Kees Slager
| Kees Slager | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Algemeen | ||||
| Volledige naam | Cornelis Slager | |||
| Geboortedatum | 30 mei 1938 | |||
| Geboorteplaats | Scherpenisse | |||
| Partij | Socialistische Partij (SP) | |||
| Functies | ||||
| 2007–2011 | lid Eerste Kamer | |||
| 2015–2022 | lid gemeenteraad Tholen | |||
| ||||
Cornelis (Kees) Slager (Scherpenisse, 30 mei 1938) is een Nederlands journalist, schrijver en voormalig politicus.
Loopbaan
[bewerken | brontekst bewerken]Als journalist
[bewerken | brontekst bewerken]Slager werkte als journalist voor Het Vrije Volk, de VARA en de VPRO. Ook is hij de initiator en was hij redacteur en presentator van het VPRO-radioprogramma OVT waarin oral history een belangrijke rol speelt.[1]
Hij heeft veel verhalen van 'gewone mensen' opgetekend, onder meer herhaaldelijk over de Watersnood van 1953 en over het leven van landarbeiders. Een groot deel van zijn oeuvre is gewijd aan onderwerpen en mensen uit zijn eigen provincie Zeeland. In opdracht van Landschapsbeheer Zuid-Holland maakte hij in de zomer van 2003 samen met Theo Uittenbogaard de cultuurhistorische documentairereeks Holland: Van Texel tot Tiengemeten, over het gebied dat ooit het graafschap Holland vormde. In 2004 volgde een gelijknamig boek en zond de AVRO de reeks op televisie uit onder de titel Ik hou van Holland.[2]
Als politicus
[bewerken | brontekst bewerken]Slager is schrijver van het boek Het geheim van Oss, over de historie van de Socialistische Partij in de industriestad Oss, en is samen met Karel Glastra van Loon auteur van Hoe dan, Jan?, waarin SP-voorman Jan Marijnissen wordt geïnterviewd. Bij de Provinciale Statenverkiezingen 2007 fungeerde Slager als lijstduwer voor de SP in Zeeland. Bij de Eerste Kamerverkiezingen 2007 werd hij gekozen in de Eerste Kamer. Hij hield zich hier bezig met de Westerschelde-problematiek en met mediabeleid en verkeer en waterstaat (loodswezen, waterbeleid).[3]
Op 7 juni 2011 nam hij afscheid van de senaat. Van 2015 tot 2022 was Kees Slager lid van de gemeenteraad van Tholen.[4][5]
Beknopte bibliografie
[bewerken | brontekst bewerken]- Landarbeiders (1981)
- Hongerwinter (1985), met Paul van de Gaag en Nienke Feis, ISBN 9062850383
- Vissersverhalen (1990), met Paul de Schipper
- Tholen (1991)
- De Ramp, een reconstructie (1992 met aangevulde herdruk januari 2003, elfde druk 2017), ISBN 9789046705933
- Zeven Zeeuwse vrouwen (1995), ISBN 907213849X
- Sakke de zee-ratte en andere Zeeuwse jeugdherinneringen uit het begin van de eeuw (1997) t.g.v. De Week van het Zeeuwse boek, ISBN 90-72138-77-5 (pbk)
- ...en m'n zuster die heet Kee... (2001), met Ruden Riemens, portretten van Borselse boerinnen, ISBN 9074576303, herdruk in 2012, uitgeverij Den Boer/De Ruiter, ISBN 9789079875351
- Het geheim van Oss. Een geschiedenis van de SP (2001), ISBN 9045005638
- Holland van Texel tot Tiengemeten (2004), met Theo Uittenbogaard, ISBN 90-5352-983-7
- Armoede treedt binnen (2005), ISBN 9076815208
- De Zeeuwse geschiedenis in meer dan 100 verhalen (2005), ISBN 905515542X
- Hoe dan, Jan? (2005), verzameling interviews met Jan Marijnissen door Kees Slager en Karel Glastra van Loon, ISBN 9020405322
- Mijn Zeeland (2007, uitgeverij Atlas), ISBN 9045000377, herdruk in 2013, uitgeverij Den Boer/De Ruiter ISBN 9789079875504
- Herziene herdruk "Zeeuwse vrouwen" n.a.v. première toneelstuk "Zeeuwse vrouwen", 2009, uitgeverij Den Boer/De Ruiter, ISBN 9789079875023
- Watersnood (2010), uitgeverij De Buitenspelers, ISBN 9071359131
- Verjaagd door vuur en water (2013), uitgeverij Den Boer/De Ruiter, ISBN 9789079875467
- Tholen (2017), Kick Uitgevers, ISBN 9789491555251
Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]- Kees Slager Encyclopedie van Zeeland
- ↑ Ondanks kanker plukt Kees Slager (85) de dag: 'Niet bang voor de dood', Omroep Zeeland, 28 december 2023.
- ↑ Levende geschiedenis van Holland, Trouw, 31 juli 2004.
- ↑ C. (Kees) Slager, biografie op Parlement.com.
- ↑ Kees Slager door omstandigheden in gemeenteraad van Tholen, Thoolse Bode, 11 oktober 2015.
- ↑ Kees Slager (83) neemt afscheid van Thoolse politiek, maar 'Ik ben nog niet dood', Omroep Zeeland, 7 februari 2022.
