Przejdź do zawartości

Maria Chrostek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Maria Chrostek
Data i miejsce urodzenia

1936
Tatary

Zawód, zajęcie

wycinankarka, pisankarka, twórczyni plastyki obrzędowej

Narodowość

polska

Odznaczenia
Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”
Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” Medal Pamiątkowy „Pro Masovia”
Image
Wycinanka Marii Chrostek na wystawie w Muzeum Kultury Kurpiowskiej w Ostrołęce

Maria Chrostek (ur. 26 listopada 1935 w Tatarach) – wycinankarka, pisankarka i twórczyni plastyki obrzędowej z Puszczy Zielonej, laureatka Nagrody im. Oskara Kolberga.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Jest córką Stefanii z Mrozków i Stanisława Konopków[1][2]. Pochodzi z rodziny o silnych tradycjach w zakresie twórczości ludowej[3]. W młodości pomagała rodzicom w gospodarstwie. Po zamążpójściu (1955) pracowała w gospodarstwie rolnym. Urodziła dwie córki i syna Kazimierza[1].

Jest wycinankarką. Pierwsze wycinanki wykonywała pod okiem matki[3]. Uczyła się też pod okiem ciotki Czesławy Konopkówny[4]. Jako pełnoletnia rozpoczęła współpracę ze Spółdzielnią Rękodzieła Ludowego i Artystycznego „Kurpianka” w Kadzidle. Wycina „gwiazdy”, „leluje” i ptaki[3]. Przekazała umiejętności córkom Wiesławie Bogdańskiej oraz Janinie Jaksinie[4].

Wykonuje tradycyjne palmy wielkanocne, bukiety z bibuły, zabawki choinkowe, pisanki oraz kierce z grochu, fasoli i słomy oraz pająki z piórek. Piecze pieczywo obrzędowe – byśki i nowe latka[4]. Do 1964 chałupniczo tkała[3].

Od lat bierze udział w regionalnych, wojewódzkich i ogólnopolskich konkursach. Kulturę kurpiowską prezentowała i popularyzowała m.in. w Szwajcarii, Danii i Francji. Brała udział w Cepeliadach w Warszawie, Płocku, Krakowie i Gdańsku. Współpracuje z instytucjami kultury, placówkami oświatowymi i organizacjami pozarządowymi. Uczestniczy w warsztatach etnograficznych i pokazach. Współtworzyła Izbę Kurpiowską w Kadzidle, przekazując do niej swoje prace[3].

Jej prace można znaleźć w następujących placówkach: Muzeum Kultury Kurpiowskiej w Ostrołęce, Muzeum Północno-Mazowieckie w Łomży, Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie, Muzeum Etnograficzne im. Marii Znamierowskiej-Prüfferowej w Toruniu, Muzeum Mazowieckie w Płocku, Muzeum Narodowe w Poznaniu, Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie, Muzeum Częstochowskie w Częstochowie, Izba Regionalna w Chudku, Wzorcownia Kurpiowska „Bursztynek” przy Centrum Kultury Kurpiowskiej w Kadzidle, Zagroda Kurpiowska w Kadzidle. Są również dostępne w galeriach sztuki ludowej, niektóre znajduje się w zbiorach prywatnych kolekcjonerów[3].

Nagrody i odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 Stanisław Pajka, Słownik biograficzny Kurpiowszczyzny XX–XXI wieku. Część druga, Ostrołęka: Związek Kurpiów, 2016, ISBN 978-83-940655-7-7 [dostęp 2022-03-29].
  2. ↑ Elżbieta Miszczyńska, Andżelika Bilska, Slavis Wiewiór Jerzy i Wiewiór Michał., Wycinanki niezaplanowane...: V Konkurs Sztuki Ludowej = Unplanned cut-outs...: 5th Folk Art Contest, Częstochowa: Muzeum Częstochowskie, 2012, ISBN 978-83-60128-18-3, OCLC 823616682 [dostęp 2022-07-12] [zarchiwizowane z adresu 2023-10-09].
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Katarzyna Mróz, Maria Chrostek – laureat Nagrody Kolberga 2016 [online], www.nagrodakolberg.pl [dostęp 2022-03-28].
  4. 1 2 3 Maria Chrostek | Mazowiecki Szlak Tradycji [online], www.mazowieckiszlaktradycji.com [dostęp 2022-03-31].
  5. ↑ Nagrody Starosty Ostrołęckiego [online].
  6. ↑ Redakcja, Wycinankarki nagrodzone (zdjęcia) [online], Tygodnik Ostrołęcki, 17 lutego 2010 [dostęp 2022-03-31] (pol.).
  7. ↑ Dotychczasowi laureaci Kurpików (z lat 2001–2019) [online], www.zwiazekkurpiow.pl [dostęp 2022-03-31].