Regio's van Italië

Italië is onderverdeeld in twintig regio's (Italiaans: regioni).

De regionale organen

Elke regio heeft een parlement ("consiglio regionale", regionale raad), dat om de vijf jaar gekozen wordt. Dit parlement is bevoegd tot regionale wetgeving. Het regionale bestuur ("giunta regionale", regionaal bestuur) wordt door de president van de regio geleid. De president wordt rechtstreeks in algemene verkiezingen gekozen. Als hij terugtreedt moeten nieuwe verkiezingen uitgeroepen worden.

De typologie van regio's

Er bestaan twee soorten van regio's: met normaal statuut en met speciaal statuut. Het statuut (niet met status te verwisselen) is de regionale grondwet.

De regio's met normaal statuut

Vijftien regio's hebben een normaal statuut. Na een hervorming van de Italiaanse grondwet in 2001 hebben deze regio's meer gezag, maar ze hebben (nog) geen financiële autonomie. De regio's met normaal statuut bestaan sinds de jaren zeventig van de 20ste eeuw.

De regio's met speciaal statuut

De vijf regio's met speciaal statuut hebben een grote autonomie, die door een speciale staatswet gewaarborgd wordt. Deze regio´s worden autonome regio´s genoemd. Tussen 60 en 100% van alle lasten komen die regio's toe. De redenen voor de autonomie zijn verschillend: in het geval van de eilanden Sicilië en Sardinië de geografische isolatie en het separatisme; in het Aostadal de Franstalige, in Trentino-Zuid-Tirol de Duitstalige minderheid. De genoemde regio's werden in 1948 opgericht. Friuli-Venezia Giulia werd in 1963 opgericht, de meerderheid van de bevolking spreekt Friulisch en in het oosten is er een Sloveense minderheid in Italië.

Na een hervorming in 1972 kregen in de regio Trentino-Zuid-Tirol de beide provincies Trentino (Italiaanstalig) en Zuid-Tirol (overwegend Duitstalig) de status van autonome provincie en namen de meeste bevoegdheden van de regio over.

De regionale onderverdeling

De regio's zijn op hun beurt in provincies en gemeenten verdeeld (alleen het Aostadal heeft geen provincies). Op dit moment zijn er 109 provincies en meer dan 8100 gemeenten.

De lijst van de 20 Italiaanse regio's

#	Regio	Hoofdstad	Opp. (km²)	Inw. (2023)^[1]
1	Abruzzen	L'Aquila	10.793	1.268.439
2	Apulië	Bari	19.364	3.891.359
3	Basilicata	Potenza	9992	591.338
4	Calabrië	Catanzaro	15.083	1.836.276
5	Campanië	Napels	13.592	5.580.567
6	Emilia-Romagna	Bologna	22.122	4.427.932
7	Friuli-Venezia Giulia	Triëst	7712	1.191.671
8	Lazio	Rome	17.210	5.702.937
9	Ligurië	Genua	5421	1.501.072
10	Lombardije	Milaan	23.861	9.957.337
11	Marken	Ancona	9695	1.478.833
12	Molise	Campobasso	4438	289.229
13	Piëmont	Turijn	25.398	4.234.634
14	Sardinië	Cagliari	24.090	1.570.734
15	Sicilië	Palermo	25.701	4.790.298
16	Trentino-Zuid-Tirol	Trente	13.599	1.075.920
17	Toscane	Florence	22.990	3.647.610
18	Umbrië	Perugia	8454	852.313
19	Aostadal	Aosta	3266	122.723
20	Veneto	Venetië	18.390	4.834.550

Zie ook

Bronnen

↑ Istat - Demografia in Cifre

[1] Istat - Demografia in Cifre

[1]