Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ντμίτρι Μιχάηλοβιτς Γκολίτσιν ο Νεότερος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ντμίτρι Μιχάηλοβιτς Γκολίτσιν
Image
Πορτρέτο από τον Φρανσουά Υμπέρ Ντρουαί (1762)
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση15  Μαΐου 1721[1][2]
Τούρκου
Θάνατος19  Σεπτεμβρίου 1793[1][2]
Βιέννη
Τόπος ταφήςΒιέννη
Χώρα πολιτογράφησηςΡωσική Αυτοκρατορία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδιπλωμάτης
πολιτικός
συλλέκτης τέχνης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΑικατερίνη Γκολίτσινα
ΓονείςΜιχαήλ Γκολίτσιν και Tatyana Kurakina
ΑδέλφιαYekaterina Rumyantseva
ΟικογένειαΟικογένεια Γκολίτσιν
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςστρατηγός
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαπρέσβης
ΒραβεύσειςΙππότης του Τάγματος του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι
Τάγμα του Αγίου Βλαδίμηρου, 1η τάξη
τάγμα του Αγίου Ανδρέα
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο πρίγκιπας Ντμίτρι Μιχαήλοβιτς Γκολίτσιν ή Γκαλίτσιν (ρωσικά: Дмитрий Михайлович Голицын, γερμανικά: Demetrius Michalowitsch von Gallitzin, 15 Μαΐου 1721 – 19 Σεπτεμβρίου 1793) ήταν Ρώσος διπλωμάτης, φιλάνθρωπος και συλλέκτης έργων τέχνης από την οικογένεια Γκολίτσιν[3].

Διετέλεσε πρέσβης της Ρωσίας στην Αυστρία από το 1761 έως το 1792[4].

Ήταν γιος του στρατάρχη Μιχαήλ Γκολίτσιν και εγγονός του πρίγκιπα Μπόρις Κουράκιν .

Image
Το Νοσοκομείο Γκολίτσιν στη Λεωφόρο Λένινσκι, Μόσχα

Στα τέλη της δεκαετίας του 1750, ο πρίγκιπας Γκολίτσιν διέμενε στο Παρίσι, όπου ηγήθηκε της ρωσικής πρεσβείας κατά τη διάρκεια του Επταετούς Πολέμου. Η σύζυγός του, Αικατερίνη, πέθανε εκεί το 1761. Η σχέση της με την ηθοποιό Λα Κλερόν απέκτησε μεγάλη φήμη[3]. Η Αικατερίνη ήταν κόρη του Δημήτριου Καντεμίρ, του πρώην ηγεμόνα της Μολδαβίας, και της πριγκίπισσας Αναστασία Τρουμπέτσκαγια. Ήταν επίσης αδελφή του Αντίοχου Καντεμίρ.

Από το 1761 έως το 1792 ήταν Ρώσος πρέσβης στην Αυστρία[3], με γραμματέα τον ποιητή Λούντβιχ Χάινριχ φον Νικολάι. Η Μεγάλη Αικατερίνη του απένειμε το Τάγμα του Αγίου Ανδρέα για τις διαπραγματεύσεις του πρώτου διαμελισμού της Πολωνίας με τον αυτοκράτορα Ιωσήφ Β'. Ο πρίγκιπας επαινέθηκε, επειδή επέστρεψε στη Ρωσία τα εδάφη που είχε προσαρτήσει ο πατρικός του πρόγονος, ο Μέγας Δούκας Γκεντιμίνας.

Τον χειμώνα του 1782, ο Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ προσλήφθηκε για όλες τις συναυλίες που έδωσε ο Γκολίτσιν, ο οποίος «έθεσε την άμαξά του στη διάθεσή μου τόσο κατά τη μετάβαση όσο και κατά την επιστροφή και μου φέρθηκε με τον πιο όμορφο τρόπο»[3].

Το Γκαλίτσινμπεργκ είναι λόφος κοντά στη Βιέννη, όπου ο Ρώσος πρέσβης έχτισε την κατοικία του (με ένα τεχνητό ρωμαϊκό ερείπιο και έναν στρογγυλό ναό που σώζονται ακόμα). Η οδός Γκαλιτσινστράσσε στη Βιέννη φέρει επίσης το όνομά του.

Ο άτεκνος πρίγκιπας Γκολίτσιν, επιθυμώντας να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη της συζύγου του για τις μελλοντικές γενιές, δώρισε ένα μεγάλο ποσό για την ίδρυση του Νοσοκομείου Γκολίτσιν στη Μόσχα. Το παλάτι του στη Βιέννη καυχιόταν για αρκετές εκατοντάδες πίνακες Παλαιών Δασκάλων[3]. Μετά τον θάνατό του, αυτοί οι πίνακες εκτέθηκαν στην πινακοθήκη του Νοσοκομείου Γκολίτσιν, πριν δημοπρατηθούν για τη χρηματοδότηση της επέκτασης του νοσοκομείου.

  1. 1 2 (Ολλανδικά) RKDartists. 439832. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 1 2 FINA Wiki. Αυστριακή Ακαδημία Επιστημών. 6524. Ανακτήθηκε στις 3  Δεκεμβρίου 2020.
  3. 1 2 3 4 5 Дмитрий Михайлович Голицын. Алфавитный указатель дипломатов (στα Ρωσικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2012.
  4. Ramel, Frédéric· Prévost-Thomas, Cécile (22 Ιανουαρίου 2018). International Relations, Music and Diplomacy: Sounds and Voices on the International Stage (στα Αγγλικά). Springer. σελ. 44. ISBN 978-3-319-63163-9.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]