution assumeva un nove rol como Bibliotheca national. Le nationalisation del collectiones del corona e del collectiones ecclesiastic e nobilari augmentava considerabilemente le quantitate e le diversitate del documentos conservate.
Le institution deveniva progressivemente un bibliotheca national al servicio del nation, con un mission de conservation del patrimonio documental e de accesso al saveres. Le principio del deposito legal, ja establite in 1537, deveniva un instrumento central de iste mission.
Del Bibliotheca national al BnF
[modificar | modificar fonte]Durante le seculo XIX e le prime medietate del seculo XX, le institution esseva successive nominate Bibliotheca national e assumeva nove collectiones e competentias. Le expansion del prensa, del edition, del photographia, del musica registrate e del documentos audiovisual faceva necessari nove methodos de conservation e nove edificios.
Le croissance continue del collectiones rendeva insufficiente le sito Richelieu. Le BnF explica que le deposito legal e le expansion del production imprimite habeva create un processo continue de augmentation del collectiones, que esseva accompaniate per le addition de manuscritos, mapas, partituras, monetas, photographias e ulteriormente documentos digital. [9]
Creation del Bibliotheca National de Francia
[modificar | modificar fonte]In 1988, le presidente François Mitterrand annunciava un grande projecto de nove bibliotheca que debeva disponer de collectiones encyclopedic, usar le nove technologia del information e extender le accesso al public. Le objectivo esseva crear un bibliotheca capace de responder al crescimento del collectiones e al transformation digital del societate. [10]
Le projecto esseva installate super un terreno al bordo del Sena in le 13e arrondissement de Paris. In 1989, le projecto del architecto Dominique Perrault esseva seligite. Le nove edificio esseva destinate in particular al collection del impressos del Bibliotheca national. [11]
Le nove institution esseva formalmente inaugurate le 30 de martio 1995 per François Mitterrand. Le bibliotheca de studio del sito François-Mitterrand aperiva in 1996, e le bibliotheca de recerca esseva inaugurate in 1998, completante le principal phases del grande projecto. [12][13]
Missions
[modificar | modificar fonte]Le missiones del BnF es definite per le Code del patrimonio. Illa debe:
- colliger, catalogar, conservar e enrichir le patrimonio national in tote le campos del cognoscentia;
- gerer le deposito legal e constituir e diffunder le bibliographia national;
- reunir e catalogar collectiones francese e estranie de libros, manuscritos, monetas e medallas, estampas, photographias, mapas e planos, musica, documentos del spectacles, documentos sonor, audiovisive e multimedia, softwares e bases de datos;
- participar al activitate scientific national e international;
- render le collectiones accessibile al plus grande numero possibile de personas, in conformitate con le protection juridic del obras;
- developpar le recerca scientific relative al patrimonio que illa conserva;
- cooperar con altere bibliothecas e institutiones in Francia e al estraniero;
- permitter le consultation a distantia per le technologia del transmission de datos. [14]
Le BnF exerce iste mission non solmente pro le libros imprimite, ma pro un conception large del patrimonio documental. Le deposito legal se applica hodie a libros, periodicos, documentos cartographic, musica notate, documentos graphic e photographic, documentos sonor, videogrammas, documentos multimedia e, desde 2006, sitos web e documentos dematerialisate como softwares e bases de datos. [15]
Sitos del BnF
[modificar | modificar fonte]Le BnF opera plure sitios, con functiones differente.
François-Mitterrand
[modificar | modificar fonte]Le sito François-Mitterrand, in le 13e arrondissement, es le plus grande del BnF. Illo comprende un bibliotheca pro tote le public e un bibliotheca de recerca. Le edificio de Dominique Perrault es recognoscibile per le quatro grande turres in forma de libros aperte, que circumda le esplanada. [16]
Richelieu
[modificar | modificar fonte]Le sito Richelieu, inter le rue de Richelieu e rue Vivienne, es le berceau historic del BnF. Illo alberga le departamentos specialisate dedicate inter alteres al artes del spectaculo, cartas e planos, estampas e photographia, manuscritos, monetas e medallas, e musica. Illo include etiam le Museo del BnF, le Salle Ovale e le galerie Mansart. [17]
Le renovation complete del sito Richelieu esseva accompaniate per un grande chantier que durava plus de un decennio. Le sito reaperiva integralmente al public in septembre 2022, con nove spacios museal, cultural e de recerca. [18]
Arsenal
[modificar | modificar fonte]Le Bibliotheca del Arsenal, situate al place du Père Teilhard de Chardin, es un del sitios historic del BnF. Su collectiones include plus de un million de documentos consultabile in su salas de lectura, con un important patrimonio de libros, manuscritos e documentos ligate al historia del libro, al litteratura e al vita cultural francese. [19]
Opéra
[modificar | modificar fonte]Le sito Opéra es ligate al historia del Opéra national de Paris e conserva le collectiones del Bibliotheca-Museo del Opera. Illo participa al conservation del patrimonio del spectaculos, in particular le historia del opera, del ballet e del teatro musical.
