Tanah Selatan dan Antartika Perancis
Terres australes et antarctiques françaises Tanah Selatan dan Antartika Perancis | |
|---|---|
 Bendera TAAF
 Jata
| |
 Kedudukan komponen Tanah Selatan dan Antartika Perancis | |
| Pusat pentadbiran | Saint-Pierre, Réunion |
| Bahasa rasmi | Perancis |
| Pemerintah | Wilayah seberang laut berstatus khas |
| Emmanuel Macron | |
• Prefek dan pentadbir kanan | Mikael Quimbert |
| Penubuhan | |
• Undang-undang penubuhan | 6 Ogos 1955 |
• Pulau-pulau Tersebar dijadikan daerah kelima | 21 Februari 2007 |
| Keluasan | |
• Jumlah | 439,672 km2 (169,758 bt2) |
| Populasi | |
• Perkiraan 2026 | 0 (penduduk tetap) |
| Mata wang | Euro (EUR) |
| Zon waktu | |
| Kod ISO 3166 | TF |
| DPT internet | .tf |
Tanah Selatan dan Antartika Perancis (Perancis: Terres australes et antarctiques françaises), lazimnya disingkatkan sebagai TAAF, ialah sebuah wilayah seberang laut Perancis berstatus khas yang merangkumi beberapa gugusan pulau di selatan dan barat daya Lautan Hindi serta wilayah yang dituntut oleh Perancis di Antartika. Wilayah ini ditubuhkan melalui Undang-undang No. 55-1052 pada 6 Ogos 1955 dan disebut secara khusus dalam Perkara 72-3 Perlembagaan Perancis.[1][2]
TAAF terdiri daripada lima daerah, iaitu Kepulauan Crozet, Kepulauan Kerguelen, Pulau Saint-Paul dan Amsterdam, Tanah Adélie serta Pulau-pulau Tersebar di Lautan Hindi. Tiga daerah pertama secara bersama dikenali sebagai Tanah Selatan Perancis. Pulau-pulau Tersebar, yang merangkumi Kepulauan Glorieuses, Juan de Nova, Europa, Bassas da India dan Tromelin, menjadi daerah kelima TAAF pada 2007.[3]
Wilayah ini tidak mempunyai penduduk tetap, pengundi, wakil rakyat atau dewan perundangan tempatan. Kehadiran manusia terdiri daripada penyelidik, kakitangan teknikal dan pentadbiran, anggota tentera serta petugas sokongan yang ditempatkan untuk tempoh tertentu. TAAF juga tidak mempunyai ibu wilayah rasmi. Pentadbirannya berpusat di Saint-Pierre di Réunion, di luar wilayah TAAF sendiri.[4]
TAAF penting kepada Perancis dari segi penyelidikan kutub dan lautan, perlindungan biodiversiti, pengurusan perikanan, pemantauan alam sekitar dan keluasan maritimnya. Zon maritim yang ditadbir oleh TAAF meliputi hampir 2.3 juta kilometer persegi. Kepulauan Crozet, Kerguelen, Saint-Paul dan Amsterdam bersama-sama dengan perairan sekitarnya dimasukkan ke dalam Senarai Warisan Dunia UNESCO pada 2019 dengan nama Tanah dan Laut Selatan Perancis.[5]
Geografi
[sunting | sunting sumber]TAAF ialah wilayah tidak bersambung yang tersebar merentasi kawasan yang sangat luas. Daerah-daerahnya terletak dari kawasan tropika di sekitar Madagaskar hingga ke kawasan kutub di Antartika. Keluasan keseluruhannya dianggarkan sekitar 439,672 kilometer persegi, termasuk tuntutan wilayah Perancis terhadap Tanah Adélie, yang merangkumi sebahagian besar daripada angka tersebut.[6]
Daerah
[sunting | sunting sumber]| Daerah | Kedudukan dan ciri utama | Keluasan daratan | Pangkalan atau kehadiran utama | Zon masa |
|---|---|---|---|---|
| Kepulauan Crozet | Lima pulau gunung berapi di selatan Lautan Hindi, kira-kira di antara Madagaskar dengan Antartika | 340 km² | Pangkalan Alfred-Faure di Pulau Possession | UTC+04:00 |
