Fernande Decruck
| Fernande Decruck | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboren | 25 december 1896 | |||
| Overleden | 6 augustus 1954 | |||
| Land | Frankrijk / Verenigde Staten | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Toulouse Regional Conservatory, Conservatoire national supérieur de musique et de danse de Paris | |||
| Leermeester(s) | Paul Vidal, Georges Caussade, Xavier Leroux, Jean Gallon, Marcel Dupré | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Instrument | pijporgel | |||
| Links | ||||
| Website | ||||
| (en) Discogs-profiel | ||||
| (en) MusicBrainz-profiel | ||||
| ||||
Fernande Decruck, geboren als Jeanne Delphine Fernande Breilh (Gaillac, 25 december 1896 — Fontainebleau, 6 augustus 1954), was een Franse componiste van klassieke muziek. Zij componeerde meer dan veertig werken voor saxofoon. Het bekendste is haar sonate voor altsaxofoon, opgedragen aan Marcel Mule.
Biografie
[bewerken | brontekst bewerken]Ze werd geboren in 1896 in Gaillac, als dochter van een plaatselijke handelaar. Ze begon haar pianostudie op achtjarige leeftijd en studeerde aan het conservatorium van Toulouse. In 1918 werd ze toegelaten tot het Conservatoire de Paris, waar ze orgel en compositie studeerde. Tot haar leermeesters behoorden Paul Vidal, Georges Caussade, Xavier Leroux, Jean Gallon en Marcel Dupré. Ze kreeg prijzen voor harmonieleer, fuga, contrapunt en pianobegeleiding.
Haar studie orgelimprovisatie bracht haar naar een wedstrijd in New York. Daar ontmoette ze haar toekomstige echtgenoot Maurice Decruck (1892–1966), klarinettist, saxofonist en contrabassist. Zij trouwden in 1924 en kregen twee kinderen, Jeannine (februari 1925) en Michel (maart 1926). In 1928 verhuisde ze met haar familie naar de Verenigde Staten.
In 1932 keerde Maurice Decruck terug naar Parijs. Hij opende een uitgeverij, Les Éditions de Paris, die ook Fernandes composities publiceerde. In 1933 keerde voegde ze zich bij haar man in Parijs. Ze kregen in 1937 een derde kind Alain. Ze werd docente harmonieleer aan het conservatorium van Toulouse. Tussen 1937 en 1942 woonde Fernande met haar kinderen in Toulouse, haar man woonde in Parijs. In deze periode bleef ze lesgeven, componeren en spelen. In 1942 ging ze naar Parijs. Veel van haar werken gingen tussen 1943 en 1947 in première, waaronder haar sonate in Cis.
Fernande en Maurice Decruck scheidden in 1950 na enkele jaren apart van elkaar geleefd te hebben. Ze stierf aan een beroerte op 6 augustus 1954.
Werken (selectie)
[bewerken | brontekst bewerken]
Het werk van Decruck is een samensmelting van verschillende stijlen, waaronder traditionele volksmuziek, barokmuziek en klassiek. Haar muziek wordt gezien als typisch Frans en is vaak doordrenkt met melancholie.[1]
- Sonate in Cis voor altsaxofoon (of altviool) en orkest (1943)
- Pièces Françaises voor altsaxofoon en piano (1943)
- Danses autour du monde voor altsaxofoon en piano
- Muziek voor een trio van rietblazers[1]
- Symphonie Rimbaldienne (1944)
Sonate in Cis voor altsaxofoon (of altviool) en orkest (1943)
[bewerken | brontekst bewerken]De volledige titel zoals uitgegeven door Costallat is Sonate in Cis: voor altsaxofoon in Es of altviool met piano- of orkestbegeleiding. De sonate bestaat uit vier delen:
- Très modéré, expressif
- Noël
- Fileuse
- Nocturne et Rondel
Bronnen
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Fernande Decruck op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Externe links
- BBC opname Sonate in CIs (gedeelte)
- Sonate in Cis door Bob Eason, deel I
- Hélène Decruck, Vie et œuvre de Fernande Breilh-Decruck, 2004 – révisé par Matthew Welz Aubin 2015
Voetnoten
- 1 2 ♫ The Reed Trios of Fernande Decruck – Reeds Amis. Listen @cdbaby. Geraadpleegd op 6 november 2019.