Maison Jean-Vilar
[modificar | modificar fonte]Le Maison Jean-Vilar, in Avignon, es un centro del BnF dedicate al teatro e al spectaculo vivente. Illo conserva in particular archives, manuscritos, photographias, affiches e altere documentos relative al historia del spectaculo.
Le BnF dispone etiam de installationes pro conservation e restauration in Bussy-Saint-Georges e de altere infrastructuras specialisate. Le organisation official del institution distingue inter le principal sitios parisian e le centros dedicate al conservation e al collections. [20]
Collectiones
[modificar | modificar fonte]Le collectiones del BnF es encyclopedic e include fontes primari e secundari de numerose campos.
Inter le principales categorias se trova:
- libros e periodicos;
- manuscritos;
- estampas e photographias;
- mapas e planos;
- monetas e medallas;
- partituras e documentos musical;
- archives e documentos del spectaculo;
- documentos sonor e audiovisive;
- multimedia e jocos video;
- objectos e documentos archeologic;
- documentos numeric e archives del Internet. [21][22]
Le BnF conserva in particular un grande parte del patrimonio editorial francese per le effecto del deposito legal, ma su collectiones include etiam numerose fontes estranie e collectiones international.
Gallica e patrimonio digital
[modificar | modificar fonte]Gallica es le bibliotheca numeric del BnF e de su partenaires. Create in 1997, illo permitte le consultation gratuite de un grande parte del collectiones digitalisate. Le platforma include libros, periodicos e revistas, manuscritos, mapas, estampas, photographias, partituras, registrationes sonor e videos. [23]
In 2024, Gallica attingeva 11,1 milliones de documentos consultabile, includente circa 3 milliones proveniente del bibliothecas partenaires, e recipeva circa 20 milliones de visitas durante le anno. [24]
Le patrimonio digital del BnF non se limita a Gallica. Illo comprende etiam le archives del Internet, le documentos numeric collectate per deposito legal, le catalogos e metadatos, e collectiones audiovisual e multimedia. [25]
Le BnF indica que su collectiones physical supera 40 milliones de documentos e que su archives del Internet comprende decenas de milliardos de URLs collectate. [26]
Recherche e cooperation
[modificar | modificar fonte]Le BnF es un institution de recerca scientific in le campos del bibliotheconomia, historia del libro, historia del arte, litteratura, historia cultural e altere disciplinas ligate al patrimonio que illa conserva. Le Code del patrimonio establi que le institution participa al activitate scientific national e international e conduce programas de recerca relative al su collectiones. [27]
Le institution coopera con bibliothecas, archives, universitate e centros de recerca in Francia e al estraniero. Le cooperation pote concernar le catalogation, le digitalisation, le conservation, le diffusion del collectiones e le participation a redes international. [28]
Organisation e direction
[modificar | modificar fonte]Le BnF es administrate como un institution public con un Conseil de Administration, un Conseil scientific e un direction executive. Le presidente es nominate per decreto del Conseil del ministros pro cinque annos, con possibilitate de reeligion secundo le conditiones legal. [29]
Desde le 18 de april 2024, le presidente del BnF es le historico Gilles Pécout, nominate per decreto del 20 de martio 2024. Le director general es Philippe Lonné, nominate con effecto al 30 de octobre 2024. [30]
Accesso al public
[modificar | modificar fonte]Le BnF combina le activitates de recerca con un accesso al public. Le differentes sitios offere salas de lectura, collectiones in libre accesso, exposiciones, museos, conferentias, visitas guidate e altere activitates cultural. [31]
Al sito Richelieu, le Salle Ovale es gratuite e aperte a tote le public. Illa offere circa 20 000 obras in accesso directe e functiona etiam como spatio de découverte del collectiones. Le sito include etiam le Museo del BnF e exposiciones temporari. [32]
Le BnF permitte etiam le consultation a distantia de un grande parte del patrimonio digital per Gallica e altere servicios numeric. [33]
Architecture e patrimonio
[modificar | modificar fonte]Le edificios del BnF es illes mesme elementos importante del patrimonio architectural parisian. Le sito Richelieu conserva spacios del seculos XVII al XX, inter le quales le Galeria Mazarin, le Salle Labrouste, le Salle Ovale e le altere spacios historic del ancian palatio Mazarin. [34]
Le sito François-Mitterrand constitue un del grande exemplos del architectura contemporanee del Paris del fin del seculo XX. Le quatro turres-libri de Dominique Perrault define le silhouette del edificio e su relation con le Sena e le quartier del 13e arrondissement. [35]
Importante cultural
[modificar | modificar fonte]Le BnF occupa un position central in le conservation del patrimonio cultural francese. Per medio del deposito legal, le institution collecta le production documental publicate o diffundite in Francia e garanti lor conservation a longe termino. [36]
Su collectiones constitute un fonte major pro le recerca in historia, litteratura, linguistica, historia del arte, musica, geographia, scientias social e numerose altere disciplinas. Le diffusion numeric per Gallica extende iste patrimonio al public international e facilita le consultation de documentos que al origine esseva accessibile solmente in le salas de lectura del institution. [37]
Situation actual
[modificar | modificar fonte]In 2026, le Bibliotheca National de Francia continua a operar como un del principal institutiones documental del Francia e como un del plus importante bibliothecas national in Europa. Su activitate combina le conservation del patrimonio physic, le deposito legal, le recerca scientific, le digitalisation e le accesso public.