| Kepulauan Kerguelen | Grande Terre serta lebih daripada 300 pulau dan pulau kecil | 7,215 km² | Port-aux-Français | UTC+05:00 |
| Kepulauan Saint Paul dan Amsterdam Baru | Dua pulau gunung berapi yang terpisah kira-kira 85 kilometer | Kira-kira 61 km² | Pangkalan Martin-de-Viviès di Pulau Amsterdam; tiada pangkalan tetap di Pulau Saint-Paul | UTC+05:00 |
| Tanah Adélie | Sektor Antartika di antara garis bujur 136° T dengan 142° T yang memanjang hingga ke Kutub Selatan | Kira-kira 432,000 km² | Pangkalan Dumont-d’Urville dan pangkalan tambahan Cap Prud’homme | UTC+10:00 |
| Pulau-pulau bertaburan di Lautan Hindi | Kepulauan Glorieuses, Juan de Nova, Europa dan Bassas da India di Selat Mozambique, serta Tromelin di utara Réunion | Kurang daripada 43 km² | Detasmen tentera, kakitangan TAAF dan stesen automatik, bergantung pada pulau | UTC+03:00 |
Iklim dan biogeografi
[sunting | sunting sumber]Perbezaan latitud menyebabkan keadaan iklim yang sangat berbeza. Kepulauan Crozet dan Kerguelen mempunyai iklim subantartika lautan yang sejuk, lembap dan sangat berangin. Suhu tahunannya berubah dalam julat yang agak kecil, tetapi hujan, salji dan angin kencang boleh berlaku sepanjang tahun. Pulau Saint-Paul dan Amsterdam terletak lebih jauh ke utara dan mempunyai iklim lautan yang lebih sederhana.
Pulau-pulau Tersebar mengalami iklim tropika lautan dan terdedah kepada siklon tropika. Ekosistemnya merangkumi terumbu karang, pantai peneluran penyu, hutan kering, bakau dan padang lamun. Sebaliknya, Tanah Adélie mempunyai iklim kutub dengan suhu amat rendah, angin katabatik, ribut salji dan pembentukan ais laut pada musim sejuk.[7][8]
Perairan subantartika TAAF terletak berhampiran zon pertemuan jisim air sejuk dan sederhana. Produktiviti laut yang tinggi menyokong rantaian makanan yang besar serta koloni burung laut dan mamalia laut yang padat. Antara haiwan yang terdapat di wilayah ini ialah penguin raja, penguin Adélie, albatros, petrel, anjing laut berbulu, gajah laut selatan, paus dan orka.[5]
Kawasan maritim
[sunting | sunting sumber]Pulau-pulau TAAF menjana laut wilayah dan zon ekonomi eksklusif yang keseluruhannya menghampiri 2.3 juta kilometer persegi. Kawasan ini memberikan Perancis hak berdaulat tertentu terhadap penerokaan, pemuliharaan dan penggunaan sumber semula jadi laut, tertakluk pada undang-undang antarabangsa.[3]
Zon masa rasmi berbeza mengikut daerah. Pulau Saint-Paul, Amsterdam dan Kerguelen menggunakan UTC+05:00, Crozet menggunakan UTC+04:00, semua Pulau Tersebar menggunakan UTC+03:00, manakala Tanah Adélie menggunakan UTC+10:00.[9]
Sejarah
[sunting | sunting sumber]Beberapa pulau dalam TAAF mula dicatatkan oleh pelayar Eropah sejak abad ke-16 dan ke-17. Pulau Amsterdam dinamakan pada 1633 oleh pelayar Belanda Anthony van Diemen sempena kapalnya, Nieuw Amsterdam. Kepulauan Crozet ditemukan oleh ekspedisi Marc-Joseph Marion du Fresne pada 1772, sementara Kepulauan Kerguelen ditemukan pada tahun yang sama oleh Yves-Joseph de Kerguelen-Trémarec.[10]
Pada 21 Januari 1840, ekspedisi yang diketuai oleh Jules Dumont d'Urville mendarat di pantai Antartika Timur. Beliau menamakan kawasan itu Tanah Adélie sempena isterinya, Adèle, dan menuntutnya bagi pihak Perancis.[11]
Perancis mengukuhkan penguasaannya ke atas pulau-pulau selatan pada penghujung abad ke-19 dan awal abad ke-20. Pelbagai usaha ekonomi pernah dijalankan, termasuk perburuan anjing laut dan paus, penternakan, penangkapan ikan serta perusahaan mengetin udang kara. Kebanyakan perusahaan tersebut gagal akibat pengasingan, cuaca buruk, kekurangan kemudahan dan kos pengangkutan yang tinggi.[1]
Pada 27 Mac 1924, wilayah selatan dan Antartika Perancis diletakkan di bawah pentadbiran kerajaan umum Madagascar Perancis. Selepas Perang Dunia Kedua, Perancis menubuhkan stesen meteorologi dan penyelidikan tetap. Port-aux-Français di Kerguelen dan Martin-de-Viviès di Amsterdam mula dibangunkan sekitar 1950, manakala Pangkalan Alfred-Faure di Crozet dibina pada 1964. Di Tanah Adélie, Pangkalan Port-Martin dibuka pada 1950 sebelum digantikan oleh Pangkalan Dumont-d’Urville pada pertengahan 1950-an.[10][12]
Undang-undang 6 Ogos 1955 memisahkan wilayah tersebut daripada pentadbiran Madagascar dan menubuhkan TAAF dengan autonomi pentadbiran dan kewangan. Pindaan Perlembagaan Perancis pada 2003 memberikan TAAF kedudukan perlembagaan tersendiri. Pulau-pulau Tersebar, yang pentadbirannya telah diserahkan kepada pentadbir kanan TAAF pada 2005, dimasukkan secara rasmi sebagai daerah kelima melalui undang-undang 21 Februari 2007.[1]
Kerajaan dan status undang-undang
[sunting | sunting sumber]Pentadbiran
[sunting | sunting sumber]TAAF ialah wilayah seberang laut dan kolektiviti Perancis berstatus khas. Wilayah ini tertakluk pada prinsip kekhususan perundangan serta mempunyai autonomi pentadbiran dan kewangan. Rejim undang-undang serta organisasi khasnya ditentukan oleh Parlimen Perancis menurut Perkara 72-3 Perlembagaan Perancis.[1]
Ketua negara ialah Presiden Perancis. Pada Julai 2026, jawatan tersebut disandang oleh Emmanuel Macron.[13]
Pentadbiran wilayah diketuai oleh seorang prefek yang menggunakan gelaran pentadbir kanan TAAF. Prefek mewakili kerajaan Perancis, mengetuai perkhidmatan wilayah, melaksanakan peraturan, menjaga ketenteraman awam dan bertindak sebagai badan eksekutif TAAF. Pada Julai 2026, jawatan tersebut disandang oleh Mikael Quimbert.[14]
Setiap daerah diwakili oleh seorang ketua daerah. Mereka menguruskan pangkalan, menyelaras operasi, melaksanakan peraturan alam sekitar dan mewakili prefek di lapangan. Pusat pentadbiran TAAF telah ditempatkan di Saint-Pierre, Réunion sejak 2000.[1]
Oleh sebab wilayah ini tidak mempunyai penduduk tetap, TAAF tidak mempunyai pengundi, ahli politik yang dipilih atau dewan perundangan tempatan. Prefek dibantu oleh sebuah Majlis Perundingan yang mempunyai 13 orang anggota dan bersidang sekurang-kurangnya dua kali setahun. Majlis tersebut dirundingi mengenai belanjawan, percukaian, peraturan kastam, pengurusan ekonomi dan program penyelidikan.[4][1]
TAAF dikaitkan dengan Kesatuan Eropah sebagai sebuah negara dan wilayah seberang laut, tetapi bukan sebahagian daripada wilayah metropolitan Kesatuan Eropah.[7]
Status antarabangsa dan tuntutan wilayah
[sunting | sunting sumber]Kedaulatan Perancis terhadap Kepulauan Crozet, Kerguelen serta Saint-Paul dan Amsterdam tidak dipertikaikan oleh negara lain. Kedudukan Tanah Adélie dan Pulau-pulau Tersebar lebih rumit dari segi undang-undang antarabangsa.
Tanah Adélie merupakan tuntutan wilayah Perancis di Antartika. Perjanjian Antartika, yang ditandatangani pada 1959 dan mula berkuat kuasa pada 1961, tidak mengesahkan atau membatalkan tuntutan sedia ada. Perkara IV melindungi kedudukan setiap negara terhadap pengiktirafan atau penolakan tuntutan tersebut. Perjanjian itu juga menetapkan bahawa kegiatan yang dijalankan semasa perjanjian berkuat kuasa tidak boleh digunakan untuk mewujudkan, menyokong atau menafikan hak kedaulatan, dan tiada tuntutan baharu atau peluasan tuntutan sedia ada boleh dibuat.[15]
Protokol Perlindungan Alam Sekitar kepada Perjanjian Antartika mengisytiharkan Antartika sebagai rizab semula jadi yang dikhaskan untuk keamanan dan sains. Protokol tersebut melarang kegiatan berkaitan sumber mineral kecuali bagi penyelidikan saintifik dan mewajibkan penilaian kesan alam sekitar bagi kegiatan manusia.[16]
Pentadbiran Perancis terhadap beberapa Pulau Tersebar dipertikaikan oleh negara jiran. Madagascar menuntut Kepulauan Glorieuses, Juan de Nova, Europa dan Bassas da India; Mauritius menuntut Tromelin; manakala Kesatuan Comoros turut menuntut Kepulauan Glorieuses. Perancis terus mentadbir pulau-pulau tersebut sementara pertikaian berkenaan belum diselesaikan.[17]
Penduduk dan pangkalan
[sunting | sunting sumber]TAAF tidak mempunyai penduduk asli atau penduduk tetap. Semua penghuni berada di wilayah tersebut untuk tempoh tertentu, lazimnya beberapa bulan hingga setahun. Bilangan mereka berubah mengikut musim, program penyelidikan, kerja penyelenggaraan dan operasi logistik.[4]
Tiga daerah subantartika mempunyai pangkalan yang diduduki sepanjang tahun:
- Pangkalan Alfred-Faure di Pulau Possession, Kepulauan Crozet;
- Port-aux-Français di Kepulauan Kerguelen;
- Pangkalan Martin-de-Viviès di Pulau Amsterdam.
Setiap pangkalan subantartika lazimnya menempatkan antara beberapa puluh hingga sekitar seratus orang, bergantung pada musim. Mereka terdiri daripada penyelidik, jurutera, juruteknik, kakitangan kesihatan, pakar meteorologi, operator komunikasi, tukang masak dan kakitangan sokongan.[3]
Di Tanah Adélie, Pangkalan Dumont-d’Urville diduduki sepanjang tahun. Sekitar 30 orang biasanya tinggal di situ pada musim sejuk, manakala jumlah kakitangan meningkat pada musim panas Antartika. Pangkalan tambahan Cap Prud’homme digunakan untuk mengatur konvoi darat menuju Pangkalan Concordia, sebuah stesen penyelidikan Perancis-Itali di pedalaman Antartika.[8]
Kehadiran di Pulau-pulau Tersebar terdiri daripada anggota tentera, kakitangan TAAF, penyelidik dan petugas teknikal. Susunan serta bilangan kakitangan berbeza mengikut pulau dan misi. Sesetengah stesen meteorologi telah diautomasikan.
Penyelidikan saintifik
[sunting | sunting sumber]Penyelidikan saintifik merupakan kegiatan utama di daerah-daerah TAAF. Institut Kutub Perancis Paul-Émile Victor menyelaras sebahagian besar program penyelidikan di kepulauan subantartika dan Tanah Adélie, sementara TAAF menyediakan sokongan pentadbiran, pengangkutan, bangunan dan kemudahan lapangan.
