Medicina grec antique
Le medicina grec antique era un compilation de theorias e practicas que se expandeva constantemente per medio de nove ideologias e essayos. Le termino grec pro medicina era iatrikē (ἰατρική). Multe componentes era considerate in le medicina grec antique, interlacante le spiritual con le physic. Specificamente, le antique grecos credeva que le sanitate era affectate per le humores, le location geographic, le classe social, le dieta, le trauma, le credentias e le mentalitate. Al principio, le antique grecos credeva que le maladias era "punitiones divin" e que le curation era un "don del deos".[1] A mesura que continuava le essayos in le quales le theorias era comprobate con le symptomas e le resultatos, le pur credentias spiritual concernente "punitiones" e "dones" era reimplaciate per un fundamento basate in le physic, i.e., causa e effecto.[1]
Legato historic
[modificar | modificar fonte]- Vide etiam: Medicina byzantin, Medicina in le mundo islamic medieval, e Medicina medieval de Europa occidental
Le studio de textos hippocratic e galenic quasi disparava in le Occidente latin in le Alte Etate Media, post le collapso del Imperio Occidental, ben que le tradition hippocratic-galenic del medicina grec continuava a esser studiate e practicate in le Imperio Roman Oriental (Byzantio). Post 750 d.C., eruditos arabe, persa e andalusi traduceva particularmente le operas de Galeno e Dioscorides. Postea, le tradition medical hippocratic-galenic esseva assimilate e finalmente expandite, con Avicenna como le medico-erudito musulman le plus influential.
A partir del fin del seculo XI, le tradition hippocratic-galenic retornava al Occidente latin con un serie de traductiones del textos classic, principalmente ex traductiones arabe, sed a vices ex le original grec. In le Renascentia, se faceva plus traductiones de Galeno e Hippocrates directamente ex le grec a partir de manuscriptos byzantin novemente disponibile. Le influentia de Galeno esseva si grande que, mesmo post que le europeos occidental comenciava a facer dissectiones in le seculo XIII, le eruditos frequentemente assimilava le constatationes in le modello galenic que alteremente haberea potite mitter in dubita le exactitude de Galeno. Tamen, con le tempore, le theoria medical classic esseva superate per un crescente emphase super methodos experimental scientific in le seculos XVI e XVII. Nihilominus, le practica hippocratic-galenic del phlebotomia esseva practicate usque al seculo XIX, malgrado su inefficacia empiric e su periculositate.
