Μετάβαση στο περιεχόμενο

Αντιβασιλεία του Καυκάσου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η Αντιβασιλεία του Καυκάσου (1801-1917) ήταν μια σημαντική διοικητική και στρατιωτική περιφέρεια της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, που κάλυπτε τον Βόρειο και Νότιο Καύκασο. Με πρωτεύουσα την Τιφλίδα, ο Αντιβασιλέας (Namiestnik) ασκούσε πλήρη αυτοκρατορική εξουσία, επιβλέποντας την αποικιοκρατική ενσωμάτωση, τη διοίκηση και τη στρατιωτική κατάκτηση της περιοχής. [1]

Ιδρύθηκε μετά την προσάρτηση της Γεωργίας (1801) και επεκτάθηκε μέσω του Πολέμου του Καυκάσου (1817-1864), ενσωματώνοντας χανάτα και αυτόνομους λαούς.

Ο Αντιβασιλέας διοριζόταν απευθείας από τον Τσάρο, έχοντας εξουσίες κυβερνήτη και στρατιωτικού διοικητή.

Περιλάμβανε περιοχές του Βόρειου Καυκάσου (σημερινή Ρωσία, π.χ. Νταγκεστάν, Τσετσενία) και του Νότιου Καυκάσου (Γεωργία, Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν).

Αποτέλεσε τη βάση της ρωσικής πολιτικής, στρατιωτικής και πολιτισμικής διείσδυσης στην περιοχή μέχρι την πτώση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας το 1917. Στο πλαίσιο της Αντιβασιλείας, πολλοί Έλληνες του Πόντου εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, ιδιαίτερα στις επαρχίες Καρς και Τσάλκας, μετά από ρωσοτουρκικούς πολέμους.

  1. Pan, Sai-Bo; Zhang, Jian-Bin; Zhao, Bai-Qin; Chai, Ying (2016-06). «http://jtd.amegroups.com/article/view/7577/7006».+Journal of Thoracic Disease 8 (6): E399–E402. doi:10.21037/jtd.2016.04.14. ISSN 2072-1439.