Kołek (chordofony)

Kołek – część konstrukcyjna instrumentów strunowych służąca do regulowania wysokości dźwięków wydawanych przez strunę, poprzez zwiększanie lub zmniejszanie jej napięcia. Kołek ma formę wąskiego, lekko stożkowego walca zwieńczonego uchwytem umożliwiającym obracanie go wokół osi palcami (np. w skrzypcach i lutni) lub za pomocą specjalnego klucza (np. w harfie, klawikordzie i fortepianie).

• 
  Komora kołkowa skrzypiec z wyróżnionym ciemniejszym kolorem kołkiem
• 
  Kołki w ramie cymbałów
• 
  Kołki w główce pipy
• 
  Kołki w korpusie cytry
• 
  Kołki w ramie harfy
• 
  Kołki w główce mandoliny
• 
  Kołki w ramie pianina

Bibliografia

• Encyklopedia muzyki. Andrzej Chodkowski (red.). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-13410-0.
• Mieczysław Drobner: Instrumentoznawstwo i akustyka. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1997. ISBN 83-224-0469-7.
• Jerzy Kusiak: Skrzypce od A do Z. Wyd. 2 uzup. Kraków: PWM, 1999. ISBN 83-224-0346-1. OCLC 830289846.