สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปา บุญราศี ยอห์น ปอลที่ 1 John Paul I | |
|---|---|
| บิชอปแห่งกรุงโรม | |
_(cropped).jpg) สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1 ในปี 1978 | |
| สมณนาม | Papa Ioannes Paulus Primus (ละติน) |
| เริ่มวาระ | 26 สิงหาคม ค.ศ. 1978 |
| สิ้นสุดวาระ | 28 กันยายน ค.ศ. 1978 (1 เดือน 2 วัน) |
| องค์ก่อน | สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 |
| องค์ถัดไป | สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 |
| ข้อมูลส่วนพระองค์ | |
| พระนามเดิม | อัลบีโน ลูเชียนี (Albino Luciani) |
| ประสูติ | 17 ตุลาคม ค.ศ. 1912 แคว้นเวเนโต ราชอาณาจักรอิตาลี |
| สิ้นพระชนม์ | 28 กันยายน ค.ศ. 1978 (65 ปี) นครรัฐวาติกัน |
| ข้อมูลอื่น | |
| บวชเมื่อ | 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1935 |
| พระอภิไธย | .png){kind=small} |
| ตราอาร์ม |  |
สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1 (อังกฤษ: John Paul I) (17 ตุลาคม ค.ศ. 1912 - 28 กันยายน ค.ศ. 1978) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในวันที่ (26 สิงหาคม ค.ศ. 1978 - 28 กันยายน ค.ศ. 1978) สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส ประกาศให้ สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1 เป็นบุญราศีแห่งนครรัฐวาติกัน
พระประวัติ
[แก้]สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1 มีพระนามเดิมว่า อัลบีโน ลูเชียนี (Albino Luciani) ถือเป็นแบบอย่างแห่งความสมถะ เนื่องจากท่านถือกำเนิดในครอบครัวกรรมกรที่ขัดสนในจังหวัดเบลลูโน ประเทศอิตาลี[1] ท่านได้อุทิศตนให้กับพระผู้เป็นเจ้าในฐานะนักบวชและก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งสำคัญในศาสนจักรอย่างต่อเนื่อง เริ่มตั้งแต่การเป็นบิชอปแห่งวิตโตรีโอเวเนโต (1958-1969) และอัครบิดรแห่งเวนิส (1969-1978) จนกระทั่งได้รับแต่งตั้งเป็นพระคาร์ดินัลในปี ค.ศ. 1973 ด้วยบุคลิกที่เปี่ยมด้วยเมตตาและไร้ซึ่งความทะเยอทะยาน ทำให้ท่านเป็นที่รักใคร่ของคริสตชนและได้รับความไว้วางใจอย่างสูงจากสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6
เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 สิ้นพระชนม์ลงในปี 1978 พระคาร์ดินัลอัลบีโน ลูเชียนี นีได้รับเลือกด้วยฉันทามติจากที่ประชุมคณะพระคาร์ดินัลในการประชุมคอนเคลฟ (ประชุมเลือกสันตะปาปาองค์ใหม่) ที่สั้นที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ ท่านทรงสร้างประวัติศาสตร์ด้วยการเลือกใช้พระนามร่วมสองนามเป็นพระองค์แรก เพื่อเป็นเกียรติแก่พระสันตะปาปาสองพระองค์ก่อนหน้า ผู้ทรงริเริ่มและสานต่อการสังคายนาวาติกันครั้งที่สอง[2]
ด้วยความถ่อมพระองค์อย่างหาที่สุดมิได้ ท่านพยายามปฏิเสธธรรมเนียมดั้งเดิมที่ดูโอ่อ่า โดยทรงขอร้องว่า ไม่ต้องการเข้าพิธีสวมมงกุฎพระสันตะปาปา หรือการประทับบนพระที่นั่งเสลี่ยง (Sedia Gestatoria) เพื่อแสดงถึงจุดยืนในการเป็น "ผู้รับใช้แห่งบรรดาผู้รับใช้" แม้ในท้ายที่สุดจะต้องยอมผ่อนปรนตามคำขอของฝ่ายพิธีการเพื่อความเหมาะสมในการปรากฏตัวต่อฝูงชน แต่ท่านยังคงยืนกรานให้จัดพิธีเข้ารับตำแหน่งอย่างเรียบง่าย ณ ระเบียงพระบัญชร โดยมีพระคาร์ดินัลโยเซฟ รัทซิงเงอร์ (ซึ่งต่อมาคือสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16) เป็นหนึ่งในคณะที่ปรึกษาและพยานคนสำคัญในยุคเปลี่ยนผ่านนั้น[3]
สมณสมัยและการสิ้นพระชนม์
[แก้]สมณสมัยของพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1 นับว่าสั้นที่สุดในประวัติศาสตร์ศาสนจักรคาทอลิก กล่าวคือเพียง 33 วัน แต่ในช่วงเวลาอันแสนสั้นนี้ ทรงสร้างความเปลี่ยนแปลงในเชิงสัญลักษณ์อย่างลึกซึ้ง ทรงปฏิเสธการใช้สรรพนามแทนองค์ว่า "เรา" แบบธรรมเนียมกษัตริย์ แต่ใช้คำว่า "ข้าพเจ้า" เพื่อแสดงความใกล้ชิดกับสัตบุรุษ ทรงมุ่งเน้นการสอนคำสอนด้วยภาษาที่เรียบง่าย เข้าถึงง่าย และเปี่ยมด้วยอารมณ์ขัน จนได้รับสมญาจากสื่อมวลชนว่า "ปาปาผู้ยิ้มแย้ม"
ในด้านการบริหาร ทรงเริ่มวางรากฐานการปฏิรูปความโปร่งใสทางการเงินของวาติกัน และทรงแสดงบทบาทในเวทีโลกด้วยการส่งสาส์นสนับสนุนข้อตกลงสันติภาพระหว่างอียิปต์และอิสราเอล[4] อย่างไรก็ตาม ความหวังที่พระองค์จะทรงนำพาศาสนจักรไปสู่ยุคใหม่ต้องยุติลงอย่างกะทันหัน เมื่อมีการพบพระศพของพระองค์บนพระแท่นบรรทมในเช้าวันที่ 29 กันยายน 1978
การสิ้นพระชนม์อย่างทันด่วนก่อให้เกิดข่าวลือและทฤษฎีสมคบคิดมากมายว่าถูกลอบปลงพระชนม์ เนื่องจากพระองค์ทรงมีแผนที่จะโยกย้ายบุคลากรสำคัญในธนาคารวาติกัน แต่จากการตรวจสอบทางการแพทย์และหลักฐานทางประวัติศาสตร์ระบุว่า ทรงสิ้นพระชนม์ด้วยอาการกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน เนื่องด้วยพระพลานามัยที่อ่อนแอมาแต่เดิม[5] ต่อมาในปี 2022 สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสได้ประกาศสถาปนาพระองค์เป็นบุญราศี เพื่อยกย่องคุณงามความดีและความศักดิ์สิทธิ์ที่พระองค์ทรงมอบไว้ให้แก่โลกแม้ในช่วงเวลาเพียงหนึ่งเดือนเศษที่ทรงครองสมณศักดิ์
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Kelly, J. N. D. (2010). The Oxford Dictionary of Popes. Oxford University Press.
- ↑ Walsh, M. (2003). The Conclave: A Sometimes Secret and Occasionally Bloody History of Papal Elections. Sheed & Ward.
- ↑ Ratzinger, J. (1998). Milestones: Memoirs 1927-1977. Ignatius Press.
- ↑ Cornwell, J. (1989). A Thief in the Night: The Death of Pope John Paul I. Simon & Schuster.
- ↑ Hebblethwaite, P. (2000). The Year of Three Popes. William Collins.
 | บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล |
