oluk
Görünüm
| Ayrıca bakınız: olukçuk |
Türkçe
[düzenle]Ad
[düzenle]oluk (belirtme hâli oluğu, çoğulu oluklar)
- bir şeyin akmasına yarayan üst yanı açık boru
- yağmur sularını damların kenarlarına toplayıp akıtan yatay konumlu, genellikle çinko vb. boru
- Oluklardan kol gibi buzlar sarkıyordu. - T. Buğra
- bir şeyin üzerinde oyulmuş yol
