Przejdź do zawartości

Włodzimierz Tyszkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Włodzimierz Tyszkiewicz
pułkownik dyplomowany kawalerii pułkownik dyplomowany kawalerii
Pełne imię i nazwisko

Włodzimierz Ignacy Tyszkiewicz

Data i miejsce urodzenia

28 stycznia 1880
Stare Brody

Data i miejsce śmierci

1953
Londyn

Przebieg służby
Lata służby

1900–1927

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

10 Brygada Kawalerii

Stanowiska

dowódca brygady

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa

Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920–1941, dwukrotnie)
Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry) Krzyż Zasługi Wojskowej z Mieczami Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” (w czasie wojny) Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” z Mieczami Krzyż Jubileuszowy Wojskowy

Włodzimierz Ignacy Tyszkiewicz herbu Leliwa (ur. 28 stycznia 1880 w Starych Brodach, zm. 1953 w Londynie) – pułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego.

Przebieg służby wojskowej

[edytuj | edytuj kod]

Syn Marcelego i Marii z Krakowskich urodzony 28 stycznia 1880 w Starych Brodach, w ówczesnym powiecie brodzkim Królestwa Galicji i Lodomerii[1][2][3].

Był zawodowym oficerem kawalerii cesarskiej i królewskiej armii. Służbę rozpoczął w 11 czeskim pułku ułanów, który wówczas stacjonował w Pardubicach[4]. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 września 1899[5]. W 1904 został przyjęty do Szkoły Wojennej w Wiedniu (niem. Kriegsschule)[6][7]. Na porucznika awansował ze starszeństwem z 1 maja 1905[8]. Z dniem 1 listopada 1906, po ukończeniu szkoły, został przydzielony do Sztabu Generalnego (taki sam przydział otrzymał wówczas Józef Sopotnicki), pozostajac oficerem nadetatowym 11 puł.[9][10] W 1910 został przeniesiony do 3 galicyjskiego pułku ułanów w Krakowie[11]. W tym samym roku przyznano mu starszeństwo w stopniu porucznika z dniem 1 maja 1903[12]. W 1912 został awansowany na stopień kapitana ze starszeństwem z 1 maja 1912, otrzymał tytuł oficera Sztabu Generalnego i przydział do Oddziału Wojskowego Komendy 1 Korpusu w Krakowie[13]. W następnym roku został przydzielony do 46 Dywizji Piechoty Obrony Krajowej w Krakowie, a w 1914 do 43 Dywizji Piechoty Obrony Krajowej w Czerniowcach[14][15].

Z dniem 1 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia majora i przydzielony do Okręgu Generalnego Kraków[16][17]. 25 kwietnia 1919 został szefem sztabu 4 Dywizji Piechoty[18]. 6 kwietnia 1920 został zwolniony na własną prośbę z czynnej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy armii[19]. 15 czerwca tego roku wrócił do czynnej służby i został przydzielony do Dowództwa Frontu Południowego[18]. 17 sierpnia 1920 we Lwowie objął obowiązki szefa sztabu 6 Armii[18].

26 stycznia 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika w kawalerii, w grupie oficeróww byłej armii austro-węgierskiej[20]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 6. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii)[21]. 9 sierpnia 1922 generał dywizji Franciszek Latinik sporządził wniosek o odznaczenie go Orderem Virtuti Militari za czyny męstwa w czasie pełnienia obowiązków szefa sztabu 4 Dywizji Piechoty i 6 Armii[18].

Do października 1922 zajmował stanowisko szefa sztabu Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu. Z dniem 10 października 1922 został przydzielony do 25 pułku ułanów w Prużanie na stanowisko dowódcy pułku[22]. Z dniem 15 stycznia 1925 został odkomenderowany do Dowództwa 5 Samodzielnej Brygady Kawalerii w Krakowie celem czasowego pełnienia obowiązków dowódcy brygady[23]. W październiku 1925 został mianowany dowódcą 10 Brygady Kawalerii w Przemyślu[24]. Z dniem 31 maja 1927 przeniesiony został w stan spoczynku[25].

Od sierpnia 1940 przebywał w Stacji Zbornej Oficerów Rothesay[26]. Zmarł w 1953 w Londynie[2].

29 stycznia 1909 we Lwowie ożenił się z Elżbietą Balthazar von Babakdol (1882–1940), z którą miał córkę Marię Helenę (ur. 1907) i syna Władysława (ur. 1910)[2][27].

Ordery i odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]
austro-węgierskie

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-06-14].
  2. 1 2 3 Maria Minakowska: Włodzimierz Ignacy Woldemar hr. Tyszkiewicz-Łohojski h. Leliwa. [w:] Wielka genealogia Minakowskiej (Wielcy.pl) [on-line]. Dr Minakowska Publikacje Elektroniczne. [dostęp 2026-06-14].
  3. ↑ Spis ludności 10 1910 ↓, s. 12, tu urodzony w Brodach.
  4. ↑ Schematismus 1901 ↓, s. 761.
  5. ↑ Schematismus 1901 ↓, s. 664.
  6. ↑ Schematismus 1905 ↓, s. 674, 773, 1044, jako Tyskiewicz.
  7. ↑ Schematismus 1906 ↓, s. 781, 1061, jako Tyskiewicz.
  8. ↑ Schematismus 1906 ↓, s. 680.
  9. ↑ Zmiany w armii i flocie. „Słowo Polskie”, s. 3, Nr 494 z 31 października 1906.
  10. ↑ Schematismus 1907 ↓, s. 689, 789, jako Tyskiewicz.
  11. ↑ Schematismus 1911 ↓, s. 816.
  12. ↑ Schematismus 1911 ↓, s. 723.
  13. ↑ Schematismus 1913 ↓, s. 138, 264, 785.
  14. ↑ Schematismus 1914 ↓, s. 189.
  15. ↑ Generalstabes 1914 ↓, s. 46–47.
  16. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 2 z 12 stycznia 1919, poz. 87.
  17. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 4 z 16 stycznia 1919, poz. 178.
  18. 1 2 3 4 Tyszkiewwicz Włodzimierz. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.102-10418 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-06-14].
  19. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 17 kwietnia 1920, s. 285.
  20. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 5 lutego 1921, s. 196.
  21. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 153.
  22. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 33 z 16 września 1922, s. 722.
  23. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 22 stycznia 1925, s. 32.
  24. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 106 z 15 października 1925, s. 569.
  25. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 17 marca 1927, s. 70.
  26. ↑ Dowództwo Stacji Zbornej Oficerów Rothesay, rozkaz dzienny nr 1, 25 sierpnia 1940, s. 2.
  27. ↑ Spis ludności 10 1910 ↓, s. 13, tu podano, że Elżbieta urodziła się 3 października 1881 w Brnie.
  28. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-06-14].
  29. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-06-14].
  30. 1 2 3 4 5 Ranglisten 1918 ↓, s. 78.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Włodzimierz_Tyszkiewicz&oldid=79997408”