Reklama społeczna

Reklama społeczna – forma reklamy i komunikacji perswazyjnej, której głównym celem jest wywołanie społecznie pożądanych postaw lub zachowań, a nie bezpośrednia promocja produktów lub usług konsumpcyjnych[1]. Reklama społeczna definiowana jest jako proces komunikacji perswazyjnej, w którym nadawca namawia odbiorców do podejmowania zachowań prospołecznych lub zaniechania działań społecznie szkodliwych[2]. W literaturze anglojęzycznej zjawisku temu odpowiadają przede wszystkim terminy public service advertising i public service announcement (PSA), oznaczające reklamę w służbie interesu publicznego[3].
W ujęciu stosowanym w marketingu społecznym „reklama społeczna” jest pojęciem węższym niż kampania społeczna i marketing społeczny – dotyczy wyłącznie działań reklamowych (np. spotów, plakatów, ogłoszeń), będących jednym z narzędzi szerzej zakrojonych programów społecznych[3].
Definicja i zakres pojęcia
[edytuj | edytuj kod]W literaturze przedmiotu funkcjonuje kilka zbliżonych ujęć reklamy społecznej. Dominika Maison i Norbert Maliszewski definiują ją jako „proces komunikacji perswazyjnej, którego głównym celem jest wywołanie społecznie pożądanych postaw lub zachowań”, realizowany zazwyczaj na dwa sposoby: poprzez zachęcanie do zachowań prospołecznych albo zachęcanie do zaniechania zachowań niepożądanych[2][1].
Fundacja Komunikacji Społecznej, pierwsza wyspecjalizowana polska organizacja zajmująca się marketingiem społecznym, ujmuje reklamę społeczną jako jedną z form komunikatu polegającą na uświadamianiu problemu społecznego i wezwaniu do określonego działania prospołecznego[3]. W socjologicznym ujęciu reklama społeczna traktowana jest jako szczególny typ przekazu niekomercyjnego, adresowanego do szerokich zbiorowości, ukierunkowanego na zmianę postaw i praktyk społecznych w obszarach ważnych z punktu widzenia dobra wspólnego (np. zdrowia publicznego, bezpieczeństwa, praw człowieka, ochrony środowiska)[4].
W polskiej literaturze używane są również określenia „reklama niekomercyjna” lub „reklama non profit”, podkreślające brak ukierunkowania na zysk materialny, jednak termin „reklama społeczna” stał się najbardziej rozpowszechniony[4][5].
Cele i funkcje
[edytuj | edytuj kod]Podstawowym celem reklamy społecznej jest inicjowanie lub wzmacnianie zmian o charakterze prospołecznym, takich jak: ograniczanie zjawisk uznawanych za szkodliwe (np. prowadzenia pojazdu pod wpływem alkoholu, przemocy domowej), promowanie zachowań sprzyjających zdrowiu (np. badań profilaktycznych), ochronie środowiska, bezpieczeństwu czy integracji społecznej[1][6].
Reklama społeczna pełni funkcje informacyjne (uświadamianie istnienia problemu), edukacyjne (przekazywanie wiedzy o jego przyczynach i konsekwencjach), perswazyjne (zachęcanie do określonego działania lub zaniechania) oraz symboliczne (kształtowanie obrazu grup społecznych, wartości i norm)[5]. W badaniach nad skutecznością reklamy społecznej analizuje się m.in. związek między cechami przekazu (np. rodzajem wywoływanych emocji) a systemem wartości odbiorców[7].
Reklama społeczna a kampania społeczna i marketing społeczny
[edytuj | edytuj kod]W literaturze i praktyce komunikacji społecznej wskazuje się na potrzebę odróżnienia pojęć „reklama społeczna”, „kampania społeczna” i „marketing społeczny”. Reklama społeczna odnosi się do pojedynczych przekazów reklamowych (np. spotu telewizyjnego, plakatu, ogłoszenia radiowego), podczas gdy kampania społeczna obejmuje zaplanowany w czasie zespół skoordynowanych działań komunikacyjnych, wykorzystujących różnorodne narzędzia (reklamę, public relations, działania informacyjne i edukacyjne, wydarzenia społeczne) na rzecz określonej zmiany społecznej[3][8].
Marketing społeczny stanowi najszersze z tych pojęć – oznacza wykorzystanie koncepcji, procedur i narzędzi marketingu do planowania i realizacji programów ukierunkowanych na zmianę zachowań społecznych dla dobra jednostek i społeczeństwa, przy czym reklama społeczna jest jednym z możliwych instrumentów tak rozumianego marketingu. W ujęciu praktycznym kampania społeczna może wykorzystywać równolegle narzędzia reklamowe (reklamę społeczną) oraz działania z zakresu public relations, edukacji i mobilizacji społecznej; reklama społeczna służy wówczas przede wszystkim budowaniu zasięgu i rozpoznawalności problemu, a inne działania – pogłębianiu wiedzy, dialogowi i zmianie zachowań[8].
Odróżnienie od reklamy komercyjnej i marketingu zaangażowanego społecznie
[edytuj | edytuj kod]Między reklamą społeczną a reklamą komercyjną wskazuje się szereg różnic. W reklamie komercyjnej celem jest zazwyczaj zmiana prostszych postaw konsumenckich (np. preferencji wobec marek), natomiast reklama społeczna dotyczy często bardziej złożonych przekonań i zachowań (np. postaw wobec grup mniejszościowych, stylu życia)[2]. Różny jest także charakter korzyści (bliskie i osobiste w reklamie komercyjnej, odległe i zbiorowe w reklamie społecznej), przypisywane intencje nadawcy (chęć zysku vs. chęć pomocy) oraz poziom akceptacji potencjalnie nieprzyjemnych treści (np. obrazów cierpienia, zagrożenia, choroby)[9].
Reklama społeczna odróżnia się także od marketingu zaangażowanego społecznie (cause related marketing, CRM), w którym firmy komercyjne łączą wsparcie dla wybranego celu społecznego z budowaniem własnego wizerunku i wzrostem sprzedaży produktów (np. przekazywanie części zysku ze sprzedaży na rzecz organizacji pozarządowej). W modelowym ujęciu reklama społeczna ma charakter niezarobkowy i służy przede wszystkim interesowi publicznemu, podczas gdy działania CRM mają charakter hybrydowy – łączą cele społeczne z celami biznesowymi przedsiębiorstw[10].
Formy i środki przekazu
[edytuj | edytuj kod]Reklama społeczna wykorzystuje te same media i środki ekspresji co reklama komercyjna: spoty telewizyjne i radiowe, plakaty i billboardy, ogłoszenia prasowe, nośniki zewnętrzne, kampanie internetowe i w mediach społecznościowych, a także działania ambientowe i niestandardowe formy wizualne[5][11].
W przekazach społecznych często stosuje się silne środki oddziaływania emocjonalnego, takie jak szok, lęk, poczucie winy lub empatia, a także humor, ironię bądź pozytywne wzorce ról społecznych, przy czym dobór strategii zależy od specyfiki problemu i grupy docelowej[7][6].
Powstanie i rozwój
[edytuj | edytuj kod]Za początek współczesnej reklamy społecznej w literaturze wskazuje się często działania z okresu II wojny światowej w Stanach Zjednoczonych, kiedy to powstało określenie public service advertising/announcement i rozpoczęto ogólnokrajowe kampanie służące interesowi publicznemu, m.in. akcję zapobiegania pożarom lasów symbolizowaną przez postać Smokey Beara[3]. Kluczową rolę w rozwoju public service advertising w USA odegrała organizacja Ad Council, powołana w 1942 roku jako ogólnokrajowa organizacja non profit koordynująca kampanie reklamowe w interesie publicznym[12].
W Polsce reklama społeczna jako odrębny obszar praktyki i refleksji naukowej ukształtowała się po 1989 roku, równolegle z transformacją systemową i rozwojem sektora organizacji pozarządowych[4]. Za jedną z pierwszych organizacji profesjonalnie zajmujących się marketingiem społecznym w Polsce uznaje się Fundację Reklamy Społecznej, która powstała w 1998 roku, a od 2003 roku funkcjonuje jako Fundacja Komunikacji Społecznej[3].
Badacze podkreślają, że polska reklama społeczna jest silnie związana z procesami demokratyzacji, rozwojem społeczeństwa obywatelskiego i rozszerzeniem przestrzeni publicznego dyskursu o problemach wcześniej nieobecnych lub marginalizowanych, takich jak przemoc domowa, wykluczenie społeczne czy dyskryminacja[4].
Skuteczność i badania
[edytuj | edytuj kod]Ocena skuteczności reklamy społecznej należy do kluczowych problemów w badaniach nad tą formą komunikacji. W odróżnieniu od reklamy komercyjnej, gdzie jednym z podstawowych wskaźników jest wielkość sprzedaży, efekty reklam społecznych mierzone są najczęściej poprzez zmiany w poziomie wiedzy, postaw i zachowań odbiorców, badania deklarowanych intencji, a także analizy długofalowych trendów społecznych[5][6].
