อักษรไภกษุกี

อักษรไภกษุกี 𑰥𑰹𑰎𑰿𑰬𑰲𑰎𑰱
ชนิด	อักษรสระประกอบ
ช่วงยุค	ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 11–12
ทิศทาง	ซ้ายไปขวา
ภูมิภาค	อินเดียตะวันออก
ภาษาพูด	สันสกฤต
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่	พราหมี คุปตะ อักษรไภกษุกี
ระบบพี่น้อง	ศารทา เทวนาครี
ISO 15924
ISO 15924	Bhks (334), ​Bhaiksuki
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง	Bhaiksuki
ช่วงยูนิโคด	U+11C00-U+11C6F

อักษรไภกษุกี (สันสกฤต: भैक्षुकी, ไภกษุกี: 𑰥𑰹𑰎𑰿𑰬𑰲𑰎𑰱) เป็นอักษรชนิดหนึ่งในตระกูลอักษรพราหมี ใช้ในช่วงประมาณศตวรรษที่ 11 ถึง 12 เพื่อเขียนภาษาสันสกฤต มีลักษณะเด่นคือเป็นหัวลูกศร เคยใช้กันในทิเบตอย่างน้อยประมาณ 3 ศตวรรษ จารึกที่ใช้อักษรชนิดนี้ส่วนใหญ่พบได้ในในรัฐพิหารและรัฐเบงกอลตะวันตกของอินเดีย และในบางภูมิภาคของบังกลาเทศ

ยูนิโคด

ตัวอักษรไภกษุได้รับการเพิ่มลงในยูนิโคดเวอร์ชัน 9.0 ในเดือนมิถุนายน 2016

Bhaiksuki[1][2] ตารางรหัสอย่างเป็นทางการของ Unicode Consortium (PDF)

0

1

2

3

4

5

6

7

8

9

A

B

C

D

E

F

U+11C0x

𑰀

𑰁

𑰂

𑰃

𑰄

𑰅

𑰆

𑰇

𑰈

𑰊

𑰋

𑰌

𑰍

𑰎

𑰏

U+11C1x

𑰐

𑰑

𑰒

𑰓

𑰔

𑰕

𑰖

𑰗

𑰘

𑰙

𑰚

𑰛

𑰜

𑰝

𑰞

𑰟

U+11C2x

𑰠

𑰡

𑰢

𑰣

𑰤

𑰥

𑰦

𑰧

𑰨

𑰩

𑰪

𑰫

𑰬

𑰭

𑰮

𑰯

U+11C3x

𑰰

𑰱

𑰲

𑰳

𑰴

𑰵

𑰶

𑰸

𑰹

𑰺

𑰻

𑰼

𑰽

𑰾

𑰿

U+11C4x

𑱀

𑱁

𑱂

𑱃

𑱄

𑱅

U+11C5x

𑱐

𑱑

𑱒

𑱓

𑱔

𑱕

𑱖

𑱗

𑱘

𑱙

𑱚

𑱛

𑱜

𑱝

𑱞

𑱟

U+11C6x

𑱠

𑱡

𑱢

𑱣

𑱤

𑱥

𑱦

𑱧

𑱨

𑱩

𑱪

𑱫

𑱬

Notes 1.^ จาก Unicode เวอร์ชัน 17.0 2.^ พื้นที่สีเทาแสดงถึงจุดรหัสที่ยังไม่ได้กำหนด