Przejdź do zawartości

Properdyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Properdyna, czynnik P – glikoproteina należąca do grupy globulin. Ma masę cząsteczkową 184 kDa, jest złożona z 441 reszt aminokwasowych tworzących 4 podjednostki o masie 46 kDa każda. Stężenie properdyny w surowicy wynosi 25 mg/l.

Properdyna odgrywa rolę w nieswoistej odpowiedzi immunologicznej. W alternatywnej drodze aktywacji dopełniacza jako czynnik P pełni rolę stabilizującą konwertazę C3 i C5[1]. Stąd droga ta bywała dawniej nazywana properdynową.

Image
Alternatywna droga aktywacji dopełniacza. Properdyna wyróżniona jest błękitnym kółkiem z literą P

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Properdyna została odkryta w 1954 r. przez Louisa Pillemera amerykańskiego immunologa z Case Western Reserve University[2].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Marek Jakóbisiak, Układ dopełniacza, [w:] Jakub Gołąb i inni red., Immunologia, wyd. 6 zm., Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 219, ISBN 978-83-01-17108-7, OCLC 812740863.
  2. ↑ L. Pillemer, L. Blum, I.H. Lepow, O.A. Ross, E.W. Todd, The properdin system and immunity. I. Demonstration and isolation of a new serum protein, properdin, and its role in immune phenomena, „Science”, 120 (3112), 1954, s. 279–285, DOI: 10.1126/science.120.3112.279, PMID: 13186838 (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]