Fara í innihald

Konungsverslunin síðari

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Image
Vöruhús Almenna verslunarfélagsins, Det Islandske Pakhus, var reist árið 1767.

Konungsverslunin síðari er tímabil í íslenskri verslunarsögu frá 1774-1787 og síðasta tímabil Einokunarverslunarinnar. Konungsverslunin síðari varð meðal annars vettvangur umbótatilrauna Danakonungs á Íslandi. Verslunin gekk mjög vel til að byrja með, en með lokum Bandaríska frelsisstríðsins og Móðuharðindunum árið 1783 versnaði hagur verslunarinnar hratt og varð algert hrun síðustu ár einokunarinnar.[1]

Konungur keypti öll hlutabréf Almenna Verslunarfélagsins 16. maí 1774. Konungur yfirtók Íslandsverslunina í þeim tilgangi að efla atvinnuvegi landsins og hagnast í leiðinni. Konungsverslunin var í höndum verslunarfélags sem var í eigu konungs en var rekið sem sjálfstætt fyrirtæki og var nefnt á dönsku Direktionen for Den islandske, finmarkske og færøske Handel og Fiskefangst. Konungssjóður fjárfesti mikla fjármuni í fyrirtækinu. Ríkjandi efnahagsstefna í Danmörku á þessum tíma síðari hluta 18. aldar var svokallaður kameralismi en í því fólust meðal annars meiri ríkisafskipti af atvinnulífi en á tímum kaupauðgisstefnunnar (merkantílismans). Kameralistar voru undir sterkum áhrifum frá búauðgisstefnu og litu svo á að uppspretta auðs væri í framleiðslu en ekki utanríkisviðskiptum.

Verslunin tók yfir verslunarhús Almenna verslunarfélagsins á Íslandi, í Færeyjum, á Finnmörku og í Grænlandi. Hún tók líka yfir vöruhús félagsins í Kristjánshöfn. Þar eru nú sendiráð Íslands, og aðalræðisskrifstofur Grænlands og Færeyja, auk veitingastaðarins Noma.[2] Árið 1776 var Konunglega Grænlandsverslunin aðskilin um tíma sem „Grænlenska verslunar- og fiskveiðainnréttingin“, en 1781 var gefin út reglugerð um verslun á Íslandi, Færeyjum, Grænlandi og Finnmörku, þar sem konungur veitti tollfríðindi í 20 ár. Eftir það var samið um fríverslun á Íslandi 1786 og í Finnmörku 1789. Færeyingar gerðu fríverslunarsamninga frá 1796, en þeir reyndust illa og íbúar óskuðu sjálfir eftir endurkomu einokunarverslunarinnar. Eftir Kílarfriðinn var stofnað verslunarfélag fyrir Grænland og Færeyjar árið 1816. Einokunarverslunin í Færeyjum var afnumin árið 1856.[3] Konunglega Grænlandsverslunin fór með yfirstjórn Grænlands samkvæmt instrúxi frá 1782. Dönsk stjórnvöld tóku við stjórn Grænlands árið 1912 og einokun var aflétt 1950.[4] Arftaki Konunglegu Grænlandsverslunarinnar, grænlenska eignarhaldsfélagið KNI, rekur stofnun sína til stofnunar konungsverslunarinnar síðari árið 1774.[5]

Tilvísanir

[breyta | breyta frumkóða]
  1. ↑ Gísli Gunnarsson (1987). Upp er boðið Ísaland: Einokunarverslun og íslenskt samfélag 1602-1787. Reykjavík: Örn og Örlygur.
  2. ↑ „A Cultural Centre“. Nordatlantens Brygge. Sótt 30.12.2025.
  3. ↑ Flemming Petersen (2. febrúar 2021). „Før 1855 Monopolhandel og dansk amt“. Frimærkesamleren.
  4. ↑ Olesen, Simon Mølholm (25. nóvember 2025). „Den Kongelige Grønlandske Handel“. lex.dk.
  5. ↑ „Jubilæum“. KNI.