Hans-Dietrich Ernst

Hans-Dietrich Ernst (Oppeln, 3 november 1908 – Leer, 23 november 1986) was een Duits jurist, Sturmbannführer bij de SS en commandant bij de SD. Hij was verantwoordelijk voor meerdere transporten van Franse Joden vanuit Angers. Hij werd in Frankrijk driemaal ter dood veroordeeld, maar wist alle keren aan zijn straf te ontkomen.

Biografie

Ernst ging Recht studeren en voegde zich in december 1932 bij de NSDAP. Na het afronden van zijn studie was hij als jurist werkzaam in Hamburg en Berlijn. Kort nadat de Tweede Wereldoorlog was uitgebroken, werd hij benoemd tot raadslid van de Hamburgse regering. Niet veel later werd hij in Karlsbad plaatsvervangend bestuurder en bevorderd tot hogere regeringsambtenaar. Hetzelfde jaar trok hij naar Bordeaux als administratief militair medewerker.

Tussen 1942 en 1944 was hij werkzaam bij de SS en SD en stond al snel bekend om zijn wreedheden en brutale gedrag. Hij was betrokken bij meerdere deportaties vanuit Angers naar Auschwitz-Birkenau, in totaal zijn er vanuit Angers minstens tweeduizend Joden naar concentratiekampen gestuurd onder zijn verantwoordelijkheid.

Toen de geallieerden meer en meer oprukten, werd hij per september 1944 gestuurd naar de Vogezen om daar een Einsatzkommando te leiden als onderdeel van Operatie Waldfest. Hij en zijn kommando namen deel aan martelingen, massale deportaties van burgers naar concentratie- en dwangarbeidskampen en brandde hele dorpen plat. Ernst en zijn kommando hielden vooral huis in Moussey en Saint-Dié. Leden van zijn kommando schoten acht Britse parachutisten dood die lid waren van de SAS. Direct na de oorlog werd hij gevangengenomen in een Amerikaans krijgsgevangenenkamp, maar wist hieruit te ontsnappen en ging naar Leipzig. De Sovjet-Unie veroordeelde Ernst tot 20 jaar dwangarbeid in de goelag van Vorkoeta. Hij werd vrijgelaten in 1956, tussentijds werd hij echter bij verstek driemaal ter dood veroordeeld door de Franse rechtbank wegens misdaden tegen de menselijkheid.

Latere jaren

Toen hij weer terugkeerde uit de goelag in Rusland, ging hij aan de slag als advocaat en notaris in het Oost-Friese Leer. Er werd nog een proces aangespannen tegen Ernst in 1981 om hem te berechten voor zijn misdaden in de Tweede Wereldoorlog, maar wegens gezondheidsredenen heeft deze nooit plaatsgevonden.