Przejdź do zawartości

Mieczysław Wajnberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Mieczysław Wajnberg
ilustracja
Imię i nazwisko

Mojsze Samuiłowicz Wajnberg

Data i miejsce urodzenia

8 grudnia 1919
Warszawa

Data i miejsce śmierci

26 lutego 1996
Moskwa

Instrumenty

fortepian

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

kompozytor

Odznaczenia
Nagroda Państwowa ZSRR Ludowy Artysta RFSRR
podpis
Image
Kamienica przy ul. Żelaznej 66 w Warszawie, w której mieszkał Mieczysław Wajnberg. W 2020 na kamienicy odsłonięto tablicę upamiętniającą kompozytora

Mieczysław Wajnberg, Moisiej (Mojsze) Samuiłowicz Wajnberg (ur. 8 grudnia 1919 w Warszawie, zm. 26 lutego 1996 w Moskwie) – polski kompozytor pochodzenia żydowskiego, od 1939 zamieszkały w ZSRR.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze doświadczenia muzyczne zdobywał w żydowskich teatrach w Warszawie, gdzie pracował jego ojciec, Szmul (Samuel) Wajnberg. Kiedy miał 12 lat, został uczniem Józefa Turczyńskiego, najpierw w średniej, a potem w wyższej szkole muzycznej przy Konserwatorium Warszawskim. Podobnie jak ojciec, wcześnie zaczął pracować w teatrach rewiowych i lokalach dancingowych. W 1936 roku napisał muzykę do filmu Fredek uszczęśliwia świat[1].

We wrześniu 1939 roku wyjechał z Warszawy. Udało mu się przedostać do ZSRR i wtedy imię Mieczysław zmieniono mu na Moisiej[2].

W ZSRR został studentem konserwatorium w Mińsku, w klasie kompozycji Wasilija Zołotariowa. Razem z nim studiował Ryszard Sielicki. W czerwcu 1940 roku jako pianista wystąpił w Moskwie w Dekadzie Białoruskiej Sztuki. 23 czerwca 1941 roku Orkiestra filharmonii w Mińsku wykonała jego utwór dyplomowy Poemat symfoniczny. Po napaści Niemiec na ZSRR uciekł do Taszkentu, gdzie zatrudniono go jako korepetytora w operze. Komponował też utwory patriotyczne, np. balet Do boju za ojczyznę. Wtedy ożenił się z Natalią Wowsi-Michoels, córką znanego aktora i reżysera teatru żydowskiego Solomona Michoelsa. Dzięki pomocy Dmitrija Szostakowicza, w 1943 roku przeprowadzili się do Moskwy. W 1946 roku Wajnberga oskarżono o to, że za mało odwołuje się do folkloru i pisze zbyt pesymistyczną muzykę. W 1948 roku oskarżono go o formalizm i zakazano wykonywać kilka jego utworów. W tym czasie zaczął zarabiać na życie pisząc muzykę dla radia i dla cyrku. W lutym 1953 roku został aresztowany za „żydowski nacjonalizm burżuazyjny.” Zwolniono go w kwietniu, znów dzięki pomocy Szostakowicza.

W następnych latach Wajnberg komponował dużo muzyki filmowej. Najbardziej znany był film wojenny Lecą żurawie, wyróżniony Złotą Palmą na festiwalu filmowym w Cannes w 1958 roku[3].

Odtąd prawie całe życie upływało Wajnbergowi w Moskwie. Tylko raz, w 1966 roku przyjechał na „Warszawską Jesień”. Bardzo dużo komponował, czasami publicznie wykonywał jako pianista utwory Szostakowicza. Nadal pisał do filmów, także rysunkowych, jak najpopularniejszy z filmów animowanych z jego muzyką Miś Puchatek w reżyserii Fiodora Chitruka. W 1971 roku otrzymał tytuł „Zasłużonego Działacza Sztuk RFSRR”, w 1980 roku „Ludowego Artysty RFSRR”, a w 1990 roku dostał Nagrodę Państwową ZSRR. W połowie lat osiemdziesiątych Wajnberg powrócił do imienia Mieczysław. Z okazji 75. urodzin w 1994 roku otrzymał odznaczenie „Zasłużony dla kultury polskiej”. Krótko przed śmiercią ochrzcił się w cerkwi prawosławnej[4].

