lenio

lenio (język łaciński)

wymowa:

podział przy przenoszeniu wyrazu: lē•ni•ō

znaczenia:

czasownik

(1.1) zmiękczać, mięknąć, łagodzić, koić, uspokajać

(1.2) łagodzić, pacyfikować

odmiana:

(1.1-2) lēn|iō, ~īre, ~īvī lub ~iī, ~ītum (koniugacja IV)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) dēlēniō, levō, allevō, alleviō, molliō

(1.2) sōpiō, mītigō, mānsuēscō, mānsuētō, commītigō, levō, sileō, plācō, restinguō, compōnō, domō, dēlēniō, sēdō, ēlevō, allevō, alleviō, coerceō

antonimy:

(1.1) dūrō, obdūrō

(1.2) sollicitō, excitō, īnstīgō, īnstinguō, efferō, exciō, perpellō, concieō, concitō, impellō, īnflammō, cieō, moveō, ērigō, mōlior, incendō, adhortor

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przysł. lēnē, lēniter

rzecz. lēnīmen, lēnīmentum, lēnitās, lēnitūdō

przym. lēnis

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. lēnis → łagodny, spokojny, powolny

źródłosłów dla wł. lenire, port. lenir

uwagi:

Wergiliusz skraca formę imperfectus do lēnībat, lēnībant.

źródła: