Jump to content

Sinae (regio)

E Vicipaedia
Vide etiam paginam discretivam: Sinae.
Image
Regio quam dominatae sunt variae domus et civitates hodiernae per historiam Sinarum.
Image
Asia orientalis a Ptolemaeo descripta, Latine picta: hic indicationes "Sinae" et "Sericae pars" ad dextram partem videmus.
Image
Regni Sinae vel Sinae Propriae mappa. Tabula geographica circa 1740 Latine divulgata.

Sinae[1] sunt pars Asiae Orientalis, plerumque ubi civitates Sericae hodie obtinent, et ubi antiquus populus Sericus civilizationem antiquam colebat vel magnum momentum habebat.[2] Secundum Ioannem Iacobum Hofmannum, Sinae sunt

Regio, quam hodie Cinam Vulgus appellat, ultima terrarum Asiae, in quadrum extensa ab oriente & meridie, alluitur oceanô, quem Sericum vel Eoum prisci dixêre: ab occidente, Indiam ulteriorem attingit: à septentrione, cingitur Massagetarum, Scytharumque limitibus. Multô latius quondam imperasse gentem Annales ipsorum, ac literæ, & veterum ædificiorum illustria monumenta, & complures, in India præsertim, ab iis denominatæ nationes, haud obscurè testantur. Regna sive provinciæ vastæ magnitudinis, numerantur quindecim.[3]

Inter quas quindecim Sinarum imperii provincias olim erant, nominibus Latinis vulgaribusque litteris Hofmannianis perscriptis[4]:

Historiographia

[recensere | fontem recensere]

Regionis fines atque ergo pertinentia civitatum nomina inter sese per saecula variant. Alia regionis nomina propria quae in litteris historicis legimus sunt Serica et Seres,[5] atque adeo China.[6][7]

Saeculo secundo, Claudius Ptolemaeus geographus Romanus tabulam geographicam descripsit, Sericam regionem appellans "ad fines orbis nobis cogniti sitam," ubi Sinae aliaeque gentes habitabant.[8]

Nostris temporibus, regio Sinarum divisa est in aliquas civitates, plerumque inter quas Res publica popularis Sinarum et Res publica Sinarum.

Nexus interni

  1. Iohannes Iacobus Hofmannus, Lexicon universale (1698) ~
  2. Vide etiam illa verba linguae Graecarum antiquae: Σήρ, Σηρός, ὁ: Sêr, Sêrós, ho ("Ser, Seris, m.") et Σῖναι, Σῑνῶν, οἵ: Sînai, Sinôn, hoi ("Sinai, Sinarum") et Θῖναι, Θῑνῶν: Thînai, Thīnôn ("Sinai, Sinarum") in Victionario Anglico.
  3. Hoffman 4: 315a.
  4. Hoffman, 4: 315b.
  5. Ptolemaeus, Geographia 7.5; Ammianus Marcellinus, Res gestae 23.6.14; regio [Serica], C. T. Lewis et C. Short (1879). A Latin Dictionary. Oxoniae: Oxford University Press s.v. "Seres."
  6. Ioannes Baptista Homann, Generalis Totius Imperii Russorum Novissima Tabula Magnam Orbis terrarum partem a Polo Arctico usque ad mare Iaponicum et Chinae Septentrionalis confinia exhibens (Norimbergae, circa 1720).
  7. "Hab[itat] Chinam. . . . [Inhabits] China," Edward Belcher, The zoology of the voyage of H.M.S. Samarang during the years 1843–1846: Crustacea, p. 7 (de Doclea calcitrapa (olim) Inachidarum.
  8. Ptolemaeus, Geographia 7.5 et alibi.

Bibliographia

[recensere | fontem recensere]
  • Fei, Xiaotong. 2017. "The formation and development of the Chinese nation with multi-ethnic groups." International Journal of Anthropology and Ethnology 1. doi:10.1186/s41257-017-0001-z. Editio interretialis.
  • Jacques, Martin. 2009. When China Rules the World: The End of the Western World and the Birth of a New Global Order. Penguin Press HC. ISBN 978-1-59420-185-1.
  • Loitsch, Tobias, ed. 2019. China im Blickpunkt des 21. Jahrhunderts. Berolini: Springer Gabler. ISBN 978-3-662-59671-5.
  • Schmidt-Glintzer, Helwig. 1997. China: Vielvölkerreich und Einheitsstaat. Monaci: C. H. Beck. ISBN 3-406-42348-5.
  • Staiger, Brunhild, Stefan Friedrich, et Hans W. Schütte, eds. Das große China-Lexikon: Geschichte, Geographie, Gesellschaft, Politik, Wirtschaft, Bildung, Wissenschaft, Kultur. Darmstadiae: Primus.

Nexus externi

[recensere | fontem recensere]