Αθήνα - Ολυμπιάδα 2004 (Πολιτικό Καφενείο)

ΑΘΗΝΑ 2004 ΟΛΥΜΠΙΑΔΕΣ ΚΑΙ ΜΠΙΖΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ http://politikokafeneio.com Μα κάτι ακούγεται, λοιπόν. Μην είναι η βοή απ΄ τα τρακτέρ των αγροτών; Μην είναι οι απολυμένοι εργάτες απ΄ τα ξεπουλημένα εργοστάσια ή τις επιχειρήσεις; Μην είναι οι χιλιάδες των καθηγητών και των φοιτητών; Μην είναι οι μαθητές και οι μαθήτριες; Μην είναι οι άνεργοι που χόρτασαν παραμύθια αλλά ψωμί δεν έχουν; ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΜΑΖΙ. Το ψέμα και η απάτη δεν χωράνε στη δική τους ζωή. Η πραγματικότητα, η ζωή τους δεν έχει καμιά σχέση με τη ζωή των Αγγελόπουλέων και των άλλων παρασίτων. Και θα την αλλάξουν όσο κι αν κράζουν οι αρουραίοι των ΜΜΕ και οι "κεντροαριστεροί" εκσυγχρονιστές της σαπίλας... ΒΗΧΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Η "υποδοχή" που επιφύλαξαν στην ανάθεση των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα οι εγχώριοι θεματοφύλακες του "Ολυμπιακού πνεύματος", κυβερνώντες και μη καθώς και τα ΜΜΕ, δεν αφήνει περιθώρια για αμφιβολίες. Η άρχουσα τάξη, πρώτα και κύρια, ενίσχυσε σοβαρά το ιδεολογικό της οπλοστάσιο. Μόνο αφελείς δεν μπορούν να διακρίνουν ότι "η ιδεολογία των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004" θα αποτελέσει το βαρύ πυροβολικό για την επόμενη δεκαετία. Η Ολυμπιάδα του 2004 θα αποτελέσει εφαλτήριο, εργαλείο και άλλοθι για την επιβολή νέων αντεργατικών μέτρων. Η "νέα μεγάλη ιδέα" όπως έχει αποκαλέσει ο Κ. Σημίτης την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ, θα επιχειρηθεί να αλληλοσυμπληρωθεί, να εξωραϊστεί και καθαγιαστεί στο όνομα των Ολυμπιακών Αγώνων. Το γεγονός ότι η Ολυμπιάδα διεξάγεται το 2004 διευκολύνει εξαιρετικά την άρχουσα τάξη και τους πολιτικούς διαχειριστές των συμφερόντων τους να θέσουν "παράλληλα" τους δύο εθνικούς στόχους, την ΟΝΕ και την Ολυμπιάδα και από την άποψη του "χρονοδιαγράμματος". Ήδη έχει αρχίσει να καλλιεργείται η άποψη ότι η Ελλάδα δεν είναι πλέον η "χώρα της καρπαζιάς", ότι μας αντιμετωπίζουν σοβαρά και ισότιμα οι "ξένοι", ότι πλέον διαγράφονται ρεαλιστικές οι προοπτικές να γίνει η χώρα "περιφερειακή δύναμη" (!). Πρώτα και κύρια, όμως, η ανάθεση της Ολυμπιάδας θα χρησιμοποιηθεί από την άρχουσα τάξη για την ενσωμάτωση των εργαζομένων, την υφαρπαγή της συναίνεσης τους σε αντεργατικά μέτρα στο όνομα του "ιερού σκοπού". Η νεοφιλελεύθερη επέλαση που έτσι κι αλλιώς βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη θα αποκτήσει "νέα ώθηση". Θα επιχειρηθεί να αποσαθρωθεί το σημερινό καθεστώς εργατικών σχέσεων, να χτυπηθούν κατακτήσεις δεκαετιών, να επιβληθούν μέτρα που θα διευκολύνουν τάχα την "ανταγωνιστικότητα", αλλά εξαγνισμένες στην κολυμπήθρα του Σιλωάμ, τη νέα μεγάλη ιδέα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Μαζί με τα παραπάνω, επιχειρείται να περάσει η άποψη ότι η κυβέρνηση Σημίτη είναι παντοδύναμη και ότι "είμαστε καταδικασμένοι" να αποδεχθούμε μοιρολατρικά τις αντεργατικές επιλογές τουλάχιστον μέχρι το 2004! Βεβαίως, οι εργαζόμενοι δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Αντίθετα θα τους πληρώσουν πολύ ακριβά. Γι΄ αυτό άλλωστε βλέπουμε τους διάφορους μεγαλοεπιχειρηματίες, κομπιναδόρους να ακονίζουν τα πιρούνια τους. Όλοι αυτοί, που τάχα δίνουν και το αίμα τους για το καλό της πατρίδας και διάφορα τέτοια που ξεφουρνίζουν στις τηλεοράσεις, στην πραγματικότητα ετοιμάζονται για το μεγάλο φαγοπότι. Μόλις προ ημερών πληροφορηθήκαμε από τον Π. Παναγιωτόπουλο στον "Πλάνετ", και δεν είναι ο μοναδικός, ότι η οικογένεια Αγγελοπούλου, ιδιοκτήτρια της Χαλυβουργικής, είναι μια οικογένεια που έχει προσφέρει πολλά στον τόπο! Οτι ο Παν. Αγγελόπουλος, πατέρας του συζύγου της κυρίας Αγγελοπούλου - Δασκαλάκη, είναι ένας αυτοδημιούργητος Αρκάς, που δημιούργησε αυτή τη μεγάλη επιχείρηση... Ούτε λίγο ούτε πολύ, πρέπει να χρωστάμε σ΄ όλους αυτούς που πίνουν το αίμα των εργατών μέρα και νύχτα, ευγνωμοσύνη! Πάει πολύ. Όλοι αυτοί που παρουσιάζουν ως ευαγή ιδρύματα, τα κρεματόρια όπου Γης, και τους ιδιοκτήτες τους, αληθινούς γύπες, που τρέφονται από τις σάρκες, ως μεγάλους ευεργέτες, δεν είναι παρά άθλια τσιράκια της ολιγαρχίας. Αυτές οι θεωρίες, του βιοπαλαιστή τάχα που πουλούσε κεράκια και με την αξία του ανέβηκε της κοινωνίας τις σκάλες, παμπάλαιες όσο και ο καπιταλισμός, βρίσκονται κάτω από την ιδεολογία της κοινωνικής συναίνεσης, της παράδοσης της εργατικής τάξης στα νύχια του κεφαλαίου. Ας δούμε, λοιπόν, το ποιόν ενός από τους "εθνικούς ευεργέτες" που ετοιμάζονται να πέσουν στο ψητό της... Ολυμπιάδας του 2004. Μιλάμε για το... δημιούργημα του Αγγελόπουλου. Μιλάμε για τη "Χαλυβουργική". Το αίμα που τρέχει από την κάθε καμινάδα της, την κάθε πύλη της, τον κάθε φούρνο της, συνθέτει ένα πραγματικά ανατριχιαστικό φαινόμενο. Λοιπόν, στα 45 χρόνια που η "Χαλυβουργική" υπάρχει στην Ελευσίνα, με την αμέριστη στήριξή της από όλες τις κυβερνήσεις, συνέβησαν τα εξής: 45 εργάτες έχασαν τη ζωή τους, πολλοί από αυτούς εξαφανίστηκαν στα καζάνια με τον θερμαινόμενο σίδηρο. Εξαερώθηκαν!!! Δεκάδες εργάτες ακρωτηριάστηκαν. Άλλος έχασε το πόδι, άλλος το χέρι, άλλος τα δάχτυλα. Εκατοντάδες εργάτες πέθαναν πριν την ώρα τους, από πνευμονικές και καρδιακές παθήσεις, δουλεύοντας μέσα σε μια κόλαση. Χιλιάδες άλλοι απολύθηκαν, επειδή δρούσαν συνδικαλιστικά. Ο κόλπος της Ελευσίνας νεκρώθηκε. Βασικός παράγοντας ήταν το κυάνιο που χυνόταν στη θάλασσα από την υψικάμινο της "Χαλυβουργικής". Σήμερα στη "Χαλυβουργική" εργάζεται το 10% των εργατών που είχε στην ακμή της. Από 3000 και πάνω εργάτες, έχουν απομείνει 380. Όλοι οι υπόλοιποι διώχτηκαν, η επιχείρηση συρρικνώθηκε. δεν συρρικνώθηκαν όμως και τα κέρδη των Αγγελοπουλαίων. Τα άγνωστο πόσα - τρισεκατομμύρια κέρδη, στα 45 αυτά χρόνια, διοχετεύτηκαν στις ξένες τράπεζες, έγιναν επιχειρήσεις στο εξωτερικό και εξασφάλισαν τη χλιδή στην οικογένεια. Και όχι μόνο την χλιδή, αλλά και τις... ευεργεσίες στο Πατριαρχείο και αλλού. Είναι κι αυτός ένας τρόπος συμπεριφοράς των δισεκατομμυριούχων απατεώνων. Να δίνουν κάτι, για την υστεροφημία τους. Και να κοιμίζουν έτσι διάφορους φουκαράδες, που περιμένουν να πιάσουν κανένα κόκαλο από το τραπέζι της πλουτοκρατίας. Αυτή είναι η ιστορία όλων των "εθνικών ευεργετών" που τρέχουν μπροστά στις κάμερες για να ορκιστούν πόσο πολύ αγαπάνε αυτή τη χώρα και το... λαό της! Στάζει αίμα απ΄ όπου κι αν τους πιάσεις. Οι θησαυροί τους έγιναν από τη σάρκα, το αίμα, τον ιδρώτα, την αγωνία, την εκμετάλλευση χιλιάδων οικογενειών, χιλιάδων σύγχρονων σκλάβων. Έτσι, λοιπόν, και η περίφημη οικογένεια Αγγελοπούλου, η οποία δέχεται τα συγχαρητήρια του ΣΙΑκωβου, του Σημίτη, των ΜΜΕ και άλλων κλακαδόρων της πλουτοκρατίας, που κάνουν το παν για να υπηρετήσουν τους Μολώχ του κεφαλαίου. Η θέση, όμως, των εργαζομένων βρίσκεται στην αντίπερα όχθη. Με τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 ανοίγει ένα τεράστιο ιδεολογικοπολιτικό μέτωπο για τις δυνάμεις της επαναστατικής αριστεράς. Είναι επιτακτική η ανάγκη της παρέμβασης, προκειμένου να μη μετατραπούν οι Ολυμπιακοί Αγώνες σε μια ακόμα "εθνική" καταστροφή, την οποία βέβαια θα πληρώσουν οι "συνήθεις ύποπτοι". Είναι ανάγκη οι εργαζόμενοι ν΄ αρχίσουν να αντιλαμβάνονται ότι αυτοί θα πληρώσουν το μάρμαρο - της Αγγελοπούλου - και να μην συμμερίζονται τον "ενθουσιασμό" και τα "γλέντια" των ντόπιων και ξένων αρπακτικών... Οι Ολυμπιακοί επιστρέφουν στον τόπο τους λοιπόν! Και το κυνήγι του αποπροσανατολισμού φόρεσε τα καλά του. Την ίδια ώρα χιλιάδες είναι οι άνεργοι. Η μισή νεολαία στις "μικρές αγγελίες" για μια δουλειά όπου να΄ ναι. Ζήτω, λοιπόν, η Ολυμπιακή ιδέα. Ζήτω η εμπορευματοποίηση του αθλητισμού. Ζήτω οι νταβατζήδες των μεγάλων έργων. Και ο υπουργός των μικροαστών - που αυτός και το κόμμα του έθρεψε - να τους δαγκώνει και αυτούς στο σβέρκο. Ούτε μια ντομάτα σάπια. Μόνο βεγγαλικά στον αέρα. Και ουρές - χιλιάδες ουρές - κάτω από τα σκέλια. Λίγοι, πολύ λίγοι δημοσιοποιούν τη διαφωνία τους και πάνε κόντρα στο ρεύμα. "Για την Ελλάδα" η Βούλα, "Για την Ελλάδα" και η Γιάννα. Τέτοια ισοπέδωση! Η ίδια και για όσους "τρέχουν" και για όσους βάζουν τους άλλους να τρέχουν. Λες και τα κέρδη - από τη μεγάλη ρεμούλα - θα τα μοιραστούν οι εργαζόμενοι με τους διάφορους κομπιναδόρους και τους αγγελοπουλαίους. Λες και έχουμε όλοι μουστάκια για κόψιμο. Λες και η "γιορτή" του 2004 είναι και γιορτή του κυρ Βαγγέλη, του μανάβη της λαϊκής, και του κόκκαλη, επίσης. Λες κι ο κυρ Βαγγέλης έχει τους ίδιους λόγους με τις κάθε λογής "κατασκευαστικές" να "γιορτάζει". Λες και μαζί θα μοιραστούμε όλοι "τα κέρδη και τις ζημιές" των τρισεκατομμυρίων! Λοιπόν, σιωπή κύριοι δημοσιογράφοι, κύριοι πολιτικοί, κύριοι διανοούμενοι; Φύλλο δεν κουνιέται; Όλα τα ωραία και τα χρήσιμα, που κάνουν τον άνθρωπο άνθρωπο, πέρασαν οριστικά - στην εκποίηση; Θα κερδίσει -τελικά - το λαμέ και το στρας; Όλο αυτό το σικέ αλισβερίσι; Όλη αυτή η κακοσχεδιασμένη χορογραφία; Αυτή η νοθευμένη αισθητική; Το μπουλούκι των χρηματιστηρίων που βαράει - όπου βρει - τις "μεγάλες δουλειές"; Που παίρνει σβάρνα τα Πατριαρχεία; Μα πώς μπορεί ο κόσμος να είναι ωραίος κύριοι ποιητές όταν το ψέμα δεν βρίσκει αντίσταση; Και το Γιάννη που ξάπλωσε κουρασμένος - και νηστικός, για μέρες - στο πεζοδρόμιο και δεν ματασηκώθηκε από αηδία και από εξάντληση, ποια τηλεόραση θα τον κάνει θέαμα; Λαϊκισμός θα μου πείτε: Και δεν είναι λαϊκισμός το τσιρότο στο στόμα για όλα αυτά που συμβαίνουν, για την αλήθεια που δεν λέγεται; Μα για μια στιγμή. Σσσσσσ! Κάτι ακούγεται, λοιπόν. Μην είναι η βοή απ΄ τα τρακτέρ των αγροτών; Μην είναι οι απολυμένοι εργάτες απ΄ τα ξεπουλημένα εργοστάσια ή τις επιχειρήσεις; Μην είναι οι χιλιάδες των καθηγητών και των φοιτητών; Μην είναι οι μαθητές και οι μαθήτριες; Μην είναι οι άνεργοι που χόρτασαν παραμύθια αλλά ψωμί δεν έχουν; Είναι όλοι αυτοί μαζί. Το ψέμα και η απάτη δεν χωράνε στη δική τους ζωή. Η πραγματικότητα, η ζωή τους δεν έχει καμιά σχέση με τη ζωή των Αγγελοπουλαίων και των άλλων παρασίτων. Και θα την αλλάξουν όσο κι αν κράζουν οι αρουραίοι των ΜΜΕ και "κεντροαριστεροί" εκσυγχρονιστές της σαπίλας... ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ 27 Σεπτεμβρίου 1997 ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ! Δημοσιεύθηκε στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ στις 20 Μαϊου 2000 ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΒΗΧΟΣ Η κυρία Γιάννα Αγγελοπούλου θα είναι λοιπόν η πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων (ΟΕΟΑ) "Αθήνα 2004". Πώς να μη γελάνε και τα... φουστάνια της όταν τα κανάλια της αποβλάκωσης πανηγυρίζουν μαζί της για την... Ολυμπιακή ιδέα; Λίγοι, πολύ λίγοι δημοσιοποιούν την διαφωνία τους και πάνε κόντρα στο ρεύμα. "Για την Ελλάδα ρε γαμώτο", τι θέλετε λοιπόν να γίνουν αλλού οι Ολυμπιακοί αγώνες; Ζήτω λοιπόν η Ολυμπιακή ιδέα. Ζήτω η εμπορευματοποίηση του αθλητισμού, ζήτω οι νταβατζήδες των μεγάλων έργων. Όλοι μαζί θα μοιραστούμε "τα κέρδη και τις ζημιές" των τρισεκατομμυρίων. Εμείς θα μοιραστούμε τις ζημιές και οι άλλοι, οι διάφοροι Αγγελοπουλαίοι, τα κέρδη. Όλα καλά καμωμένα. Ίδια η Ελλάδα για όλους και για όσους "τρέχουν" και για όσους βάζουν τους άλλους να τρέχουν. Και η κυρία Γιάννα Αγγελοπούλου πρώτη και καλύτερη. Γιατί τόσο αυτή όσο και οι διάφοροι, σαν κι αυτή, μεγαλοεπιχειρηματίες κομπιναδόροι, ακονίζουν εδώ και καιρό, εν όψη της Ολυμπιάδας 2004, τα πιρούνια τους. Ετοιμάζονται για το μεγάλο φαγοπότι. Και δεν είναι η πρώτη φορά. Ο ... αυτοδημιούργητος Αρκάς, όπως έχουν ονομάσει τον πατέρα του συζύγου της κυρίας Αγγελοπούλου - Δασκαλάκη, ο Παν. Αγγελόπουλος και όλη η οικογένεια των τρισεκατομμυριούχων επιχειρηματιών έχουν πιει το αίμα των εργαζομένων για να αποκτήσουν την τεράστια περιουσία τους. Μιλάμε για την "Χαλυβουργική". Το αίμα που τρέχει από την κάθε καμινάδα της, την κάθε πύλη της, τον κάθε φούρνο της, συνθέτει ένα πραγματικά ανατριχιαστικό φαινόμενο. Στα 48 χρόνια που η "Χαλυβουργική" υπάρχει στην Ελευσίνα, με την αμέριστη στήριξή της από όλες τις κυβερνήσεις, συνέβησαν τα εξής: 50 εργάτες έχασαν τη ζωή τους, πολλοί από αυτούς εξαφανίστηκαν στα καζάνια με τον θερμαινόμενο σίδηρο. Εξαερώθηκαν!!! Δεκάδες εργάτες ακρωτηριάστηκαν. Άλλος έχασε το πόδι, άλλος το χέρι ενώ εκατοντάδες πέθαναν πριν την ώρα τους, από πνευμονικές και καρδιακές παθήσεις, δουλεύοντας μέσα σε μια κόλαση. Χιλιάδες άλλοι απολύθηκαν, επειδή δρούσαν συνδικαλιστικά. Ο κόλπος της Ελευσίνας νεκρώθηκε. Βασικός παράγοντας ήταν το κυάνιο που χυνόταν στη θάλασσα από την υψικάμινο της "Χαλυβουργικής". Ενώ αυτά συμβαίνουν στη "Χαλυβουργική", τα κέρδη των Αγγελοπουλαίων εκτινάσσονται στα ύψη. Τα 48 αυτά χρόνια, διοχετεύθηκαν στις ξένες τράπεζες, έγιναν επιχειρήσεις στο εξωτερικό και εξασφάλισαν χλιδή στην οικογένεια. Και όχι μόνο τη χλιδή, αλλά και τις... ευεργεσίες στο Πατριαρχείο και αλλού. Είναι και αυτός ένας τρόπος συμπεριφοράς των δισεκατομμυριούχων απατεώνων. Να δίνουν κάτι, για την υστεροφημία τους και να κοιμίζουν έτσι διάφορους φουκαράδες, που περιμένουν να πιάσουν κανένα κόκαλο από το τραπέζι της πλουτοκρατίας. Αυτοί είναι οι Αγγελοπουλαίοι που τρέχουν μπροστά στις κάμερες, με τη Γιάννα πρώτη και καλύτερη, για να ορκιστούν πόσο πολύ αγαπάνε την Ελλάδα και το... λαό της! (Θα με πάρουν τα κλάματα). Κι όμως στάζουν ΑΙΜΑ όπου και να τους πιάσεις. Οι Θησαυροί τους έγιναν από τη σάρκα, το αίμα, τον ιδρώτα, την αγωνία, την εκμετάλλευση χιλιάδων οικογενειών, χιλιάδων σύγχρονων σκλάβων. Κι όμως κανένας δεν τολμάει να μιλήσει για αυτά τα πράγματα. Απόλυτη σιωπή! Όλα, λοιπόν, τα ωραία και τα χρήσιμα που κάνουν τον άνθρωπο Άνθρωπο, πέρασαν οριστικά στην εκποίηση; Θα κερδίσει τελικά το λαμέ και το στρας; Όλη αυτή η κακοσχεδιασμένη χορογραφία; Αυτή η νοθευμένη αισθητική; Το μπουλούκι των χρηματιστηρίων που βαράει τις "μεγάλες δουλειές"; Που παίρνει σβάρνα τα Πατριαρχεία και τις ευλογίες του Χριστόδουλου και όλης της σκοταδιστικής μαυρίλας; Μα πώς μπορεί μωρέ φίλοι μου ο κόσμος να είναι ωραίος όταν το ψέμα και η απάτη δεν βρίσκουν αντίσταση; Και τον Γιώργη που ξάπλωσε κουρασμένος, άνεργος και νηστικός, για μέρες - στο πεζοδρόμιο και δεν ματασηκώθηκε από αηδία και από εξάντληση, γιατί κανείς δεν τον ακούει όταν λέει: αυτός ο κόσμος θέλει γκρέμισμα απ΄ τα θεμέλια; Πώς ότι υπάρχει πρέπει να γκρεμιστεί; Γιατί μωρέ δεν ακούτε τους δικούς μας ανθρώπους; Κι όμως ο Γιώργης ήρθε εκεί την Πρωτομαγιά. Κάτω από την κόκκινη σημαία που κρατούσα με τη μορφή του Τσε Γκεβάρα. Ήταν εκεί στην Ομόνοια με υψωμένη τη γροθιά και κάτι φώναζε. Πήγα κοντά του και τον άκουσα να λέει με πάθος: Ν ό μ ο ς ε ί ν α ι τ ο δ ί κ ι ο τ ο υ ε ρ γ ά τ η . Και μετά με μάτια βουρκωμένα που πετούσαν φλόγες ο αγράμματος αυτός ποιητής του δρόμου συμπλήρωσε με πείσμα: Σ΄ αυτούς τους δρόμους σ΄ αυτή την κοινωνία, μια μέρα η επανάσταση δεν θάναι ουτοπία... ΔΑΣΟΚΤΗΜΑ ΟΜΟΡΦΟΚΚΛΗΣΙΑΣ Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑΣ Μείζον «δημόσιο συμφέρον» επικαλείται η απόφαση του ΣτΕ Με την επίκληση του μείζονος «δημόσιου συμφέροντος» που έχει η Ολυμπιάδα του 2004, η ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας την προπερασμένη Παρασκευή 25 Γενάρη, με οριακή πλειοψηφία 14-13, άναψε το πράσινο φως για την ουσιαστική καταστροφή του βυζαντινού ιστορικού μνημείου της Ομορφοκκλησιάς του 10ου αιώνα και συνάμα, με ψήφους 22-5, την τσιμεντοποίηση του δασοκτήματος Ομορφοκκλησιάς (Βεϊκου). Στη θέση τους θα ανεγερθούν λόγω «δημόσιου συμφέροντος» αθλητικές εγκαταστάσεις για το πινγκ πονγκ και τη ρυθμική γυμναστική της Ολυμπιάδας, χωρητικότητας 6.000 θεατών. Να θυμίσουμε εδώ πως στο Συμβούλιο της Επικρατείας είχαν κατατεθεί δύο προσφυγές πολιτών, μελών περιβαλλοντικών οργανώσεων και δημοτικών κινήσεων. Η πρώτη αίτηση ακυρώσεως στο ΣτΕ, που έγινε τον Απρίλη του 2001, ήταν κατά της κοινής απόφασης των υπουργών ΠΕΧΩΔΕ και Πολιτισμού «περί εγκρίσεως περιβαλλοντικών όρων» για την κατασκευή των Ολυμπιακών έργων στο δασόκτημα Ομορφοκκλησιάς. Στην αίτηση υποστηριζόταν ότι «με το νόμο 273/99 χωροθετήθηκε το επίδικο έργο σε περιοχή στην οποία ενυπάρχει το προεξέχον Βυζαντινό Μνημείο της Ομορφοκκλησιάς του 10ου αιώνα, χωρίς να διαλαμβάνεται ουδέν για την ύπαρξη προστασίας και ανάδειξη και διάσωση αυτού. Ως εκ τούτου αντίκειται στις διατάξεις του άρθρου 24 του Συντάγματος, καθώς αναιρεί την εκ του συντάγματος προστασία προς το πολιτιστικό περιβάλλον και ως εκ τούτου ο νόμος της χωροθέτησης είναι αντισυνταγματικός». Οι προσφεύγοντες επικαλέστηκαν συν τοις άλλοις και το έγγραφο της 1ης Εφορίας Βυζαντινών Μνημείων (ΑΠ 3704/3-11-2000) προς το υπουργείο Πολιτισμού, το οποίο ανέφερε ότι «με την προτεινόμενη κατασκευή του κτιρίου αυτού, συνολικού εμβαδού 32,250 τ.μ. και ύψους 55 μέτρων, σε απόσταση αναπνοής από το μνημείο, η επέμβαση στον περιβαλλοντικό χώρο μπορεί να χαρακτηριστεί ως βάναυση». Η δεύτερη αίτηση ακυρώσεως, που κατετέθη στο ΣτΕ τον Ιούνιο του 2001, υποστήριζε ότι η έκταση στην οποία έχει χωροθετηθεί το γυμναστήριο πινγκ - πονγκ και ρυθμικής γυμναστικής είναι δασική - αναδασωτέα. Υποστηρίζεται ότι και τα 93,5 στρέμματα του δασοκτήματος Ομορφοκκλησιάς περιλαμβάνονται στις υπουργικές αποφάσεις της πολιτείας του 1915, του 1934 και του 1938, με τις οποίες έκταση 10.000 στρεμμάτων «πέριξ της Όμορφης Εκκλησίας» είναι δασική - αναδασωτέα. Παρά όμως τα αδιαμφισβήτητα στοιχεία που προσκόμισαν (ανάμεσα σε αυτά και χαρτογράφηση του ΕΜΠ επί σχετικού χάρτη του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου από 1878, από τον οποίο προέκυπτε ότι η περιοχή ήταν δασική με κωνοφόρα δέντρα) στην ολομέλεια του ΣτΕ τα μέλη των περιβαλλοντικών και δημοτικών οργανώσεων και την επίκληση ότι το Ε τμήμα του ΣτΕ με 16 πρόσφατες αποφάσεις του είχε αποφανθεί για το δασικό - αναδωτέο χαρακτήρα 1.219 στρεμμάτων (πέριξ της Όμορφης Εκκλησίας), η ολομέλεια του ΣτΕ με ψήφους 14-13 και 22-5 αντίστοιχα απέρριψε και τις δύο προσφυγές ακυρώσεως, ταυτιζόμενη πλήρως με την κυβέρνηση και τους πολιτικούς της εκπροσώπους λόγω μείζονος «δημόσιου συμφέροντος». Αλλωστε, δύο κυβερνητικά στελέχη μία μέρα πριν την έναρξη της εκδίκασης των προσφυγών (7/12/2001) στο ΣτΕ πίεσαν προς αυτή την κατεύθυνση. Ο υπουργός Πολιτισμού, Ε. Βενιζέλος, από τη Ρώμη, επαναλαμβάνοντας την επισήμανση του Ζ. Ρογκ, ότι δεν υπάρχει πλέον χρόνος για καθυστερήσεις των έργων, δήλωνε πως «αυτή η επισήμανση είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για μας και ελπίζω να ληφθεί υπόψιν από την ελληνική δικαιοσύνη, που διαδραματίζει πολύ κρίσιμο ρόλο στην Oλυμπιακή προετοιμασία»!!! Ο δε υφυπουργός Πολιτισμού, Ν. Αλευράς, δήλωνε: «Eίμαι σίγουρος πως οι δικαστές του ΣτΕ με την ευαισθησία και την παιδεία που διαθέτουν θα δώσουν τη δέουσα απάντηση σε εκείνους που με σκοπιμότητα θέτουν εμπόδια στην πορεία της χώρας για τη διοργάνωση των καλύτερων Ολυμπιακών Αγώνων»!!! «Μετά τις προκλητικές και ωμές παρεμβάσεις στους δικαστές του ΣτΕ των Βενιζέλου, Αλευρά και την επίκληση του εθνικού στόχου της Ολυμπιάδας 2004 των Σημίτη Καραμανλή (Βουλή, 23/1/2002) το εθνικό και δημόσιο συμφέρον θριάμβευσε», μας είπε ο Bασίλης Zαφειράκης, μέλος της Kίνησης Πολιτών Γαλατσίου, και συνέχισε: «Ο εχθρός λαός που υπερασπίζεται τη δημόσια περιουσία και το περιβάλλον κατατροπώθηκε. Ξαναθυμηθήκαμε ότι το 1952 με την επίκληση του εθνικού συμφέροντος έστειλαν στρατιώτες στην Κορέα' για το δημόσιο συμφέρον φυλάκιζαν στη δεκαετία του 50 τους αριστερούς' για τους ίδιους λόγους έκαναν το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου το 1967 και τα γεγονότα της Κύπρου το 1974. Η ιστορία δεν ξεχνά!» O Xρήστος Tσερπάνης, από το Σύλλογο Φίλοι του Δάσους Nέας Iωνίας, Nέας Φιλαδέλφειας, τόνισε πως «στο διαρκές οικολογικό έγκλημα που επιχειρείται στην περιοχή μας και την Aττική με πρόσχημα τη νέα εθνική ιδέα της Oλυμπιάδας 2004 θα μας βρίσκουν μπροστά τους». Και σαν να μην έφθανε η παραπάνω απόφαση της ολομέλειας του ΣτΕ για το δασόκτημα της Ομορφοκκλησιάς, νέα απόφασή του με ψήφους 17-10 βάζει ταφόπλακα στον ιστορικό χώρο του Μαραθώνα και του υδροβιότοπου Σχοινιά, για να δημιουργηθεί το Ολυμπιακό κωπηλατοδρόμιο. Έχει πλέον κανείς αυταπάτες για την «ανεξαρτησία» της δικαιοσύνης από το «δημόσιο συμφέρον», που επαγγέλλεται η κυβερνητική εξουσία; Αλλωστε, και ο ίδιος ο εισηγητής της απόφασης στην ολομέλεια του ΣτΕ, Α. Ράντος, είναι και αναπληρωματικό μέλος της ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής!!! ΠΡΙΝ 3 Φεβρουαρίου 2002 ΤΕΡΑΣΤΙΑ Η ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΛΕΚΑΝΟΠΕΔΙΟΥ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ Συζήτηση του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΒΗΧΟΥ με τον καθηγητή Πολεοδομίας ΕΜΠ, ΓΙΩΡΓΟ ΣΑΡΗΓΙΑΝΝΗ Τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή, οικονομικό έλλειμμα ύψους 1,5 τρισ. δρχ., επιδείνωση του κυκλοφοριακού προβλήματος της πρωτεύουσας και επέλαση των πολυεθνικών. Αυτά θα προσφέρει στη χώρα μας η ανάληψη της Ολυμπιάδας 2004, σύμφωνα με τον Αντι-φάκελο που εκπόνησαν επιστήμονες που συμμετέχουν στην "Πρωτοβουλία Πολιτών ενάντια στην Ολυμπιάδα", όπως μας δήλωσε ο καθηγητής Πολεοδομίας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Γ. Σαριγιάννης, με τον οποίο είχαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση σχετικά με την ανάληψη της Ολυμπιάδας του 2004 από την Ελλάδα. Η συζήτηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ στις 13 Σεπτέμβρη 1997 Οι Ολυμπιάδες με την εμπορευματοποίηση και το πατρονάρισμά τους από τις πολυεθνικές και τα συναφή κυκλώματα, δεν έχουν τίποτα να κάνουν με το "Αρχαίο Πνεύμα Αθάνατο". Τα χρήματα δίνονται για φιέστες, αστακούς και χάπενιγκ μεγαλοβιομηχάνων στις πισίνες και ενώ είμαστε δέσμιοι των πολυεθνικών κυκλωμάτων, από την άλλη μεριά οι κυβερνήσεις αρνούνται την ικανοποίηση των στοιχειωδών απαιτήσεων των εκπαιδευτικών, των αγροτών, των δημοσίων υπαλλήλων, των συνταξιούχων. Δεν πρόκειται για μεγάλους αγώνες που έρχονται όπως μας λένε κυβέρνηση και ΜΜΕ. Πρόκειται για αγώνες για το μεγάλο φαγοπότι. "Το τι πρόκειται να γίνει με τα οικονομικά είναι προβλέψιμο" , μας λέει ο Γιώργος Σαρηγιάννης, "έχοντας υπόψη την "ελληνική πραγματικότητα" της Θεσσαλονίκης Πολιτιστικής Πρωτεύουσας ή τις υπερβάσεις του μετρό. (χώρια τα όσα έχει ήδη ξοδέψει)". Ο καθηγητής Πολεοδομίας αναφέρεται κυρίως στα πολεοδομικά. "Με την ευκαιρία των Ολυμπιακών οι γνωστοί κύκλοι προσπαθούν να ανατρέψουν το Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας του 1985. Δεν ήταν φυσικά το καλύτερο. Χρόνια τώρα η λύση για κάθε πρόβλημα γης που έχουμε στο Λεκανοπέδιο λύνεται με το να το "φυτέψουμε" στο πράσινο: Μέγαρο Μουσικής, Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, Μουσείο Πασσά, Μουσείο Ακρόπολης, και τόσα άλλα". Όπως μας είπε ο Γιώργος Σαρηγιάννης "η περιοχή της Πάρνηθας είναι ο τελευταίος δασικός πνεύμονας που έχει απομείνει στο Λεκανοπέδιο, με δασοκάλυψη πάνω από 75%. Ένα τμήμα της έκτασης περίπου 40.000 στρεμμάτων ευτυχώς έχει χαρακτηριστεί Εθνικός Δρυμός. Ένα άλλο τμήμα της, ίσης περίπου έκτασης, στους πρόποδες αποτελεί το πρώην βασιλικό κτήμα Τατοϊου. Αλλά, αυτή η τεράστια δασική γης ολοένα μεγαλώνει. Έτσι, εξασκούνται πολυάριθμες πιέσεις, υπαγορευμένες από ποικίλα συμφέροντα. Τώρα προέκυψε ακριβώς σε αυτό το σημείο η ανέγερση του Ολυμπιακού Χωριού. Η συγκεκριμένη περιοχή, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του φακέλου υποψηφιότητας, έχει εξαιρεθεί από το πρόγραμμα αναδάσωσης!". Ο καθηγητής του ΕΜΠ αναφέρεται όμως και στο ζήτημα της... ησυχίας, τάξις και Ασφάλειας. "Θα έχουμε μια πόλη μέσα στην πόλη, την πόλη για τους ξένους επισκέπτες, θα επιταχυνθεί η διαδικασία αποστείρωσης της Αθήνας, έξω το Μοναστηράκι, έξω η κεντρική Αγορά, έξω οι ΕΒΓΑ της γειτονιάς, να γίνει όλη η κεντρική περιοχή μια απέραντη "ευρωπαϊκή πόλη", με τα σούπερ μάρκετ της, με τα Siver and gold της, με τα tours και ακόμη τις κρεπερί, επισερί, μπεϊκερί, σουβλακερί και δεν συμμαζεύεται. Εμπρός στο δρόμο που χάραξε η Αδριανού και ακόμα και η Πανδρόσου και οσονούπω και η Ηφαίστου και η πλατεία Αβησσυνίας... Έξω οι Πόντιοι, οι Αλβανοί, οι Ινδοί, οι Πολωνοί, οι Κούρδοι, οι Τσιγγάνοι, οι Άραβες, οι Εβραίοι, οι κομμουνιστές... Για να μην ξανακλέψουν το πορτοφόλι και το σκληρό δίσκο του Πάγκαλου, να κοιμάται ήσυχος πλέον - χωρίς μνήμη. Γι΄ αυτό βέβαια, θα μετατραπούμε σε μια αστυνομοκρατούμενη πόλη, με ειδικές μονάδες ασφαλείας, με αντιτρομοκρατικές, με ΜΑΤ, ΜΕΑ, Ζητάδες, στη γη, τη θάλασσα και τον αέρα. Οι εγγυήσεις που έδωσε η Επιτροπή (για την ανάληψη της Ολυμπιάδας) ήταν σαφείς και εικονογραφημένες στο φάκελο, για να μην αφήνουν καμιά αμφιβολία. Εν ονόματι των Ολυμπιακών θα επιτραπεί επιτέλους η "επιθετική" κατεύθυνση στις δυνάμεις της Τάξεως και δεν είναι μόνο ο Σήφης Βαλυράκης που το πρέσβευε αυτό, είναι και ο Γιαννόπουλος (οι εξωμότες είναι πάντα χειρότεροι από τους γνήσιους) και πολλοί άλλοι. Και με την ευκαιρία αυτή θα απαγορευθούν δια ροπάλου (κυριολεκτικά) κάθε μορφής ενοχλητικές διαμαρτυρίες, διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις, καταλήψεις. Άλλωστε έχει λεχθεί πολλές φορές δια στόματος δημάρχων και υπουργών, ότι οι διαδηλώσεις εμποδίζουν την κοινωνική και οικονομική ζωή της πόλης και πρέπει να απαγορευτούν δια νόμου. Εμπρός λοιπόν! Με ΜΑΤ και ΜΕΑ για μια ΕΛΛΑΔΑ ΝΕΑ! Το κακό είναι ότι οι κοινωνικοί αγώνες, προς μεγάλη απογοήτευση του κάθε Λαλιώτη, Πάγκαλου ή Γιαννόπουλου δεν σταματάνε μπροστά στο "Νόμο". Τι να κάνουμε, κάποιοι έχουμε δικούς μας νόμους στο θέμα αυτό... Αν πιστεύει η Επιτροπή Διεκδίκησης ή η κυβέρνηση ή τα διαπλεκόμενα των μεγαλοεργολάβων και των ΜΜΕ ότι θα μείνουν οι κάτοικοι του Φαλήρου, της Καλλιθέας, των Τζιτζιφιών με σταυρωμένα χέρια ή ότι θα έχουμε "ταξική ειρήνη" για τους Ολυμπιακούς, είναι πολύ, μα πάρα πολύ γελασμένοι. Συζητούμε σοβαρά, μακριά από την πολιτική του ΥΠΕΧΩΔΕ, τα οράματα του ΤΕΕ και του Λαμπράκη και της Δημαρχίας τα κάγκελα και τα συντριβανάκια. Η Αθήνα χρειάζεται μια σειρά έργων για να επιβιώσει. Χρειάζεται εκτεταμένες περιοχές πρασίνου, χρειάζεται αναμόρφωση της μεταφορικής πολιτικής με κατασκευές δεκάδων χιλιομέτρων τραμ, χρειάζεται λαϊκή κατοικία, μικρούς αθλητικούς χώρους σε κάθε γειτονιά, πάρκα, άλση, μείωση της χρήσης του ΙΧ, μείωση του συντελεστή δόμησης, χρειάζεται πράσινο και όχι μπετόν, χρειάζεται δημοκρατία και όχι δυνάμεις καταστολής των αγώνων των εργαζομένων. Ο λαός μας δεν μπορεί να προσδοκά λύσεις από τους βαρόνους, τους κομήτες και τους μεγαλειότατους της Ολυμπιακής Επιτροπής και την ουρά της, τα κανάλια και τους διαπλεκόμενους, τους Έλληνες εφοπλιστές και των τραπεζιτών την αφρόκρεμα. Ας αγωνιστούμε για ότι πραγματικά χρειάζεται η Αθήνα, για να γίνει βιώσιμη πόλη για τεσσεράμισι εκατομμύρια εργαζόμενους κατοίκους της και όχι για τις μερικές χιλιάδες μεγαλοαστούς, τους μπάτλερ τους και τις μεγαλοϊδεατικές φιέστες τους". Ο ελληνικός λαός, λοιπόν, οι εργαζόμενοι σ΄ αυτή τη χώρα βρίσκονται πλέον ενώπιον μιας... Ολυμπιακών προδιαγραφών πλύσης εγκεφάλου και μιας απροσχημάτιστης επιχείρησης μαζικής χειραγώγησης συνειδήσεων. Η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ της αποχαύνωσης, επιδίδοντας, επιδίδονται τις τελευταίες μέρες, μετά και την ανάληψη της χώρας της Ολυμπιάδας του 2002, σε μια επίθεση αποσιώπησης των πραγματικών προβλημάτων που αφορούν τον τόπο και τους εργαζόμενους. Αυτή η επίθεση τις μέρες που πέρασαν και η πολιτική της προπαγάνδισης των "άρτων και θεαμάτων" έχει φτάσει στο απόγειό της. Η ανάληψη των Ολυμπιακών του 2004 από την Αθήνα έχει μετατραπεί σε "στίβο", όπου το σύνολο της κυβέρνησης και του αστικού κόσμου έχει επενδύσει μεγάλο μέρος της προσπάθειας για την αιχμαλώτιση των εργαζομένων σε κλίμα "ευτυχίας" και "πανηγυριού". Τα δύσκολα είναι μπροστά μας. Ας ετοιμαζόμαστε. ΑΘΗΝΑ 2004 Εθελοντισμός για το λαό, κέρδη για τους χορηγούς ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ Η τελευταία είδηση που ήρθε από το Σίδνεϊ της Αυστραλίας ήταν δεόντως αποκαλυπτική για το μέγεθος της εμποροπανήγυρης που στήθηκε με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ο πρωθυπουργός της Νέας Νότιας Ουαλίας, Μπομπ Καρ, χωρίς καμία συναίσθηση ενοχής ή ντροπής, ανακοίνωσε επίσημα στους 47.000 εθελοντές, που επί μήνες δούλευαν σαν ηλίθιοι δωρεάν για την Ολυμπιακή Επιτροπή της χώρας τους, ότι η κυβέρνηση της Αυστραλίας, αν και αναγνωρίζει τη συμβολή των εθελοντών στην επιτυχία των αγώνων, παρόλα αυτά αδυνατεί να τηρήσει την υπόσχεσή της και να τους απονείμει τα αναμνηστικά μετάλλια που είχε υποσχεθεί! Είπε κατά λέξη: «Τα μετάλλια αυτά θα μας κοστίσουν ένα εκατομμύριο δολάρια. Όταν δώσαμε την υπόσχεση για την απονομή των μεταλλίων, ελπίζαμε ότι το κόστος θα το αναλάμβαναν χορηγοί από τον ιδιωτικό τομέα. Δυστυχώς όμως δεν βρέθηκαν χορηγοί και δεν θέλουμε να επιβαρύνουμε άλλο τον προϋπολογισμό μας». Το τι επακολούθησε, με τους αγανακτισμένους εθελοντές να αποκαλούν αφερέγγυους, ανεύθυνους, ψεύτες ακόμη και ξεφτίλες(!) τους διοργανωτές των αγώνων και τους κυβερνητικούς της Αυστραλίας, είναι εύκολο να το φανταστούμε Ενώ αυτά συνέβησαν πριν δυο εβδομάδες στη μακρινή Αυστραλία, την Τρίτη που μας πέρασε, στην Αθήνα, η Οργανωτική Επιτροπή του 2004 μαζί με την κυβέρνηση, σε ειδική εκδήλωση που διοργάνωσαν, κήρυξαν την επίσημη έναρξη του προγράμματος εθελοντισμού για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Σύμφωνα με όσα ανακοίνωσαν, από τα 147.000 άτομα που θα εργαστούν τις δεκαέξι ημέρες που θα διαρκέσουν οι αγώνες, στόχος είναι οι 60.000 να είναι εθελοντές. Στις ομιλίες που ακολούθησαν περίσσεψαν οι επικλήσεις στο αρχαίο αθάνατο ολυμπιακό πνεύμα και την ολυμπιακή ιδέα, που κινεί γη, ουρανό και φυσικά ανθρώπους να εργαστούν τσάμπα. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι ο πρώτος λόγος που πριν καν ξεκινήσουν τα ολυμπιακά έργα δρομολογείται το πρόγραμμα εθελοντισμού είναι οικονομικός. Καταφέρνοντας να συγκεντρώσουν 60.000 άτομα για να εργάζονται από το πρωί μέχρι το βράδυ επί εβδομάδες, πρωτίστως θα εξοικονομήσουν μερικές δεκάδες δισεκατομμύρια δραχμές. Έτσι ο προϋπολογισμός των αγώνων, που μέχρι στιγμής ανέρχεται σε 1,8 τρισ. δραχμές, θα επιβαρυνθεί κατά το ελάχιστο δυνατό με κόστος προσωπικού. Κι ενώ οι εθελοντές, σε ρόλο ορντινάντσας της Γιάννας, θα σκουπίζουν τα στάδια και θα συνοδεύουν τους αθλητές, έναντι μιας αναμνηστικής πλάκας, εάν και εφόσον φυσικά βρεθεί σπόνσορας να την πληρώσει, οι εργολάβοι και οι χορηγοί θα τσεπώνουν δισεκατομμύρια δραχμές! Γι αυτούς το αθάνατο ολυμπιακό πνεύμα δεν υπηρετείται δωρεάν. Πληρώνεται και μάλιστα πολύ ακριβά. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Η Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη έκλεισε την ομιλία της λέγοντας ότι «ο Ολυμπιακός εθελοντισμός είναι μια ευκαιρία για όλους τους Έλληνες να συμμετάσχουν στην πανηγυρική επιβράβευση της εθνικής μας προόδου». Ενώ ο υπουργός Πολιτισμού ξεκίνησε την ομιλία του θέτοντας το ερώτημα σε ποιον ανήκουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004. Πριν προλάβει κανένας να απαντήσει ότι ανήκουν στους επονομαζόμενους τοπ χορηγούς, την Κόκα Κόλα και τους κηφήνες της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, έδωσε ο ίδιος την απάντηση, λέγοντας ότι «ανήκουν σε όλο τον ελληνικό λαό, σε όλη την κοινωνία των πολιτών, ανήκουν πρωτίστως και κατ εξοχήν στους νέους ανθρώπους, ανήκουν σε όλες τις Ελληνίδες και σε όλους τους Έλληνες» και λοιπές τέτοιες μπούρδες, που ομολογουμένως είχαμε να ακούσουμε από τις εκλογές. Αφήνοντας στην άκρη τις αερολογίες του Βενιζέλου, βλέπουμε ότι με το πρόγραμμα εθελοντισμού, για το οποίο θα δαπανηθεί το καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 25 δισεκατομμυρίων δραχμών, θα πραγματοποιηθεί μία άνευ προηγουμένου επιχείρηση προπαγάνδας και ιδεολογικής συναίνεσης. Ζητούμενό της δεν θα είναι μόνο η αποδοχή των Ολυμπιακών Αγώνων από την κοινωνία, που αυτό με τη σειρά του θα φέρει και κόσμο στα γήπεδα, ώστε να μην επαναληφθεί το φιάσκο του Σίδνεϊ, αλλά πολύ περισσότερο η εμπέδωση του ιδεολογήματος της ισχυρής Ελλάδας. Υπό αυτό το πρίσμα, προκαλεί τουλάχιστον αγανάκτηση η δήλωση η διοίκηση της ΓΣΕΕ μετά τη συνάντηση που είχε με την Επιτροπή, ότι η συνομοσπονδία θα αναλάβει πρωτοβουλίες για την ενημέρωση των εργαζομένων, ώστε να συμμετάσχουν στα προγράμματα εθελοντισμού! Για φανταστείτε τη ΓΣΕΕ το πρωί να καλεί σε πανεργατικό αγώνα, για να μην ψηφιστεί το ασφαλιστικό νομοσχέδιο, και το βράδυ να μαζεύει εθελοντές που θα επιβραβεύουν την εθνική μας πρόοδο. ΠΡΙΝ 4 Φεβρουαρίου 2001 ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΣΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΤΖΗΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Aυτά που κυριαρχούν εδώ και χρόνια, τόσο κατά την προετοιμασία όσο και κατά τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών "ΜΙΛΕΝΙΟΥΜ" και η Αγώνων, είναι: Ακρόπολη στις Πρώτον, τα κέρδη "φλόγες": Η για τις καπιταλιστικές εταιρείες (αθλητικές, φαρμακευτικές, αισθητική του διαφημιστικές, (ακριβού) θεάματος ασφαλιστικές, κατασκευαστικές, ποτών και τροφίμων, τηλεπικοινωνιών, πληροφορικής, ηλεκτρονικής τεχνολογίας, ξενοδοχειακές, τουριστικές κ.λπ). Δεύτερον, η χρήση αναβολικών από τους αθλητές που τους οδηγούν, αργά αλλά σταθερά, προς την αναπηρία ή ακόμη και το θάνατο. Τρίτον, η αχαλίνωτη εμπορευματοποίηση και διαφήμιση των προϊόντων των χορηγών που ταυτίζονται με τις πολυεθνικές εταιρείες. Τέταρτον, ο εξοντωτικός ανταγωνισμός μεταξύ των αθλητών και ο χρηματισμός των αθλητικών παραγόντων και ιδιαίτερα των λεγόμενων «αθανάτων» της Δ.Ο.Ε. Πέμπτον, η χρησιμοποίηση του πολιτισμού και των τεχνών στην υπηρεσία των κάθε είδους κερδοσκόπων. Έκτον, τα αστρονομικά ποσά των χρηματικών αμοιβών που παίρνουν οι νικητές οι οποίοι από την επόμενη μέρα χρησιμοποιούνται ως οχήματα διαφήμισης των προϊόντων των κάθε είδους εταιρειών. Έβδομον, η επιβολή του πανάκριβου πρωταθλητισμού και όχι η προαγωγή του μαζικού λαϊκού αθλητισμού. Δηλαδή η επιβολή του ισχυρότερου οικονομικά κράτους. Όγδοον, η προώθηση και η όξυνση του ρατσισμού και του εθνικισμού. Η προσπάθεια ιδεολογικής και πολιτικής χειραγώγησης των λαών για την εξυπηρέτηση των επιδιώξεων της οποιασδήποτε ντόπιας και ξένης οικονομικής ολιγαρχίας. Τέλος, η ένταση των χωροταξικών ανισοτήτων και η καταπάτηση των ελεύθερων χώρων της πόλης. Όσον αφορά τις οικονομικές επιπτώσεις, για να πειστεί και ο πιο δύσπιστος αναγνώστης, ας διαβάσει τι είπε το 1997 ο έλληνας αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων Παναγιώτης Γεννηματάς: «Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι ένα στιγμιαίο αδίκημα, μια στιγμιαία απόλαυση, που μπορεί όμως να κληροδοτήσει ένα διαρκές χρέος»!!! Αυτό σημαίνει ότι επίκεινται μακροχρόνιες περίοδοι φορολογίας και λιτότητας για εκατομμύρια εργαζόμενους. Το οικονομικό κόστος είναι μια πραγματική θηλιά στο λαιμό μας. Ενώ η αρμόδια επιτροπή, όταν ανέλαβε τη διοργάνωση των Αγώνων, ισχυριζόταν ότι το κόστος των ολυμπιακών έργων ανερχόταν στα 400 δισ. δραχμές και το κόστος των παράλληλων έργων που συνδέονται με τα ολυμπιακά στα 370 δισ. δραχμές, ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας δήλωσε ότι «τα αναγκαία έργα για να διευκολυνθούν οι Ολυμπιακοί Αγώνες θα κοστίσουν 2,5 τρισ. δραχμές»!!! Η παραπάνω εκτίμηση αποτελεί μια σαφή ένδειξη ότι θα ξεκινήσουμε από το 2,5 τρισ. δραχμές και βλέπουμε πού θα φτάσουμε!!! Όλοι οι Ολυμπιακοί Αγώνες των τελευταίων δεκαετιών είχαν σημαντικό παθητικό. Ειδικότερα, στη Βαρκελώνη το 1992 είχαν παθητικό 765 δισ. δραχμές! Ο προϋπολογισμός των Ολυμπιακών Αγώνων θα επιβαρυνθεί ακόμη με το ποσό των 150 δισ. δραχμών λόγω της δημιουργίας Ειδικής Επιτροπής για θέματα που συνδέονται με την ασφάλεια των αγώνων. Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις είναι στην κυριολεξία καταστροφικές και συνολικές. Στην ασφυκτικά πυκνοκατοικημένη Αθήνα του νέφους, όπου συγκεντρώνεται το 60% του συνολικού πληθυσμού της χώρας, ήρθαν να προστεθούν τα λεγόμενα «Ολυμπιακά Έργα» για να πνίξουν τους ελεύθερους χώρους στην πόλη και στον ευρύτερο χώρο του λεκανοπεδίου, για τη διατήρηση των οποίων αγωνίζεται σήμερα το λαϊκό κίνημα και οι οργανώσεις του. Να τι γίνεται γύρω από την πόλη της Αθήνας: Στις παρυφές του εθνικού δρυμού της Πάρνηθας, χτίζεται μια νέα πόλη χωρίς όμως η πρωτεύουσα να έχει λύσει τα βασικά προβλήματά της. Για το λεγόμενο «Ολυμπιακό Χωριό», που θεωρείται το μεγαλύτερο από τα έργα, δεσμεύτηκε έκταση 1.300 στρεμμάτων γης, από τα οποία τα 400 έχουν χαρακτηριστεί δασική έκταση η οποία όμως καταπατήθηκε από το Ελληνικό Δημόσιο για να πραγματοποιηθεί η ανοικοδόμησή του. Ο χώρος έχει: α) τη ζώνη κατοικίας και β) τη διεθνή ζώνη που δόθηκε με χαριστικούς όρους στα ιδιωτικά συμφέροντα των μεγαλοεργολάβων, για να χτίσουν εμπορικά κέντρα, χώρους ψυχαγωγίας, ξενοδοχεία κ.λπ. Αλλά και αυτό το έργο θα μείνει «κολοβό». Ελλείψει χρόνου δεν θα κατασκευαστούν τα αντιπλημμυρικά έργα τα οποία προγραμματίζονται μετά το 2004. Στη δασική έκταση του Αλσους Βεϊκου, του μεγαλύτερου ελεύθερου χώρου αστικού πράσινου στο λεκανοπέδιο, ανοικοδομούνται, ουσιαστικά παράνομα, τεράστιες εγκαταστάσεις που θα τις χρησιμοποιούν μια χούφτα αθλητές για τα αθλήματα του πινγκ πονγκ και της ρυθμικής γυμναστικής. Δημιουργούνται επίσης τεράστιοι χώροι στάθμευσης δίπλα στη βυζαντινή εκκλησία Ομορφοκκλησιά. Στο Μαρούσι η τσιμεντοποίηση συνεχώς επεκτείνεται. Για την κατασκευή του «Χωριού Τύπου Αμαρουσίου» σε έκταση 250 στρεμμάτων θα απαιτηθούν συνολικά 290 εκατ. ευρώ. Για το «Χωριό Τύπου ΣΕΛΕΤΕ», σε έκταση 230 στρεμμάτων που ανήκει στον ΟΣΚ και όπου σήμερα λειτουργούν οι σχολές ΣΕΛΕΤΕ, θα απαιτηθούν 58 εκατ. ευρώ για την κατασκευή 38.000 τ.μ. κτιριακών εγκαταστάσεων. Σε μια άλλη έκταση 45 στρεμμάτων που ανήκει στον ΟΕΚ, μεθοδεύεται η κατασκευή εμπορικού κέντρου, ξενοδοχείου και πολυκινηματογράφου. Για όλα αυτά ο συντελεστής δόμησης θα τριπλασιαστεί (στο 1,80 από το 0,60), το περιβάλλον θα επιβαρυνθεί και το κυκλοφοριακό χάος θα είναι καθημερινό. Στην παραλία του Σαρωνικού, μετά την παραχώρηση της εκμετάλλευσης των ακτών του ΕΟΤ σε επιχειρηματικούς ομίλους, μεθοδεύεται και η άλωση του πρώην αεροδρομίου στο Ελληνικό. Ενώ εξαγγέλθηκε, ύστερα από λαϊκές κινητοποιήσεις των κατοίκων των γύρω δήμων, ότι θα μετατραπεί σε μητροπολιτικό πάρκο, τώρα μεθοδεύουν την κατασκευή γηπέδων συνολικής χωρητικότητας 60.000 θεατών. Μάλιστα ο Χ. Παπουτσής υπερθεμάτισε και ζήτησε να μετατραπεί σε χώρο αγώνων αυτοκινήτων ταχύτητας τύπου «φόρμουλα ένα»! Στον Αγιο Κοσμά θα δημιουργηθούν εγκαταστάσεις για 50.000 θεατές ιστιοπλοϊας, εγκαταστάσεις εξυπηρέτησης σκαφών, εμπορικό κέντρο πολλαπλών χρήσεων. Στο Φαληρικό Όρμο, στο Δέλτα του Φαλήρου και στο χώρο του Ιπποδρόμου θα δημιουργηθούν τεράστια γήπεδα, ενώ το Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας του 1985 προέβλεπε ότι θα γινόταν πόλος αναψυχής, πολιτισμού, αθλητισμού και πράσινου. Στον Μαραθώνα, με την κατασκευή του κωπηλατοδρομίου θα καταστραφούν οι δεσμοί του ιστορικού τοπίου με την ιστορία και την αρχαιολογία. Αλλά και μέσα στην Αθήνα το καπιταλιστικό πρότυπο ανάπτυξης είναι κυρίαρχο. Στο Γουδί υπονομεύεται η δημιουργία μητροπολιτικού πάρκου από μεγαλοεργολάβους, οι οποίοι θα προσπαθήσουν να τριπλασιάσουν τις επιτυχίες τους και να πολλαπλασιάσουν τα κέρδη τους, μετά την τσιμεντοποίηση του πάρκου Ελευθερίας από το συγκρότημα Λαμπράκη και του κτήματος Θων. Η απόφαση της κυβέρνησης να συνταχθεί με το μεγαλοεργολάβο Βωβό και η άρνησή της να τροποποιηθεί το ρυμοτομικό σχέδιο πόλεως, ώστε να χαρακτηριστεί το κτήμα Θων ελεύθερος κοινόχρηστος χώρος πράσινου, είχε ως αποτέλεσμα την τσιμεντοποίηση ενός ακόμη ελεύθερου χώρου της πόλης μας. Ας σημειωθεί ότι στο «παρά πέντε» σώθηκε ο ελεύθερος χώρος πίσω από το Σαρόγλειο Μέγαρο (πλατεία Ρηγίλλης) από την τσιμεντοποίησή του με το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης των εφοπλιστών Γουλανδρή. Κι αυτό επειδή τυχαία η αρχαιολογική σκαπάνη ανακάλυψε το περίφημο Λύκειο του Αριστοτέλη. Απεναντίας, στο γνωστό οικόπεδο Μακρυγιάννη, η αρχαιολογική έρευνα τελείωσε πριν ολοκληρωθεί και αξιολογηθεί ώστε να επισπευσθεί η ανέγερση του Μουσείου λόγων των Ολυμπιακών Αγώνων. Παράλληλα το ΥΠΕΧΩΔΕ αυξάνει επιλεκτικά τους συντελεστές δόμησης εξυπηρετώντας συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα, προωθεί αλλαγές στις χρήσεις γης καθώς και οικιστικές επεκτάσεις κατεδαφίζοντας ό,τι απέμεινε από το λεγόμενο «Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθηνών» του 1985. Στο κέντρο της Αθήνας προγραμματίζεται η ανέγερση πολυτελών ξενοδοχείων, ενώ η πόλη θεωρείται κορεσμένη από πλευράς κλινών. Ακόμη και η Εκκλησία της Ελλάδος θα χτίσει ξενοδοχείο 1.500 κλινών στις παρυφές του Λυκαβηττού. Κι αυτά ενώ την τελευταία δεκαπενταετία αρκετά ξενοδοχεία στο κέντρο έχουν μετατραπεί σε κτίρια γραφείων. Στον ευαίσθητο τομέα των μεταφορών και των κυκλοφοριακών ρυθμίσεων τα προβλήματα είναι οξυμένα στην πόλη μας. Κυριαρχούν οι ταξικές επιλογές με σκοπό την εξυπηρέτηση των Ολυμπιακών Αγώνων. Η κατάσταση επιτείνεται λόγω έλλειψης χώρων στάθμευσης, μη επαρκών μέσων μαζικής συγκοινωνίας και λόγω της κυριαρχίας του αδηφάγου Ι.Χ. Η αλόγιστη και εγωιστική χρήση του τελευταίου αφενός μεν συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στην ατμοσφαιρική ρύπανση και τη δημιουργία του «νέφους», αφετέρου δε καταδυναστεύει τους πεζούς. Ο ΟΣΕ, μετά την έγκριση της κατασκευής του Προαστιακού Σιδηροδρόμου στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας, προσπαθεί να επιβάλει μια απαράδεκτη λύση εις βάρος της ποιότητας της ζωής των κατοίκων στις συνοικίες από τις οποίες διέρχεται. Η λύση της μη υπογειοποίησης του προαστιακού εξυπηρετεί μόνο τις ανάγκες των Ολυμπιακών Αγώνων και δεν υπολογίζει τις δυσμενείς κοινωνικές, οικονομικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Με δυο λόγια, όλα όσα προαναφέραμε εντείνουν τις χωροταξικές ανισορροπίες και καταργούν τους ελεύθερους χώρους. Ο δήμος Αθηναίων υπηρετεί πιστά τις υποδείξεις της ανώνυμης εταιρείας Αθήνα 2004 και των χορηγών και προσφέρει ολόκληρη την υλική υποδομή του στην εξυπηρέτηση των Ολυμπιακών Αγώνων. Για παράδειγμα, οι δημοτικές κατασκηνώσεις στον Αγιο Ανδρέα θα μετατραπούν σε χώρο φιλοξενίας των δημοσιογράφων. Έτσι από το 2003 δεν θα λειτουργήσουν πλέον ως κατασκηνώσεις παιδιών και ηλικιωμένων. Όλοι οι αθλητικοί χώροι του δήμου Αθηναίων (κολυμβητήριο, Εθνικός Γ.Σ., κλειστό γήπεδο Στρέφη, γήπεδα Ρουφ και Ανω Κυψέλης) παραχωρούνται έως το τέλος Απριλίου 2004 και θα χρησιμοποιηθούν ως χώροι προπόνησης. Ακόμη και ολόκληρο το 3ο Δημοτικό Σχολείο θα κλείσει για να εξυπηρετεί το άθλημα της τοξοβολίας. Οποιαδήποτε ανταποδοτικά έργα κι αν γίνουν θα τα χρηματοδοτηθούν από το ταμείο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης κι όχι από άλλα κονδύλια. O εθελοντισμός, τον οποίο προωθούν και διαφημίζουν η κυβέρνηση και η Αθήνα 2004 Α.Ε., είναι ένα εργαλείο στα χέρια τους για να εξασφαλίσουν ανέξοδα, τόσο αυτοί όσο και οι διάφοροι χορηγοί-επιχειρήσεις, προσφορά εργασίας, η οποία είναι απαραίτητη για τη διεξαγωγή των αγώνων. Έτσι όλοι όσοι θα χρησιμοποιήσουν τους ανυποψίαστους, δραστήριους, καλοπροαίρετους και ευαίσθητους εθελοντές ως πειθήνια όργανά τους, θα πλουτίσουν αδικαιολόγητα αφού θα αποκομίσουν (ουσιαστικά παράνομα) τεράστια κέρδη από τη μη καταβολή ημερομισθίων σε άλλους μισθωτούς τους οποίους ήταν υποχρεωμένοι να προσλάβουν στη θέση των εθελοντών, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου. Ο κυβερνητικός αυτός εθελοντισμός, δεν έχει καμιά σχέση με τον εθελοντισμό που εκφράζει τα συναισθήματα μια βαθιάς κοινωνικής αλληλεγγύης. Απεναντίας αποτελεί διαστρέβλωσή του. Ο γνήσιος κι όχι ο παραπλανητικός ή κατ επίφασιν εθελοντισμός έχει δώσει έως σήμερα πολλά δείγματα και σε διάφορους τομείς: στην προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος που κινδύνευσε από διάφορες αιτίες (π.χ. πλημμύρες, πυρκαγιές, σεισμούς) καθώς και στην ανακούφιση πληθυσμιακών ομάδων από φυσικές καταστροφές, ασθένειες ή ασιτία (π.χ. στις χώρες της Ασίας και της Αφρικής που μαστίζονται από τα φαινόμενα αυτά). Ο γνήσιος εθελοντισμός δεν έχει βέβαια καμιά σχέση με την εκμετάλλευσή του από τις δήθεν «Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις». Παράλληλα η οικονομική ολιγαρχία και οι κοινωνικές-πολιτικές δυνάμεις που έχουν αναδειχθεί μέσα από τις κυρίαρχες παραγωγικές σχέσεις θα χρησιμοποιήσουν αυτόν τον κυβερνητικό εθελοντικό στρατό για την ιδεολογική χειραγώγηση του λαού και ιδιαίτερα της νεολαίας. Θα επιχειρήσουν να επιβάλουν στην ελληνική κοινωνία άλλου είδους ανθρώπινες ηθικές και πολιτιστικές αξίες. Πρώτον, τη λατρεία της ταχύτητας και της υπερδύναμης σε συνδυασμό με τη λογική του εύκολου και γρήγορου κέρδους, καθώς και την ταύτιση των θεατών με αυτά τα πρότυπα Δεύτερον, την ανάδειξη του αθλητικού εθνικισμού. Τρίτον, την άκριτη αποδοχή των προϊόντων της φρενιτιώδους διαφήμισης, μέσω της πλήρους εμπορευματοποίησης και του αχαλίνωτου καταναλωτισμού. Τέλος, την αυστηρή πειθαρχία και την πλήρη υποταγή που εξαφανίζουν τη διατύπωση της ελεύθερης γνώμης. 10/10/2002 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ 2004 Οδοστρωτήρας για το Λαό, Χρυσωρυχείο για το κεφάλαιο (Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 θα κληροδοτήσουν ένα διαρκές χρέος, καταστρέφοντας το Περιβάλλον και την Αττική στο βωμό του κέρδους) ΒΗΧΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Οι Δημοτικές Εκλογές του 2002 ήταν η αφορμή για την Ανεξάρτητη Αριστερή Παρέμβαση "ΑΝΥΠΟΤΑΧΤΗ ΑΘΗΝΑ", να επεξεργαστεί τις θέσεις της για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και να τις παρουσιάσει ευρύτερα στους Αθηναίους πολίτες. Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ με βάση αυτές τις θέσεις δημοσιεύει σήμερα αυτό το άρθρο για ευρύτερη ενημέρωση των συντρόφων και φίλων του και εκτός Αθηνών. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1896 ήταν γέννημα των κοινωνιών που έκαναν δυνατή την εκμετάλλευση του ανθρώπινου σώματος. Τα ρεκόρ, σκληρός πυρήνας του σύγχρονου ολυμπισμού, αποτελούν ακριβώς την κορύφωση μιας τέτοιας επιδίωξης. Απέκτησαν την απόλυτη αξία τους στις σύγχρονες μόνο κοινωνίες και θα ήταν αδιανόητο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της αρχαιότητας. Ο εθνικισμός, ο ρατσισμός, η περιφρόνηση της δημοκρατίας, εξ Οι υπογραφές στα "συμβόλαια" μπήκαν σε πανηγυρικό κλίμα. Ομως το συνολικό "πακέτο" είναι τεράστιο και τα συμφέροντα ισχυρά και αδίστακτα... αρχής διασφαλίστηκαν απ΄ την οργάνωση και την αριστοκρατική σύνθεση της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ) στον προηγούμενο αιώνα και συνδυάστηκαν αρμονικά και "δημιουργικά" με ναζιστικά ή δικτατορικά καθεστώτα, διασφαλίζοντας μια "αμοιβαία υποστήριξη". Οι κύριοι Σάμαρανκ και Γλύξμπουργκ αναπαριστούν, με εύγλωττο τρόπο, αυτήν την αμοιβαιότητα. Ο ισπανός "μαύρος βαρώνος", εθελοντής και αξιωματούχος του Φράνκο, δεν πρόσφερε ανυστερόβουλα την προτίμησή του στην Αθήνα. Είναι βέβαια δύσκολο να αποσιωπηθεί πλέον η άθλια πραγματικότητα του σύγχρονου ολυμπισμού. Εμφανίζεται ως δήθεν ουδέτερος ενώ στην πραγματικότητα ενθαρρύνει τις πολεμικές συγκρούσεις. Είναι γνωστή η εμβάπτισή του στα ναζιστικά νάματα, στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Βερολίνο το 1936. Όπως επίσης είναι γνωστή και η υποστήριξη των δικτατόρων της Ν. Κορέας με την ευκαιρία της διεξαγωγής των Ολυμπιακών αγώνων στη Σεούλ το 1988. Αυτά που κυριαρχούν εδώ και χρόνια, τόσο κατά την προετοιμασία όσο και κατά τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων, είναι: Πρώτον, τα κέρδη για τις καπιταλιστικές εταιρίες (αθλητικές, φαρμακευτικές, διαφημιστικές, ασφαλιστικές, κατασκευαστικές, ποτών και τροφίμων, τηλεπικοινωνιών, πληροφορικής, ηλεκτρονικής τεχνολογίας, ξενοδοχειακές, τουριστικές κλπ). Δεύτερον, η χρήση αναβολικών από τους αθλητές που τους οδηγούν, αργά αλλά σταθερά, προς την αναπηρία ή ακόμη και το θάνατο. Τρίτον, η αχαλίνωτη εμπορευματοποίηση και διαφήμιση των προϊόντων των χορηγών που ταυτίζονται με τις πολυεθνικές εταιρείες. Τέταρτον, ο εξοντωτικός ανταγωνισμός μεταξύ των αθλητών και ο χρηματισμός μεταξύ των αθλητικών παραγόντων και ιδιαίτερα μεταξύ των λεγόμενων 'Αθανάτων" της Δ.Ο.Ε. Πέμπτον, η χρησιμοποίηση του Πολιτισμού και των Τεχνών στην υπηρεσία των κάθε είδους κερδοσκόπων. Έκτον, τα αστρονομικά ποσά των χρηματικών αμοιβών που παίρνουν οι νικητές οι οποίοι από την επόμενη μέρα χρησιμοποιούνται ως οχήματα διαφήμισης των προϊόντων των κάθε είδους εταιρειών. Έβδομον, η επιβολή του πανάκριβου πρωταθλητισμού και όχι η προαγωγή του μαζικού λαϊκού αθλητισμού. Δηλαδή η επιβολή του ισχυρότερου οικονομικά κράτους. Όγδοο, η προώθηση και η όξυνση του ρατσισμού και του εθνικισμού. Η προσπάθεια ιδεολογικής και πολιτικής χειραγώγησης των λαών για την εξυπηρέτηση των επιδιώξεων της οποιασδήποτε ντόπιας και ξένης οικονομικής ολιγαρχίας. Τέλος, η ένταση των χωροταξικών ανισοτήτων και η καταπάτηση των ελεύθερων χώρων της πόλης. ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ Για να πειστεί και ο πιο δύσπιστος φίλος του ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ, ας διαβάσει τι είπε το 1997 ο Έλληνας Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων Παναγιώτης Γεννηματάς: "Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι ένα στιγμιαίο αδίκημα, μια στιγμιαία απόλαυση, που μπορεί όμως να κληροδοτήσει ένα διαρκές χρέος"!!! Αυτό σημαίνει ότι επίκεινται μακροχρόνιες περίοδοι φορολογίας και λιτότητας για εκατομμύρια εργαζομένων. Το οικονομικό κόστος είναι μια πραγματική θηλιά στο λαιμό μας. Ενώ η αρμόδια Επιτροπή, όταν ανέλαβε τη διοργάνωση των αγώνων, ισχυριζόταν ότι το κόστος των ολυμπιακών έργων ανερχόταν στα 400 δισ. δραχμές και το κόστος των παράλληλων έργων που συνδέονται με τα ολυμπιακά στα 370 δισ. δραχμές, ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας δήλωσε ότι "τα αναγκαία έργα για να διευκολυνθούν οι Ολυμπιακοί Αγώνες θα κοστίσουν 2,3 τρισ. δραχμές"!!! Η παραπάνω εκτίμηση αποτελεί μια σαφή ένδειξη ότι θα ξεκινήσουμε από το 2,5 τρισ. δραχμές και βλέπουμε που θα φτάσουμε!!! Όλοι οι Ολυμπιακοί Αγώνες των τελευταίων δεκαετιών είχαν σημαντικό παθητικό. Ειδικότερα, στη Βαρκελώνη το 1992 είχαν παθητικό 765 δισ. δραχμές! Ο προϋπολογισμός των Ολυμπιακών Αγώνων θα επιβαρυνθεί ακόμη με το ποσό των 150 δισ. δραχμών λόγω της δημιουργίας Ειδικής Επιτροπής για θέματα που συνδέονται με την ασφάλεια των αγώνων. ΟΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ Στην ασφυκτικά πυκνοκατοικημένη Αθήνα του νέφους, όπου συγκεντρώνεται το 60% του συνολικού πληθυσμού της χώρας, ήρθαν να προστεθούν τα λεγόμενα "Ολυμπιακά Έργα" για να πνίξουν τους ελεύθερους χώρους, στην πόλη και στον ευρύτερο χώρο του λεκανοπεδίου, για τη διατήρηση των οποίων αγωνίζεται σήμερα το λαϊκό κίνημα και οι οργανώσεις του. Να τι γίνεται γύρω από την πόλη της Αθήνας: Στις παρυφές του εθνικού δρυμού της Πάρνηθας, χτίζεται μια νέα πόλη χωρίς όμως η πρωτεύουσα να έχει λύσει τα βασικά προβλήματά της. Για το λεγόμενο "Ολυμπιακό Χωριό", που θεωρείται το μεγαλύτερο από τα έργα, δεσμεύτηκε έκταση 1300 στρεμμάτων γης, από τα οποία τα 400 έχουν χαρακτηριστεί ως δασική έκταση η οποία όμως καταπατήθηκε από το Ελληνικό Δημόσιο για να πραγματοποιηθεί η ανοικοδόμηση του. Ο χώρος έχει: α) Τη ζώνη κατοικίας και β) τη Διεθνή Ζώνη που δόθηκε με χαριστικούς όρους στα ιδιωτικά συμφέροντα των μεγαλοεργολάβων, για να χτίσουν εμπορικά κέντρα, χώρους ψυχαγωγίας, ξενοδοχεία κλπ. Αλλά και αυτό το έργο θα μείνει "κολοβό". Ελλείψει χρόνου δε θα κατασκευαστούν τα αντιπλημμυρικά έργα τα οποία προγραμματίζονται μετά το 2004. Στη δασική έκταση του Άλσους Βεϊκου, του μεγαλύτερου ελεύθερου χώρου αστικού πράσινου στο λεκανοπέδιο, ανοικοδομούνται, ουσιαστικά παράνομα, τεράστιες εγκαταστάσεις που θα τις χρησιμοποιούν μια χούφτα αθλητές για τα αθλήματα του πινγκ-πόνγκ και της ρυθμικής γυμναστικής. Δημιουργούνται επίσης τεράστιοι χώροι στάθμευσης δίπλα στο βυζαντινό μνημείο της Ομορφοκκλησιάς. Στο Μαρούσι η τσιμεντοποίηση συνεχώς επεκτείνεται. Για την κατασκευή του "Χωριού Τύπου Αμαρουσίου" σ΄ έκταση 250 στρεμμάτων θ΄ απαιτηθούν συνολικά 290 εκατ. ευρώ. Για το "Χωριό Τύπου ΣΕΛΕΤΕ" σ΄ έκταση 230 στρεμμάτων που ανήκει στον ΟΣΚ και όπου σήμερα λειτουργούν οι σχολές ΣΕΛΕΤΕ, θ΄ απαιτηθούν 58 εκατ. ευρώ για την κατασκευή 38.000 τ.μ. κτιριακών εγκαταστάσεων. Σε μια άλλη έκταση 45 στρεμμάτων που ανήκει στον ΟΕΚ, μεθοδεύεται η κατασκευή εμπορικού κέντρου, ξενοδοχείου και πολυκινηματογράφου. Για όλα αυτά ο συντελεστής δόμησης θα τριπλασιαστεί (στο 1,80 από το 0,60) το Περιβάλλον θα επιβαρυνθεί και το κυκλοφοριακό χάος θα είναι καθημερινό. Στην παραλία του Σαρωνικού, μετά την παραχώρηση της εκμετάλλευσης των ακτών του ΕΟΤ σ΄ επιχειρηματικούς ομίλους, μεθοδεύεται και η άλωση του πρώην αεροδρομίου στο Ελληνικό. Ενώ εξαγγέλθηκε ύστερα από λαϊκές κινητοποιήσεις των κατοίκων των γύρω δήμων, ότι θα μετατραπεί σε μητροπολιτικό πάρκο, τώρα μεθοδεύουν την κατασκευή γηπέδων συνολικής χωρητικότητας 60.000 θεατών. Μάλιστα ο Χ. Παπουτσής υπερθεμάτισε και ζήτησε να μετατραπεί σε χώρο αγώνων αυτοκινήτων ταχύτητας τύπου formula! Στον Άγιο Κοσμά θα δημιουργηθούν εγκαταστάσεις για 50.000 θεατές ιστιοπλοΐας, εγκαταστάσεις εξυπηρέτησης σκαφών, εμπορικό κέντρο πολλαπλών χρήσεων. Στο Φαληρικό Όρμο, στο Δέλτα του Φαλήρου και στο χώρο του Ιπποδρόμου θα δημιουργηθούν τεράστια γήπεδα ενώ στο Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας του 1985 προβλέπονταν ως πόλος αναψυχής, πολιτισμού, αθλητισμού και πράσινου. Στο Μαραθώνα, με την κατασκευή του κωπηλατοδρομίου θα καταστραφούν οι δεσμοί του ιστορικού τοπίου με την Ιστορία και την Αρχαιολογία. Αλλά και μέσα στην Αθήνα το καπιταλιστικό πρότυπο ανάπτυξης είναι κυρίαρχο. Στο Γουδί υπονομεύεται η δημιουργία μητροπολιτικού πάρκου από μεγαλοεργολάβους οι οποίοι θα προσπαθήσουν να τριπλασιάσουν τις επιτυχίες τους και να πολλαπλασιάσουν τα κέρδη τους, μετά την τσιμεντοποίηση του πάρκου Ελευθερίας από το συγκρότημα Λαμπράκη και του κτήματος ΘΩΝ. Η απόφαση της κυβέρνησης να συνταχθεί με το μεγαλοεργολάβο Βωβό και η άρνησή της να τροποποιηθεί το ρυμοτομικό σχέδιο πόλεως, ώστε να χαρακτηριστεί το κτήμα ΘΩΝ ως ελεύθερος κοινόχρηστος χώρος πράσινου, είχε ως αποτέλεσμα την τσιμεντοποίηση ενός ακόμη ελεύθερου χώρου της πόλης μας. Ας σημειωθεί ότι στο "παραπέντε" σώθηκε ο ελεύθερος χώρος πίσω από το Σαρόγλειο Μέγαρο (Πλατείας Ρηγίλλης) από την τσιμεντοποίησή του με το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης των εφοπλιστών Γουλανδρή. Κι αυτό χάρη στην τυχαία ανακάλυψη της αρχαιολογικής σκαπάνης που ανέδειξε το περίφημο Λύκειο του Αριστοτέλη. Απεναντίας στο γνωστό οικόπεδο Μακρυγιάννη, η αρχαιολογική έρευνα τελείωσε πριν ολοκληρωθεί και αξιολογηθεί ώστε να επισπευθεί η ανέγερση του Μουσείου λόγων των Ολυμπιακών Αγώνων. Παράλληλα το ΥΠΕΧΩΔΕ αυξάνει επιλεκτικά τους συντελεστές δόμησης εξυπηρετώντας συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα προωθεί αλλαγές στις χρήσεις γης καθώς και οικιστικές επεκτάσεις κατεδαφίζοντας ότι απέμεινε από το λεγόμενο "Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθηνών" του 1985. Στο κέντρο της Αθήνας προγραμματίζεται η ανέγερση πολυτελών ξενοδοχείων, ενώ η πόλη θεωρείται κορεσμένη από πλευράς κλινών. Ακόμη και η Εκκλησία της Ελλάδος θα χτίσει ξενοδοχείο 1500 κλινών στις παρυφές του Λυκαβηττού. Κι αυτά γίνονται ενώ την τελευταία δεκαπενταετία αρκετά ξενοδοχεία στο κέντρο έχουν μετατραπεί σε κτίρια γραφείων. Στον ευαίσθητο τομέα των μεταφορών και των κυκλοφοριακών ρυθμίσεων τα προβλήματα είναι οξυμένα στην πόλη μας. Κυριαρχούν οι ταξικές επιλογές με σκοπό την εξυπηρέτηση των Ολυμπιακών Αγώνων. Η κατάσταση επιτείνεται λόγω έλλειψης χώρων στάθμευσης, μη επαρκών μέσων μαζικής συγκοινωνίας και λόγω της κυριαρχίας του αδηφάγου Ι.Χ. Η αλόγιστη και εγωιστική χρήση του τελευταίου αφενός μεν συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στην ατμοσφαιρική ρύπανση και τη δημιουργία του "νέφους" αφετέρου δε καταδυναστεύει τους πεζούς. Ο ΟΣΕ μετά την έγκριση της κατασκευής του Προαστιακού Σιδηροδρόμου στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας, προσπαθεί να επιβάλλει μια απαράδεκτη λύση εις βάρος της ποιότητας της ζωής των κατοίκων στις συνοικίες από τις οποίες διέρχεται. Η λύση της μη υπογειοποίησης του προαστιακού, εξυπηρετεί μόνο τις ανάγκες των ΟΛυμπιακών Αγώνων και δεν υπολογίζει τις δυσμενείς κοινωνικές, οικονομικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Με δυο λόγια με όλα όσα προαναφέραμε εντείνονται οι χωροταξικές ανισορροπίες και καταργούνται οι ελεύθεροι χώροι. Ο Δήμος Αθηναίων υπηρετεί πιστά τις υποδείξεις της ανώνυμης εταιρείας "Αθήνα 2004" και των χορηγών και προσφέρει ολόκληρη την υλική υποδομή του στην εξυπηρέτηση των ΟΛυμπιακών Αγώνων. Για παράδειγμα οι δημοτικές κατασκηνώσεις στον Άγιο Ανδρέα θα μετατραπούν σε χώρο φιλοξενίας των δημοσιογράφων. Έτσι από το 2003 δε θα λειτουργήσουν πλέον ως κατασκηνώσεις παιδιών και ηλικιωμένων. Όλοι οι αθλητικοί χώροι του Δήμου Αθηναίων (κολυμβητήριο, Εθνικός Γ.Σ., κλειστό γήπεδο Στρέφη, γήπεδα Ρούφ και Ανω Κυψέλης) παραχωρούνται έως το τέλος Απριλίου 2004 και θα χρησιμοποιηθούν ως χώροι προπόνησης. Ακόμη και ολόκληρο το 3ο Δημοτικό Σχολείο θα κλείσει για να εξυπηρετεί το άθλημα της τοξοβολίας. Οποιαδήποτε ανταποδοτικά έργα κι αν γίνουν θα χρησιμοποιηθούν από το ταμείο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης κι όχι από άλλα κονδύλια. ΠΟΙΟΣ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ; Ο εθελοντισμός τον οποίο προωθεί και διαφημίζει η κυβέρνηση, είναι ένα εργαλείο στα χέρια της για να εξασφαλίσει ανέξοδα, τόσο αυτή όσο και οι διάφοροι χορηγοί, προσφορά εργασίας, η οποία είναι απαραίτητη για τη διεξαγωγή των αγώνων. Ετσι όλοι όσοι θα χρησιμοποιήσουν τους ανυποψίαστους, δραστήριους, καλοπροαίρετους και ευαίσθητους εθελοντές ως πειθήνια όργανα τους, θα πλουτίσουν αδικαιολόγητα αφού θ΄ αποκομίσουν ουσιαστικά παράνομα - τεράστια κέρδη από τη μη καταβολή ημερομισθίων σε άλλους μισθωτούς τους οποίους ήταν υποχρεωμένοι να προσλάβουν στη θέση των εθελοντών, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου. Ο κυβερνητικός αυτός εθελοντισμός, δεν έχει καμιά σχέση με τον εθελοντισμό που εκφράζει τα συναισθήματα μια βαθιάς κοινωνικής αλληλεγγύης. Απεναντίας αποτελεί διαστρέβλωση του. Ο γνήσιος κι όχι ο παραπλανητικός ή κατ΄ επίφασιν εθελοντισμός, έχει δώσει έως σήμερα, πολλά δείγματα και σε διάφορους τομείς: Στην προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος που κινδύνευσε από διάφορες αιτίες (π.χ. πλημμύρες, πυρκαγιές, σεισμούς) καθώς και στην ανακούφιση πληθυσμιακών ομάδων από φυσικές καταστροφές, ασθένειες ή ασιτία (π.χ. στις χώρες της Ασίας και της Αφρικής που μαστίζονται από τα φαινόμενα αυτά). Παράλληλα η οικονομική ολιγαρχία και οι κοινωνικές - πολιτικές δυνάμεις που έχουν αναδειχθεί μέσα από τις κυρίαρχες παραγωγικές σχέσεις θα χρησιμοποιήσουν αυτόν τον κυβερνητικό εθελοντικό στρατό, για την ιδεολογική χειραγώγηση του λαού και ιδιαίτερα της νεολαίας. Θα επιχειρήσουν να επιβάλουν στην Ελληνική Κοινωνία άλλου είδους ανθρώπινες ηθικές και πολιτιστικές αξίες. Πρώτον, τη λατρεία της ταχύτητας και της υπερδύναμης σε συνδυασμό με τη λογική του εύκολου και γρήγορου κέρδους, καθώς και την ταύτιση των θεατών μ΄ αυτά τα πρότυπα. Δεύτερον, την ανάδειξη του αθλητικού εθνικισμού. Τρίτον, την άκριτη αποδοχή των προϊόντων της φρενιτώδους διαφήμισης, μέσω της πλήρους εμπορευματοποίησης και του αχαλίνωτου καταναλωτισμού. Τέλος, την αυστηρή πειθαρχία και την πλήρη υποταγή που εξαφανίζουν τη διατύπωση της ελεύθερης γνώμης. Σ΄ αυτές όμως τις επιδιώξεις πρέπει ν΄ αντισταθούμε δυναμικά και ν΄ ανατρέψουμε τα σχέδιά τους. ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ Με το πρόσχημα της ασφαλούς διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων, θα χρησιμοποιηθούν 50.000 άτομα από τις δυνάμεις ασφαλείας του Στρατού, της Αεροπορίας, της Αστυνομίας, του Λιμενικού, της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας κλπ. Επειδή όμως δεν επαρκούν οι άνδρες και στρατιώτες. Αυτό όμως προϋποθέτει οργάνωση και εκπαίδευση των υποψηφίων. Το "φιλέτο" αυτό λοιπόν άνοιξε την όρεξη διάφορων ιδιωτικών και δημόσιων υπηρεσιών ασφάλειας άλλων χωρών (π.χ. ΗΠΑ, Ισραήλ, Αυστραλίας, Ισπανίας) οι οποίες έκαναν σχετικές προτάσεις προς την Ελληνική Κυβέρνηση για την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό αυτού του σώματος. Όλοι αυτοί θα δημιουργήσουν έναν τεράστιο ασφυκτικό κλοιό για αθλητές, συνοδούς, αθλητικούς παράγοντες, καθώς και για τους δύσμοιρους θεατές! ΟΙ τελευταίοι θα είναι αναγκασμένοι να περάσουν από εξονυχιστικούς ελέγχους για να φτάσουν στις κερκίδες του σταδίου, αφού φυσικά θα έχουν προηγουμένως ακριβοπληρώσει το εισιτήριο. Από την άλλη η κυβέρνηση θα εξαπολύσει ένα όργιο προπαγάνδας για να τους πείσει ότι όλοι αυτοί οι - μέχρι εξευτελισμού - έλεγχοι που ουσιαστικά συνιστούν προσβολή της προσωπικότητας και περιορισμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων, είναι αναγκαίοι στο όνομα της... ασφάλειας! Παράλληλα για τη "θωράκιση" των χώρων, όπου θα διεξαχθούν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, θα προκηρυχθεί ένας από τους μεγαλύτερους διαγωνισμούς για συστήματα ασφάλειας, για τον οποίο έχουν ήδη δείξει έντονο ενδιαφέρον πολλές μεγάλες εταιρείες του είδους, οι οποίες έχουν ήδη μπει στο παιχνίδι διεκδίκησης αυτού του "φιλέτου". Ο διαγωνισμός αυτός θα προκηρυχθεί από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και είναι ύψους 70 δισ. δραχμών. Για να ολοκληρωθούν έγκαιρα τα λεγόμενα "ολυμπιακά έργα" παραβιάζονται συστηματικά η εργατική και ασφαλιστική νομοθεσία. Ειδικότερα εντατικοποιείται η εργασία και εφαρμόζεται εκβιαστικά εβδομάδα 60 ωρών, ενώ προσλαμβάνεται φτηνό εργατικό δυναμικό σε συνεργασία με ιδιωτικά γραφεία εύρεσης εργασίας, παρόλο που υπάρχουν χιλιάδες άνεργοι του κατασκευαστικού τομέα. Ως αποτέλεσμα αυτών των μεθοδεύσεων έχουμε μετρήσει έως σήμερα πέντε (5) νεκρούς και πολλούς τραυματίες στην οικοδόμηση του "Ολυμπιακού Χωριού". Μόνο στις πρώτες ογδόντα μέρες του έργου, υπήρξαν 60 εργατικά ατυχήματα διαφόρων βαθμών! Παράλληλα και με το πρόβλημα της αύξησης της τουριστικής κίνησης, στο πλαίσιο των Ολυμπιακών Αγώνων, μεθοδεύεται η καταστρατήγηση των ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων στις λεγόμενες τουριστικές περιοχές, με αποτέλεσμα την επιβολή εργασίας σε χιλιάδες εργαζόμενους ως τα μεσάνυχτα! Τέλος στο πολιτικό μέτωπο των Ολυμπιακών Αγώνων η στάση του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ για τους Ολυμπιακούς Αγώνες δεν είναι πλέον επαμφοτερίζουσα, αλλά είναι θέση υποστήριξης των Ολυμπιακών Αγώνων!!! Να τι είπε ο πρόεδρος του ΣΥΝ όταν συναντήθηκε με τον Υπουργό Πολιτισμού: "... μέχρι σήμερα υπήρξαν μια σειρά ανακολουθίες, όπως η μη ανάθεση της ευθύνης της Επιτροπής από την αρχή στην κ. Αγγελοπούλου" (Βλ. εφημερίδα ΑΥΓΗ 175-2000). Και για να μην υπάρχουν αμφιβολίες, όταν συναντήθηκε με την επικεφαλής της οργανωτικής επιτροπής της εταιρείας "Αθήνα 2004" κ. Γιάννα Αγγελοπούλου "...μετέφερε την ανησυχία του ΣΥΝ για τους κινδύνους που προκαλούνται από τις καθυστερήσεις στην όλη υπόθεση των Ολυμπιακών Αγώνων...". (Βλ. ΑΥΓΗ 26-5-2000). Συνασπισμός, η Αριστερά των εκπτώσεων! Από την άλλη έχουμε την Αριστερά των... επιπτώσεων. Το ΚΚΕ ανεβάζει μαχητικά τους τόνους κατά των αρνητικών συνεπειών, αλλά αντικειμενικά υποβαθμίζει την πάλη γιατί αρνείται να ορθώσει συνολικό μέτωπο εναντίωσης. Φοβήθηκε από την αρχή να πει "Όχι στους Ολυμπιακούς Αγώνες", παρά την κριτική που κάνει εναντίον τους. Στο μαζικό κίνημα όμως περιορίζεται σε μια κατακερματισμένη προσπάθεια, διασπώντας το συνολικό μέτωπο. Έτσι όμως οποιαδήποτε πάλη εναντίον των αρνητικών επιπτώσεων καθίσταται αναποτελεσματική και άσφαιρη. 22/10/2002 Δύο έθνη, ένας «εθνικός στόχος»; [Το κείμενο που ακολουθεί, είναι μια συλλογική δουλειά ανένταχτων αριστερών που δραστηριοποιούνται στα Βόρεια Προάστια. Το μεγαλύτερο τμήμα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 πρόκειται να πραγματοποιηθούν στην ευρύτερη περιοχή των Βορείων Προαστίων με επίκεντρο τη περιοχή του Ολυμπιακού Σταδίου. Ο προβληματισμός που αναπτύσσεται αφορά τόσο στο επίπεδο των ήδη υλοποιούμενων έργων και των επιπτώσεων τους στην ευρύτερη περιοχή όσο και στο επίπεδο της γενικότερης πολιτικής κατάστασης για το τι εκπροσωπούν σήμερα οι Ολυμπιακοί Αγώνες.] Α. ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ Πρόκειται για αθλητικό γεγονός με ευγενή άμιλλα αθλητών στο πνεύμα της ειρήνης & της συναδέλφωσης των λαών, όπως επιτάσσουν τα αρχαία Ολυμπιακά ιδανικά ; Όσο και αν προσπαθούν να πείσουν γι αυτό, σήμερα τουλάχιστον είναι εμφανές ότι αυτό απέχει μίλια από την αλήθεια. Αλλά σ αυτό το εμφανές που όλοι σχεδόν γνωρίζουν ή έστω είναι υποψιασμένοι, υπάρχει μεγάλη ασάφεια και γίνεται μεγάλη προσπάθεια να καλύψουν την αλήθεια ή καλύτερα να κρύψουν την βρωμιά, δηλαδή τα τεράστια συμφέροντα, οικονομικά και πολιτικά, που κρύβονται πίσω από τα υποτιθέμενα Ολυμπιακά ιδανικά. Η πρώτη σύνδεση κεφαλαίου με τους Ολυμπιακούς αγώνες και τον υποτιθέμενο ερασιτεχνικό αθλητισμό ξεκίνησε στο τέλος της δεκαετίας του 60, αρχές 70. Το ξεκίνημα ήταν με την εταιρεία της ΑDIDAS που συνδέθηκε με τα πιο κορυφαία στελέχη των Ο.Ε. ανά τον κόσμο και κυρίως ανέδειξε τους «βασιλιάδες» της Δ.Ο.Ε. (Χουάν Αντόνιο Σάμαραγκ Δ.Ο.Ε., Ζοάο Χαβελάνζε F .I .F .Α.). Αυτούς που στην πραγματικότητα μέσω της εξαγοράς τους έκαναν την Δ.O .Ε, μια τεράστια Α.Ε., όχι μόνο με οικονομική, αλλά και πολιτική δύναμη. Πολλοί απ αυτούς φιγουράριζαν στις μισθολογικές καταστάσεις της ΑDIDAS . Σήμερα οι «αθάνατοι», μέλη της Δ.O .Ε. ζουν πραγματικά σαν «κροίσοι». Ο θεσμός της χορηγίας που ξεκίνησε από τότε, δημιούργησε μια σχέση αλληλεξάρτησης εταιρειών και Δ.Ο.Ε., με αποτέλεσμα να μην διακρίνεις εύκολα το «αφεντικό». Οι εταιρείες ή η Δ.O .Ε.; Αλλά αυτό από μόνο του δεν έχει και τόση σημασία. Σημασία έχει αυτή η στενή σχέση τους που είναι σχέση ζωής και θανάτου πλέον. Τεράστια κέρδη εταιρειών συνδέονται με τους Ολυμπιακούς αγώνες. Κέρδη που τα ύψη τους φτάνουν ώστε οι εταιρείες χορηγοί να γιγαντώνονται σε τριπλάσιο βαθμό, όχι ως προς τα κέρδη μόνο αλλά ως προς το μέγεθός τους κυρίως και την επέκταση τους στην αγορά σ όλο τον κόσμο. Τη σύνδεσή τους με ντόπια κεφάλαια άλλων χωρών και την είσοδό τους σ αυτές τις αγορές. Το που, σε ποια χώρα - πόλη θα δοθούν οι Ολυμπιακοί αγώνες είχε άμεση σχέση με τις επιδιώξεις των εταιρειών να συνδεθούν με συγκεκριμένες αγορές. Και αυτό απέκτησε φυσικά και πολιτικές διαστάσεις (πολιτικοί στόχοι που είχαν να κάνουν με οικονομικά συμφέροντα π.χ. Ολυμπιακοί Μόσχας και είσοδος στην αγορά των σοσιαλιστικών χωρών). Β) ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ Η Δ.Ο.Ε. Αυτή η κλειστή ομάδα με τους «αθάνατους» από κάθε χώρα, 111 τον αριθμό (46 Ευρώπη, 21 Αμερική, 20 Αφρική, 19 Ασία, 5 Ωκεανία) συμπεριφέρεται σαν παγκόσμια κυβέρνηση (με πολλά απ τα μέλη της μέλη βασιλικών οικογενειών -εν ενεργεία ή μηκαι στρατιωτικούς προερχόμενους από στρατιωτικοφασιστικά καθεστώτα). Χωρίς πολλοί απ αυτούς να είναι διακεκριμένοι αθλητές αλλά παράγοντες αθλητικών Ομοσπονδιών δηλαδή επιχειρηματίες. Ο ίδιος ο πρόεδρος επί χρόνια της Δ.Ο.Ε. (ο Σάμαραγκ) υπηρέτησε μέχρι τέλους επί 20 χρόνια το φασιστικό καθεστώς του Φράνκο (μέλος του φασιστικού κόμματος, έφτασε μέχρι Υπουργός Αθλητισμού). Δεν ελέγχεται από κανέναν στην λειτουργία της και δημιουργεί μόνη της τους κανονισμούς της και τα συμφέροντά της. Επιβάλλει πολλές φορές στις κυβερνήσεις τους νόμους της, που δεν έχουν να κάνουν μόνο με αθλητικούς κανόνες, αλλά και την οικονομική εξυπηρέτηση των εταιρειών χορηγών. Ό,τι έχει σχέση με τους Ολυμπιακούς αποτελούν πλήρη ιδιοκτησία της, την οποία παραχωρεί κάθε φορά στην αντίστοιχη Ο.Ε., με δικαίωμα βέτο όμως στα περισσότερα ζητήματα. Η παραχώρηση γίνεται κατοχυρώνοντας έτσι κι αλλιώς με προκαταβολή τα οικονομικά της συμφέροντα. Σ οποιαδήποτε εμπορική συμφωνία γίνεται έχει το ποσοστό της κατοχυρωμένο, όπως επίσης και το ποσοστό της επί των κερδών. Φροντίζει να υπάρχει όρος καμιάς κρατικής παρέμβασης στις οικονομικές της συναλλαγές, οι οποίες ορίζει να είναι αφορολόγητες. Δεν αφήνει κανένα περιθώριο εκμετάλλευσης στο κράτοςκυβέρνηση ή την πόλη-δήμο παρά μόνο στην Ο.Ε. ή την οργανωτική επιτροπή (Αγγελοπούλου). Και φυσικά στις εταιρείες που θα είναι αποκλειστικοί χορηγοί, υπό την εποπτεία των διεθνών χορηγών - εταιρειών, που κλείνουν συμβόλαια απ ευθείας με τη Δ.Ο. Ε. και τελευταία σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου (πάνω από 10 χρόνια). Οι ντόπιοι χορηγοί δεν μπορούν να παρενοχλήσουν στο ελάχιστο συμφέροντα των διεθνών χορηγών-εταιρειών που είναι τα πραγματικά αφεντικά. Οι περισσότερες εταιρείες απ αυτές και όσες κρύβονται από πίσω είναι αρκετά χρόνια συνεταιράκια με τη Δ.Ο.Ε., όπως η COCA COLA , KODAK , MC DONALD κ.λ.π. Μέσα απ τις επενδύσεις τους -χορηγίες- όλα αυτά τα χρόνια είδαν τις εταιρείες τους να γιγαντώνονται και τα ποσά των χορηγιών αύξαναν αλματωδώς, προφανώς, γιατί αύξαναν τα κέρδη τους π.χ. η ADIDAS , η πρώτη εταιρεία οργανωτής της χρηματοδότησης της Δ.Ο.Ε. έφτασε το 1987 σε παγκόσμιο τζίρο 2,2 δις δολάρια και πουλούσε 250.000 ζευγάρια παπούτσια τη βδομάδα. Η θυγατρική της (δημ. σχέσεων) I .S .L . έχει αποκλειστικά δικαιώματα σε διοργανώσεις και τον αιώνα που διανύουμε. Μια πρόσφατη εταιρεία-χορηγός (απ το 1997) η SAMSUNG μετά τους Ολυμπιακούς του Σίδνεϋ αύξησε τις πωλήσεις της (μόνο στις Η.Π.Α.) κατά 311% . Γ. ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ 2004 Η Ολυμπιάδα δε δόθηκε το 1996 στην Ελλάδα γιατί δεν ήταν ώριμες οι συνθήκες (πολιτικές και οικονομικές ). Οι συνθήκες για είσοδο στα Βαλκάνια των εταιρειών και κατάκτησης των αγορών. Μεσολάβησε ο πόλεμος της Γιουγκοσλαβίας που δημιούργησε τις συνθήκες να πέσει σαν ώριμο φρούτο η επέκταση των εταιρειών σ αυτές τις χώρες και με το πρόσχημα της βοήθειας και ανάπτυξής τους (πρώτα διάλυση της κρατικής αλλά και οικονομικής οντότητάς τους και μετά έρχονται οι «ευεργέτες»). Η Ελλάδα έδωσε εξετάσεις και πέτυχε να παίξει το ρόλο του ιμπεριαλιστικού ιμάντα στα Βαλκάνια, το δρόμο απ τον οποίο δεν μπορείς να μην περάσεις για να φτάσεις στον προορισμό σου. Είναι σαφές ότι μέσω των Ολυμπιακών αγώνων θα επιταχυνθεί με πολύ γρήγορους ρυθμούς αυτή η διαδικασία που ήδη γίνεται (αυξήσεις κεφαλαίων, συγχωνεύσεις εταιρειών-ομίλων, αγορά τεχνογνωσίας, σύνδεση ξένων επιχειρηματικών ομίλων με τις ελληνικές κ.λ.π.) Δεν είναι τυχαία η τοποθέτηση της Αγγελοπούλου σαν επικεφαλής της Ο.Ε. και στο να πάρει την Ολυμπιάδα, αλλά και στο να την υλοποιήσει. Γυναίκα ιδιοκτήτη ενός απ τους πιο ισχυρούς επιχειρηματικούς ομίλους (Αγγελόπουλου-Χαλυβουργία) με στενές σχέσεις διεθνείς με βασιλικές οικογένειες και ανθρώπους που επηρεάζουν την Δ.Ο.Ε. Η προσπάθεια της κυβέρνησης να βάλει άλλον επικεφαλής για την εκτέλεση της Ολυμπιάδας ατύχησε πολύ γρήγορα και επιβλήθηκε η κυριαρχία της σαν επικεφαλής (για να μην ξεχνάμε και ποιος είναι το αφεντικό). Η Ο.Ε. του Αθήνα 2004 αποτελείται από 16 μέλη διορισμένα, εκ των οποίων τα 5 κάνουν κουμάντο, απόλυτης επιλογής της Αγγελοπούλου. Μέσα στους 16 είναι ο πρόεδρος της Γ.Σ.Ε.Ε. και 2 Δήμαρχοι (Αθήνας / Μαρούσι). Εξ αυτών οι 5 έχουν θέσεις διευθυντών σε πολυεθνικές εταιρείες ή τράπεζες ή και κρατικές θέσεις που πέρασαν ή είναι ακόμα. Ο ένας υποδιευθυντής της Τράπεζας Ελλάδος, πρόεδρος ασφαλιστικής εταιρείας, διευθύνων σύμβουλος θυγατρικών εταιρειών του τραπεζικού ομίλου Λάτση και αντιπρόεδρος τραπεζικής Βουλγαρικής εταιρείας. Ο άλλος διευθυντής σε εμπορικές και ασφαλιστικές πολυεθνικές εταιρείες ταυτόχρονα. Ο άλλος γενικός διευθυντής της DOW πολυεθνικής χημικής εταιρείας με έδρα τη Ζυρίχη και σύμβουλος του Υπουργείου Βιομηχανίας παράλληλα. Είναι σαφές τι εκφράζουν και συμβολίζουν αυτοί οι άνθρωποι και τι είδους «εθνικό» στόχο εξυπηρετούν. Το σίγουρο είναι ότι θα εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των εταιρειών που θα εκμεταλλευτούν την Ολυμπιάδα & θα εκτινάξουν στα ύψη τα κέρδη των εταιρειών. Όρισαν 40 χορηγιακές κατηγορίες για να μην εμπορευματοποιήσουν λέει τους Αγώνες. Ορισμένοι από τους βασικούς χορηγούς που έχουν ανακοινωθεί μέχρι τώρα είναι: ΑL ΡΗΑ Τράπεζα Πίστεως, ΗUND ΑΙ, ΔΕΛΤΑ-ΦΑΓΕ που ενώθηκαν γι αυτό το σκοπό, ΟΤΈ COS ΜΟΤΕ, και ακολουθούν και άλλοι. Χώρια, τα Ολυμπιακά προϊόντα που δόθηκαν σε εταιρείες με το ανάλογο ποσοστό κέρδους στην Ο.Ε. Υπολογίζουν ορισμένες μόνο απ αυτές τις εταιρείες, οι πωλήσεις τους να φτάσουν περίπου 700 εκ. Ευρώ. Κοινοπραξίες και συγχωνεύσεις γίνανε για τον αγώνα δρόμου των αποκλειστικών χορηγιών, που θα απολαμβάνουν πέρα των άλλων την αποκλειστική διαφήμιση τους παγκόσμια χωρίς ανταγωνισμό. Και ο χορός των δις δεν έχει τελειωμό. Είναι σαφές ότι ο κύκλος των εταιρειών που θα κερδίσουν απ αυτή την υπόθεση είναι αρκετά διευρυμένος. Δεν συμμετέχουν μόνο τρανταχτές εταιρείες, αλλά και πολλές άλλες μικρότερες και μέχρι τους μικρομεσαίους που προσπαθούν να συνδεθούν και να πάρουν κομμάτι από την πίτα. Απ την άλλη, την υποδομή για όλα αυτά αναλαμβάνει ο κρατικός προϋπολογισμός σε τριπλάσιο σχεδόν αριθμό απ αυτά που βάζει η Ο.Ε. μέσω των εταιρειών (1,5 τρις απ τον κρατικό προϋπολογισμό, 650 δις η Ο.Ε.). Δ) ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΕΡΓΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ Πρέπει να ξεχωρίσουμε τα Ολυμπιακά έργα και τα έργα υποδομής που γίνονται γύρω απ αυτούς σαν ξεχωριστό ζήτημα απ την δράση του υπόλοιπου κεφαλαίου που εκθέσαμε στο πρώτο μέρος του κειμένου. Σήμερα συμμετέχει με πάνω από 16% στο Α.Ε.Π. της χώρας και υπολογίζεται ότι την επόμενη τετραετία θα περάσει το 20%. Κατέχει τις εκτελέσεις των μισών δημόσιων συμβάσεων. Η συνολική παραγωγή του στην Ε.Ε. κατέχει το 35% της παγκόσμιας αγοράς. Η απασχόληση είναι πάνω απ το 8% στην Ε.Ε. και στην χώρα μας θα το υπερβεί. Για την τετραετία υπολογίζεται ότι θα φτάσει στην Ελλάδα συνολικά τους 350.000 εργαζόμενους. Οι κατασκευαστικές εταιρείες είναι απ τις πρώτες που δραστηριοποιούνται εκτός συνόρων στα υπόλοιπα Βαλκάνια. Ο κύκλος εργασιών τους για το 2001 ήταν πάνω από 1 τρις, ο οποίος μέχρι το 2004 θα εκτιναχθεί και όχι μόνο μέχρι το 2004, αλλά και μετά με τα έργα του Γ Κ.Π.Σ.. Τα Ολυμπιακά έργα θα πιάσουν το 1 τρις, ενώ για τη συνέχεια, τα έργα υποδομής του Γ Κ.Π.Σ. θα αγγίξουν τα 6,5 τρις. Έχουν λοιπόν μπροστά τους ένα πακτωλό χρημάτων σχεδόν εξασφαλισμένο. Απ το μόνο που θα μπορέσουν να κινδυνέψουν είναι ένα οργανωμένο ταξικό εργατικό κίνημα. Το τελευταίο σχετικά διάστημα έχουμε ενώσεις εταιρειών σε ομίλους πανίσχυρους πλέον. Μπροστά στα μάτια μας οι εταιρείες γιγαντώνονται και μαζί μ αυτό γιγαντώνονται τα κέρδη τους και ο βαθμός εκμετάλλευσης ξέφρενους ρυθμούς. των εργατών με Ε) O ΡΟΛΟΣ THΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ TΩN ΑΛΛΩΝ ΘΕΣΜΩΝ Ο ρόλος της κυβέρνησης είναι να κρατήσει σε ισορροπία τα γενικότερα συμφέροντα του κεφαλαίου, να ρυθμίσει τις σχέσεις ανταγωνισμού του και να προωθήσει τα συνολικά συμφέροντά του, μέσω πολιτικών αποφάσεων (από νομοθετικές ρυθμίσεις έως τη χάραξη εξωτερικής πολιτικής ευθυγραμμισμένης με τα συμφέροντα τους). Ένα άλλο σοβαρό ζήτημα που έχει να λύσει η κυβέρνηση είναι η θωράκιση του πολιτικού καθεστώτος με το πρόσχημα της τρομοκρατίας και της ασφάλειας των Ολυμπιακών αγώνων. Μετά τον τρομονόμο θα ακολουθήσουν και άλλες ρυθμίσεις αστυνομικού χαρακτήρα μιας πραγματικής πολιτικής δικτατορίας με κοινοβουλευτικό μανδύα. Μια πρώτη γεύση παίρνουμε ήδη και στο Μαρούσι με μαζικές προσαρμογές στο αστυνομικό τμήμα αλλοδαπών και ελλήνων για εξακρίβωση στοιχείων με επίσημη εκδοχή τα έκτακτα μέτρα λόγω Oλυμπιακών. Θα υπάρξει ένα τέτοιο πλαίσιο, όπου οποιαδήποτε αντιδραση θα θεωρείται λίγο πολύ προδοσία ή το λιγότερο ζημιά δημοσίου συμφέροντος. Ήδη έχουν τοποθετηθεί εκατοντάδες κάμερες σε δρόμους της Αθήνας, θα ενταθεί η τρομοκρατία στους ξένους εργάτες. Ρόλο καλούνται να παίξουν οι Δήμοι αλλά και τα Συνδικάτα. Οι Δήμοι αναλαμβάνουν τη διευκόλυνση στο να παραχωρήσουν γη για τα σχέδιά τους (που μέχρι τώρα το κατασκευαστικό κεφάλαιο δεν είχε βάλει χέρι και τώρα με το πρόσχημα των Ολυμπιακών την αξιοποιούν). Π.χ. βιομηχανία αποφάσεων του Συμβουλίου Επικρατείας παραχώρησης δημοσίων εκτάσεων και δασικών, χάριν δημοσίου συμφέροντος (για να μην ξεχνάμε και την «ανεξαρτησία» των δικαστών). Επίσης αναλαμβάνουν τον τομέα της προπαγάνδας του εθνικού στόχου δηλαδή κάλυψης της αλήθειας (εθελοντισμός πολιτισμός). Να διακοσμήσουν τον πραγματικό στόχο τους, ώστε αυτός να μην φαίνεται. Σοβαρό ρόλο αναλαμβάνουν και με το πρόσχημα της ασφάλειας στην αστυνόμευση (μέσω δημοτικής αστυνομίας που θα διογκωθεί και θα αναβαθμιστεί). Τα Συνδικάτα με πρώτη τη Γ.Σ.Ε.Ε. που υπέγραψε το μνημόνιο συνεργασίας με την Αγγελοπούλου καλούνται να διασφαλίσουν την εργασιακή ειρήνη και να απορροφήσουν κάθε τράνταγμα που μπορεί να προκληθεί από αυθόρμητες, είτε οργανωμένες αντιδράσεις των εργατών - οι οποίοι πρέπει να δώσουν ακόμα και την ζωή τους για τα υποτιθέμενα Ολυμπιακά ιδανικά (6 θάνατοι ήδη και δεκάδες σοβαροί τραυματισμοί). ΣΤ) H ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ Από πλευράς των τάξεων είναι σαφής η θέση της αστικής τάξης και τι επιδιώκει. Δεν πρόκειται απλώς για κάποια μεσοπρόθεσμα κέρδη κάποιων αλλά για την μακροβιότερη επιβίωσή τους σαν τάξη και σαν σύστημα μέσα απ τη βελτίωση της θέσης τους στον διεθνή ανταγωνισμό του κεφαλαίου. Και η βελτίωση της θέσης τους συνιστά συγχωνεύσεις σε ομίλους, σύνδεση με πολυεθνικές και ιμπεριαλιστικό ρόλο στα Βαλκάνια. Η θέση των μικρομεσαίων σε μια περίοδο ανάπτυξης, τους καθιστά πιο Συντηρητικούς, ενισχύει τις αυταπάτες τους στο να ανεβάσουν τη θέση τους στην αγορά των καπιταλιστών (και σ αρκετούς απ αυτούς δεν είναι μόνο αυταπάτη). Συνολικά τους φέρνει πιο κοντά στη θέση της αστικής τάξης και των στόχων της. Ένα μέρος τους μόνο, (τα πιο φτωχά στρώματα, αυτοαπασχολούμενοι κλπ) μπορεί αντικειμενικά να βρεθεί κοντά στους στόχους της εργατικής τάξης, εφ όσον αυτοί υπάρξουν στην πράξη και όχι σε διακηρύξεις. Η θέση της διανόησης δεν φαίνεται συνολικά να ξεχωρίζει, αλλά ευθυγραμμίζεται πλήρως μ αυτή τη γραμμή του «εθνικού» στόχου, της δυνατής Ελλάδας κ.λ.π. Σκόρπιες φωνές δεν αλλάζουν την εικόνα ή το πολύ - πολύ επιδιώκουν να βάζουν υποτίθεται όρους σ έναν ανελέητο ανταγωνισμό όπου δεν μπορούν να υπάρξουν κανόνες παρά μόνο ο κανόνας του κέρδους. Η θέση της εργατικής τάξης αντικειμενικά βρίσκεται σ ευθεία αντίθεση με αυτόν τον «εθνικό» στόχο, γιατί απλούστατα είναι ταξικό ζήτημα. Όλα τα παραπάνω δεν μπορούν να γίνουν χωρίς χειροτέρευση των όρων που η εργατική τάξη πουλάει την δύναμη της, χωρίς αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσής της, χωρίς στην κυριολεξία την εξόντωσή της . Στο όνομα της Ολυμπιάδας επιδιώκουν ακόμα μεγαλύτερη καθήλωση των μισθών (8ετή σύμβαση πρότειναν στην Γ.Σ.Ε.Ε.), αύξηση του πραγματικού χρόνου εργασίας (υπερωρίες, κατάργηση πενθημέρου, κατάργηση του πρόσφατου άρθρου για τις υπερωρίες ζητούν άμεσα, με πρόσχημα την Ολυμπιάδα και την έγκαιρη παράδοση της), ευέλικτες μορφές εργασίας (ωρομίσθιοι / συμβασιούχοι κ.λ.π.), αποφυγή κάθε τυπικού εμποδίου για την αλόγιστη χρησιμοποίηση των ξένων εργατών. Οι οικονομικές και πολιτικές επιδιώξεις περνούν μέσα απ την φθορά της εργατικής Τάξης, ακόμα και μέσα από το αίμα της Ζ) ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΟΧΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΘΕΣΗΣ & Η θέση μας δεν μπορεί να είναι μια αντιOλυμπιακή γενικά θέση χωρίς ταξικό περιεχόμενο. Δεν μπορεί να έχει προοπτική, ούτε αποτέλεσμα σαν τέτοια και κυρίως σαν κίνημα άμβλυνσης των επιπτώσεων της Ολυμπιάδας σ όλα τα επίπεδα (από οικονομικά, να μην πληρώσει ο λαός, έως περιβαντολογικά και άλλα τέτοια χωρίς πρόθεση χλευασμού τους). Είναι ανάγκη να κατανοηθεί ότι το ζήτημα Ολυμπιάδα μπορεί ν αντιμετωπιστεί μόνο στα πλαίσια ταξικής σύγκρουσης εργατών και κεφαλαίου, γιατί τέτοιο είναι. Μόνο ένα εργατικό κίνημα που θα βάλλει ευθέως κατά των στόχων του κεφαλαίου μέσα απ την Ολυμπιάδα και όχι γενικώς ενάντια στους Ολυμπιακούς από ιδεολογική θέση, μπορεί να βάλει την πολιτική σφραγίδα των εργατών και να συσπειρώσει γύρω του ένα γενικότερο κίνημα στην ουσία του ζητήματος. Θα μπορούσε να αποτελέσει μια από τις σοβαρές ευκαιρίες του εργατικού κινήματος να βρεθεί σε καλύτερη θέση πάλης και ανόδου του. Και αυτό το εργατικό κίνημα δεν θα μπορεί να παίξει ρόλο αν πέσει στην παγίδα του ρεφορμισμού, δηλαδή να εκμεταλλευτούμε κάθε κλάδος τις περιστάσεις, να αρπάξουμε κάτι καλύτερο κι εμείς και ίσως ν αναβαθμίσουμε και την θέση μας (συντεχνιακά). Αυτό θα ήταν όχι μόνο κοντόφθαλμο αλλά και μια μεγάλη αυταπάτη, που συγκεκριμένες δυνάμεις συνειδητά προωθούν. Μέλλον μπορεί να έχει το κίνημα μόνο αν βάλει εκείνα τα ζητήματα πάλης που μακροπρόθεσμα εξυπηρετούν τα συμφέροντα των εργατών, οξύνουν την ταξική πάλη, ανεβάζουν το βαθμό οργάνωσης της σ όλα τα επίπεδα. Αυτά δεν είναι γενικά, αλλά συγκεκριμένα ζητήματα που έχουν αποτελέσει αντικείμενο πάλης και έχουν τις προϋποθέσεις να κυριαρχήσουν αρκεί ένα πρωτοπόρο κομμάτι εργατών να τα υιοθετήσει και να τα βάλει στη ζωή. Με βάση αυτά αναρωτιόμαστε τι γίνεται στα μεγάλα έργα, πέρα από το να μετράμε εμείς τους νεκρούς εργάτες και η κυβέρνηση και οι καπιταλιστές τα κέρδη και την ταχύτητα παράδοσης των έργων. Υπάρχει «μορατόριουμ» για να παραδοθούν τα έργα στην ώρα τους; Τι σόι ασφαλιστικό θα μπορούσε να περάσει η κυβέρνηση αυτή την εποχή, αν είχε απέναντι της το προλεταριάτο των κατασκευών σε μετωπική σύγκρουση για το ασφαλιστικό, αυξήσεις μέσα από συμβάσεις, 7ωρο στην οικοδομή κ.α. ; Και μιλάμε βέβαια όχι για ΓΣEΕ και ΕΚΑ, αλλά για ΠΑΜΕ και άλλες «ταξικές δυνάμεις»! Τέλος, κρίσιμο ζήτημα (αν όχι το πιο κρίσιμο) θα αναδειχτεί η οργάνωση των ξένων εργατών και η ενότητα τους με την εργατική τάξη της χώρας. Τελικά στην θέση του «εθνικού» στόχου που προβάλλει η κυβέρνηση και η αστική Τάξη, να προβληθεί με όλες μας τις δυνάμεις ένας σαφής ταξικός στόχος που να αντανακλάται στην πράξη; Θα ήταν λάθος να θεωρηθεί ότι τα παραπάνω αφορούν μόνο τη δράση των κομμουνιστών στην εργατική τάξη στους χώρους δουλειάς. Έχουμε πει και παλιότερα ότι από τις επιπτώσεις των ολυμπιακών και παράπλευρων έργων δημιουργούνται αντιδράσεις και αναπτύσονται συσπειρώσεις για τις επιπτώσεις τους στο περιβάλλον κλπ. Σε πολλούς δήμους (Μαρούσι και γειτονικοί) τα ζητήματα των ολυμπιακών αγώνων αποτέλεσαν κεντρικό ζήτημα για όλες σχεδόν τις δυνάμεις στις δημοτικές εκλογές. Τα ζητήματα της ξενοφοβίας και του ρατσισμού, η απόκρουση του αυταρχισμού όπου και όπως εκφράζεται, η αποκάλυψη της νέας «μεγάλης ιδέας» των ολυμπιακών, πρέπει να αποτελέσουν θέματα που θα δημιουργούν συσπειρώσεις στην βάση της πρακτικής αντίθεσης και αντίδρασης στην κυρίαρχη λογική κυβέρνησης κεφαλαίου και των λοιπών πολιτικών εκφραστών. Η άμεση απάντηση σε κάθε κρούσμα αυταρχισμού και αστυνομοκρατίας, οι παραστάσεις, διαμαρτυρίες κ.α. στα αστυνομικά τμήματα όταν γίνονται προσαγωγές κ.λ.π, πρέπει να είναι άμεσος στόχος μας, καλώντας τις δημοτικές αρχές και παρατάξεις να παίρνουν θέση, αξιοποιώντας και τους μηχανισμούς νομικής υποστήριξης που υπάρχουν γι αυτό το σκοπό. Επίσης η οργάνωσης καμπάνιας (με ό,τι αυτό ξέρουμε ότι χρειάζεται) στη βάση της αντίθεσης στον «εθελοντισμό» με σύνθημα κανένας να μη δουλέψει τσάμπα για τα κέρδη των χορηγών είναι ένα ζήτημα που διευκολύνει να ανοίξει η κουβέντα για το ρόλο της ολυμπιάδας, και κυρίως να εκφραστεί η αντίθεση σε αυτήν. Πλησιάζουμε στον τελευταίο χρόνο πριν τους ολυμπιακούς. Βρισκόμαστε παραμονές των δημοτικών εκλογών που αντικειμενικά ανεβάζουν τη συζήτηση γύρω απ αυτά τα ζητήματα. Πρέπει αυτή η ξεκινήσει άμεσα. δραστηριότητα μας να Έτσι και αλλιώς εδώ και καιρό όλοι κρίνονται κυρίως με το τι κάνουν και όχι με το τι λένε. 16/01/2003 Εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΧΩΡΟΙ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ BOPA ΣΤΟ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Αυτό είπαν ότι θα πράξουν, και χωρίς κανένα πρόσχημα σε κοινή τους εμφάνιση την Τρίτη 19/2/03 4 κυρίες. Συγκεκριμένα η Γιάννα Αγγελοπούλου, η Φώφη Γεννηματά, η Ντόρα Μπακογιάννη και η Βάσω Παπανδρέου. Χωρίς να μασούν τα λόγια τους είπαν ότι εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων, πρέπει να προχωρήσουν άμεσα τα έργα της “ανάπλασης” σε όλους τους ελεύθερους χώρους της Αττικής, αλλά και στα βουνά της. Για να γίνει αυτό, πρέπει να υπάρξει συμμετοχή ιδιωτών στην χρηματοδότηση αυτών των έργων. Για να μην φαγωθούν μεταξύ τους ζήτησαν να ξεκαθαριστούν οι αρμοδιότητες του κάθε φορέα, όπως Δήμος, Υπερνομαρχία, ΥΠΕΧΩΔΕ, κλπ., για να είναι ξεκάθαρο τι έργα αναλαμβάνει και δημοπρατεί ο καθένας. Με απλά λόγια οι Ολυμπιακοί Αγώνες αποτελούν αφορμή για να παραδοθούν και ουσιαστικά να ιδιωτικοποιηθούν, όλοι οι ελεύθεροι χώροι της Αθήνας, της Αττικής, τα βουνά και τα ανενεργά λατομεία. Το μεγάλο κεφάλαιο με την κατάρρευση του χρηματιστηρίου ασφυκτιά και θέλει κέρδη. Έτσι στρέφονται στη κατασπάραξη κάθε δημόσιου και κοινόχρηστου χώρου. Η αναδιανομή του πλούτου είναι μεγάλη και σ’ αυτό βοηθούν τα λεγόμενα “Εργα αναβάθμισης”. Δεν είναι τυχαίο ότι από την πεζοδρόμηση της Διονυσίου Αρεοπαγίτου Αποστόλου Παύλου κάποιοι γνωστοί πολιτικοί και επιχειρηματίες πολλαπλασίασαν την αξία των ακινήτων που αγόρασαν πριν από την λεγόμενη “Αναβάθμιση”. Τώρα έχουν πέσει στην περιοχή του Ρουφ, στο Γκαζοχώρι, που είναι πέντε λεπτά από την Ομόνοια. Εκεί πρόκειται να απαλλοτριωθούν με συνοπτικές διαδικασίες, με το νόμο για τα Ολυμπιακά Έργα, 140 στρέμματα για την δημιουργία της λεγόμενης τρίτης πλατείας της Αθήνας που είχε μείνει στα χαρτιά από τότε που ιδρύθηκε η πρωτεύουσα. Στην πραγματικότητα αρπάζουν την γη πάμφθηνα από τους ιδιοκτήτες και πετούν στο δρόμο και χωρίς αποζημίωση εκατοντάδες οικογένειες κυρίες μουσουλμάνων τούρκικης, πομάκικης και τσιγγάνικης καταγωγής, αλλά και δεκάδες επαγγελματίες που έχουν εκεί τα συνεργεία και τα μαγαζιά τους. Αλλάζουν τη χρήση γης και από κατοικίας την μετατρέπουν σε μεγάλης κλίμακας πολιτιστικής δραστηριότητας. Στο λεγόμενο αυτό πάρκο ή πλατεία πίσω από το Γκάζι σκοπεύουν να αναγείρουν στο μέλλον ένα τσιμεντένιο μεγαθήριο για την Λυρική Σκηνή. Οι επιχειρηματίες, οι εφοπλιστές και οι πολιτικοί που “ήξεραν” έχουν αγοράσει τις παρακείμενες ιδιοκτησίες και έτσι κυριολεκτικά θα θησαυρίσουν αφού τις παραχωρήσουν για “πολιτιστικές” χρήσεις, που στην ουσία θα είναι κέντρα διασκέδασης, εστιατόρια πολυτελείας κ.ά. Αυτό που δεν έχουν υπολογίσει όμως είναι ότι έχουν αλλάξει οι αντικειμενικές συνθήκες και ο κόσμος δεν κάθεται στους καναπέδες του, αλλά αντιδρά και βγαίνει στους δρόμους κατά εκατοντάδες χιλιάδες και εκατομμύρια ενάντια σε ότι καταστρέφει την ζωή του όπως ο πόλεμος. Το ίδιο έχει αρχίσει να γίνεται και για τους ελεύθερους χώρους. Εκατοντάδες κάτοικοι συμμετέχουν στις λαϊκές συνελεύσεις στο Λόφο Φιλοπάππου και στο Πεδίο του Αρεως και αύριο σε κάθε γειτονιά της Αθήνας. Πιστεύουμε ότι μπορούμε να τους σταματήσουμε, αλλά και να βάλουμε στόχο την πηγή που γεννά όλα μας τα προβλήματα που είναι το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα. Εκδηλώσεις - Κινητοποιήσεις των κατοίκων 2 Μάρτη Λαϊκή Συνέλευση κατοίκων στο Πεδίο του Άρεως 11 π.μ. στο άγαλμα του Κωνσταντίνου 9-10 Μάρτη στον Λόφο Φιλοπάππου Κυριακή 9 Μάρτη από τις 11 π.μ. στη Δυτική πλευρά του λόφου (αρχαία Κοίλη) δίπλα στο θέατρο της Δώρας Στράτου εορταστικά αποκριάτικα θεατρικά δρώμενα, χάπενινγκ και συναυλία με γνωστά ροκ συγκροτήματα. Καθαρή Δευτέρα 10 Μάρτη από τις 10 π.μ. στο λιθόστρωτο του Λουμπαρδιάρη και κατόπιν σ’ ολόκληρο το λόφο εκθέσεις φωτογραφίας, ταμπλώ, τραπεζάκια, πανώ διαμαρτυρίας μουσική πάντα, μπαλόνια και χαρταετοί διαμαρτυρίας ενάντια στην εμπορευματοποίηση του Φιλοπάππου και όλων των ελεύθερων χώρων της Αθήνας. Οι εκδηλώσεις του Διήμερου διοργανώνονται από την Συντονιστική Επιτροπή της Λαϊκής Συνέλευσης του Φιλοπάππου με συμμετοχή πολλών επιτροπών, κινήσεων και παρεμβάσεων της Αττικής. Γιάννης Γ. 07/03/2003 ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ ΤΗΣ ΑΡΠΑΧΤΗΣ ΣΕ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΡΑΚΜΗΣ Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ δημοσιεύει σήμερα ένα άρθρο του σ. και συνεργάτη μας, ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ (από το ΠΡΙΝ που κυκλοφορεί), με τίτλο « Δαμάζοντας τα κύματα ένα χρόνο πριν από τους Αγώνες ». Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι, είναι φανερό ποια ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες εξελίσσονται πλέον σε δημόσιο κίνδυνο για τα δημοκρατικά δικαιώματα, τις εργασιακές σχέσεις, την οικονομία και το περιβάλλον. Ακριβώς ένα χρόνο πριν από την έναρξη του κορυφαίου και πλέον αμφισβητούμενου για τις σκοπιμότητες που εξυπηρετεί αθλητικού γεγονότος του κόσμου, η Αθήνα ζει στον πυρετό των προετοιμασιών. Στα εργοτάξια των στημένων διαγωνισμών και των απ΄ ευθείας αναθέσεων, τα συχνά θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα (εγκλήματα) κάτω από την πίεση των δέκα και δώδεκα ωρών εργασίας για ένα κομμάτι ψωμί συμβολίζουν τη θυσία της εργατικής τάξης στο βωμό των ασύλληπτων κερδών που θα συσσωρεύσουν όσες επιχειρήσεις εμπλακούν στο πανηγύρι της Ολυμπιάδας. Στα κρατικά θησαυροφυλάκια βγάζουν από τη μύγα ξύγκι, αναστέλλοντας για το απώτερο μέλλον οποιοδήποτε μέτρο οικονομικής ανακούφισης των εργαζομένων και των συνταξιούχων για να βρεθεί το ρευστό που θα χρηματοδοτήσει τις παντελώς άχρηστες, φαραωνικές και αντιαισθητικές κατασκευές, οι όποιες θα φιλοξενήσουν τις αθλητικές διοργανώσεις. Στα απροσπέλαστα γραφεία της Ασφάλειας, αστυνομία, στρατός και ξένες μυστικές υπηρεσίες, με πρόσχημα δήθεν κίνδυνους για τις διεθνείς αντιπροσωπείες, δημιουργούν ένα ενιαίο δίκτυο ηλεκτρονικής παρακολούθησης αεροδρομίων, ξενοδοχείων, αθλητικών και δημόσιων χωρών έτσι ώστε ανά πάσα στιγμή να είναι δυνατή η κατασταλτική επέμβαση, ένα δίκτυο εφιαλτικό, που θα το ζήλευε ακόμη και η χούντα. Στο περιβάλλον δίδεται η χαριστική βολή, καθώς όποιος αναξιοποίητος χώρος υπήρχε καλύπτεται από μπετόν και αχρείαστες κατασκευές, διαγράφοντας οριστικά το ενδεχόμενο να δημιουργηθούν χώροι πράσινου που θα βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των εργαζομένων. Στον δε αθλητισμό, την ανάπτυξη του οποίου έρχονται κατ΄ όνομα να υποστηρίξουν οι Αγώνες, θα κορυφωθούν οι προ καιρού κυρίαρχες τάσεις εμπορευματοποίησης, που οξύνουν την πόλωση και τον άνευ όρων ανταγωνισμό μεταξύ αθλημάτων, αθλητών και συλλόγων, εκσφενδονίζοντας στα πρώτα βάθρα την επιστημονικά προηγμένη, και γι΄ αυτό μη αναγνωρίσιμη, ντόπα. Στα ιδεολογικά ιερατεία, νέες δόξες θα γνωρίσουν πολυπολιτισμικες ΄η αρχαιοπρεπείς – ανάλογα με την περίσταση – πομφόλυγες, στην εναγώνια αναζήτηση ενός οράματος που θα μπορεί να συγκινήσει ακόμη και να συστρατευσει τη νεολαία. Γι΄ αυτό το λόγο οι Ολυμπιακοί Αγώνες, που θα διοργανωθούν στην Αθήνα το 2004, μόνο επιπλέον δεινά θα φέρουν στο λαό και τους εργαζόμενους. Δαμάζοντας τα κύματα ένα χρόνο πριν από τους Αγώνες Πραγματικά πλούσιο σε εκπλήξεις ήταν το πρώτο «τεστ ιβεντ» που διοργανώθηκε από τον Οργανισμό Αθήνα 2004, την εβδομάδα που πέρασε. Οι αγώνες κωπηλασίας μετατράπηκαν σε ένα πολυθεαμα που τα είχε ...δαμάζοντας τα όλα:Ολίγον από κύματα! κολύμβηση με τους εφήβους αθλητές να δοκιμάζουν τις αντοχές τους στην κολύμβηση, επιλέγοντας να κολυμπήσουν με το ένα χέρι για να τερματίσουν – ώστε να μη μηδενιστεί το πλήρωμα – και κρατώντας στο άλλο χέρι τη βάρκα, που στο μεταξύ είχε μπάσει νερά. Ολίγον από ιστιοπλοΐα και γουιντ σερφινγκ, με τους αθλητές να προσπαθούν να δαμάσουν τα κύματα και τέλος, στο πνεύμα των ημερών, μια μικρή δόση από «εξτριμ γκειμς» και «σερβαιβορ» με τους συμμετέχοντες να επιχειρούν απεγνωσμένα να αδειάσουν τα νερά που είχαν μπει στις λέμβους, μήπως και γίνει κατορθωτό να συνεχίσουν την πορεία τους, και Ολίγον από στρατιωτικό καψώνι, με τους αθλητές να ρίχνονται στη θάλασσα από τις 6.30 το πρωί, δυο ώρες νωρίτερα από την προγραμματισμένη, λες και θα κωπηλατούσαν σε γαλέρα, μήπως και πιάσουν στον ύπνο τα μελτέμια του Αυγούστου. Άλλα, που αυτά… Το σίγουρο έτσι είναι ότι στον έναν ακριβώς χρόνο που μένει μέχρι τον Αύγουστο του 2004, οπότε θα διεξαχθούν οι Ολυμπιακοί, δεν θα πλήξουμε. Αποφασίζοντας η Οργανωτική Επιτροπή, κόντρα σε θεούς και δαίμονες, να αψηφήσει ακόμη και ορθολογικές, τεχνοκρατικής πολλές φορές φύσης κριτικές, που επισήμαιναν τους κίνδυνους τους οποίους εγκυμονούν οι αλόγιστες και βουλησιαρχικές επεμβάσεις στο περιβάλλον, κατόρθωσε το ακατόρθωτο: Να καταγράφει ένα ολυμπιακών διαστάσεων φιάσκο, από την πρώτη μέρα έναρξης της πρόβας τζενεραλε. Αν όμως σε ότι αφορά τους κατ΄ εξακολούθηση βιασμούς στο περιβάλλον που σηματοδότησαν τα ολυμπιακά έργα, η κυβέρνηση και η Οργανωτική Επιτροπή πληρώθηκαν – καιρού θέλοντας – με το νόμισμα που έπρεπε, η τελική κατάληξη των υπόλοιπων δραματικών αλλαγών που θα συντελεστούν με άξονα την Ολυμπιάδα είναι μια υπόθεση όπου τα στοιχεία της φύσης ελάχιστα μπορούν να βάλουν το χέρι τους. Η Ολυμπιάδα του 2004 έρχεται για να επισπεύσει μια σειρά μεταρρυθμίσεων σε όλο το φάσμα της κοινωνικής ζωής, που ως κοινό παρονομαστή έχουν την επιδείνωση της θέσης των εργαζομένων. Στην οικονομία, η υπερφόρτωση των κρατικών προϋπολογισμών όλων των τελευταίων χρόνων με τα ολυμπιακά έργα σηματοδοτεί έναν αναπροσανατολισμό των κρατικών δαπανών προς όφελος του κεφαλαίου. Κονδύλια που θα μπορούσαν να κατευθυνθούν στην ενίσχυση των λαϊκών εισοδημάτων και στην εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών καταλήγουν στις κατασκευαστικές εταιρείες, στο κύκλωμα της πληροφορικής και στον πιο απίθανο ακόμη κλάδο του ελληνικού καπιταλισμού που δικαιούται ένα κομμάτι από την πίτα των Αγώνων. Όσο για τους εργαζόμενους, αν κάτι τους αναλογεί είναι το κόστος. Όχι μόνο έμμεσα, με τους φόρους που θα πληρώσουμε για να γίνουν τα έργα, άλλα και άμεσα, όπως θα συμβεί για παράδειγμα με το τέλος που πληρώνουμε για την ΕΡΤ, το οποίο μες στη ντάλα του καλοκαιριού η κυβέρνηση αποφάσισε να το αυξήσει κατά 10%, ώστε η κρατική τηλεόραση να εξοικονομήσει τα ποσά που χρειάζεται για την ανανέωση του εξοπλισμού της για να καλύψει το πανηγύρι. Στις εργασιακές σχέσεις, ο πυρετός που επικρατεί στα έργα είναι το πιο μακροπρόθεσμο τεστ ιβεντ. Οι συνθήκες εντατικοποίησης και αυθαιρεσίας των εργολάβων, με τις πλάτες φυσικά του υπουργείου Εργασίας και της κυβέρνησης Σημίτη, έχουν ανάγει το κόκκινο του αίματος στο διακριτικό χρώμα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Και ήταν μόνο η αρχή. Η καταστρατήγηση των ωραρίων λειτουργίας των επιχειρήσεων και εργασίας του προσωπικού θα λειτουργήσει ως πιλότος για την ευρεία απορύθμιση των εργασιακών σχέσεων, ώστε τίποτε, μα τίποτε πλέον να μη θεωρείται δεδομένο. Στην καταστολή αναμένονται ανάλογα παγκόσμια ρεκόρ. Η πρωτοφανής αστυνομοκρατία που θα κυριαρχήσει, κάνοντας την Αθήνα να μοιάζει με πρωτεύουσα λατινοαμερικάνικης χώρας σε καθεστώς χούντας, η εμπλοκή του στρατού και δη των ειδικών δυνάμεων στη φύλαξη συγκεκριμένων στόχων, η περαιτέρω συγχώνευση τους με την αστυνομία, η προκλητική συνεργασία αμερικανών χαφιέδων με την Ελληνική Αστυνομία που έχει ήδη δρομολογηθεί, τα πανάκριβα, οργουελικα συστήματα παρακολούθησης που θα εγκατασταθούν στη ΓΑΔΑ, θα φιλοδοξήσουν να βγάλουν νοκ άουτ από τον πρώτο γύρω τις πολιτικές ελευθερίες και τα δημοκρατικά δικαιώματα. Ακόμη και η ολοκληρωτικής νοοτροπίας απόφαση της κυβέρνησης και της Οργανωτικής Επιτροπής να απαγορεύσουν οποιαδήποτε διαμαρτυρία και κριτική στο ολυμπιακό σόου πριν και κατά τη διάρκεια της διεξαγωγής του δεν έχει προηγούμενο, και σε κάθε περίπτωση, αναλαμβάνει πλέον η κυβέρνηση το δικαίωμα απαγόρευσης των κινητοποιήσεων ανάλογα με το θέμα τους. Και αν σήμερα αυτό αφορά την Ολυμπιάδα της μίζας, της ντόπας, της οικολογικής καταστροφής και των μπουρδελων της Ντόρας, γιατί αύριο να μη συμβεί για την εισοδηματική πολιτική, αν κυβέρνηση και ΣΕΒ διακρίνουν τον κίνδυνο ανατροπής της από τους εργατικούς αγώνες; Σε ιδεολογικό επίπεδο, επιχειρούνται εξίσου βαθιές τομές. Το αισιόδοξο στοιχείο βέβαια είναι ότι οι εργαζόμενοι δεν αποδείχτηκαν αμερικανάκια. Το φιάσκο που καταγράφεται στη στράτευση εθελοντών αντανακλά την αποστροφή των εργαζομένων απέναντι στην εμπορευματοποίηση του αθλητισμού και στο χορό των δισεκατομμυρίων που στήνεται με επίκεντρο κατασκευαστικές εταιρείες, αθλητικές φίρμες, κηφηναριό των αθανάτων, χορηγούς και δημοσιογραφικές και καλλιτεχνικές ομάδες υποστήριξης. Προφανώς, κι αυτό δεν αρκεί. Οι δυνάμεις του νέου εργατικού κινήματος οφείλουν να πουν ένα απερίφραστο «Όχι στην Ολυμπιάδα», αποκαλύπτοντας τις τεράστιες ευθύνες που φέρει η κυβέρνηση και το κεφάλαιο για τις αλλαγές που προωθούνται. 14/08/2003 ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΚΑΤΟΧΗ Όχι στους Ολυμπιακούς της εκμετάλλευσης Με αφορμή τις φιέστες που οργανώθηκαν στην Πάτρα και τις υπόλοιπες «Ολυμπιακές πόλεις» την προπερασμένη εβδομάδα, αγωνιστές της ριζοσπαστικής Αριστεράς, εκφράζοντας την αντίθεση τους «στη νέα Μεγάλη Ιδέα της συναίνεσης στην επίθεση του κεφαλαίου», εξέδωσαν ανακοίνωση, την οποία μοίρασαν στο χώρο των εκδηλώσεων. Στην ανακοίνωση τονίζεται ότι η Ολυμπιάδα «δεν είναι για τους εργαζόμενους και τη νεολαία», ενώ καλούνται οι πολίτες να μην μετατραπούν σε «εθελοντές στα οράματα του κεφαλαίου». Στην Ολυμπιάδα και την πολιτική της εκμετάλλευσης, της καταστολής, της περιβαλλοντικής καταστροφής και της «ντόπιας», αντιπροτείνεται αγώνας για την «ανατροπή της πολιτικής της κυβέρνησης, της ΕΕ και του κεφαλαίου». Επιπλέον, τα μέλη της ριζοσπαστικής Αριστεράς απαιτούν: «Λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους, νόμιμη, σταθερή, με ασφάλιση. Διεύρυνση των συλλογικών δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Αύξηση των κοινωνικών δαπανών για παιδεία, υγειά και αθλητισμό για όλους». Με αφορμή αυτές τις ανακοινώσεις το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ δημοσιεύει σήμερα ένα μικρό χρονογράφημα της καλής μας φίλης ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΤΖΙΑΝΤΖΗ με τίτλο: ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΚΑΤΟΧΗ. Κατεχόμενη χώρα θα είναι η Ελλάδα του χρόνου τον Αύγουστο. Μόνο που στον πολυεθνικό στρατό κατοχής και στο αρχηγείο του θα συμμετέχουν και έλληνες στρατιώτες και αξιωματικοί. Ήδη άρχισαν οι επισκέψεις των επιθεωρητών του ΟΗΕ – συγνώμη, της ΔΟΕ – που δεν αναζητούν όπλα μαζικής καταστροφής, αλλά πιθανές «τρύπες» στα συστήματα ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων. ΟΙ ενδιαφερόμενοι συντάσσουν εκθέσεις, δίνουν συνεντεύξεις, δίνουν προθεσμίες κι εμείς δίνουμε εξηγήσεις, αντικρούουμε τις συχνά άδικες επικρίσεις και επιφυλάξεις τους. Οι υποτιμητικές για τη χώρα μας εκτιμήσεις δεν οφείλονται σε κάποια διεθνή συνωμοσία, σε κάποιο ανθελληνικό κέντρο που ενορχηστρώνει ποικίλες επιθέσεις και επιθεσουλες. Έχουν σχέση με το ίδιο το περιεχόμενο των αγώνων, με τη σκληρότητα και την ακαμψία των επιχειρηματικών συμφερόντων που δίνουν το γενικό τόνο. Κράτη και επιχειρήσεις επενδύουν μεγάλα ποσά στο ολυμπιακό χρηματιστήριο σωμάτων και οραμάτων, και είναι φυσικό να ενδιαφέρονται για την ασφάλεια της επένδυσης τους. Ίσως ο καλύτερος τρόπος για να επιτευχθεί η ασφάλεια θα ήταν η μετατροπή όλης της Αθήνας σε θάλαμο αρνητικής πίεσης, όχι για να εμποδιστεί η διάδοση της επιδημίας του SARS , της εισαγόμενης τρομοκρατίας, αλλά για να κρατηθεί ο λαός, η αληθινή ζωή μακριά από τους ολυμπιακούς χώρους. Μόνον οι περασμένοι από σαράντα κύματα εθελοντές, όπως και οι χιλιο-σκαναρισμενοι αγοραστές εισιτηρίων θα έχουν δικαίωμα να βιώσουν από πρώτο χέρι το «θαύμα». Το ίδιο και τα μέλη του παρά-ολυμπιακού ιερατείου, τα σπουργίτια και τα κοράκια που ελπίζουν να τσιμπήσουν λίγες φέτες ΄η λίγα ψίχουλα από την αφράτη, βουτυρένια ολυμπιακή πίτα. Η Αθήνα του 2004 θα είναι μια πόλη εκκενωμένη. Όχι μόνον από ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού της, αφού πολλές επιχειρήσεις θα δώσουν υποχρεωτική άδεια στους εργαζόμενους τους, αλλά από την ίδια την ψυχή της, απ΄ ότι δίνει ζωή και νόημα στην καθημερινότητα της. Δεν θα ΄ναι η ώρα του αρχαϊκού Κούρου και της Κόρης με το λεπτό, ειρωνικό μειδίαμα. Θα είναι η ώρα για το πλαστικό, επικοινωνιακό χαμόγελο της κυρίας Γιάννας Αγγελοπούλου, για το ανέκφραστο μη-πρόσωπο των πλατυπόδαρων Φοίβου και Αθήνας και για τους σιδηροφραχτους πληρωμένους ιππότες της χαι-τεκ ελεεινής μορφής. 28/08/2003 Το 2004 φέρνει «Χούντα»! Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ δημοσιεύει σήμερα ένα άρθρο του δημοσιογράφου και συνεργάτη μας ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ το οποίο πρέπει να μας προβληματίσει και να μας κάνει να κινητοποιηθούμε άμεσα! Το 2004 δεν είναι απλά η χρόνια όπου θα γίνουν οι «Ολυμπιακοί Αγώνες», αλλά η χρόνια όπου όλες οι δημοκρατικές ελευθερίες κινδυνεύουν να μπουν στο «γύψο». Ας το διαβάσουμε με προσοχή. Δημοσιεύεται και στο ΠΡΙΝ που κυκλοφορεί. Έξω ο Κάστρο από την Ελλάδα – αυτό αποφάσισε το…2004!!! Ακούγεται εξωφρενικό, αλλά επί της ουσίας είναι αληθινό. Είναι πραγματικά απίστευτοι οι ρυθμοί αντιδραστικοποιησης της κυβερνητικής πολιτικής με μοχλό ΄η πρόσχημα τους Ολυμπιακούς του 2004, με τελευταίο επεισόδιο αυτό με τον θρυλικό κουβανό ηγέτη, όπου ο Σημίτης τόλμησε το αδιανόητο: να του απαγορεύσει την είσοδο στην Ελλάδα! Η ιστορία που δεν χωράει ανθρώπινος νους άρχισε την περασμένη Κυριακή, όταν ο κουβανός υφυπουργός Αθλητισμού Ουμπερτο Ροντριγκες, στο περιθώριο της υπογραφής ελληνοκουβανικης αθλητικής συμφωνίας, μετέφερε στον ομόλογο του Γιώργο Λιανη την επιθυμία του Φιντέλ Κάστρο να έρθει στην Αθήνα του χρόνου τον Αύγουστο για να παρακολουθήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Εμβρόντητος, όμως, ο κουβανός υπουργός άκουσε την ελληνική κυβέρνηση, δια στόματος κατ΄ αρχάς παραγόντων του υπουργείου Εξωτερικών και εν συνέχεια του ίδιου του αμερικανοδουλου Γιωργάκη Παπανδρέου να λέει ότι… αποκλείεται να καλέσει τον Φιντέλ Κάστρο στην Ολυμπιάδα γιατί δήθεν «δεσμεύεται» από την αντικουβανικη πολιτική της ΕΕ! Υπό το βάρος της κατακραυγής ο κυβερνητικός εκπρόσωπος προσπάθησε να μπαλώσει κάπως τα πράγματα, ισχυριζόμενος ότι «είναι νωρίς, το θέμα θα εξετασθεί αργότερα», καθώς δεν έχει ακόμη καταρτιστεί ο κατάλογος των προσκεκλημένων. Ποιος θα μπορούσε Ποτε να διανοηθεί ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, το οποίο ανέκαθεν προσπαθούσε να δημαγωγήσει γύρω από τις καλές σχέσεις του με την Κούβα για να εμφανίσει «αριστερά πιστοποιητικά», θα έφτανε μέχρι του σημείου να αρνηθεί δημόσια και χωρίς περιστροφές την είσοδο στην Ελλάδα του Φιντέλ Κάστρο! Και όμως, οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 το ώθησαν να το κάνει, χωρίς δισταγμό, αδιαφορώντας για το βαρύτατο πολιτικό κόστος που θα καταβάλει γι΄ αυτό. Τέτοια βλέπουν οι κάθε λογής πράκτορες της ιδεολογικοπολιτικής γραμμής των Αμερικανών και έχουν κυριολεκτικά «ξεσελώσει», θεωρώντας ότι τώρα είναι ευκαιρία να προβάλουν και να επιβάλουν απόψεις, τις όποιες δεν θα τολμούσαν Ποτε να το κάνουν υπό άλλες συνθήκες. Κάποιοι από αυτούς έφτασαν μέχρι του σημείου να λένε ότι η κυβέρνηση πρέπει να πάρει μέτρα ώστε να μην επιτραπεί σε θεατές των αγώνων να …φωνάξουν αντιαμερικανικά συνθήματα, γιατί μπορεί να θυμώσουν οι Αμερικανοί και να αποσύρουν τους αθλητές τους!!! Το ζήτημα δεν είναι η γελοιότητα αυτών των απόψεων. Το πολιτικό ζήτημα είναι η ιδεολογική τρομοκρατία που επιχειρούν να ασκήσουν για να εξαλείψουν τα αντιαμερικανικά αντανακλαστικά του ελληνικού λαού. Οφείλουμε δε να αναγνωρίσουμε ότι οι προσπάθειες τους έχουν αποτελέσματα, ακόμη και σε τομείς που δε το φανταζόμαστε. «Αν καταφέρουμε και περάσει το 18μηνο, θα δείτε τι έχει να γίνει και ποσό θα ωφεληθεί ακόμη η χώρα μας», ήταν π.χ. το «επιχείρημα» του προέδρου της δικής της «17Ν» Μ. Μαργαρίτη εναντίον της διήμερης αποχής των συνηγόρων, σε μια έμμεση αναφορά στην εικόνα που πρέπει, υποτίθεται, να παρουσιάσει η Ελλάδα ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Φανταστείτε, να θεωρείται όχι μόνο λογικό αλλά και απαραίτητο να επηρεάζονται οι διαδικασίες της υποτιθέμενα σοβαρότερης πολιτικής δικής στην Ελλάδα εδώ και 30 χρόνια από την…Ολυμπιάδα! Στο μεταξύ, προετοιμάζεται φρικιαστική επιχείρηση τρομοκράτησης του κόσμου και ψυχολογικού εξαναγκασμού του να αποδεχθεί ολοκληρωτικά μέτρα περιορισμού των ελευθεριών του στο όνομα της «τρομοκρατικής απειλής». Το στόχο αυτό υπηρετεί και απόρρητο έγγραφο των υπουργείων Δημόσιας Τάξης και Εθνικής Άμυνας, με ημερομηνία 18 Αυγούστου 2003, που αποκάλυψε το Βήμα την Τετάρτη και το οποίο χαρακτηρίζει «κρισιμότατη και πρώτιστης σημασίας» την προμήθεια εξοπλισμού για την αντιμετώπιση επίθεσης στους αγώνες με…πυρηνικά, βιολογικά και χημικά όπλα!!! Δεν πρόκειται μόνο για περίπου 15 δισεκατομμύρια δραχμές που θα μας φάνε τα ξένα τρωκτικά και οι ντόπιοι μιζαδόροι για να μας προμηθεύσουν αυτές τις ηλιθιότητες, το κύριο είναι η πολιτική νοοτροπία που καλλιεργούν σκόπιμα. Όσο περνάει ο καιρός, σε λίγο δεν θα τολμάει ο κόσμος να μπει ούτε στο μετρό, στον ηλεκτρικό ΄η στα λεωφορεία από τις τερατολογίες που θα του σερβίρουν για να εγκαθιδρύσουν το αστυνομικό καθεστώς που θέλουν και το οποίο θα αφήσει βαθύτατα τραύματα στις συνειδήσεις των Ελλήνων. Η χώρα θα είναι πολύ πιο αντιδραστική και ο λαός θα έχει πολύ μικρότερες αντιστάσεις στον αυταρχισμό μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, αν δεν υπάρξει έγκαιρη και οργανωμένη αντιμετώπιση από τώρα της κατάστασης που θα δημιουργηθεί. Θα γίνουν σημεία και τέρατα από την κυβέρνηση εν ονόματι των Ολυμπιακών Αγώνων, ενώ όλο αυτό το κλίμα ευνοεί ακόμη και την εκδήλωση προβοκάτσιας από ξένες μυστικές; Υπηρεσίες, κυρίως τις αμερικανικές, που θα ήθελαν να δουν να σπάει, επιτέλους, αυτή η περιφρόνηση του ελληνικού λαού προς τα παραμύθια περί «τρομοκρατίας» που προωθεί η Ουάσιγκτον προκειμένου να επιβάλει αδιαμαρτύρητα την παγκόσμια ηγεμονία της. 04/09/2003 ME NATO KAI CIA ΝΤΟΠΑΡΕΤΑΙ Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΟΥ 2004 «Εισερχόμαστε σε μια αστυνομοκρατούμενη κοινωνία και θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτό… Δεν με νοιάζει αν καταστραφεί η ατμόσφαιρα γιορτής στην πόλη. Πραγματικά, δεν με ενδιαφέρει καθόλου αν θα υπάρχουν στρατιώτες ΄η ένοπλοι φρουροί στα σταδία!». Αυτή είναι η δήλωση του προέδρου της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Ζακ Ρογκ. Η φασιστική αυτή δήλωση έγινε σε συνέντευξη που έδωσε ο αληταράς αυτός στην εφημερίδα ΒΗΜΑ. Ο ίδιος τύπος συμπλήρωσε με αναίδεια πως τα φασιστικά, αστυνομοκρατικά μέτρα ασφάλειας: «Δημιουργούν μια κληρονομιά που θα μείνει στη χώρα»!!! Τα καθάρματα αυτά έχουν ξεσελώσει στην κυριολεξία και δεν κρατάνε ποια ούτε τα προσχήματα. Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ κόντρα σε όλη αυτή τη φασιστική, ολοκληρωτική προπαγάνδα θα δημοσιεύει την ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ, την Αντιπληροφόρηση και την Μαρξιστική Επαναστατική οπτική γωνία όχι μόνο των Ολυμπιακών Αγώνων, της μίζας και της ρεμούλας, αλλά και της φασιστικοποίησης της ίδιας μας της ζωής. Σήμερα δημοσιεύουμε ένα άρθρο του συνεργάτη μας Γιάννη ΕΛΑΦΡΟΥ που ρίχνει φως σε όλα τα σκοτεινά και φοβερά σχέδια που ετοιμάζουν να κάνουν πράξη οι επικυρίαρχοι του πλανήτη. Σε επιτηρούμενη και εμπόλεμη ζώνη μετατρέπει την Αττική και όλη τη χώρα η κυβέρνηση ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Έτοιμη από καιρό, αξιοποιεί το κλίμα φόβου που σηκώθηκε από τις επιθέσεις στην Πόλη, για να «περάσει» τη συμμετοχή του ΝΑΤΟ και άλλων… ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στην ασφάλεια του 2004. Οι Αμερικανοί ξανάρχονται, για να ενισχύσουν τη σύγχρονη δικτατορία, τη «χούντα του 2004», που μπορεί να προβάλλει βελούδινη, αλλά αυτό δεν την κάνει λιγότερο επικίνδυνη. Δυο ΝΑΤΟϊκά αεροπλανοφόρα θα περιπολούν το καλοκαίρι του 2004 λίγο έξω από τα χωρικά ύδατα της Ελλάδας, ενώ ολόκληρη η αεροναυτική δύναμη που ενεργοποιήθηκε κατά την περίοδο της επίθεσης στο Αφγανιστάν θα τεθεί σε θέσεις μάχης, με την υποστήριξη δορυφόρων, ραντάρ και ιπταμένων ραντάρ. Στα πλαίσια αυτά ιδιαίτερο ρόλο αναμένεται να παίξει η βάση της Σούδας. Ταυτόχρονα, θα βρίσκονται σε ετοιμότητα ομάδες βιολογικού και χημικού πολέμου, ενώ το «πεζικό» θα αποτελείται από ολόκληρο στρατό πρακτόρων, που ήδη καταφθάνουν. «Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας έως το καλοκαίρι θα έρθουν στην Αθήνα μερικές χιλιάδες πράκτορες του FBI και της CIA. Στη χώρα μας βρίσκονται ήδη 200 πράκτορες», έγραφε το υπεράνω πάσης αντικυβερνητικής υποψίας ΈΘΝΟΣ (23/11/2003). Σύμφωνα με το ΕΘΝΟΣ παρόμοια αιτήματα έχουν υποβάλει επίσης η Βρετανία, η Ισπανία, η Ιταλία και μερικές αραβικές χώρες, ενώ αναμένεται το καλοκαίρι «να πλημμυρίσει» η Αθήνα και οι άλλες ολυμπιακές πόλεις από αμερικανούς πράκτορες! Και ενώ όλη η χώρα γίνεται «πεδίο βολής» στη μεγαλύτερη ΝΑΤΟϊκή επιχείρηση μετά την 11η Σεπτέμβρη (υλοποίηση του νέου δόγματος του ΝΑΤΟ που περιλαμβάνει και παγκόσμια «αστυνομικά» καθήκοντα για την υπεράσπιση της αγοράς), οι χαμαιλέοντες της κυβέρνησης προσπαθούν, αγωνιωδώς και αποτυχημένα, να αποδείξουν ότι διατηρούν τον εθνικό έλεγχο. «Δεν υπάρχει περίπτωση συμμετοχής ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων στο θέμα της ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων. Υπάρχει βεβαίως θέμα συνεργασίας των ελληνικών δυνάμεων με ξένες υπηρεσίες {…} Η Ελλάδα, οι ελληνικές δυνάμεις έχουν την πλήρη και αποκλειστική ευθύνη», δήλωσε ο Γ. Παπαντωνίου. Εξάλλου ο Χρ. Πρωτόπαπας ξεκαθάρισε ότι «Η Ελλάδα είναι μέλος του ΝΑΤΟ άρα πολιτικά δεν υπάρχει πρόβλημα»… Ταυτόχρονα, ξεδιάντροπα η κυβέρνηση δεν κρύβει ότι προετοιμάζει μια πρωτοφανή, συνδυασμένη αστυνομικό-στρατιωτική επιχείρηση έλεγχου και καταστολής, στη μεγαλύτερη προσπάθεια επιτήρησης κατοικημένης ζώνης σε καιρό ειρήνης. Καμιά άδεια δεν πρόκειται να δοθεί από 1η Ιούλη έως 30 Σεπτέμβρη 2004 στο προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας, των Ένοπλων, του Λιμενικού και της Πυροσβεστικής. Κι επειδή δεν φτάνουν, θα νοικιασθούν και ιδιωτικοί σεκιουριτάδες. Την ίδια ώρα αναπτύσσονται πρωτοφανή μέτρα, που μετατρέπουν περιοχές της Αθήνας κυριολεκτικά σε πόλη-φυλακή. Μέσα στους επόμενους μήνες θα τεθεί σε λειτουργία το κύριο μέρος του αθηναϊκού καθολικού μπιγκ-Μπράδερ, δηλαδή του Συστήματος Διοίκησης Έλεγχου και Επικοινωνιών (C41), που επιτρέπει την απευθείας παρακολούθηση μέσα από κάμερες και υπολογιστές… Τείχος του αίσχους (αντιγραφή αυτού που οι Ισραηλινοί στήνουν στην Παλαιστίνη) θα κτισθεί γύρω από όλες τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις. Το ολυμπιακό χωριό θα περικυκλωθεί από διπλό τείχος, ύψους τριών μέτρων, με εκατοντάδες κάμερες, επιπλέον! Η απειλή σαφέστατη. Η εμπλοκή των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών καταστολής και κατασκοπίας πρέπει να θεωρείται δεδομένη, αφού αυτά τα πολύπλοκα συστήματα χρειάζονται γνώσεις που οι εγχώριες δυνάμεις δεν προλαβαίνουν να συγκεντρώσουν. Ήδη είχε θεσμοθετηθεί η στενή συνεργασία με τις μυστικές υπηρεσίες εφτά χωρών, ανάμεσα τους και τα …ευαγή ιδρύματα CIA, Μοσάντ και ΜΙ6. Φυσικά το ζητούμενο για μας δεν είναι… «μπάτσος από τον τόπο σου». Αλλά η δράση της «διεθνούς της καταστολής» θα επιφέρει επιπλέον βαριά πλήγματα στα ρετάλια των κατοχυρωμένων δημοκρατικών δικαιωμάτων. Εναντίον τινός στρέφεται αυτή η ιερή συμμαχία; Κατά της «τρομοκρατίας»; Μα από την 11η Σεπτέμβρη μέχρι το τεθωρακισμένο κράτος του Ισραήλ αποδεικνύεται η αναποτελεσματικότητα της σε αυτόν τον τομέα. Στην πραγματικότητα τα μέτρα στρέφονται κατά του εχθρού-λαού. Δεν είναι τυχαίο ότι διαδηλώσεις και απεργίες, την περίοδο των αγώνων, θεωρούνται απλώς αδιανόητες. Ούτε η περίοδος εφαρμογής των μέτρων εκτείνεται από πολύ πριν τους αγώνες (για «προολυμπιακή ασφάλεια» μίλησε ο Φ. Νασιάκος), μέχρι το απώτερο μέλλον. «Θα μας μείνει μια σημαντική υποδομή και για περαιτέρω» είπε ο Γ. Παπαντωνίου. Το φοβερό είναι ότι το πανάκριβο «χρυσό» κλουβί του 2004 (κοντά 1 δις. Ευρώ το κόστος της ασφάλειας) είναι πληρωμένο με δικά μας λεφτά. Η κινέζικη κυβέρνηση χρεώνει στην οικογένεια των εκτελεσμένων τις σφαίρες, η ελληνική χρεώνει σε όλου μας τα έξοδα του Μεγάλου Αδελφού… 02/12/2003 OΛYMΠIAΔA ME NATO (Με Καραμανλή ή Γιωργάκη ίδια η γεύση!) «Εισερχόμαστε σε μια αστυνομοκρατούμενη κοινωνία και θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτό… Δεν με νοιάζει αν καταστραφεί η ατμόσφαιρα γιορτής στην πόλη. Πραγματικά, δεν με ενδιαφέρει καθόλου αν θα υπάρχουν στρατιώτες ΄η ένοπλοι φρουροί στα σταδία!». Αυτή είναι η δήλωση του προέδρου της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Ζακ Ρογκ. Η φασιστική αυτή δήλωση έγινε σε συνέντευξη που έδωσε ο αληταράς αυτός στην εφημερίδα ΒΗΜΑ. Ο ίδιος τύπος συμπλήρωσε με αναίδεια πως τα φασιστικά, αστυνομοκρατικά μέτρα ασφάλειας: «Δημιουργούν μια κληρονομιά που θα μείνει στη χώρα»!!! Τα καθάρματα αυτά έχουν ξεσελώσει στην κυριολεξία και δεν κρατάνε ποια ούτε τα προσχήματα. Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ κόντρα σε όλη αυτή τη φασιστική, ολοκληρωτική προπαγάνδα θα δημοσιεύει την ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ, την Αντιπληροφόρηση και την Μαρξιστική Επαναστατική οπτική γωνία όχι μόνο των Ολυμπιακών Αγώνων, της μίζας και της ρεμούλας, αλλά και της φασιστικοποίησης της ίδιας μας της ζωής. Eίναι αλήθεια ότι οι σύγχρονοι Oλυμπιακοί αγώνες και ειδικά μετά την Aτλάντα, δεν έχουν και πολύ σχέση με αθλητισμό αλλά με μάρκετιν, με εμπόριο, με υπερκέρδη και πολιτικά παιχνίδια. Oι υπεραθλητές – αθλητές απλώς παίζουν το ρόλο του κομπάρσου. Όμως, οι Oλυμπιακοί Aγώνες της Aθήνας τείνουν να πάρουν την πιο αποκρουστική μορφή στην ιστορία των σύγχρονων ολυμπιακών αγώνων. Kι αυτό όχι από υστεροβουλία ή κακία των κυβερνώντων και της περιβόητης οργανωτικής επιτροπής της πολυπράγμωνος κυρίας Γιάννας Aγγελοπούλου. Έχοντας έρθει μετά την 11η Σεπτεμβρίου οι Oλυμπιακοί αγώνες της Aθήνας αναπόφευκτα παίρνουν δραματική τροπή. Στα ρεκόρ της Oλυμπιάδας ήδη καταγράφονται τα ρεκόρ των δισεκατομμυρίων Eυρώ για τα έξοδα της ασφάλειας των αγώνων. Πρωταθλητές στο αγώνισμα είναι οι αμερικανικές θυγατρικές σεκιούριτι της CIA, ακολουθούν οι βρετανικές του MI6 και έπονται οι ισραηλινές της Mοσσάντ. Όμως το καινούργιο τώρα είναι η παρέμβαση του NATO. Oι Oλυμπιακοί αγώνες της Aθήνας πρόκειται να διεξαχθούν υπό τη σκέπη των στρατιωτικών δυνάμεων του αμερικανο-νατοϊκού ιμπεριαλισμού. Aεροπλανοφόρα, πολεμικά πλοία, κατασκοπευτικά ABAKΣ, χιλιάδες στρατιώτες θα πάρουν μέρος στην επιχείρηση των Oλυμπιακών αγώνων της Aθήνας. Tαυτόχρονα με τους Oλυμπιακούς αγώνες στη Mεσόγειο θα διεξάγονται πολεμικά γυμνάσια του NATO. Στην ουσία θα είναι η μεγαλύτερη, παγκόσμιας κλίμακας, «αντιτρομοκρατική» επιχείρηση των κατασταλτικών δυνάμεων υπό την καθοδήγηση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Η κυβέρνηση ΠAΣOK επιβεβαίωσε πλήρως τις πληροφορίες του τύπου. Tο μόνο που είχε να πει είναι ότι η Eλλάδα είναι μέλος του NATO, άρα δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα συμμετοχής του NATO στην ασφάλεια των Oλυμπιακών αγώνων. Όμως, όπως δήλωσε ο Πρωτόπαππας, η διοίκηση των επιχειρήσεων για την ασφάλεια των αγώνων θα ανήκει στις ελληνικές υπηρεσίες… O δε Παπαντωνίου καθησυχαστικός είπε ότι: «Υπάρχει βεβαίως θέμα συνεργασίας των ελληνικών δυνάμεων με ξένες χώρες και ξένες υπηρεσίες για την εξασφάλιση των απαραίτητων μέσων που είναι αναγκαία για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε ενδεχόμενης απειλής», αν και βέβαια «η Ελλάδα έχει ήδη προχωρήσει με το όλο σχέδιο για τους Ολυμπιακούς αγώνες, στα απαραίτητα μέτρα». Yπό το πρόσχημα της αντιμετώπισης τρομοκρατικού κτυπήματος, η κυβέρνηση, ευθυγραμμιζόμενη με τις απαιτήσεις των αμερικανών και βρετανών συμβούλων της, αλλά και με τις ανάγκες της ταξικής πάλης στην εποχή της σήψης της μεταπολιτευτικής αστικής δημοκρατίας, χρησιμοποιεί την ευκαιρία για την παραπέρα περιστολή των δημοκρατικών δικαιωμάτων, αλλά και των εργασιακών δικαιωμάτων. Έτσι, τις ημέρες των αγώνων το δικαίωμα της απεργίας, ή οι διαδηλώσεις θεωρούνται λίγο πολύ αδιανόητα, ενώ τα ωράρια λειτουργίας των καταστημάτων παραβιάζουν τα εργασιακά δικαιώματα και μετατρέπουν τους εργαζόμενους σε σκλάβους. H αντίσταση στην Oλυμπιακή αστυνομοκρατία είναι ουσιαστικό μέρος της πάλης του κινήματος για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης και πρέπει να αναδειχθεί και μέσα στους αγώνες και να προπαγανδιστεί στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου. Oι συσχετισμοί των ταξικών και πολιτικών δυνάμεων μπορεί να φαίνονται –και είναιάνισοι, ωστόσο, «μας φαίνονται μεγάλοι, μόνο γιατί είμαστε γονατιστοί». Tο κίνημα συμπαράστασης στους 7 φυλακισμένους και 5 απεργούς πείνας της Θεσσαλονίκης, δείχνει πως το κίνημα μπορεί, κάτω από ορισμένους όρους, να αλλάζει τους συσχετισμούς και να πετυχαίνει νίκες. H (προσωρινή, μέχρι την δίκη) απελευθέρωση των 7 είναι μια καθαρή ήττα της κυβέρνησης και των ευρωκατασταλτικών μηχανισμών και σημαντική νίκη του κινήματος. Aς εγερθούμε! 09/01/2004 ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑΣ 2004! Σύσκεψη κινήσεων αύριο στο Ν. Ηράκλειο, μεγάλη Διαδήλωση την Πέμπτη στην Αθήνα και Θεσσαλονίκη! Ας αρχίσουν οι χοροί λοιπόν! Το Κίνημα της Επαναστατικής Αριστεράς, συνδικαλιστικές οργανώσεις, το Κοινωνικό Φόρουμ, Αντι2004, Λαϊκές Αγωνιστικές Κινήσεις, Η Πρωτοβουλία Αγώνα, το ΜΕ.ΡΑ, οι Οικολόγοι Εναλλακτικοί και πολλοί άλλοι βγαίνουν στους δρόμους κατά της Ολυμπιακής τρομοκρατίας, της μίζας, του κοινωνικού μεσαίωνα και την κρατική καταστολή. Εσείς με τον Γιωργάκη και τον Κωστάκη εμείς με την πάλη μας ενάντια στην Ολυμπιάδα των Πολυεθνικών, την καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση και τον καπιταλισμό. Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ στα πλαίσια της Αντιπληροφόρησης θα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της Ενημέρωσης και της προπαγάνδας για ένα κίνημα που θα είναι αντίθετο στους Ολυμπιακούς μέχρι τέλους, που θα διεκδικεί την κατάργηση της φιέστας. Το άρθρο που ακολουθεί έγραψε ο συνεργάτης μας ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΛΑΦΡΟΣ. Λάβετε θέσεις Η Ολυμπιάδα ήρθε για να μείνει. Αυτή η πολιτική διαπίστωση σύνθημα κυκλοφορεί στους κύκλους των επιτροπών που δραστηριοποιούνται ενάντια στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η βδομάδα αυτή είναι πολύ σημαντική για το κίνημα κατά του 2004, καθώς πραγματοποιείται η πρώτη μεγάλη διαδήλωση (την Πέμπτη 22 Γενάρη), αλλά και μια πολύ σημαντική σύσκεψη κινήσεων και συσπειρώσεων (την Τέταρτη 21 Γενάρη). Πυρήνας της αντίληψης της ριζοσπαστικής Αριστεράς για τους Ολυμπιακούς αναδεικνύεται η αντιμετώπισή τους ως σταθμός στη συνολική αστική στρατηγική για μεγάλες αντιδραστικές τομές και αναδιαρθρώσεις σε όλα τα επίπεδα. Ως πολιτικός στόχος τίθεται η ανάπτυξη ενός κινήματος ενάντια στην Ολυμπιάδα και τις καταστροφικές της συνέπειες, με σαφή αντικυβερνητικά αντισυστημικά χαρακτηριστικά. Ένα κίνημα που θα υποχρεώσει ΠΑΣΟΚ και ΝΔ να πληρώσουν για την υποστήριξή τους στη λαίλαπα του 2004, που θα παλεύει συστηματικά για να αποκρούσει, για να ανατρέψει τις αντιδραστικές τομές. Ένα κίνημα που θα είναι αντίθετο στους Ολυμπιακούς μέχρι τέλους, θα διεκδικεί την κατάργηση της φιέστας. Αλλά δεν θα είναι κίνημα διαμαρτυρίας ΄η εντυπώσεων, δεν θα περιμένει τον Αύγουστο για τη «μεγάλη μέρα», αλλά θα επιδιώξει να ριζώσει σε χώρους δουλειάς και κατοικίας και να αντιπαλεύει κάθε αρνητική εξέλιξη. Τέλος, ένα κίνημα που θα μείνει και μετά τον Αύγουστο, διεκδικώντας να αρθούν άμεσα τα οποία έκτακτα-μόνιμα μέτρα και να πληρώσουν οι υπεύθυνοι για όσα έγιναν και θα γίνουν. Στην κατεύθυνση αυτή κινείται η πανατική σύσκεψη που διοργανώνεται αύριο, 21 Ιανουαρίου 2004, στις 7 μ.μ., στη βίλα Στέλλα στο Ν. Ηράκλειο (δίπλα στο σταθμό του Ηλεκτρικού) από την εφημερίδα Αιχμή του Αμαρουσίου, την εφημερίδα Παρέμβαση στο Ν. Ηράκλειο, την εφημερίδα Οικολόγοι Εναλλακτικοί, την Αριστερή Παρέμβαση στους Δρόμους της Πόλης της Νέας Σμύρνης, την Αριστερή Κίνηση Περιστερίου και άλλους. Στη σύσκεψη καλούνται κινήσεις πόλης, εργατικές συσπειρώσεις και συνδικαλιστικές παρατάξεις, αριστερές συλλογικότητες, όλοι όσοι δραστηριοποιούνται οργανωμένα στην Αττική, προκειμένου να συζητηθεί η δυνατότητα συντονισμού και ενότητας στη δράση. Όπως σημειώνεται στην πρόσκληση των οργανωτών, «καθημερινά όλο και περισσότερο καταλαβαίνουμε ότι οι συνέπειες από τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων στη χώρα μας δεν θα είναι παροδικές, καθώς θα σημαδέψουν αρνητικά τις επερχόμενες γενιές όσον αφορά την εργασία, το περιβάλλον, την οικονομία, τα δημοκρατικά και πολιτικά δικαιώματα, την κοινωνία στο σύνολο της. Αποδεικνύεται ότι η νέα μεγάλη εθνική ιδέα της Ολυμπιάδας είναι πολιτική επιλογή κυβέρνησης, αντιπολίτευσης, μεγαλοεργολάβων και πολυεθνικών. Η κυβέρνηση των εκσυγχρονιστών του ΠΑΣΟΚ, σε πλήρη συνεργασία με τους αμερικανούς και ευρωπαίους ιμπεριαλιστές, όχι μόνο συμμετέχει στους πολέμους τους, αλλά με πρόσχημα τους Ολυμπιακούς Αγώνες επιδιώκει να αναβαθμίσει την επιρροή της στην περιοχή και να επιβάλει ένα νέο εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα στη χώρα μας σε απόλυτη ευθυγράμμιση με την καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση». Σήμερα είναι αναγκαίος ο συντονισμός και η ενότητα στη δράση όλων όσων αγωνίζονται ενάντια σε αυτές τις επιλογές, τονίζεται και μπαίνουν πέντε σημεία δράσης: Ενάντια στο κυρίαρχο μοντέλο ανάπτυξης, τα «μεγάλα» και «ολυμπιακά» έργα, ενάντια στην κρατική καταστολή, για την υπεράσπιση των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, για την προστασία και διεύρυνση των ελεύθερων χώρων, για πόλεις λειτουργικές και ανθρώπινες, ενάντια στον εθελοντισμό και τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, ενάντια στη στρατιωτικοποίηση και τη χρήση του στρατού κατά του εσωτερικού εχθρού. Την Πέμπτη - αύριο δηλαδή - στις 7 μ. μ. από τα Προπύλαια διοργανώνεται διαδήλωση κατά της ολυμπιακής τρομοκρατίας, από ένα ευρύ φάσμα δυνάμεων (Κοινωνικό Φόρουμ, Αντι2004, Λαϊκές Αγωνιστικές Κινήσεις και πολλοί άλλοι) και με ένα πιο «χαλαρό» πολιτικό πλαίσιο. Στην κινητοποίηση καλεί η Πρωτοβουλία Αγώνα, το ΜΕ.ΡΑ και πολλές συσπειρώσεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Ανάλογη κινητοποίηση γίνεται στη Θεσσαλονίκη την ίδια μέρα στις 7 μ.μ. από το άγαλμα του Βενιζέλου. Η συγκεκριμένη κινητοποίηση έχει πολύ μεγάλη σημασία, καθώς είναι η πρώτη που πάει να «σπάσει το ρόδι» και η μαζική συμμετοχή είναι απαραίτητη. Αποτελεί ταυτόχρονα και ένα αποτέλεσμα των διεργασιών κοινής δράσης που αναπτύσσονται στο μέτωπο κατά των Ολυμπιακών και πρέπει να συνεχιστούν. Όπως τονίζουν αγωνιστές της Πρωτοβουλίας Αγώνα, είναι απαραίτητος ο συντονισμός όλων των δυνάμεων που είναι κατηγορηματικά αντίθετοι στον Αθήνα 2004, χωρίς ρεφορμιστικές λογικές για μια «Ολυμπιάδα με ανθρώπινο πρόσωπο», χωρίς μικροηγεμονισμούς και ιδιοκτησιακή αντίληψη, που θεωρεί ότι το πολύμορφο κίνημα που θα αναπτυχθεί μπορεί να εκφραστεί από ένα μόνο «κέντρο». 20/01/2004 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ 2004 ΓIATI ΠPEΠEI ΝΑ ΑΠΟΤΥΧΟΥΝ! Από τη μέρα που η Αθήνα ανέλαβε τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, όλο το επίσημο πολιτικό προσωπικό, σε αγαστή σύμπνοια με το θλιβερό θίασο της Γιάννας Αγγελοπούλου και της ΔΟΕ, προσπαθούν να μας πείσουν ότι το νέο μεγάλο «όραμα» της ελληνικής κοινωνίας είναι η διοργάνωση της Ολυμπιάδας το καλοκαίρι του 2004. Την ίδια στιγμή που τα ΜΜΕ προσπαθούν να μας θαμπώσουν με το θέαμα ενός προεκλογικού αγώνα από όπου λείπουν τα προβλήματα, οι αγωνίες αλλά και αγώνες των εργαζόμενων και της νεολαίας νέες προσθήκες έγιναν στο μαύρο κατάλογο των θυμάτων της Ολυμπιάδας: 13 νεκροί στα ολυμπιακά εργοτάξια, 65 νεκροί σε όλα τα έργα στήριξης και εκατοντάδες οι τραυματίες. Και τα ολυμπιακά έργα δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου. Μπροστά στη νέα μεγάλη ιδέα των Ολυμπιακών οτιδήποτε έχει να κάνει με το ωράριο, την αμοιβή, τις συνθήκες δουλειάς των εργαζόμενων εμφανίζεται ως «αρνητικό κόστος». Έτσι βρήκαν το θράσος οι εργοδότες και η κυβέρνηση να ζητήσουν την κατάργηση του ωραρίου των εμποροϋπαλλήλων και την 24ωρη λειτουργία των καταστημάτων. Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας «Τα έργα της Ολυμπιάδας αλλάζουν την εικόνα της χώρας», «μας βρίσκουν δουλειές», «πρέπει όλοι να συμμετέχουμε για την επιτυχία τους» είναι τα μόνιμα συνθήματα. Είναι όμως έτσι, αν έτσι μας θέλουν να πιστεύουμε; Ας δούμε τα πράγματα λίγο πιο προσεκτικά: 1. Ο μόνος που έχει πραγματικά ωφεληθεί από τα Ολυμπιακά έργα είναι το κατασκευαστικό κεφάλαιο, οι τεχνικές εταιρείες που τα κατασκευάζουν. Σε τι ωφελήθηκαν οι κάτοικοι της περιοχής των Σπάτων, που είδαν τις αμπελοκαλλιέργειες τους να καταστρέφονται από τα λύματα του αεροδρομίου; Σε τι ωφελήθηκαν οι ταξιδιώτες από την υπέρογκη αύξηση των αεροπορικών εισιτηρίων λόγω των φόρων του αεροδρομίου; Καλούμαστε να πληρώνουμε υπέρογκα διόδια στην Αττική οδό, η οποία κλείνει μες το πρώτο χιόνι, την ίδια στιγμή που οι υπόλοιποι δρόμοι της Αθήνας μένουν στο έλεός τους και προκαλούν καθημερινά δεκάδες ατυχήματα; Στο όνομα της «ανάπτυξης» κατασκευάζονται έργα αμφίβολης χρησιμότητας για το κοινωνικό σύνολο, που κοστίζουν υπέρογκα στους έλληνες εργαζόμενους. Από αυτά κερδίζουν οι τεχνικές εταιρείες, ενώ η ζωή όλων μας υποβαθμίζεται. Τα υπερ-κέρδη των εταιρειών έχουν καταντήσει σκάνδαλο, ειδικά σήμερα που μία-μία οι εταιρείες που έχουν αναλάβει Ολυμπιακά έργα απειλούν να κηρύξουν πτώχευση και να μην παραδώσουν τα έργα, προκειμένου να εκβιάσουν για να πάρουν κι άλλα χρήματα. Τα έργα αυτά δεν μας χαρίστηκαν από καμιά ολυμπιακή επιτροπή. Πληρώθηκαν από τους φόρους του ελληνικού λαού, και πληρώνονται κάθε μέρα από τα διόδια, την αύξηση των εισιτηρίων, τη συνεχιζόμενη ακρίβεια. Είναι θράσος να μας τα παρουσιάζουν ως «ευλογίες» της Ολυμπιάδας και να θεωρούν ότι ο μόνος που μπορεί να έχει γνώμη γι’ αυτά είναι οι κηφήνες της Επιτροπής 2004! Τα περισσότερα δε από αυτά θα πωληθούν έναντι πινακίου φακής μετά από τους αγώνες σε ιδιώτες γιατί δεν μπορούν να συντηρηθούν από το κράτος!! Έλεος… 2. Τα εργοτάξια των Ολυμπιακών έργων έχουν μετατραπεί σε κάτεργα των εργαζόμενων. Μας λένε ότι τα Ολυμπιακά έργα δίνουν δουλειά, όμως δεν μιλάει κανείς για τις συνθήκες αυτής της δουλειάς. Για την «κατάσταση εκτάκτου ανάγκης» που έχει επιβληθεί στα εργοτάξια , για τους εργαζόμενους που δουλεύουν με χαμηλά μεροκάματα, 10-12 ώρες την ημέρα, για τη δουλειά τα Σαββατοκύριακα. Για τα δεκάδες θανατηφόρα ατυχήματα των εργατών από τη βιασύνη να παραδοθούν τα έργα. Για τα μέτρα ασφάλειας που δεν τηρούνται. Για τους δύο μήνες απαγόρευσης κάθε οικοδομικής δραστηριότητας, δηλαδή τους 2 μήνες αναγκαστικής ανεργίας για χιλιάδες εργάτες, στο διάστημα διεξαγωγής της Ολυμπιάδας. Για τους χιλιάδες ξένους εργάτες που αμέσως μετά τους αγώνες θα απελαθούν αφού πρώτα έδωσαν ιδρώτα και αίμα –στην κυριολεξία– για να γίνουν τα έργα. Και για το μέλλον μας ετοιμάζουν κι άλλα «δώρα»: ήδη ανακοινώθηκε ότι κανένας εργαζόμενος στα νοσοκομεία, τις τράπεζες και άλλες υπηρεσίες δεν θα πάρει άδεια ολόκληρο τον Αύγουστο, ενώ ανακοινώνεται η επιμήκυνση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων (ως τις 12 το βράδυ, στην καλύτερη εκδοχή) για να εξυπηρετηθούν οι τουρίστες των Ολυμπιακών! 3. Την «επιτυχία» των Ολυμπιακών Αγώνων την έχουμε πληρώσει ήδη πολύ ακριβά. Για να φτάσουμε στον «πολυπόθητο στόχο» της διοργάνωσης, έχει στηθεί μια τεράστια επιχείρηση λεηλασίας του κόσμου της δουλειάς. «Τσιμέντο να γίνει» το περιβάλλον, οι τελευταίοι ελεύθεροι χώροι στην Αττική και αλλού για κατασκευές που χωρίς να εξυπηρετούν τις κοινωνικές ανάγκες, θα γεμίσουν τα ταμεία των μεγαλοεργολάβων. Την ίδια ώρα που ξοδεύονται χιλιάδες ευρώ για το περίφημο στέγαστρο του Ολυμπιακού σταδίου, δεν περισσεύει ούτε δεκάρα για νοσοκομεία, σχολεία, για αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, για μόνιμες προσλήψεις των μονίμως συμβασιούχων – αναπληρωτών ωρομισθίων, για ένα αξιοπρεπές επίδομα για αυτούς που «μένουν απ’ έξω», στο περιθώριο της ανεργίας. Η «ΕΚΤΑΚΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ» ΕΝ ΟΨΕΙ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑΣ ΗΡΘΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ Δεν έχουμε καμιά αυταπάτη ότι όλα είναι προσωρινές θυσίες. Αντίθετα, οι Ολυμπιακοί ήρθαν για να μείνουν: 1. Με αφορμή την Ολυμπιάδα ετοιμάζεται μια επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα, με στόχο βέβαια οι αλλαγές που θα επιβληθούν, να παραμείνουν και μετά τον Αύγουστο του 2004. Η πλήρης απελευθέρωση του ωραρίου είναι ένα ζήτημα για το οποίο ούτως ή άλλως εδώ και καιρό πιέζουν οι μεγάλες εμπορικές επιχειρήσεις (όπως τα μεγάλα σούπερ-μάρκετ). Ό,τι δεν έχουν καταφέρει να επιβάλλουν όλο το προηγούμενο διάστημα, λόγω των αντιδράσεων των εργαζόμενων, ετοιμάζονται να το περάσουν εν μια νυκτί για να εξυπηρετηθεί ο «εθνικός στόχος» της Ολυμπιάδας! Άλλωστε, οι συνδικαλιστές της ΓΣΕΕ έχουν ήδη υπογράψει μνημόνιο συνεργασίας με τον Οργανισμό Αθήνα 2004, σύμφωνα με το οποίο στη διάρκεια της Ολυμπιάδας δεν θα υπάρξουν κινητοποιήσεις! Με τον τρόπο αυτό, ανοίγει ο δρόμος για την απελευθέρωση του ωραρίου, που σημαίνει επιμήκυνση του χρόνου εργασίας για χιλιάδες εργαζόμενους, όπως ανοίγει ο δρόμος αλλά και για άλλες αντεργατικές ρυθμίσεις. 2. Με αφορμή την Ολυμπιάδα εντείνεται η καταστολή, νομιμοποιείται το φακέλωμα και η παρακολούθηση των πολιτών. Στο όνομα της «ασφάλειας» των Αγώνων εκατομμύρια ευρώ ξοδεύονται για να γεμίσει κάμερες η Αθήνα, για να εξοπλιστούν οι πάνοπλοι αστυνομικοί που γέμισαν την καθημερινότητά μας, για προμηθευτούν τα ΜΑΤ τα επικίνδυνα χημικά αέρια που ρίχνουν στους διαδηλωτές, για να οργανωθεί η «Ολυμπιακή Μεραρχία» του στρατού ενάντια στον… εσωτερικό εχθρό.Περισσεύουν οι απαγορεύσεις για απεργίες, για διαμαρτυρίες και κινητοποιήσεις στην περίοδο των αγώνων. Το κλίμα τρόμου που καλλιεργείται από μέτρα όπως αυτά για την προστασία των ολυμπιακών εγκαταστάσεων από… «πυρηνικό πλήγμα», προσπαθεί να μας καταστήσει όλους καταρχήν υπόπτους. Ένα κλίμα που ενισχύει την ασυδοσία των μηχανισμών καταστολής -που έφτασαν πριν λίγο καιρό να δολοφονήσουν εν ψυχρώ τον Ηρ. Μαραγκάκη, ένα νέο 21 χρονών στην Κρήτη. Ένα κλίμα που νομιμοποιεί την παρουσία των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, του Ισραήλ και των χωρών της ΕΕ στη χώρα μας, όχι μόνο κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά και πριν και μετά από αυτούς. Για του λόγου το αληθές, δύο μέρες μόλις μετά τις βουλευτικές εκλογές έχει προγραμματιστεί μια πραγματική απόβαση Αμερικάνικων και ΝΑΤΟϊκών στρατευμάτων στη χώρα μας, για να πραγματοποιήσουν «ασκήσεις» για την ασφάλεια των αθλητών τους, οδηγώντας στο πρωτοφανές γεγονός ξένοι στρατοί να είναι σε δράση στο ελληνικό έδαφος (κάτι που πρακτικά έχει να γίνει από τον καιρό του Εμφύλιου) χωρίς καμιά διαδικασία συζήτησης καθώς ΠΑΣΟΚ και ΝΔ το θεώρησαν περίπου αυτονόητο! 3. Στο βωμό της Ολυμπιάδας θυσιάζεται το περιβάλλον. Σε όλες τις Ολυμπιακές πόλεις οι μεγάλες οδικές αρτηρίες που ετοιμάζονται διαλύουν τον κοινωνικό ιστό της πόλης, και αυξάνουν τη μόλυνση του περιβάλλοντος. Στήνονται δίπλα σε κατοικημένες περιοχές Κέντρα Υπερυψηλής Τάσης (ΚΥΤ) από τη ΔΕΗ για τις ανάγκες των αγώνων, με επικίνδυνες συνέπειες για την υγεία των κατοίκων. Στο βωμό της Ολυμπιάδας καταστρέφεται ο υδροβιότοπος του Σχοινιά, μια από τις ελάχιστες εστίες πράσινου για τους κατοίκους της πρωτεύουσας, καταπατούνται οι ελεύθεροι χώροι στις πόλεις και κλείνονται τα πάρκα (όπως στο Φιλοπάππου ή στο Πεδίον του Άρεως). Όσες δασικές εκτάσεις δεν έχουν καταπατηθεί στο βωμό της «τουριστικής ανάπτυξης», τώρα ετοιμάζονται να θυσιαστούν στο βωμό της Ολυμπιακής φιλοξενίας (δηλαδή των ξενοδοχείων που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια σε ολόκληρη τη χώρα). Οι δρόμοι της Αθήνας έχουν γεμίσει με σκοτωμένα αδέσποτα, μετά τη συντονισμένη κίνηση του Αθήνα-2004 και των δήμων για την «αναμόρφωση» των πόλεων. 4. Με ξεκίνημα τους Ολυμπιακούς προσπαθούν να μας πείσουν να δουλέψουμε εθελοντικά για τα δικά τους κέρδη. Την στιγμή που υπογράφονται συμβάσεις δισεκατομμυρίων με τους διάφορους χορηγούς· τη στιγμή που οι χρυσοπληρωμένοι κηφήνες της Οργανωτικής Επιτροπής Αθήνα 2004 βγάζουν σε μια μέρα τόσα, όσα η πλειοψηφία των εργαζόμενων με το ζόρι βγάζει σε ένα μήνα· την ίδια στιγμή, οι ίδιοι χρυσοπληρωμένοι αργόμισθοι και οι διάφοροι καλά αμειβόμενοι προπαγανδιστές τους μας καλούν να δηλώσουμε εθελοντές, λένε ότι ο εθελοντισμός σημαίνει ευγενή άμιλλα, αλληλεγγύη και συνεργασία των πολιτών για ένα μεγάλο έργο «εθνικής» σημασίας. Στην πραγματικότητα, όμως, ο εθελοντισμός σημαίνει μείωση του κόστους των αγώνων και παραμύθιασμα ότι η κοινωνία συμμετέχει στην οργάνωση του εμπορικού «υπερθεάματος». Εθελοντισμός, όμως, δεν είναι παρά η εκπαίδευση στην ανεργία, στην απλήρωτη εργασία, στην ανυπαρξία ασφάλισης, στην αναλωσιμότητα, στην υποταγή, στην εξαφάνιση του ελεύθερου χρόνου. Είναι η προετοιμασία για τον ελαστικό υπάκουο εργαζόμενο που μια ζωή θα τρέχει στο κυνήγι προσόντων για μια προσωρινή εργασία. Η ΝΕΑ ΜΕΓΑΛΗ «ΕΘΝΙΚΗ ΙΔΕΑ» ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΑΣ! Η διεξαγωγή της Ολυμπιάδας τείνει να εμφανίζεται ως το νέο μεγάλο όραμα για την Ελλάδα. Τα «οράματα» αυτά τα έχουν ήδη πληρώσει ακριβά οι εργαζόμενοι. Το «όραμα» της ένταξης στο ευρώ το πληρώνουμε με την καθημερινή ακρίβεια και την καθήλωση των μισθών. Το νέο «όραμα» της Ολυμπιάδας το πληρώνουν οι εργαζόμενοι στα Ολυμπιακά έργα με τα εργατικά ατυχήματα και τις απλήρωτες υπερωρίες, το πληρώνουμε όλοι με τα κονδύλια που κατασπαταλιούνται για αμφίβολης σημασίας έργα αντί να διοχετευτούν στις πραγματικές ανάγκες των σχολείων, των νοσοκομείων, των ανέργων, των συνταξιούχων. Οι εργαζόμενοι και η νεολαία δεν έχουν τίποτε να κερδίσουν από τη διοργάνωση της Ολυμπιάδας. Είναι πρόκληση να μας παρουσιάζουν ως «δώρο» της Ολυμπιάδας τα έργα για τα οποία πληρώνουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι! Είναι πρόκληση να παρουσιάζονται ως «αναγκαία» έργα τα οποία δεν αποφάσισε η κοινωνία και δεν θα έχουν καμιά χρησιμότητα για τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Είναι πρόκληση να μας ζητούν όλο και περισσότερες θυσίες, την ίδια στιγμή που τα κέρδη των επιχειρήσεων αυξάνονται καθημερινά. Καμιά υποστολή των κοινωνικών αγώνων! Με σημαία τους Ολυμπιακούς, απειλούν να γίνουν πράξη όλες οι αντιδραστικές ιδέες της πολιτικής που από κοινού στηρίζουν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και η ΕΕ, από την ανταγωνιστικότητα ως την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, όλα αυτά που λεηλατούν την καθημερινότητα, τα δικαιώματα, τον ελεύθερο χρόνο και το εισόδημά μας, όλα αυτά που υποθηκεύουν το περιβάλλον, τις ανάγκες και το μέλλον μας. Όλα αυτά που υλοποιεί το ΠΑΣΟΚ, που χειροκροτεί ο ΣΕΒ, που θέλει να διαχειριστεί η ΝΔ, που δεν αντιπαλεύουν η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ. Όλα αυτά στα οποία δεν μπορεί να πάει κόντρα η αριστερά των ΚΚΕ και ΣΥΝ που υποδέχεται στα κεντρικά της γραφεία την Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη, υπογράφοντας τη δική τους «Ολυμπιακή εκεχειρία». Είναι η ώρα μέσα από τη συλλογική δράση, μέσα από σωματεία και συλλόγους, σχήματα και κινήσεις της μαζικής πάλης, μέσα από κάθε δρόμο που περνάει ο αγώνας, η συσπείρωση και η έκφραση των εργαζόμενων και της νεολαίας, της κοινωνικής πλειοψηφίας να αντισταθούμε στις αλλαγές που φέρνει η Ολυμπιάδα. Είναι η ώρα της ενημέρωσης, της αποκάλυψης, αλλά και της πρωτοβουλίας. Όπως δείξαμε και τον Ιούνη του 2003 στη Θεσσαλονίκη, μπορούμε να φέρουμε τις κοινωνικές ανάγκες και τα δικαιώματα της πλειοψηφίας στο προσκήνιο. ΑΓΩΝΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ – ΟΧΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ  Όχι άλλο αίμα εργατών για την Ολυμπιάδα των πολυεθνικών  Όχι στις «έκτακτες συνθήκες» εργασίας με αφορμή την Ολυμπιάδα. Καμιά αλλαγή στο ωράριο, τις εργασιακές σχέσεις,  Κανένας νέος, κανένας εργαζόμενος εθελοντής. Ούτε μια ώρα απλήρωτη εργασία.  Καμιά ανοχή στην καταστροφή του περιβάλλοντος  Κανένας συμβιβασμός για τα δημοκρατικά δικαιώματα. Καμιά καταπάτηση συνδικαλιστικών ελευθεριών. ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΓΩΝΑ AΪTH O Aριστίντ φυγάς στο εξωτερικό Aντάρτες και HΠA στο Πορτ O Πρενς Συνοδευόμενος από 70 ένοπλους άνδρες, ο Γκι Φιλίπ, αρχηγός των ανταρτών μπήκε στην πρωτεύουσα της Aϊτής Πορτ O Πρενς, την Δευτέρα 1 Mαρτίου. Mαζί του όμως μπήκαν και 300 αμερικανοί στρατιώτες που κατέλαβαν στρατηγικά μέρη και το αεροδρόμιο. Eίναι οι προπομποί μιας μεγαλύτερης ιμπεριαλιστικής στρατιωτικής δύναμης, ύστερα από συμφωνία των HΠA με τη Γαλλία. Tην προηγουμένη μέρα (Kυριακή), ο πρόεδρος της Aϊτής Ζαν- Μπερτράντ Αριστίντ είχε παραιτηθεί και διαφύγει στο εξωτερικό. O Aριστίντ αναγκάστηκε να παραιτηθεί όταν οι Hνωμένες Πολιτείες απέσυραν την υποστήριξή τους προς το πρόσωπό του. Aπό το εξωτερικό κατηγόρησε τις HΠA, τους πρώην προστάτες του, για πραξικόπημα. Kαταγγελίες Αριστίντ Μιλώντας στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CNN από τη Δημοκρατία της Κεντρικής Αφρικής όπου βρίσκεται, ο Αριστίντ δήλωσε ότι υποχρεώθηκε σε φυγή. «Παρά τις διαπραγματεύσεις που είχαμε, ώστε να αποτραπεί μια αιματοχυσία, υποχρεωθήκαμε να φύγουμε και να περάσουμε είκοσι ώρες σε ένα αμερικανικό αεροπλάνο, δίχως να γνωρίζουμε πού πηγαίνουμε. Μόλις είκοσι λεπτά πριν προσγειωθούμε μάς είπαν ότι θα προσγειωθούμε στην Κεντρική Αφρική», κατήγγειλε. Αν και ο παραιτηθείς πρόεδρος απέφυγε να απαντήσει στην ερώτηση εάν απήχθη από τις αμερικανικές δυνάμεις ασφαλείας, στις ΗΠΑ έχει προκληθεί έντονη αντιδικία για το θέμα και υποστηρικτές του πρώην προέδρου της Aϊτής ζητούν τη διεξαγωγή έρευνας σχετικά με τον ρόλο της CIA στην εξέγερση που οδήγησε στην πτώση του Αριστίντ. Η κυβέρνηση δια του υπουργού Εξωτερικών, Κόλιν Πάουελ, αντέκρουσε ως «εξοργιστικές» κατηγορίες, ενώ ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Σκοτ Μακλέλαν, δήλωσε ότι οι θεωρίες συνωμοσίας δε βοηθούν το λαό της Αϊτής να στραφεί στο μέλλον. «Ενεργήσαμε για την προστασία του κ. Αριστίντ και της οικογένειάς του. Η παραίτηση ήταν απόφαση του ιδίου και έχει ήδη εξηγήσει τους λόγους", είπε ο κ. Μακλέλαν.Έτσι κι αλλιώς, ο ρόλος της CIA, και των στρατιωτικών δυνάμεων του αμερικανικού ιμπεριαλισμού ήταν καθοριστικός για την ανατροπή του Aριστίντ. Στο μεταξύ ο Γκι Φιλίπ αυτοτιτλοφορήθηκε αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων της μικρής χώρας. Kατά την είσοδό του στην πρωτεύουσα η πρώτη στάση του ήταν το αστυνομικό τμήμα της Πορτ O Πρενς, γιατί όπως είπε θέλει να συνεργαστεί με την αστυνομία και με τις ειρηνευτικές δυνάμεις για να επαναφέρει την τάξη στη χώρα. Oι Αμερικανοί πεζοναύτες έφτασαν στην Αϊτή για να αποκαταστήσουν, όπως είπαν, την τάξη μετά την παραίτηση και φυγή στο εξωτερικό του προέδρου Ζαν- Μπερτράντ Αριστίντ. Οι αμερικανικές δυνάμεις θα ηγηθούν μιας μεγαλύτερης πολυεθνικής δύναμης στην οποία θα συμμετέχουν στρατεύματα από την Γαλλία και τον Καναδά. Ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας, Ντόναλντ Ράμσφλεντ, είπε ότι οι ΗΠΑ αποστέλλουν 1500 έως 2000 στρατιώτες για να συμμετάσχουν σε μια ειρηνευτική δύναμη περίπου πέντε χιλιάδων στρατιωτών. Ο Λευκός Οίκος χαρακτήρισε «ανοησίες» τις φήμες που ήθελαν τους Αμερικανούς πεζοναύτες να αναγκάζουν σε φυγή τον κ. Αριστίντ. Σχολιάζοντας την ανάπτυξη των Αμερικανών στρατιωτών στην Αϊτή, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Κόλιν Πάουελ, είπε: «Δεν νομίζω ότι θα σημειωθούν μεγάλες μάχες, όμως οι στρατιώτες μας πρέπει να είναι προετοιμασμένοι γι’ αυτές». Οι Αμερικανοί πεζοναύτες έχουν ήδη στήσει ένα διοικητικό κέντρο στην αίθουσα επισήμων του αεροδρομίου. Μετά τις αμερικανικές δυνάμεις, στο Πορτ O Πρενς κατέφθασε και ο προπομπός των γαλλικών δυνάμεων, ενώ στο νησί ήδη βρίσκεται μικρός αριθμός στρατιωτών. επίλεκτων καναδών Στην Αϊτή αναμένεται να φθάσει τις επόμενες ημέρες και «ομάδα αξιολόγησης» των Ηνωμένων Εθνών. Επιβεβαιώθηκε στο μεταξύ ότι ο ανατραπείς πρόεδρο Αριστίντ έφτασε στην Μπανγκί, πρωτεύουσα της Δημοκρατίας της Κεντρικής Αφρικής. Όπως αναφέρεται, τελικός προορισμός του πρώην προέδρου της Αϊτής είναι η Νότια Αφρική. Ο Ζαν Μπερτράν Αριστίντ έγινε ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος της Αϊτής το 1990, καταγγέλλοντας το τυραννικό καθεστώς του προκατόχου του δικτάτορα Ζαν Κλοντ Ντιβαλιέ. Tο καθεστώς του Nτιβαλιέ είχε ανατραπεί ύστερα από λαϊκή εξέγερση. Aρχικά, ο Aριστίντ είχε την υποστήριξη των HΠA. Σύντομα το καθεστώς του χρεοκόπησε ανίκανο να αντιμετωπίσει τα προβλήματα. Για να παραμείνει στην εξουσία άρχισε να απαγορεύει τις διαδηλώσεις και την κριτική εναντίον του. Kατηγορείται ότι νόθευσε τις εκλογές του 2000, προκαλώντας την ένοπλη αντίδραση αντιπολιτευτικών δυνάμεων. Όχι στην επέμβαση ιμπεριαλιστική στρατιωτική [Tο παρακάτω κείμενο είναι από το COMBAT OUVRIER από τη Mαρτινίκα και Γουαδελούπη, ομάδας συμπαθούσας της γαλλικής τροτσκιστικής Lutte ouvrier.] Tη στιγμή που γράφουμε τα γεγονότα στην Aϊτή έχουν δημιουργήσει μια νέα κατάσταση, καθώς πρακτικά η χώρα έχει διαιρεθεί στα δύο ανάμεσα στο Βορρά, που ελέγχεται από τις ένοπλες δυνάμεις του πρώην κανιβαλικού στρατού, ο οποίος καταφανώς επανενώθηκε σήμερα από πρώην στρατιωτικούς και παραστρατιωτικούς που είχαν διαπράξει το πραξικόπημα το 1994. Πολυάριθμες πόλεις της κεντρικής και της βόρειας Αϊτής βρίσκονται στα χέρια των «επαναστατών» που ονομάζουν τους εαυτούς τους «Μέτωπο Απελευθέρωσης των Αρτιβονιτών;;;». Και αυτοί απειλούν να προελάσουν στο Πορτ ο Πρενς. Γι αυτό το λόγο αυτή η απειλή αναπτύσσεται πολύ περισσότερο από μια απλή εξέγερση ένοπλων συμμοριών, παρόλο που οι μεγάλες δυνάμεις θα ήθελαν πολύ να διατηρήσουν στην εξουσία τον Αριστίντ, στο όνομα της τάξης, της νομιμότητας (την οποία ωστόσο οι ίδιοι δεν την σέβονται και πάρα πολύ: βλ. την ψεύτικη δικαίωση της αμερικάνικης εισβολής στο Ιράκ). Αυτή τη φορά όμως πρόκειται για την δική τους «τάξη». Αν αφήσουν την κατάσταση στην Αϊτή να εξελιχθεί, ριψοκινδυνεύουν την δημιουργία μιας κατάστασης ανεξέλεγκτης στην πόρτα των ίδιων των ΗΠΑ, με ανυπολόγιστες συνέπειες, με πρώτη αυτή που έχει ήδη αρχίσει να παρατηρείται, την άφιξη εκατοντάδων ή και χιλιάδων «αθλίων» που φεύγουν από την Αϊτή εξαιτίας της βίαιης επιβάρυνσης της κατάστασης. Τα καινούρια δεδομένα, όπως η άφιξη ενισχύσεων για τους αντάρτες του Ζοβαϊν, των πρώην πουτσιστών του 1991, η κατάληψη μιας μεγάλης πόλης όπως η Ινς και ο έλεγχος στην πράξη του Σαιντ-Μαρκ, ενός λιμανιού στο οποίο καταφθάνουν εμπορεύματα, πετρελαϊκά προϊόντα και ναρκωτικά θα προκαλέσουν κατά πάσα πιθανότητα την επέμβαση των διεθνών δυνάμεων για να εμποδίσουν την βίαιη ανατροπή του καθεστώτος του Αριστίντ. Αν το κάνουν όμως αυτό, ο Αριστίντ και πάλι θα «πέσει», καθώς θα μετατραπεί σε μια μαριονέτα τους, χωρίς δύναμη. Παρόλα αυτά μπορούμε να θέσουμε την ερώτηση: η απειλή αυτών των πρώην πουτσιστών (πραξικοπηματιών) δεν θα αναζωογονήσει τη θέληση των φτωχών μαζών να αντισταθούν στους εχθρούς και τους δολοφόνους του 1994; Αλλά κατά πάσα πιθανότητα είναι πολύ αργά για μια τέτοια αντίδραση από έναν λαό που απογοητεύτηκε, συνεθλίβη το 1991, εξαπατήθηκε εκ νέου από τον Αριστίντ το 1994 και το 2000, οπότε και επανεκλέγη, από έναν λαό που βρίσκεται κάτω από την πίεση επιχορηγούμενων αλητών, οι οποίοι κυνικά χρησιμοποιήθηκαν από τον Αριστίντ. Δυστυχώς, υπάρχουν πολύ λίγες ελπίδες ότι θα αφυπνιστεί στον πληθυσμό ένα ένστικτο αυτοπροστασίας ενάντιας στου πρώην πουτσιστές, που συνδέονται με τους χούλιγκαν του Ζοναϊβ. Όλοι αυτοί οι τύποι είναι επίσης θανάσιμοι εχθροί του πληθυσμού. Είναι λαθρέμποροι και μαφιόζοι, που δεν πολεμούν για κανένα ιδανικό, για καμία πολιτική αλλαγή, αλλά πολύ απλά για να διατηρήσουν τις μίζες στο φέουδό τους από το εμπόριο ναρκωτικών και των διαφόρων άλλων αγαθών που παραδίδονται στο λιμάνι του Σαιντ-Μαρκ και στο Ζοναϊβ. Ποιος θα ξεσηκωθεί για να υπερασπιστεί το καθεστώτος του αρχιδιεφθαρμένου Αριστίντ; Κανείς, εκτός από μια «στρατιωτική αποστολή» του ΟΗΕ, αν οι Αμερικάνοι το επιτρέψουν, ή/και της Γαλλίας που δια στόματος του Ντομινίκ ντε Βιλλεπέν, του γάλλου υπουργού εξωτερικών, ήδη προσέφερε τις καλές της υπηρεσίες. Πρότεινε δηλαδή να γίνουν οι λεγόμενες γαλλικές Αντίλλες βάση για την έναρξη μιας τέτοιας επέμβασης. Η πρόταση του Βιλλεπέν ήταν εκτός των άλλων αρκετά διφορούμενη, καθώς εκουσίως συνέχεε την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας και την παροχή τεχνικής και οικονομικής βοήθειας με την στρατιωτική επέμβαση! Θα δούμε σύντομα αν οι εντολοδόχοι αμερικάνοι προτιμούν να αφήσουν αυτόν τον ρόλο στην Γαλλία και να παραιτηθούν από το «αϊτινό ζήτημα» ή να κανονίσουν το πρόβλημα που προέκυψε στην αυλή του σπιτιού τους μόνοι τους. Εδώ και 48 χρόνια ένας λαός καταπιέζεται, συντρίβεται και δεινοπαθεί κάτω από την μπότα πολιτικών ή στρατιωτικών δικτατοριών. Εδώ και 48 χρόνια οι κάτοικοι της Αϊτής έχουν περάσει από macoutes?????? από στρατιωτικούς και μετά από τις χίμαιρες του Αριστίντ. Σήμερα, επαπειλούνται από τον, σωστά επονομαζόμενο, «στρατό των κανιβάλων» του Ζοναϊβ. Οι μεγάλες δυνάμεις λοιπόν, και κυρίως η Γαλλία και οι ΗΠΑ, που κλείνουν τα μάτια ή που θέλουν να το παίξουν διαιτητές, έχουν από την πλευρά τους πολύ μεγάλη ευθύνη σε αυτήν την κατάσταση. Πρέπει να καταλάβουμε ότι ιστορικά έχουν απαιτήσει πολύ μεγάλη πληρωμή για το θράσος των πρώην μαύρων σκλάβων της Αϊτής, που πρώτα απελευθερώθηκαν οι ίδιοι από τη σκλαβιά τους και μετά μάλιστα νίκησαν τα δυτικά στρατεύματα (γαλλικά) που αποβιβάστηκαν στα εδάφη τους. Απαίτησαν πολύ μεγάλη πληρωμή σε όλον τον 19ο και 20ο αι. την τόλμη τους να διακηρύξουν την πρώτη μαύρη δημοκρατία. Έπρεπε οι Αϊτινοί να ζήσουν μέσα σε αυταρχία, υπό επιτήρηση, αποκομμένοι από έναν κόσμο, όπου για πολλές δεκαετίες εξακολούθησε να ισχύει το καθεστώς δουλείας (ΗΠΑ: κατάργηση δουλείας το 1865!) μέσα σε μια γυάλα. Μέσα από αυτές τις συνθήκες γεννήθηκαν τα διάφορα δικτατορικά καθεστώτα που καταπιέζουν τον ίδιο τους το λαό εδώ και δύο αιώνες, με τις ευλογίες του μεγάλου γείτονα, υπό τον όρο ότι θα επικρατεί τάξη στην αυλή τους και η δυστυχία θα περιορίζεται στο εσωτερικό της Αϊτής. Αϊτή: Ο φτωχός πληθυσμός θύμα του πολέμου συμμοριών Οι Αμερικάνοι ακτοφύλακες έχουν διακηρύξει ότι βρίσκονται σε διαρκή επιφυλακή και ότι η βάση του Γκουαντανάμο στην Κούβα είναι έτοιμη να υποδεχτεί εκατοντάδες «ανθρώπους σε βάρκες». Προσπαθούν επίσης να αποθαρρύνουν με κάθε δυνατό τρόπο αυτούς που θα δοκιμάσουν να εγκαταλείψουν την Αϊτή. Οι φτωχοί για άλλη μια φορά βλέπουν τους θαλάσσιους δρόμους σαν διέξοδο από την κατάσταση που έχει γίνει ανυπόφορη. Έχουν εγκλωβιστεί ανάμεσα στις ένοπλες εξεγερμένες συμμορίες και στις αστυνομικές δυνάμεις του προέδρου Αριστίντ από την μια μεριά και στην αντιπολίτευση από την άλλη, που αποτελείται από πολιτικούς που δεν ενδιαφέρονται παρά για να πάρουν την εξουσία. Οι «επαναστάτες», αυτοί οι παλιοί ονειροπόλοι που τώρα έχουν στρέψει τα όπλα τους ενάντια στον παλιό αφέντη τους τον Αριστίντ, έχουν λάβει την υποστήριξη του Λουι-Ζοντέλ Σαμπλαίν και του πρώην επιτρόπου Γκι Φιλίπ, πρώην πουτσιστών στην υπηρεσία το Ραούλ Σεντρά και του Τότο Κονστάντ. Και οι δύο αυτοί επέστρεψαν στην Αϊτή ενώ ήταν εξόριστοι στην γειτονική Δομινικανή Δημοκρατία, με σκοπό, μεταξύ άλλων, να επιτεθούν στο Πορτ O Πρενς. Εν τω μεταξύ, το «Μέτωπο για την Αντίσταση των Αρτιβονιτών», , επιτίθενται στον πληθυσμό της ζώνης που γειτονεύει με αυτήν του Ζοναϊβ στον Σαιντ Μαρκ, και ξεχύνονται στο κεντρικό οροπέδιο της χώρας, το οποίο καταληστεύουν καθώς βρίσκεται στο επίκεντρο των αντιπαραθέσεων. Στις ζώνες της χώρας όπου οι άνθρωποι του Αριστίντ ελέγχουν την κατάσταση, όπως στο δυτικό διαμέρισμα ή στο Πορτ-Πρινς οι κάτοικοι βρίσκονται υπό διαρκή απειλή. Στις 15 Δεκέμβρη μια διαδήλωση από την Ενωμένη Αντιπολίτευση μπλοκαρίστηκε σε ένα δρόμο του Δελμάς από τους «επαναστάτες» με την βοήθεια των αστυνομικών δυνάμεων που έριξαν δακρυγόνα. Δηλώνοντας την συμπαράστασή του στον πληθυσμό του Βορρά που απαιτεί την αποχώρηση του Αριστίντ, ο εργοδότης Αντρε Απαιντ, συνεργάτης στην Ομάδα των 184, πήρε αποστάσεις από το ένοπλο κίνημα του Ζοναϊβ. Yπενθύμισε τον «ειρηνικό χαρακτήρα των αντί-Λαβαλας». Αυτόν τον πασιφισμό οι εργοδότες δεν τον εφαρμόζουν στις επιχειρήσεις τους όπου συνεχίζουν να εκμεταλλεύονται τους εργάτες για τον μηδαμινό μισθό των 76 γκουρντ, λιγότερο δηλαδή από 2 ευρώ, για ένα 8ωρο, ενώ οι εργάτες απολύονται για τον παραμικρό πολιτικό υπαινιγμό. Οι μαυραγορίτες με μεγάλη ευκολία ανταλλάσσουν στην αγορά 1 ευρώ με 59 γκούρντ. Αυτή η κατάσταση αντιπαράθεσης και αταξίας ευνοεί και κάθε είδους εκβιασμό. Οι τιμές των βασικών τροφίμων έχουν πάρει φωτιά, οι δημόσιες συγκοινωνίες δεν υπάρχουν πλέον, το φωτιστικό πετρέλαιο έχει γίνει ένα σπάνιο προνόμιο, οι επιθέσεις πολλαπλασιάζονται, οι κάτοικοι βρίσκονται στο έλεος του πρώτου χαμάλη κάθε στρατού. Στο προάστια του Βορρά, στα οποία η πρόσβαση έχει αποκοπεί στο Ζοναϊβ, η επισφαλής κατάσταση έχει γίνει καταστροφική για τον φτωχό πληθυσμό. Οι μάχες που διεξάγουν ο Αριστίντ και οι δυνάμεις καταστολής δεν έχουν στόχο παρά να προσκολληθούν στην εξουσία, όμως εγκαταλείπονται από αυτούς που νοιώθουν τον άνεμο να γυρίζει. Οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ, της Γαλλίας και του Καναδά ζήτησαν από τους υπηκόους τους να εγκαταλείψουν την Αϊτή. Καθώς οι προνομιούχοι εγκαταλείπουν την χώρα, οι μπουρζουάδες του Σαιντ Ντομινίκ, των ΗΠΑ και του Καναδά φτιάχνουν μια ζώνη ασφαλείας για να αποτρέψουν την φυγή των φτωχών από την χώρα. 10/03/2004 ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ Νατοϊκή διακυβέρνηση στην ολυμπιακή άσκηση Οι αγώνες είναι μπροστά μας. Αρχίζουν αμέσως, χωρίς αναβολή, χωρίς περιόδους χάριτος στη νέα αντιδραστική κυβέρνηση. Να δώσουμε το μαχητικό μας παρόν όλοι, πρώτα απ’ όλα, στην διαδήλωση ενάντια στην αμερικανονατοική άσκηση ασφάλειας των Ολυμπιακών αγώνων στις 11 Μαρτίου, στο διεθνές αντιπολεμικό συλλαλητήριο της 20ης Μαρτίου και στην απεργιακή κινητοποίηση στο τέλος του μήνα. Να ετοιμάσουμε τις μάχες μας για την υπεράσπιση όλων των κοινωνικών και δημοκρατικών κεκτημένων, για την αποφαστική τους διεύρυνση. Να δώσουμε ξανά το παρόν και στη μάχη των Ευρωεκλογών του Ιουνίου 2004 με ένα επαναστατικό πρόγραμμα ρήξης και ανατροπής με την κυβέρνηση, την ιμπεριαλιστική Ε.Ε., για τη σοσιαλιστική ενοποίηση από τα κάτω στην περιοχή, στα Βαλκάνια, την Ευρώπη, τον κόσμο. Να παλέψουμε σε όλα τα μέτωπα για το παρόν και το μέλλον του κομμουνισμού. ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ Για όσους δεν το έχουν αντιληφθεί, οι εκλογές της Κυριακής διεξήχθησαν με την παρουσία ειδικών αμερικανικών και νατοϊκών στρατιωτικών δυνάμεων που θα πραγματοποιήσουν άσκηση για την «ασφάλεια» των αθλητών κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων. Οι κινήσεις και οι πρωτοβουλίες που αντιτίθενται στην Ολυμπιάδα, η Πρωτοβουλία Αγώνα, οι αριστερές κινήσεις πόλης και εργατικές συσπειρώσεις, η Καμπάνια Αντί-2004, το Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ, οι Λαϊκές Αγωνιστικές Κινήσεις και η Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας οργανώνουν την άμεση απάντηση καλώντας σε διαδήλωση την Πέμπτη 11 Μαρτίου στις 6:30 μμ στη Βουλή (Λεωφόρος Αμαλίας) και πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία. Η προγραμματισμένη ελληνοαμερικανική και νατοϊκή άσκηση έρχεται να ρίξει και το τελευταίο φύλλο συκής της νέας «Μεγάλης Ιδέας». Η Ολυμπιάδα φοράει τα χρώματα του πολέμου. Η άσκηση θα διαρκέσει 20 ημέρες και θα πραγματοποιηθεί με τη συμμετοχή ελληνικών και αμερικανικών δυνάμεων καθώς και ειδικών παρατηρητών από την Ολυμπιακή Συμβουλευτική Ομάδα (ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία, Αυστραλία, Ισραήλ). Σύμφωνα με τον υπουργό Δημόσιας Τάξης, Γ. Φλωρίδη, η άσκηση θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο των αστυνομικών συμφωνιών συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ, ενώ η εμπλοκή των ένοπλων δυνάμεων εντάσσεται στο πλαίσιο των συμφωνιών του ΝΑΤΟ. Η Αθήνα μετατρέπεται σε πραγματικό πεδίο μάχης. Τουλάχιστον 45.000 ένοπλοι θα παραταχτούν για την «ασφάλειά» μας κατά τη διάρκεια των αγώνων: αστυνομία, λιμενικό κι ο στρατός με την «Ολυμπιακή Μεραρχία». Η στρατιά αυτή θα είναι εξοπλισμένη με τα πιο σύγχρονα όπλα και μέσα παρακολούθησης και καταστολής. Για πρώτη φορά σε αστικό περιβάλλον θα εφαρμοστεί έλεγχος τύπου πεδίου μάχης σαν αυτόν που εφαρμόζεται στις πολεμικές επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν και το Ιράκ. Ο έλεγχος αυτός συνίσταται στην πλήρη ψηφιοποίηση του πεδίου μάχης και βασίζεται στο σύστημα C4I (Command - Διοίκηση, Control - Έλεγχος, Communications Επικοινωνίες, Computers - Υπολογιστές, Intelligence - Πληροφορίες). Το σύστημα έχει ως σκοπό τη συλλογή και την ηλεκτρονική επεξεργασία πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο. Περίπου 1.550 κάμερες ήχου και εικόνας στήνονται σε όλες τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις, στους οδικούς άξονες, το αεροδρόμιο, το λιμάνι του Πειραιά, στους σιδηροδρομικούς σταθμούς, τα ολυμπιακά ξενοδοχεία κ.α. Οι «έξυπνες» κάμερες, με δυνατότητα περιστροφής, θα μεταφέρουν εικόνα και ήχο στο κέντρο επιχειρήσεων. Η τεχνολογία τους, θα επιτρέπει να αναγνωρίζουν και να αποκωδικοποιούν θορύβους ώστε άμεσα να στρέφονται στην κατεύθυνση ενδιαφέροντος και να εστιάζουν σε αυτή. Παράλληλα θα υπάρχουν κινητές μονάδες συλλογής πληροφοριών, δηλαδή αστυνομικοί εξοπλισμένοι με κάμερες ηλεκτρονικούς υπολογιστές, που θα στέλνουν πληροφορίες στο επιχειρησιακό κέντρο το οποίο θα είναι εγκατεστημένο στη ΓΑΔΑ. Η επεξεργασία αυτών των πληροφοριών θα γίνεται με τη συνδρομή του συστήματος TETRA. Υπερεξελιγμένα προγράμματα θα αναλύουν εικόνες, θα εντοπίζουν πρόσωπα και θα παρέχουν στις δυνάμεις καταστολής την απαραίτητη πληροφόρηση για την άμεση - και αποτελεσματική γι' αυτές - επέμβασή τους. Η μεγάλη άσκηση που θα αρχίσει μέσα στην εβδομάδα, είναι μία από τις πολλές που έχουν γίνει μέχρι σήμερα προκειμένου να επιτευχθεί ο μέγιστος συντονισμός και το μάξιμουμ της αποδοτικότητας της ολυμπιακής πολεμικής μηχανής. Η Διεύθυνση Ασφάλειας Ολυμπιακών Αγώνων (ΔΑΟΑ), έχει διοργανώσει ως τώρα τουλάχιστον έξι ασκήσεις παντός τύπου. Ασκήσεις επί χάρτου όπως ο «Γόρδιος Δεσμός 2002» ή σαν αυτή που πραγματοποιήθηκε το Νοέμβριο του 2003 στη Γερμανία. Είχαμε όμως και πραγματικές ασκήσεις όπως η διακλαδική «Λερναία Yδρα 2003» και η πρόσφατη «Μπλε Οδύσσεια 2004». Στην τελευταία άσκηση - ενδεικτική για το τι μας περιμένει στη συνέχεια - συμμετείχαν μεταξύ άλλων η Ελληνική Αστυνομία, το Λιμενικό Σώμα, η ΕΥΠ, οι Ένοπλες Δυνάμεις, η Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας και στελέχη του Αθήνα 2004. Σαν παρατηρητές συμμετείχαν εκπρόσωποι των χωρών της Ολυμπιακής Συμβουλευτικής Ομάδας, αλλά και της Ρωσίας, της Ιαπωνίας, και της Ολλανδίας, μέλος της ΔΟΕ και εκπρόσωποι χορηγών των Ολυμπιακών Αγώνων. Απ’ όλα είχε το τρομοσενάριο: Χημικές, βιολογικές, ραδιολογικές και πυρηνικές απειλές, έκρηξη, ομηρία σε ιστιοφόρο κ.λπ. Τα ΕΚΑΜ και η Μονάδα Υποβρυχίων Αποστολών (ΜΥΑ) του Λιμενικού μεγαλούργησαν. Όλα αυτά υποτίθεται ότι γίνονται για την ασφάλειά μας και στοχεύουν τους πάσης φύσεως «τρομοκράτες» που μας απειλούν. Στην πραγματικότητα στοχεύουν στη δημιουργία και την εμπέδωση κλίματος τρομοϋστερίας. Καλλιεργείται ένα κλίμα ανάλογο με αυτό που επικράτησε στις ΗΠΑ μετά την 11η Σεπτέμβρη 2001, όπου ο κάθε πολίτης πρέπει να νοιώθει το φόβο του αόρατου τρομοκράτη και της «ασύμμετρης απειλής» σε τέτοιο βαθμό ώστε να εθίζεται στην αστυνόμευση και τον ηλεκτρονικό χαφιεδισμό αλλά και να τα εκλαμβάνει ως αναγκαία παράμετρο της καθημερινότητάς του. Το ιδεολογικό στίγμα του εγχειρήματος το δίνει ο ίδιος ο πρόεδρος της ΔΟΕ Ζακ Ρογκ: «Αν σήμερα, ταξιδέψει κάποιος με αεροπλάνο οπουδήποτε στον κόσμο, θα υποβληθεί σε ελέγχους ασφαλείας, ελέγχους ασφαλείας και πάλι ελέγχους ασφαλείας. Όλοι τους αποδέχονται...» Με το πρόσχημα της ασφάλειας, τα μέτρα και οι ασκήσεις στρέφονται ενάντια στον ίδιο τον πολίτη' οι κάμερες και οι ρομποκόπ με τους υπολογιστές, συνεπικουρούμενοι από την ηλεκτρονική εποπτεία σε αεροδρόμια τράπεζες - μέσω των καρτών - και τις τηλεπικοινωνίες θα είναι σε θέση να καταγράφουν με λεπτομέρεια τη ζωή του. Ειδικότερα αυτά τα μέτρα κι οι ασκήσεις στοχεύουν τον πολίτη που θα θελήσει να αμφισβητήσει με τον οποιονδήποτε τρόπο το ολυμπιακό αίσχος. Για να το πούμε ωμά: Αν κάποιος επιχειρήσει να αναγράψει αντιολυμπιακό σύνθημα στη μαραθώνια διαδρομή ή να σηκώσει πανό για τους νεκρούς εργάτες της ολυμπιακής εποποιίας, αυτό θα προκαλέσει την επέμβαση των δυνάμεων καταστολής σε πραγματικό χρόνο. Το σενάριο αν και υποθετικό είναι τελείως ρεαλιστικό. Εξ άλλου τα δόγματα της ολικής ασφάλειας, της μηδενικής ανοχής και της πρόληψης της τρομοκρατίας θεωρούν τον αντιολυμπιακό ακτιβιστή εκκολαπτόμενο τρομοκράτη. Η πολεμική αυτή μηχανή είναι η μεγαλύτερη και ακριβότερη που στήθηκε ποτέ μπροστά σε Ολυμπιάδα και θα μείνει προίκα στους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους. Για του λόγου το αληθές, αντιγράφουμε από την ιστοσελίδα του υπουργείου Δημόσιας Τάξης: «Με τη λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, η Ελληνική Αστυνομία θα διαθέτει άρτια εκπαιδευμένο προσωπικό, με πλούσια εμπειρία και με ό,τι πιο σύγχρονο υπάρχει σήμερα, από πλευράς τεχνολογίας. Το ποσό που επενδύεται για την ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, είναι της τάξεως του ενός δισ. ευρώ, δηλαδή το μεγαλύτερο ποσό που έχει επενδυθεί ποτέ στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων». Με λίγα λόγια η ΕΛΑΣ θα έχει στη διάθεσή της ό,τι χρειάζεται για να εγκαταστήσει στη χώρα ένα Γκουαντανάμο ενάντια στα κινήματα. Η πολιτική αυτή βρίσκει τελείως σύμφωνους το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Όποια κυβέρνηση και να προκύψει από την κάλπη σήμερα θα τεθεί επικεφαλής της ολυμπιακής χούντας σε αγαστή συνεργασία με τους αμερικανούς και ευρωπαίους αρχιερείς της τρομολαγνείας. Οι ΗΠΑ, το «πρώτο βιολί» του πολεμικού καπιταλισμού, παίζουν κυριολεκτικά το ρόλο της λοκομοτίβας. Η Ολυμπιάδα είναι η ευκαιρία του ελληνικού καπιταλισμού να αποκτήσει τη δική του πολεμική και κατασταλτική μηχανή τόσο για να συμμετάσχει στις μελλοντικές κατ’ όνομα μόνο ειρηνευτικές αποστολές όσο και για να αντιμετωπίσει τον εσωτερικό εχθρό στο τοπίο των εκρηκτικών αντιθέσεων που γεννά ο ολοκληρωτικός καπιταλισμός. Η περιφρόνηση από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ των συνταγματικών κωλυμάτων για την πραγματοποίηση της άσκησης με την παρουσία αμερικανικών δυνάμεων, δεν αποτελεί δείγμα υποταγής και εξάρτησης της κυβέρνησης, αλλά προδίδει τη βιασύνη της και την ανυπομονησία της να εξασφαλίσει την ελληνική συμμετοχή στην πολεμική μηχανή των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ. Η τρομοϋστερία, οι εξοπλισμοί, οι τρομονόμοι, οι ευρωτρομονόμοι και τα αμερικανικά «δόγματα ασφαλείας» στήνουν ένα εφιαλτικό σκηνικό αναίρεσης των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των λαϊκών ελευθεριών. Ο κόσμος όμως του κινήματος οφείλει να δείξει έγκαιρα και δυναμικά ότι δεν ψαρώνει. Ακόμη και οι εμπνευστές αυτής της πολιτικής πειραματίζονται για τα όριά της. Η δική μας απάντηση θα τους δείξει ότι δεν θα πάνε μακριά. Η σιωπή γύρω από την Ολυμπιάδα της καταστολής έγινε πιο βαριά κατά την προεκλογική περίοδο. Οι αγωνιστές του ΜΕΡΑ και της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς με τη συμμετοχή τους στις γραμμές της Πρωτοβουλίας Αγώνα και των κινήσεων πόλης και εργατικών συσπειρώσεων συνέβαλαν στο να σπάσει η σιωπή. Η συντονισμένη και δυναμική συμμετοχή στη διαδήλωση στις 11ης Μάρτη θα είναι ο επόμενος σταθμός της αντιπαράθεσης με την ολυμπιακή χούντα. ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΜΠΟΥΡΑΣ Δημοσιεύεται και στο ΠΡΙΝ που κυκλοφορεί 11/03/2004 ΤΡΟΜΟ-ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ. ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΑΣ ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ ΧΙΛΙΑΔΩΝ! ΕΛΑΣ, ΕΥΠ και ξένες μυστικές υπηρεσίες χαφιεδίζουν παράνομα «Η αστική τάξη της χώρας μας δένεται πιο άμεσα στο ΝΑΤΟ και στη διεθνή εκστρατεία του κεφαλαίου». Με αφορμή τη χθεσινή τελετή Αφής της ολυμπιακής Φλόγας στην Αρχαία Ολυμπία, το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ δημοσιεύει ένα επίκαιρο άρθρο του συνεργάτη μας ΓΙΑΝΝΗ ΕΛΑΦΡΟΥ, το οποίο δημοσιεύεται και στο καινούργιο Φύλλο της εφημερίδας ΠΡΙΝ. «Η Φλόγα μας ενώνει τον κόσμο». Με το σύνθημα αυτό πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη (χθες) στην Αρχαία Ολυμπία η Αφή της Ολυμπιακής Φλόγας, η οποία θα ταξιδέψει για πρώτη φορά στις πέντε ηπείρους πριν επιστρέψει τον Ιούλιο επί ελληνικού εδάφους. Η τελετή άρχισε στις 12 το μεσημέρι, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, Κωστή Στεφανόπουλου, του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, της προέδρου της Βουλής Άννας Ψαρούδα Μπενάκη, του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ Γιώργου Παπανδρέου, της προέδρου της «Αθήνα 2004», Γιάννας Αγγελοπούλου, του προέδρου της ΔΟΕ, Ζακ Ρογκ, του προέδρου της ΕΟΕ, Λάμπη Νικολάου, της δημάρχου Αθηναίων Ντόρας Μπακογιάννη, του δημάρχου της Αρχαίας Ολυμπίας, Γιάννη Σκουλαρίκη, και άλλων επισήμων. Πριν από την έναρξη της τελετής απηύθυνε χαιρετισμό ο δήμαρχος Αρχαίας Ολυμπίας, ο οποίος εμφανώς συγκινημένος τόνισε:«Οραματιζόμαστε την Ολυμπία παγκόσμια πόλη, κέντρο διακίνησης πνεύμα και πολιτισμού». Ακολούθησε ο Ζακ Ρογκ: «Σήμερα γυρίζουμε πίσω στο 1896, που έγινε η πρώτη Ολυμπιάδα για να ξαναπάρουμε το φως εδώ στην Ολυμπία για το 2004. Τώρα περισσότερο από ποτέ, αυτοί οι Αγώνες συμβολίζουν την ειρήνη και την Ολυμπιακή εκεχειρία. Σήμερα περισσότερο από ποτέ, πρέπει να είμαστε ενωμένοι. Όλοι μαζί για το καλό της Ολυμπιακής ιδέας και της ειρήνης, για το καλό του κόσμου. Ο πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, Λάμπης Νικολάου, τόνισε από την πλευρά του: «Σε μια εποχή τυφλής βίας που μαστίζει τον πλανήτη, ο άνθρωπος ζει σε μια πρωτοφανή ανασφάλεια. Με αυτά τα δυσοίωνα δεδομένα, είναι δύσκολο να ωριμάσει το αίτημα για αναβίωση των κλασικών αξιών. Είναι ένα αίτημα στην υλοποίηση του οποίου, θα μπορούσε να συμβάλει το Ολυμπιακό ιδεώδες. Με την Αφή της Φλόγας ζωντανεύει ένα παρελθόν, που εμείς οι Έλληνες ποτέ δεν πάψαμε να θεωρούμε οικείο.» Τέλος, η πρόεδρος της «Αθήνα 2004» δήλωσε: «Η Ελλάδα γιορτάζει σήμερα, που τα πανάρχαια αιτήματα της ειρήνης, της αγάπης και της φιλίας, θα ξεκινήσουν από εδώ. Η Φλόγα για πρώτη φορά στην ιστορία της θα λάμψει και στις πέντε ηπείρους. Για πρώτη φορά σε Αφρική και Λατινική Αμερική και ελπίζουμε πως το Φως της θα ανάψει τις καρδιές των ανθρώπων και θα τους εμπνεύσει. Η χώρα μας μπορεί να πει με περηφάνια ότι πολλές από τις αξίες, που συνέλαβαν οι Έλληνες εμπνέουν και οδηγούν τον κόσμο. Απευθύνουμε κάλεσμα σε όλους τους λαούς της γης να βρεθούν στην Ελλάδα μαζί μας για την έναρξη των Αγώνων της Αθήνας. Ο Κώστας Γκατσιούδης ήταν ο πρώτος Λαμπαδηδρόμος που πήρε τη Δάδα από τα χέρια της πρωθιέρειας, για να ακολουθήσει ο Ρώσος Ολυμπιονίκης της κολύμβησης Αλεξάντερ Ποπόφ και ο σπουδαίος Ουκρανός αθλητής του επί κοντώ Σεργκέι Μπούμπκα. Η Φλόγα απόψε θα διανυκτερεύσει στην Ανδρίτσαινα και από αύριο θα συνεχίσει το ταξίδι της στην Πελοπόννησο και στα νησιά του Αργοσαρωνικού για επτά ημέρες. Στις 31 Μαρτίου, η Κατερίνα Θάνου θα την μεταφέρει στο Παναθηναϊκό Στάδιο, στο χώρο αναβίωσης των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων του 1896.Συνολικά, το Ολυμπιακό φως θα ταξιδέψει επί 78 ημέρες, θα μεταλαμπαδευτή σε 27 διαφορετικές χώρες του κόσμου, από 11.300 λαμπαδηδρόμους, και θα συνοδεύεται από 2.160 συνοδούς λαμπαδηδρόμων. Μεγάλες δόξες του διεθνούς αθλητισμού αλλά και μερικοί από τους κορυφαίους Έλληνες αθλητές και αθλήτριες θα λάβουν μέρος στη μεγαλύτερη Λαμπαδηδρομία όλων των εποχών. news.in.gr, με πληροφορίες από news.in.gr » Το είδαμε λοιπόν κι αυτό. Το ΝΑΤΟ της χούντας, της κυπριακής τραγωδίας, της Γκλάντιο και της Κόκκινης Προβιάς (βλ. σχετικά άρθρα στο ΠΚ http://anatolikos.com/tromokratia/kokiniprobia.htm , http://anatolikos.com/tromokratia/mabratomaria.htm ), των αιματηρών βομβαρδισμών της Γιουγκοσλαβίας, ο παγκόσμιος χωροφύλακας της ελεύθερης αγοράς, το ΝΑΤΟ της κατοχής και της ματωμένης «ειρήνης» στο Κόσσοβο, έρχεται στην Ελλάδα ως «φύλακας άγγελος» των Ολυμπιακών Αγώνων! Η ελληνική αίτηση συνδρομής στο ΝΑΤΟ, που εγκρίθηκε και τυπικά την προηγούμενη Τετάρτη, προβλέπει την από αέρος επιτήρηση με χρήση των ιπτάμενων ραντάρ Έιγουοκς και την περιφρούρηση των θαλάσσιων οδών με τη νατοϊκή δύναμη Μεσογείου, ενώ το πολυεθνικό τάγμα βιοχημικού πολέμου θα είναι έτοιμο να επέμβει. Αυτά όμως είναι τα καταρχήν συμφωνημένα, γιατί στην ατζέντα υπάρχουν ακόμα η φύλαξη όλων των ολυμπιακών λιμανιών από νατοϊκές δυνάμεις, η παρουσία σωμάτων κομάντος και πεζοναυτών και πολλά ακόμα. Η δημιουργία της νατοϊκής ομπρέλας είναι ένα αντιδημοκρατικό πραξικόπημα. Όχι μόνο παραβιάζει το ίδιο το αστικό Σύνταγμα, που με το άρθρο 27 απαιτεί απόφαση της Βουλής για παρουσία ξένων στρατευμάτων στην Ελλάδα, αλλά και γιατί ανοίγει την αυλαία για μια σειρά πράξεων κατά των ελευθεριών, χωρίς καμία έγκριση. Η σημερινή και η προηγούμενη κυβέρνηση (αφού το κάλεσμα στο ΝΑΤΟ γίνεται σε αγαστή συνεργασία ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) μιλούν για την ανάγκη της ασφάλειας του «εθνικού στόχου» των Ολυμπιακών. Όμως, από επιχειρησιακή άποψη, το ΝΑΤΟ είναι άχρηστο. Το να προσπαθείς να αντιμετωπίσεις έναν υποτιθέμενο βομβιστή με ένα αεροπλανοφόρο είναι σαν να βομβαρδίζεις το σπίτι για να σκοτώσεις ένα κουνούπι. Από την άλλη το ΝΑΤΟ, με πρώτους και καλύτερους τους Αμερικανούς, μάλλον ως πρόκληση και στόχος θα αντιμετωπιστεί από τα διάφορα ισλαμικά δίκτυα, παρά ως φόβητρο. Αλλού σκοπεύουν τόσο το ΝΑΤΟ όσο και οι ελληνικές κυβερνήσεις. Καταρχήν το ΝΑΤΟ βρίσκει νέο ρόλο, αποκτώντας καθήκοντα αστυνομίας και φύλαξη της τάξης μέσα σε μεγάλα αστικά κέντρα, σε μη εμπόλεμες ζώνες (ή για την ακρίβεια μετατρέποντας σε εμπόλεμη ζώνη όλο τον πλανήτη). Ταυτόχρονα, όπως υπογράμμισε και ο βρετανός αντιπρόσωπος στη συμμαχία, είναι πολύ σημαντική αυτή η απόφαση γιατί κατοχυρώνει τη δυνατότητα της προληπτικής δράσης του ΝΑΤΟ! Ταυτόχρονα, οι νατοϊκές δυνάμεις και ιδιαίτερα οι Αμερικανοί θα διεκδικήσουν στην πράξη τον πρώτο ρόλο δημιουργώντας επιπλέον αντιδημοκρατικά στεγανά και μεγάλες απειλές από πολεμικούς μηχανισμούς που δεν ελέγχονται από κανένα! Δεν είναι τυχαία απ’ αυτή την άποψη η αποθράσυνση του Τόμας Μίλερ, ο οποίος μόνο την πρώτη εβδομάδα μετά τις εκλογές συναντήθηκε έξι φορές με τον υπουργό Δημόσιας Τάξης Γ. Βουλγαράκη! Επιπλέον οι νατοϊκοί θα ζητήσουν και αποζημίωση! Όχι μόνο τα έξοδα (επιπλέον των ιλιγγιωδών δαπανών ασφάλειας της Ολυμπιάδας) αλλά και εκβιάζουν για ελληνική συμμετοχή στην κατοχή του Ιράκ με την ανάληψη της θέσης του επικεφαλής της νατοϊκής δύναμης στο Αφγανιστάν! Φυσικά όλα αυτά μετά τους Ολυμπιακούς, όταν οι πολέμαρχοι της ισχυρής Ελλάδας θα μπορούν να το παίξουν…Μεγαλέξανδροι. Οι ελληνικές κυβερνήσεις συνεργάζονται συνειδητά με το ΝΑΤΟ, όπως συνειδητά συστρατεύονται με τη νέα «αντιτρομοκρατική» τρομοκρατική εκστρατεία της ΕΕ, όχι επειδή υποτάσσονται στον ιμπεριαλισμό, αλλά επειδή αποτελούν μέρος – υποδεέστερο βέβαια – του διεθνούς καπιταλιστικού πλέγματος. Δένονται πιο άμεσα στη διεθνή «αντιτρομοκρατική εκστρατεία» των αστικών τάξεων όλου του κόσμου, επιζητώντας καλύτερη θέση τόσο απέναντι στις εξωτερικές απειλές και τον ανταγωνισμό, όσο – κυρίως – απέναντι στους εργαζόμενους στο εσωτερικό. Η ελληνική αστική τάξη φιλοδοξεί να παγιώσει όλες τις «αντιτρομοκρατικές» κατακτήσεις της σε ένα μόνιμο ασφυκτικό πλέγμα κατάργησης, αναστολής ή περιορισμού των δημοκρατικών ελευθεριών. Η Ολυμπιάδα, χάνει σχεδόν κάθε χαρακτήρα αθλητικής γιορτής και μετατρέπεται σε ένα τεράστιο «τεστ ιβέντ» της κοινωνίας του Μεγάλου Αδελφού που μας ετοιμάζουν. Γι’ αυτό και ο Ε. Βενιζέλος, με αφοπλιστικό κυνισμό δικαιολόγησε τα πάνω από ένα δισεκατομμύριο ευρώ για την ασφάλεια του 2004 ως «μεγάλη επένδυση» για μετά τους αγώνες, στα πλαίσια του δόγματος «ολικής ασφάλειας»! Το δόγμα αυτό είναι στην πραγματικότητα δόγμα ολικής παρακολούθησης, καθολικής παραβίασης κάθε δημοκρατικού δικαιώματος. Χαρακτηριστικό το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ των «Νέων», σύμφωνα με το οποίο η ΕΛΑΣ, η ΕΥΠ, αλλά και ξένες μυστικές υπηρεσίες που δρουν ελεύθερα πια στην Ελλάδα παρακολουθούν μετανάστες (ιδιαίτερα από αραβικές και μουσουλμανικές χώρες) αλλά και χιλιάδες Έλληνες του χώρου της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, του αντιεξουσιαστικού χώρου, των κινημάτων κατά της παγκοσμιοποίησης και των κινήσεων κατά της Ολυμπιάδας! «Οι αστυνομικοί έχουν καταγράψει όλα όσα αφορούν συγκεκριμένα άτομα τα οποία στελεχώνουν κινήσεις για τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα», γράφουν Τα Νέα. (σ.σ. οι υπογραμμίσεις του ΠΚ). Μάλιστα όπως αποκαλύπτουν, ο κύριος όγκος των στοιχείων συγκεντρώνονται χωρίς εισαγγελική εντολή! «Υποκλέπτεται με την αρωγή των νέων τεχνολογικών συστημάτων τα οποία βρίσκονται στη διάθεση των ξένων μυστικών υπηρεσιών»! Κάτω από αυτές τις συνθήκες απαιτείται ένας ξεσηκωμός όλων των εργαζομένων. Η Ριζοσπαστική Αριστερά πρέπει να μπει άμεσα μπροστά, καλώντας σε κοινή δράση όλες τις δυνάμεις που θέλουν να σπάσει η κρατική τρομοκρατία, συγκροτώντας ένα μέτωπο για τις ελευθερίες ενάντια στη νέα ολυμπιακή και νατοϊκή χούντα. Ένα μέτωπο που θα είναι αντίθετο και στην ευρωτρομοκρατία και συνολικά αντίθετο με το 2004. Γιατί αλλιώς, εάν αποδεχθείς την ανάγκη «ασφάλειας των Αγώνων» (όπως κάνει η Δημοκρατική Συσπείρωση του ΚΚΕ και ο ΣΥΝ) έχεις μπει στο γήπεδο του αντίπαλου. Ήδη οι πρώτες κινήσεις αντίστασης πρέπει να ενισχυθούν. Ας μην μένουμε «μοιραίοι και άβουλοι αντάμα» στην τρομοφυλακή. 27/03/2004 ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΔΑΔΑ Η ΦΛΟΓΑ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ Το «αρχαίο πνεύμα» των Ολυμπιακών στο μπουκάλι της Κόκα Κόλα και στις βόμβες του ΝΑΤΟ. (Κώστας Μάρκου) ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ ΓΡΑΦΟΥΝ: Στα προπύλαια του Παναθηναϊκού Σταδίου ανάβει πλέον η Ολυμπιακή Φλόγα. Και θα παραμείνει εκεί έως τις 4 Ιουνίου, οπότε και θα ξεκινήσει το παγκόσμιο ταξίδι της με πρώτο σταθμό το Σίδνεϊ. Λιτή αλλά έντονα συγκινησιακή ήταν η τελετή, την οποία παρακολούθησαν χιλιάδες κόσμου που κατέκλυσαν το Καλλιμάρμαρο. Η Κατερίνα Θάνου παρέλαβε το Απολλώνιο Φως στο Ζάππειο και το μετέφερε στο Καλλιμάρμαρο, συνοδεία νεαρών αγοριών που κρατούσαν τις σημαίες των χωρών που θα λάβουν μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Προηγούμενος σταθμός της Φλόγας ήταν το νησί της Αίγινας, όπου ο πρίγκιπας Αλβέρτος του Μονακό άναψε τον Βωμό στον αρχαίο ναό της Αφαίας. Από το νησί του Σαρωνικού, η Φλόγα μεταφέρθηκε με ελικόπτερο στο Ζάππειο, από όπου την παρέλαβε η Ολυμπιονίκης μας. Η Δήμαρχος Αθηναίων, Ντόρα Μπακογιάννη ανέβηκε πρώτη στο πόντιουμ και στον χαιρετισμό που απηύθυνε είπε μεταξύ άλλων: «Η Αθήνα είναι περήφανη που, ως Ολυμπιακή Πόλη, σας στέλνει σήμερα, μαζί με το πνεύμα των Ολυμπιακών ιδεωδών, το μήνυμα της ειρήνης. Ένα μήνυμα ελπίδας και αυτοπεποίθησης για όλους τους λαούς. Είθε η Ολυμπιακή φλόγα, που ξεκινά τώρα απ’ την Αθήνα το ταξίδι της σε όλο τον κόσμο, να μεταφέρει αυτά τα ιδανικά παντού, καθώς θα περνά από χέρι σε χέρι, από πόλη σε πόλη, από χώρα σε χώρα. Είθε τα Αθηναϊκά αυτά ιδεώδη να φωτίσουν τον νου όλων των ανθρώπων και να διώξουν απ’ την ψυχή τους την καχυποψία, την εχθρότητα και τη βία. Εδώ, στην Αθήνα, θα δοξάσουμε τον άνθρωπο και την ευγενική άμιλλα εν ειρήνη. Παράλληλα όμως δεν θα πάψουμε να κρατάμε ζωντανή και την ελπίδα να επικρατήσει τελικά, παντού στον κόσμο, η ελευθερία, η ευημερία και η δικαιοσύνη για όλους». Στη συνέχεια, ο πρόεδρος της ΕΟΕ, Λάμπης Νικολάου πήρε τον λόγο: «Είμαι πεπεισμένος παρά τους χαλεπούς καιρούς που διέρχεται η ανθρωπότητα, με την έξαρση της τυφλής βίας και την αναζωπύρωση των θρησκευτικών και άλλων φανατισμών, ότι η Ολυμπιακή Φλόγα - η οποία κατόρθωσε μέχρι σήμερα να διατηρήσει αλώβητο τον συμβολικό της χαρακτήρα - θα καταφέρει να εμφυσήσει και πάλι στις καρδιές των ανθρώπων την πίστη σε ιδανικά και να ανανεώσει την αγάπη τους στις διαχρονικές αρχές και αξίες. Γνωρίζω, βέβαια, ότι η διεθνής συγκυρία κάθε άλλο παρά ευνοϊκή είναι. Γνωρίζω επίσης ότι τα μεγάλα λόγια, ούτε τροφή δίνουν στους πεινασμένους, ούτε παρηγοριά προσφέρουν στους συγγενείς χιλιάδων αδικοσκοτωμένων. Κανένας όμως δεν μπορεί να μου στερήσει το δικαίωμα να τα χρησιμοποιώ, αφού πιστεύω ακράδαντα στη δύναμη της ουτοπίας». Αυτό που συνέβη στη συνέχεια είναι κάτι που δύσκολα θα το ξαναδούμε. Και αυτό γιατί ο κ. Νικολάου, ως πρόεδρος της ΕΟΕ, παρέδωσε την Ολυμπιακή Δάδα στην εκπρόσωπο της πόλης που θα φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Δηλαδή στην πρόεδρο της ΟΕΟΑ, Γιάννας Αγγελοπούλου, δηλαδή στην Αθήνα. H Πρόεδρος της Αθήνα 2004 στην ομιλία της ανέφερε μεταξύ άλλων: «Όλοι εμείς οι πολίτες της Αθήνας υποδεχόμαστε τη Φλόγα, μετά την Αφή στην Αρχαία Ολυμπία και το ταξίδι της στην Πελοπόννησο. Η Ολυμπιακή Λαμπαδηδρομία ήταν απόλυτα επιτυχημένη. Από δάδα σε δάδα, από λαμπαδηδρόμο σε λαμπαδηδρόμο, από χωριό σε χωριό και από πόλη σε πόλη, η Φλόγα ζέστανε τις καρδιές των ανθρώπων που είχαν τη χαρά και την τιμή να τη μεταφέρουν, και άγγιξε στο πέρασμά της όλους όσους τη συνάντησαν. Οι εκδηλώσεις ενθουσιασμού των ανθρώπων, από όσα μέρη πέρασε η Φλόγα, ήταν μοναδικές. Στην Ανδρίτσαινα, την Πύλο, την Καλαμάτα, το Γύθειο, την Τρίπολη, την Επίδαυρο, όπου διανυκτέρευσε η φλόγα, καθώς και όλους τους ενδιάμεσους σταθμούς, άνθρωποι όλων των ηλικιών, βγήκαν από τα σπίτια τους για να την υποδεχθούν. Και κατέληξε: «Η Πελοπόννησος δίνει τώρα τη Φλόγα στην Αθήνα. Και από εδώ, από το Παναθηναϊκό Στάδιο, τα μηνύματα χαράς, ειρήνης και συναδέλφωσης των λαών θα φύγουν για να φθάσουν, για πρώτη φορά στην ιστορία του Ολυμπισμού, και στις πέντε ηπείρους». Στη συνέχεια και αφού υπήρξε ένα μικρό ατύχημα (η Δάδα έσβησε και η πρωθιερέα Θάλεια Προκοπίου την άναψε ξανά από τον Βωμό), η κα Αγγελοπούλου συνοδεία του κ. Νικολάου μετέβη στα Προπύλαια του Καλλιμάρμαρου και άναψε τον ειδικά διαμορφωμένο Βωμό. Εκεί όπου η Ολυμπιακή Φλόγα θα ανάβει για τους επόμενους δύο μήνες». Όταν την Ολυμπιάδα του 1996 έπαιρνε η Ατλάντα, σάλος προκλήθηκε στην Ελλάδα της φαιδράς πορτοκαλέας, γιατί «μας έκλεψαν» τους αγώνες, 100 χρόνια μάλιστα μετά την αναβίωση των σύγχρονων Ολυμπιακών στην Αθήνα. Οργή ξεχύθηκε από την περίφημη διαφήμιση, που μετέτρεπε τις κολόνες του Παρθενώνα σε μπουκάλια με το σχήμα της Κάκα Κόλα. Ακόμη παλιότερα, όταν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 στο Λος Άντζελες, η μεταφορά της φλόγας έγινε αντικείμενο αγοραπωλησίας, ξεσηκώθηκε ολόκληρο κίνημα εναντίον της εμπορευματοποίησης των Αγώνων και η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή απειλούσε να μην παραδόσει την φλόγα. Τώρα, που η Ελλάδα οργανώνει τους Ολυμπιακούς, ο λογότυπος του συμβόλου του καπιταλισμού, συνοδεύει τη φλόγα παντού. Το «αρχαίο πνεύμα» πουλήθηκε. Η Κόκα Κόλα αποδείχτηκε, ότι πράγματι, «πάει με όλα» και πάνω από όλα, με το σύγχρονο, αγοραίο πνεύμα της ελίτ των Αθηνών… Η τελετή στην Ολυμπία, μαζί με την κιτσαρία της χλαμύδας, έγινε αφορμή για να διαφημιστούν τα υπερσύγχρονα συστήματα «ασφάλειας» που ωστόσο, έγιναν διάτρητα από τους θεατές, οι οποίοι περνούσαν παραδίπλα από τα σημεία ελέγχου και κάτω από τα πανταχού παρόντα ελικόπτερα, σκορπίζοντας το γέλιο. Εάν επρόκειτο, όμως, για τίποτε ακτιβιστές, που θα ήθελαν να διαμαρτυρηθούν για το όργιο καταστολής και για τη χωρίς όρια εμπορευματοποίηση, σύσσωμος ο μηχανισμός ασφάλειας θα δοκίμαζε στα κεφάλια των διαδηλωτών τα νέα μέσα εξοπλισμού της πολυεθνικής Ομάδας Συντονισμού. Την ίδια ώρα, στις Βρυξέλλες, συνεδρίαζαν οι πρωθυπουργοί της Ενωμένης Ευρώπης, ενώ ο γραμματέας του ΝΑΤΟ προπαγάνδιζε τον «τρίτο παγκόσμιο πόλεμο» εναντίον της «τρομοκρατίας». Η εκεχειρία του Γ. Παπανδρέου θάφτηκε κάτω από τις συζητήσεις για «ευρωπαϊκή CIA», τις αποφάσεις της ΕΕ για τρομο-Επίτροπο και τη δολοφονία του Αχμέντ Γιασίν από το χασάπη του Τελ Αβίβ. Με την Αθήνα μετατρεπόμενη σε πειραματόζωο του νέου ρόλου του ΝΑΤΟ, ως παγκόσμιου χωροφύλακα και τη νέα κυβέρνηση του Καραμανλή, όχι απλώς να δέχεται αλλά και να εφαρμόζει το δόγμα του «προληπτικού πολέμου», καμιά εκεχειρία δεν είναι δυνατή. Όλα αυτά τα μέτρα έλκουν σαν μαγνήτης τις βόμβες των ακροδεξιών μουσουλμάνων και όχι το αντίθετο. Η ολυμπιακή φλόγα, από ιδεατό σύμβολο της ειρήνης, της ευγενούς άμιλλας και του «αγνού», που μόνο στη φαντασία των απολογητών διανοούμενων του έθνους μας υπάρχει, μετατρέπεται σε σύμβολο των πολυεθνικών και του πολεμικού καπιταλισμού της εποχής μας. Ο σχεδιασμός της πορείας της φλόγας εξυπηρετεί τα σχέδια της Κόκα Κόλα, για μια μεγάλη πορεία παγκόσμιας διαφήμισης υπέρ των κερδών της και τίποτε άλλο. Σε αυτά τα σχέδια κόλλησε η αρχαιομανία και μεγαλομανία της Αγγελοπούλου και της ομάδας της, καθώς και των μεγα-χορηγών ελληνικών πολυεθνικών, που προσδοκούν σε κάποια κέρδη από το πανηγύρι της εμπορευματοποίησης και της ντόπας. ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΡΚΟΥ 02/04/2004 Αρχαίο πνεύμα - της βίας και του χρήματος ΓIΩPΓOΣ ΛAOYTAPHΣ Ακόμα κι ανάμεσα σ’ αυτούς που αντιτίθενται στη διοργάνωση των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων υπάρχει η αντίληψη ότι οι Ολυμπιάδες κατά την αρχαιότητα ήταν κάτι το ριζικά διαφορετικό, ότι δηλαδή σε αντίθεση με το σημερινό εμπορευματοποιημένο αθλητισμό, οι αγώνες στην αρχαία Ολυμπία προωθούσαν τον αυθεντικό και αφιλοκερδή αθλητισμό. Μια ματιά και μόνο στην αρχαία ελληνική αλλά και ύστερη γραμματεία εύκολα μπορεί να πείσει για το ανυπόστατο αυτής της αντίληψης. Η πρώτη αναφορά σε αθλητικούς αγώνες κατά την αρχαιότητα γίνεται στα ομηρικά έπη. Οι «πρόγονοι» των Ολυμπιακών, τα αθλητικά αγωνίσματα που περιγράφονται στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια ακολουθούν πιστά το ηρωικό και πολεμικό πνεύμα των επών, πρόκειται δηλαδή για βάρβαρες και αποτρόπαιες εκδηλώσεις με μόνο στόχο την επίδειξη σωματικής ρώμης και την εγγύηση για νικηφόρες πολεμικές αναμετρήσεις. Η συμμετοχή στα αθλήματα περιορίζεται στην τάξη των αριστοκρατών ενώ οι νικητές αμείβονται υλικά. Η καθιέρωση των Ολυμπιακών Αγώνων θα στηριχθεί αργότερα σ’ αυτή την παράδοση και σε μυθικές αναφορές. Δυστυχώς, η ιστορική αλήθεια για την καθιέρωση των Ολυμπιακών αναζητείται από τη σύγχρονη ιστορική έρευνα σ’ αυτούς ακριβώς τους μύθους: Παρουσιάζεται ο Ηρακλής, τον καιρό που βασιλιάς του Ουρανού ήταν ο Κρόνος, να καλεί τα τέσσερα αδέρφια του για τρέξιμο στην Ολυμπία και να στεφανώνει με κλωνάρι αγριελιάς το νικητή. Πέρα όμως απ’ το μύθο, εύκολα συνάγεται ότι η καθιέρωση των Ολυμπιακών το 776 π.Χ. ήταν πρωτοβουλία των αριστοκρατών της εποχής για την προσωπική τους επίδειξη και θωράκιση της θέσης τους μέσα στο διασπασμένο σε πόλεις - κράτη ελληνικό χώρο. Ο ανταγωνισμός προσωπικοτήτων και πόλεων που τις περισσότερες φορές εκφραζόταν μέσα από πολεμικές συγκρούσεις, με την καθιέρωση των Ολυμπιακών βρήκε άλλο ένα επίπεδο. Αλλά και στο εσωτερικό κάθε αρχαίας πόλης, οι έντονες ταξικές αντιθέσεις μέσω των αγωνισμάτων εκτονώνονταν: Τα αγωνίσματα αφορούσαν τους αριστοκράτες όμως συγκέντρωναν και το ενδιαφέρον του λαού, έτσι οι εντυπωσιακές εμφανίσεις της εξουσίας και η ανακήρυξη των νικητών ως «ισόθεων» παγίωναν τις εκμεταλλευτικές κοινωνικές σχέσεις. Το ρωμαϊκό panem et circenses, ήταν ελληνικότατο «άρτον και θεάματα» πολύ πριν χτιστεί το Κολοσσαίο. Ακόμα, η νίκη στους Ολυμπιακούς και η κοινωνική τους ακτινοβολία ήταν συχνά το «εισιτήριο» για την πολιτική σταδιοδρομία: ο Ηρόδοτος αναφέρει για τον Κίμωνα ότι απέκτησε πολιτικά αξιώματα ύστερα από νίκη του στο τέθριππο. Εξοστρακίστηκε το 536 π.Χ. αλλά η νίκη του τον έφερε πίσω με νέες αρμοδιότητες. Αδιαμφισβήτητος «βασιλιάς» των αθλημάτων στην αρχαιότητα ήταν οι αρματοδρομίες. Αντίθετα με ό,τι στην αρχή φαντάζεται κανείς, οι διεκδικητές της πρωτιάς δεν επέβαιναν στα άρματα. Η συμμετοχή στους αγώνες απαιτούσε τη συντήρηση αλόγων και ιπποτροφείων, κάτι που φυσικά περιόριζε τους συμμετέχοντες στους εύπορους αριστοκράτες. Οι ίδιοι όμως δεν συμμετείχαν, παρά έστελναν τους δούλους τους ή έμμισθους ιππείς ως ηνίοχους, πολλές φορές μάλιστα δεν παρευρίσκονταν καν στο χώρο της ιπποδρομίας. Η δάφνες όμως δεν απονέμονταν ούτε στους ιππείς ούτε στα άλογα, παρά στους απόντες ιδιοκτήτες τους! Καυστικά ο Ευριπίδης αφιερώνει στο νικητή ιπποδρομίας Αλκιβιάδη τα λόγια «λαμπρή η νίκη σου... νίκησες χωρίς κόπο και κέρδισες το στέφανο». Εκτός από την προσωπική συμμετοχή έλλειπε και η περίφημη ευγενής άμιλλα: «Όλοι οι αρματοδρόμοι τσακίζονταν κι έπεφτε ο ένας πάνω στον άλλο κι ολόκληρος ο στίβος γέμιζε από ιππικά ναυάγια» γράφει ο Σοφοκλής, αφού η νίκη εξασφαλιζόταν με ανατροπές των αντιπάλων και βίαιες ενέργειες για προσπεράσματα. Πραγματική κτηνωδία με άλλα λόγια! Το περίφημο αθλητικό πνεύμα απουσιάζει παντελώς σε τρία από τα πιο βάρβαρα και αποτρόπαια ολυμπιακά αθλήματα της αρχαιότητας, την πάλη, την πυγμαχία και το παγκράτιον, που αρχαίες πηγές τα χαρακτηρίζουν ως τα ηρωικότερα και ευγενέστερα αθλήματα. Ενώ στην αρχαία Ελλάδα επιβάλλονταν βαρύτατες ποινές για άσκηση βίας και ανθρωποκτονίες στον καθημερινό βίο, οι αρχές και το κοινό των αγώνων ανέχονταν τέτοιες βιαιοπραγίες στα τρία παραπάνω αθλήματα. Στην πάλη επιτρεπόταν ακόμα και ο στραγγαλισμός του αντιπάλου. Η νίκη στην πυγμαχία «κερδίζεται με το αίμα» αναφέρει μια επιγραφή που βρέθηκε στη Θήρα. Το παγκράτιον, το πιο φρικαλέο αγώνισμα, όπως δηλώνει και η ετυμολογία του όνοματός του, απαιτούσε την ολοκληρωτική επικράτηση απέναντι στον αντίπαλο. Αυτό πολύ συχνά, σήμαινε τη θανάτωσή του ή την εξόρυξη των ματιών του. Οι αγώνες παγκρατίου πρωτοεμφανίστηκαν το 648 π.Χ., ενώ το 200 π.Χ. επεκτάθηκαν και στους εφήβους. Οι περισσότεροι «αθλητές» του παγκρατίου διακήρυσσαν ότι είναι προτιμότερο σ’ αυτό το αγώνισμα να χάσουν τη ζωή τους παρά να ηττηθούν. Πολύ συχνά όμως, η νίκη στα παραπάνω αγωνίσματα εξασφαλιζόταν με τη φυγή του αντιπάλου. Καθώς μοναδικό προσόν των «αθλητών» αυτών ήταν η θηριώδης σωματική διάπλαση και βέβαιη κατάληξη ήταν ο βαρύς τραυματισμός ή και θάνατος του αντιπάλου, αρκετοί παγκρατιαστές και πυγμάχοι νικούσαν μόνο με το φόβητρο του υπερτροφικού τους σώματος. Ψέμα είναι ο ισχυρισμός αρχαίων ιστορικών όπως ο Ηρόδοτος αλλά και σύγχρονων δημοσιολόγων ότι οι Ολυμπιακοί ήταν αγώνες «στεφανίται», ότι δηλαδή μοναδικό έπαθλο ήταν το συμβολικό στεφάνι. Ως την έβδομη Ολυμπιάδα τα βραβεία των νικητών ήταν αποκλειστικά υλικά. Από το 752 π.Χ. καθιερώνεται ο κότινος αλλά αυτός δεν ήταν παρά μια τυπική βράβευση. Ο Σόλωνας καθόρισε την αμοιβή των αθηναίων ολυμπιονικών σε 500 δραχμές, που σήμαινε δυνατότητα προμήθειας 500 προβάτων ή 100 βοδιών. Παράλληλα, οι νικητές απολάμβαναν ανάδειξη σε πολιτειακά αξιώματα και ισόβια συντήρηση από την πολιτεία. Από τον 6ο αιώνα π.Χ. οι αθλητές γίνονται κανονικοί επαγγελματίες και από τότε ξεκινάει η περιβόητη εμπορευματοποίηση των Αγώνων. Στην Απολογία του, ο Σωκράτης θα καταδικάσει το γεγονός ότι σιτίζονται από την πολιτεία νικητές των αρματοδρομιών και όχι φτωχοί ή πνευματικοί άνθρωποι σαν κι αυτόν. Ο Πίνδαρος, από τους μεγαλύτερους λυρικούς ποιητές της αρχαιότητας, έγραψε περίτεχνες ωδές προς τιμή των νικητών σε αθλητικούς αγώνες. Ας μη βιαστεί όμως κανείς να βγάλει συμπεράσματα για τους αγώνες και τους νικητές απ’ τον Πίνδαρο! Οι ωδές αυτές παραγγέλλονταν στον ποιητή και γράφονταν ύστερα από παχυλή αμοιβή που προσέφερε ο νικητής! Ακόμα, οι ελληνικές πόλεις για να εξασφαλίσουν νίκες, αγόραζαν με πλούσιες αμοιβές αθλητές άλλων πόλεων για να αγωνιστούν για το όνομά τους. Ό,τι ακριβώς δηλαδή συμβαίνει και σήμερα, με τις αθρόες ελληνοποιήσεις αθλητών από την Ανατολική Ευρώπη που τους προσφέρουμε υπηκοότητα για να μας χαρίσουν μετάλλια. Είναι επίσης εξακριβωμένο ότι οι κριτές των αγώνων, οι Ελλανοδίκες, χρηματίζονταν για να ανακηρύξουν νικητή κάποιον που δεν νίκησε. Αλλά και οι ίδιοι οι αθλητές ήταν διεφθαρμένοι, αφού αρκετοί, όπως ο Κάλλιππος το 332 π.Χ. ή ο Σαραπάμμων την 26η Ολυμπιάδα, δωροδοκούσαν τους αντιπάλους τους, για να ανακηρυχτούν νικητές αμαχητί! Πρόσφατα, ο τέως υπουργός Εξωτερικών και όψιμος διεκδικητής της πρωθυπουργίας Γ. Παπανδρέου έκανε την πρόταση να εφαρμοστεί η «ολυμπιακή εκεχειρία» κατά τους αγώνες της Αθήνας. Οι ιστορικές ανακρίβειες στο θέμα πρέπει να τερματιστούν: Η εκεχειρία δεν σημαίνει ειρήνη αλλά προσωρινή ανακωχή. Η «ιερή εκεχειρία» καθιερώθηκε ύστερα από συμφωνία των βασιλέων της Ήλιδας Ίφιτου και της Πίσας Κλεοσθένη, πόλεις που διεκδικούσαν την κυριότητα στο χώρο όπου τελούνταν οι αγώνες. Η εκεχειρία ήταν αναγκαία επειδή η μετάβαση αθλητών και θεατών στην Ολυμπία ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνη, σ’ ένα ελληνικό χώρο που συνταρασσόταν από πολυαίμακτες πολεμικές συγκρούσεις μεταξύ των πόλεων. Η εκεχειρία μάλιστα είχε και «εγγυήτρια δύναμη» τη Σπάρτη που ανέλαβε να περιφρουρήσει την κατοχή της Ολυμπίας από την Ήλιδα. Αλλά ακόμα κι αυτή η εκεχειρία ποδοπατήθηκε το 420 π.Χ. από τους Σπαρτιάτες, όταν εισέβαλαν στην Ήλιδα με χίλιους οπλίτες και κατέλαβαν το Λέπραιον. Από το Θουκυδίδη μαθαίνουμε ότι ταυτόχρονα στην υπόλοιπη Ελλάδα διεξάγονταν πόλεμοι παντού. Αλλά και μισό αιώνα αργότερα, το 365 π.Χ. οι οπλίτες της Πίσας σε συμμαχία με τους Αρκάδες εισέβαλαν στην ολυμπιακή περιοχή για να την καταλάβουν. Οι θεατές και οι στεφανωμένοι των αγώνων, αναφέρει ο Διόδωρος Σικελιώτης, χειροκροτούσαν ήρεμοι τις ανδραγαθίες της μιας ή της άλλης πλευράς... Δεν υπάρχει λοιπόν καμιά αμφιβολία ότι στους Ολυμπιακούς Αγώνες της αρχαιότητας, αυτούς που πουλάει η Γιάννα και η κυβέρνηση σαν υπόδειγμα ανιδιοτέλειας και ευγενούς αθλητισμού, βασίλευαν οι ταξικές διαιρέσεις, η διαφθορά και ο χρηματισμός! Αθάνατοι οι Ολυμπιακοί του σοβινισμού και της διαφθοράς Oι τελευταίοι Ολυμπιακοί Αγώνες πραγματοποιήθηκαν το 393 μ.Χ. Την τέλεσή τους απαγόρευσε ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος. Αθλητικοί αγώνες βέβαια συνεχίστηκαν να διοργανώνονται και μετά την απαγόρευση κατά τη ρωμαϊκή ως τη βυζαντινή περίοδο, με τον ίδιο βάρβαρο κι επαγγελματικό τρόπο. Πάντα οργανώνονταν απ’ την πολιτική εξουσία και προσφέρονταν ως βίαιο θέαμα στους λαούς για τον αποπροσανατολισμό τους απ’ τα προβλήματα διαβίωσης και την εκτόνωση της συσσωρευμένης αγανάκτησής τους. Εδώ τουλάχιστον, μπορούμε σίγουρα να διαπιστώσουμε ιστορική συνέχεια και «αδιάσπαστο» του βάρβαρου επαγγελματικού αθλητισμού απ’ την αρχαιότητα. Δυστυχώς, η ιστορική έρευνα στέκεται μόνο στις διώξεις των πρώτων χριστιανών που θανατώνονταν στις αρένες από πεινασμένα θηρία και φυσικά στους περίφημους μονομάχους ή γλαδιάτορες της ρωμαϊκής εποχής. Μάλιστα, αυτή η ρωμαϊκή πολιτιστική παρακμή χρησιμοποιείται συνήθως για να συγκριθεί με την υποτιθέμενη κλασική ελληνική αρετή των Ολυμπιακών. Καθένας γνωρίζει πώς οι μελλοθάνατοι μονομάχοι χαιρετούσαν τον καίσαρα, λίγοι όμως για τις φρικαλεότητες του ολυμπιακού παγκρατίου. Το 1894 ο βαρόνος Κουμπερτέν πήρε την πρωτοβουλία να αναζωογονήσει τους λησμονημένους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ήταν μια εποχή πολεμικής αναμέτρησης των τότε αυτοκρατοριών, ενώ η Γαλλία είχε πρόσφατα ηττηθεί σε πόλεμο με την Γερμανία. Η πρωτοβουλία του Κουμπερτέν καθορίστηκε από σοβινιστικά κίνητρα, για την τόνωση του διεθνούς κύρους της Γαλλίας και την εθνικιστική κινητοποίηση της γαλλικής νεολαίας: «Θα δυναμώσω την ασθενική νεολαία, το σώμα και το χαρακτήρα της με τον αθλητισμό, τους κινδύνους και τις υπερβολές του», δήλωνε ο ίδιος το 1895. Η διοργάνωση των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών στην Αθήνα το 1896 δεν έγινε βέβαια για να τιμηθεί το ένδοξο παρελθόν της πόλης. Διασφάλιζε παγκόσμια ενημέρωση και πρώτη συγκέντρωση ενδιαφέροντος, ήταν δηλαδή περισσότερο μια τυπική τελετή εγκαινίων ώστε να προσφέρουν έτοιμο έδαφος και αίγλη στη δεύτερη διοργάνωση των αγώνων, πάνω στην αλλαγή του αιώνα, το 1900 στο Παρίσι. Αλλωστε, οι πρώτοι αγώνες της Αθήνας περιφρονήθηκαν απ’ όλες σχεδόν τις χώρες: Απ’ τους 311 αθλητές που έλαβαν μέρος, οι 230 ήταν Έλληνες! Μια από τις πιο μαύρες σελίδες των σύγχρονων Ολυμπιακών γράφτηκε όταν η ΔΟΕ αποφάσισε να πραγματοποιηθούν οι αγώνες του 1936 στο Βερολίνο. Το φασιστικό καθεστώς στη Γερμανία του Χίτλερ, του Γκέμπελς και του Γκέρινγκ βρήκε μια πρώτης τάξης ευκαιρία για να προβληθεί, εκμεταλλευόμενο τη διεθνή ακτινοβολία των Ολυμπιακών Αγώνων. Το σύμβολο των αγώνων, οι κύκλοι, προσφέρθηκαν στο γερμανικό ναυτικό, ενώ οι τοίχοι του Βερολίνου καλύφθηκαν από αφίσες που συνδύαζαν τους ολυμπιακούς κύκλους με τη φασιστική σβάστικα. Το σύνθημα που κυριαρχούσε ήταν «η Γερμανία υπεράνω όλων στον κόσμο». Ο ίδιος ο Χίτλερ εξασφάλισε μεγάλη προσωπική προβολή με τη συνεχή του παρουσία σε περίοπτη θέση, ενώ αθλητές και θεατές κραύγαζαν «χάιλ Χίτλερ». Αλλά και ο έλληνας νικητής του μαραθωνίου το 1896, Σπύρος Λούης, ύστερα από εντολή της φασιστικής δικτατορίας του Μεταξά, έσπευσε να προσφέρει στο «φίρερ» κλάδο ελιάς. Με την ανοχή φυσικά της ΔΟΕ και με αφορμή τους Ολυμπιακούς του ‘36, το ευρωπαϊκό φασιστικό κίνημα στη Γερμανία, την Ιταλία και την Ισπανία απέκτησε ένα καινούργιο συμβολικό σημείο αναφοράς, τον επαγγελματικό, ανταγωνιστικό πρωταθλητισμό που με όχημα τους αθλητές που φορούσαν τα εθνικά χρώματα, θα πρέσβευε τις «κατακτήσεις» και την «πρόοδο» των φασιστικών καθεστώτων. Κι αν γίνεται λόγος για τη σύνδεση του «ολυμπιακού κινήματος» με το φασισμό στην Ευρώπη, δεν μπορεί από αυτή την αναφορά να εξαιρεθεί ο τέως πρόεδρος της ΔΟΕ, Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ. Όστερα από την απόφαση της ΔΟΕ να οργανώσει η Αθήνα τους αγώνες του 2004, ο Χ. Α. Σάμαρανκ είχε εκθειαστεί από τα μέσα ενημέρωσης ως φιλέλληνας και σύμμαχος της χώρας κατά τη διεκδίκηση των αγώνων. Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για ένα φανερό και δηλωμένο θιασώτη του ισπανικού φασισμού, προσωπικό συνεργάτη του δικτάτορα Φράνκο, κατά τη διακυβέρνηση του οποίου υπήρξε υπουργός Αθλητισμού. Η συμβολή του Χ. Α. Σάμαρανκ στη ΔΟΕ υπήρξε πράγματι καθοριστική. Από το 1974 ως αντιπρόεδρος και το 1980 ως πρόεδρος πρωτοστάτησε στη διασύνδεση της επιτροπής με τις πολυεθνικές εταιρείες και τα μεγάλα οικονομικά συγκροτήματα. Η περίπτωση των Ολυμπιακών του 1996 και η ανάθεσή τους στην Ατλάντα, είναι το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτής της πολιτικής που ακολουθεί η ΔΟΕ όλα αυτά τα χρόνια. «Δόξα να 'χει ο θεός για το παγκόσμιο ολυμπιακό παζάρι» ήταν η δήλωση του επικεφαλής της Κόκα Κόλα ύστερα από την ανακοίνωση της απόφασης της ΔΟΕ. Οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν κρύβουν πολλά μυστικά. «Βασιλιάς» των αθλημάτων είναι ο τζίρος: Λεφτά των φορολογούμενων στο κατασκευαστικό κεφάλαιο για την υποδομή των αγώνων, λεφτά των τηλεοπτικών καναλιών στη ΔΟΕ και τη διοργανώτρια πόλη για τα δικαιώματα μετάδοσης των αγώνων, λεφτά των διαφημιζόμενων εταιριών στα κανάλια για την προώθηση των προϊόντων τους, λεφτά στις διαφημιζόμενες εταιρείες από τους καταναλωτές. Πρωταγωνιστικός ο ρόλος λοιπόν και των οικονομικών συμφερόντων στην πορεία των Ολυμπιακών από πόλη σε πόλη. Πασιφανέστατη η έλλειψη οποιουδήποτε «αθλητικού» πνεύματος με τη γενικευμένη χρήση τοξικών ουσιών από τους αθλητές στην κούρσα του ατομικισμού, της επιτυχίας και του ανταγωνισμού. Οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί δεν είναι μια κακή απομίμηση των αρχαίων, αλλά τους καθοδηγεί το ίδιο «πνεύμα» του άνευ όρων ανταγωνισμού, της βίας και της διαφθοράς. Ας αποκαλυφθεί επιτέλους Ο Μύθος, η Απάτη και η Βαρβαρότητα των Ολυμπιάδων 20/04/2004 ΚΑΜΕΡΕΣ Στήνουν εφιαλτικό ιστό παρακολουθήσεων Με πρόφαση τους τρομοκρατικούς κινδύνους καταγράφονται τα πάντα ενώ οι εκρήξεις στην Καλλιθέα αξιοποιούνται για τη δημιουργία της αναγκαίας κοινωνικής συναίνεσης Το φάντασμα του τρόμου πλανιέται πάνω από τον πλανήτη, σε ειδικές υπερατλαντικές πτήσεις και δόσεις, ναυλωμένες, ενισχυόμενες και προβαλλόμενες καταλλήλως από τα διεθνή πρακτορεία όλων των ειδικοτήτων. Η σκιά του φαντάσματος στοιχειώνει τους πολίτες του κόσμου, που ματαίως αναζητούν τρόπο προστασίας από τον απροσδιόριστο, αλλά τρομερό κίνδυνο. Και φυσικά δείχνονται πρόθυμοι να αποδεχτούν όλα τα μέτρα, να εκχωρήσουν δικαιώματα και ελευθερίες, προκειμένου να διασώσουν το πανάκριβο αγαθό της υλικής τους ύπαρξης. Δεν υπάρχει τίποτα πιο εφιαλτικό από το φόβο που δεν έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και λογική, για χτυπήματα που μπορούν να γίνονται στα πιο απίθανα σημεία και που μπορεί να είναι και η στάση του λεωφορείου μας. Ακόμα χειρότερος είναι ο τρόμος που παράγεται και πολλαπλασιάζεται μέσα στο μυαλό μας. Έτσι οι πολίτες καθίστανται τα εύκολα θύματα του υπέρτερου τρόμου που είναι η «προστασία» από το «μεγάλο αδελφό». Με παραλυμένη θέληση δεν μπορούν εύκολα να κατανοήσουν ποια είναι η απειλή αυτή. Αν μάλιστα είναι κάτοικοι μιας μικρής χώρας η οποία έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό της και θέλει να διοργανώσει Ολυμπιακούς Αγώνες. Οπότε, τι άλλο απομένει, λένε πλέον οι κυβερνητικοί υπεύθυνοι, από το να παραδώσουμε την ασφάλεια των αγώνων στη CIA, τη Μοσάντ, το ΝΑΤΟ, δηλαδή σε όλους τους παραγωγούς του κακού; …Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ δημοσιεύει ένα εξαιρετικό άρθρο του φίλου και συντρόφου ΘΑΝΑΣΗ ΣΚΑΜΝΑΚΗ για τον εφιάλτη που μπαίνει σιγά σιγά στη ζωή μας. ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΔΕΛΦΟ! Το άρθρο δημοσιεύεται στο σημερινό ΠΡΙΝ. Τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, ως απάντηση στην έξαρση της τρομολαγνείας των ξένων πρακτορείων, με αφορμή τις εκρήξεις στο αστυνομικό τμήμα της Καλλιθέας, προέβαλαν τις δηλώσεις του αμερικανού ολυμπιονίκη Καρλ Λιούις, ο οποίος υποστήριξε πως οι Αγώνες θα είναι οι πιο ασφαλείς, επειδή θα διατεθούν για τα μέτρα ασφάλειας, 1,2 δις. Δολάρια, τέσσερις φορές περισσότερα από όσα διέθεσε η Αυστραλία για τους αγώνες του Σίδνεϊ. Εκτός λοιπόν από το μεγάλο φαγοπότι που θα γίνει στην υγεία του κορόιδου από τα διεθνή λαμόγια, εκτός από το ότι θα πληρώσουμε πανάκριβα τις μεγάλες ιδέες των κυβερνητών μας, θα πρέπει να υποστούμε και τους εξευτελισμούς των παρακολουθήσεων, των εξετάσεων και των λοιπών προβλεπόμενων μέτρων πειθάρχησης των πολιτών. Ήδη στην Αθήνα στήνονται 1.300 κάμερες, τόσο στους χώρους που θα γίνονται οι αγώνες όσο και αλλού, οι οποίες έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθούν μέχρι και τις συνομιλίες σε ακτίνα δύο χιλιομέτρων, αν δεν παρεμβάλλονται κτίρια, λαμβάνουν και μεταδίδουν εικόνες στο Θάλαμο Επιχειρήσεων Παρακολούθησης και Ελέγχου Κυκλοφορίας (προσέξτε τον εύηχο τίτλο και ιδιαίτερα εκείνο το Κυκλοφορίας), που βρίσκεται στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής, όλο το εικοσιτετράωρο. Μπορούν να ηχογραφούν ήχους σε ακτίνα 200 μέτρων και συνομιλίες σε 10-15 μέτρα. Διαθέτουν μεγάφωνα που μπορεί να μεταδίδουν εντολές και τέλος με ειδικό λογισμικό σε ειδικό υπολογιστή μπορεί να εντοπιστεί η ταυτότητα του «υπόπτου» ακόμη και με ανάλυση των κινήσεών του, του βαδίσματος κλπ. Έχουν γίνει επίσης καταγγελίες πως σε 55 σημεία της Αττικής σε κτίρια του ΟΤΕ, η Ζίμενς εγκαθιστά δορυφορικό σύστημα τηλεπικοινωνιών TETRA, που θα χρησιμοποιηθεί ως σύστημα παρακολούθησης. Το «Αττικό Μετρό» αναθέτει τη φύλαξη των σταθμών σε ιδιωτική εταιρεία, στην οποία ανατίθενται ουσιαστικά αρμοδιότητες αστυνομικών οργάνων, παρακολούθησης υπόπτων ακόμη και συλλήψεων. Στελέχη της προηγούμενης κυβέρνησης δηλώνουν με άνεση πως «η συναίσθηση ευθύνης για την ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων δεν επιτρέπει οποιαδήποτε συζήτηση περί προστασίας των προσωπικών δεδομένων». Και την άποψη αυτή συμμερίζονται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τα στελέχη της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και μέρος των στελεχών του ΣΥΝ. Όπως επίσης μεγάλο μέρος των πολιτών. Την αντιλαμβάνονται σαν αναγκαία θυσία προκειμένου να εξασφαλίσουμε Ολυμπιακούς Αγώνες που δε θα απειληθούν από την τρομοκρατία και δεν θα διασύρουν τη χώρα στο εξωτερικό. Κατ’ αυτόν τον τρόπο βέβαια εθιζόμαστε στην παραβίαση των δικαιωμάτων, θεωρούμε πως δεν είναι και τόσο φοβερό, αν κάπου-κάπου ή και συχνότερα, στο όνομα ενός, έτσι ονομαζόμενου ή εμφανιζόμενου, συνολικού συμφέροντος παρακολουθούν το σπίτι και τις κινήσεις μας, μας μπουζουριάζουνε στην ασφάλεια «για εξακρίβωση» κλπ. Ακόμη χειρότερα. Κάποια μέτρα θα συνεχίσουν να εφαρμόζονται και μετά τους Αγώνες. Σχετικά με τις κάμερες ο υφυπουργός Δημόσιας Τάξης ήταν σαφής και αποκαλυπτικός όταν δήλωνε πως η λειτουργία τους μετά τους αγώνες θα τεθεί προς συζήτηση «για παράδειγμα, είπε, θα μπορούσαν να μη λειτουργούν τα μικρόφωνα που διαθέτουν». Όλα τα άλλα να λειτουργούν. Και στη ζούλα και τα μικρόφωνα όταν «χρειάζεται»! Βέβαια, η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων με απόφαση της θέτει συγκεκριμένους όρους για τη λειτουργία των καμερών και επίσης κρίνει νόμιμη «κατ’ εξαίρεσιν» τη λειτουργία τους μόνο για το διάστημα από 1 Ιουλίου έως 4 Οκτωβρίου 2004 και διαφωνεί με την τοποθέτηση 283 από αυτές στο οδικό δίκτυο της Αττικής για τη ρύθμιση της κυκλοφορίας. Φυσικά, κανείς δεν προσφέρει εγγυήσεις για την εφαρμογή της απόφασης της Αρχής. Πολύ περισσότερο που το γενικό κλίμα ευνοεί την κλιμάκωση των «αντιτρομοκρατικών» μέτρων. Ήδη η κυβέρνηση, ενώ προσπαθεί να υποβαθμίσει πολιτικά τις εκρήξεις στην Καλλιθέα, ταυτόχρονα επιδιώκει την αξιοποίησή τους για να «περάσουν» τα μέτρα που παίρνει. Πολύ περισσότερο οι μύχιοι στόχοι των υπηρεσιών αποκαλύπτονται σε σχετικό εσωτερικό έγγραφο της αστυνομίας (που είχαν αποκαλύψει προ μηνός Τα Νέα) όπου αναφέρεται ότι τίθενται υπό παρακολούθηση οι εξής ομάδες: μουσουλμάνοι, Παλαιστίνιοι, εν γένει Άραβες, αριστεριστές, αναρχικοί, κινήσεις κατά της παγκοσμιοποίησης και της διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων, οικολογικές κινήσεις που αντιδρούν στις περιβαλλοντικές καταστροφές κλπ. Τα πράγματα συνεπώς δεν είναι τόσο άσχημα όσο φαίνονται, είναι ακόμη χειρότερα. Και κανείς εφησυχασμός δε δικαιολογείται. 10/05/2004 Ολυμπιακά κάτεργα κράτους και εργολάβων Στα ολυμπιακά έργα της Αθήνας, όσα ολοκληρώθηκαν και όσα επιχειρείται, με απίστευτους ρυθμούς εντατικοποίησης των εργαζόμενων σ’ αυτά, να «παραδοθούν στην ώρα τους», δίκαια θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και ως «μνημεία του άγνωστου μετανάστη εργάτη». Το Ολυμπιακό Χωριό, με τους πέντε νεκρούς οικοδόμους, το Κέντρο Τύπου, η Μαραθώνια διαδρομή ακόμα και οι σήραγγες του Μετρό και οι γέφυρες της Αττικής Οδού έχουν θεμελιωθεί πάνω στο αίμα δεκάδων αθώων εργατών, κυρίως αλλοδαπών, και στην πιο άγρια εκμετάλλευση από μεριάς του αδίστακτου κατασκευαστικού κεφαλαίου. Τα τελευταία τρία χρόνια στα ολυμπιακά κάτεργα, ο κόσμος της δουλειάς έχει θρηνήσει έντεκα νεκρούς, ενώ 154 εργατικά ατυχήματα συμπληρώνουν τον κύκλο του αίματος. Σύμφωνα με το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας, το οποίο την περίοδο 2001 – 2003 έχει ελέγξει 31 ολυμπιακά έργα, πραγματοποιήθηκαν 1.348 έλεγχοι, επιβλήθηκαν 509 πάσης φύσεως κυρώσεις (πρόστιμα, μηνύσεις και διακοπές εργασιών) σε σύνολο 11.000 εργαζόμενων. Να σημειωθεί ότι τα 11 θύματα των ολυμπιακών έργων αποτελούν το 2% του συνόλου των εργατικών θανατηφόρων δυστυχημάτων που συνέβησαν στη χώρα το ίδιο διάστημα. Πέρσι ο επίσημος απολογισμός ήταν 145 νεκροί. Το 2002 δηλώθηκαν στο ΣΕΠΕ 153 θανατηφόρα ατυχήματα από τα οποία το 52% αφορούσε τις κατασκευές! Την ίδια χρονιά, 40 μετανάστες έχασαν τη ζωή τους σε εργατικά ατυχήματα. Το κατασκευαστικό κεφάλαιο, παρά την ασύλληπτη κερδοφορία του, δρα ασύδοτο, αντιμετωπίζοντας τους εργαζόμενους σε όλα ανεξαιρέτως τα εργοτάξια ως αναλώσιμο υλικό και όχι ως ανθρώπους με δικαιώματα και αξιοπρέπεια. Το δικό τους τίμημα στην νέα Μεγάλη Ιδέα του εγχώριου κατεστημένου έχουν πληρώσει οι χιλιάδες ξένοι εργάτες. Ελάχιστοι εργοδότες επιθυμούν να συνάπτουν ατομικές συμβάσεις εργασίας, αφήνοντας «ξεκρέμαστους» τους εργάτες. Οι παράνομες υπερωρίες είναι κανόνας και τα κλεμμένα ένσημα κοινή πρακτική. Στη βαβέλ των κοινοπραξιών μεγάλων κατασκευαστικών ομίλων και των εκατοντάδων εργολάβων που έχουν οικοδομηθεί με την αρωγή της εξουσίας, δεν υπάρχει ο παραμικρός έλεγχος για την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας και την υπεράσπιση των εργατικών δικαιωμάτων. Τα συνεργεία των «φθηνών» μεταναστών, που κατά κύριο λόγο αποτελούν το εργατικό δυναμικό των εργοταξίων, δουλεύουν με γνώμονα όχι τη διασφάλιση των αναγκαίων συνθηκών υγιεινής και ασφάλειας, αλλά την εντατικοποίηση και την «παραγωγικότητα» που διασφαλίζουν την υψηλή κερδοφορία των αφεντικών. Σε αυτό το έδαφος της άγριας εκμετάλλευσης όμως, «άνθισαν» και οι πρώτες ουσιαστικές εργατικές «εξεγέρσεις», δόθηκαν οι πρώτες κοινές μάχες ελλήνων και αλλοδαπών εργατών ενάντια στο κοινό αφεντικό. Για το συνάδελφο που δολοφονήθηκε, για την έλλειψη μέτρων ασφαλείας, για το απλήρωτο μεροκάματο. Οι σπόροι του κοινού αγώνα ελλήνων και μεταναστών εργατών άνθισαν στα εργοτάξια της Ολυμπιάδας τους! Δημήτρης Σταμούλης Μετά από αυτό τον πρόλογο του σύντροφου Δημήτρη, δημοσιεύουμε ένα άρθρο της ΜΑΡΙΑΣ ΧΑΤΖΗΚΟΜΝΟΥ το οποίο δημοσιεύεται και στο ΠΡΙΝ που κυκλοφορεί. Λαμπερά έργα, λαμπεροί αγώνες. Ολυμπιακοί Αγώνες στημένοι πάνω σε ξεραμένο αίμα, εκμετάλλευση ελπίδας, αρκετούς θανάτους και μεγάλο φόβο. Τα ολυμπιακά έργα κοστίζουν πανάκριβα στους παράνομους μετανάστες (που ρισκάρουν τη ζωή τους), ακριβά στον ελληνικό λαό και φθηνά στους εργολάβους. Έχουν αποβεί μοιραία για τα εργασιακά «ήθη» και έχουν φέρει τον Τρίτο Κόσμο - απαξίωση και άγρια εκμετάλλευση της ανθρώπινης ζωής - μέσα στον Πρώτο Κόσμο, που αξιώνει νόμους και θεσμούς για σεβασμό της ανθρώπινης ύπαρξης... Ό,τι έχει συμβεί στα εργοτάξια των ολυμπιακών έργων αποδεικνύει ότι η «δυτική δημοκρατία» μας λειτούργησε απλά σαν προπέτασμα καπνού: Καθ’ ύλην αρμόδιες υπηρεσίες όπως το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας και το ΙKA ένιψαν τας χείρας τους. Κοινοβουλευτικά κόμματα επέλεξαν τη συνενοχή της σιωπής ενόψει του «εθνικού στόχου» (;). Μικροί και μεγάλοι εργολάβοι έδρεψαν τις δάφνες της άνευ ενδοιασμών εκμετάλλευσης της ανθρώπινης, εργατικής δύναμης. Το χειρόγραφο, ιδιωτικό συμφωνητικό που έπεσε στα χέρια μας είναι ενδεικτικό. Σε αυτό αναφέρεται ότι ο γεννηθείς το 1982 νεαρός Αλβανός «από αμέλεια (!) έκοψε στην πρέσα τέσσερα δάκτυλα από το αριστερό του χέρι. [...] Συναινούντων των γονέων του παραιτούνται κάθε αξιώσεως του δικαιώματος μηνύσεως, αγωγής, οποιουδήποτε ένδικου μέσου, ως και καταγγελίας στο IKA και ο πρώτος των συμβαλλομένων αναλαμβάνει την υποχρέωση να καταβάλλει στον δεύτερο το ποσό του ενός εκατ. δρχ. σε μετρητά με 12 συναλλαγματικές». O εργολάβος, λοιπόν, έβαλε τον νεαρό να χειρίζεται μηχάνημα, χωρίς ειδίκευση. Και όταν ο τελευταίος έμεινε παράλυτος για όλη την υπόλοιπη ζωή του - χάνοντας την ικανότητα να εργασθεί ξανά - το θέμα «βολεύτηκε» με ιδιωτικό συμφωνητικό. Mε τον ίδιο τρόπο βολεύτηκε και μια άλλη ενδεικτική περίπτωση των ηθών που «βασιλεύουν» στα εργοτάξια των Ολυμπιακών Aγώνων: Ένας μεσήλικας μετανάστης εκτελούσε, πριν από ένα χρόνο στο ΟAKA, χρέη οδηγού σε γερανό χωρίς να διαθέτει την απαραίτητη ειδίκευση. Ο εργολάβος, μάλιστα, είχε βάλει δύο γερανούς να δουλεύουν συγχρόνως, σε κοντινή απόσταση, για να προλάβει τις «ημερομηνίες». Tο αποτέλεσμα ήταν οι γερανοί πολύ συχνά να μπλέκονται, με κίνδυνο σοβαρού ατυχήματος, να μην τηρούνται στοιχειώδη μέτρα ασφαλείας και ο υπεύθυνος μηχανικός να φωνάζει συχνά με αγωνία: «Φορέστε κράνη». Kάποιο Σάββατο μεσημέρι ανατράπηκε ο ένας γερανός. Ο οδηγός έπεσε από τεράστιο ύψος και το πολύνεκρο δυστύχημα αποφεύχθηκε ως δια μαγείας. Ο εργολάβος πήγε εσπευσμένα τον τραυματία στο νοσοκομείο και τον δασκάλεψε να πει ότι έπεσε στο «σπίτι». Aν και το αστυνομικό τμήμα βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής, ο εκκωφαντικός θόρυβος και η δόνηση από την πτώση φαίνεται να πέρασαν «απαρατήρητα»... Kανένας δεν «ενοχλήθηκε» στο αστυνομικό τμήμα. Στα αρχεία της Eπιθεώρησης Eργασίας αναγράφεται ότι τη συγκεκριμένη ημέρα «δεν δηλώθηκε εργατικό ατύχημα». Το θέμα «λύθηκε» με ιδιωτικό συμφωνητικό και με την απειλή ενδεχόμενης απέλασης να κρέμεται πάνω απ’ τον οικογενειάρχη μετανάστη... Oι μαρτυρίες μιλούν για μετανάστες σκλάβους που έχουν στεγαστεί από αφεντικά σε παραπήγματα, δίπλα σε εργοτάξια, προκειμένου να κοστίζουν όσο γίνεται λιγότερο. Βιβλία παρουσίας - όπου οι εργάτες υπογράφουν όταν πιάνουν δουλειά και όταν σχολάνε - απουσιάζουν από πολλά εργοτάξια. Καταστάσεις με ονόματα προσωπικού δεν υπάρχουν σε εμφανή σημεία. Αναλυτικές εξοφλητικές αποδείξεις δεν δίνονται σε εργαζόμενους. Ελάχιστοι εργοδότες συνάπτουν ατομικές συμβάσεις εργασίας. Ξέφραγο αμπέλι, λοιπόν, όπου ο κάθε εργοδότης μπορεί την «κρίσιμη» ημέρα της πληρωμής να ισχυριστεί οτιδήποτε. Οι παράνομες υπερωρίες είναι κανόνας, τα κλεμμένα ένσημα κοινή πρακτική. Κι όπως λέει κάποιος εργολάβος, περιγράφοντας εύγλωττα τον άγραφο κανόνα των ολυμπιακών έργων: «Δεν μπορώ να δώσω ένσημα. Κανένας δεν δίνει»... Οι καθυστερήσεις πληρωμών αποτελούν πάγια τακτική και κυμαίνονται από ένα έως δυόμισι μήνες. Σε εργοτάξιο που επισκεφθήκαμε πριν από καιρό γίναμε μάρτυρες του εξής διαλόγου: - Σας πλήρωσαν; - Ναι. - Πόσο καιρό σας είχαν απλήρωτους; - Πάλι δυο μήνες. Aλλά δεν μας πλήρωσαν όλους. Τους μαύρους (εργάτες από τη Γκάνα) δεν τους πλήρωσαν. Mαύροι είναι. Δεν χρειάζεται να πληρωθούν... Το χιούμορ του Aλβανού ενδεικτικό της «αποτίμησης» της ανθρώπινης ζωής... Kαι βέβαια οι καθυστερήσεις, το κλέψιμο των ενσήμων σε κάποιες περιπτώσεις οδήγησαν σε εντάσεις μέσα στα εργοτάξια. Θυμάται ένας εργάτης: «Eμείς πήραμε μόνοι μας τα δικαιώματά μας. Κλείσαμε το εργοτάξιο και απαιτήσαμε επτάωρο. Tελικά τα καταφέραμε. Μπορεί η εταιρεία να έχει δύναμη αλλά όταν μαζευτούν οι εργάτες είναι αδύναμη». Και άλλος: «Είμασταν 100 άτομα και δεν μας πλήρωνε ο εργολάβος. Κάποια μέρα είπα “σήμερα δεν θα πιάσει κανένας δουλειά”. Έπεφτε χιόνι. Μετά από λίγες ώρες εμφανίστηκε ο εργολάβος με λεφτά. Kαι ήταν Σάββατο. Που τα βρήκε τα λεφτά που έλεγε ότι δεν είχε;». Τρίτος εργάτης, Aλβανός: «Pίχνω κάθε μέρα 380 κυβικά μπετόν και δεν με πληρώνει. Oύτε να σκεφτώ για IKA. Αμα έρθει πάνω μου η πλάκα τι θα κάνω; Kάθε φορά τον απειλώ για να με πληρώσει»... Kι όσο γι’ αυτά που συνέβησαν το περασμένο καλοκαίρι στο γήπεδο του τένις αναφέρεται σχετικά στην εφημερίδα Eργοτάξιο: «Στις 13/6 ο εργολάβος απολύει τέσσερις εργάτες που είχαν πρωτοστατήσει στις κινητοποιήσεις, δίνοντάς τους αποζημίωση και τις τρεις αργίες. Kανένας άλλος δεν πήρε τις αργίες. Aντίθετα αναγκάστηκαν να υπογράψουν ότι τις πήραν. [...] Στις 21/6 απολύεται μέλος της επιτροπής χωρίς γραπτή απόλυση και χωρίς να πληρωθεί. Ο εργαζόμενος κλείνει συνάντηση για εργατική διαφορά. Όταν παραδίδει στον εργοδότη την ειδοποίηση από την Eπιθεώρηση Eργασίας δέχεται απειλές από τους εργοδότες, οι οποίοι τον σπρώχνουν έξω από τα γραφεία. Tην Παρασκευή 27/6 πιάνονται στα χέρια εργολάβος και εργαζόμενοι. Έρχεται η αστυνομία. Την ίδια ημέρα το μεσημέρι γίνεται το επεισόδιο με τη σημαία που διογκώθηκε από τα κανάλια. Ενώ δεν κάνουν καμία αναφορά στην καταπάτηση των δικαιωμάτων των ξένων και στην προσπάθειά τους να εφαρμοσθεί η εργατική νομοθεσία στα έργα». Kαι τι συμβαίνει, αλήθεια, όταν οι εργαζόμενοι επιλέγουν να ακολουθήσουν το γράμμα του νόμου; Θυμάται σχετικά ένας εργάτης: «Mια μέρα απέλυσαν ένα παιδί ξένο και δεν τον πλήρωσαν. Το παιδί ζήτησε γραπτώς την απόλυσή του για να πάει στον OAEΔ μέχρι να βρει δουλειά. Δεν του έδωσαν γραπτή απόλυση. Oύτε τα μεροκάματα ενός μήνα. Oύτε τα πέντε της αποζημίωσης. Tου είπαν μόνο “πήγαινε όπου θες. Kι άμα πας θα σου κάνουμε μήνυση”... Πήγα με το παιδί στην Eπιθεώρηση Eργασίας. “Nα έρθει για τριμερή” μας είπαν. Tριμερής (εργοδοσία, εργαζόμενος, σωματείο) σημαίνει να μετατεθεί το θέμα ένα μήνα αργότερα. Xωρίς να είναι ο εργοδότης υποχρεωμένος να παρουσιαστεί. Oπότε το θέμα μετατίθεται άλλον ένα μήνα. Xωρίς πάλι να είναι σίγουρο ότι ο εργοδότης θα εμφανιστεί. Mετά πρέπει να πας στα δικαστήρια... Λέω στον επόπτη να πάμε στο εισαγγελέα και μου λέει “να πας. Θα έρθει όμως; Σιγά μην έρθει. Eγώ που είμαι επόπτης παρακάλαγα χθες την αστυνομία να έρθει σε ένα έργο και δεν εμφανίσθηκε κανένας...”». Στον ρόλο του εξοβελισμού των προβλημάτων - όταν οι εργαζόμενοι αποπειραθούν να διεκδικήσουν τα νόμιμα - συμβάλλουν και οι «συνδικαλιστές» της εργοδοσίας. Σημειώνει σχετικά οικοδόμος: «Oι εταιρείες προσπαθούν να προλάβουν καταστάσεις. Όταν δημιουργούνται σωματεία, βάζουν δικούς τους για να εκλεγούν στη διοίκηση. Eίναι αυτοί που φροντίζουν ώστε να είναι μεμονομένες οι αντιδράσεις. O συνδικαλιστής της εταιρείας είναι αυτός που λέει “πηγαίνετε στην Eπιθεώρηση. Πηγαίνετε στα δικαστήρια”. Ξέρει ότι εκεί δεν θα γίνει τίποτα ή θα γίνουν ελάχιστα. Eίναι αυτός που όταν πέφτει ο γερανός λέει “δεν έγινε τίποτα”. Oταν πεθαίνει εργαζόμενος λέει “μπορεί να είχε την καρδιά του”. Tο μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να βγαίνουν τα προβλήματα έξω από το εργοτάξιο. Eίναι αυτοί που είδατε στο Λιμάνι της Aγωνίας». Καθημερινό φαινόμενο τα ατυχήματα Στα περισσότερα εργοτάξια τα μέτρα ασφαλείας είναι ανύπαρκτα, με αποτέλεσμα μεγάλος αριθμός εργατών (νόμιμων και παράνομων) να έχει σοβαρά τραυματιστεί ή και σακατευτεί. O αριθμός και οι περιπτώσεις παραμένουν στο σκοτάδι, αφού - όπως αναφέρεται σε σχετική επιστολή του Συνδικάτου Oικοδόμων προς το Σώμα Eπιθεωρητών Eργασίας - «όταν τα πάντα και αυτά ακόμη τα μέτρα ασφαλείας προσμετρούνται σε κόστος ή αλλιώς υπερκέρδη, ίσως τότε η ανθρώπινη ζωή περισσεύει». Mηχανικοί έχουν απολυθεί, επειδή αξίωσαν οι εργάτες να εργάζονται υπό κανονισμούς ασφαλείας. Tην ίδια στιγμή, ένας επιπλέον πολύ σοβαρός κίνδυνος, όσον αφορά την ασφάλεια των συνθηκών εργασίας, είναι η ανυπαρξία ωραρίου. Σχολιάζει σχετικά οικοδόμος συνδικαλιστής: «Kτίζονται πολυκατοικίες με οκτώ - δέκα ορόφους και δεν υπάρχουν νεκροί. Kαι είχαμε νεκρούς στα διώροφα και τα τριώροφα του Oλυμπιακού Xωριού. Ξέρετε γιατί; Γιατί το ωράριο έγινε φύλλο και φτερό. Kι αυτός που δουλεύει από το πρωί ως το βράδι χάνει τα αντανακλαστικά του. Kι ακόμη, γιατί στα έργα απασχολείται κυρίως ανειδίκευτο προσωπικό, μετανάστες, πολύ συχνά παράνομοι. Kάποτε ήρθε ένας άνθρωπος που είχε δουλέψει δυόμισι 24ωρα και του είχαν κολλήσει ένα ένσημο. O ίδιος άνθρωπος μπορεί να είχε μεταφέρει σίδερα πάνω από άλλους εργαζόμενους. Σκεφτείτε τα αντανακλαστικά του... Eλέω πράσινης κάρτας, οι αλλοδαποί αφήνουν τον εργοδότη να τους εκμεταλλεύεται. Δεν αντιδρούν που δεν πληρώνονται. Δεν αντιδρούν για τα ασφάλιστρα που δεν παίρνουν. Tο μόνιμο συναίσθημα της προσωρινότητας, η τεράστια ανασφάλεια, καταλύει κάθε άμυνα... Ξέρετε, όταν ένα έργο τελειώνει γρήγορα οι εταιρείες της κοινοπραξίας παίρνουν μπόνους πολλών εκατομμυρίων. Kαι μένουν στο απυρόβλητο για τις συνθήκες υπό τις οποίες έχει γίνει το έργο. Ξέρετε γιατί; Γιατί το έχουν εκχωρήσει σε υπεργολάβους, που σημαίνει ότι αν υπήρχε τσιμπίδα του νόμου δεν θα έπιανε τις εταιρείες για τις συνθήκες εργασίας, αλλά τους τυχαίους μικροεργολάβους...». Περισσότερες από 1500 καταγγελίες βρίσκονται στα αρχεία IKA Xαλανδρίου και Aμαρουσίου. Aναγράφεται σε σχετική επιστολή προς τον πρόεδρο του IKA κ. M. Nεκτάριο: «Σας ενημερώνουμε ότι σε μια σειρά υποκαταστήματα του IKA έχει δημιουργηθεί μια άσχημη κατάσταση. Συνειδητά ή όχι, λίγη σημασία έχει. [...] Πολύ συχνά λύνονται υποθέσεις επιφανειακά, πολλές φορές με δυο μέτρα και δυο σταθμά, που ούτε λίγο, ούτε πολύ, οδηγείται κάποιος στο συμπέρασμα ότι μεροληπτούν εις βάρος των εργαζομένων και προς όφελος των εργοδοτών»... Σύμφωνα με υπολογισμούς, οι εταιρείες έχουν «χρηματοδοτήσει» τουλάχιστον το 10% των έργων από την κακομεταχείριση των εργαζόμενων - το κλέψιμο των ενσήμων και των υπερωριών. Tο ύψος των ημερομισθίων ποικίλλει από 15 ως 60 ευρώ. Σημειώνει σχετικά έλληνας τεχνίτης: «H πλειοψηφία των εργατών είναι Aλβανοί. Oι Πακιστανοί παίρνουν 25 ευρώ μεροκάματο μαζί με τις υπερωρίες. Στο Δημοσιογραφικό Xωριό, στη ΣEΛETE, είχα βοηθό καθηγητή Πανεπιστημίου που έπαιρνε 15 ευρώ το επτάωρο και 3 ευρώ την ώρα, για τις υπερωρίες και δούλευε από το πρωί μέχρι το βράδι. Tους Έλληνες τους διώχνουν από τη δουλειά, γιατί ο ξένος κάθεται και δουλεύει από το πρωί έως το βράδι. Φοβάται. Δεν μιλά. Tον έχουν πιόνι. Tώρα που βλέπουν ότι και οι Aλβανοί έχουν ξυπνήσει, έχουν στραφεί σε άλλες εθνικότητες, σε νέες φουρνιές μεταναστών. Πακιστανοί, Iρακινοί, Mπαγκλαντέζοι, Γκανέζοι και άλλοι ξεκινούν από 15 ευρώ μεροκάματο»... Kαι καταλήγει αλβανός εργάτης: «Όποιον σηκώνεται και ζητά τα δικαιώματά του, τον απολύουν, είτε Έλληνας είναι, είτε ξένος. Αμα τσακωθείς και είσαι ξένος, φωνάζουν αμέσως την αστυνομία. Eγώ εξηγούσα μια ώρα στην αστυνομία ότι έχω χαρτιά νόμιμα, ένσημα κι αυτοί επέμεναν... Tώρα που τα έργα τελειώνουν, δεν μας θέλουν πια. Aρχίζει η σκούπα... Σήμερα λόγω Oλυμπιάδας καταπατούν τα δικαιώματα των εργαζόμενων, Eλλήνων και ξένων, στην Eλλάδα. Aύριο οι ίδιες εταιρείες θα κάνουν το ίδιο στην Aλβανία. Kι όπως σήμερα λένε στους Έλληνες “κάντε υπομονή, βοηθείστε για να γίνει η Oλυμπιάδα, για το καλό της χώρας μας”, αύριο θα μας λένε στην Aλβανία: “Δουλέψτε για να γίνει η Aλβανία Eυρώπη”»... 24/05/2004 ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΧΤΙΖΟΥΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΦΥΛΑΚΗ Στη…στενή όσοι χαλούν την εικόνα της Αθήνας! Ένα άρθρο της Ειρήνης Κοσμά από το ΠΡΙΝ που κυκλοφορεί. Μηδενική ανοχή προειδοποιεί ότι θα επιδείξει η κυβέρνηση Καραμανλή απέναντι σε οποιονδήποτε «χαλάει» με την παρουσία του την εικόνα των Ολυμπιακών πόλεων στη διάρκεια των Αγώνων. Όλοι, είτε πρόκειται για άστεγους, τοξικοεξαρτημένους και μικροπαραβάτες, είτε για μετανάστες, ψυχασθενείς και αποφυλακισθέντες, θα αντιμετωπίζονται περίπου σαν εγκληματίες από τις αστυνομικές αρχές που θα διενεργούν διαρκώς, επιχειρήσεις – σκούπα για να τους εντοπίσουν. Η πολιτική της μηδενικής ανοχής, έχει οδηγήσει τις αρχές σε ένα πρωτοφανές κυνήγι όλων των μικροπαραβατών στην Ελλάδα, προκειμένου η Αθήνα να υποδεχτεί «καθαρή» τους επισκέπτες της. Η τακτική αυτή είχε σαν αποτέλεσμα να γεμίσουν οι φυλακές στις οποίες ήδη οδηγείται πολύ μεγαλύτερος αριθμός κρατούμενων από τον προβλεπόμενο, λόγω της ανεπάρκειας του σωφρονιστικού συστήματος. Συγκεκριμένα, σε σύνολο περίπου 5.500 θέσεων κράτησης, οι φυλακισμένοι ανέρχονται σε 8.766 άτομα, ενώ στις φυλακές Κορυδαλλού κρατούνται 2.100 άτομα, υπερδιπλάσια της χωρητικότητάς τους. Για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, η κυβέρνηση αποφάσισε να προχωρήσει στην κατασκευή ειδικών «ολυμπιακών φυλακών» στον Ασπρόπυργο. Όπως υποστηρίζουν στελέχη της κυβέρνησης, η κίνηση αυτή ήταν απαραίτητη, προκειμένου να καλυφθούν οι αυξημένες ανάγκες «κράτησης» που θα προκύψουν στη διάρκεια των Αγώνων. Τα νέα κελιά θα στεγαστούν στην παλιά αμερικανική βάση της περιοχής και θα είναι χωρητικότητας 150 κρατούμενων. Ειδικά συνεργεία έχουν αναλάβει το έργο της διαμόρφωσης των εγκαταστάσεων, που προς το παρόν βρίσκονται σε άθλια κατάσταση και δεν θυμίζουν σε τίποτα χώρους κράτησης ανθρώπων. Παρά τις απαράδεκτες συνθήκες των εγκαταστάσεων, το υπουργείο Δικαιοσύνης έκρινε κατάλληλη την τοποθεσία για την ίδρυση της «ολυμπιακής φυλακής». Αρκέστηκε σε μια εισήγηση σχετικά με το «είδος» των «παρανόμων» που θα πρέπει να οδηγούνται στο συγκεκριμένο χώρο. Σύμφωνα με την εισήγηση, είναι προτιμότερο να ανήκουν σε αυτό που αποκαλείται «ήπια» παραβατικότητα όπως είναι τα οικονομικά εγκλήματα ή άλλα πλημμελήματα, όπως η παρακώλυση συγκοινωνιών. Παράλληλα, θα λειτουργεί αυτόφωρο επί 24ώρου βάσης, γεγονός που προδιαθέτει για διαρκή αξιοποίηση του συστήματος καταστολής, καθώς κάθε άτομο που θα διαπράττει ελαφρά πλημμελήματα θα φυλακίζεται τουλάχιστον προσωρινά. Ενδέχεται μάλιστα παράλληλα με τις κάμερες που η κυβέρνηση σχεδιάζει να κρατήσει και μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες να διατηρήσει και τη λειτουργία της «ολυμπιακής φυλακής». Έτσι, είναι πιθανή η μεταφορά κρατούμενων από τις φυλακές Κορυδαλλού στην πρώην αμερικανική βάση του Ασπρόπυργου, όπου θα λειτουργήσει εναλλακτικά μόνιμος μελλοντικός χώρος κράτησης. Για τις άμεσες ανάγκες της, μάλιστα, έχουν προβλεφθεί 30 θέσεις εξωτερικών φρουρών. Εντωμεταξύ, μια μελέτη για τη στέγαση των ανθρώπων που θα «χαλάνε» την εικόνα της πόλης ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων, κατέληξε στα συρτάρια του υπουργείου Πολιτισμού. Είχε ανατεθεί στη μη κυβερνητική οργάνωση Γέφυρες Φιλίας και είχε τον φιλόδοξο τίτλο «Οι Ολυμπιακοί Αγώνες ως ευκαιρία άμβλυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων και ενίσχυσης των μέτρων για την επίτευξη μιας κοινωνίας χωρίς αποκλεισμούς: Άστεγοι και άποροι». Η έρευνα αφορούσε τους άστεγους, άτομα εξαρτημένα από ουσίες, υπερήλικους, άτομα με νοητικά προβλήματα, πρόσφατα αποφυλακισθέντες, μετανάστες και πρόσφυγες. Πρότεινε εναλλακτικές λύσεις στέγασης 7.000 άστεγων, οι οποίοι κινούνται κυρίως στους ολυμπιακούς δήμους. Προέβλεπε αλλαγή του θεσμικού πλαισίου των δύο κρατικών ξενώνων της Αθήνας, ώστε να δέχονται και αλλοδαπούς, ψυχασθενείς, αποφυλακισθέντες και τοξικομανείς. Συστηνόταν μάλιστα, η εξεύρεση και άλλων ξενοδοχείων – ξενώνων και η στέγαση σε ακατοίκητα κτίρια του υπουργείου Πολιτισμού και σε καταυλισμούς που παραμένουν άδειοι. Σύμφωνα με τη μελέτη, επρόκειτο να λειτουργήσει μια 24ωρη γραμμή επικοινωνίας που θα παρείχε πληροφόρηση σε όσους δεν έχουν πρόσβαση σε στέγη. Στόχος ήταν να μπορούν να ενημερώνονται οι άστεγοι για τις εναλλακτικές λύσεις στέγασης που θα τους προσφέρονταν τουλάχιστον στην περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων. Ωστόσο, το υπουργείο Υγείας που είναι το καθ’ ύλην αρμόδιο, δεν έκανε καμιά προσπάθεια για να υλοποιήσει το πρόγραμμα. Μέχρι σήμερα, δεν έχει γίνει κανένα βήμα για τη δημιουργία ειδικών χώρων στέγασης. Στη θέση του προγράμματος για τους άστεγους και όλους όσοι έχουν ανάγκη από υποστήριξη, η κυβέρνηση αποφάσισε να προωθήσει τη λειτουργία μια νέας φυλακής, όπου θα στεγάσει όλους όσοι «χαλάνε» τη βιτρίνα των ολυμπιακών πόλεων. Για την υιοθέτηση μέτρων πρόληψης, αρμόδια είναι πολλά υπουργεία. Αυτό που αναλαμβάνει δράση όμως, είναι το υπουργείο Δημόσιας Τάξης, το οποίο θα προχωρήσει στην απομάκρυνση των «ανεπιθύμητων» από δημόσιους χώρους… 09/06/2004 ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΓΙΑ ΝΕΑ ΛΙΤΟΤΗΤΑ Ένα άρθρο του συνεργάτη μας Γιώργου Παυλόπουλου για την Ολυμπιάδα 2004 και τη νέα λιτότητα που μας ετοιμάζουν. Το άρθρο δημοσιεύεται και στο ΠΡΙΝ που κυκλοφορεί. Μήπως υπάρχει κάποιος που νόμιζε ότι η Ολυμπιάδα θα είναι εφιάλτης μόνο και μόνο επειδή η Αθήνα θα γίνει κόλαση αυτό το καλοκαίρι, επειδή οι κάμερες θα μας παρακολουθούν σε κάθε μας βήμα και θα ανέβουν κατακόρυφα οι τιμές στα νησιά και τα τουριστικά θέρετρα; Μέγα σφάλμα – αν δεν πείθεστε, δώστε λίγο περισσότερη προσοχή στις δηλώσεις των κατ’ εξοχήν αρμόδιων τις τελευταίες ημέρες. Πρώτος απ’ όλους, ο υπεύθυνος πολιτικού σχεδιασμού της ΝΔ και υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Γιώργος Σουφλιάς, που προκάλεσε κυριολεκτικά σοκ με τις πρόσφατες δηλώσεις του, με τις οποίες αμφισβήτησε ευθέως τον εθνικό στόχο της διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων. Μάλιστα, όπως μάθαμε από το Ποντίκι, ο «Σαρακατσάνος» της κυβέρνησης έχει στείλει και επιστολή προς τον Καραμανλή, με την οποία του ζητά να εξετάσει ακόμη και το ενδεχόμενο αναβολής τους! Φυσικά, δεν έπαθαν σοκ το κεφάλαιο και η αστική τάξη καθώς, παρά τις όποιες διαφωνίες στους κόλπους τους, στη τελική ευθεία είναι αποφασισμένοι να διοργανώσουν επιτυχημένους αγώνες και να μην εκτεθούν επ’ ουδενί. Αυτοί που ταρακουνήθηκαν – ή για την ακρίβεια θα πρέπει να ταρακουνήθηκαν – είναι οι εργαζόμενοι, που βλέπουν να προαναγγέλλεται ένα οικονομικό φιάσκο το οποίο θα φορτωθεί στις πλάτες τους. Ας μην νομίζει κανείς ότι ο Σουφλιάς είναι ο τρελός του χωριού. Για του λόγου το αληθές, οι απόψεις του επιβεβαιώθηκαν τις αμέσως επόμενες μέρες από δύο ακόμη πλευρές. Η μία ήταν η Πράις Γουότερχαους Κούπερς, μια από τις πιο γνωστές παγκοσμίως εταιρείες συμβούλων που κατευθύνουν την πολιτική κυβερνήσεων κάθε απόχρωσης, σε όλο τον κόσμο: Προέβλεψε ότι τα επόμενα τέσσερα χρόνια (δηλαδή, όλως τυχαίως, για όλο το διάστημα της θητείας της σημερινής κυβέρνησης!) η ελληνική οικονομία θα υποστεί σημαντικό πλήγμα από την τέλεση της Ολυμπιάδας, χωρίς μάλιστα να θεωρούνται βέβαια ούτε τα μακροπρόθεσμα οφέλη. Η έκπληξη όμως ήρθε από αλλού: Ένας από τους πλέον διαπρύσιους κήρυκες των αξιών του εκσυγχρονισμού, ο δημοσιογράφος Γιάννης Πρετεντέρης, εμφανίστηκε την προηγούμενη Πέμπτη ως ο καλύτερος δικηγόρος του Σουφλιά. «Είναι ακόμη νωρίς για το λογαριασμό και είναι ίσως άδικο να τον ζητάς πριν τελειώσει το τραπέζι. Αλλά όποιος νομίζει ότι δεν θα υπάρξει τελικά λογαριασμός και ότι το μεγαλύτερο οικονομικό και οργανωτικό εγχείρημα που ανέλαβε ποτέ η χώρα θα περάσει ντούκου είναι πολύ βαθιά νυχτωμένος», έγραψε την προηγούμενη Πέμπτη, με τη γνωστή αμεσότητα που τον διακρίνει από τις στήλες του Βήματος, με αφορμή τα στοιχεία που βγήκαν και δείχνουν ότι τόσο οι πωλήσεις εισιτηρίων όσο και η τουριστική κίνηση πάνε χάλια. Δεν είναι όμως μόνο τα της Ολυμπιάδας που προαναγγέλλουν τη λαίλαπα που ετοιμάζεται από την πλευρά της κυβέρνησης και του κεφαλαίου. Την περασμένη Κυριακή, για παράδειγμα, ο υπουργός Οικονομίας Γιώργος Αλογοσκούφης το ξεκαθάρισε με τη συνέντευξή του στην Ελευθεροτυπία: (σ. Πολιτικού Καφενείου: http://www.enet.gr/online/online_p1_ text.jsp? dt=30/05/2004&c;=110&id;=18776972 ) «Δεν δεσμεύομαι για παροχές το 2005», είπε, επικαλούμενος το γεγονός ότι σύμφωνα με το κυβερνητικό επιτελείο, η κατάσταση “για το 2003 είναι ελαφρώς χειρότερη απ’ ότι περιμέναμε και για το 2004 είναι αρκετά χειρότερη». Και μια σημαντική λεπτομέρεια: Ερωτηθείς, στην ίδια συνέντευξη, για το τι θα έπραττε η ΝΔ εάν ήταν κυβέρνηση και έπρεπε να διεκδικήσει σήμερα τους Ολυμπιακούς Αγώνες, απάντησε «νομίζω ότι δεν θα ήμασταν και τόσο ενθουσιώδεις»… Το σκηνικό που στήνεται μεθοδικά και με γκεμπελικό τρόπο θα πρέπει να είναι πια προφανές σε όλους. Η κυβέρνηση Καραμανλή, η οποία εκλέχτηκε πατώντας πάνω στον πόνο και τις αγωνίες εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που είχαν ισοπεδωθεί από την πολιτική Σημίτη, αποδεικνύει τώρα ότι έρχεται να συνεχίσει αυτό που άφησε ημιτελές ο πασοκικός εκσυγχρονισμός. Οι «μαύρες τρύπες» που, κατά τα ειωθότα, ανακαλύπτονται στους ισολογισμούς των υπουργείων και τους προϋπολογισμούς των προηγούμενων ετών δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο καμβάς πάνω στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να στηριχθεί το επόμενο, πολυετές πρόγραμμα λιτότητας – το μοναδικό πρόγραμμα που είχε έτοιμο η ΝΔ προτού κερδίσει τις εκλογές. Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών επιβεβαιώνουν απολύτως την εκτίμηση πως, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της ΓΣΕΕ και άλλων καθεστωτικών συνδικαλιστικών οργανώσεων για εμπέδωση της κοινωνικής ειρήνης, το ρήγμα ανάμεσα στα λαϊκά συμφέροντα και τα δύο μεγάλα κόμματα θα μεγαλώσει το επόμενο διάστημα, καθώς και ότι η ανάγκη – αλλά και το κενό – αντιπολίτευσης θα γίνει ιδιαιτέρως αισθητή στους εργαζόμενους. Ιδού η Ρόδος και ο δρόμος για τη ριζοσπαστική Αριστερά! Κι έπεται συνέχεια. 10/06/2004 Μετά τα αδέσποτα ζώα θα «εξαφανίσουν» τους «αδέσποτους» ανθρώπους. «ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΣΚΟΥΠΑ» ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ Σε λιγότερο από τρεις μήνες η Αθήνα και η χώρα ολόκληρη «υποδέχονται» τους Ολυμπιακούς αγώνες: ένα γιγαντιαίων διαστάσεων αθλητικό γεγονός, που, όμως, όλο και λιγότερο συζητείται ως τέτοιο και, όλο και περισσότερο, - για τις υπερβάσεις δισεκατομμυρίων στα διάφορα έργα, και τη σπατάλη του δημοσίου χρήματος. Για τους «κινδύνους τρομο-ασφάλειας» και για τα πρωτοφανή αστυνομικά μέτρα, ή για τα εργατικά ατυχήματα, που όλο και πιο συχνά συμβαίνουν, όσο οι προθεσμίες πιέζουν (12 νεκροί και 154 τραυματίες την τελευταία τριετία στα ολυμπιακά εργοτάξια. Για την υπερεκμετάλλευση των μεταναστών και των ελλήνων εργατών, για την προώθηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, την καταστρατήγηση ωραρίων και επέκταση ωραρίου λειτουργίας επιχειρήσεων, για τις δυσμενείς οικολογικές και κοινωνικές επιπτώσεις της τσιμεντοποίησης και για τις συνθήκες ζωής σε μιαν αποξενωμένη, απρόσωπη, αβίωτη πόλη, στην οποία μετατρέπουν την Αθήνα. Για τις άδειες των εργαζομένων στα νοσοκομεία και σ’ όλο το Δημόσιο και μέρος του ιδιωτικού τομέα, που αναστέλλονται για τον πιο δύσκολο μήνα, τον Αύγουστο. Η κατάσταση θα χειροτερέψει τον Αύγουστο, όταν θα εφαρμοστούν τα σχέδια έκτακτης ανάγκης (σαν να επρόκειτο για πόλεμο), διατεταγμένης κυκλοφορίας και διαβίωσης, εν είδη γιγαντιαίου στρατοπέδου. Όσο για την αθλητική πλευρά των αγώνων, αυτή, στο βαθμό που συζητείται, κανείς, πλέον, δεν την αντιμετωπίζει από την πλευρά της, πάλαι ποτέ, «αθλητικής άμιλλας». Οι Ολυμπιακοί αγώνες είναι, εδώ και πολύν καιρό, ένα εξαιρετικά προσοδοφόρο και πλήρως εμπορευματοποιημένο πεδίο της βιομηχανίας του θεάματος. Ο «πολιτισμός» τους επικεντρώνεται στα πολιτικά παιχνίδια εξουσίας, στο ντοπάρισμα, στις μίζες και στην κερδοφορία των χορηγών (Coca Cola, Alpha Nank, κλπ), και όλων των διεθνών και εγχώριων κυκλωμάτων (κατασκευαστικών τηλεπικοινωνιακών, συστημάτων ασφάλειας, κλπ), που επενδύουν καθ’ οποιονδήποτε τρόπο σ’ αυτούς. Είναι αυτοί που έχουν επιβάλλει πλήρως τους όρους τους και την δική τους διατύπωση του «ολυμπιακού ιδεώδους»: δεν είναι άλλο από τα κέρδη τους. Όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, θα ήταν πιο ακριβές να πούμε ότι δεν είναι η «μικρή Ελλάδα» που οργανώνει τους αγώνες, αλλά μια πολυπλόκαμη διεθνής, κοινοπραξία κερδοσκόπων, που επωφελείται από τον κούφιο μεγαλοϊδεατισμό της εγχώριας άρχουσας τάξης για την οργάνωση στην Ελλάδα μιας επιχείρησης με αμοιβαίο όφελος. Άλλωστε, τον λογαριασμό της τεράστιας σπατάλης και υπερχρέωσης, στην οποία έχουν βυθίσει την χώρα, δεν θα τον πληρώσουν οι ίδιοι, αλλά η παρούσα και οι μελλοντικές γενιές του εργαζόμενου λαού για τις δεκαετίες που έρχονται. Για την ασφαλή διοργάνωση αυτού του Ρωμαϊκού θριάμβου φιλόδοξων κυριών και διεθνών κερδοσκόπων, για την κιτσάτη χλιδή του οποίου δαπανώνται δισεκατομμύρια (στέγη Καλατράβα κλπ.), καλούμαστε να υποστούμε τα πάνδεινα, όχι μόνο με την αναστολή των κανονικών μας αδειών, όχι μόνο με την κυκλοφοριακή ταλαιπωρία, αλλά πάνω απ’ όλα, με την μετατροπή της χώρας σε πολιορκημένο φρούριο. Συστήματα παρακολούθησης με χιλιάδες κάμερες τοποθετούνται στους δρόμους, στις πλατείες, στο μετρό κλπ., για να καταγράφουν, στο όνομα της «ασφάλειας», την παραμικρή μας κίνηση, την συνδικαλιστική και πολιτική μας κίνηση, αλλά και κάθε ιδιωτική μας κίνηση, που θα μπορεί, κατά το δοκούν, ν’ αξιοποιηθεί από την εξουσία. Δεκάδες χιλιάδες αστυνομικοί και στρατός, αλλά και το ίδιο το ΝΑΤΟ, με την Νατοϊκή Μεραρχία του, από ξηράς, από θαλάσσης και αέρος, θα «επαγρυπνούν» για την απόκρουση πιθανής «τρομοκρατικής επίθεσης». Είναι σ’ αυτά τα πλαίσια που η κυβέρνηση θέτει σε εφαρμογή ένα, ήδη από πριν, επεξεργασμένο σχέδιο για ολοκληρωτικό έλεγχο και αστυνόμευση της πόλης, με την απομάκρυνση από το κέντρο της της, από δρόμους και πλατείες, των «παράνομων» (αλλά και των νόμιμων) μικροπωλητών, των αστέγων, των τοξικομανών, των μεταναστών που συχνάζουν σε ανοιχτούς χώρους, των επαιτών, των εκδιδόμενων γυναικών, των «ύποπτων νεαρών», όλων εν γένει των κοινωνικών στοιχείων που «χαλούν» την «αισθητική» της γκλαμουριάς των οργανωτών. Η κατάσταση όλων αυτών των ανθρώπων είναι προϊόν ενεργητικών διαδικασιών κοινωνικού αποκλεισμού – όχι απλώς ατυχιών της ζωής ή προσωπικής ανικανότητας, ή και επιθυμίας «να κοιμάται κανείς στους δρόμους», όπως επιχειρηματολογούν κάποιοι θεωρητικοί της νεοφιλελεύθερης «ελευθερίας». Είναι αποτέλεσμα των αδυσώπητων νόμων του συστήματος, που συρρικνώνει τον παραγωγικό κορμό της κοινωνίας και τις θέσεις εργασίας, συρρικνώνει το κράτος πρόνοιας και παράγει διαρκώς νεόπτωχους, ανέργους και μακροχρόνιους ανέργους, εξαθλιωμένους, όλο και μεγαλύτερα στρώματα ανθρώπων στα κράσπεδα του κοινωνικού ιστού Ενός συστήματος που, όπως παράγει καταναλωτικά προϊόντα προορισμένα σε σύντομο χρονικό διάστημα να μετατραπούν σε απορρίμματα, με τον ίδιο τρόπο αναλώνει και απορρίπτει σαν σκουπίδια τους ανθρώπους, όσους πρώτα ξεζουμίσει ή όσους αδυνατούν να προσαρμοστούν στον δοσμένο, απάνθρωπο καταμερισμό της εργασίας: η θέα όλων αυτών, σύμφωνα με τη Δήμαρχο των Αθηναίων, θα ενοχλήσει τους «επισκέπτες μας» και γι’ αυτό η αστυνομία ανέλαβε να τους κρύψει, εκτοπίζοντάς τους στα περίχωρα, ή στοιβάζοντάς τους σε «κλειστά ιδρύματα». Τους «μαζεύουν» στη βάση των ίδιων διατάξεων και για τους ίδιους λόγους που μαζεύουν τα αδέσποτα σκυλιά. Η αντίληψη των κρατούντων για όλους αυτούς τους ανθρώπους είναι η ίδια που έχουν και για τα σκουπίδια, που παράγει και απορρίπτει η πόλη. Αλλά γι’ αυτά, τουλάχιστον, αγόρασαν (και διαφημίζουν) το νέο «στόλο των απορριμματοφόρων», ενώ για τους κοινωνικά αποκλεισμένους δεν διαθέτουν τίποτα περισσότερο απ’ ότι η Ναζιστική Γερμανία στους Ολυμπιακούς του ’36, που, εκτός από την Ολυμπιακή φλόγα, την οποία επινόησε και κληροδότησε στους επιγόνους διοργανωτές της Ολυμπιακής Επιτροπής, μερίμνησε για την απομάκρυνση, σύλληψη και εγκλεισμό Εβραίων και τσιγγάνων σε γκέτο εκτός Βερολίνου. (Βλέπε «Ελευθεροτυπία» 16/5/2004). Υ.Γ. Το παραπάνω ζήτημα, με πρωτοβουλία της Α.Ρ.Σ.Υ.Π., ΨΝΑ και ΑΡ.ΠΑ ΔΡΟΜΟΚΑΪΚΙΟΥ συζητήθηκε την Τετάρτη 16/06/2004, ώρα 11.30 π.μ. στην αίθουσα πολλαπλών εκδηλώσεων ΨΝΑ. Μίλησαν οι: Μαριάννα Τζιαντζή – Δημοσιογράφος • Δημήτρης Τρίμης – Δημοσιογράφος • Κατερίνα Μάτσα – Ψυχίατρος • Χριστόφορος Χριστογιάννης – Νοσηλευτής ΨΝΑ • Στη συζήτηση από μεριάς των ομιλητών και από τους λειτουργούς ψυχικής υγείας, εκφράστηκε η πλήρης αντίθεσή τους στο πογκρόμ κατά των πιο αδύναμων και αποκλεισμένων συνανθρώπων μας. Τόνισαν ότι το ζήτημα δεν είναι «να μη τους βλέπουμε», αλλά να αντιμετωπίσουμε, εδώ και τώρα, τα προβλήματά τους. Να δοθούν, στέγη και εισόδημα για τους αστέγους, προγράμματα απεξάρτησης για τους εξαρτημένους, νομιμοποίηση όλων των μεταναστών. Οι ομιλητές δήλωσαν ότι δεν πρόκειται να δεχτούνε ούτε σκέψη για εγκλεισμό των ανθρώπων αυτών σε ψυχιατρικό ή άλλο ίδρυμα, σε μια λογική ψυχιατρικοποίησης και τακτοποίησης, με στρατοπεδικά μέσα, της «βιτρίνας της πόλης» - αντιμετώπισης βάρβαρης κατά ανθρώπων, την αντικειμενοποίηση των οποίων ωθούν στα ακρότατα όριά της – από τη μια, με την δημιουργία γκέτο και από την άλλη, «καθαρών» και «ασφαλών» περιοχών. Η περίθαλψη – τονίστηκε – όσων εκ των αστέγων έχουν, όντως, ψυχιατρικό πρόβλημα δεν μπορεί, με κανένα τρόπο, να συνδεθεί με τον συγκυριακό πογκρόμ ενόψει των Ολυμπιακών. Απαιτεί σοβαρή αντιμετώπιση για ουσιαστική λύση και πάντως, η ύπαρξή τους είναι δείκτης της αποτυχίας και των αδιέξοδων της λεγόμενης «ψυχιατρικής μεταρρύθμισης», που αδυνατεί ν’ αντιμετωπίσει και έτσι αναπαράγει και διαχειρίζεται αστέγους, εντός ή εκτός του ψυχιατρείου. Εκφράστηκε η βαθιά ανησυχία ότι αυτά τα μέτρα, όπως πολλά άλλα που λαμβάνονται με την ευκαιρία των Ολυμπιακών αγώνων, δεν είναι προσωρινά, αλλά ασκήσεις προετοιμασίας και ευκαιρία για την εγκαθίδρυση μιας θωρακισμένης «δημοκρατίας». Αποσκοπούν στην μονιμότερη εφαρμογή πολιτικών καταστολής και κοινωνικού ελέγχου, περαιτέρω ισχυροποίησης του κατευθυνόμενου από τα πάνω ρατσισμού και διωγμού των «ανεπιθύμητων» και «ενοχλητικών» (π.χ. άνεργων μεταναστών, μετά το ξεζούμισμα που τους έγινε στα Ολυμπιακά εργοτάξια κλπ.). Αποσκοπούν, περαιτέρω στον εθισμό της λεγόμενης «υγιούς» και «κανονικής» κοινωνίας στη λήψη κατασταλτικών μέτρων – μέτρων που, εν τέλει, θα στραφούν ενάντια σε όλους – συμπεριλαμβανομένων και αυτών που, στην αρχή, τα χειροκροτούν ως επιβολή της Τάξης. Γιατί ο απώτερος σκοπός τους είναι η αναχαίτιση των εργατικών αγώνων, που αναπόφευκτα θα ξεσπάσουν, απέναντι στην λαίλαπα των αντεργατικών επιθέσεων, λιτότητας, περικοπών, και μαζικής ανεργίας, που έρχονται μετά τους Ολυμπιακούς. ΒΗΧΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 23/06/2004 ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ 2004: Ο δούρειος ίππος προ των πυλών (αντι-ολυμπιακή μπροσούρα) Από την Αντιεξουσιαστική Κίνηση Πάτρας patra@resistance2003.gr λάβαμε και δημοσιεύουμε το παρακάτω εκπληκτικό κείμενο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και μία Ιστορική Αναδρομή των Ολυμπιακών Αγώνων. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες επιστρέφουν στη γενέτειρά τους. Αν και κάποιοι αρχαιολάτρες υποστηρίζουν ότι οι σύγχρονοι Αγώνες έχουν χάσει τα αγνά χαρακτηριστικά των αρχαίων, η αλήθεια είναι ότι και στους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες το ολυμπιακό πνεύμα δεν ήταν παρά ένας μύθος. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες, ως βιτρίνα του κυρίαρχου πολιτισμού, έχουν ένα πολύμορφο και δυσβάσταχτο τίμημα: περιστολή δικαιωμάτων, επιδείνωση εργασιακών σχέσεων και συνθηκών, καταστολή, καταστροφή φυσικού περιβάλλοντος. Το δυστύχημα είναι ότι οι επιπτώσεις από την ανάληψη και τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων και τα κατασταλτικά μέτρα στο όνομα της «ασφάλειας» δεν έχουν ημερομηνία λήξης. Τα μέτρα ήρθαν για να μείνουν. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Αρχαία Ελλάδα Μια αναδρομή στα κείμενα των αρχαίων φιλοσόφων καταρρίπτει την εξιδανικευμένη εικόνα που επιχειρεί να δημιουργήσει η κυριαρχία για τον αθλητισμό και τους ολυμπιακούς αγώνες στην αρχαιότητα. Το ολυμπιακό πνεύμα δεν είναι παρά ένας μύθος. Η ολυμπιακή... εκεχειρία Το θέμα της διοργάνωσης και εκμετάλλευσης των αγώνων μετέτρεψε πολλές φορές το Ιερό της Ολυμπίας σε πεδίο αιματηρών πολεμικών συγκρούσεων. Η πολιτική σημασία των αγώνων, η ενδυνάμωση της εξουσίας, της φήμης του κύρους και της επιρροής της διοργανώτριας πόλης, η συγκέντρωση πλούτου από τη συρροή χιλιάδων πλουσίων και από τα αφιερώματα που προέρχονταν από όλες τις περιοχές της Μεσογείου αποτέλεσαν την αιτία συγκρούσεων μεταξύ της Πίσας, της Ήλιδας και της Αρκαδίας. Οι Πισαίοι μετά από πολεμικές αναμετρήσεις κατάφεραν να διοργανώσουν την 8η (748 π.Χ.) και 34η (644 π.Χ.) Ολυμπιάδα. Οι Ηλείοι αρνήθηκαν να καταγράψουν αυτές τις δύο ολυμπιάδες στον επίσημο κατάλογο των αγώνων, χαρακτηρίζοντάς τις ανολυμπιάδες. Το 572 π.Χ. κατάφεραν να εξολοθρεύσουν τους Πισαίους και να τους ξεριζώσουν από την Ηλεία1. Το 364 π.Χ. οι Αρκάδες νίκησαν τους Ηλείους και διοργάνωσαν την 104η Ολυμπιάδα. Στη διάρκειά της, κι ενώ σύμφωνα με τον Ξενοφώντα είχαν ήδη τελεστεί οι ιπποδρομίες και το πένταθλο, οι Ηλείοι εισέβαλαν με στρατό στον «ιερό χώρο» και μετά από μεγάλη μάχη επικράτησαν και ονόμασαν ανολυμπιάδα και αυτήν την ολυμπιάδα2. Μετράει μόνο η πρωτιά Ο Πλάτωνας στηλιτεύει το γεγονός ότι στους αθλητικούς αγώνες μετράει μόνο η πρωτιά και ότι η συμμετοχή από μόνη της δεν έχει καμία αξία, επισημαίνοντας ότι οι ηττημένοι γίνονται καταγέλαστοι από τους θεατές και όσοι δρομείς έρχονται τελευταίοι τρέχουν να φύγουν με σκυμμένους ώμους3. Ο Αριστοτέλης αναρωτιέται πώς είναι δυνατόν η πυγμαχία, που σκοπό έχει τόσο ασήμαντα πράγματα, να προξενεί χαρά στους αθλητές4. Ο Γαληνός αναφέρεται σε απόσπασμα από τον Αυτόλυκο του Ευριπίδη που υποστηρίζει: «Στην Ελλάδα είναι χιλιάδες τα κακά, κανένα όμως δεν είναι χειρότερο από το γένος των αθλητών» και συγκρίνοντας τις λέξεις αθλητής και άθλιος καταλήγει ότι είναι συγγενικές5. Το βραβείο δεν είναι μόνο ένα στεφάνι Παρά τη διαδεδομένη αντίληψη ότι οι ολυμπιονίκες βραβεύονταν μόνο με τον κότινο (στεφάνι αγριελιάς), η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Πίσω από το στεφάνι που τοποθετούσε ο ελλανοδίκης στο κεφάλι του νικητή, υπήρχε το τρίπτυχο χρήμα, δόξα και εξουσία. Ο Σόλων καθόρισε το έπαθλο των ολυμπιονικών σε 500 δραχμές6, ποσό πολύ μεγάλο αν αναλογιστεί κανείς ότι μία δραχμή ήταν η αξία ενός προβάτου. Ο Δίων ο Χρυσόστομος αναφέρει και μεγαλύτερα ποσά σε άλλες πόλεις, όπως το ποσό των 5 ταλάντων (131 κιλά ασήμι με αξία 6000 δραχμών). Παράλληλα, οι ολυμπιονίκες αποκτούσαν ισόβια σίτιση με δημόσια δαπάνη, απαλλαγή από φορολογία και στρατιωτική υπηρεσία και δοξάζονταν με επινίκιες πομπές, ανδριάντες, ύμνους, αναγραφή των ονομάτων τους σε στήλες που τοποθετούνταν στο κέντρο της πόλης. Σε περίοδο πολέμου απολάμβαναν μερίδιο από τη λεία και σε περίοδο ειρήνης την πρωτοκαθεδρία στις δημόσιες εκδηλώσεις και αξιώματα στη διοίκηση. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα οι νικητές θεοποιούνταν. Οι Θάσιοι έστησαν ανδριάντα στο Θεαγένη και καθιέρωσαν θυσίες προς τιμήν του7, ενώ οι Σπαρτιάτες άρχιζαν να λατρεύουν τον Ιπποσθένη με ειδικό ναό σαν να ήταν ο θεός Ποσειδώνας8. Οι τύραννοι χρησιμοποιούσαν τις ολυμπιακές επιτυχίες για να εδραιώσουν την εξουσία τους, πληρώνοντας αδρά ποιητές (όπως τον Πίνδαρο, τον Βακχυλίδη και το Σιμωνίδη) για να γράψουν επινίκιους ύμνους, με τους οποίους δεν δόξαζαν μόνο τις ολυμπιακές νίκες, αλλά και τις ανύπαρκτες αρετές των τυράννων. Παράλληλα, η Ολυμπία και οι Ολυμπιακοί Αγώνες χρησιμοποιήθηκαν από τους ισχυρούς της εποχής ως καθαρτήριο για τα εγκλήματά τους. Τύραννοι από τις πόλεις της Σικελίας που επιδίδονταν σε ωμότητες σε βάρος των πολιτών, προσέφεραν πλούσια δώρα στην Ολυμπία για να παρουσιαστούν ευσεβείς. Ο Ρωμαίος κατακτητής Μόμμιος, την επομένη της νίκης του στη Λευκόπετρα της Αχαΐας (146 π.Χ.), την ώρα που κατέστρεφε ολοσχερώς την Κόρινθο και πουλούσε τους κατοίκους της για δούλους, αφιέρωνε στην Ολυμπία ένα χάλκινο άγαλμα του Δία από τα λάφυρα της Αχαΐας. Οι ολυμπιονίκες αξιοποιούσαν τις νίκες τους ως μέσο απόκτησης κοινωνικής επιρροής και πολιτικής εξουσίας. Το 640 π.Χ. ο Κύλων ο Αθηναίος αξιοποιώντας το κύρος και τη δόξα που αποκόμισε από τη νίκη του στο αγώνισμα του διαύλου, καταλαμβάνοντας την Ακρόπολη επιχείρησε να καταλύσει το δημοκρατικό πολίτευμα και να γίνει τύραννος9. Το 560 π.Χ. η νίκη του Μιλτιάδη στην αρματοδρομία ανησύχησε τον αθηναίο τύραννο Πεισίστρατο, ο οποίος για να προλάβει πιθανή ανατροπή του, έχρισε το Μιλτιάδη τύραννο στην αποικία Χερσίνη στη Θράκη10. Μετά το θάνατο του Πεισίστρατου, τα παιδιά του δολοφόνησαν τον ολυμπιονίκη Κίμωνα για να αποφύγουν ενδεχόμενη διεκδίκηση της ηγεσίας. Ο Χαίρων από την αχαϊκή Πελλήνη, αφού στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πάλης σε 4 διαδοχικές ολυμπιάδες, επιχείρησε να εξαργυρώσει την εκτίμηση των συμπολιτών του και να κυβερνήσει ως τύραννος με τη βοήθεια του Μεγάλου Αλεξάνδρου11. Το 416 π.Χ. ο Αλκιβιάδης στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του τεθρίππου, χρησιμοποιώντας εφτά αντί για τέσσερα άλογα. Στη συνέχεια χρησιμοποίησε τη νίκη του ως επιχείρημα για να αναλάβει την αρχηγία της εκστρατείας των Αθηναίων κατά της Σικελίας12. Οι αγώνες δεν είναι και τόσο καθαροί Οι ηθικές και υλικές απολαβές της νίκης θάμπωναν αθλητές και προπονητές σε τέτοιο βαθμό που στην ιστοριογραφία αναφέρονται περιπτώσεις δωροδοκίας, χρηματισμού και παζαριών για την έκβαση των αγώνων. Στις περιπτώσεις που οι παραβάτες γίνονταν αντιληπτοί, τιμωρούνταν με πρόστιμα, τα οποία χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή χάλκινων αγαλμάτων του Δία. Με τα χρήματα των προστίμων κατασκευάστηκαν πολλά τέτοια αγάλματα, γεγονός που καταδεικνύει ότι οι δωροδοκίες ήταν γενικευμένη κατάσταση. Ο Παυσανίας αναφέρει χαρακτηριστικά τις περιπτώσεις του Θεσσαλού πυγμάχου Ευπώλου στην 98η Ολυμπιάδα που δωροδόκησε 3 συναθλητές του, του Αθηναίου πενταθλητή Καλίππου στην 112η Ολυμπιάδα, του Ρόδιου παλαιστή Φιλόστρατου που δωροδόκησε τον Εύδηλο στην 178η Ολυμπιάδα, αλλά και την περίπτωση του Δαμόνικου, πατέρα του Πολύκτορα, που δωροδόκησε τον πατέρα του Σώσανδρου για να πείσει το γιο του να χάσει τον αγώνα πάλης στην 192η Ολυμπιάδα13. Ο Φιλόστρατος γράφει ότι το στεφάνι της νίκης «μπορεί κανείς ελεύθερα να το πουλάει και εξίσου ελεύθερα να το αγοράζει» και αναφέρει και περιπτώσεις προπονητών που δάνειζαν εντόκως χρήματα στους αθλητές τους για να δωροδοκήσουν τους αντιπάλους τους14, ενώ ο Παυσανίας αναφέρει και περιπτώσεις ελλανοδικών που τιμωρήθηκαν επειδή ευνόησαν αθλητές σε βάρος άλλων15. Οι Ελλανοδίκες επηρεάζονταν πάντα από τους ισχυρούς της εποχής και με τα κατάλληλα ανταλλάγματα μεροληπτούσαν υπέρ των ισχυρών. Ο ρωμαίος αυτοκράτορας Νέρων συμμετείχε σε ολυμπιακή αρματοδρομία πάνω σε άρμα με 10 άλογα. Έπεσε όμως από το άρμα, ξανανέβηκε και μετά από λίγο εγκατέλειψε τον αγώνα. Οι ελλανοδίκες όμως τον ανακήρυξαν νικητή16. Πολλές φορές οι αθλητές κατάφευγαν σε παρανομίες και κομπίνες για να εξασφαλίσουν τη νίκη. Καταγράφονται περιπτώσεις ψευδούς δήλωσης ηλικίας από αθλητές, προκειμένου να έχουν πλεονεκτήματα στον αγώνα ή να αγωνιστούν στην κατηγορία των παίδων αντί των ανδρών. Για τους δρομείς αναφέρονται περιπτώσεις όπου ξεκινούσαν πριν από το σύνθημα ή που έσπρωχναν και εμπόδιζαν τους αντιπάλους τους να αγωνιστούν. Παλαιστές, πυγμάχοι και παγκρατιστές κατάφευγαν σε απαγορευμένες λαβές ή αντικανονικά χτυπήματα. Σε αρχαίες παραστάσεις παγκρατίου απεικονίζονται αθλητές που επιχειρούν να δαγκώσουν τους αντιπάλους τους ή να τους βγάλουν το μάτι17. Μάλιστα, στην Αθήνα της κλασικής εποχής, ο νόμος όριζε ότι όποιος θανάτωνε τον αντίπαλό του στους αγώνες, θεωρείται αθώος και δεν αντιμετωπίζει δίωξη18. Πεδίο ανταγωνισμού των ισχυρών Οι ελληνικές πόλεις-κράτη, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού τους, φιλοδοξούσαν να κερδίσουν όσο το δυνατό περισσότερες ολυμπιακές νίκες, που θα τους εξασφάλιζαν φήμη και ισχύ. Έτσι, από τη μία πλευρά πολλές πόλεις εξαγόραζαν αθλητές από άλλες πόλεις και τους παρουσίαζαν ως δικούς τους, και από την άλλη πολλοί αθλητές, για να κερδίσουν περισσότερα χρήματα, παραχωρούσαν σε άλλη πόλη την εκπροσώπησή τους. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες, εκτός από πεδίο άσκησης πολιτικής προπαγάνδας αποτελούσαν και πεδίο επίδειξης πλούτου από αριστοκράτες, βασιλιάδες και τυράννους. Τα πολύτιμα αφιερώματα στην Ολυμπία από τους πλούσιους ηγεμόνες δεν αποτελούσαν παρά δείγματα της δύναμής τους, που εξασφάλιζαν την προβολή τους σ' ένα χώρο με πανελλήνια απήχηση. Η αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων Οι Ολυμπιακοί Αγώνες, μαζί με άλλους αρχαίους αγώνες (Νέμεα, Πύθια, Άκτια) καταργήθηκαν το 393 μ.Χ. από τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο, στο πλαίσιο της απαγόρευσης «παγανιστικών τελετών» και της δίωξης αλλόθρησκων (ειδωλολατρών και αιρετικών), που σε αυτοκρατορικό διάταγμα χαρακτηρίζονται «μωροί και τυφλοί». Η αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων το 1896 έγινε με πρωτοβουλία του Γάλλου βαρόνου Pierre de Coubertin, που επεδίωκε να αναδείξει το γαλλικό αθλητισμό. Για να διασφαλίσει παγκόσμια ανταπόκριση και διεθνή εντυπωσιασμό, πρότεινε την τέλεση των αγώνων στην Ελλάδα. Ο Coubertin ήταν πλούσιος, προνομιούχος αριστοκράτης, μισογύνης, με αντιλαϊκή και ρατσιστική ιδεολογία. Όπως έγραφε19, οι αθλητικοί αγώνες προορίζονται για τους εκλεκτούς, άξιους αθλητές και θεατές από τις ανώτερες τάξεις και αφορούν αποκλειστικά τη λευκή φυλή. Ένιωθε καταφρόνηση και μίσος για τους έγχρωμους πρωταθλητές20 και, όπως στους αρχαίους ολυμπιακούς αγώνες απαγορευόταν η συμμετοχή σε γυναίκες, δούλους και «βαρβάρους» (μη Έλληνες), απαγόρευσε τη συμμετοχή γυναικών και εγχρώμων στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η Ολυμπιάδα του 1900 διεξήχθη στο Παρίσι, στο πλαίσιο των σοβινιστικών επιδιώξεων του Coubertin να λαμπρύνει την γαλλική πρωτοκαθεδρία. Επιτράπηκε η συμμετοχή γυναικών μόνο στο τένις και το γκολφ, ενώ στα αγωνίσματα περιλήφθηκε και ο πυροβολισμός περιστεριών! Από την Ολυμπιάδα του 1908 στο Λονδίνο και μετά οι αθλητές δεν συμμετείχαν ατομικά, αλλά ως αντιπρόσωποι χωρών. Οι ομάδες της Βρετανίας και των ΗΠΑ αντάλλαξαν κατηγορίες για απάτες και σε κάποια αγωνίσματα οι διοργανωτές απέκλεισαν τους μη Βρετανούς αθλητές. Στους Αγώνες του 1912 στην Στοκχόλμη, ο αμερικάνος Ινδιάνος Jim Thorpe κέρδισε χρυσά μετάλλια στο πένταθλο και στο δέκαθλο. Η ινδιάνικη καταγωγή του όμως ενόχλησε τη ΔΟΕ, η οποία ισχυριζόμενη ότι ο Thorpe ήταν ημιεπαγγελματίας αθλητής, ανακάλεσε την νίκη του και απαίτησε την επιστροφή των μεταλλίων. Στην Ολυμπιάδα του 1920 στην Αμβέρσα, αποκλείστηκαν οι χώρες που έχασαν στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο (Γερμανία, Αυστρία, Ουγγαρία, Βουλγαρία και Τουρκία). Η Γερμανία αποκλείστηκε για τον ίδιο λόγο και στην Ολυμπιάδα του 1924 στο Παρίσι. Στην Ολυμπιάδα του 1928 στο Άμστερνταμ, η συμμετοχή γυναικών στα αγωνίσματα της γυμναστικής και κλασικού αθλητισμού προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από τον Coubertin και τον Πάπα της Ρώμης. Στην Ολυμπιάδα του 1932 στο Λος Άντζελες, απαγορεύτηκε στις γυναίκες η πρόσβαση στο ολυμπιακό χωριό. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ανέθεσε την Ολυμπιάδα του 1936 στη ναζιστική Γερμανία. Οι τοίχοι του Βερολίνου γέμισαν με αφίσες που συνδύαζαν τους ολυμπιακούς κύκλους με τη σβάστικα. Κατά την έναρξη των αγώνων έγιναν μεγαλοπρεπείς παρελάσεις στρατιωτικών τμημάτων και ναζιστικών οργανώσεων. Οι αθλητικές αντιπροσωπίες όλων των χωρών (εκτός από την Αίγυπτο) παρέλασαν χαιρετώντας φασιστικά τον Χίτλερ, με υψωμένο το δεξί χέρι. Η Ολυμπιάδα του Βερολίνου κληροδότησε στις επόμενες την τελετή αφής της ολυμπιακής φλόγας και τη σχετική λαμπαδηδρομία, μια ιδέα του CarlDiem, επικεφαλής του χιτλερικού αθλητισμού, που υλοποιήθηκε υπό την επίβλεψη του Υπουργού Προπαγάνδας Γιόζεφ Γκαίμπελς. Ο Έλληνας ολυμπιονίκης του 1896 Σπύρος Λούης, ως τελευταίος λαμπαδηδρόμος, προσκύνησε τον Χίτλερ και του προσέφερε ένα κλαδί ελιάς. Στην Ολυμπιάδα του 1948 στο Λονδίνο, η Γερμανία αποκλείστηκε ως ηττημένη στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Στους Αγώνες του 1952 στο Ελσίνκι κυριάρχησε το ψυχροπολεμικό κλίμα, με τη Ρωσία να καταλαμβάνει ξεχωριστό ολυμπιακό χωριό. Πριν από τους αγώνες του 1956 στη Μελβούρνη, η Ρωσία εισέβαλε στην Ουγγαρία, ενώ Βρετανία, Γαλλία και Ισραήλ εισέβαλαν στην Αίγυπτο. Αίγυπτος, Λίβανος, Ιράκ και Κίνα απείχαν από τους αγώνες. Η κυβέρνηση της Αυστραλίας προέτρεψε τους Ούγγρους αθλητές να λιποτακτήσουν και έστειλε ένοπλους φρουρούς στο Ολυμπιακό χωριό. Το 1960 η ΔΟΕ θησαυρίζει με την πώληση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων και οι αγώνες της Ρώμης προσαρμόζονται στις ανάγκες του τηλεοπτικού θεάματος. Στην Ολυμπιάδα του 1964 στο Τόκιο, η Ινδονησία και η Βόρειος Κορέα εξαναγκάζονται να αποχωρήσουν από τους αγώνες. 10 μέρες πριν την έναρξη των Ολυμπιακών του 1968 στο Μεξικό, κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων, 10.000 στρατιώτες με πυρά από πυροβόλα και ρίψη χειροβομβίδων από ελικόπτερα δολοφόνησαν 300 και τραυμάτισαν 2000 διαδηλωτές έξω από το Ολυμπιακό Στάδιο. Στην Ολυμπιάδα του 1972 στο Μόναχο, παλαιστίνιοι μαχητές έθεσαν σε ομηρία ισραηλινούς αθλητές. Η παρέμβαση της γερμανικής αστυνομίας, μετά την εκτέλεση παλαιστινίων και ισραηλινών, επέτρεψε τη συνέχιση του ακριβοπληρωμένου τηλεοπτικού θεάματος. Για τις ανάγκες της «ασφάλειας» στην Ολυμπιάδα του 1976 στο Μόντρεαλ, η καναδική κυβέρνηση διοργάνωσε τη μεγαλύτερη στρατιωτική επιχείρηση μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Η Ρωσία ξεπέρασε τις ΗΠΑ σε αριθμό μεταλλίων, με αποτέλεσμα η Πράβδα να εξυμνεί τη σοβιετική ανωτερότητα και ο αμερικάνος πρόεδρος Φορντ να διατάσσει ομοσπονδιακή έρευνα. Το 1980 πρόεδρος της ΔΟΕ εξελέγη ο Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ, που επί 40 χρόνια υπήρξε δούλος του φασιστικού καθεστώτος της Ισπανίας και τυφλό όργανο του Φράνκο. Είχε διατελέσει βουλευτής του φασιστικού κόμματος του Φράνκο, πρόεδρος του φασιστικού δημοτικού συμβουλίου της Βαρκελώνης και ύστερα υπουργός αθλητισμού του φασιστικού καθεστώτος. Στην Ολυμπιάδα της ίδιας χρονιάς στη Μόσχα, ο αμερικανός πρόεδρος Κάρτερ ζήτησε και πέτυχε να μη συμμετάσχουν στους αγώνες πολλές δυτικές χώρες. Οι Ρώσοι απάντησαν με το ίδιο νόμισμα το 1984 στην Ολυμπιάδα του Λος Άντζελες, διατάσσοντας τις χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας να απόσχουν. Οι αγώνες του 1988 στη Σεούλ αποτέλεσαν ακόμα μία στρατιωτική επιχείρηση, με τη συμβολή και 40.000 αμερικάνων στρατιωτών. 263.564 αντιφρονούντες συνελήφθησαν προκλητικά, ενώ χιλιάδες έμειναν άστεγοι, καθώς κατεδαφίστηκαν όλα τα φτωχόσπιτα που χαλούσαν την «εικόνα» της πόλης. Ομοίως στους αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη, εκτός από τις προληπτικές συλλήψεις υπόπτων για αντι-ολυμπιακή δράση, εκτοπίστηκαν όλοι οι άστεγοι και ζητιάνοι της πόλης, ενώ ο Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ εμφανίστηκε φορώντας φασιστική στολή και με υψωμένο το δεξί χέρι υμνολογούσε τον Ισπανό μονάρχη Χουάν Κάρλος μπροστά σε 70.000 θεατές. Στην Ολυμπιάδα του 1996 στην Ατλάντα, οι άστεγοι απομακρύνθηκαν με τη βοήθεια δακρυγόνων, καταλήψεις στέγης και κοινωνικά κέντρα εκκενώθηκαν βίαια, ενώ τοποθετήθηκαν καρφιά στα παγκάκια για να μην κοιμούνται εκεί άστεγοι. Στην Ολυμπιάδα του 2000 στο Σίδνεϊ, επιβλήθηκαν περιορισμοί στις μετακινήσεις και δραστηριότητες στον ιθαγενή πληθυσμό των Αβοριγίνων. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες ως βιτρίνα του κυρίαρχου πολιτισμού Οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν αποτέλεσαν ποτέ, ούτε στην αρχαιότητα, ούτε στο σύγχρονο κόσμο, ένα αποκλειστικά αθλητικό γεγονός, ακριβώς γιατί η ανάγκη δημιουργίας τους στηριζόταν στο δίπολο εξουσία-χρήμα. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες πάντοτε αποτελούσαν τη βιτρίνα του κυρίαρχου πολιτισμού. Η βιτρίνα αυτή, αρκετές φορές στην ιστορία έκρυβε την αλήθεια που βρισκόταν πίσω της, με ψέματα και προπαγάνδα επικαλυμμένα στο επιτυχημένο περιτύλιγμα του ολυμπιακού πνεύματος. Κράτος, τοπικό και διεθνές κεφάλαιο ξέρουν ότι σήμερα το «φαίνεσθαι» είναι σημαντικότερο από το «είναι». Έτσι, μέσα από ελεγχόμενα κοινωνικά γεγονότα, σαν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, μπορούν να ντύνουν το προφίλ τους με τρόπο που διαλέγουν και καθορίζουν οι ίδιοι. Η βιτρίνα λοιπόν δεν πρέπει ποτέ να αμαυρώνεται, αλλά να μένει πάντα καλογυαλισμένη με κάθε τίμημα. Ένα μέσο άσκησης εξουσίας των αφεντικών που παρατηρείται στους Ολυμπιακούς αγώνες είναι το θέαμα. Οι μεγαλοπρεπείς εκδηλώσεις, τα αχανή στάδια, οι πομπώδεις και πολυέξοδοι αγώνες, η ταχύτητα και η πυκνότητα αυτών των γεγονότων στηρίζουν την «κοινωνία του θεάματος». Η πνευματική αποχαύνωση των θεατών από ένα αμφιβόλου ποιότητας θέαμα και με τον τρόπο που «πλασάρεται», θυμίζει ίσως τις αρένες της αρχαίας Ρώμης. Ένα επίσης διαχρονικό κοινωνικό φαινόμενο που προωθείται μέσα απ' τους Ολυμπιακούς Αγώνες και ευνοεί τα σχέδια των αφεντικών είναι ο εθνικισμός. Οι αθλητές δεν συμμετέχουν αυτόνομα, αλλά ως αντιπρόσωποι κρατών. Οι νίκες τους αντιμετωπίζονται ως νίκες ολόκληρων εθνών. Οι νικητές τυλίγονται με σημαίες, ενώ οι οπαδοί, γεμάτοι εθνική έπαρση, ξεχνούν τα προβλήματά τους κάτω από την ανάκρουση των εθνικών τους ύμνων. Ο υπαρκτός σοσιαλισμός (π.χ. Ανατολική Γερμανία, Σοβιετική Ένωση) και άλλα ολοκληρωτικά καθεστώτα (π.χ. Χίτλερ, Βερολίνο 1936) εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο τους Ολυμπιακούς Αγώνες, αφενός για να συσπειρώσουν τον καταπιεσμένο λαό στο εσωτερικό τους και αφετέρου για να προωθήσουν μια αψεγάδιαστη εικόνα στον υπόλοιπο κόσμο. Οι αποδόσεις των αθλητών τους ήταν βέβαια απόλυτα ελέγξιμες μέσω της φυσικής και διανοητικής κατάρτισης, της διατροφής και των φαρμάκων. Θέλησαν έτσι να μείνουν στην ιστορία ως καθεστώτα που έδειξαν μεγάλο σεβασμό στον αθλητισμό και κατ' επέκταση στον πολιτισμό. Οι σημερινές κυβερνήσεις δεν διαφέρουν ιδιαίτερα στην ουσία αυτής της λογικής. Αυτό φαίνεται απ' το γεγονός ότι οι περισσότερες από αυτές έχουν υιοθετήσει το πρότυπο των χωρών του ανατολικού μπλοκ για κεντρική χρηματοδότηση, προπόνηση και χορήγηση αναβολικών. Ο κίνδυνος σήμερα έγκειται στην αποδοχή αυτών των χαρακτηριστικών του αθλητισμού από την κοινωνία. Εμπορευματοποίηση Η εμπορευματοποίηση των Ολυμπιακών Αγώνων είναι ένας ακόμα βασικός λόγος της ύπαρξής τους. Τα πάντα στους αγώνες είναι εμπορεύσιμα, από τις ιδέες και τα σύμβολα, μέχρι τους αθλητές που αντιμετωπίζονται σαν προϊόντα. Έτσι εκτός απ' τον εθνικό διαχωρισμό των αθλητών, στους σύγχρονους Ολυμπιακούς παρατηρείται και ένας άλλος ισχυρότερος αλλά και αρκετά συγκαλυμμένος διαχωρισμός. Οι αθλητές, αλλά ακόμα και ολόκληρες εθνικές ομάδες, χωρίζονται ανάλογα με τους χορηγούς τους σε αθλητές της Puma, της Adidas, της Nike, της Coca Cola, της Pepsi κ.λπ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα συμβόλαια των αθλητών με πολυεθνικές, που δεσμεύουν τον νικητή μόλις τερματίσει το γύρο του θριάμβου, να σταθεί μπροστά σε συγκεκριμένη διαφημιστική πινακίδα ή να φοράει και να χρησιμοποιεί συγκεκριμένης φίρμας εξοπλισμό. Οι επιχειρήσεις ωφελούνται από τη σχέση τους με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, οι οποίοι έχουν μια αύρα αγνότητας, αρετής και τελειότητας στο φαντασιακό της σημερινής κοινωνίας και θέλουν να συνδεθούν με τα προϊόντα τους στη συνείδηση του καταναλωτή. Σε συνδυασμό μάλιστα με την τεράστια απήχηση που έχουν οι Ολυμπιακοί ανά τον κόσμο μέσω των ΜΜΕ, οι Αγώνες αποτελούν ένα σύγχρονο παζάρι προϊόντων με τεράστιο τζίρο. Για να έχουν βέβαια εγγυημένη επιτυχία, οι χορηγοί των αθλητών δεν θα μπορούσαν να βασιστούν στον αστάθμητο ανθρώπινο παράγοντα. Το ρόλο λοιπόν σήμερα της κεντρικής κρατικής χρηματοδότησης και προπόνησης των αθλητών, καθώς και της χορήγησης αναβολικών, αναλαμβάνουν εν μέρει οι πολυεθνικές, οι οποίες θέλουν σίγουρα αποτελέσματα, υπηρετώντας το στυγνό μηχανισμό του marketing. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες, ως μια έκφανση του κυρίαρχου πολιτισμού καταφέρνουν να κατακρεουργούν ιδέες και συνειδήσεις στο βωμό του κέρδους και της εξουσίας. Θεσμοί που αποτελούσαν και αποτελούν τροχοπέδη στα οράματα μιας ελεύθερης κοινωνίας δεν εξυγιαίνονται, αλλά καταστρέφονται. Οι επιπτώσεις της Ολυμπιάδας στον εργασιακό τομέα Η Ολυμπιάδα, ως το νέο «εθνικό ιδεώδες» έρχεται να συμβάλλει και στη χειραγώγηση των εργαζομένων. Παρουσιαζόμενη από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ως ένας συνδυασμός εθνικής ιδέας, στόχου, στοιχήματος με την ιστορία και κινδύνου να ντροπιαστεί η χώρα αν κάτι δεν πάει καλά, η ολυμπιάδα έχει ήδη απομυθοποιηθεί από την σκόπιμα καλλιεργημένη εικόνα της «γιορτής του αθλητισμού» και έχει πάρει στη συνείδηση του κόσμου την πραγματική της μορφή: αυτή ενός εργαλείου που θα χρησιμοποιηθεί ως μπαμπούλας, για την μετατροπή των πιο αντιδραστικών μέτρων σε θεσμούς. Με την ανάληψη της ολυμπιάδας από τη χώρα μας έγινε απαραίτητη η κατασκευή εγκαταστάσεων απαραίτητων για τη διεξαγωγή των αγωνισμάτων, καθώς και για τη στέγαση, τις προπονήσεις των αθλητών και τη φιλοξενία των χιλιάδων επισκεπτών. Ένας οικοδομικός οργασμός ξεκίνησε έχοντας ως επίκεντρο την Αθήνα, αλλά καλύπτοντας και τις άλλες ολυμπιακές πόλεις καθώς και άλλες σχετιζόμενες με την ολυμπιακή δραστηριότητα περιοχές. Ο εργασιακός μεσαίωνας Με στόχο την έγκαιρη κατασκευή των ολυμπιακών έργων, οι εργάτες δουλεύουν μέρα-νύχτα, με ρυθμούς πέρα των δυνατοτήτων τους, μετά από πιέσεις της εργοδοσίας του κατασκευαστικού τομέα για μετάβαση στην 60ωρη εβδομαδιαία απασχόληση χωρίς πληρωμένες υπερωρίες. Ειδικότερα οι εργοληπτικές εταιρίες ζητούν επιτακτικά την εξαίρεση του κατασκευαστικού κλάδου από τις διατάξεις του νόμου 2874/2000 (περί κατάργησης της υπερεργασίας και αύξησης του κόστους των υπερωριών)21, με αποτέλεσμα την καθιέρωση του αντεργατικού Νομοσχεδίου Γιαννίτση. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τα ανύπαρκτα μέτρα ασφαλείας (έλλειψη γιατρού εργασίας, ασθενοφόρου και κατάλληλης ενδυμασίας στα εργοτάξια) και με το ότι δε χρησιμοποιούνται επαγγελματίες χειριστές μηχανημάτων (άνω του 15% αυτών τα χειρίζονται μη αδειούχοι εργαζόμενοι)22, έχει ήδη οδηγήσει σε πολλά ατυχήματα. Ήδη 20 νεκροί και εκατοντάδες τραυματίες εργάτες καταγράφονται στη λίστα θυμάτων των εργολάβων και του συνεργού κράτους. Κι αν η γελοία επίφαση της κάλυψης των χρονοδιαγραμμάτων τίθεται για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, το γεγονός της συχνά ανασφάλιστης εργασίας των εργαζομένων στα ολυμπιακά έργα είναι τουλάχιστον κραυγαλέο. Εδώ, ουσιαστικά, τα αφεντικά και το κράτος βγάζουν το προσωπείο τους και δείχνουν τις πραγματικές τους προθέσεις: το στοιχειώδες και υποτίθεται αναφαίρετο δικαίωμα της ασφάλισης στην εργασία καταστρατηγείται στην πράξη και οι «υπεύθυνοι» κάνουν τα στραβά μάτια. Με αυτό τον τρόπο δεκαετίες εργατικών και συνδικαλιστικών αγώνων μπαίνουν στο ψυγείο στο βωμό του κέρδους. Ο παραλογισμός όμως δε σταματάει στην προετοιμασία αλλά συνεχίζεται και κατά τη διάρκεια των αγώνων. Η καθιέρωση 18ωρης ή ακόμα και 24ωρης συνεχούς εργασίας, σε καταστήματα και υπηρεσίες κατά τη διάρκεια των ολυμπιακών αγώνων, έχει ήδη προαναγγελθεί. Οι υπάλληλοι θα εξαναγκαστούν να δουλεύουν με υπερεντατικούς ρυθμούς για την εξυπηρέτηση των «ολυμπιακών πελατών». Κάθε εργασιακό δικαίωμα καταργείται με σκοπό το ιλουστρασιόν πρόσωπο της χώρας μας προς τα έξω. Παρόλα αυτά, οι εργαζόμενοι μη έχοντας άλλη επιλογή οδηγούνται στο να δουλεύουν με απλήρωτες και ανασφάλιστες υπερωρίες. Το πλήγμα στις εργασιακές σχέσεις λόγω ολυμπιακών αγώνων δεν περιορίζεται μόνο στην Ελλάδα, αλλά επεκτείνεται και εκτός συνόρων λόγω των πολυεθνικών εταιριών, όπως για παράδειγμα των εταιριών αθλητικής ένδυσης. Σύμφωνα με έκθεση των Clean Clothes Campaign (διεθνής ένωση στην οποία συμμετέχουν οργανώσεις καταναλωτών, ανθρώπινων δικαιωμάτων, μεταναστών, εργατριών κ.ο.κ.), Oxfam (συνομοσπονδία οργανώσεων με κινήσεις που στοχεύουν στην καταπολέμηση της αδικίας και της φτώχειας) και Global Unions (διεθνείς συνδικαλιστικές ενώσεις, μεταξύ των οποίων η Διεθνής Συνομοσπονδία Ελεύθερων Συνδικάτων)23, γνωστοποιήθηκε ότι πληθώρα μεγαλοεταιριών, όπως οι Nike, Adidas, Reebok, Fila, Puma, Asics, Mizuno, Lotto, Kappa, Umbro κ.α., υποβάλλουν τους εργάτες τους (σε παραρτήματα της Βουλγαρίας, Ινδονησίας, Καμπότζης, Κίνας, Ταϊλάνδης και Τουρκίας) σε εντατικούς ρυθμούς εργασίας κάτω από απάνθρωπες συνθήκες, λόγω της αυξημένης κατανάλωσης που θα σημειωθεί ενόψει ολυμπιακών αγώνων. Ελαχιστοποίηση κόστους εργασίας Παρά την εντατικοποίηση της εργασίας προ και κατά τη διάρκεια των αγώνων, η νέα μόδα του εθελοντισμού έρχεται να κοροϊδέψει τους εργαζόμενους με το χειρότερο τρόπο. Αν οι δυσβάσταχτες υπερωρίες, η ανασφάλιστη εργασία και η δολοφονική αδιαφορία της εργοδοσίας, που γεννά τα «εργατικά ατυχήματα», δεν είναι αρκετές, τότε υπάρχει η εθελοντική στρατολόγηση στις υπηρεσίες της οργανωτικής επιτροπής. Με το ξαναζεσταμένο φαγητό της υπηρεσίας στο βωμό της χώρας και του ολυμπιακού ιδεώδους, καλούνται οι εργαζόμενοι να δουλέψουν αμισθί και να «τρέξουν» ως ανειδίκευτο εργατικό δυναμικό για εκατομμύρια εργατοώρες, γεμίζοντας τις τσέπες των αφεντικών, χωρίς να χρειάζεται να χρησιμοποιήσουν ωμή βία. Ενώ τα αφεντικά θα καρπώνονται τη μέγιστη δυνατή υπεραξία και θα θησαυρίζουν από τα «έργα πνοής για τον τόπο», ο εθελοντής θα δουλεύει τζάμπα, με πενιχρή ανταμοιβή τα μόρια για το δημόσιο... Και το χειρότερο όλων, όπως ο ίδιος ο πρώην υπουργός πολιτισμού Ευάγγελος Βενιζέλος δήλωσε: «ο εθελοντισμός έρχεται για να μείνει και μετά το 2004». Πέρα από τη λύση του «εθελοντισμού», το κράτος καταφεύγει ακόμα και στην «ενοικίαση» φτηνού εργατικού δυναμικού από το εξωτερικό για την κάλυψη των ολυμπιακών έργων, με στόχο τη μείωση του κατασκευαστικού κόστους. Το γεγονός αυτό αποκαλύφθηκε μέσω μιας επιστολής της κυβέρνησης της Κορέας προς το ελληνικό υπουργείο εργασίας, με την οποία γινόταν «ανεπίσημη» προσφορά φθηνού εργατοτεχνικού προσωπικού ενόψει Ολυμπιακών Αγώνων. Επίσης, στο Ενημερωτικό Δελτίο του ΤΕΕ24 καταγράφεται ήδη ένα τέτοιο κρούσμα ενοικίασης εργατών από τη Βουλγαρία. Σημαντική συνιστώσα του εργασιακού συστήματος στην ελληνική πραγματικότητα ήταν και παραμένουν οι μετανάστες. Οι μετανάστες σε μεγάλο βαθμό αποτελούν το απασχολούμενο εργατικό δυναμικό στα ολυμπιακά έργα (αφού λόγω της δεινής τους θέσης στον κοινωνικό ιστό ήταν εύκολο να αποδεχθούν να δουλέψουν με υπό τέτοιες συνθήκες κοροϊδίας και με τέτοιους πενιχρούς μισθούς). Με το τέλος των αγώνων οι μετανάστες που εργάστηκαν στα ολυμπιακά έργα, αφού πρώτα υπέστησαν τη χειρότερη εκμετάλλευση, θα απελαθούν, μιας και δε θα είναι πλέον «αναλώσιμοι». "Θεωρείται βέβαιο ότι μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες θα υπάρξουν, από την πλευρά της Ελληνικής Αστυνομίας και άλλων υπηρεσιών, αυστηροί έλεγχοι σε μετανάστες. Ακόμη αναμένεται να αρχίσει νέος κύκλος απελάσεων, οι οποίες είχαν μειωθεί λόγω των πιέσεων από πολλές πλευρές για ανεύρεση φθηνών εργατικών χεριών λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων." ΤΟ ΒΗΜΑ, 11/04/2004 Ανοχή του θεσμισμένου συνδικαλισμού Το κερασάκι στην τούρτα των εργασιακών εκβιασμών είναι η απαγόρευση κάθε απεργιακής κινητοποίησης, συγκέντρωσης και πορείας. Ουσιαστικά για ένα ολόκληρο καλοκαίρι τα στοιχειώδη δικαιώματα των εργαζομένων για την υπεράσπιση των κεκτημένων τους θεωρούνται παράνομα και αντιμετωπίζονται ως τέτοια από το κράτος. Η πρόφαση της ασφάλειας και των επικείμενων τρομοκρατικών απειλών, που έχει γίνει τσιχλόφουσκα στο στόμα της παγκόσμιας κυριαρχίας τα τελευταία χρόνια, θα χρησιμοποιηθεί, έχοντας την απαραίτητη αρωγή των μέσων μαζικής ενημέρωσης, για να απαγορευτούν οι απεργίες, με πρακτική παραπλήσια με αυτή των απολυταρχικών καθεστώτων που απαγόρευαν τις συναθροίσεις. Καθόλου ανέλπιστη βοήθεια στο εγχείρημα αυτό βρίσκουν οι κυρίαρχοι από τα επίσημα συνδικαλιστικά όργανα, με αποκορύφωμα την πουλημένη ΓΣΕΕ. Στο όνομα της ασφάλειας και της επιτυχίας των αγώνων η ΓΣΕΕ συναινεί στα ύπουλα σχέδια των αφεντικών. Ούτε λέξη για την απαγόρευση των απεργιών πριν και κατά τη διάρκεια των αγώνων, λες και κατά την περίοδο εκείνη παύει δια μαγείας να υπάρχει εκμετάλλευση, λες και θα πρέπει να γίνει δεκτή αδιαμαρτύρητα η υποβολή σε καταναγκαστικά έργα. Κάτι τέτοιο δεν εξέπληξε κανέναν αφού εδώ και καιρό η ΓΣΕΕ έχει δείξει ότι μπορεί να είναι όσο πειθήνια χρειάζεται και να συντάσσεται ανοικτά πλέον με τα συμφέροντα των αφεντικών. Φυσικά η ανεργία που θα επέλθει δε θα περιοριστεί σε ένα μεμονωμένο κομμάτι εργαζομένων, αλλά θα την αντιμετωπίσουμε όλοι μας, ως συνέπεια της βέβαιης πλέον οικονομικής ύφεσης που θα ακολουθήσει τους ολυμπιακούς αγώνες και θα «αναγκάσει» τα αφεντικά να σφίξουν τα λουριά. Επίσης η επιδείνωση των εργασιακών συνθηκών δεν θα τελειώσει με την τελετή λήξης των ολυμπιακών, αλλά θα επιχειρηθεί να παγιωθεί ως νέα πραγματικότητα. Μπροστά σ' αυτήν την πραγματικότητα, το εργατικό κίνημα είναι αναγκαίο να χειραφετηθεί, να πάρει την υπόθεση στα χέρια του, να συσπειρωθεί και να αντεπιτεθεί στο καπιταλιστικό σύστημα καταπίεσης και εκμετάλλευσης. Να αυτοοργανωθεί σε ασυμβίβαστους, ακηδεμόνευτους, ταξικούς αγώνες. Καταστολή Στο όνομα του ιδεολογήματος της «ασφάλειας» (προϊόν της τόσο έντεχνα καλλιεργούμενης από τους επικοινωνιακούς μηχανισμούς της εξουσίας κινδυνολογίας) και της ομαλής διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων, επιχειρείται μια άνευ προηγουμένου κατασταλτική πολιτική έναντι στοιχειωδών αστικοδημοκρατικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων, προϊόντων μακροχρόνιων και αιματοβαμμένων αγώνων. Οι πιο νοσηρές φαντασιώσεις των κυριάρχων των παλαιότερων εποχών για καθολική κυριαρχία, ολοκληρωτική καθυπόταξη των υπηκόων, εξόντωση των διαφωνούντων και εκμηδένιση «εν τω γεννάσθαι» κάθε προοπτικής αντισυστημικού αγώνα, έχουν καταστεί πλέον πραγματώσιμες με τη συνέργια της τεχνοεπιστήμης και της πολεμικής βιομηχανίας και τη χρήση των πλέον σύγχρονων μεθόδων προπαγάνδας και κατασκευής συναίνεσης. «...