Przejdź do zawartości

CSIRT MON

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

CSIRT MON – zespół reagowania na incydenty bezpieczeństwa komputerowego działający na poziomie krajowym, prowadzony przez Ministra Obrony Narodowej; jeden z trzech – obok CSIRT NASK i CSIRT GOV – krajowych zespołów CSIRT powołanych ustawą z dnia 5 lipca 2018 roku o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa[1][2]. Zespół funkcjonuje w strukturach Dowództwa Komponentu Wojsk Obrony Cyberprzestrzeni (DKWOC) i monitoruje sieci resortu obrony narodowej w trybie ciągłym[3].

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Zorganizowany system reagowania na incydenty komputerowe w resorcie obrony narodowej istnieje od 2008 roku, gdy utworzono System Reagowania na Incydenty Komputerowe (SRnIK) o trzypoziomowej strukturze, z centrum koordynacyjnym w Wojskowym Biurze Bezpieczeństwa Łączności i Informatyki; w kontaktach międzynarodowych zespół posługiwał się nazwą MIL-CERT PL[4]. W 2011 roku funkcję centrum koordynacyjnego przejęło nowo utworzone Resortowe Centrum Zarządzania Bezpieczeństwem Sieci i Usług Teleinformatycznych, a od 2015 roku koordynację sprawowała właściwa komórka Służby Kontrwywiadu Wojskowego[4].

Formalnie CSIRT MON powołała ustawa o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa z 2018 roku, wdrażająca unijną dyrektywę NIS[1]. Od 2019 roku zadania zespołu realizowało Narodowe Centrum Bezpieczeństwa Cyberprzestrzeni (NCBC), konsolidujące zasoby resortu w obszarze cyberbezpieczeństwa, kryptologii i informatyki[5]. 8 lutego 2022 roku na bazie NCBC i podporządkowanych mu jednostek Minister Obrony Narodowej powołał Dowództwo Komponentu Wojsk Obrony Cyberprzestrzeni, które zapewnia funkcjonowanie zespołu do dziś[4][3].

3 kwietnia 2026 roku weszła w życie nowelizacja ustawy wdrażająca dyrektywę NIS 2[6]. Rozszerzyła ona kompetencje zespołów CSIRT poziomu krajowego oraz wprowadziła Połączone Centrum Operacyjne Cyberbezpieczeństwa jako organ pomocniczy Pełnomocnika Rządu do Spraw Cyberbezpieczeństwa[7].

Zadania

[edytuj | edytuj kod]

CSIRT MON wykonuje – w granicach swojej właściwości – zadania wspólne dla trzech krajowych zespołów CSIRT określone w art. 26 ustawy, m.in.[1]:

  • monitorowanie zagrożeń cyberbezpieczeństwa i incydentów na poziomie krajowym,
  • szacowanie ryzyka związanego z ujawnionym cyberzagrożeniem oraz zaistniałymi incydentami, w tym zapewnianie dynamicznej analizy ryzyka,
  • przekazywanie informacji o incydentach, podatnościach i cyberzagrożeniach podmiotom krajowego systemu cyberbezpieczeństwa oraz wczesne ostrzeganie i alarmowanie,
  • reagowanie na zgłoszone incydenty, ich klasyfikowanie – w tym uznawanie za incydenty krytyczne – i koordynowanie ich obsługi.

W czasie stanu wojennego lub w czasie wojny CSIRT MON, w imieniu Ministra Obrony Narodowej, koordynuje działania CSIRT NASK i CSIRT GOV[8].

W sprawach obsługi incydentów krytycznych przedstawiciele CSIRT MON wchodzą w skład Zespołu do spraw Incydentów Krytycznych – organu pomocniczego, którego pracom przewodniczy Pełnomocnik Rządu do Spraw Cyberbezpieczeństwa[9]. Ustawa powierza ponadto Ministrowi Obrony Narodowej koordynację działań związanych z obsługą incydentów w czasie stanu wojennego lub w czasie wojny, z zastrzeżeniem kompetencji Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych, oraz ocenę wpływu incydentów poważnych i krytycznych na system obronny państwa[10].

Właściwość

[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z art. 26 ust. 5 ustawy CSIRT MON koordynuje obsługę incydentów zgłaszanych przez[1]:

  • podmioty podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowane, w tym podmioty, których systemy lub sieci teleinformatyczne ujęto w wykazie obiektów infrastruktury krytycznej,
  • przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu gospodarczo-obronnym, dla których organem organizującym i nadzorującym wykonywanie zadań na rzecz obronności państwa jest Minister Obrony Narodowej,
  • Ministra Obrony Narodowej.

Zespół, który otrzyma zgłoszenie incydentu spoza swojej właściwości, przekazuje je niezwłocznie właściwemu CSIRT-owi krajowemu[1].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 5 Ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (Dz. U. z 2026 r. poz. 20 (ISAP) ze zm.), art. 2 i 26
  2. ↑ Zespół Reagowania na Incydenty Bezpieczeństwa Komputerowego (CSIRT). Ministerstwo Cyfryzacji – Portal Gov.pl, 2019-04-04. [dostęp 2026-08-23]. (pol.).
  3. 1 2 Dowództwo Komponentu Wojsk Obrony Cyberprzestrzeni. cyber.mil.pl. [dostęp 2026-08-23]. (pol.).
  4. 1 2 3 Wojska Obrony Cyberprzestrzeni – formacja do zadań specjalnych. Special-Ops.pl. [dostęp 2026-08-23]. (pol.).
  5. ↑ Pierwszy rok NCBC. cyber.mil.pl, 2020-07-09. [dostęp 2026-08-23]. (pol.).
  6. ↑ Ustawa z dnia 23 stycznia 2026 r. o zmianie ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2026 r. poz. 252 (ISAP))
  7. ↑ Nowelizacja ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa. Ministerstwo Cyfryzacji. [dostęp 2026-08-23]. (pol.).
  8. ↑ Ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (Dz. U. z 2026 r. poz. 20 (ISAP) ze zm.), art. 26 ust. 1a
  9. ↑ Ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (Dz. U. z 2026 r. poz. 20 (ISAP) ze zm.), art. 36 ust. 3 i 6
  10. ↑ Ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (Dz. U. z 2026 r. poz. 20 (ISAP) ze zm.), art. 51

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]