Władimir Głuzdowski

Władimir Głuzdowski
Владимир Алексеевич Глуздовский
	generał-lejtnant
Data i miejsce urodzenia	27 maja 1903 ; Tyflis
Data i miejsce śmierci	16 listopada 1967 ; Symferopol
	Przebieg służby
Lata służby	1919–1961
Siły zbrojne	Armia Czerwona; Armia Radziecka
Stanowiska	dowódca: 7. i 6. Armii
Główne wojny i bitwy	wojna domowa w Rosji;; II wojna światowa: bitwa pod Moskwą; operacja wiślańsko-odrzańska; operacja dolnośląska;
	Odznaczenia

Władimir Aleksiejewicz Głuzdowski (ros.) Владимир Алексеевич Глуздовский (ur. 14 maja^?/27 maja 1903 w Tyflisie, zm. 16 listopada 1967 w Symferopolu) – radziecki dowódca wojskowy w czasie II wojny światowej, generał porucznik.

Życiorys

Wnuk polskiego powstańca 1863 roku^[1].

Od 1919 roku w Armii Czerwonej, w czasie wojny domowej w Rosji walczył z wojskami „Białych”^[2].

Od 1926 dowódca kompanii, od 1929 pomocnik dowódcy batalionu, 1930-1932 komendant Szkoły Młodszych Dowódców, od 1936 szef sztabu pułku zmechanizowanego, od stycznia 1938 szef Wydziału Szkolenia Wojsk Pogranicznych w Mińsku. Od maja 1938 dowódca pułku, od października 1938 zastępca szefa Oddziału Głównego Sztabu Morskiego. Od października 1939 do października 1940 w misji specjalnej w Chinach. Od listopada 1940 zastępca dowódcy 1 Dywizji Strzelców Zmotoryzowanych, od czerwca 1941 uczestnik walk na Froncie Wschodnim. W październiku 1941 został szefem Oddziału Operacyjnego 26 Armii i szefem sztabu 31. Armii Frontu Zachodniego i Kalinińskiego. Brał udział w opracowaniu planu bitwy pod Moskwą. Od lutego 1943 dowódca 31 Armii Frontu Kalinińskiego. Od sierpnia 1944 dowódca 7. Armii Frontu Karelskiego, następnie od grudnia 1944 6. Armii 1 Frontu Ukraińskiego, która z przyczółka sandomierskiego rozpoczęła ofensywę styczniową zdobywając w maju 1945 Wrocław^[3]. Od października 1946 szef Katedry Historii Wojen, od lipca 1951 kierownik Katedry Taktyki Akademii Wojskowej im. Frunzego w Moskwie. Od 1960 pracownik Sztabu Głównego Wojsk Lądowych ZSRR, w 1961 przeszedł w stan spoczynku^[2].

Odznaczenia

Order Lenina
Order Czerwonego Sztandaru (czterokrotnie)
Order Suworowa I klasy (dwukrotnie)
Order Kutuzowa I klasy
Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej”

Przypisy

↑ Encyklopedia Wrocławia. Jan Harasimowicz (red.). Wyd. III. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2006, s. 238.
1 2 Глуздовский Владимир Алексеевич : Министерство обороны Российской Федерации (encyclopedia.mil.ru) Życiorys.
↑ Bolesław Dolata, Wyzwolenie Polski 1944-1945. Działania wyzwoleńcze Armii Radzieckiej i Ludowego Wojska Polskiego Warszawa 1971, s. 338.

Bibliografia

Tomasz Gałwiaczek, Urząd Bezpieczeństwa w Oławie 1945-1956, Instytut Pamięci Narodowej, Wrocław 2012.

Linki zewnętrzne

Życiorys

[1] Encyklopedia Wrocławia. Jan Harasimowicz (red.). Wyd. III. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2006, s. 238.

[:0-2] 1 2 Глуздовский Владимир Алексеевич : Министерство обороны Российской Федерации (encyclopedia.mil.ru) Życiorys.

[3] Bolesław Dolata, Wyzwolenie Polski 1944-1945. Działania wyzwoleńcze Armii Radzieckiej i Ludowego Wojska Polskiego Warszawa 1971, s. 338.

[1]

[2]

[3]

generał-lejtnant
Data i miejsce urodzenia	27 maja 1903 Tyflis
Data i miejsce śmierci	16 listopada 1967 Symferopol
Przebieg służby
Lata służby	1919–1961
Siły zbrojne	Armia Czerwona Armia Radziecka
Stanowiska	dowódca: 7. i 6. Armii
Główne wojny i bitwy	wojna domowa w Rosji; II wojna światowa: bitwa pod Moskwą operacja wiślańsko-odrzańska operacja dolnośląska
Odznaczenia