Nauczyciel Polski
| Częstotliwość |
dwutygodnik (w latach 1924–1927 miesięcznik) |
|---|---|
| Państwo | |
| Pierwszy numer |
1921 |
| Ostatni numer |
1939 |
„Nauczyciel Polski” – pismo ukazujące się w latach 1921–1939. Początkowo jako organ Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego, a od 1922 roku Stowarzyszenia Chrześcijańsko-Narodowego Nauczycieli Szkół Powszechnych.
Historia
[edytuj | edytuj kod]„Nauczyciela Polskiego” wydawało we Lwowie od 1921 roku Polskie Towarzystwo Pedagogiczne. Zgodnie z decyzją Zjazdu założycielskiego od 1922 roku stał się on organem Stowarzyszenia Chrześcijańsko-Narodowego Nauczycieli Szkół Powszechnych. Pismo miało służyć przekazywaniu informacji na temat pracy Stowarzyszenia i do utrzymywania kontaktów z czytelnikami. Początkowo redakcja nadal znajdowała się we Lwowie, ale wkrótce przeniesiono ją do Warszawy[1].
Do 1923 roku pismo wychodziło co dwa tygodnie (oprócz wakacji czyli lipca i sierpnia). W 1924 roku z powodu kłopotów finansowych zmieniono częstotliwość i ukazywało się jako miesięcznik. Do wydawania dwutygodnika wrócono w 1928 roku i z taką częstotliwością ukazywało się do 1939 roku[1].
Nauczyciele otrzymywali „Nauczyciela Polskiego” bezpłatnie[1].
Redakcja
[edytuj | edytuj kod]Na czele Komitetu redakcyjnego stał prezes Stowarzyszenia, ale za całość prac przy redakcji pisma nadzorował redaktor odpowiedzialny. Redaktorzy odpowiedzialni[1]:
- Ludwik Pierzchała (1921−1922)
- Aleksander Marczuk (maj 1922–1924)
- Stanisław Glapiński (1925–kwiecień 1925)
- Henryk Maciejewski (1925–czerwiec 1930)
- Michał Siciński (1930 lipiec–listopad)
- Józef Jastrzębski (1930–kwiecień 1935)
- Stanisław Bońkowski (1935–luty 1939)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 Dla nauczycieli i uczniów. Działalność wydawnicza Stowarzyszenia Chrześcijańsko--Narodowego Nauczycielstwa Szkół Powszechnych w latach 1921–1939, [w:] Grzegorz Michalski, Działalność instytucji wydawniczych na rzecz oświaty i edukacji w XX i pierwszych latach XXI wieku, Łódź 2014, s. 29-43, ISBN 978-83-7969-165-4.