Kira-kira 150 orang penyelidik dan ahli sains diterima setiap tahun di Tanah Selatan Perancis. Bidang penyelidikan merangkumi ekologi dan biologi pemuliharaan, perubahan iklim, oseanografi, geologi, geofizik, meteorologi, kimia atmosfera, geomagnetisme dan pemantauan satelit.[18]
Di Tanah Adélie, program penyelidikan tertumpu pada sains Bumi dan alam semesta, glasier, atmosfera, ekosistem kutub serta hidupan liar. Pengasingan pangkalan-pangkalan TAAF membolehkan pengumpulan siri data jangka panjang dengan gangguan tempatan yang agak rendah.[19]
Pulau-pulau Tersebar turut digunakan untuk kajian terumbu karang, penyu laut, burung laut, bakau, perubahan iklim, arkeologi dan kesan spesies asing invasif. Akses penyelidikan dikawal bagi mengehadkan gangguan terhadap ekosistem yang rapuh.
Alam sekitar dan pemuliharaan
[sunting | sunting sumber]Pengasingan TAAF telah membantu mengekalkan ekosistem yang mempunyai tahap keaslian yang tinggi. Walau bagaimanapun, kegiatan manusia pada masa lalu telah menyebabkan pemburuan berlebihan, kemusnahan tumbuh-tumbuhan dan pengenalan spesies asing seperti tikus, arnab, kucing, lembu, rusa dan beberapa spesies ikan. Program pemulihan kini merangkumi pembasmian mamalia invasif, pemulihan tumbuh-tumbuhan asli, kawalan penyakit hidupan liar dan langkah biokeselamatan.
Rizab Alam Semula Jadi Kebangsaan Tanah Selatan Perancis ditubuhkan pada 2006, diperluas pada 2016 dan sekali lagi pada 2022. Rizab itu kini merangkumi keseluruhan daratan serta perairan di bawah bidang kuasa Perancis di sekitar Crozet, Kerguelen, Saint-Paul dan Amsterdam, dengan keluasan 1,662,679 kilometer persegi.[20][21]
Pada 5 Julai 2019, UNESCO menyenaraikan Crozet, Kerguelen, Saint-Paul dan Amsterdam bersama-sama dengan kawasan laut di sekitarnya sebagai Tapak Warisan Dunia Tanah dan Laut Selatan Perancis. Sempadan tapak tersebut diselaraskan pada 2023 dan kini meliputi lebih daripada 1.662 juta kilometer persegi. UNESCO mengiktiraf landskap gunung berapi, proses ekologi, produktiviti laut serta kepekatan burung dan mamalia lautnya yang luar biasa.[5]
Kegiatan manusia dikawal melalui zon perlindungan, permit, penilaian kesan alam sekitar, pemeriksaan kapal, peraturan pengurusan sisa dan langkah bagi menghalang kemasukan spesies asing. Pulau Saint-Paul, beberapa pulau kecil Crozet dan kawasan yang sangat sensitif hanya boleh dimasuki bagi tujuan tertentu.
Ekonomi dan perikanan
[sunting | sunting sumber]TAAF tidak mempunyai ekonomi penduduk seperti wilayah berpenghuni. Kegiatan ekonominya berkaitan dengan pentadbiran awam, penyelidikan, logistik, perikanan terkawal, perkhidmatan kapal dan filateli. Belanjawan wilayah dibiayai melalui gabungan sumber sendiri dan peruntukan kerajaan Perancis.[1]
Perikanan komersial tertumpu terutamanya pada ikan gigi Patagonia (Dissostichus eleginoides) di sekitar Crozet dan Kerguelen serta udang kara dan ikan di sekitar Saint-Paul dan Amsterdam. Penangkapan tuna dan ikan todak turut dijalankan secara terkawal di perairan Pulau-pulau Tersebar.
