Σεβαστιανός του Λουξεμβούργου-Μαρτίγκ
| Σεβαστιανός του Λουξεμβούργου-Μαρτίγκ | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Sébastien de Luxembourg (Γαλλικά) |
| Γέννηση | 1530 |
| Θάνατος | 19 Νοεμβρίου 1569[1][2] Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελί |
| Τόπος ταφής | Γκενγκάν |
| Χώρα πολιτογράφησης | Βασίλειο της Γαλλίας |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γαλλικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | αξιωματικός |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Marie de Beaucaire[2] |
| Τέκνα | Μαρία του Λουξεμβούργου |
| Γονείς | Φραγκίσκος του Λουξεμβούργου[2] και Charlotte de Brosse |
| Αδέλφια | d:Q19918439 Madeleine of Luxembourg |
| Οικογένεια | Οίκος του Λουξεμβούργου |
| Στρατιωτική σταδιοδρομία | |
| Βαθμός/στρατός | Colonel General |
| Πόλεμοι/μάχες | Γαλλικοί θρησκευτικοί πόλεμοι |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | διοικητής της Βρετάνης |
| Θυρεός | |
 | |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Σεβαστιανός, γαλλ.: Sébastien de Luxembourg-Martigues de Penthièvre (π. 1530 - 19 Νοεμβρίου 1569 στην πολιορκία του Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελύ) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου-Λινύ ήταν Γάλλος στρατιωτικός. Ευγενής τής Γαλλίας και κυβερνήτης τής Βρετάνης, με το παρωνύμιο ο ιππότης χωρίς φόβο (chevalier sans peu) [3], συμμετείχε ιδιαίτερα στους θρησκευτικούς πολέμους.
Οικογενειακή ζωή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ήταν γιος του Φραγκίσκου του Λουξεμβούργου (γιου) και της Καρλόττας του Μπρος, κόρης του Ρενέ του Μπρος και αδελφή του Ιωάννη Δ΄ κόμη του Παντιέβρ και δούκα του Ετάμπ. Το όνομά του προέρχεται από το γεγονός ότι ήταν απόγονος 10ης γενιάς του Ερρίκου Ε΄ κόμη του Λουξεμβούργου, και ανήκε στον γαλλικό κλάδο του Λινύ, του Οίκου του Λουξεμβούργου.
Ήταν υποκόμης-πρίγκιπας του Μαρτίγκ και κόμης του Παντιέβρ από το 1559, και έγινε δούκας του Παντιέβρ από τον βασιλιά Κάρολο Θ΄ της Γαλλίας στις 15 Σεπτεμβρίου 1569.
Νυμφεύτηκε τη Mαρία του Μπωκαίρ (1535-1613) στο Mω γύρω στον Ιανουάριο του 1561, με την οποία απέκτησε δύο κόρες:
- Ιωάννα.
- Mαρία (1562-1623), παντρεύτηκε το 1575/79 τον Φίλιππο Εμμανουήλ των Λωρραίνης δούκα του Mερκέρ (1558-1602),
Είχε στην υπηρεσία του μέλη του Οίκου του Σελ.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]10ος Ιταλικός Πόλεμος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το πρώτο του σημαντικό στρατιωτικό γεγονός ήταν η συμμετοχή του στην πολιορκία του Μετς, όπου ήταν παρόν ένα μεγάλο μέρος της γαλλικής αριστοκρατίας [3]. Πολιορκημένοι από τον δούκα της Άλμπα, οι Γάλλοι αντιστάθηκαν για τέσσερις μήνες, πριν οι Ισπανοί αποχωρήσουν τον Ιανουάριο του 1553.
Στη συνέχεια εντάχθηκε στις θέσεις Tερουάν και στη συνέχεια Εντάν, όπου κατάφερε να αποφύγει τη σύλληψη, μετά την κατάληψη αυτών των πόλεων [3].
Το 1558 βοήθησε τον δούκα του Γκιζ να ανακαταλάβει το Καλαί και στη συνέχεια το Γκυν [3].
Βοήθεια στη Mαρία του Γκυζ
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 1559-1560 έλαβε μέρος στη γαλλική αποστολή στη Σκωτία, με σκοπό να υποστηρίξει τη Mαρία του Γκυζ, αντιβασίλισσα της κόρης της Mαρίας Στούαρτ. Η αποστολή είχε περίπου 1800 άνδρες . Ο υποκόμης του Μαρτίγκ διοικούσε χίλιους από αυτούς [3]. Οι Γάλλοι, πολύ κατώτεροι αριθμητικά, αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν στο Λέιθ.
Θρησκευτικοί πόλεμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 1562, μετά την πολιορκία της Ρουέν, ο Σεβαστιανός του Λουξεμβούργου αντικατέστησε τον κόμη του Ραντόν ως στρατηγό του πεζικού, και διακρίθηκε στη μάχη του Ντρε, όπου πραγματοποίησε μια αποφασιστική επίθεση εναντίον του ναύαρχου Γκασπάρ Β΄ ντε Κολινύ [3].
