Przejdź do zawartości

Wacław Martyniuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wacław Martyniuk
Data i miejsce urodzenia

10 listopada 1949
Bytom

Poseł na Sejm RP I, II, III, IV, V i VI kadencji
Okres

od 1991
do 2011

Przynależność polityczna

Sojusz Lewicy Demokratycznej

Odznaczenia

Wacław Andrzej Martyniuk (ur. 10 listopada 1949 w Bytomiu) – polski polityk, poseł na Sejm w latach 1991–2011 (I, II, III, IV, V i VI kadencji), działacz związkowy.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1972 studia w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Poznaniu. Do 1973 pracował w Żywieckich Zakładach Futrzarskich, a następnie w kopalniach węgla kamiennego „Borynia” i „Krupiński”[1].

W latach 1984–1994 był działaczem związkowym, pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Federacji Związków Zawodowych Górników i Ogólnopolskiemu Porozumieniu Związków Zawodowych. Od 1976 do 1990 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[1]. Uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu w podzespole do spraw stowarzyszeń i samorządu terytorialnego.

Do 1999 był członkiem Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej, później przystąpił do Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W 1991, 1993, 1997, 2001 i 2005 uzyskiwał mandat posła na Sejm kolejnych kadencji. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz szósty został posłem, kandydując z listy koalicji Lewica i Demokraci w okręgu gliwickim i otrzymując 16 125 głosów. Od 1993 pełnił funkcję sekretarza, a od 1997 rzecznika dyscypliny w klubie parlamentarnym SLD (od 2007 działającym jako KP LiD, a od 2008 jako KP Lewica). W 2010 (przed przemianowaniem KP Lewica na KP SLD) został odwołany z tych funkcji. W 2011 nie ubiegał się o reelekcję do Sejmu. W 2012 został doradcą prezesa NBP Marka Belki[2].

W 2009 Biuro Lustracyjne IPN skierowało do sądu lustracyjnego wniosek o uznanie go za „kłamcę lustracyjnego” w związku z podejrzeniem współpracy z SB[3]. W maju 2012 sąd I instancji uznał jego oświadczenie lustracyjne za prawdziwe[4], a we wrześniu 2012 Sąd Apelacyjny w Katowicach utrzymał to orzeczenie w mocy[5].

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Brązowym i Srebrnym Krzyżem Zasługi[1].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 Kto jest kim w polityce polskiej, Warszawa: PAI, 1993, s. 185, ISBN 83-223-2645-9.
  2. ↑ Wacław Martyniuk doradcą prezesa NBP, parkiet.com, 2 marca 2012 [zarchiwizowane 2016-03-08].
  3. ↑ IPN oskarża posła Lewicy, wyborcza.pl, 15 kwietnia 2009 [zarchiwizowane 2013-05-04].
  4. ↑ Były poseł SLD nie był agentem. „Mój proces pokazuje, czym jest IPN”, gazeta.pl, 14 maja 2012 [zarchiwizowane 2013-09-04].
  5. ↑ Martyniuk prawomocnie oczyszczony z zarzutu kłamstwa lustracyjnego [online], wp.pl, 3 września 2012 [dostęp 2025-04-29].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]