W badaniach empirycznych analizuje się m.in. wpływ rodzaju argumentacji (racjonalnej vs. emocjonalnej), poziomu natężenia emocji, sposobu prezentacji grup docelowych oraz zgodności przekazu z systemem wartości odbiorców na ocenę reklamy społecznej i deklarowaną gotowość do zmiany zachowań[7][6].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 Dominika Maison, Norbert Maliszewski: Co to jest reklama społeczna?. Warszawa: Agencja Wasilewski, 2002, s. 9–41.
- 1 2 3 Dominika Maison, Norbert Maliszewski: Reklama społeczna – definicja Dominiki Maison i Norberta Maliszewskiego. kampaniespoleczne.pl, 2010-09-20. [dostęp 2025-12-10]. (pol.).
- 1 2 3 4 5 6 Paweł Prochenko: Reklama społeczna. kampaniespoleczne.pl, 2010-08-27. [dostęp 2025-12-10]. (pol.).
- 1 2 3 4 Magdalena Wieczorkowska. Reklama społeczna w Polsce po 1989 roku. Zarys problematyki. „Kultura i Społeczeństwo”, s. 123–138, 2005. DOI: 10.35757/KiS.2005.49.1.8.
- 1 2 3 4 Marcin Parlicki. Reklama społeczna jako jedna z form komunikowania społecznego. „Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska. Sectio K, Politologia”, s. 105–119, 2011.
- 1 2 3 4 Beata Sałek. Uwarunkowania skuteczności reklamy społecznej w dobie komunikowania masowego. „Zeszyty Etnologii Wrocławskiej”, s. 171–188, 2005.
- 1 2 3 Agata Matuszewska. Oddziaływanie reklam społecznych a system wartości jej odbiorców. „Zeszyty Naukowe SGGW. Polityki Europejskie, Finanse i Marketing”, s. 318–327, 2013. DOI: 10.22630/PEFIM.2013.9.58.27.
- 1 2 Łukasz Scheffs: Marketing społeczny, kampania społeczna i reklama społeczna – próba systematyzacji pojęć. Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, 2015, s. 255–264.
- ↑ Małgorzata Stasiakiewicz. Psychologiczne problemy społecznej reklamy. „Człowiek i Społeczeństwo”, s. 43–62, 2003.
- ↑ Dominika Maison, Norbert Maliszewski: Marketing zaangażowany społecznie. Warszawa: Agencja Wasilewski, 2002.
- ↑ Anna Kozłowska. Reklama społeczna – instrument kształtowania postaw i zachowań prospołecznych. „Studia i Prace Kolegium Ekonomiczno-Społecznego SGH”, s. 151–170, 2008.
- ↑ Welcome to the Ad Council. Ad Council. [dostęp 2025-12-10]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Doliński Dariusz: Psychologiczne mechanizmy reklamy. Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2010.
- Kozłowska Anna: „Reklama społeczna – instrument kształtowania postaw i zachowań prospołecznych”, Studia i Prace Kolegium Ekonomiczno-Społecznego SGH 2008, nr 15.
- Maison Dominika, Maliszewski Norbert: „Co to jest reklama społeczna”, w: Maison Dominika, Wasilewski Paweł (red.), Propaganda dobrych serc, czyli rzecz o reklamie społecznej, Agencja Wasilewski, Warszawa 2002.
- Maison Dominika, Maliszewski Norbert: „Marketing zaangażowany społecznie”, w: Maison Dominika, Wasilewski Paweł (red.), Propaganda dobrych serc, czyli rzecz o reklamie społecznej, Agencja Wasilewski, Warszawa 2002.
- Matuszewska Agata: „Oddziaływanie reklam społecznych a system wartości jej odbiorców”, Zeszyty Naukowe SGGW. Polityki Europejskie, Finanse i Marketing 2013, nr 9(58).
- Parlicki Marcin: „Reklama społeczna jako jedna z form komunikowania społecznego”, Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska. Sectio K, Politologia 2011, t. 18.
- Sałek Beata: „Uwarunkowania skuteczności reklamy społecznej w dobie komunikowania masowego”, Zeszyty Etnologii Wrocławskiej 2005, t. 1.
- Scheffs Łukasz: „Marketing społeczny, kampania społeczna i reklama społeczna – próba systematyzacji pojęć”, w: Marketing przyszłości. Trendy. Strategie. Instrumenty, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, Szczecin 2015.
- Wieczorkowska Magdalena: „Reklama społeczna w Polsce po 1989 roku. Zarys problematyki”, Kultura i Społeczeństwo 2005, t. 49, nr 1.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Reklama społeczna – definicja i przykłady – portal kampaniespoleczne.pl
- Materiały edukacyjne na temat marketingu społecznego i kampanii społecznych
- Oficjalna strona Ad Council (ang.)