پرش به محتوا

کنستان پرمکه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

کنستان پرمکه (هلندی: Constant Permeke؛هلندی: [kɔ̃ːˈstɑ̃ː pɛrˈmeːkə]) نقاش و مجسمه‌ساز بلژیکی بود که شخصیت پیشرو اکسپرسیونیسم فلاندری در نظر گرفته می‌شود.

زندگی‌نامه

[ویرایش]

پرمکه در آنتورپ متولد شد، اما زمانی که شش ساله بود خانواده‌اش به اوستنده نقل مکان کردند. در اینجا پدرش که نقاش منظره بود، در سال ۱۸۹۳ موزه هنرهای شهرداری را بنیان نهاد و خود کیوریتور آن شد.[۱] پرمکه از ۱۹۰۳ تا ۱۹۰۶ در آکادمی بروژ و سپس از ۱۹۰۶ تا ۱۹۰۸ در آکادمی خنت تحصیل کرد. او در اینجا با فریتس فان دن برگه و برادران گوستاو دو اسمت و لئون دو اسمت آشنا شد.[۲] او به ارتش بلژیک اعزام شد و در یک گروهان دانشگاهی که در سینت-مارتنس-لاتم مستقر بود خدمت کرد. پس از پایان خدمت سربازی در مارس ۱۹۰۸، پرمکه به اوستنده بازگشت و در آنجا با گوستاو دو اسمت هم‌اتاق شد. در سال ۱۹۰۹ او به سن-مرتان-لتم بازگشت و در آنجا در انزوا زندگی کرد. آثار او در این دوره با قلم‌موی سنگین مشخص می‌شود و نیروی بیانی خود را از طریق رنگ‌بندی‌های ملایم و فرم‌های خشن به دست می‌آورد. در سال ۱۹۱۲ پرمکه با ماریا دلاره ازدواج کرد و این زوج تازه‌‌متأهل در اوستنده ساکن شدند.

با آغاز جنگ جهانی اول، پرمکه به خدمت نظام فراخوانده شد. او در جریان دفاع از آنتورپ، در نزدیکی شهر دوفل در نبرد زخمی شد. شدت جراحاتش باعث شد به بریتانیا منتقل شود و مدتی را در بیمارستان ساوث هیل‌وود بستری باشد. پس از ترخیص از بیمارستان، او در فوکستون به خانواده‌اش پیوست؛ جایی که پسرش جان به دنیا آمد. در سال ۱۹۱۶ به چاردستاک در دوون نقل مکان کرد و بار دیگر نقاشی را از سر گرفت؛ آثاری که عمدتاً مناظر رنگارنگ انگلیسی بودند. پس از پایان جنگ، خانوادهٔ پرمکه در سال ۱۹۱۹ به اوستنده بازگشتند. در تضاد با دوران شاد زندگی در دوون‌شایر، واقعیت سخت زندگی کارگران بار دیگر حال‌وهوای آثار پرمکه را تیره کرد و او عمدتاً به تصویر کردن زندگی دشوار ماهیگیران پرداخت.

در جریان جنگ جهانی دوم، نیروهای اشغالگر آلمانی پرمکه را از نقاشی منع کردند، زیرا هنر او از نظر آنان در زمرهٔ هنر منحط به شمار می‌رفت. در زندگی شخصی نیز اوضاع حتی وخیم‌تر بود؛ چرا که پسرش پل دستگیر شد و به‌عنوان کارگر اجباری به آلمان فرستاده شد. پس از پایان جنگ، پرمکه به سمت مدیر «مؤسسهٔ عالی ملی» و نیز آکادمی سلطنتی هنرهای زیبا (آنتورپ) منصوب شد، اما تنها پس از یک سال استعفای خود را ارائه داد. در سال‌های ۱۹۴۷–۱۹۴۸، نمایشگاه مرور آثار (رتروسپکتیو) بزرگی از او در پاریس برگزار شد، اما شادی او از بازگشت پسرش دیری نپایید؛ زیرا در سال ۱۹۴۸ همسرش درگذشت. پرمکه که از نظر روحی آسیب‌دیده و از نظر جسمی ناتوان شده بود، ناچار تحت مراقبت دخترش قرار گرفت.

کنستانت پرمکه در ۴ ژانویه ۱۹۵۲ درگذشت. چهار روز بعد، او در کنار همسرش در قبرستان یبک به خاک سپرده شد. بر روی مزار همسر محبوبش، مجسمه‌ای قرار داده شد که پرمکه به دوستش ژرژ مینه سفارش داده بود.[۳]

نگارخانه

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. Roger Avermaete. "Permeke, Constant." Grove Art Online. Oxford Art Online. Oxford University Press. Web. 18 March 2016
  2. Constant Permeke at the Tate
  3. Over Jabbeke بایگانی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine (به هلندی)