Sem

Sem (hebr. שם, grč. Σημ, arap. سام — „renome; prosperitet“) je po Bibliji bio jedan od sinova Noja. Veruje se da je bio Nojev najstariji sin, mada neka svedočanstva ga pominju kao drugog po starosti, u odnosu na braću Jafeta i Hama.^[1]

U Knjizi postanja (11:10) pominje se da je Semu bilo oko 100 godina nakon rođenja Arpakšada, dve godine posle potopa, što bi značilo da je imao 98 godina u vreme potopa. Pominje se i da je živeo još 500 godina posle toga, što daje ukopno oko 600 godina života.

Sem je imao pet sinova: Elam, Asur, Aram, Arpakšad i Lid, i jednu ćerku. Avram, jevrejski patrijarh, bio je jedan od potomaka Arpakšada.^[1]

Istoričar Josif Flavije (1. vek), među mnogim drugima, prihvata mišljenje da su potomci ovih Semovih pet sinova narodi Elama, Asirije, Sirije, Haldeja i Lidije, kao i da imena nose po njima.

Nazivi kao što su Semiti i Hamiti su danas manje uobičajeni. Ponekad se koriste u „rasnoj“ konotaciji. Termin antisemitizam se koristi da označi rasne, etničke i kulturne predrasude usmerene isključivo na Jevreje. Pojam semitski se i dalje najčešće koristi da označi grupu semitskih jezika, kao podskup afroazijskih jezika, koji obuhvata zajedničku jezičku baštinu arapskih, aramejskih, akadskih, etiopskih, hebrejskih i feničanskih jezika.^[1]

Sem se pominje u Knjizi postanja 5:32, 6:10, 7:13, 9:18,23,26-27, 10, 11:10, i u Prvoj Knjizi dnevnika 1:4.