Pochowany na cmentarzu Domodiedowskim w Moskwie[5][6].

Dorobek artystyczny

[edytuj | edytuj kod]

Pozostawił bogaty dorobek muzyczny, m.in.:

  • 22 symfonie
  • 4 symfonie kameralne
  • 18 koncertów solowych na różne instrumenty z orkiestrą
  • 17 kwartetów smyczkowych
  • 6 sonat fortepianowych
  • sonata na kontrabas
  • 4 kantaty
oraz wiele innych utworów orkiestrowych, kameralnych, solowych i wokalnych
  • Pasażerka (1967-1968) na motywach powieści Z. Posmysz. Premiera: 2006 w Moskwie
  • Madonna i żołnierz
  • Winszujemy według Szolema Alejchema
  • Lady Magnesia według G.B. Shawa
  • Portret (1983) według Gogola, do libretta A. Miedwiediewa. Premiera: 1983 w Brnie, kolejne inscenizacje: 1992 Moskwa (w. skrócona), 2010 (Bregencja), 2011 Leeds, 2013 Poznań
  • Idiota (1986) według Dostojewskiego

Muzyka filmowa

[edytuj | edytuj kod]

Filmy fabularne

[edytuj | edytuj kod]

Filmy animowane

[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Recepcja

[edytuj | edytuj kod]

W ostatnich latach na zachodzie Europy wzrosło zainteresowanie jego muzyką. Jej propagatorami byli i są m.in. Gabriel Chmura, Quatuor Danel i Kwartet Śląski. W listopadzie 2009 – z okazji 90. rocznicy urodzin kompozytora – zorganizowano w Manchesterze wielodniowy festiwal poświęcony jego twórczości. 8 października 2010 odbyła się w Teatrze Wielkim w Warszawie premiera opery Pasażerka w reżyserii Davida Pountneya, pod kierownictwem muzycznym Gabriela Chmury[7]. David Pountney inscenizował Pasażerkę już wcześniej na Bregenzer Festspiele w Austrii (2010). W grudniu 2013 operę Portret w jego reżyserii wystawił Teatr Wielki w Poznaniu[8].

10 maja 2013 odbyła się w Teatrze Narodowym w Mannheim niemiecka prapremiera opery Idiota w reżyserii Reguli Gerber w oryginalnej rosyjskiej wersji językowej, z udziałem dyrygenta Thomasa Sanderlinga (syna dyrygenta Kurta Sanderlinga)[9]. Poprzednio opera ta była wystawiana w Rosji, ale jedynie we fragmentach.

W 2021 r. z inicjatywy Marii Sławek, Ani Karpowicz i Aleksandra Laskowskiego powstał w Warszawie Instytut Mieczysława Wajnberga.

Niejasności i zagadki biograficzne

[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z dokumentem urodzenia, matka Wajnberga nazywała się Sura Dwojra Stern. W latach 80., podejmując starania o wydanie nowej metryki, Wajnberg podał jednak radzieckim władzom inne dane: Sara Kotlicka. Powód tej zmiany danych matki jest nieznany. „Pod takim właśnie imieniem i nazwiskiem opowiadał o matce już wcześniej swojej rosyjskiej rodzinie. Sara – z imienia Żydówka, Kotlicka – z nazwiska Polka – rozważa tę zagadkę Danuta Gwizdalanka, wysuwając hipotezę, iż „Wajnberg, podobnie jak Tuwim, czuł się jednocześnie Polakiem i Żydem”. Tuwim dał temu wyraz w wierszu Matka z Kwiatów polskich[10], a wiersz ten Wajnberg wykorzystał w swojej VIII Symfonii[11].

Inną niejasnością jest data urodzenia. Powołując się na tę właśnie metrykę wydaną w ZSRR podaje się, że Wajnberg urodził się 8 grudnia 1919 roku. W dokumentach odkrytych w Warszawie wpisano natomiast 12 stycznia 1919 roku[12]. Nie wydaje się prawdopodobne, by warszawski dokument sfałszowano, a już tym bardziej nieprawdopodobne jest to, że metrykę wystawiono na 11 miesięcy przed urodzeniem dziecka. Zatem jeśli ów grudzień jest prawdziwy, to pewnie chodziło o grudzień 1918, a nie 1919 roku[13]. Przesuwanie daty urodzenia „do przodu” było wówczas dość powszechnie praktykowane.

Upamiętnienie

[edytuj | edytuj kod]
Image
Tablica pamiątkowa na kamienicy przy ul. Żelaznej 66 odsłonięta w 2020 roku

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ W kręgu muzyki poważnej i rozrywkowej. Bohaterowie galerii Dziedzictwo. „Skarpa Warszawska”, s. 65−66, Listopad 2021.
  2. ↑ D. Gwizdalanka Mieczysław Wajnberg. Kompozytor z trzech światów, Poznań 2013, Rozdział I.
  3. ↑ D. Gwizdalanka Mieczysław Wajnberg. Kompozytor z trzech światów, Poznań 2013, Rozdział II.
  4. ↑ D. Gwizdalanka Mieczysław Wajnberg. Kompozytor z trzech światów, Poznań 2013, Rozdział III.
  5. ↑ Московские могилы. Домодедовское кладбище
  6. ↑ Московские могилы. ВАЙНБЕРГ Мечислав Самуилович (1919 – 1996)
  7. ↑ Anna S. Dębowska, „Pasażerka” między totalitaryzmami, „Gazeta Wyborcza”, 8 października 2010, str. 21
  8. ↑ Poznań. Prapremiera „Portretu” w Wielkim. [w:] Encyklopedia Teatru Polskiego [on-line]. 3 grudnia 2013. [dostęp 2026-07-21].
  9. ↑ Eleonore Büning, Überwältigende Schőnheit, Frankfurter Allgemeine Zeitung, 13 maja 2013, str. 29
  10. ↑ Jest na łódzkim cmentarzu, Na cmentarzu żydowskim, Grób polski mojej matki, Mojej matki żydowskiej. Grób mojej Matki Polki, Mojej Matki Żydówki.
  11. ↑ Danuta Gwizdalanka, Mieczysław Wajnberg. Pierwszy kompozytor urodzony w niepodległej Polsce, „Midrasz” 2018 nr 6, s. 41 i 43
  12. ↑ Biogram na portalu IAM; https://culture.pl/pl/tworca/mieczyslaw-wajnberg-weinberg oraz https://culture.pl/en/article/unknown-facts-from-mieczyslaw-wajnbergs-biography
  13. ↑ W cytowanym biogramie Wajnberga opublikowanym przez Midrasz mowa o grudniu 1918 roku
  14. ↑ Mateusz Ciupka: Wajnberg powraca do Warszawy. ruchmuzyczny.pl. [dostęp 2021-09-05].
  15. ↑ Uchwała nr XLVIII/1503/2021 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 13 maja 2021 r. w sprawie nadania nazwy obiektowi miejskiemu w Dzielnicy Wola m.st. Warszawy. [w:] Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego poz. 4628 [on-line]. 21 maja 2021. [dostęp 2021-09-06].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Manfred Sapper & Volker Weichsel (red.): Die Macht der Musik. Mieczysław Weinberg: Eine Chronik in Tönen. Osteuropa 2010 nr 7 (z CD). ISBN 978-3-8305-1710-8
  • David Fanning: Mieczysław Weinberg. Auf der Suche nach Freiheit. Wolke, Hofheim 2010, ISBN 978-3-936000-90-0
  • David Fanning: Mieczysław Weinberg. In Search of Freedom. Wolke, Hofheim 2010, ISBN 978-3-936000-91-7
  • Danuta Gwizdalanka: Mieczysław Wajnberg: kompozytor z trzech światów. Poznań 2013, ISBN 978-83-913521-6-8
  • Verena Mogl: "Juden, die ins Lied sich retten" – der Komponist Mieczysław Weinberg (1919-1996) in der Sowjetunion. Münster/New York 2017, ISBN 978-3-8309-3137-9.
  • Daniel Elphick: Music behind the Iron Curtain: Weinberg and his Polish Contemporaries, Cambridge University Press 2019, ISBN-13 ‏ : 978-1108493673
  • Danuta Gwizdalanka: Der Passagier. Der Komponist Mieczysław Weinberg im Mahlstrom des zwanzigsten Jahrhunderts. Wiesbaden 2020, ISBN 978-3-447-11409-7
  • Danuta Gwizdalanka: Wajnberg. seria Małe Monografie, PWM 2024, ISBN ISSN: 978-83-224-5167-0

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]