Naar inhoud springen

Syndroom van Horner

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Esculaap
Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Syndroom van Horner
Syndroom van Horner aan het linkeroog (op de afbeelding rechts)
Syndroom van Horner aan het linkeroog (op de afbeelding rechts)
Coderingen
ICD-11
8D8A.1
Eerdere versies
ICD-10: G90.2
ICD-9: 337.9
OMIM 143000
DiseasesDB 6014
DOID 11486
MedlinePlus 000708
eMedicine med/1029
oph/336
MeSH D006732
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Het syndroom van Horner of ook syndroom van Claude Bernard is een neurologisch syndroom dat zich uit door uitval van de orthosympathische innervatie van het gelaat, meestal langs één kant.

De opvallendste symptomen kunnen worden waargenomen ter hoogte van het oog en zijn:

Een ptose en miose aan dezelfde kant (ipsilateraal) heet het syndroom van Horner. Er is sprake van een geringe ptose omdat hier alleen de musculus tarsalis is aangedaan en niet de musculus levator palpebrae (geïnnerveerd door de oogbewegingszenuw).

Daarnaast kan ipsilaterale anhidrose (geen zweetsecretie) van het gelaat optreden.

Schijnbare enoftalmie

[bewerken | brontekst bewerken]

Door zwakte van de spieren van de oogleden lijkt de oogbol soms terug te zakken in de oogkas, een 'ingevallen oog' (enoftalmie). Dit is echter niet werkelijk het geval - of er is een andere, bijkomende oorzaak.

Het syndroom van Horner kan bij een groot aantal aandoeningen voorkomen, waaronder: