Γναίος Κορνήλιος Λέντουλος Μαρκελλίνος
| Γναίος Κορνήλιος Λέντουλος Μαρκελλίνος | |
|---|---|
 Αργυρό δηνάριο του 76-75 π.Χ. Εμπρός όψη: κεφαλή του Πνεύματος του Ρωμαϊκού Λαού, αριστερά σκήπτρο, επάνω G[enius] P[opuli] R[omani]. Πίσω όψη: σφαίρα, αριστερά σκήπτρο, δεξιά πηδάλιο πλοίου, επιγρ.: GN. LEN. 4,11 γραμ. | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Gnaeus Cornelius Lentulus Marcellinus (Λατινικά) |
| Γέννηση | 100 π.Χ. (περίπου και πιθανώς)[1] Αρχαία Ρώμη |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Θρησκεία | Θρησκεία στην αρχαία Ρώμη |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Λατινικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός στρατιωτικός |
| Οικογένεια | |
| Τέκνα | Publius Cornelius Lentulus Marcellinus[2] |
| Γονείς | Publius Cornelius Lentulus Marcellinus και Cornelia |
| Αδέλφια | Publius Cornelius Lentulus Marcellinus[3][4] |
| Οικογένεια | Cornelii Lentuli |
| Στρατιωτική σταδιοδρομία | |
| Βαθμός/στρατός | Λεγάτος |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | legatus pro praetore (67 π.Χ.–65 π.Χ.)[2] Πραίτορας (60 π.Χ.)[2] moneyer (59 π.Χ.)[2] Ρωμαίος συγκλητικός (άγνωστη τιμή)[5] Ύπατος στην αρχαία Ρώμη (56 π.Χ.)[5] τριβούνος των πληβείων (68 π.Χ.)[2] proconsul prouinciae Syriae (59 π.Χ.–58 π.Χ.)[2] |
Ο Γναίος Κορνήλιος Λέντουλος Μαρκελλίνος, λατινικά: Gnaeus Cornelius Lentulus Marcellinus (π. 90 π.Χ. – π. 48 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός και ύπατος του 56 π.Χ. Ήταν νυμφευμένος τουλάχιστον δύο φορές. Η πρώτη του σύζυγος είναι άγνωστη, αλλά η δεύτερη σύζυγός του ήταν πιθανώς η Σκριβωνία, τουλάχιστον είκοσι χρόνια νεότερή του, η οποία αργότερα έγινε η δεύτερη σύζυγος του Αυγούστου.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νεανική ζωή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ήταν γιος του Πόπλιου Κορνήλιου Λέντουλου Μαρκελλίνου και της Κορνηλίας, κόρης του Πόπλιου Κορνήλιου Σκιπίωνα Νασίκα.
Σταδιοδρομία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γνωρίζουμε πολλά αξιώματα που κατείχε ο Μαρκελλίνος κατά τη διάρκεια της ζωής του. Πρώτα ήταν ταμίας (quaestor), την ίδια χρονιά ο αδελφός του Πόπλιος ήταν ταμίας για την επαρχία της Κυρηναϊκής. Αφού υπηρέτησε ως τριβούνος των πληβείων, ο Mαρκελλίνος εμφανίζεται στο ιστορικό αρχείο ως λεγάτος του Πομπήιου το 67 π.Χ. Μετά την πραιτορία του, ο Μαρκελλίνος διορίστηκε κυβερνήτης της Συρίας για τη θητεία 59/58 π.Χ.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Από την πρώτη του σύζυγο ήταν ο πατέρας του Λέντουλου Μαρκελλίνου, του ταμία του Καίσαρα που ανέλαβε τη διοίκηση των οχυρώσεών του στο Δυρράχιο το 48 π.Χ. Από τη Σκριβωνία ήταν πατέρας δύο παιδιών, ενός αγοριού και ενός κοριτσιού. Το αγόρι ήταν ο Κορνήλιος Μαρκελλίνος. Ορισμένοι ερευνητές, όπως ο Ρόναλντ Σάυμ, πίστευαν ότι ο Κορνήλιος Μαρκελλίνος απεβίωσε νέος. ωστόσο, ο Τζον Σέιντ έχει υποστηρίξει πειστικά, ότι πρέπει να ταυτιστεί με τον Πόπλιο Κορνήλιο Λέντουλο Μαρκελλίνο, ύπατο του 18 π.Χ.
Το κορίτσι ήταν η Κορνηλία, η οποία παντρεύτηκε τον Παύλο Αιμίλιο Λέπιδο (αντικαταστάτης ύπατος το 34 π.Χ.), μόνο για να αποβιώσει τη χρονιά που ο αδελφός της ανήλθε στην υπατεία.
Ο Μαρκελλίνος απεβίωσε πριν από το 47 π.Χ. Η Σκριβωνία παντρεύτηκε ξανά τον Aύγουστο, και έγινε μητέρα του μοναδικού παιδιού του, της Ιουλίας της Πρεσβύτερης.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 2082. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2021.
- 1 2 3 4 5 6 «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά)
- ↑ «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 2082. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2021.
- ↑ «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 2071. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2021.
- 1 2 Thomas Robert Shannon Broughton: «The Magistrates of the Roman Republic» (Αγγλικά) Αμερικανική Φιλολογική Εταιρεία. 1951. ISBN-10 0-89130-812-1.
Πρωτογενείς πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Σουητόνιος, Η ζωή του Αυγούστου (62.)
- Αππιανός, The Syrian Wars (8.51)
Δευτερογενείς πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Fantham, Elaine, Julia Augusti, Routledge
- Schied, John, "Scribonia Caesaris et les Cornelii Lentuli", Bulletin de Correspondance Hellénique, 100 (1976), pp. 485–491.
- Syme, Ronald, The Roman Revolution, (Οξφόρδη: 1986)