Prefek menetapkan permit, musim penangkapan, jumlah tangkapan yang dibenarkan, kuota, peralatan dan langkah perlindungan alam sekitar. Kapal yang menangkap ikan gigi Patagonia perlu membawa pengawal perikanan TAAF yang turut mengumpulkan data saintifik. Nasihat tentang keadaan stok diberikan oleh Muzium Sejarah Semula Jadi Kebangsaan Perancis dan pengurusan turut mengambil kira langkah pemuliharaan antarabangsa.[22]
Perikanan ikan gigi Patagonia menggunakan rawai dasar dan bukannya pukat tunda dasar komersial, yang telah dilarang sejak 2002. Langkah-langkah lain termasuk pemberat tali pancing, alat menghalau burung, sekatan waktu operasi dan pelepasan semula spesies bukan sasaran apabila dapat dilakukan. Fi perikanan merupakan salah satu sumber kewangan TAAF dan digunakan untuk pengurusan pangkalan, penyelidikan, pemantauan perikanan serta usaha menentang penangkapan ikan secara haram.[23]
Pengangkutan dan logistik
[sunting | sunting sumber]Tiada perkhidmatan pengangkutan awam atau hubungan komersial tetap ke daerah-daerah TAAF. Perjalanan memerlukan kebenaran dan bergantung pada kapal atau pesawat kerajaan, penyelidikan dan logistik.
Kapal pelbagai guna Marion Dufresne merupakan kapal bekalan utama bagi Crozet, Kerguelen serta Saint-Paul dan Amsterdam. Kapal itu membawa kakitangan, bahan api, makanan, peralatan pembinaan dan kargo saintifik dari Réunion. Oleh sebab pangkalan-pangkalan tersebut tidak mempunyai pelabuhan laut dalam, pemunggahan dilakukan menggunakan tongkang, bot dan helikopter. Kapal itu juga mempunyai makmal serta peralatan untuk penyelidikan oseanografi.[24]
Tanah Adélie disediakan perkhidmatan oleh kapal peronda kutub L’Astrolabe, yang beroperasi antara Hobart, Tasmania, dengan Pangkalan Dumont-d’Urville. Kapal tersebut lazimnya membuat empat atau lima pelayaran pergi balik sepanjang kira-kira 120 hari musim panas Antartika, apabila keadaan ais laut membenarkan pelayaran.[25]
Sebahagian Pulau-pulau Tersebar mempunyai landasan udara yang digunakan oleh pesawat tentera dan misi kerajaan. Kargo berat dihantar beberapa kali setahun menggunakan kapal Tentera Laut Perancis, manakala kakitangan dan bekalan ringan boleh dibawa melalui udara.[26]
Perkhidmatan pos dan filateli
[sunting | sunting sumber]Status wilayah seberang laut membolehkan TAAF mengeluarkan setemnya sendiri. Program filateli lazimnya menampilkan geografi, hidupan liar, kapal, penyelidikan, tokoh sejarah dan warisan wilayah tersebut. Pengurus pos ditempatkan di pangkalan utama bagi mengurus surat kakitangan dan mengecap kiriman dengan cap pos daerah masing-masing.
Jualan setem dan bahan filateli merupakan sumber pendapatan tambahan kepada wilayah. Cadangan reka bentuk dinilai oleh sebuah suruhanjaya filateli sebelum program tahunan diluluskan oleh prefek.[27]
Lihat juga
[sunting | sunting sumber]Rujukan
[sunting | sunting sumber]- 1 2 3 4 5 6 7 "Présentation". Terres australes et antarctiques françaises (dalam bahasa Perancis). Pentadbiran TAAF. Dicapai pada 20 Julai 2026.
- ↑ "Loi n° 55-1052 du 6 août 1955 portant statut des Terres australes et antarctiques françaises et de l'île de Clipperton". Légifrance (dalam bahasa Perancis). Kerajaan Perancis. 6 Ogos 1955. Dicapai pada 20 Julai 2026.
- 1 2 3 "Présentation des Terres australes et antarctiques françaises". Terres australes et antarctiques françaises (dalam bahasa Perancis). Pentadbiran TAAF. Dicapai pada 20 Julai 2026.
- 1 2 3 "French Southern and Antarctic Territories". International Partnerships (dalam bahasa Inggeris). Suruhanjaya Eropah. Dicapai pada 20 Julai 2026.
- 1 2 3 "French Austral Lands and Seas". World Heritage Centre (dalam bahasa Inggeris). UNESCO. Dicapai pada 20 Julai 2026.
- ↑ "French Southern and Antarctic Lands (TAAF)". Overseas Countries and Territories Association (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 20 Julai 2026.
- 1 2 "Les îles Éparses". Terres australes et antarctiques françaises (dalam bahasa Perancis). Pentadbiran TAAF. Dicapai pada 20 Julai 2026.
- 1 2 "La terre Adélie". Terres australes et antarctiques françaises (dalam bahasa Perancis). Pentadbiran TAAF. Dicapai pada 20 Julai 2026.
- ↑ "Décret n° 2017-292 du 6 mars 2017 relatif au temps légal français". Légifrance (dalam bahasa Perancis). Kerajaan Perancis. 6 Mac 2017. Dicapai pada 20 Julai 2026.
- 1 2 "Les îles Australes". Terres australes et antarctiques françaises (dalam bahasa Perancis). Pentadbiran TAAF. Dicapai pada 20 Julai 2026.
- ↑ "La France en Antarctique". France Diplomatie (dalam bahasa Perancis). Kementerian Eropah dan Hal Ehwal Luar Perancis. Dicapai pada 20 Julai 2026.
- ↑ "La station Dumont d'Urville". Institut polaire français Paul-Émile Victor (dalam bahasa Perancis). Dicapai pada 20 Julai 2026.
- ↑ "Les présidents de la République". Élysée (dalam bahasa Perancis). Kepresidenan Republik Perancis. Dicapai pada 20 Julai 2026.
- ↑ "Le préfet, administrateur supérieur". Terres australes et antarctiques françaises (dalam bahasa Perancis). Pentadbiran TAAF. Dicapai pada 20 Julai 2026.
- ↑ "The Antarctic Treaty". Antarctic Treaty Secretariat (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 20 Julai 2026.
- ↑ "The Protocol on Environmental Protection to the Antarctic Treaty". Antarctic Treaty Secretariat (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 20 Julai 2026.
- ↑ "Délégation sénatoriale aux outre-mer: compte rendu de la semaine du 10 janvier 2022". Sénat (dalam bahasa Perancis). Senat Perancis. 13 Januari 2022. Dicapai pada 20 Julai 2026.
- ↑ "La recherche dans les Terres australes françaises". Terres australes et antarctiques françaises (dalam bahasa Perancis). Pentadbiran TAAF. Dicapai pada 20 Julai 2026.
- ↑ "La recherche en terre Adélie". Terres australes et antarctiques françaises (dalam bahasa Perancis). Pentadbiran TAAF. Dicapai pada 20 Julai 2026.
- ↑ "Conservation des îles Australes". Terres australes et antarctiques françaises (dalam bahasa Perancis). Pentadbiran TAAF. Dicapai pada 20 Julai 2026.
- ↑ "Décret n° 2022-157 du 10 février 2022 portant extension et modification de la réglementation de la réserve naturelle nationale des Terres australes françaises". Légifrance (dalam bahasa Perancis). Kerajaan Perancis. 10 Februari 2022. Dicapai pada 20 Julai 2026.
- ↑ "Cadre juridique des activités de pêche". Terres australes et antarctiques françaises (dalam bahasa Perancis). Pentadbiran TAAF. Dicapai pada 20 Julai 2026.
- ↑ "Pêche à la légine". Terres australes et antarctiques françaises (dalam bahasa Perancis). Pentadbiran TAAF. Dicapai pada 20 Julai 2026.
- ↑ "Le Marion Dufresne". Terres australes et antarctiques françaises (dalam bahasa Perancis). Pentadbiran TAAF. Dicapai pada 20 Julai 2026.
- ↑ "L'Astrolabe". Terres australes et antarctiques françaises (dalam bahasa Perancis). Pentadbiran TAAF. Dicapai pada 20 Julai 2026.
- ↑ "Ravitaillement des territoires". Terres australes et antarctiques françaises (dalam bahasa Perancis). Pentadbiran TAAF. Dicapai pada 20 Julai 2026.
- ↑ "Postes et philatélie". Terres australes et antarctiques françaises (dalam bahasa Perancis). Pentadbiran TAAF. Dicapai pada 20 Julai 2026.
Pautan luar
[sunting | sunting sumber]
