Torianit
 okaz z Madagaskaru | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny | |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa | |
| Przełam | |
| Łupliwość |
niewyraźna[2] |
| Pokrój kryształu | |
| Przezroczystość |
nieprzezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny | |
| Właściwości mechaniczne | |
| Gęstość |
9,1–10,6 g/cm3[2] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
czarna, ciemnobrązowa, szara, brunatnoczarna, ciemnoczerwona[1][2] |
| Rysa | |
| Połysk | |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
4.DL.05[1] |
Torianit – minerał z gromady tlenków, należący do grupy uraninitu[1].
Właściwości
[edytuj | edytuj kod]Krystalizuje w układzie regularnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju sześciennym[2]. Jest minerałem kruchym i nieprzezroczystym[1][2]. Posiada najczęściej czarną rysę oraz żywiczny, matowy tłusty bądź półmetaliczny połysk[1][2]. Jest minerałem radioaktywnym[1][2].
Występowanie
[edytuj | edytuj kod]Występuje w pegmatytach[1], drobnych ziarnach w granitach, rzadko w żyłach alpejskich, także w żyłach hydrotermalnych[2]. Towarzyszą mu zazwyczaj saléeit, autunit, torbernit, zeuneryt, baryt, kalcyt, flogopit, fluorapatyt, diopsyd, piryt, kwarc oraz tremolit[1][2].
Miejsce występowania
[edytuj | edytuj kod]Występuje głównie w Australii, Brazylii, Kanadzie, Chinach, Niemczech, we Włoszech, na Madagaskarze, Sri Lance, Rosji i Stanach Zjednoczonych (Alaska)[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Torianit, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-11-03] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 142, ISBN 978-83-7073-816-7.
