Naar inhoud springen

Philippe de Champaigne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Philippe de Champaigne
Zelfportret (17e-eeuwse kopie naar verloren origineel)
Zelfportret (17e-eeuwse kopie naar verloren origineel)
Persoonsgegevens
Pseudoniem Pieter Paul, Pieter Pauwel, Petrus Paulus
Geboren Brussel, 26 mei 1602
Overleden Parijs, 12 augustus 1674
Geboorteland Heilige Roomse Rijk
Opleiding en beroep
Leermeester Jacques FouquierBewerken op Wikidata
Beroep schilder,
Werkveld schilderkunstBewerken op Wikidata
Oriënterende gegevens
Leerling(en) Nicolas de PlattemontagneBewerken op Wikidata
Stroming classicisme,[1] barokke schilderkunst[2]Bewerken op Wikidata
Stijl Barok
Bekende werken Portret van Cardinaal Richelieu, Vanitas, Mother Catherine-Agnès Arnault and Sister Catherine de Sainte Suzanne de ChampaigneBewerken op Wikidata
Werklocatie Parijs,[3][4] Brussel[4]Bewerken op Wikidata
Erkenning en lidmaatschap
Lid van Koninklijke Academie voor Beeldhouw- en SchilderkunstBewerken op Wikidata
Kunstenaars­map­locatie Frick-kunstreferentiebibliotheek, National Gallery of Art-bibliotheek[5]Bewerken op Wikidata
Links
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
Image
Kardinaal de Richelieu met cappa magna

Philippe de Champaigne (Brussel, 26 mei 1602 - Parijs, 12 augustus 1674) was een Zuid-Nederlands barokschilder uit de Franse school.

Hij werd geboren in een arme familie te Brussel, maar verhuisde in 1621 naar Parijs, waar hij met Nicolas Poussin werkte aan de decoratie van het Palais du Luxembourg onder leiding van Nicolas Duchesne, met wiens dochter hij trouwde. Toen Duchesne in 1628 overleed, nam Champaigne zijn positie over als schilder voor Maria de' Medici, de moeder van de jeugdige koning Lodewijk XIII.

Champaignes vroege oeuvre stond onder invloed van Rubens, maar later werd zijn stijl statiger en eenvoudiger. Champaigne was zeer populair in de hogere kringen; zo was hij de enige die kardinaal Richelieu mocht schilderen, van wie hij elf portretten maakte. Later was hij een der oprichters van de Académie royale de peinture et de sculpture (1648).

In de laatste 25 jaar van zijn leven werd hij een aanhanger van het Jansenisme. Hij voerde ook enkele grote opdrachten uit voor Port-Royal-des-Champs, het centrum van deze vrome beweging. Naast zijn vele portretten heeft Champaigne ook een groot religieus oeuvre nagelaten, waaronder een bekend ex voto van zijn dochter. Hij wordt gezien als een van de vaders van het Academisme. Een paar van zijn doeken hangen in Gent (St.-Michielskerk en Museum voor Schone Kunsten).

In allerlei plaatsen, zoals Brussel (sinds 1851), Parijs (sinds 1868), Troyes, Cressely (Magny-les-Hameaux) en Voisins-le-Bretonneux zijn straten genoemd naar deze kunstenaar.

Philippe de Champaigne was een leraar van zijn neef Jean Baptiste.

Image
Zie de categorie Philippe de Champaigne van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
  1. ↑ Metropolitan Museum of Art; The Met-identificatiecode voor object: 438724.
  2. ↑ Encyclopædia Britannica Online; Encyclopædia Britannica Online-identificatiecode: biography/Philippe-de-Champaigne.
  3. ↑ Nationaal Normbestand van Duitsland; geraadpleegd op: 30 maart 2015.
  4. 1 2 RKDartists; RKDartists-identificatiecode: 16305.
  5. ↑ https://library.nga.gov/permalink/01NGA_INST/1cl1g8d/alma992776373504896.