Wiesław Piechocki

Wiesław Leonard Piechocki

Wiesław Leonard Piechocki (2025)
Data i miejsce urodzenia	6 listopada 1947 Pyskowice
Zawód, zajęcie	dziennikarz reportażysta, nauczyciel języków, romanista
Miejsce zamieszkania	Wiedeń
Narodowość	polska i austriacka
Tytuł naukowy	doktor nauk filologicznych
Edukacja	1970 ukończenie studiów UW, 1974 doktorat UW
Alma Mater	Uniwersytet Warszawski

Wiesław Leonard Piechocki (ur. 6 listopada 1947 w Pyskowicach) – polsko-austriacki dziennikarz, nauczyciel języków, romanista. Autor licznych artykułów w prasie polonijnej Kanady, USA, Austrii, Szwajcarii.

Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej

Życiorys

W roku 1965 zdał egzamin dojrzałości w rodzinnych Pyskowicach. W latach 1965–1970 studiował filologię romańską na Uniwersytecie Warszawskim. W r. 1974 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych. Tytuł rozprawy doktorskiej napisanej pod kierunkiem prof. Haliny Lewickiej: Metaforyka społeczno-polityczna w dziele Jules’a Vallès´a. Pracował jako asystent, potem adiunkt w Instytucie Romanistyki UW (1974–1981). W roku 1981 zdecydował się wraz z rodziną na opuszczenie Polski – przez Norwegię przedostał się do Austrii, gdzie poprosił o azyl. Mieszkał (1981–2018) w Feldkirch (Vorarlberg). W tym czasie pracował jako nauczyciel liceum w Vaduz, stolicy Księstwa Liechtenstein. Przez 31 lat codziennie przekraczał samochodem granicę Austria-Liechtenstein-Szwajcaria. Nauczał po niemiecku języków: francuskiego i łaciny, nieregularnie włoskiego i rosyjskiego. Równolegle był dziennikarzem w lokalnej gazecie „Volksblatt” w Vaduz. W archiwach Gartenpalais Liechtenstein in der Rossau, 1090 Wien, Liechtensteinstrasse prowadził badania naukowe na temat dynastii Liechtenstein i publikował regularnie artykuły (w języku niemieckim) o historii tej dynastii. Od roku 2018 mieszka w Wiedniu. Ma podwójne obywatelstwo: polskie i austriackie.

Publikacje

Artykuły, tłumaczenia, wiersze

• „Volksblatt” (Vaduz, Liechtenstein) – 539 artykułów (po niemiecku) o kulturze, sztuce, muzyce, historii oraz 54 teksty całostronicowe o dynastii Liechtenstein.
• „Nowy Kurier” (Toronto, Ontario) – 257 artykułów (po polsku) w latach 2000–2012.
• W prasie szwajcarskiej m.in.: „Ostschweiz” (Sankt Gallen) – czerwiec 2015, Vom Ingenieur zum Staatschef (o prezydencie Gabrielu Narutowiczu); „Ostschweiz” (Sankt Gallen) – październik 2015: Die Schweiz ist mein Mutterland, Polen mein Vaterland.

• Artykuły w periodykach polonijnych: (1) „Jupiter”, Wiedeń, Austria; (2) „Nowy Dziennik”, Nowy Jork, USA; (3) „Panorama Polska”, Edmonton, Kanada; (4) „Nasza Gazetka”, Zurych, Szwajcaria.
• Rozdział Nowoczesna europejska szkoła kolebką postępu do tomu Wizja Polski Warszawa 1995. ISBN 83-901776-1-7.
• Powrót do źródeł (rozmowa z Wielkim Mistrzem Krzyżackim), w: „Mówią wieki” 2010. Nr 2.
• Od 2022 publikuje artykuły (głównie reportaże z podróży) w internetowym „Przeglądzie Dziennikarskim”.
• Ma w swoim dorobku tłumaczenia wierszy Eugenio Montale z języka włoskiego i rumuńskiego (Lucian Blaga) na język polski dla „Literatury na świecie” (1975, 1976).
• Poezja naszych dni.  Warszawa: Wydawnictwo Borgis, 2023, s. 259-269. ISBN 978-83-67642-57-6.
• Włosy Absaloma są wszędzie; Parasol kolażowy, [w:] C. Woźniak, M. Kudelska, M. Laberschek (red.), Sceny kultury. Teksty ofiarowane Profesorowi Krzysztofowi Pleśniarowiczowi, Kraków: Wydawnictwo Księgarnia Akademicka 2026, s. 789–791, 785–787.

Publikacje książkowe

• (współautor) Rozmówki francuskie. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1974. ISBN 83-214-0315-8.
• Okolice. Warszawa: Medyk sp. z o.o., 2005, 388 s. ISBN 83-89745-21-6. Jest to antologia reportaży, które ukazały się w dwutygodniku Polonii kanadyjskiej „Nowy Kurier” z Toronto.
• Lustro mojego czasu. Warszawa: Borgis, 2021, 440 s. ISBN 978-83-66616-85-1 (autobiografia).
• Pod różnymi niebami (blog): https://wiechopiecho.wordpress.com/

Nagrody i odznaczenia

• Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (2011)

Życie prywatne

• Żona Małgorzata, z domu Boguszewska, absolwentka SGGW w Warszawie. Mają trzy córki. Wszystkie ukończyły studia wyższe na „Wiener Universität”.

Bibliografia

• Heidi Rinke-Jarosch: Vorarlberg ist ein Land der lachenden Frauen, [w:] „Vorarlberger Nachrichten” – 18.04. 2017 (wywiad z Wiesławem Piechockim).
• Ryszard Lipczuk: https://przegladdziennikarski.pl/lustro-mojego-czasu-wieslaw-piechocki-recenzja/ 27.12.2021.
• Wiesław Piechocki: Lustro mojego czasu. Warszawa: Borgis, 2021, 440 s. ISBN 978-83-66616-85-1.
• Spotkanie autorskie z Wiesławem Piechockim [online], gok.wloszakowice.pl [dostęp 2023-04-17]  (pol.).
• Die Zensur prüft selbst Getränke-Etiketten, [w:] „Salzburger Nachrichten” – 28-29.11.1981 (omówienie wykładu Wiesława Piechockiego o prasie PRL dla studentów Uniwersytetu w Salzburgu).