BioRxiv
| BioRxiv | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Eigendom en doelgroep | ||||
| Type | Wetenschap | |||
| Eigenaar | OpenRxiv | |||
| Auteur(s) | Cold Spring Harbor Laboratory[1] | |||
| Locatie en taal | ||||
| Land(en) | Verenigde Staten[1] | |||
| Taal | Engels | |||
| Tijdlijn | ||||
| Status | Online | |||
| Opgericht | november 2013 | |||
| Links | ||||
| link | ||||
| ||||
BioRxiv (gestyleerd bioRχiv, in het Engels uitgesproken als bio-archive) is een preprint-server voor academische publicaties in de biowetenschappen. De service is in 2013 gelanceerd, geïnspireerd door het project arXiv.org. Het werd tot maart 2025 beheerd door het Cold Spring Harbor Laboratory (CSHL) in New York. Sindsdien is het eigendom van openRxiv, een non-profitorganisatie.[2]
De artikelen die op bioRxiv worden geplaatst zijn niet altijd door vakgenoten beoordeeld, maar worden wel gecontroleerd als wetenschappelijke publicatie, gescreend op plagiaat en beoordeeld op geschiktheid. Lezers kunnen commentaar geven op gearchiveerde documenten. Zo kunnen auteurs hun bevindingen onmiddellijk beschikbaar stellen aan de wetenschappelijke gemeenschap en feedback krijgen op conceptmanuscripten, voordat ze worden ingediend bij wetenschappelijke tijdschriften. Eenmaal geplaatst op bioRxiv zijn artikelen citeerbaar en kunnen daarom niet worden verwijderd. Auteurs kunnen wel een herziene versie indienen.
Elk artikel in bioRxiv krijgt een DOI en kan worden gecategoriseerd als nieuwe, bevestigende of tegenstrijdige resultaten. Er is ruimte voor discussie via gemodereerde reacties. Volgens een analyse door eLife worden ruim twee derde van de artikelen die onderzoekers in bioRxiv plaatsen, later gepubliceerd in peer-reviewed tijdschriften.[3] BioRxiv en haar zustersite, medRxiv, zijn belangrijke platforms geweest voor de verspreiding van COVID-19-onderzoek.[4]
Geschiedenis en groei
[bewerken | brontekst bewerken]Vóór de oprichting van bioRxiv waren onderzoekers in de biowetenschappers verdeeld over de vraag of de biologie een speciale preprint open-access repository nodig zouden hebben. De zorg werd geuit dat hun onderzoek door concurrenten zou worden gekaapt en dat ze hun claim op ontdekking zouden verliezen. Vanaf 2011 begonnen biologie-onderzoekers preprints steeds meer te omarmen, vooral in de genetica en infectieziekten.[5] In 2013 werd bioRxiv gelanceerd door het Cold Spring Harbor Laboratory.[6] In het jaar 2019 waren er in totaal meer dan 31.000 manuscripten ingediend, wat neerkomt op een maandelijks gemiddelde van 2600 preprints. Tijdens de coronapandemie steeg dit aantal nog verder.
Vakgebieden
[bewerken | brontekst bewerken]De artikelen behoren tot één van deze vakgebieden:
|
|
|
Zie ook
[bewerken | brontekst bewerken]Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]- Officiële website
- Rχivist rankingserver van BioRxiv preprints
- 1 2 WorldCat; geraadpleegd op: 4 januari 2020; OCLC-identificatiecode: 872278079.
- ↑ (en) Naddaf M., Preprint sites bioRxiv and medRxiv launch new era of independence. Nature (2025). Geraadpleegd op 2 december 2025.
- ↑ (en) Abdill, RJ (2019). Meta-Research, Tracking the popularity and outcomes of all bioRxiv preprints. eLife 8: e45133. PMID 31017570. DOI: 10.7554/eLife.45133.
- ↑ (en) Yan, Wudan, "Coronavirus Tests Science's Need for Speed Limits", The New York Times, 14 april 2020. Geraadpleegd op 1 mei 2020.
- ↑ (en) Callaway, Ewen (12 november 2013). Preprints come to life. Nature 503 (7475). PMID 24226869. DOI: 10.1038/503180a.
- ↑ (en) Kaiser, Jocelyn (2014). BioRxiv at 1 year: A promising start. Science.