Le sito Richelieu, completemente reaperte in 2022 post un grande restauration, funciona simultaneemente como bibliotheca de recerca, museo e centro cultural. Le sito François-Mitterrand remane le principal centro del grande collectiones imprimite e del salas de lectura public e de recerca. [38][39]
Le institution continua etiam le expansion del patrimonio digital. Gallica attingeva 11,1 milliones de documentos in 2024 e le BnF se occupa actualmente del conservation de collectiones numeric, del archives del Internet e del developpamento de nove methodos de exploration del patrimonio, includente applicationes de intelligentia artificial. [40][41]
Referentias
[modificar | modificar fonte]- ↑ "Code du patrimoine, articles R341-1 et suivants".
- ↑ "L’intelligence artificielle au service de la Bibliothèque et de ses usagers".
- ↑ "Code du patrimoine, partie réglementaire, articles R341-1 à R341-13".
- ↑ "Qu'est-ce que le dépôt légal ?".
- ↑ "La Bibliothèque nationale de France à Richelieu, histoire d’une renaissance".
- ↑ "Histoire d’une renaissance".
- ↑ "Le site Richelieu : un palais au cœur de Paris".
- ↑ "Le site Richelieu : un palais au cœur de Paris".
- ↑ "La Bibliothèque nationale de France à Richelieu, histoire d’une renaissance".
- ↑ "Histoire de la Bibliothèque nationale de France".
- ↑ "Histoire de la Bibliothèque nationale de France".
- ↑ "La BnF".
- ↑ "Histoire de la Bibliothèque nationale de France".
- ↑ "Code du patrimoine, articles R341-1 à R341-13".
- ↑ "Le dépôt légal".
- ↑ "François-Mitterrand".
- ↑ "La BnF à Richelieu".
- ↑ "Le site Richelieu : un palais au cœur de Paris".
- ↑ "Consulter à l'Arsenal".
- ↑ "Bibliothèque Nationale de France, Direction Générale".
- ↑ "La BnF à Richelieu".
- ↑ "Code du patrimoine, articles R341-1 à R341-13".
- ↑ "10 millions de documents numérisés dans Gallica".
- ↑ "Rapport d’activité 2024".
- ↑ "Quelles collections numériques à la BnF ?".
- ↑ "L’intelligence artificielle au service de la Bibliothèque et de ses usagers".
- ↑ "Code du patrimoine, articles R341-1 à R341-13".
- ↑ "Code du patrimoine, articles R341-1 à R341-13".
- ↑ "Code du patrimoine, articles R341-1 à R341-13".
- ↑ "Organisation de la BnF".
- ↑ "Vos repères sur le nouveau bnf.fr".
- ↑ "Richelieu".
- ↑ "Gallica et les différents dispositifs".
- ↑ "La BnF à Richelieu".
- ↑ "François-Mitterrand".
- ↑ "Le dépôt légal".
- ↑ "10 millions de documents numérisés dans Gallica".
- ↑ "La BnF à Richelieu".
- ↑ "François-Mitterrand".
- ↑ "Rapport d’activité 2024".
- ↑ "L’intelligence artificielle, un axe stratégique".
- Bibliotheca National de Francia
- Bibliotheca in Paris
- Establimento public de character administrative in Francia
- Museo o galeria photographic
- Organismo dependente del Ministerio del Cultura (Francia)
- Architectura del seculo XX in Île-de-France
- 2nde arrondissement de Paris
- 4te arrondissement de Paris
- 9ne arrondissement de Paris
- 13tie arrondissement de Paris
- Edificio etiquettate como «Patrimonio del seculo XX» in Paris
- Organismo productor de notitias de autoritate
- Laureato del premio special del Gran Premio del Imaginario