โอลิเวอร์ ครอมเวลล์

ฮิสไฮเนส
โอลิเวอร์ ครอมเวลล์
ฮิสไฮเนส โอลิเวอร์ ครอมเวลล์
	ภาพเหมือนของครอมเวลล์; วาดโดยแซมมวล คูเปอร์ในปี ค.ศ. 1656
เจ้าผู้อารักขาแห่งเครือจักรภพอังกฤษ สก็อตแลนด์ และไอร์แลนด์
	ดำรงตำแหน่ง; 16 ธันวาคม 1653 – 3 กันยายน 1658
ก่อนหน้า	สภาแห่งรัฐ
ถัดไป	ริชาร์ด ครอมเวลล์
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด	25 เมษายน ค.ศ. 1599; ฮันทิงดอน, อังกฤษ
เสียชีวิต	3 กันยายน ค.ศ. 1658 (59 ปี); ไวต์ฮอล, ลอนดอน, อังกฤษ
ที่ไว้ศพ	เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ (จนถึงวันที่ 30 มกราคม ค.ศ.1661)
เชื้อชาติ	อังกฤษ
ศาสนา	พิวริตัน
คู่สมรส	เอลิสซาเบ็ธ บูร์เชียร์
บุตร	โรเบิร์ต ครอมเวลล์; โอลิเวอร์ ครอมเวลล์; บริจิตต์ ครอมเวลล์; ริชาร์ด ครอมเวลล์; เฮนรี่ ครอมเวลล์ ข้าหลวงใหญ่แห่งไอร์แลนด์; อลิซาเบท ครอมเวลล์; เจมส์ ครอมเวลล์; แมรี่ ครอมเวลล์; ฟรานซิส ครอมเวลล์
ญาติ	โรเบิร์ต ครอมเวลล์ (บิดา); อลิซาเบท สตีวารด์ (มารดา);
ศิษย์เก่า	มหาวิทยาลัยซิดนีย์ ซัสเซ็กส์, เคมบริดจ์
อาชีพ	ชาวนา, สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร, ผู้บัญชาการทหาร
ลายมือชื่อ
ชื่อเล่น	"เหล็กกล้า"
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้	ฝ่ายรัฐสภา
สังกัด	กองทัพภาคตะวันออก (1643–1645); กองทัพตัวแบบใหม่ (1645–1646)
ประจำการ	1643–1651
ยศ	พันเอก (1643 – ราวๆ 1644); พลโท แห่งกรมม้า (ราวๆ. 1644–1645);พลโทแห่งกรมทหารม้า (1645–1646)
บังคับบัญชา	หน่วยทหารม้าเหล็กกล้า (1643 – ราวๆ. 1644)แห่งเคมบริดจ์เชอร์ ;กองทัพภาคตะวันออก (ราวๆ 1644–1645) กองทัพตัวแบบใหม่ (1645–1646)
ผ่านศึก	สงครามกลางเมืองอังกฤษ: เกนส์บะระ; มาร์สตันมัวร์; นิวบรีครั้งที่ 2; เนสบี; แลงพอร์ต; เพรสตัน; ดันบาร์; วุร์สเตอร์;

โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ (อังกฤษ: Oliver Cromwell; 25 เมษายน ค.ศ. 1599 (ปฏิทินจูเลียน) – 3 กันยายน ค.ศ. 1658 (จูเลียน)) เป็นรัฐบุรุษและผู้นำทางการทหารและการเมืองชาวอังกฤษ เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปว่าเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์อังกฤษ ผู้มีบทบาทสำคัญในการเปลี่ยนแปลงการปกครองของอังกฤษเป็นสาธารณรัฐ ในฐานะ “เจ้าผู้อารักขา” (Lord Protector) แห่งอังกฤษ, สกอตแลนด์ และ ไอร์แลนด์

ครอมเวลล์เป็นหนึ่งในแม่ทัพของกองทัพตัวแบบใหม่ (New Model Army) ซึ่งมีชัยต่อกองทัพของฝ่ายกษัตริย์นิยม (Cavalier) ในสงครามกลางเมืองอังกฤษ หลังจากการประหารพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1649 เขามีอิทธิพลเหนือเครือจักรภพแห่งอังกฤษ ทั้งยังนำชัยในการปราบปรามสกอตแลนด์และไอร์แลนด์ ครอมเวลล์ปกครองในตำแหน่ง “เจ้าผู้อารักขา” ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1653 จนถึงการถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1658

