Μετάβαση στο περιεχόμενο

Λεύκιος Βαλέριος Φλάκκος (ύπατος το 131 π.Χ.)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Λεύκιος Βαλέριος Φλάκκος (ύπατος το 131 π.Χ.)
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
L. Valerius L.f.L.n. Flaccus (Λατινικά)
Γέννηση180 π.Χ. (περίπου και πιθανώς)[1]
Αρχαία Ρώμη
Θάνατος1ος αιώνας π.Χ. (πιθανώς)
Χώρα πολιτογράφησηςΑρχαία Ρώμη
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΛατινικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
στρατιωτικός
Οικογένεια
ΤέκναΛεύκιος Βαλέριος Φλάκκος[2][3]
ΓονείςLucius Valerius Flaccus[2][4]
ΑδέλφιαΛεύκιος Βαλέριος Φλάκκος[2][3]
ΟικογένειαValerii Flacci
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΡωμαίος συγκλητικός (άγνωστη τιμή)[5]
Ύπατος στην αρχαία Ρώμη (131 π.Χ.)[5]

Ο Λεύκιος Βαλέριος Φλάκκος, λατιν.: Lucius Valerius Flaccus ήταν ο ιερέας του Άρεως (flamen Martialis) και έλαβε την υπατεία το 131 π.Χ. με τον Πόπλιο Λικίνιο Κράσσο, στη συνέχεια τον μέγιστο αρχιερέα.

Ο Φλάκκος ήθελε να αναλάβει τη διοίκηση στον πόλεμο κατά του Αριστόνικου της Περγάμου στην Ασία, αλλά ο συνάδελφός του τού επέβαλε πρόστιμο, επειδή εγκατέλειψε το ιερό (sacra) που του είχε εμπιστευτεί. Ο λαός, ενώπιον του οποίου υποβλήθηκε το ερώτημα για απόφαση, ακύρωσε το πρόστιμο, αλλά ανάγκασε τον ιερέα (flamen) να υπακούσει στον αρχιερέα (pontifex). Μπορεί να είναι ο ίδιος με εκείνον του οποίου ο ταμίας (quaestor), ο Μάρκος Αιμίλιος Σκαύρος, ήθελε να του απαγγείλει κατηγορία, αν και δεν είναι βέβαιο αν ο Σκαύρος ήταν ταμίας κατά τη διάρκεια της πραιτορίας ή της υπατείας του Φλάκκου.

Image Αυτό το λήμμα βασίζεται ή περιλαμβάνει κείμενο από λήμμα στo Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας του Ουίλλιαμ Σμιθ (1870) που αποτελεί κοινό κτήμα.