Διορίστηκε κυβερνήτης της Βρετάνης το 1565 [4]. Ένωσε τις δυνάμεις του με τους Καθολικούς εξτρεμιστές, μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 2 Ιουνίου και αποκηρύχθηκε από τη βασίλισσα Αικατερίνη των Μεδίκων [4]. Επιπλέον, από τις 26 Ιουνίου και μετά από αίτημα της Νάντης, εξέδωσε διάφορα διατάγματα κατά των Καλβινιστών, και τους απαγόρευσε να διευθύνουν δημόσια σχολεία, να δείχνουν οποιοδήποτε σημάδι της θρησκείας τους, να πραγματοποιούν βαπτίσεις ή ταφές [4]. Προσκολλημένοι στην πίστη τους, οι Προτεστάντες αψήφησαν αυτούς τους νόμους, και η κατάσταση ήταν σαφώς τεταμένη από τον Οκτώβριο του 1567 [4] . Η αναχώρηση του κυβερνήτη τον Ιανουάριο του 1568 για το Παρίσι ηρέμησε κάπως την κατάσταση, αλλά η επανέναρξη τού πολέμου και ο κίνδυνος πολιορκίας της Νάντης την επιδείνωσαν. Ο κόμης του Μαρτίγκ διέταξε να προετοιμαστούν, να αφοπλιστούν οι Προτεστάντες και τους απαγόρευσε την πρόσβαση στην πόλη (εκτός από τους ευγενείς) [5] και ίδρυσε, τον Σεπτέμβριο του 1568, ως μέρος του Γ΄ Θρησκευτικού Πολέμου, το σύνταγμα Mαρτίγκ. Ωστόσο η εξουθενωμένη πόλη μετά βίας μπορούσε να ανταποκριθεί σε όλες τις επιταγές, που ζήτησε ο κυβερνήτης για να υποστηρίξει μια πολιορκία, και ο κυβερνήτης απείλησε τους ηγέτες της [5].
Γρήγορα, οι Προτεστάντες της πόλης προσπάθησαν να δραπετεύσουν για να φτάσουν στη Λα Ροσέλ, όπου ο πρίγκιπας του Κοντέ και του Κολινύ συγκέντρωναν στρατεύματα [5] . Υπό την ηγεσία του Νταντελό, 3000 άνδρες προσπάθησαν να επανενωθούν κοντά στο Μπωφόρ-αν-Βαλέ. Ο Mαρτίγκ που είχε μόνο 800 άνδρες, έλαβε την εντολή να αποτρέψει αυτή την ανασυγκρότηση, και στη συνέχεια τη διέλευση τους από τον Λίγηρα [4][4]. Οι Καθολικοί στη συνέχεια ενώθηκαν με τον Λουδοβίκο Γ΄ δούκα του Μονπενσιέ, που επέτρεψε στους Προτεστάντες να περάσουν τον Λίγηρα.
Ο δούκας του Ανζού έφθασε στη συνέχεια με ενισχύσεις, και ο Σεβαστιανός του Μαρτίγκ έλαβε τη διοίκηση τής εμπροσθοφυλακής [4]. Ηττημένοι στο Παμπρού, οι Καθολικοί αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, όπου ο κόμης του Μαρτίγκ διακρίθηκε, και απέτρεψε την καταστροφή του καθολικού στρατού. Ο βασιλιάς της Γαλλίας ανέδειξε την κομητεία του Παντιέβρ σε δουκάτο γι' αυτό [4]. Μετά από αυτή την ήττα, ο Mαρτίγκ συμμετείχε στην καθολική νίκη του Moνκοντούρ, όπου νίκησε δύο φορές την εμπροσθοφυλακή των Προτεσταντών στις 3 Οκτωβρίου 1569 [6]. Απεβίωσε λίγες ημέρες αργότερα στο Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελύ, όπου σκοτώθηκε από πυροβολισμό στο κεφάλι από ένα αρκεβούζιο. Το σώμα του είναι θαμμένο στην εκκλησία Κορντελιέ στο Γκυγκαν [6] .
Ο Ζαν Λε Μπιγκό έγραψε μία ελεγεία γι' αυτόν [7].
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Θεοβάλδος του Λουξεμβούργου | ||||||||||||||||
| Φραγκίσκος του Λουξεμβούργου (πατέρας) | ||||||||||||||||
| Φιλίππη του Μελύν, κυρία του Σότεργκεμ | ||||||||||||||||
| Φραγκίσκος του Λουξεμβούργου (υιός) | ||||||||||||||||
| Ιανός της Σαβοΐας | ||||||||||||||||
| Λουίζα της Σαβοΐας | ||||||||||||||||
| Ελένη του Λουξεμβούργου | ||||||||||||||||
| Σεβαστιανός του Λουξεμβούργου-Μαρτίγκ | ||||||||||||||||
| Ιωάννης Γ΄ ντε Μπρος | ||||||||||||||||
| Ρενέ ντε Μπρος | ||||||||||||||||
| Φρανσουάζ λα ζεν ντε Μαγιέ, υποκόμισσα ντε Τουρ | ||||||||||||||||
| Σαρλότ ντε Μπρος | ||||||||||||||||
Σημειώσεις και παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003. I00007774.
- 1 2 3 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 17850243c. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2023.
- 1 2 3 4 5 6 Joseph Fr. Michaud, Louis Gabriel Michaud, Biographie universelle, ancienne et moderne, Michaud Frères (1843), σ. 235. Ouvrage numérisé.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Joseph Fr. Michaud, Louis Gabriel Michaud, Biographie universelle, ancienne et moderne, Michaud Frères (1843), σ. 236. Ouvrage numérisé.
- 1 2 3 Joseph Fr. Michaud, Louis Gabriel Michaud, Biographie universelle, ancienne et moderne, Michaud Frères (1843), σ. 237. Ouvrage numérisé.
- 1 2 Joseph Fr. Michaud, Louis Gabriel Michaud, Biographie universelle, ancienne et moderne, Michaud Frères (1843), σ. 238. Ouvrage numérisé.
- ↑ J.-G.-A. Luthereau (1841). Jean Joret, poète normand du [[:Πρότυπο:S-]], escripteur des rois [[:Πρότυπο:Noble-]], [[:Πρότυπο:Noble-]] et [[:Πρότυπο:Noble-]] (στα Γαλλικά). Paris: Derache. σελ. 244. URL–wikilink conflict (βοήθεια).