วินสตัน เชอร์ชิลล์ เคยอธิบายครอมเวลล์ว่าเป็น “เผด็จการทหาร” ขณะที่บางฝ่ายมองว่าเขาเป็นวีรบุรุษแห่งเสรีภาพ บุคคลผู้นี้ยังคงเป็นที่ถกเถียงเนื่องจากการใช้กำลังทหารเพื่อช่วงชิงและรักษาอำนาจทางการเมือง บทบาทในการประหารพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 และความโหดร้ายในการรณรงค์ที่ไอร์แลนด์เมื่อปี ค.ศ. 1649 การถกเถียงเกี่ยวกับชื่อเสียงทางประวัติศาสตร์ของเขายังคงดำเนินต่อไป อนุสาวรีย์ของเขาหน้าอาคารรัฐสภา แม้จะถูกเสนอครั้งแรกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1856 แต่กว่าจะสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1895 โดยมีเงินทุนส่วนใหญ่จากการบริจาคส่วนตัวของนายกรัฐมนตรี อาร์ชิบัลด์ พริมโรส

ประวัติ

ครอมเวลล์เป็นบุตรของชนชั้นผู้ดีชั้นกลางและไม่ได้เป็นที่รู้จักจนเมื่ออายุได้ 40 ปี และได้ใช้ชีวิตอย่างเกษตรกรผู้มีอันจะกินจนกระทั่งมามีฐานะดีขึ้นบ้างเมื่อได้รับเงินมรดกจากลุง ในช่วงนั้นครอมเวลล์ก็เปลี่ยนศาสนาและมายึดแนวชีวิตแบบเพียวริตันเป็นหลัก ครอมเวลล์ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในแขวงเคมบริดจ์ในสมัยรัฐสภาสั้น (ค.ศ. 1640) และ รัฐสภายาว ระหว่างปี ค.ศ. 1640 ถึงปี ค.ศ. 1649 ต่อมาก็เข้าร่วมสงครามกลางเมืองอังกฤษ ทางฝ่ายรัฐสภา (Roundheads)

ครอมเวลล์เป็นนายทหารที่มีสมรรถภาพที่ได้รับสมญาว่า “Ironsides” และได้เลื่อนจากการควบคุมกองทหารกองเดียวไปจนเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพอังกฤษ ครอมเวลล์เป็นคนที่สามที่ลงนามในการสั่งปลงพระชนม์พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ในปี ค.ศ. 1649 และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในรัฐสภารัมพ์ระหว่างปี ค.ศ. 1649 ถึงปี ค.ศ. 1653 และได้รับเลือกจากรัฐสภาให้เป็นผู้นำทัพในการรบในไอร์แลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1649 ถึงปี ค.ศ. 1650 หลังจากนั้นครอมเวลล์ก็นำการต่อสู้ในสกอตแลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1650 ถึงปี ค.ศ. 1651 เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1653 ครอมเวลล์ก็บังคับยุบรัฐสภารัมพ์โดยใช้กำลังและก่อตั้ง “รัฐสภาแบร์โบน” (Barebones Parliament) อยู่ชั่วระยะเวลาหนึ่งก่อนที่ได้รับเลือกให้เป็น “เจ้าผู้อารักขา” แห่งอังกฤษ, สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1653 จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1658 ร่างของครอมเวลล์ถูกฝังไว้ที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์แต่เมื่อฝ่ายฟื้นฟูราชวงศ์ได้อำนาจคืนในปี ค.ศ. 1660 ร่างของครอมเวลล์ก็ถูกขุดขึ้นมาประจานโดยการแขวนด้วยโซ่และตัดหัว

อ้างอิง

ดูเพิ่ม

แหล่งข้อมูลอื่น

““ประวัติศาสตร์อังกฤษระหว่างรัชสมัยของกษัตริย์ราชวงศ์สจวต” โดยจอห์น โอลด์มิกซัน (ค.ศ. 1730)
“ข้อเขียนเบ็ดเตล็ดและข้อสังเกตเกี่ยวกับโอลิเวอร์ ครอมเวลล์และครอบครัวที่ทำให้แก้ข้อบกพร่องที่เกี่ยวข้อง” โดยเซอร์เจมส์ เบอร์โรว์

บทความชีวประวัตินี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล