Klasztor w Ułaszkowcach
_%D1%86%D0%B5%D1%80%D0%BA%D0%B2%D0%B0_%D0%A1%D0%B2._%D0%86%D0%BE%D0%B0%D0%BD%D0%BD%D0%B0_1.jpg) | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Miejscowość | |
| Kościół | |
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego  | |
Położenie na mapie Ukrainy  | |
| 48°54′09″N 25°48′06″E/48,902500 25,801667 | |
Klasztor Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Ułaszkowcach (ukr. Монастир Різдва Божої Матері Чину святого Василія Великого) – parafia i cerkiew Kościoła Greckokatolickiego Eparchii Buczackiej Ukraińskiej Cerkwi Greckokatolickiej w Ułaszkowcach w rejonie czortkowskim, obwód tarnopolski.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Według legendy, mnisi, którzy przybyli do Zwiniacza w 1240 roku, osiedlili się w jaskiniach ułaszkowieckich w 1315 roku, gdzie kontynuowali życie monastyczne. Klasztor funkcjonował od XIV wieku do 1946 roku, po czym wznowił działalność w 1990. Od XVIII wieku należał do Kościoła unickiego[1][2].
W 1738 roku wzniesiono budynki klasztorne, a w 1856 roku zbudowano cerkiew klasztorną według projektu Adalberta Gaaara. W 1739 roku klasztor przyłączono do Zakonu Bazylianów Świętego Jozafata. W 1765 roku rodzina Raciborskich podarowała cerkwi cudowną ikonę Najświętszej Maryi Panny, wzorowaną na Madonnie Bełskiej (Częstochowskiej)[1][2].
W 1946 roku władze radzieckie zamknęły klasztor, a mnichów wygnano. W okresie radzieckim cerkiew służyła jako magazyn, a klasztor jako internat i klub. W 1990 roku klasztor wznowił działalność[1][2].
W latach 1995–2002 klasztor obsługiwał parafię we wsi Milowce oraz przysiółek Żmykiw. W 2008 roku rozpoczęła się budowa nowego budynku klasztornego[2].
W świątyni znajdują się cudowne ikony Matki Bożej Ułaszkowieckiej i św. Jana Chrzciciela. Przechowywane są w niej także relikwie św. Jana Chrzciciela, świętego męczennika Jozafata Kuncewicza oraz fragmenty Krzyża Pańskiego[2].
Klasztor i jego parafia mają status miejsca pielgrzymkowego. Przy parafii działa bractwo, siostrzeństwo oraz służba ołtarza. Klasztor posiada budynki, cerkiew, dzwonnicę, ruiny dawnego klasztoru jaskiniowego oraz budynki gospodarcze. Na terenie parafii urządzono Drogę Krzyżową[1][2].
Hegumenowie
[edytuj | edytuj kod]- ks. Witalij Brylyńskyj (1740 wywieziony do Rosji)
- ks. Parchomij Nehrebeckyj
- ks. Jozafat Łozińskyj
- ks. Wiktor Jarembkowskyj
- ks. Lew Podsońskyj
- ks. Ilarion Łontowskyj
- ks. Onufrij Kryżanowskyj (†24.03.1793)
- ks. Makarij Tatarkewycz (†20.03.1826 w Ułaszkowcach)
- ks. Auksentij Kulynycz
- ks. Innocentij Kundrat
- ks. Pawlo Drewnyckyj
- ks. Ihnatij Nahurskyj (†3.10.1866 w Ułaszkowcach)
- ks. Samuel Czarnoruckyj
- ks. Izydor Korżyńskyj
- ks. Ambrożij Tarchanyn
- ks. Leontij Osmiliowskyj
- ks. Julijan Teliszewskyj (†10.01.1883 w Ułaszkowcach)
- ks. Modest Buszczak (†9.03.1896 w Ułaszkowcach)[2]
- ks. Myron Chmielewskyj[2]
- ks. Markijan Szkirpan[2]
- ks. Arkadij Murij[2]
- ks. Jeremiah Lomnytskyj[2]
- ks. Myron Chmielewski[2]
- ks. Józef Peleńskyj
- ks. Makarij Karoweć
- ks. Eustachij Turkowyd
- ks. Pasym Kysił
- ks. Bartłomiej Seniuta
- ks. Wissarion Fidyk
- ks. Sylwester Żurawieckyj
- ks. Jeromin Hałabarda
- ks. Julijan Dacij
- ks. Beniamin Rożyn
- ks. Pankracij Sawickyj[2]
- ks. Pawlo Olińskyj
- ks. Andrij Jawdoszczak (1990–1991)[2]
- ks. Teodozy Krecuł (1991–2016)[2]
- ks. Wlasij Fuc (2016–2024)
- ks. Iwan Petryszak (od 2024)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 Monastyr Rizdva Bozhoi Materi ChSVV / V. S. Mukha // Encykłopedija suczasnoji Ukrajiny [Online] / Eds.: I.М. Dziuba, A.I. Zhukovsky, M.H. Zhelezniak [et al.]; National Academy of Sciences of Ukraine, Shevchenko Scientific Society. – Kyiv: The NASU institute of Encyclopedic Research, 2019.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Парафія с. Улашківці. Монастир Різдва Божої Матері Чину святого Василія Великого (ЧСВВ) // Бучацька єпархія УГКЦ. Парафії, монастирі, храми. Шематизм / Автор концепції Куневич Б.; керівник проєкту, науковий редактор Стоцький Я. – Тернопіль: ТОВ «Новий колір», 2014. – С. 367.: іл. – ISBN 978-966-2061-30-7.
