Naar inhoud springen

De roos van Bagdad

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
La rosa di Bagdad
De roos van Bagdad
Regie Anton Gino Domenighini
Productie Anton Gino Domenighini
Scenario Lucio De Caro
Nina Maguire
Tony Maguire
Hoofdrollen Germana Calderini
Beatrice Preziosa
Giulio Panicali
Muziek Riccardo Pick-Mangiagalli
Cinema­tografie Cesare Pelizzari
Distributie Artisti Associati
Première 16 september 1949
Genre Animatie
Speelduur 76 minuten
Taal Italiaans
Land(en) Vlag van Italië Italië
(en) IMDb-profiel
(mul) TMDb-profiel
(en) AllMovie-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

De roos van Bagdad (Italiaans: La rosa di Bagdad) is een Italiaanse tekenfilm uit 1949 onder regie van Anton Gino Domenighini. In 1952 werd de film in het Engels uitgebracht onder de naam The Singing Princess.[1] Een rol was voor de toen 17-jarige Julie Andrews. Het was haar eerste film en het enige voice-over werk voor haar in de vijftiger jaren.

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud of de afloop van het verhaal.

Sjeik Jafar wil trouwen met prinses Zeila, de dochter van de kalief van Bagdad. Hij doet daarvoor een beroep op de boze tovenaar Burk, die Jafar een toverring schenkt waardoor de prinses meteen verliefd wordt op hem. Met behulp van een wonderlamp steekt de dappere fluitspeler Amin een stokje voor hun snode plannen.

  • Nederlandse nasynchronisatie: Filmstudio Profilti - Den Haag.
  • Dialooregie: Wim Povel.
  • Technische supervisie: Wim G. Sips.
  • Geluidsopname: Peter Bartelsman.
  • Mixage: Italacustica - Rome.
[bewerken | brontekst bewerken]