Ηλεκτρονικά μάτια και αυτιά γεμίζει η Αττική με την τοποθέτηση συσκευών που μεταφέρουν εικόνα και ήχο στο Κέντρο Επιχείρησης Ολυμπιακής Ασφάλειας. Υπολογίζεται ότι σε πλήρη ανάπτυξη οι κάμερες θα φτάσουν τις 1600 και θα καλύπτουν όλες τις Ολυμπιακές διαδρομές και εγκαταστάσεις...»25. Αυτό το οργουελικής έμπνευσης σκηνικό συμπληρώνεται από την αύξηση της αστυνόμευσης, την ύπαρξη «κόκκινων ζωνών», την απαγόρευση διαδηλώσεων, πορειών, αφισοκόλλησης και την ποινικοποίηση οποιασδήποτε μορφής πολιτικής δράσης. Ακόμα και ο στρατός τίθεται σε επιφυλακή και μάλιστα για πρώτη φορά μετά τη χούντα καλείται σε κατάσταση «έκτακτης ανάγκης». Αυτά τα μέτρα είναι σαφώς απαραίτητα για την επίτευξη της κοινωνικής ειρήνης-ταξικής εκεχειρίας και όλες οι θυσίες -είτε οικονομικής φύσης, είτε περιορισμού των στοιχειωδών δικαιωμάτων, είτε του κόστους σε ανθρώπινες ζωές στα εργοτάξια, είτε επιβάρυνσης του οικοσυστήματος- κρίνονται αναγκαίες από τους κυρίαρχους στο βωμό της νέας εθνικής Μεγάλης Ιδέας (της επιτυχούς διοργάνωσης δηλαδή των Ολυμπιακών Αγώνων). Τρομονόμοι Ήδη, τα ντόπια αφεντικά μας είχαν προϊδεάσει με τους απανωτούς τρομονόμους, με την ευθυγράμμιση με το μοντέλο της Ευρώπης-φρούριο (ως προς τους πρόσφυγες και τους οικονομικούς μετανάστες) και της Ευρώπης-Βαστίλη (ως προς κάθε κίνημα αντικαθεστωτικού και αντικαπιταλιστικού αγώνα). Παράλληλα, η αναγγελία του νέου ψηφιακού συστήματος πληροφοριών για όλους τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (με νέα βιομετρικά χαρακτηριστικά, δακτυλικά αποτυπώματα, ίριδα του ματιού κ.ά. στα διαβατήρια) που θα συμπληρώνει το τερατώδες σύστημα πληροφοριών της συνθήκης Schengen και ποινικοποίηση της συμμετοχής σε διαδηλώσεις αφού «...με αστυνομικά μπλόκα στα σύνορα των ευρωπαϊκών κρατών, εκτεταμένες έρευνες "προεπιλεγμένων προσώπων", φακέλωμα και απαγόρευση εισόδου σε "ύποπτους" ευρωπαίους πολίτες, ανταλλαγή πληροφοριών και προσωπικών δεδομένων όσων έχουν συμμετάσχει σε διατάραξη διαδηλώσεων και αποστολή αστυνομικών από άλλες χώρες, που θα εποπτεύουν προσωπικά την εφαρμογή των νέων κατασταλτικών μέτρων, σχεδιάζει να απαντήσει η Ε.Ε. στην "αναταραχή" που προκαλείται σε δημόσιες εκδηλώσεις κατά τη διενέργεια Ευρωπαϊκών Συμβουλίων ή άλλων διεθνών συναντήσεων»26 δείχνει ξεκάθαρα την ολοένα αυξανόμενη κλιμάκωση της γενικευμένης αντεπίθεσης των αφεντικών απέναντι σε κάθε αμφισβήτηση της κυριαρχίας τους. Στο πλαίσιο της νέας αυτής «ιερής» σταυροφορίας κατά της «τρομοκρατίας» εντάσσεται και το πρόσφατο ελληνικό παράδειγμα της «εξάρθρωσης» των εγχώριων ένοπλων οργανώσεων (17Ν και ΕΛΑ). Τα «στρατοδικεία με πολιτικά» σπάζοντας τη βιτρίνα της «ανεξάρτητης» δικαιοσύνης, χρησιμοποιώντας προκατασκευασμένα σενάρια και σωρεία ψευδομαρτύρων, αποσπώντας καταθέσεις μέσω εκβιασμών και χωρίς παρουσία δικηγόρων, απαξιώνοντας το θεσμό των ενόρκων και την έννοια του πολιτικού εγκλήματος, εισάγοντας το νέο φρούτο της «ηθικής αυτουργίας», εν πολλοίς δημιουργώντας και χειριζόμενο με μαεστρία το κλίμα της τρομολαγνείας, απομυθοποίησε πλήρως τα ιδεολογήματα περί «νομικού πολιτισμού» και τα συναφή. Ενδεικτική η τοποθέτηση της Le Monde Diplomatique, εφημερίδας της αείμνηστης πάλαι ποτέ σοσιαλδημοκρατίας και πλέον συμμετέχουσας πλήρως στη νέα νεοφιλελεύθερη συναίνεση και εφαρμογής της Νέας Τάξης σε όλο τον πλανήτη, για «εκδίκηση των ελλήνων δικαστών». Και όλα αυτά σε πλήρη συνέπεια με το παλαιότερα διατυπωθέν δόγμα του ανεκδιήγητου Παπαθεμελή για καθοδήγηση της Δικαιοσύνης από την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία, συντονισμό με ξένες μυστικές υπηρεσίες, ψυχολογικό πόλεμο και καθοδήγηση ΜΜΕ, προώθηση του χαφιεδισμού, κ.λπ. Το καθεστώς των «συνοπτικών διαδικασιών» σε αυτές τις δίκες με σκοπό την έξωθεν «καλή μαρτυρία» φαίνεται ξεκάθαρα στη δήλωση της προέδρου της δίκης για τον ΕΛΑ ότι μέλημά της είναι να βγάλει τις καταδίκες πριν την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων και όχι συνέπεια στην τήρηση της νομιμότητας. Εξίσου ξεκάθαρη και η δήλωση του Ε. Βενιζέλου σχολιάζοντας το γεγονός ότι δεν υπάρχει πλέον χρόνος για καθυστερήσεις: «...αυτή η επισήμανση είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για μας και ελπίζω να ληφθεί υπ' όψιν από την Ελληνική Δικαιοσύνη που διαδραματίζει πολύ κρίσιμο ρόλο στην ολυμπιακή προετοιμασία...». Ο πρόσφατος πανικός για την αναμενόμενη αποφυλάκιση των κατηγορουμένων για την υπόθεση του ΕΛΑ λόγω παρέλευσης της 18μηνης προφυλάκισης πιθανόν να μας επιφυλάσσει νέες εκπλήξεις. Οι διεθνείς «προστάτες» Η «ανιδιοτελής» συνεισφορά των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και των ξένων μυστικών υπηρεσιών σκιαγραφείται με αχνές πινελιές από την επισήμανση του προέδρου της ΔΟΕ Ζακ Ρογκ: «...δεν υπάρχει αμφιβολία ότι εισερχόμαστε σε μία αστυνομοκρατούμενη κοινωνία και θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτό. Ειλικρινά δεν ενοχλούμαι από τα μέτρα. Ο κόσμος στον οποίο μπορούσες να ταξιδέψεις οπουδήποτε, χωρίς κίνδυνο, έχει χαθεί πια. Αν χρειαστεί ακόμα και τα στάδια θα φρουρούνται από στρατό»27, ενώ ο αρχηγός του FBI Ρόμπερτ Μιούλερ συμπληρώνει: «Το FBI επικεντρώνει πολύ στενά την προσοχή του στις μεγάλες δημόσιες συγκεντρώσεις, στη διάρκεια των θερινών Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα...»28. Παλαιότερα δημοσιεύματα ήταν εξίσου σαφή: «αναμένεται να προσγειωθούν στην Αθήνα άγνωστος αριθμός αμερικάνικων μεταγωγικών C-130, τα οποία θα μεταφέρουν ένστολους αμερικάνους...». Τον Ιανουάριο του 2004 υπήρχαν στην Ελλάδα 420 κομάντος των ειδικών δυνάμεων του αμερικάνικου στρατού, οι οποίοι τις μέρες των Ολυμπιακών Αγώνων θα ξεπεράσουν τους 100029. Οι κομάντος αυτοί συμμετέχουν σε ασκήσεις που λαμβάνουν χώρα σε αεροδρόμια, λιμάνια, κεντρικές οδικές αρτηρίες, στο μετρό και ολυμπιακές εγκαταστάσεις. Πίσω από την άσκηση αυτή κρύβεται ένα τεράστιο σχέδιο Ελλάδας-ΗΠΑ για τη μεταφορά, εγκατάσταση και δράση αμερικανικών ειδικών δυνάμεων επί ελληνικού εδάφους, η οποία προσέκρουσε στο Σύνταγμα, το οποίο απαιτεί ψήφιση σχετικού νόμου (με απόλυτη πλειοψηφία βουλευτών μάλιστα) προκριμένου να επιτραπεί η στάθμευση σε ελληνικό έδαφος ξένης δύναμης. Φυσικά, μετερχόμενοι διάφορων νομικών τερτιπιών, τα ντόπια αφεντικά κατάφεραν να ξεπεράσουν και αυτό το εμπόδιο, αφού οι πιέσεις των πλανητικών αφεντικών δεν άφησαν και πολλά περιθώρια. Εύγλωττο είναι το παρακάτω δημοσίευμα: «οι Αμερικάνοι μιλάνε με "διπλή γλώσσα". Σε πολιτικό επίπεδο (State Department) εκφράζουν "βεβαιότητα" για την επιτυχία των Ολυμπιακών Αγώνων και συμπαράσταση στις ελληνικές προσπάθειες. Σε τεχνοκρατικό όμως επίπεδο (υπηρεσίες ασφάλειας και NSC) είναι σκληροί και εκτοξεύουν ακόμα και απειλές για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες θα συμμετάσχουν οι αμερικάνοι αθλητές στους Ολυμπιακούς Αγώνες... είναι προφανές ότι οι Αμερικάνοι επιδιώκουν και έχουν ήδη πάρει τον πλήρη έλεγχο των Αγώνων, γεγονός που πέρα καθαυτή σημασία του έχει και ευρύτερες στον εγγύς γεωπολιτικό χώρο...»30. Επίσης, στις διαπραγματεύσεις που έγιναν στις 25-26/02, μεταξύ αξιωματούχων του ΝΑΤΟ και της Ελληνικής Ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων αποφασίστηκε η κάλυψη του ελληνικού εναέριου χώρου από ΝΑΤΟϊκό ηλεκτρονικό σύστημα προστασίας-«ομπρέλα», το οποίο θα διαχειρίζεται ειδικό κέντρο που είναι εγκατεστημένο στο στρατιωτικό αρχηγείο του ΝΑΤΟ κοντά στα Γαλλοβελγικά σύνορα. Κατόπιν αυτής της εξέλιξης, ιδιαίτερα πιθανή θα πρέπει να θεωρείται, ως αντάλλαγμα για τις παρεχόμενες «υπηρεσίες», η ανάληψη της διεύθυνσης των ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων από ελληνικό στρατιωτικό κλιμάκιο στην περιοχή του Αφγανιστάν. Γεγονός, φυσικά, που καθιστά τη χώρα μας πρώτιστο στόχο του ισλαμικού φονταμενταλισμού, ενώ μέχρι σήμερα δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο (κατά τη δήλωση μάλιστα ηγετικού στελέχους της Αλ Κάιντα). Είναι επόμενο να αναρωτιόμαστε σε τι αποσκοπούν όλα αυτά, αφού η αμφίβολη δυνατότητα της νατοϊκής «ομπρέλας» και της στρατιωτικής δύναμης να αντιμετωπίσει μια πιθανή απειλή είναι αισθητά περιορισμένη, δεδομένου του αιφνιδιαστικού και αντισυμβατικού χαρακτήρα που έχουν κατά κανόνα οι ενέργειες της Αλ Κάιντα και των συναφών οργανώσεων. Είναι ακόμα νωπό στη μνήμη μας το χτύπημα στη Μαδρίτη με τα εκατοντάδες θύματα πολιτών και τα αναμενόμενα κροκοδείλια δάκρυα των επαγγελματιών πολιτικών και της υπερεθνικής ελίτ. «...Εμείς, εργάτες, απλός κόσμος είμαστε πάντα τα θύματα κάθε είδους τρομοκρατίας, της αποκαλούμενης έτσι και της μεταμφιεσμένης... Θέλουμε να πούμε ξεκάθαρα ότι μόνο εργαζόμενοι, απλός κόσμος, αυτοί που δεν έχουν συνοδείες και θωρακισμένα αυτοκίνητα, αυτοί που δεν αποφασίζουν για τις ζωές και το μέλλον άλλων, είναι ικανοί να θρηνήσουν τους νεκρούς...», έγραφε σε ανακοίνωσή της στις 19/03/2004 η ιστορική αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση της Ισπανίας CNT. Το κόστος της «προστασίας» μας και της «ασφάλειάς» μας ενώ είχε αρχικά ανακοινωθεί ότι θα αγγίξει τα 300 δις δραχμές, πλέον αναμένεται να ξεπεράσει κατά πολύ αυτό το ήδη υπέρογκο ποσό. Δε μπορούμε παρά να θυμηθούμε το κυνικό επιχείρημα του Μίλερ, όταν σε τηλεοπτική εκπομπή ρωτήθηκε σχετικά: «Μην ξεχνάτε, εσείς είστε που θέλατε να διοργανώσετε την Ολυμπιάδα». Φυσικά, η κριτική μας στα πεπραγμένα και τις δηλώσεις των πλανητικών αφεντικών δεν εμφορείται από εθνική υπερηφάνεια, ούτε καταφεύγει σε πατριωτικά επιχειρήματα, τα τόσο προσφιλή στην Αριστερά εδώ και δεκαετίες, που έχουν συγκροτήσει τους απαραίτητους όρους για την κοινωνική ειρήνη-ταξική εκεχειρία. Διότι είναι αυτή η συναίνεση, που με την πολύτιμη αρωγή των διεθνών πιέσεων, έχει οδηγήσει στις τάσεις εξαχρείωσης της ελληνικής κοινωνίας, το γενικευμένο κομφορμισμό και την προβολή του χαφιεδισμού ως αναγκαίου όρου για τη συγκρότηση του νέου «πολίτη» της Ευρωπαϊκής Ένωσης (όπως κατ' ευφημισμό ονομάζονται οι υπήκοοι των σύγχρονων «φιλελεύθερων ολιγαρχιών», κατά την έκφραση του Καστοριάδη). «Ο επικεφαλής της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας της "Scotland Yard" είπε στους Έλληνες αξιωματούχους ότι πρέπει να ενθαρρύνουν τους συμπατριώτες τους να γίνουν τα μάτια και τα αυτιά της επιχείρησης για την ασφάλεια...»31. Ή αλλιώς εκεί που ο ραγιάς γίνεται δοσίλογος, χαφιές και ρουφιάνος... Οι Ολυμπιακοί Αγώνες αποτελούν αφορμή για την είσοδο και την παγίωση κατασταλτικών μέτρων. Η επιχειρούμενη συναίνεση οδηγεί αναπόφευκτα στον αφοπλισμό της κοινωνίας έναντι της γενικευμένης επίθεσης των αφεντικών στα μέχρι πρότινος αυτονόητα και αδιαπραγμάτευτα δικαιώματα, στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, οι απαιτήσεις της οποίας για απελευθέρωση των αγορών και απρόσκοπτη ροή του διασυνοριακού κεφαλαίου, συνεπάγονται αφενός άρση των κοινωνικών ρυθμίσεων στις αγορές και αφετέρου «ξήλωμα» του κοινωνικού κράτους στον πόλεμο κατά της «τρομοκρατίας». Βαπτίζοντας, φυσικά, κατά το δοκούν, «τρομοκρατία» κάθε μορφή αντίστασης στον καπιταλισμό και την αναδυόμενη παγκοσμιοποιημένη μορφή του που συνιστά το σύγχρονο ολοκληρωτικό μοντέλο διακυβέρνησης Πάτρα - Ολυμπιακή πόλη Κατά τη διάρκεια των αγώνων, η πόλη θα αστυνομοκρατείται. Όπως ανακοίνωσε ο γενικός επιθεωρητής Φώτης Μπουραντάς, οι ολυμπιακές εγκαταστάσεις θα περιφρουρούνται από δύναμη 800 αστυνομικών32, ενώ «το σύνολο των δυνάμεων θα είναι 1057 άτομα, συμπεριλαμβανομένων των αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων και των εθελοντών»33, κατά δήλωση του Βασίλη Κωνσταντινίδη, διευθυντή της Διεύθυνσης Ασφάλειας Ολυμπιακών Αγώνων. Το λιμάνι της Πάτρας θυμίζει φυλακές υψίστης ασφαλείας. Το σχέδιο ασφάλειας του λιμανιού «περιλαμβάνει 4.000 μέτρα περίφραξης, 37 κάμερες που παρακολουθούν κάθε κίνηση, ενώ θα χωριστεί και ο μόλος Αγίου Νικολάου από το υπόλοιπο λιμάνι με συρόμενες πόρτες που θα φρουρούν λιμενικοί...»34. Το ηλεκτρονικό σύστημα παρακολούθησης των λιμενικών εγκαταστάσεων και των ολυμπιακών χώρων έχει τεθεί σε λειτουργία από τα τέλη Μαΐου. «Πρόκειται για ένα δορυφορικό κέντρο ελέγχου, το οποίο θα είναι συνδεδεμένο με τον κεντρικό υπολογιστή που βρίσκεται στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας και θα δίνει όλες τις πληροφορίες, όπως ύποπτες κινήσεις πολιτών, προσπάθειες διείσδυσης υπόπτων στο λιμάνι ή στους ολυμπιακούς χώρους. Το κέντρο ελέγχου θα βρίσκεται στις εγκαταστάσεις του Κεντρικού Λιμεναρχείου Πάτρας. Θα υπάρχει ακόμη η δυνατότητα παρακολούθησης σταθερής και κινητής τηλεφωνίας»35. Στο όνομα της «αναβάθμισης της εικόνας της Πάτρας ενόψει Ολυμπιακών Αγώνων», μπαίνουν στο στόχαστρο μετανάστες και αθίγγανοι. Σε σύσκεψη τοπικών φορέων, την Πέμπτη 3 Ιούνη, διαπιστώθηκε ότι «δημιουργούν αισθητικό πρόβλημα και προβλήματα υγιεινής» και αποφασίστηκε από την επόμενη μέρα η Αστυνομία να αναλάβει τη σύλληψη και απέλαση των μεταναστών που δε διαθέτουν τα νόμιμα έγγραφα διαμονής και εργασίας αλλά και την απομάκρυνση των αθίγγανων που δε διαμένουν σε έναν από τους τέσσερις καταυλισμούς36. Την ίδια ώρα, κανένας φορέας δεν ενοχλείται από την καταναγκαστική πορνεία στην οποία υποβάλλονται αλλοδαπές, στο πλαίσιο του πακέτου υπηρεσιών των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων της περιοχής. Και όπως είναι προφανές, η καταστολή ήρθε για να μείνει. Όπως δήλωσε και ο Πελοπίδας Αγγελόπουλος, Α' Υπαρχηγός του Λιμενικού Σώματος, «τα μέτρα ασφάλειας ενόψει Ολυμπιακών Αγώνων θα παραμείνουν εξίσου σταθερά και μετά»37. Περίφραξη και καταπάτηση δημοσίων χώρων, 24ωρη ηλεκτρονική παρακολούθηση στους δρόμους και στις τηλεφωνικές συνομιλίες, κυνήγι και γκετοποίηση των ήδη εξαθλιωμένων μεταναστών, η σχεδιαζόμενη άρση του πανεπιστημιακού ασύλου στο χώρο του Πανεπιστημιακού Γυμναστηρίου με ισχυρή παρουσία αστυνομικών δυνάμεων καθώς και το δυσβάσταχτο οικονομικό κόστος συνθέτουν το ζοφερό σκηνικό του εφιάλτη της καθολικής κυριαρχίας στην Πάτρα, στο όνομα της «μεγάλης γιορτής της ανθρωπότητας»! Φυσικά, οι κατασταλτικές πολιτικές δεν περιορίζονται μόνο στη μητροπολιτική Αθήνα και στις υπόλοιπες 4 ολυμπιακές πόλεις (Θεσσαλονίκη, Βόλος, Πάτρα, Ηράκλειο), αλλά επηρεάζουν το σύνολο της χώρας. Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της Ολυμπιάδας Οι Ολυμπιακοί Αγώνες πέρα των κοινωνικών και εργασιακών επιπτώσεων, επιφέρουν σωρεία εγκληματικών συνεπειών σε ό,τι αφορά το οικιστικό και φυσικό περιβάλλον. Το κράτος μετονομάζει το κέρδος των αφεντικών σε «δημόσιο συμφέρον» και την καταστροφή του περιβάλλοντος σε «βιώσιμη ανάπτυξη». Οι επιπτώσεις συμπεριλαμβάνουν οικιστικές επεμβάσεις σε αδόμητες περιοχές, αποχαρακτηρισμούς δασικών περιοχών, βάναυσες αλλοιώσεις σε περιβάλλοντα μνημειακού-ιστορικού χαρακτήρα και αλλοιώσεις του φυσικού τοπίου κατά μήκος νέων οδικών αξόνων. Το Ολυμπιακό Χωριό χτίζεται στις πλαγιές της Πάρνηθας σε μια αποχαρακτηρισμένη έκταση γεωργικής γης υψηλής παραγωγικότητας, με αποτέλεσμα να περιορίζονται οι αντιρρυπαντικές δίοδοι αερισμού του λεκανοπεδίου, καθώς «επιδιώκεται η θεραπεία ενός όλως εξαιρετικού σκοπού υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος (Ολυμπιακοί Αγώνες) συνδυαζόμενου μάλιστα με δεσμεύσεις της χώρας»38. Το Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο κατασκευάζεται στον ιστορικό χώρο του Μαραθώνα, τον τελευταίο εναπομείναντα διασωθέντα υγροβιότοπο της Αττικής, στον Σχινιά, με αποτέλεσμα την αλλοίωση του φυσικού και ιστορικού περιβάλλοντος. Το Ολυμπιακό Γυμναστήριο στο Γαλάτσι χτίζεται σε περιοχή που είχε χαρακτηριστεί αναδασωτέα. Το Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε προσφυγή κατοίκων του δήμου Γαλατσίου, καθώς μια μέρα πριν την εκδίκαση ο τότε υφυπουργός αθλητισμού Νάσος Αλευράς προέτρεψε τους δικαστές να «δώσουν τη δέουσα απάντηση σε εκείνους που με σκοπιμότητα θέτουν εμπόδια στην πορεία της χώρας για την διοργάνωση των καλύτερων Ολυμπιακών Αγώνων»39. Η Μαραθώνια Διαδρομή απαίτησε την επέκταση της Λεωφόρου Μαραθώνος με αποτέλεσμα την περαιτέρω υποβάθμιση του περιβάλλοντος (κοπή 8500 δέντρων, αλλαγή μικρο-κλιματικών συνθηκών, αύξηση θορύβου και ρύπων). Ο Κηφισός εξαφανίζεται ως ποταμός για να μετατραπεί σε αυτοκινητόδρομο, τμήμα του λεγόμενου Ολυμπιακού Δακτυλίου. Ο Υμηττός, ένας από τους τελευταίους εναπομείναντες ελεύθερους δασικούς χώρους της Αττικής, καταστρέφεται για να κατασκευαστεί Κέντρο Υπερυψηλής Τάσης για λογαριασμό της ΔΕΗ. Αντίστοιχες περιβαλλοντικές καταστροφές επιφέρει και η κατασκευή άλλων ολυμπιακών έργων, όπως το Ιστιοπλοϊκό Κέντρο στον Άγιο Κοσμά, το Ολυμπιακό Ιππικό Κέντρο και το Σκοπευτήριο στον κάμπο των Μεσογείων, το Γυμναστήριο Άρσης Βαρών στο Σελεπιτσάρι της Νίκαιας, το Ολυμπιακό Τραμ. Το μητροπολιτικό πάρκο στο πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού καθίσταται μια ψευδής εξαγγελία, καθώς στο χώρο αυτό κατασκευάζονται μια σειρά Ολυμπιακά έργα και άλλες εγκαταστάσεις, ενώ σχεδιάζεται η οικοδόμηση κατοικιών σε ένα σημαντικό τμήμα του χώρου. Η παραλία του Σαρωνικού, από το Φάληρο μέχρι τη Βουλιαγμένη, μεταλλάσσεται σε ένα οικιστικό συνεχές που περιλαμβάνει αθλητικές εγκαταστάσεις, μαρίνες, κτιριακές εγκαταστάσεις με εμπορικές δραστηριότητες και ελάχιστες ακτές για κολύμβηση. Σύμφωνα και με μία έρευνα του ΕΜΠ οι επιπτώσεις, αν δεν εξεταστούν μεμονωμένα για κάθε ολυμπιακό έργο, δρουν πολλαπλασιαστικά και αθροιστικώς αρνητικά τόσο στο περιβάλλον όσο και στα ανθρώπινα συστήματα. Τέλος, αντίστοιχες περιβαλλοντικές καταστροφές, στο όνομα του «δημοσίου συμφέροντος», καταγράφονται σε όλες τις ολυμπιακές πόλεις, όπως για παράδειγμα η τσιμεντοποίηση του ποταμού Κραυσίδωνα στο Βόλο στο πλαίσιο του «εκσυγχρονισμού» των μετακινήσεων και των μεταφορών. Η Ολυμπιάδα αποτελεί ένα «δούρειο ίππο» της μονοπώλησης της βίας από το κράτος, της ελαστικοποίησης της εργασίας, της λεηλάτησης του περιβάλλοντος και της μετατροπής του πολιτισμού σε κιτς μεγαλοϊδεατισμό. Υπό τις υπάρχουσες συνθήκες, στόχος δεν μπορεί να είναι η ματαίωση των Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά λειτουργώντας ως οδόφραγμα σε εκφάνσεις του συστήματος, όπως οι Ολυμπιακοί, να καταφέρουμε να προκαλέσουμε τις απαραίτητες ρωγμές, που με την ωρίμανση του κινήματος θα οδηγήσουν στην καταστροφή του καπιταλισμού. Αυτή η επιτακτική ανάγκη δεν δύναται, φυσικά, να εκφραστεί μέσω κινημάτων με ιεραρχικό και γραφειοκρατικό χαρακτήρα, ούτε από ρεφορμιστικές οργανώσεις (π.χ. Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ) ή Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, που επιχορηγούνται από αυτούς που υποτίθεται ότι πολεμούν και των οποίων οι προτάσεις για ενίσχυση της «κοινωνίας πολιτών» και η προέλευση των αποφάσεων από μια απόμακρη κεντρική επιτροπή αρκούν για να δείξουν τη φενάκη και τον εγκλωβισμό τους. Σε ό,τι αφορά τους θιασώτες του κρατικιστικού «σοσιαλισμού», η παροιμιώδης αδυναμία αποδέσμευσης από τις κυρίαρχες σημασίες του θεσμισμένου φαντασιακού σύμπαντος του καπιταλισμού, η διάψευση των βεβαιοτήτων του «επιστημονικού σοσιαλισμού» και η από μέρους τους υποστήριξη όλων των δικτατοριών επί του προλεταριάτου ανά τον πλανήτη, έκαναν σαφή το λόγο της αγκίστρωσης κάποιων νεοκομισάριων σε αυτή την ιδεολογία: είναι η ιδεολογία της κυριαρχίας τους! Εκεί που η εξεγερμένη αξιοπρέπεια αντιπαρέρχεται την «υπάρχουσα ατιμία» προτάσσοντας την πραγμάτωση της ελευθερίας διαμέσου της ελευθερίας των άλλων, την αλληλεγγύη και την αυτονομία, εκεί αναπτύσσεται και γιγαντώνεται ο αντικαθεστωτικός αγώνας... ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ 1 Παυσανίας, Ελλάδος Περιήγησις, Ηλιακά Β', 22, 2-4 2 Ξενοφώντας, Ελληνικά Ζ', 28-29 3 Πλάτωνας, Πολιτεία, Χ, 12 4 Αριστοτέλης, Ηθικά Νικομάχεια, 1117b 5 Γαληνός, Προτρεπτικός επ' ιατρικήν, 9-11 6 Πλούταρχος, Σόλων, 23 7 Παυσανίας, Ελλάδος Περιήγησις, Ηλιακά Β', 11, 8-9 8 Παυσανίας, Ελλάδος Περιήγησης, Λακωνικά, 15, 7 9 Θουκυδίδης, Ιστορίαι Α', 126, 4 10 Ηρόδοτος, Μούσαι VI, 36 11 Παυσανίας, Ελλάδος Περιήγησις, 7, 27.7 12 Θουκυδίδης, Ιστορίαι Στ', 16, 2 13 Παυσανίας, Ελλάδος Περιήγησις, Ηλιακά Α', 21 14 Φιλόστρατος, Γυμναστικός, 45 15 Παυσανίας, Ελλάδος Περιήγησις, Ηλιακά Β', 3.7 16 Σουητώνιος, Νέρων, 22-24 17 Τιβέριος Μιχάλης, Αθλητικά ανομήματα στην αρχαιότητα, ΤΟ ΒΗΜΑ, 31/07/1994 18 Δημοσθένης, Κατ' Αριστοκράτους, 53 19 Pierre de Coubertin, Mémoires Olympiques, 50 20 Περιοδικό Fortnight Review, τεύχος 90, 1908 21 Εφημερίδα Επενδυτής, 24-25/11/2001 22 Εφημερίδα Αυγή 31/01/2002, Εφημερίδα Ελευθεροτυπία 18/12/2001 και 30/01/2002 23 Ο Ιός, Εφημερίδα Ελευθεροτυπία 30/05/2004 24 Ε.Δ. ΤΕΕ, 2189/4 Μαρτίου 2002 25 Γιώργος Μαρνέλλος, εφημερίδα Ελευθεροτυπία, 6/02/2004 26 Χρήστος Ζέρβας, εφημερίδα Ελευθεροτυπία, 04/07/2003 27 Εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ, 26/11/2003 28 Εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος, 26/02/2004 29 Εφημερίδα Ελευθεροτυπία, 18/01/2004 30 Δ.Π. Δήμας, εφημερίδα Ελευθεροτυπία, 17/01/2004 31 Εφημερίδα Ελευθεροτυπία, 17/01/2004 32 Εφημερίδα Αλλαγή, 09/06/2004 33 Εφημερίδα Ημέρα, 10/06/2004 34 Εφημερίδα Τα Γεγονότα, 20/05/2004 35 Εφημερίδα Αλλαγή, 20/05/2004 36 PatrasToday, 04/06/2004 37 Εφημερίδα Ημέρα, 20/05/2004 38 Από την απορριπτική εισήγηση στο Συμβούλιο της Επικρατείας 39 Εφημερίδες, 07/12/2001 http://www.resistance2003.gr/el/text s/text.php?id=35 28/06/2004 ΕΛΛΑΔΑ – ΤΣΕΧΙΑ 1-0 Το Γιούρο 2004 ανάμεσα στον Καμί και τον Μακιαβέλι! Καταπληκτική – για τις δυνατότητες του ελληνικού ποδοσφαίρου – μπάλα έπαιξε η εθνική, αποκλείοντας δίκαια την πρωταθλήτρια Ευρώπης και τέως πρωταθλήτρια κόσμου, Γαλλία. (Για τον σημερινό αγώνα ΕΛΛΑΔΑ – ΤΣΕΧΙΑ δες στο Φόρουμ του ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ). Εξαιρετικά πειθαρχημένη στο αριστοτεχνικό στήσιμο του γερμανού προπονητή Ότο Ρεχάγκελ, έπαιξε ως ίση προς ίση τη Γαλλία και σήμερα την Τσεχία. Καμιά προσφυγή στο…σύστημα «γιουρούσι» στα μαρκαρίσματα, στο σύστημα «Θερμοπύλες» με τα κορμιά να πέφτουν το ένα μετά το άλλο στην άμυνα, στο σύστημα «στο γάμο του Καραγκιόζη» με τυφλές αποκρούσεις. Με παίκτες σαφώς υποδεέστερους των μεγάλων ταλέντων του παρελθόντος, αλλά με αρκετούς από αυτούς να παίζουν σε ξένες ομάδες και έτσι να έχουν απομυθοποιήσει τα «ιερά τέρατα» του σύγχρονου ποδοσφαίρου, η εθνική σημείωσε μια σπουδαία επιτυχία, πολύ πέρα από εκεί που πραγματικά βρίσκεται το ελληνικό ποδόσφαιρο. Τους αξίζουν ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ! Δικαιολογημένοι και οι πανηγυρισμοί των φιλάθλων. Ποτέ δεν είχε φτάσει η εθνική τόσο ψηλά και ποιος ξέρει αν ποτέ θα ξαναφτάσει! Όσο για το εθνικιστικό ξέσπασμα και τις ανοησίες περί «Ελλαδάρας», απαιτείται ρεαλισμός και ψυχραιμία. Έχουμε επίγνωση ότι η γραμμή «άρτος και θεάματα» - συχνά μάλιστα χωρίς τον άρτο! – υπηρετεί επί 3.000 χρόνια τώρα την εκάστοτε άρχουσα τάξη. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι «απαγορεύεται» να απολαύσουμε και ένα καλό ματς, ακόμη και της εθνικής. Το ότι πανηγυρίζουμε τη νίκη κι εμείς και ο Καραμανλής, δεν σημαίνει ότι γίναμε… λιγότερο εχθρικοί προς τον τρομονόμο του ή την όλη πολιτική του! Σκηνή αν μη τι άλλο ασυνήθιστη: Ποδοσφαιριστής σκοράρει, πανηγυρίζει τρισευτυχισμένος αλλά αμέσως μόλις φθάνει στον πάγκο της ομάδας για να μοιραστεί τη χαρά με τους υπόλοιπους, ξεσπά σε λυγμούς απογοήτευσης. Βράδυ 22ης Ιουνίου 2004. Οι αλαλαγμοί ενθουσιασμού του ιταλού επιθετικού Κασάνο εξελίσσονται σε δάκρυα, όταν πληροφορείται ότι ήταν δώρο-άδωρο το τέρμα που πέτυχε εξασφαλίζοντας στην ομάδα του μια αγχώδη νίκη με 2-1 επί της Βουλγαρίας. Πριν από λίγα δευτερόλεπτα στην άλλη συνάντηση του ομίλου, αυτή μεταξύ Δανών και Σουηδών, είχε διαμορφωθεί το μοναδικό αποτέλεσμα (ισοπαλία με σκορ άνω του 1-1) που θα άφηνε τους Ιταλούς εκτός νυμφώνος – έστω και αν αυτοί κέρδιζαν τους Βουλγάρους – και το οποίο θα έστελνε αμφότερες τις σκανδιναβικές ομάδες στα προημιτελικά του Γιούρο 2004. Το σκορ που όλοι ανέμεναν στον αγώνα(;) Δανίας – Σουηδίας, το 2-2, ω του θαύματος ήλθε. Προέκυψε λίγα λεπτά πριν τη λήξη, με ένα τρόπο τον οποίο, διάβολε, δεν θα έφτανε ούτε και η σκηνοθετική αρτιότητα των συμπατριωτών τους Μπέργκμαν και Λαρς Φον Τρίρ… Οι Σουηδοί που έως εκείνη την ώρα έχαναν 2-1 βρίσκονταν στην επίθεση. Έκαναν μια απλή, σχετικά ακίνδυνη σέντρας στο ύψος της μικρής περιοχής, από αυτές που ένας στοιχειωδώς καλός τερματοφύλακας «καθαρίζει» χωρίς πολλά-πολλά. Στη χειρότερη περίπτωση, αν δεν νιώθει βέβαιος, διώχνει με γροθιές την μπάλα όσο μακρύτερα μπορεί. Άντ' αυτού, ο δανός τερματοφύλακας Σόρενσεν ενήργησε σαν ευγενικός σερβιτόρος. Άφησε τη μπάλα να πέσει ακριβώς μπροστά του, προσφέροντάς την στον Σουηδό Γιόνσον κι αυτός δεν είχε παρά να δικαιώσει το…82% των βρετανών μπουκ μέικερς, οι οποίοι είχαν προβλέψει (οποία …διορατικότης!) το τελικό 2-2. Στο πολύ πιο συνηθισμένο (υπό φυσιολογικές συνθήκες) 1-1 πόνταραν μόνο όσοι κυνηγούσαν την έκπληξη, αφού το εν λόγω σκορ είχε απόδοση 4,5 έναντι 2,5 του… σχεδόν προαναγγελθέντος 2-2! Έως το μεσημέρι της παραμονής του αγώνα μόνο στο Γουίλιαμ Χιλ, ένα από τα πλέον διάσημα γραφεία στοιχημάτων στον κόσμο, πάνω στο «2-2» είχαν ποντάρει 43.000 παίκτες: Αλλά ας μην είμαστε άδικοι: Ο αγώνας έδειχνε και πιθανότατα ήταν γνήσιος με αυθεντικά σκληρά μαρκαρίσματα, όσο οι Ιταλοί ήταν στο 0-0 ή έχαναν 1-0 από τους Βούλγαρους. Όταν οι Ιταλοί ισοφάρισαν, τότε το σενάριο άρχισε να υλοποιείται στο σκανδιναβικό ντέρμπι με πρώτη «πράξη» τη σχεδόν άμεση παύση των βίαιαων αλά Βίκινγκ μαρκαρισμάτων. Σας είδαμε, σας είδαμε… Ας δούμε λοιπόν φίλοι και σύντροφοι τι παίχτηκε στο Γιούρο 2004, με ένα άρθρο του συνεργάτη μας ΔΙΟΝΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΑΤΟΥ που δημοσιεύεται στο ΠΡΙΝ που κυκλοφορεί. Ελληνική παροιμία: Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί κι η χαρά δεν την αφήνει. Σκανδιναβική εφαρμογή: Μόλις έληξε ο περιβόητος «αγώνας» Δανίας – Σουηδίας, στις κερκίδες οι οπαδοί αμφότερων σαν έτοιμοι από καιρό κράδαιναν πλακάτ, στα οποία αναγραφόταν «2-2, τσάο Ιτάλια» ή «2-2, μπάι μπάι Ιταλι». Για τους ελάχιστους αφελείς και τους άφθονους υποκριτές ισχύει το τετριμμένο κι ένοχα λυτρωτικό: «Τίποτα δεν αποδεικνύεται αδιάσειστα». Σωστά. Τυπικώς άλλωστε ποτέ δεν αποδείχτηκε ότι το 1982, στο Μουντιάλ της Ισπανίας, η Αυστρία…προσφέρθηκε να ηττηθεί 1-0 από τη Γερμανία σε μία εξόφθαλμη παρωδία αγώνα. Αφησαν έτσι εκτός της δεύτερης φάσης τη δύσμοιρη Αλγερία, η οποία έμεινε με τη χαρά της προηγηθείσας νίκης της επί των Γερμανών. Τυπικώς δεν αποδείχθηκε ποτέ ότι το 1978 ο Κουιρόγκα, αργεντίνικης καταγωγής τερματοφύλακας του Περού, δεν έκανε δα κι ότι περνούσε από το χέρι του (η μπάλα συνεχώς περνούσε δίπλα από αυτό) για να σταματήσει τους γηπεδούχους Αργεντινούς, οι οποίοι χρειάζονταν νίκη με τέσσερα γκολ διαφορά ώστε να προκριθούν στον τελικό – τελικώς θριάμβευσαν με 6 – 0. Τυπικώς ποτέ δεν αποδείχθηκε ότι οι Γερμανοί αγωνίστηκαν ντοπαρισμένοι εναντίον των Ούγγρων στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1954, εποχή κατά την οποία γεννιόταν το γερμανικό βιομηχανικό (ίσως και βιοχημικό) «θαύμα». Κι ας αναδυόταν από τα αποδυτήρια των Γερμανών «μια βαριά μυρωδιά παπαρούνας». Εδώ, ολόκληρος τερματοφύλακας της εθνικής Γερμανίας, ο Σουμάχερ, στο βιβλίο του Εναρκτήριο Λάκτισμα (1987) περιέγραψε «με το νι και με το σίγμα» πως είχε μετατραπεί σε…κινούμενο φαρμακείο η γερμανική ομάδα που συμμετείχε στο Μουντιάλ του 1986 και πάλι ουδέν στοιχείο εξετάσθη, άρα ουδέν απεδείχθη. Αντιθέτως, απεδείχθη πόσο «αντεθνικό» στοιχείο ήταν ο Σουμάχερ, ο οποίος έχασε τη θέση του τερματοφύλακα όχι μόνο στην εθνική ομάδα αλλά και στο σύλλογό του, την Κολωνία. Θα ξέφευγε λοιπόν από αυτόν τον γενικευμένο κανόνα του ποδοσφαιρικού…αγνωστικισμού το πρόσφατο σκανδιναβικό «ντέρμπι»; Όχι δα… Απλώς οι Σουηδοί και οι Δανοί ήταν λίγο άτυχοι. Εάν τους βόλευε ένα στείρο 0-0, θα μπορούσε να υποστηριχθεί η άποψη ότι τα παιδιά τίμια έπαιξαν, απλώς δεν είχαν λόγους να ρισκάρουν υπερβολικά. Αυτό το 2-2 όμως, έτσι όπως «χτίστηκε» μοιραία τους εξέθεσε, αλλά πάλι οι συνέπειες περιορίζονται σε ορισμένα ειρωνικά σχόλια στο διεθνή Τύπο. Όπως είπε και ο σουηδός πρόεδρος της Ουέφα Λ. Γιόχανσον, τίποτε το μεμπτό δεν επισημάνθηκε… Ο λόγος του συμβόλαιο! Γιατί όμως Δανοί και Σουηδοί επικρίθηκαν σε κλίμακα πολύ μικρότερη και σε τόνους πολύ χαμηλότερους από όσο ας πούμε οι Γερμανοί και Αυστριακοί το 1982; Πριν απ’ όλα, πολλά εξαρτώνται από το «ποιος την πληρώνει». Το 1982 την πλήρωσε η μικρή και περιβαλλόμενη από γενική συμπάθεια Αλγερία. Το 2004 θύμα ήταν η Ιταλία, η οποία – παρά τις μετριότατες εμφανίσεις της και τον κλασσικό πλέον ξεροκέφαλο συντηρητισμό του τεχνικού της Τραπατόνι – εάν προκρινόταν στα προημιτελικά θα αποτελούσε επικίνδυνο αντίπαλο για τους υπόλοιπους «μνηστήρες» του τρόπαιου. Άρα… Σε τελική ανάλυση ποιοι παράγοντες, ποια «μπλοκ εξουσίας», ποια μέσα ενημέρωσης είχαν λόγους να ερεθίσουν την Ουέφα, έτσι άσκοπα, υπερασπιζόμενοι για την…ψυχή της μάνας τους έναν κατά φαντασία υφιστάμενο κώδικα ηθικής; Γιατί την Ουέφα του κυρίου Γιόχανσον δεν την ενοχλεί μόνο οτιδήποτε αμφισβητεί την ευρυθμία και τη βιτρίνα του «μαγαζιού» αλλά και κάθε τι που λειτουργεί ως συνηγορία υπέρ των Ιταλών, οι οποίοι εδώ και δέκα χρόνια έχουν πέσει σε… δυσμένεια. Κάτι η παλιά ιστορία με το ιταλικό «αντάρτικο» για τη διάρθρωση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος συλλόγων (η περιβόητη υπόθεση της τζι-14) κάτι οι αντιδράσεις των Ιταλών στην συντελούμενη μεταφορά του κέντρου βάρους του ποδοσφαιρικού μάρκετινγκ από τα δικά τους χωράφια σε άλλα (Ισπανία, Αγγλία, κλπ.), η βεντέτα τους με το διεθνές διευθυντήριο του ποδοσφαίρου καλά κρατεί. Μάλιστα, οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ διατείνονται πως το διευθυντήριο το ενόχλησαν πολύ ορισμένες «μη εγκεκριμένες» ιταλικές πρωτοβουλίες κατά της χρήσης αναβολικών – ναι, ως γνωστόν οι παραγκωνισμένοι εύκολα γίνονται «σταυροφόροι»… Όμως υπάρχει κι άλλη πτυχή του φαινομένου της ανοχής απέναντι στη σκανδιναβική συμπαιγνία της 22ης Ιουνίου. Είναι μάλιστα πολύ σοβαρότερη, καθ’ ότι δεν αφορά τους υπολογισμούς «των πάνω» αλλά την εξοικείωση «των κάτω» με το δόγμα «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Απλό παράδειγμα: Το ίδιο βράδυ στην εκπομπή της δικής μας ΕΤ1 για του Γιούρο τέθηκε σε τηλεφωνικό δημοψήφισμα το ερώτημα: «Το έστησαν;». Καταφατικά απάντησε το 74%. Την επόμενη ημέρα το ερώτημα ήταν εάν θα έπρεπε και η εθνική Ελλάδας να «στήσει παιχνίδι», εφ’ όσον φυσικά οι περιστάσεις καθιστούσαν κάτι τέτοιο χρήσιμο. Καταφατικά απάντησε το 54%! Φανταζόμαστε ότι στο ποσοστό αυτό συμπεριλαμβάνονται κάμποσες χιλιάδες ανθρώπων οι οποίοι παρακολουθώντας τους διαγωνισμούς της Γιουροβίζιον φωνάζουν «αίσχος» κάθε φορά που οι Σκανδιναβοί ψηφίζουν αλλήλους και «μπράβο» όταν στις εν λόγω ψηφοφορίες υλοποιείται το…ενιαίο αμυντικό δόγμα Ελλάδας – Κύπρου! Ουδεμία ομοιότητα (και σύγκλιση στο αξίωμα «τα καλά και συμφέροντα») είναι συμπτωματική… Έλα όμως που ποδόσφαιρο δεν «παίζει» μόνο ο Μακιαβέλι αλλά κι ο Αλμπέρ Καμί… Ο Καμί το 1930, στο Αλγέρι, ήταν τερματοφύλακας της πανεπιστημιακής ομάδας. «Το ποδόσφαιρο μου έμαθε κάτι που μου χρησίμευσε αφάνταστα στη ζωή, ότι η μπάλα δεν πάει όπου την περιμένεις», έλεγε. Ναι, το αναπάντεχο είναι συστατικό στοιχείο της γοητείας του ποδοσφαίρου κι όποτε επικρατεί μας θυμίζει πως ποτέ τα πράγματα δεν είναι μονοσήμαντα. Εάν το ταλέντο μπορούσε να καταφέρει μόνο του τα πάντα περιφρονώντας την αγωνιστική πειθαρχία και τη μεθοδικότητα, η Ελλάδα δεν θα έφθανε ποτέ τόσο ψηλά. Εάν ίσχυε το αντίθετο, τότε ακόμη και η σημερινή εθνική Γερμανίας, η πιο άχαρη όλων των εποχών, δεν θα έχανε από τους αναπληρωματικούς (!) της έξοχης Τσεχίας. (Έτσι πήγε στράφι και η διαιτητική αρωγή: Σε πείσμα των αρχικών ύμνων για τη διαιτισία, στις 19 Ιουνίου η σφυρίχτρα έκανε ότι μπορούσε ώστε να νικήσουν οι Τσέχοι τους Ολλανδούς, σε εκείνον τον κατά τα άλλα υπέροχο αγώνα. Η ήττα των Ολλανδών ήταν μια σημαντική βαθμολογική προσφορά στους ατάλαντους Γερμανούς, αλλά δεν αποδείχθηκε αρκετή…). Ενίοτε η ρήση του Καμί δείχνει να αμφισβητείται – λόγου χάρη οι πάντες γνώριζαν «που θα πήγαινε η μπάλα» ή μάλλον που θα…καθόταν η μπίλια στον «αγώνα» Σουηδίας – Δανίας. Η ουσία όμως είναι άλλη: Πολλοί δεν υποψιάζονται πόσο εύκολα μπορεί να αλλάξει η τροχιά της μπάλας, επειδή ακριβώς δεν αντιλαμβάνονται πόσο διαποτισμένο με αντιθέσεις και αντιφάσεις είναι το ποδόσφαιρο. Να μιλήσουμε για αντιθέσεις με την έννοια των διαφωνιών; Μα είναι πασίγνωστο ότι η καλή πορεία των Πορτογάλων απλώς αναβάλει για το μέλλον τη «συντεχνιακή» διαμάχη ανάμεσα στους «αυτόχθονες» και τους εκ Βραζιλίας ορμώμενους – διαμάχη που… επισημοποιήθηκε λίγα 24ωρα πριν αρχίσει το Γιούρο με τις δηλώσεις του Φίγκο εναντίον του «βραζιλιάνου» Ντέκο. Ανάλογη «εκεχειρία» προφανώς σηματοδότησε η πρόκριση στα προημιτελικά και στο στρατόπεδο των Ολλανδών, όπου διαρκεί επί χρόνια η βεντέτα ανάμεσα σε λευκούς και μαύρους παίκτες. Είπαμε, το Γιούρο φέρνει στην επιφάνεια τα έθνη – κράτη, αλλά η σημαία δεν συγκαλύπτει αποτελεσματικά, ούτε ενοποιεί ουσιαστικά τα πάντα… Να μιλήσουμε μήπως για αντιθέσεις στην ίδια την αγωνιστική εικόνα της διοργάνωσης; Από τη μία πλευρά παρακολουθούμε κατά κανόνα καλό και παραγωγικό ποδόσφαιρο (τα 2,66 τέρματα που κατά μέσο όρο σημειώθηκαν στα 24 παιχνίδια της πρώτης φάσης συνιστούν ασφαλώς καλή συγκομιδή). Από την άλλη, η κόπωση των άσσων των μεγάλων ομάδων είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Στην πορτογαλική ομάδα, πολύ φυσιολογικά αποδεικνύονται «ξεζουμισμένοι» ειδικά οι παίκτες της Πόρτο που έφθασε μέχρι την κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ. Ομοίως στη γαλλική ομάδα, η κόπωση του Ζιντάν (Ρεάλ) και του Ανρί (Άρσεναλ) επιβεβαιώνει το βάθος της ήδη διαγνωσθείσας ασθένειας που ακούει το… αριθμητικό όνομα «εβδομήντα και βάλε αγώνες το χρόνο». Μόνο που ειδικά σε τούτη τη διοργάνωση αναδεικνύεται και η σοβαρότητα μιας άλλης νόσου, η οποία μπορεί κάλλιστα να ονομαστεί… μανατζερίτιδα! Γιατί άραγε θα έπρεπε να είχαν κριθεί απαραίτητοι για το Γιούρο ποδοσφαιριστές, οι οποίοι έκαναν φέτος κακή σεζόν (π.χ. ο Ισπανός Ραούλ, οι Ιταλοί Βιέρι Ντελ Πιέρο), απ’ τη στιγμή που στις αντίστοιχες ομάδες δεν λείπουν οι ταλαντούχοι αντικαταστάτες; Προφανώς διότι τέτοιου είδους αποφάσεις λαμβάνονται και με άλλα κριτήρια: Πόσο «ηχηρά» ονόματα είναι, ποιοι τους μανατζάρουν, αν πρωταγωνιστούν σε κάποιους… παράπλευρους τομείς των σόου μπίζνες, κλπ. Πόσο διαδεδομένη είναι η «μανατζερίτιδα» στις ημέρες μας; Αντί απάντησης, ένα γεγονός: Προσφάτως, ο γενικός διευθυντής της Έβερτον κατηγόρησε τον ομοσπονδιακό τεχνικό της εθνικής ομάδας της Αγγλίας, τον Έρικσον, ότι πιέζει το μεγάλο ταλέντο του συλλόγου Ρούνεϊ να τον αποδεχθεί όχι μόνο ως προπονητή, αλλά και ως μάνατζερ… Η επιτυχία, οι «κουτοπόνηροι» συνειρμοί και άλλες ιστορίες… Μάλλον ελάχιστοι θυμούνται ότι η μασκότ της εθνικής Ελλάδας στο Μουντιάλ του 1994 ήταν μια αλεπουδίτσα (η οποία δυστυχώς «γδάρθηκε» για τα καλά στα γήπεδα των ΗΠΑ…). Δέκα χρόνια αργότερα, η παρουσία μιας γερμανικής «γριάς αλεπούς» στον πάγκο της εθνικής, συνιστά άραγε επαρκή εξήγηση της επιτυχίας; Πως κατάφεραν οι ποδοσφαιριστές αυτοί να φθάσουν εκεί που δεν κατόρθωσαν να προχωρήσουν οι γενιές των Σιδέρη, Παπαίωάννου, Δομάζου, Κούδα, Δεληκάρη, Ελευθεράκη, Μαύρου, Αναστόπουλου, Γαλάκου, Κυράστα, ακόμη και η «φουρνιά» του Μανωλά; Στις πιθανές απαντήσεις συμπεριλαμβάνονται πολλά αυτονόητα, αλλά και ένα αρκούντως παρεξηγημένο – ή μάλλον απλουστευμένο – κλισέ των ημερών. Αυτονόητος παράγοντας είναι ο προπονητής που ξέρει πώς μπορεί και πρέπει να «καλουπώσει» το συγκεκριμένο υλικό (και πώς όχι). Το «γνώθι εαυτόν». Ότι αυτή τη φορά οι παίκτες πήγαν για…μπάλα κι όχι για να συγκροτήσουν έναν περιφερόμενο από εκδήλωση σε εκδήλωση θίασο δημοσίων σχέσεων, όπως είχε συμβεί το 1994. Όσο για την επισήμανση των ημερών, αυτή αφορά την παρουσία παικτών που αγωνίζονται ήδη σε συλλόγους του εξωτερικού (Δέλλας, Νικολαϊδης, Γιαννακόπουλος, Βρύζας, Καραγκούνης, Φύσσας). Καλή αφετηρία, μόνο που είναι ελαφρώς αφελείς οι όποιες σκέψεις καταλήγουν στο κάπως… λεβεντοπατριωτικό «Τώρα τα παιδιά δεν αισθάνονται κατώτερα γιατί παίζουν ανάμεσα στους ξένους, δεν τους μυθοποιούν». Οι ποδοσφαιριστές αυτοί δεν είναι κατά βάση περισσότερο «τσαμπουκαλεμένοι», όπως διατείνεται η αντίληψη που θέλει τον αθλητισμό πρωτίστως υπόθεση «ψυχής» και δευτερευόντως τεχνικών, σωματικών και πνευματικών δυνατοτήτων και η οποία στην ακραία της εκδοχή καταλήγει στη νουθεσία «ανακαλύψτε το μεγαλείο του έθνους και πάρτε δυνάμεις». (Δηλαδή τι ξεχωριστό είχαν η ψυχή ή τα γονίδια του μέσου… Καμερουνέζου, όταν στο Μουντιάλ του 1990 η εθνική Καμερούν τα πήγε περίφημα παίζοντας επιπλέον και όμορφο ποδόσφαιρο;). Οι εν λόγω «μετανάστες» έλληνες ποδοσφαιριστές είναι απλώς περισσότερο ώριμοι χάρη στις νέες εμπειρίες και τις παραστάσεις που απέκτησαν. Και το κυριότερο: Σε μια εποχή διαρκούς εξουθένωσης των άσσων, στο τέλος της σεζόν αυτοί ως ρεζέρβες, αποδεικνύονται πιο φρέσκοι. Λόγου χάρη ο Δέλλας στη Ρόμα αγωνίστηκε φέτος αρκετά ώστε να μην καταλήξει «σκουριασμένος» αλλά όχι τόσο, ώστε να πάει στην Πορτογαλία «λιωμένος». Μοιραία λοιπόν τα πήγε πολύ καλά στο Γιούρο… Κατά τα άλλα, η ομάδα των… ξενιτεμένων αναπληρωματικών, των «αλλαγών» και των εξοικονομημένων δυνάμεων, στα καθ’ ημάς άλλαξε για τα καλά τα οικονομικά για τις πιτσαρίες, τις βιοτεχνίες ενδυμάτων, αλλά και την… ελληνική κρατική τηλεόραση! Τον αγώνα Ελλάδας – Ρωσίας (20 Ιουνίου) παρακολούθησαν τυπικά 2,8 εκατομμύρια άνθρωποι, αλλά στην πραγματικότητα ο σχετικός αριθμός είναι πολύ μεγαλύτερος, αφού σε τέτοιες περιόδους κάθε ανοικτός δέκτης συνήθως αντιστοιχεί σε αρκετούς τηλεθεατές. Είμαστε οι τελευταίοι που θα χλευάσουν την αυθεντική συγκίνηση, την πηγαία χαρά και το πάθος τέτοιος ελιτισμός ποτέ δεν μας χαρακτήριζε. Είμαστε όμως οι πρώτοι που θα επισημάνουν την ήδη διαφαινόμενη «κουτοπόνηρη» απόπειρα να προβληθεί η καλή πορεία της εθνικής στην Πορτογαλία ως το…πρώτο ημίχρονο μιας «εθνικής εκστρατείας», η οποία οφείλει να ολοκληρωθεί με μία πάνδημη συνυπογραφή της «μεγάλης ιδέας» των Ολυμπιακών Αγώνων. Κι ασφαλώς μια τέτοια παρατεταμένη «εθνική έξαρση» εάν επιβληθεί, θα διαμορφώσει κλίμα ασφυκτικό εναντίον κάθε αιρετικής, γνήσιας αριστερής φωνής. Δεν έχει νόημα να αναρωτηθεί κανείς πως τεκμαίρεται αυτή η συνάφεια. Από πού κι ως που, δηλαδή, οποιοσδήποτε χάρηκε για ένα γκολ του Βρύζα ή του Χαριστέα θα πρέπει να θεωρήσει τον εαυτό του ευτυχή που θα παρακολουθείται συνεχώς από τις «ολυμπιακές κάμερες», λες κι είναι σπουδαίος σαν τον Τότι ή εξοικειωμένος σαν παίκτης του Μπιγκ Μπράδερ (έρμαιο του… Μπίγκερ Μπράδερ); Να εκλάβει το καρακιτσαριό Καλατράβα ως σύγχρονο Παρθενώνα; Να πιστεύει πως όταν γύρω του χορεύουνε τα δις αυτός «πλουτίζει» ψυχικά ως εθελοντής; Να τρέξει να αγοράσει εισιτήρια για το τραμπολίνο, συγκινημένος από τον ελληνοαμερικάνο θείο του γνωστού διαφημιστικού τηλεοπτικού σποτ; Όχι, δεν έχει νόημα να αναζητηθεί τέτοια συνάφεια, για τον απλούστατο λόγο ότι οι «μεγάλες ιδέες» ανέκαθεν στηρίζονταν στο διανοητικό ευνουχισμό. Όλα αυτά τα σοβαρά θα τα δούμε πολύ σύντομα στην πράξη. Μέχρι τότε, έχουμε χρόνο να απολαύσουμε την τελική ευθεία του Γιούρο, αλλά και να γελάσουμε ενθυμούμενοι τις εγχώριες φαιδρές παρενέργειες της επιτυχούς πορείας της εθνικής. Πώς να το κάνουμε, είχε πλάκα να διαβάζεις ύμνους στον Ρεχάγκελ ξεφυλλίζοντας τις εφημερίδες που παλιότερα τον αποκαλούσαν «προπονητή δι’ αλληλογραφίας» ή καλούσαν την ΕΠΟ «να τον στείλει από εκεί που ήρθε αμέσως» (μετά την ήττα 5-1 από τη Φιλανδία). Να ακούς τον Γιακουμάτο στην τηλεόραση να αποφαίνεται: «αν ο Καψής ρίξει δυο-τρεις κλοτσιές στον Ζιντάν καθαρίσαμε, δεν έχουν άλλον οι Γάλλοι». Το ρεπόρτερ του Άλφα να αναλύει ενδελεχώς τις αιτίες του αποκλεισμού των Ισπανών: «η δύναμη του ταύρου συνοδεύεται από παλικαριά κοτόπουλου…». Τέτοια σύναξη κοκορόμυαλων. Περισσότερα για το σημερινό αγώνα ΕΛΛΑΔΑ – ΤΣΕΧΙΑ στο Φόρουμ του Πολιτικού Καφενείου. 02/04/2004 Αυτό το κύπελλο το έχουμε ήδη πάρει! ΕΘΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ «ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ» ΤΟΥ 2004 Πάνε να επιβάλουν κοινωνική συναίνεση μέσω της…Εθνικής! Πάνω που η κεφαλιά του Δέλλα (στον αγώνα με την Τσεχία) μας έστειλε στα ποδοσφαιρικά ουράνια και τα προπαγανδιστικά «λαμόγια» ξαμολύθηκαν να μας πείσουν ότι δήθεν «τέρμα η μιζέρια» της φτώχειας και της άθλιας καθημερινότητας, νάσου κι ήρθε η Κομισιόν για να μας υπενθυμίσει έμμεσα ότι ο σημερινός τελικός, που μόλις τέλειωσε, δεν είναι η «σύγκρουση των τιτάνων της Ευρώπης», αλλά η …»εκδίκηση της γυφτιάς»! Τελευταίοι εμείς στην ΕΕ των «15», προτελευταίοι οι Πορτογάλοι, είπαμε να ξεγελαστούμε λιγάκι με την μπάλα αλλά που να μας αφήσει η Κομισιόν; Πρώτη στη «μαύρη εργασία» σ’ όλη την ΕΕ, λέει, με ποσοστό που φτάνει το…20% του ΑΕΠ! Φοβερό! Για να καταλάβει κανείς πόσο μεγάλο είναι, αρκεί να το συγκρίνει με το 1,5% της Αυστρίας ή το 2% της Βρετανίας. Όσο πιο καθυστερημένη είναι μια χώρα, τόσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό της «μαύρης εργασίας». Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Πρώτον ότι α’ γδέρνουν τους μετανάστες, οι κάθε λογής εργοδότες – από τους εργολάβους ως τους αγρότες και τις νοικοκυρές που απασχολούν υπηρέτριες, χωρίς φυσικά ασφάλιση και επίσημη εργασιακή σχέση. Δεύτερον, ότι τεράστιο τμήμα των ελλήνων εργαζόμενων αδυνατεί να τα βγάλει πέρα οικονομικά με τις γλίσχρες αμοιβές που παίρνει και τις οποίες εκμηδένισε και το ευρώ κι έτσι προσπαθεί να τα φέρει βόλτα με δεύτερη και Τρίτη δουλειά, αποδεχόμενο κακούς όρους εργασίας, χαμηλές αμοιβές και καθεστώς «παρανομίας». Μαύρη αδήλωτη δουλειά για να γλιτώσει ο εργαζόμενος κάτι από την εφορία και να κερδίσει πολλαπλάσια ο εργοδότης του. ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΗΔΗ ΠΑΡΕΙ! Παράλληλα πρέπει να επισημανθεί η προκλητική προσπάθεια αξιοποίησης της επιτυχίας της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου, από την κυβέρνηση, τη συναινετική αντιπολίτευση και όλο το σύστημα. Μια εντατική προσπάθεια Εθνικής Ηθικής Διαπαιδαγώγησης έχει εξαπολυθεί, υπό τους ήχους του εθνικού ύμνου και στη σκιά της πανταχού παρούσας ελληνικής σημαίας, ενόψει του αγώνα που μόλις τελείωσε. Μια επιτυχία που οφείλεται στην ίδια την εθνική ομάδα και οι πανηγυρισμοί του κόσμου, που αναζητεί λίγο χρώμα στο γκρίζο της ζωής του, εμφανίζονται – με τον πιο γελοίο τρόπο – ως νέα… εθνική παλιγγενεσία! Καταρχήν επιδιώκεται να μετατραπεί το κλίμα «εθνικής υπερηφάνειας» σε επιχείρηση αναστήλωσης του καταρρακωμένου κύρους των Ολυμπιακών Αγώνων, σε «εθνική συστράτευση» για να πετύχουν οι Αγώνες. Την ώρα που στήνεται γύρω μας ένα εφιαλτικό σκηνικό με 50.000 άνδρες και γυναίκες των δυνάμεων καταστολής, με τις ολυμπιακές πόλεις υπό το Μεγάλο Αδελφό των χαφιέδων (συσσωρεύοντας ιδιωτικά υπερκέρδη και δημόσια χρέη), με δώδεκα εργάτες νεκρούς, με το περιβάλλον της Αττικής βιασμένο, προσπαθούν να πείσουν ότι οι Αγώνες αποτελούν εθνικό στοίχημα. Αλλά η στόχευση της κατασκευής του εθνικού μύθου δεν τελειώνει τον Αύγουστο. Η ανακάλυψη του γονιδίου της «ελληνικής ψυχής» μπορεί να μετατραπεί σε στοιχείο εθνικού και ρατσιστικού διαχωρισμού. Το «ενωμένοι νικάμε», σε κατάργηση των διαχωριστικών γραμμών και της ταξικής πάλης. Το «η Ελλάδα χρειάζεται τον Γερμανό της» σε αποδοχή της δημοσιονομικής πειθαρχίας της ΕΕ. Όσο όμως και αν τα ΜΜΕ μιλούν για πανηγύρι κόντρα στη μιζέρια, χαρακτηρίζοντας έτσι τα προβλήματα και τις διεκδικήσεις της καθημερινότητας, που καταδυναστεύει τους εργαζόμενους, η πραγματικότητα δεν είναι δυνατό να εξοριστεί στη σφαίρα της μυθολογίας. Ο κόσμος που διψά για μια επιτυχία, που συγκλονίζεται από την επιβολή επί ισχυρότερων αντιπάλων, που αναζητά ένα συλλογικό όνειρο και ένα μύθο αλλαγής της ίδιας της ζωής, δύσκολα θα χορτάσει από το σύγχρονο «Άρτων και Θεάματα», πόσο μάλλον που αποδεικνύεται «Ευρωθέαμα και Ευρωλιτότητα». Το Γιούρο τέλειωσε. Η Εθνική Ομάδα Ποδοσφαίρου ΝΙΚΗΣΕ! Καλούμαστε τώρα ΕΜΕΙΣ να «παίξουμε μπάλα» στους δρόμους του αγώνα. Οι κινητοποιήσεις ενάντια στους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι μπροστά μας και πρέπει να γίνουν Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΚΠΛΗΞΗ! Είναι γι’ αυτούς τους λόγους που εργαζόμενοι και νεολαία δεν μπορεί να μείνουν στο ρόλο του θεατή. Μπορούν να «παίξουν μπάλα», να «μπουκάρουν στο γήπεδο» και να σκοράρουν ενάντια στο σύστημα, πετυχαίνοντας το ανέλπιστο, τη μεγάλη ανατροπή, που δεν γίνεται μόνο στο ποδόσφαιρο αλλά και στην πραγματική ζωή. ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΓΙΟΥΧΑΡΙΣΑΝ ΤΟΝ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΣΤΟ ΚΑΛΛΙΜΑΡΜΑΡΟ!!! Φόρουμ Το είπαμε από την αρχή. Αυτός ο ενθουσιασμός κι αυτό το ξέσπασμα του κόσμου κρύβει κάτι ποιο βαθύ από έναν πανηγυρισμό για τη νίκη της Εθνικής Ελλάδας! Κρύβει ένα ξέσπασμα και μια «κραυγή» θριάμβου για τη ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΙΚΗ, τη νίκη των παιδιών του, τη νίκη των «μικρών» απέναντι στους «μεγάλους». Πολλοί από την Αριστερά χαρακτήρισαν όλο αυτό το πλήθος …εθνικιστές! Μεσάνυχτα δυστυχώς και καμία επαφή με το λαό. Ναι υπήρχαν κι εθνικιστές, υπήρχαν και φασίστες μέσα στο πλήθος. Γιατί να μην υπάρχουν; Τη δουλειά τους έκαναν αυτοί. Που ήταν η Αριστερά; Η κοινοβουλευτική και η εξωκοινοβουλευτική; Έκανε αναλύσεις στα γραφεία της; Ε! Λοιπόν αυτή η Αριστερά που δεν αφουγκράζεται τα εκατομμύρια αυτού του λαού και δεν βρίσκεται δίπλα του αυτές τις ώρες δεν πρόκειται να σηκώσει κεφάλι και θα παραμείνει περιθώριο. Και της αξίζει να παραμείνει στο περιθώριο!!! Βρεθήκαμε μια παρέα 15 συντρόφων στο Καλλιμάρμαρο! Ναι στο Καλλιμάρμαρο. Και μιλήσαμε με πολλούς νεολαίους και άλλους ανθρώπους που πανηγύριζαν. Τους ρωτήσαμε αν θα πανηγυρίσουν το ίδιο κι αν συμμετέχουν στην Ολυμπιάδα που έρχεται. Ξέρετε τι μας είπαν; «Χεστήκαμε για την Ολυμπιάδα! Εμείς πανηγυρίζουμε τη νίκη μας απέναντι στα μεγαθήρια της Ευρώπης. Τη νίκη της ΟΜΑΔΑΣ ΜΑΣ». Και όταν ο Υφυπουργός Πολιτισμού βγήκε να απευθύνει χαιρετισμό (κι αυτός τη δουλειά του έκανε) αρχίσαμε να τον γιουχάρουμε ΕΜΕΙΣ ΟΙ 15! Και τότε όλο το Καλλιμάρμαρο άρχισε ένα μακρόσυρτο Ουουουουυυυυυ!!! Χιλιάδες κόσμος γιουχάριζε τον Υφυπουργό Πολιτισμού! Πανικός στην εξέδρα κι ο παρουσιαστής απηύθυνε έκκληση: «Παρακαλώ όχι τέτοια αυτές τις ώρες»!!! Να λοιπόν που δεν ήταν εθνικιστές αυτοί που πλημμύρισαν τους δρόμους, τις πλατείες και το Καλλιμάρμαρο. Να λοιπόν πως θα μπορούσε η Αριστερά να αναμειχθεί με το πλήθος και να στρέψει τον ενθουσιασμό στη σωστή κατεύθυνση. Να κάνει τους επισήμους να μην ξέρουν που να κρυφτούν. Αλλά… Η Αριστερά αγρόν ηγόραζε! Ας γίνει αυτό ένα μάθημα έστω κι αργά. Αλλιώς να μην παραπονιόμαστε που ο κόσμος μας έχει χεσμένους! Γιατί κι εμείς (η μεγάλη πλειοψηφία της Αριστεράς) δυστυχώς τον έχουμε χεσμένο! Και ο λαός μπορεί να πέφτει εύκολα θύμα, όταν οι ηγέτες του είναι ανάξιοι να τον εμψυχώσουν και να τον ενθουσιάσουν, αλλά δεν είναι ηλίθιος. Αυτό να το καταλάβετε καλά όλοι σας πεφωτισμένοι …επαναστάτες και καθοδηγητές. Βήχος Παναγιώτης ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΓΛΕΝΤΙ ΚΑΙ ΟΙ ΦΑΛΤΣΟΙ ΠΑΙΑΝΕΣ ΤΩΝ ΜΜΕ ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΤΟΣ Όμορφη η παραζάλη τούτων των ημερών! Αυθεντική χαρά, αβίαστη εξωστρέφεια. Οι άνθρωποι που γελούν κι αγκαλιάζονται στους δρόμους αν και είναι άγνωστοι μεταξύ τους, δεν συνιστούν φαινόμενο συνηθισμένο στις ημέρες του άκρατου ατομικισμού, της πολυθρόνας, του εγκλεισμού στα προσωπικά «καβούκια». Η Εθνικής Ελλάδας είναι μόνο η αφορμή. Βαθύτερη αιτία, η ανάγκη να αρθεί – προσωρινά μεν, θριαμβευτικά δε – το προδιαγεγραμμένο της μίζερης ρουτίνας, μιας καθημερινότητας που στερείται εξάρσεων. Ας αφήσουμε το άχαρο «καθήκον» της ειρωνείας και της ελεεινολογίας είτε στους συντηρητικούς ελιτιστές, οι οποίοι όπως γράφει ο Εντουάρντο Γκαελάνο «βασίζονται στη βεβαιότητα ότι η ειδωλολατρία της μπάλας είναι η πρόληψη του όχλου» είτε στους κατ’ ευφημισμόν «εκσυγχρονιστές – αριστερούς» ομολόγους τους. Ίσως αργότερα θυμηθούν πάλι τον εαυτό τους και οι μεν και οι δε. Επί του παρόντος, ως γνήσιοι χαμαιλέοντες πασχίζουν να «χωθούν» στο πανηγύρι σε θέσεις…VIP, πλάι σε σπόνσορες, αστέρες των τηλεοπτικών «πρωινάδικων», αοιδούς της νύκτας, πολιτικούς και λοιπούς… ειδήμονες. Τουλάχιστον οι πολιτικοί δείχνουν να μαθαίνουν, να αποφεύγουν αν μη τι άλλο τις γκάφες του παρελθόντος. Πώς να ξεχάσει κανείς λόγου χάρη το πάθημα του Κ. Σημίτη, ο οποίος πριν από λίγα χρόνια, όταν η ΑΕΚ κέρδισε ευρωπαϊκό τρόπαιο στο μπάσκετ απέστειλε συγχαρητήριο τηλεγράφημα …στην ΠΑΕ ΑΕΚ; Στο πανηγύρι «των κάτω» δεν δίνουν τον τόνο εθνικιστικές εξάρσεις. Αυτές υπάρχουν, αλλά δεν δεσπόζουν. Θα ήταν λόγου χάρη ανεπίτρεπτη υπερβολή να εκλάβει κανείς την ιαχή «Ελλαδάρα» ως αυταπόδεικτη εκδήλωση σοβινιστικών αντιλήψεων, απ’ τη στιγμή που είναι πασίγνωστο πως η κατάληξη «-άρα» αποτελεί σήμα κατατεθέν της διακήρυξης πίστης στη δύναμη της ομάδας (κατά το «Ολυμπιακάρα», «Παναθηναϊκάρα», «ΑΕΚάρα» κλπ.). Θα ήμασταν αφελείς αν απαιτούσαμε να εκφραστεί η χαρά στο όνομα μιας γενικής «εθνικάρας», λες και αγωνίζεται στην Πορτογαλία η…Εθνική Τράπεζα ή η Εθνική Ασφαλιστική! Δεν υπάρχει κανένας λόγος να κυνηγάμε φαντάσματα, ούτε όμως και να αποσιωπούμε τα υπαρκτά φαινόμενα – έστω κι αν ήταν περιθωριακά – σοβινιστικής αλαζονείας. Κι αυτό διότι οτιδήποτε σήμερα εμφανίζεται ως ανεκτό ή υποτιμούμενο περιθώριο, αύριο – αν οι συνθήκες το ευνοήσουν – μπορεί να διεκδικήσει θέση στο όριο ανάμεσα στην εξαίρεση και τον κανόνα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα: Οι πρώτοι που έσπευσαν στην Ομόνοια μόλις έληξε ο αγώνας με τη Γαλλία ήταν οι…μόνιμοι θαμώνες της περιοχής, οι μετανάστες. Λογικό κι ανθρώπινο. Πολλοί από αυτούς είχαν μοναδική ευκαιρία να νιώσουν ισότιμοι κοινωνοί σε ένα γλέντι, μακριά από διακρίσεις, «επιχειρήσεις – σκούπα», υποτιμητικά βλέμματα ή ειρωνικά σχόλια. Έλα όμως που για ορισμένους ανεκδιήγητους αυτό ήταν υπερβολική «αξίωση»… Δεν ήταν φυσικά η πλειονότητα, δεν ήταν όμως και ελάχιστοι όσοι φώναξαν «δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ – Αλβανέ, Αλβανέ». Έτσι, για να καταλάβουν τα «μιάσματα» πως ακόμη κι αν η αγαλλίαση ήταν μεροκάματο, πάλι σε λιγότερο από το βασικό θα έπρεπε να αρκεστούν: Σωστά, τι είναι η χαρά για να διεκδικούν θέση οι Αλβανοί; Εργοτάξιο, αμπέλι, ή παραγωγή ΑΕΠ; Κάτι τέτοιοι «ελληναράδες» διαρρήγνυαν τα ιμάτιά τους πριν από λίγα χρόνια, όταν οι αλβανοί μετανάστες ζητωκραύγαζαν – τι πιο φυσιολογικό – υπέρ της εθνικής της χώρας τους, η οποία αγωνιζόταν εναντίον της Ελληνικής. «Αίσχος, δεν σέβονται το ψωμί που τρώνε εδώ», ήταν το…αμίμητο επιχείρημά τους. Αλήθεια, πώς δεν το είχαν σκαρφιστεί οι Γερμανοί τον Οκτώβριο του 1975, τότε που ο Δεληκάρης ισοφάρισε τη (μεγάλη τότε) εθνική τους παραδίδοντας το στάδιο του Ντίσελντολφ σε ένα ατελείωτο παραλήρημα χιλιάδων ελλήνων μεταναστών; Σχεδόν τριάντα χρόνια αργότερα λοιπόν, ορισμένοι φωστήρες που κάποτε καθύβριζαν τους Αλβανούς επειδή υποστήριζαν την ομάδα τους, τώρα τους λοιδορούν επειδή χαίρονται με τις ημέτερες επιτυχίες. Τι να κάνουμε, υπάρχει η γιορταστική Ομόνοια, υπάρχει και η ρατσιστική άνοια… Είπαμε, περιορισμένα μεν, υπαρκτά δε τέτοια κρούσματα. Φυσικά τέτοιες ημέρες αποτελεί είδος εν ανεπαρκεία η επισήμανσή τους – πόσο μάλλον η στηλίτευσή τους. Όμως ακόμη και αν αναγνωρίζαμε ως ελαφρυντικό τη γενική ευφορία, δεν μπορούμε να δεχθούμε την ποικιλοτρόπως υποστηριζόμενη εντύπωση πως στην Πορτογαλία μόνο εμείς «ποιήσαμε ήθος», ενώ οι άλλοι παραδίδονταν στα… σαξονικά ή φράγκικα κουσούρια τους! Λόγου χάρη η Λιάνα Κανέλλη στον Κυριακάτικο Ριζοσπάστη, αφού χλευάζει – και πολύ σωστά – τον όποιο ελιτίστικο σνομπισμό απέναντι στο πανηγύρι, σημειώνει: «Στην Αγγλία που δίνει οδηγίες πολιτισμού κινδύνευσαν 40 χιλιάδες Πορτογάλοι σε ρατσιστικά επεισόδια μετά την ήττα της ομάδας των σταρ. Εδώ δεν άνοιξε μύτη». Εντάξει, ειδικά η δική μας γλώσσα έχει…μαλλιάσει να επαναλαμβάνουμε συνεχώς πόσο σαθρός είναι ο μύθος ότι στην Αγγλία νικήθηκε ο χουλιγκανισμός αλλά προς τι η εξόφθαλμη υπερβολή; Προς τι κυρίως, ο άτοπος παραλληλισμός με τα καθ’ ημάς; Εδώ επικρατεί ενθουσιασμός για τη νίκη κι όχι θλίψη εν μέσω ισπανών, γάλλων ή Τσέχων μεταναστών, άρα… καμία σχέση. Κι ακόμη: «Γιατί βρέθηκε γάλλος φίλαθλος με καπέλο του Ναπολέοντα: {…} Τάβλα η Ευρώπη». Έ, όχι κι έτσι ρε παιδιά, όχι «πας μη Έλλην… ευρωβάρβαρος»! Όχι τέτοια καρικατούρα αντίθεσης στο πνεύμα των «ευρωλιγούρηδων». Ούτε η Ευρώπη είναι ασυνήθιστη σε ποδοσφαιρικές εκπλήξεις, ούτε φυσικά ένας μεταμφιεσμένος σε Ναπολέοντα Γάλλος – στο όμορφο «καρναβάλι» των κερκίδων – καταδεικνύει προσχώρηση στον αυτοκρατορικό μεγαλοϊδεατισμό. Επιτέλους, ούτε οι «τρικολόρ» στις κερκίδες ήταν… πρέσβεις του Σιράκ, ούτε φυσικά οι δικοί μας του Κωστάκη. Κάτι ακόμη… ελληνογαλλικό: Αν εδώ ήταν μία φορά όμορφη η συνύπαρξη γηγενών και μεταναστών (έστω και με τα λίγα «νέφη» που προαναφέραμε) που υποστήριζαν την ίδια ομάδα, πόσα «μπράβο» δικαιούνται οι Γάλλοι οι οποίοι παρά τη θλίψη τους, σύμφωνα με όλα τα ρεπορτάζ το βράδυ της 25ης Ιουνίου, όχι μόνο δεν δυσφορούσαν με τα γλέντια των Ελλήνων του Παρισιού αλλά ενίοτε έσπευδαν να τους συγχαρούν; Αργότερα δημοσιογράφος της ελληνικής τηλεόρασης χαμογελούσε χαιρέκακα όταν έλεγε «οι Γάλλοι επέστρεψαν σπίτι με κατεβασμένο το κεφάλι», προλογίζοντας έτσι το σχετικό ρεπορτάζ. Τι έδειχνε αυτό; Κόσμο που είχε συγκεντρωθεί στο αεροδρόμιο για να πει στους παίκτες: «Δεν πειράζει, ευχαριστούμε για όσα έως τώρα μας προσφέρατε». «Προσπαθήσατε, αλλά υπάρχει και η ήττα στο ποδόσφαιρο». Να αποτολμήσουμε τώρα μια αντιδιαστολή; Πριν από λίγα χρόνια η εθνική μας ηττήθηκε από την αντίστοιχη αλβανική με 2-0, για τα προκριματικά του Μουντιάλ 2002. Τι ακολούθησε εδώ; Πρωτοσέλιδα που ζητούσαν «κεφαλές επί πίνακι». Γενική λεκτική διαπόμπευση παικτών και τεχνικού. Λάβρος ένας διάσημος κύριος δήλωνε ντροπιασμένος. Το όνομά του; Θεόδωρος Πάγκαλος!!! Λένε ότι η ήττα δεν έχει κανένα κηδεμόνα και η νίκη διαθέτει άφθονους πατέρες. «Αστέρες» όμως αναδεικνύουν αμφότερες: Παράπλευρους και προ πάντων «ανιδιοτελείς»… Πως το έλεγε ο Λογοθετίδης στη «Θεία από το Σικάγο»; Α, ναι. «Τώρα που βρήκαμε πιπέρι θα ρίξουμε και στα λάχανα;». Το έκαναν και με το παραπάνω τα μέσα ενημέρωσης. Εν αρχή ην τα άφθονα απότοκα της αντίληψης «εμείς είμαστε και κανένας άλλος», έως ότου δόθηκε η σκυτάλη στους πολιτικούς που άρχισαν πάλι να μηρυκάζουν τα τετριμμένα κλισέ. Ο εθνικισμός που δεν προκρίθηκε στους δρόμους και τις πλατείες πήρε τρόπαιο στα κανάλια και στις δηλώσεις των επισήμων, με πολλά αγωνιστικά στιλ και συστήματα. Στην «ήπια» εκδοχή του, εμφανιζόταν με τη μορφή της – σχεδόν αγχώδους – νουθεσίας να μη λοξοδρομήσουμε ρούπι το ενδιαφέρον μας από την εθνική, λες κι αυτό θα συνιστούσε…λιποταξία. Δύο τρεις δημοσιογράφοι κάθε φορά που αναφέρονταν στα αποτελέσματα των άλλων ομάδων, τις αγωνίες, τους φόβους και τη βαθμολογία τους, δεν άντεχαν αν δεν κατέληγαν στην μόνιμη επωδό «εμάς πάντως δεν μας ενδιαφέρει…». Τι λες βρε παιδί μου, τόσο… ανάδελφη είναι η «ισχυρή Ελλάδα» του 2004; Από τη μία ομνύει στο όνομα της παγκοσμιοποίησης και από την άλλη ανησυχεί μήπως δεν είναι καλά στερεωμένες οι παρωπίδες στα μάτια των υπηκόων της; Ευτυχώς κονιορτοποίησε αυτά τα συμπλέγματα η μεγαλειώδης ενέργεια του Χαριστέα! Όταν πέτυχε το γκολ εναντίων των Γάλλων, ο Άγγελος πανηγύρισε ανασηκώνοντας τη φανέλα κι αφήνοντας να φανεί που αφιέρωνε το τέρμα. Το φανελάκι έγραφε «Μικού», δηλαδή το όνομα του γάλλου συμπαίκτη του στη Βέρντερ Βρέμης. Ο Μικού είχε φέτος εξαιρετική απόδοση. Πολλοί – ανάμεσά τους και ο φίλος του ο Άγγελος – πιστεύουν ότι αδικήθηκε κατάφωρα μένοντας εκτός αποστολής της εθνικής Γαλλίας. Ο Χαριστέας λοιπόν όχι μόνο νοιάστηκε για κάτι κινούμενο εκτός της σφαίρας του «ελληνικού ενδιαφέροντος» αλλά και συνέδεσε την κορυφαία στιγμή της καριέρας του με μια συγκινητική διακήρυξη αλληλεγγύης! Ε-ξο-χο. Εξόχως, υπερφίαλο σε βαθμό γραφικότητας εδώ, το πρωτοσέλιδο της αναγγελίας της πρόκρισης στα ημιτελικά: «Ένα έθνος γεννιέται». Ε, αν βλέπεις τις λαοσυνάξεις στην Αθήνα σαν εθνοσυνελεύσεις στην Τροιζήνα, η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά… Του Βουλγαράκη η «ψυχή», της Φάνης η ιαχή και τα εθνικά γονίδια! Ενδιαφέρον παρουσιάζει όχι αυτή καθαυτή η πρόταση του Γ. Βουλγαράκη στον Ρεχάγκελ να δεχθεί την ελληνική υπηκοότητα αλλά η αιτιολόγησή της: «Διότι διαθέτει ελληνική ψυχή». Λεπτή (;) πλην καταλυτική διαφορά: Όχι διότι ο Γερμανός ταυτίστηκε ψυχικά με εκατομμύρια Ελλήνων που ποθούν το ίδιο πράγμα αλλά επειδή διαθέτει σθένος… ημετέρας ψυχής. Πώς τεκμαίρεται αυτή η… μεταμόσχευση; Όπου επιτυχία «ελληνική ψυχή»; Άντε πάλι… Τότε δεν μένει παρά να καταρτιστεί μια ατελείωτη…επετηρίδα με λαούς και χώρες που αναδρομικά θα διεκδικήσουν (από ποιον άραγε;) πιστοποιητικά «ανωτερότητας» των δικών τους φυλετικών χαρακτηριστικών, για όσα έκαναν δεκαετίες ολόκληρες πριν εμείς βιώσουμε μία τόσο σημαντική επιτυχία, όσο η τωρινή. Από τη Δανία (1992) έως το Καμερούν (1990) και από τις Κάτω Χώρες μέχρι την Πορτογαλία, αφθονούν όσοι έκαναν τη δική τους «υπέρβαση» (όταν το μέγεθος της επιτυχίας προσμετρείται σε σύγκριση με το παρελθόν των επιτυχόντων) ή σάρωναν σε συλλογικό επίπεδο ποδοσφαιρικά τρόπαια. Προφανώς οι θρίαμβοί τους οφείλονταν στην καλή δουλειά και το ταλέντο, όχι σε κάποια ξεχωριστά χαρίσματα της «εθνικής ψυχής» ή των εθνικών γονιδίων τους. Ορισμένοι συστηματικά αναζητούν την υποτιθέμενη ελληνική φυλετική ιδιαιτερότητα στο συνυπολογισμό των πληθυσμιακών δεδομένων, λες και μπορούμε να αξιολογούμε τα αθλητικά δρώμενα σαν να αναλύουμε τη… μάχη των Θερμοπυλών. Όμως θα απέσυραν αμέσως το «επιχείρημα», εάν έκαναν τον κόπο να μετρήσουν πόσες χώρες με πληθυσμό ανάλογο ή και μικρότερο της Ελλάδας ανήκουν στην προαναφερθείσα κατηγορία. Θα τους συμβουλεύαμε να αναζητήσουν όχι το «ανώτερο» που εξηγεί, δήθεν, τις επιτυχίες αλλά το «διαφορετικό» το οποίο καταδεικνύει γιατί οι μεν έχουν μεγαλύτερη κλίση σε έναν τομέα και οι άλλοι στον άλλο. Μια τέτοια αθλητική «ανθρωπογεωγραφία» θα μας έδειχνε λόγου χάρη γιατί οι Αφρικανοί ήταν ανέκαθεν εξαιρετικοί δρομείς μεγάλων αποστάσεων, γιατί επιδίδονται στο μπάσκετ με ιδιαίτερη θέρμη οι μεσογειακοί ευρωπαϊκοί λαοί κι όχι οι ψηλότεροι βόρειοι ή ποιες κοινωνικές και ιστορικές συνθήκες έκαναν Ινδούς και Πακιστανούς άφθαστους στο χόκεϊ επί χόρτου. Πολύ δημιουργικότερο, από το να μετράμε ποιανού η…ψυχή είναι πιο ηρωική! Βάλθηκε όμως για τα καλά να… μας βγάλει την ψυχή τούτη η «ελληναράδικη» προσέγγιση η οποία, όταν δεν «φανερώνει» το…φυλετικό μεγαλείο, εξυμνεί το σθένος του κράτους. Από τότε που ο Κ. Σημίτης πίστωνε στην «ισχυρή Ελλάδα» όχι μόνο αθλητικές επιτυχίες, αλλά ακόμη και την παραγωγή ελληνικών… κινηματογραφικών ταινιών (!) όπως το Πέπερμιντ, η κρατική εξουσία καλόμαθε σε αυτού του είδους τις βολικές εξισώσεις: Στάσου αρωγός σε ότι κάνει ή σχεδιάζει η κρατική εξουσία, διότι η επιτυχία της αντανακλά σε εσένα. Σε προηγούμενο άρθρο μας επισημαίναμε «την ήδη διαφαινόμενη απόπειρα να προβληθεί η καλή πορεία της εθνικής στην Πορτογαλία ως το… πρώτο ημίχρονο μιας “εθνικής εκστρατείας” η οποία οφείλει να ολοκληρωθεί με μία πάνδημη συνυπογραφή της “μεγάλης ιδέας” των Ολυμπιακών Αγώνων». Ποτέ άλλοτε τόσοι λίγοι (πολιτικό σύστημα, κατασκευαστικές) δεν καπηλεύτηκαν το μόχθο ακόμη λιγότερων (είκοσι τριών ποδοσφαιριστών κι ενός προπονητή) για να χειραγωγήσουν τόσους πολλούς. Εκτός αυτού όμως, νάτη πάλι η αυθαίρετη εξίσωση: Το αξίωμα πως η αθλητική επιτυχία ή η ικανότητα μιας χώρας να διοργανώσει Ολυμπιακούς μαρτυρά αφενός μεν κρατικό σφρίγος και κύρος – κάτι που υποτίθεται ότι πρέπει να αποτελεί ζήτημα…ζωής ή θανάτου για τους «υπηκόους» και «συνοχή», είναι κωμικοτραγικό! Μα επιτέλους, ποιον κοροϊδεύουν; Αγώνες διοργάνωσε το 1968 το φτωχότατο Μεξικό. (Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι πριν την έναρξη είχαν φονευθεί χιλιάδες διαδηλωτές – άρα με τον διαγραφόμενο ημέτερο αυταρχισμό θα πρέπει να είμαστε… ικανοποιημένοι. Εδώ θυσιάζονται εν μέσω γενικής σιωπής μόνο εξουθενωμένοι μετανάστες εργάτες και αυτόχθονα πορτοφόλια!). Η Ουγκάντα έζησε μεγαλειώδεις ολυμπιακές στιγμές με τον Άκι Μπούα το 1972 (Μόναχο), επί Αμήν Νταντά, όταν πνιγόταν στην πείνα και το αίμα. Δεκάδες ακόμη αθλητές της σχεδόν λιμοκτονούσης Αφρικής κέρδιζαν και κερδίζουν μετάλλια. Το Τρινιντάντ δεν απέκτησε φυσικά… φήμη και κύρος το 1976 (Μόντρεαλ), όταν ο Κρόφορντ κέρδισε την κούρσα των 100 μ. Οι βαλκανικές χώρες τους τέως «υπαρκτού» στη δεκαετία του ’90, στο απόγειο της…εξαθλίωσής τους, συχνά συμμετείχαν σε τελικές φάσεις μεγάλων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων. Μάλιστα το 1994 στις ΗΠΑ, η εθνική Ελλάδας είχε ηττηθεί 4-0 από τους (πολύ καλούς, τότε) Βούλγαρους και 2-0 από τη Νιγηρία αλλά δεν θυμόμαστε να απέκτησαν αέρα κοινωνικής ή εθνικής υπεροχής εδώ ούτε οι εργαζόμενες στα μπαρ Βουλγάρες ούτε οι Νιγηριανοί μικροπωλητές. Α, έμποροι των κλισέ της «εθνικοφροσύνης», κόφτε και λίγο το βαρετό τροπάρι περί δικαίωσης της «εθνικής ομοψυχίας». Σήμερα έπαιξαν στον τελικό δύο ομάδες που πορεύτηκαν, από τα προκριματικά μέχρι εδώ, εν μέσω γκρίνιας και…διχονοιών! Αφόρητη γκρίνια στην αρχή για τον Ρεχάγκελ, αργότερα για τους παίκτες που (δεν) πήρε. Μόλις έφθασε η αποστολή στην Πορτογαλία, να σου νέες τριβές για το αν ο Ντέμης Νικολαϊδης ήταν ξένο σώμα. Οι δε Πορτογάλοι μόλις προχθές κήρυξαν ανακωχή ανάμεσα στους αυτόχθονες (Φίγκο) και τους εκ Βραζιλίας ορμώμενους (Ντέκο). Ποια «ομοψυχία» λοιπόν ρε παραμυθάδες; 07/07/2004 ΔΩΔΕΚΑ ΝΕΚΡΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΣΤΗΝ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ Με νέο αίμα αθώου εργάτη και μάλιστα αλλοδαπού, ποτίστηκαν τα θεμέλια των ολυμπιακών έργων πριν από λίγες μέρες. Μια ακόμα τραγική επιβεβαίωση ότι αυτοί οι Αγώνες είναι αγώνες απομύζησης κέρδους για τους καπιταλιστές, εκμετάλλευσης και απίστευτης οδύνης για τους εργαζόμενους. Ο ηλεκτρολόγος Σωτήρης Σέκα, 51 χρονών από την Αλβανία, έμελλε να είναι ο δωδέκατος νεκρός εργάτης, θύμα του «ακήρυχτου πολέμου» που ζούμε τα τελευταία χρόνια στα μεγάλα ολυμπιακά και κατασκευαστικά κάτεργα. Σκοτώθηκε πριν από δύο εβδομάδες, μεσημέρι Κυριακής, στο Δημοσιογραφικό Χωριό, πέφτοντας από κινητή σκάλα και ύψος 2,5 μέτρα. Ήταν ο δεύτερος νεκρός στο συγκεκριμένο έργο. Ο άλλος εργάτης, επίσης Αλβανός, είχε βρεθεί νεκρός μετά από πολλές ώρες, σε ένα σκοτεινό υπόγειο. Αυτός ήταν πιο «τυχερός», γιατί ήταν και άλλοι μαζί του. Όμως για τα επίσημα μέσα «ενημέρωσης», δεν «βρέθηκε» ποτέ! Τι ειρωνεία! Μπορεί ο άτυχος εργάτης να έχασε τη ζωή του δουλεύοντας στο χώρο όπου θα φιλοξενηθούν οι εκπρόσωποι του Τύπου, αλλά στην Ελλάδα ούτε μια «επίσημη» εφημερίδα, ούτε ένα κανάλι δεν διέθεσε λίγο «πολύτιμο» τηλεοπτικό χρόνο ή λίγες αράδες για το τραγικό συμβάν που φανερώνει την αθέατη πλευρά της Ολυμπιάδας. Όλοι οι «αντικειμενικοί παράγοντες» αγνόησαν επιδεικτικά το γεγονός ότι λίγες μέρες πριν την Ολυμπιάδα ακόμα πεθαίνουν εργάτες, μήπως και χαλάσει η «εικόνα της χώρας προς τα έξω». Τα ολυμπιακά έργα της Αθήνας δίκαια θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και ως «μνημεία του άγνωστου μετανάστη εργάτη». Το Ολυμπιακό και το Δημοσιογραφικό Χωριό, η Μαραθώνια Διαδρομή, ακόμα και οι σήραγγες του Μετρό και οι γέφυρες της Αττικής Οδού έχουν θεμελιωθεί πάνω στο αίμα αθώων εργατών, ελλήνων και αλλοδαπών, και στην πιο άγρια εκμετάλλευση από μεριάς του αδίστακτου κατασκευαστικού κεφαλαίου, με την πλήρη κάλυψη ή ανοχή στην καλύτερη περίπτωση των αρμόδιων αρχών ελέγχου και των κυβερνήσεων. Διότι εάν ήταν αλλιώς, τα τελευταία τρία χρόνια στα ολυμπιακά κάτεργα, ο κόσμος της δουλειάς δεν θα είχε θρηνήσει δώδεκα νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες, χτυπημένους και ακρωτηριασμένους, σε πάνω από 150 εργατικά ατυχήματα. Ενδεικτικό της ασυδοσίας των «μικρών» και «μεγάλων» εργολάβων στα ολυμπιακά εργοτάξια είναι και το πόρισμα του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας, σύμφωνα με το οποίο την περίοδο 2001-2003, επιβλήθηκαν 509 πάσης φύσεως κυρώσεις (πρόστιμα, μηνύσεις και διακοπές εργασιών) σε 31 ολυμπιακά έργα. Δηλαδή, σχεδόν σε όλα τα εργοτάξια σημειώθηκαν παρανομίες και ατασθαλίες των εργοδοτών! Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία για το 2003, ο επίσημος απολογισμός ήταν 145 νεκροί και το 2002, 153 νεκροί, οι μισοί εκ των οποίων έχασαν τη ζωή τους σε κατασκευές και τεχνικά έργα! Στη Βαβέλ των κοινοπραξιών μεγάλων κατασκευαστικών ομίλων και εκατοντάδων εργολάβων που έχει οικοδομηθεί με την αρωγή της εξουσίας, δεν υπάρχει ο παραμικρός έλεγχος για την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας και την υπεράσπιση των εργατικών δικαιωμάτων. Τα συνεργεία των «φτηνών» μεταναστών, που κατά κύριο λόγο αποτελούν το εργατικό δυναμικό των εργοταξίων, δουλεύουν με γνώμονα την εντατικοποίηση και την «παραγωγικότητα» που διασφαλίζουν την υψηλή κερδοφορία των αφεντικών. Καταντά κοινοτοπία, αλλά θα τα ξαναπούμε. Είναι καιρός το εργατικό κίνημα και οι δυνάμεις που μάχονται για την αναγέννησή του, να ανοίξουν τα μεγάλα μέτωπα των συνθηκών δουλειάς και των μέτρων ασφάλειας, των ωραρίων εργασίας, της εντατικοποίησης, από τη σκοπιά των εργατικών συμφερόντων. Όχι «εθιμοτυπικά», όταν χάνεται ένας εργάτης, αλλά καθημερινά στους τόπους δουλειάς, στις μικρές και μεγάλες αναμετρήσεις στα εργοτάξια. Όπως έδειξαν τα πρώτα βήματα που έχουν γίνει σε αυτή τη λογική, υπάρχει έδαφος για πραγματικούς αγώνες, που δεν θα μένουν απλώς στην γενική επίκληση περί «μέτρων ασφαλείας» ή «τήρηση της νομοθεσίας». Άλλωστε, η υπάρχουσα νομοθεσία ουσιαστικά «λύνει» τα χέρια της εργοδοσίας να αντιμετωπίζει τους εργάτες ως αναλώσιμο είδος και τις δολοφονίες στους τόπους δουλειάς ως «παράπλευρες απώλειες» και αμέλειες των εργαζομένων. Τα αιτήματα για καλύτερους μισθούς, για ριζική μείωση του χρόνου εργασίας και για εργασιακές συνθήκες που θα έχουν στο επίκεντρό τους, όχι τα χρονοδιαγράμματα των έργων, αλλά το δικαίωμα του κόσμου της εργασίας σε ένα ανθρώπινο μεροκάματο, η ίδια η ζωή αποδεικνύει ότι μπορούν να προωθηθούν στην πράξη, μόνο εάν αντιμετωπιστούν από το εργατικό κίνημα ως στοιχεία ενός ενιαίου διεκδικητικού πλαισίου. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ Ακολουθεί ένα άρθρο από τον «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» ΕΡΓΑΤΙΚΑ «ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ» Διπλό φονικό στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Δυο εργάτες «έσκασαν» από διαρροή διοξειδίου του άνθρακα, προχτές Δευτέρα στο πλοίο «Ελέφαντας». Το νέο έγκλημα καταγγέλλουν τα σωματεία της Ζώνης και το ΚΚΕ Πάκιας Μανόλης Θρηνεί και πάλι η Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη! Δύο ακόμα εργαζόμενοι, προχτές Δευτέρα, αντί για το μεροκάματο βρήκαν τραγικό θάνατο. Ο τάφος τους «ανοίχτηκε» μέσα στο χωματάδικο πλοίο «ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ» (πρώην «ΚΑΒΟΝΗΣΙ») που είναι ανελκυσμένο στο καρνάγιο ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΗΣ. «Εσκασαν» από ασφυξία μέσα στο «τιμονάκι» (πρυμναίος χώρος όπου βρίσκεται ο μηχανισμός του τιμονιού του πλοίου), λόγω διαρροής διοξειδίου του άνθρακα (CO2)! Και το τραγικό είναι ότι έγιναν αντιληπτοί από το φύλακα του πλοίου, από τον ήχο των κινητών τους τηλεφώνων, στα οποία τους καλούσαν οι συγγενείς τους. Νεκροί αυτή τη φορά, στο βωμό της εργοδοτικής ασυδοσίας και απληστίας, είναι ο 43χρονος Μιχάλης Ζηλωτής και ο 29χρονος Μανώλης Κυπραίος. Οι δυο τους είχαν σταλεί από την εταιρία πυροσβεστικών μέσων «Eurosave», στην οποία εργάζονταν, για να ελέγξουν το σύστημα πυρόσβεσης του πλοίου. Για την ακρίβεια να ελέγξουν τις φιάλες διοξειδίου του άνθρακα, που ήταν τοποθετημένες στο «τιμονάκι». Ο σχετικός χώρος είναι πολύ περιορισμένος, ίσα που χωρούσε και τους δύο, ενώ η πόρτα ανοίγει προς τα μέσα. Κοινώς, είναι ακατάλληλος για την τοποθέτηση πυροσβεστικών μέσων. Οι κανόνες ασφαλείας προβλέπουν ότι το σημείο όπου θα βρίσκονται οι φιάλες θα πρέπει να είναι κατάλληλα διαμορφωμένος και ιδιαίτερα ασφαλής. Ομως, το συγκεκριμένο πλοίο είναι 40 ετών, μετασκευασμένο και σχετική πρόβλεψη από τον πλοιοκτήτη του, Σαβγιολάκη, δεν έγινε. Ελεγχο διενήργησαν χτες το πρωί στον τόπο του εγκλήματος, η 6μελής Επιτροπή Ελέγχου για την τήρηση των μέτρων Υγιεινής και Ασφάλειας στα επισκευαζόμενα πλοία, δύο πραγματογνώμονες διορισμένοι από τον εισαγγελέα και οι επιθεωρητές του ΚΕΠΕΚ. «Κατά τη διάρκεια του ελέγχου των φιαλών -ειπώθηκε- δύο από αυτές έπεσαν, εγκλωβίζοντας τους δύο εργαζόμενους, αφού η πόρτα άνοιγε προς τα μέσα και ταυτόχρονα άρχισε η διαρροή του αερίου, από κάποια βαλβίδα»... Επιπλέον, στοιχεία που αποδεικνύουν ότι πρόκειται για καθαρό έγκλημα, είναι ότι η εταιρία, παραβιάζοντας τη νομοθεσία, όχι μόνο δεν είχε πάρει σχετική άδεια από το Λιμεναρχείο για την εκτέλεση αυτών των άκρως επικίνδυνων εργασιών, αλλά ούτε καν είχε ενημερώσει για την επιβίβαση των εργαζομένων στο καράβι! Επίσης, δεν υπήρχε επίβλεψη των εργασιών αυτών από ειδικούς, όπως από τεχνικό Ασφαλείας, που τον προσλαμβάνει ο κύριος του έργου, δηλαδή ο εφοπλιστής. Μάλιστα, ο ένας από τους νεκρούς, ο Μανώλης Κυπραίος, στάλθηκε εκεί αν και δε διέθετε τα κατάλληλα προσόντα (πιστοποιητικά κλπ). Οι δύο εργαζόμενοι εντοπίστηκαν νεκροί γύρω στις 6.30 το απόγευμα της Δευτέρας, από τον φύλακα του πλοίου, ενώ είχαν ανέβει στο πλοίο περίπου στις 2 μ.μ. Τους «ανακάλυψε», ύστερα από τόσες ώρες, από τον ήχο των κινητών τους τηλεφώνων, καθώς τους αναζητούσαν οι συνάδελφοί τους και οι οικογένειές τους. Μέχρι και χτες το βράδυ ο υπεύθυνος της εταιρίας «Eurosave» κ. Γκόνος ήταν εξαφανισμένος, προκειμένου να αποφύγει την αυτόφωρο διαδικασία. «Σκοτώνουν» τη Ζώνη Στον τόπο του φονικού βρέθηκε από την πρώτη στιγμή ο βουλευτής του ΚΚΕ Γιάννης Πατσιλινάκος, ο οποίος επισήμανε: «Ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας των εργατών είναι η κυβερνητική πολιτική που ακολουθήθηκε τα τελευταία τουλάχιστον 15 χρόνια και φονικό όπλο οι διοικήσεις του ΟΛΠ, που όλα αυτά τα χρόνια συρρικνώνουν τη Ζώνη». Επισήμανε ότι η Ζώνη εξακολουθεί να υπάρχει χάρη στο μεράκι και την τεχνογνωσία των εργαζομένων, αφού εδώ και 30 χρόνια δεν έχει δοθεί βοήθεια στην παραγωγική διαδικασία και τόνισε ότι η πολιτική αυτή μπορεί να αντιστραφεί αν «στους δυναμικούς αγώνες των εργαζομένων συμπαραταχτούν οι επαγγελματοβιοτέχνες, η Τοπική Αυτοδιοίκηση και οι μαζικοί φορείς της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά». Τα Σωματεία της Ζώνης με ανακοίνωση καταγγελία που εξέδωσαν επισημαίνουν ότι «το νέο έγκλημα σε βάρος της εργατικής τάξης έρχεται να προστεθεί στις "επιτυχίες" της κυβερνητικής πολιτικής, της πολιτικής της πλήρους ανατροπής των εργασιακών σχέσεων και δικαιωμάτων, που υπονομεύει τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, την απασχόληση των εργαζομένων με βάση την ειδικότητά τους και οπλίζει το χέρι της εργοδοσίας». Οι ευθύνες της κυβέρνησης, του ΥΕΝ και του ΟΛΠ, τονίζεται, είναι τεράστιες καθώς, προκειμένου να συρρικνώσουν τη Ζώνη, την υποβαθμίζουν, μετατρέποντάς την ταυτόχρονα σε ξέφραγο αμπέλι και ρίχνουν τους εργαζόμενους στην ανεργία, καθιστώντας τους εύκολα θύματα. Οι ελεγκτικές αρχές υπολειτουργούν, καταγγέλλουν τα σωματεία. Το μητρώο, που προβλέπει την αφαίρεση των αδειών από τις επιχειρήσεις που παραβιάζουν το νόμο, παραμένει ανενεργό, ενώ οι διωκτικές αρχές με διάφορα τερτίπια αφήνουν ατιμώρητους τους υπεύθυνους και καταδικάζουν μόνο τους εργατικούς αγώνες. Τα σωματεία καλούν τους εργαζόμενους σε αγώνα για να επιβάλουν πολιτική υποδομής και ανάπτυξης για τη Ζώνη, που θα σέβεται και θα προστατεύει την ανθρώπινη ζωή και ζητούν την παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων. ΕΓΝΑΤΙΑ - ΛΕΥΚΟΠΕΤΡΑ ΗΜΑΘΙΑΣ Βουτιά θανάτου για οικοδόμο Κανένα μέτρο ασφάλειας από τους εργολάβους του «μεγάλου έργου» Με μια βουτιά θανάτου στο κενό, από σκαλωσιά ύψους 10 και πλέον μέτρων, γράφτηκε χτες ο επίλογος του αγώνα για το μεροκάματο ενός ακόμα οικοδόμου, που έπεσε νεκρός στα 50 του χρόνια, θυσία στο βωμό των υπερκερδών για τις μεγαλοκατασκευαστικές εταιρίες και τους υπεργολάβους. Πρόκειται για τον Σωκράτη Μπούσκα, από τον Παλιό Πρόδρομο Ημαθίας, ο οποίος εργαζόταν στο εργοτάξιο της Εγνατίας Οδού στη Λευκόπετρα Ημαθίας και συγκεκριμένα στο συνεργείο που είχε αναλάβει την κατασκευή της σήραγγας 3, στην έξοδο προς Κοζάνη. Χωρίς να υπάρχουν τα στοιχειώδη μέτρα ασφάλειας, ο οικοδόμος εργαζόταν αιωρούμενος με δυο ακόμα αλλοδαπούς συναδέλφους του στο κενό, ενώ πραγματοποιούσε εργασίες ξεκαλουπώματος σε τοιχίο αντιστήριξης της σήραγγας. Γύρω στις 10.30 το πρωί, γλίστρησε πάνω στο μοναδικό μαδέρι στο οποίο πατούσε και χάνοντας την ισορροπία του βρέθηκε στο έδαφος, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί θανάσιμα. Οι δυο αλλοδαποί συνάδελφοι του νεκρού οικοδόμου εργάζονταν σε συνθήκες μαύρης εργασίας και αμέσως μετά το θανατηφόρο ατύχημα εγκατέλειψαν το χώρο. Μαρτυρίες εργαζομένων στο ίδιο εργοτάξιο αναφέρουν ότι εν αναμονή της Επιθεώρησης Εργασίας και της αστυνομίας, η εργοδοσία έσπευσε να συγκαλύψει τη δολοφονική έλλειψη μέτρων ασφάλειας, εφοδιάζοντας τους εργαζόμενους με κράνη. Οι κινήσεις πανικού ωστόσο δεν μπόρεσαν να κρύψουν το μέγεθος του εγκλήματος, καθώς μέλη του Συνδικάτου Οικοδόμων Βέροιας, που επισκέφτηκαν το χώρο με τη συνοδεία της Επιθεώρησης Εργασίας ανέφεραν χαρακτηριστικά ότι στο συγκεκριμένο εργοστάσιο η εργοδοσία «έχει μετατρέψει τους οικοδόμους σε ακροβάτες», στέλνοντάς τους σε βέβαιο θάνατο. Ο 50χρονος οικοδόμος εργαζόταν στο συνεργείο των υπεργολάβων Ματσούκα και Μαμουτόπουλου, οι οποίοι παρέμεναν χτες όλη μέρα εξαφανισμένοι, προκειμένου να αποφύγουν τη σύλληψη και τη διαδικασία του αυτόφωρου. «Το νέο έγκλημα στην Εγνατία οδό, το αίμα του νέου νεκρού εργάτη επιβάλλουν την καταδίκη όσων με την εφαρμογή αντεργατικών πολιτικών καθημερινά δημιουργούν, συντηρούν και οξύνουν τέτοια τραγικά φαινόμενα», τονίζει σε ανακοίνωση που εξέδωσε χτες η ΝΕ Ημαθίας του ΚΚΕ, εκφράζοντας τα θερμά συλλυπητήρια του Κόμματος στην οικογένεια, τους συγγενείς και τους συναδέλφους του Σωκράτη Μπούσκα. «Σήμερα ο πόνος και η θλίψη των συναδέλφων και φίλων του αδικοχαμένου εργάτη, επιβάλλεται να μεταφραστεί σε συνειδητή αγωνιστική κατεύθυνση για διεκδίκηση των απαραίτητων μέτρων ασφάλειας και προστασίας των εργαζομένων», σημειώνει το ΚΚΕ και επισημαίνει τις τεράστιες πολιτικές ευθύνες με τις οποίες βαρύνονται οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ «γιατί είναι αυτές που ψήφισαν και υλοποιούν την αντεργατική πολιτική που υποτάσσεται στα συμφέροντα και τα κέρδη της πλουτοκρατίας». Να σημειωθεί ότι το χτεσινό περιστατικό δεν είναι το πρώτο που συμβαίνει στα εργοτάξια της Εγνατίας στο νομό. Πριν από ενάμιση περίπου χρόνο, δυο ακόμα αλλοδαποί οικοδόμοι σε γειτονικό εργοτάξιο βρέθηκαν στο κενό, με αποτέλεσμα ο ένας να τραυματιστεί θανάσιμα, μακραίνοντας έτσι τον κατάλογο των σκοτωμένων και σακατεμένων οικοδόμων στα περίφημα «μεγάλα έργα». ...και δύο τραυματίες Αλλο ένα εργατικό ατύχημα, με δύο τραυματίες αλλοδαπούς εργάτες στον κατασκευαστικό τομέα σημειώθηκε την περασμένη Παρασκευή στην Πάτρα, εξαιτίας της παντελούς έλλειψης μέτρων ασφαλείας, σε ανακατασκευή νεοκλασικού κτιρίου επί των οδών Κορίνθου και Ζαΐμη. Ο τραυματισμός του ενός εργάτη προήλθε από πτώση από σκαλωσιά ύψους τεσσάρων περίπου μέτρων, με αποτέλεσμα να σπάσει το πόδι του και να τραυματιστεί σε άλλα σημεία του σώματός του, ενώ ο συνάδελφός του στην προσπάθεια να αποτελέσει το «δίχτυ» προστασίας του και να τον συγκρατήσει από την πτώση για να μην σκοτωθεί, τραυματίστηκε στο κεφάλι και στο κορμί. Μάλιστα, πριν από τρεις εβδομάδες περίπου, το Συνδικάτο Οικοδόμων Πάτρας, με παρέμβασή του είχε σταματήσει τις εργασίες στο συγκεκριμένο κτίριο, εξαιτίας της έλλειψης μέτρων ασφαλείας και της παραβίασης του ωραρίου εργασίας. Σε ανακοίνωσή του το Συνδικάτο Οικοδόμων Πάτρας καταγγέλλει τόσο τις κατασκευαστικές εταιρίες για την επιβολή πλήρους εργασιακής ασυδοσίας στις κατασκευές, όσο και τις αρμόδιες ελεγκτικές υπηρεσίες που επιτρέπουν με την απραξία τους τη διαιώνιση αυτής της άθλιας κατάστασης και σημειώνει χαρακτηριστικά: «Σε πολλά εργοτάξια της πόλης πρέπει να είναι κανείς ακροβάτης για να δουλέψει. Η κατάσταση με την έλλειψη των μέτρων ασφάλειας και την παραβίαση του ωραρίου εργασίας στην Πάτρα έχει εξελιχθεί σε μόνιμο βραχνά για τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα των εργαζομένων στις κατασκευές. Φαίνεται ότι στην πόλη ορισμένοι που ασχολούνται στον κατασκευαστικό τομέα τυγχάνουν ασυλίας». Όχι άλλο αίμα εργατών! Βροντοφώναξαν οι εργατοτεχνίτες της Ζώνης, καταδικάζοντας το νέο διπλό έγκλημα. Σήμερα η 24ωρη απεργία και συγκέντρωση στις 10 π.μ. στο ΕΚΠ Παπαθανασίου Γιώργος «Όχι άλλο αίμα εργατών στο βωμό του κέρδους των εφοπλιστών», «Όχι άλλα "θα" από τα υπουργεία, θέλουμε δουλειά και όχι ανεργία»! Τα συνθήματα αυτά αντήχησαν χτες το απόγευμα ξανά και ξανά στο πρώτο λιμάνι της χώρας. Τα βροντοφώναζαν οι εργατοτεχνίτες της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης, στη διάρκεια της μαχητικής τους διαδήλωσης, που, αν και προγραμματισμένη από μέρες, αποτέλεσε ταυτόχρονα και την πρώτη αγωνιστική τους απάντηση στο νέο έγκλημα που συντελέστηκε στη Ζώνη προχτές, όταν δύο συνάδελφοί τους «έσκασαν» σαν τα ποντίκια μέσα σε επισκευαζόμενο πλοίο από την έλλειψη στοιχειωδών μέτρων ασφαλείας. Σήμερα, οι εργατοτεχνίτες θα επανέλθουν ακόμα πιο αποφασιστικά, καθώς τα Σωματεία έχουν κηρύξει 24ωρη απεργία, στα πλαίσια της οποίας θα γίνει συγκέντρωση στις 10 το πρωί στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά και πορεία στο υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας. Η χτεσινή κινητοποίηση ξεκίνησε με συγκέντρωση που έγινε στο ΕΚ Πειραιά, όπου ο πρόεδρος του Συνδικάτου Μετάλλου Πειραιά Σ. Πουλικόγιαννης τόνισε ότι η ανάπτυξη και ο εκσυγχρονισμός της Ζώνης και το χτύπημα της ανεργίας αποτελεί υπόθεση ζωής για τους εργαζόμενους. Η διαλυτική πολιτική, που ακολουθεί και η κυβέρνηση της ΝΔ σε βάρος της Ζώνης, αφήνει πλήρως ανεξέλεγκτη την εργοδοσία, ακόμα και να σκοτώνει εργάτες για τα κέρδη της. http://www.rizospastis.gr 10/07/2004 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ «ΛΟΥΚΙ» ΚΑΙ ΝΑ ΣΩΠΑΣΟΥΜΕ Γιγαντιαίο το κόστος για κάθε χώρα, πολύ περισσότερο για την Ελλάδα Σε αυτό τον τόπο κάθε φορά που η άρχουσα τάξη είχε μια «μεγάλη ιδέα» πλήρωνε πολύ ακριβά ο ελληνικός λαός. Εδώ που τα λέμε, πάλι τυχεροί είμαστε που δεν μας απειλεί μια καταστροφή όμοια με εκείνη της μεγάλης ιδέας των πέντε θαλασσών και των δύο ηπείρων. Έχει γίνει κοινός τόπος πλέον πως όλα εκείνα τα σχέδια με τα οποία δελέασαν τον κόσμο, την τοπική αυτοδιοίκηση και τους δύσπιστους φορείς, περί αναμόρφωσης των ολυμπιακών πόλεων λόγω της μοναδικής ευκαιρίας, πήγαν περίπατο και τώρα οι δήμοι τρέχουν μήπως και προλάβουν να μαζέψουν τα μπάζα των ολυμπιακών έργων (και με δικά τους λεφτά). Είναι περιττό να επαναλάβουμε τον πολλαπλασιασμό του κόστους των έργων, που καθυστέρησαν (τυχαία!) και τελευταία στιγμή άνοιξαν οι πακτωλοί για να μη γίνουμε ρεζίλι. Η μεγαλομανία των ιθυνόντων γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακή αν υπολογίσει κανείς πως το κόστος των γηπέδων και των άλλων έργων του Γιούρο 2004 στην Πορτογαλία ήταν 590 εκατ. Ευρώ κι εδώ σε μας, μόνη η στέγη Καλατράβα κόστισε 350 εκατ. Ευρώ. Αλλά δεν περισσεύει τίποτα για να δοθούν τα υπεσχημένα επιδόματα στους εργαζόμενους που θα δουλεύουν νύχτα μέρα, τις ημέρες των Αγώνων. Είναι επίσης χιλιοειπωμένο πως το κόστος ασφάλειας για τους αγώνες θα φτάσει και ίσως ξεπεράσει το 1,2 δις. Ευρώ, ποσό γιγαντιαίο για κάθε χώρα, πολύ περισσότερο για τη δική μας. Και το κυριότερο, πως αυτή η Ολυμπιάδα είναι οι αγώνες της αστυνομίας και των υπηρεσιών ασφαλείας. Μαντρώνοντας τους τοξικομανείς και όλους εκείνους που χαλάνε τη «βιτρίνα» και φωλιάζοντας τα’ αδέσποτα ζώα (αν μπορούσαν θα το έκαναν και με τους «αδέσποτους» ανθρώπους) όπου στη μέθη της ανοησίας και της γκλαμουριάς οι ξενοδόχοι ζητούν να κλείσουν τα κέντρα του ΟΚΑΝΑ. Προς το παρόν, σύσσωμο το «γκλαμουράτο» προσπαθεί να αξιοποιήσει ως δώρο εξ ουρανού την επιτυχία της ποδοσφαιρικής μας εθνικής ομάδας στην Πορτογαλία, μήπως και πείσει, πουλήσει κανένα εισιτήριο, επιστρατεύσει κανέναν επί πλέον εθελοντή και δημιουργήσει έναν κάποιον ενθουσιασμό, αλλάζοντας όσο μπορεί τη διάθεση του κόσμου απέναντι στην ολυμπιακή φιέστα. Ξαφνικά, μετά το Γιούρο ο Ρογκ, ο Όσβαλντ και μερίδα του διεθνούς Τύπου ανακάλυψαν πως η Ελλάδα μπορεί να διοργανώσει επιτυχημένους Αγώνες. Το όλο πλέγμα έχει οικονομικές, τις πιο οφθαλμοφανείς, πολιτικές και κοινωνικές πλευρές. Δεν μας καλούν μόνο να πληρώσουμε πολύ ακριβά μια επιλογή που δεν είναι δική μας και δεν θα μπορούσε να είναι δική μας. Μας ζητάνε επίσης και να το βουλώσουμε κι επειδή δεν είμαστε διατεθειμένοι να το κάνουμε με τη θέλησή μας, προβάρουν τους νέους γιγαντιαίους μηχανισμούς της τρομοκράτησης των πολιτών στο όνομα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας. Είναι ηλίου φαεινότερο πως τα μέτρα αυτά για την πειθάρχηση του «εχθρού λαού» θα διατηρηθούν με την μία ή την άλλη μορφή μετά τους Αγώνες. Οι Αγώνες είναι το πρόσχημα, οι κοινωνικές διεκδικήσεις είναι η αιτία και ο βασικός λόγος για την ανάπτυξη του συστήματος καταστολής. Για τους δύσπιστους, υπάρχουν οι δηλώσεις του υπουργού Δημόσιας Τάξης πως οι κάμερες θα παραμείνουν και μετά τους Αγώνες για να παρακολουθούν τους Αθηναίους αλλά και τα όσα είπαν στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής τόσο ο πρόεδρος της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών Αν. Λαμπρινόπουλος όσο και ο πρόεδρος της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Ο πρώτος είπε σαφώς πως δεν είναι σε θέση να κάνουν ελέγχους, «δεν έχουμε ούτε έναν μηχανικό, ούτε καν γραμματεία» και ο δεύτερος πως οι αρχές θα καταστούν αναποτελεσματικές αν δεν στελεχωθούν, σημειώνοντας μάλιστα πως το μέλλον είναι δυσοίωνο καθώς η κυβέρνηση αναμένεται να μειώσει τον προϋπολογισμό. Και για να μπει το κερασάκι στην τούρτα της τρομολαγνείας, καλούμαστε να πληρώσουμε 3,5 εκατ. Ευρώ επί πλέον στο ΝΑΤΟ για τη «συνδρομή του στην ασφάλεια» της Ολυμπιάδας και με επίσημη απόφαση την Πέμπτη της Βουλής των Ελλήνων, με ψήφους, αυτή τη φορά μόνον της ΝΔ. Το όλο σκηνικό αποκαλύπτει τις προθέσεις και την πολιτική πορεία της κυβέρνησης. Τέλος και οι σεμνότητες, τέλος και τα λαϊκά καλοπιάσματα. Όσο για το ΠΑΣΟΚ, ανακαλύπτει όψιμα πως απειλούνται οι δημοκρατικές ελευθερίες και τα δικαιώματα των πολιτών με τα μέτρα που η κυβέρνησή του εισήγαγε, αλλά και πάλι δέχεται όλα όσα προγραμματίζονται στο όνομα της «ασφάλειας» των Ολυμπιακών Αγώνων. Αυτά και άλλα συντελούν στην γενική απαξίωση των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας στη συνείδηση των πολιτών. Τα απούλητα ακόμη εισιτήρια είναι 3,5 εκατομμύρια (μόλις 1,5 εκατομμύριο έχει πουληθεί), γεγονός που αποδεικνύει πως η «μεγάλη ιδέα του έθνους» δεν συνεπαίρνει, μεγάλο μέρος των Ελλήνων, που όταν δεν βρίζουν, στέκονται αδιάφοροι. Βέβαια και πάλι εμείς θα κληθούμε να πληρώσουμε το μάρμαρο των απούλητων εισιτηρίων, καθώς η κυβέρνηση σχεδιάζει να διαθέσει μερικά εκατομμύρια ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό για να αγοράσει τα αδιάθετα εισιτήρια και να τα διανείμει δωρεάν. Καλεί μάλιστα και τους δήμους και τις ΔΕΚΟ να κάνουν το ίδιο. Αλλά τίποτα δεν μπορεί να κρύψει την ζοφερή πραγματικότητα που έπεται των Αγώνων. Ήδη οι μεγάλοι κατασκευαστές κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την οικονομική ύφεση που θα ακολουθήσει και τα έργα που θα σταματήσουν και ζητούν, κατά την πάγια συνήθεια και τακτική τους, να ληφθούν νέα μέτρα ενίσχυσης τους. Αυτά όλα παραλείποντας την κόλαση που θα ζήσουν όσοι Αθηναίοι παραμείνουν στην Αθήνα κατά τη διάρκεια των Αγώνων, με τα μπλόκα, τις ζώνες ασφαλείας, τις ειδικές κάρτες κλπ. Όπως προειδοποιούν αρμόδιοι και αναρμόδιοι, για να διανύσουμε την Κηφισίας με αυτοκίνητο θα απαιτούνται 2-3 ώρες. Οι κινητοποιήσεις κατά της Ολυμπιάδας δεν είναι συνεπώς μια υπόθεση λίγων διαμαρτυρομένων, ούτε μια ιστορία για την τιμή των όπλων αλλά μια ισχυρή αντίθεση και μια υποθήκη για την επόμενη μέρα, όταν θα κληθούμε να πληρώσουμε το λογαριασμό. ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ Από το ΠΡΙΝ που κυκλοφορεί 16/07/2004 ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΧΟΥΝΤΑ! Πολεμική ετοιμότητα σε καιρό ειρήνης Πεδίο δοκιμής και βολής αντιτρομοκρατικών μέτρων όλη η χώρα Τριάντα χρόνια μετά την πτώση της χούντας των συνταγματαρχών στήνεται μια νέα χούντα των διαχειριστών της αστικής δημοκρατίας με πρόσχημα την ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων. Ποτέ άλλοτε σε δυτική χώρα και σε καιρό ειρήνης δεν εφαρμόστηκε για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα ένα τόσο γιγαντιαίο σχέδιο πολεμικής ετοιμότητας. Γελοίος φαντάζει τώρα ο χαφιές του ’70 με τη ρεπούμπλικα και την εφημερίδα, μπροστά στις 1.500 κάμερες και το ζέπελιν του 2004, που κατασκοπεύουν ολοκληρωτικά ότι κινείται! Απόλυτος ο εξευτελισμός που επεφύλαξαν οι Αμερικανοί στον Κ. Καραμανλή. Με πρωτοσέλιδο δημοσίευμά τους οι Νιου Γιορκ Τάιμς αποκαλύπτουν ότι κρύβει σκόπιμα τη μυστική συμφωνία του να δεχτεί 400 αμερικανούς στρατιώτες των ειδικών δυνάμεων «σε μια προσπάθεια να αποτραπεί η πρόκληση πολιτικής θύελλας». Εντωμεταξύ, γέμισε η Αθήνα με χιλιάδες πράκτορες που ΟΠΛΟΦΟΡΟΥΝ, ακόμα και μέσα στα στάδια, με κίνδυνο για κάθε μικροεπεισόδιο να προκληθεί αιματοχυσία. ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ: Η Αντίσταση και το ΌΧΙ στους Ολυμπιακούς Αγώνες αποκτούν τεράστια πολιτική σημασία. Συνδέονται άμεσα με τους ιμπεριαλιστικούς «αντιτρομοκρατικούς πολέμους» διαρκείας των ΗΠΑ και της ΕΕ. Συνδέονται με όλο το πλαίσιο υπεράσπισης και διεύρυνσης των δημοκρατικών δικαιωμάτων που απαιτεί η εποχή μας. Είναι, περισσότερο από ποτέ ΑΝΑΓΚΑΙΟ να αποκτήσουν ΟΞΥΤΑΤΗ αντικυβερνητική και αντισυναινετική κατεύθυνση. ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ Η Ελλάδα είναι ωραία τοπία, φως κι έξω καρδιά. Την είδαμε και την βλέπουμε τόπο – τόπο καθημερινά στα δελτία της ολυμπιακής φλόγας τα οποία επιμελείται ευγενώς η Κόκα Κόλα. Η οποία, αφού πάει με όλα, πηγαίνει και με τους Ολυμπιακούς Αγώνες και επιβάλει να γυρνοβολάει ετούτη η ρημάδα σε όλα τα σημεία του πλανήτη και της χώρας για να πουλάει μούρη και ποτά η χορηγός εταιρεία. Ομοίως, άλλες εταιρείες πουλάνε, η κάθε μία το δικό της ειδικό προϊόν. Ας πούμε η αμερικανική SAIC πουλάει ασφάλεια, η οποία περιλαμβάνει χρυσοπληρωμένα συμβόλαια για την ανάπτυξη ειδικών συστημάτων παρακολούθησης, ελέγχου κλπ. Πλην όμως αυτά δεν έχουν φθάσει πλήρη, όπως αποκαλύπτουν αμερικανικές εφημερίδες και κάνει πως δεν ξέρει η κυβέρνηση. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται και το περίφημο ζέπελιν, το οποίο πετάει, αλλά δεν πετάει γιατί έχει αέρα. Και οι φοβεροί εγκέφαλοι της «ασφάλειας», αφού πρώτα μας έβαλαν, τους αρχοντοχωριάτες, να αγοράσουμε τα πανάκριβα είδη τους, χρειαζούμενα ή μη, μας διαβεβαιώνουν τώρα πως δεν είναι και μεγάλο πρόβλημα που δεν πετάει το ζέπελιν. Ιστορίες ολυμπιακής τρέλας ή ακριβέστερα, ολυμπιακής μίζας. Ωστόσο είναι πραγματικότητα και όχι τρέλα πως θα αφιχθούν 400 αμερικανοί κομάντος μετά από μυστική συμφωνία της ελληνικής με την αμερικανική κυβέρνηση. Αλλά για να διασκεδαστούν οι εντυπώσεις, όχι μόνοι, παρά με την ταμπέλα του ΝΑΤΟ. Ιστορίες καθημερινής απάτης του ελληνικού λαού. Κάθε μέρα που περνάει και βρισκόμαστε πιο κοντά στη μεγάλη φιέστα, αποκαλύπτονται και νέα σενάρια, που μαρτυρούν πόσο δύσκολη θα γίνει η ζωή μας κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων. Κινητή μονάδα βιολογικού πολέμου θα βρίσκεται εδώ, ειδικοί μονάδα θα είναι σε ετοιμότητα στη Γερμανία, πράκτορες του FBI θα περιπολούν στον Πειραιά κλπ. Όπως αποκαλύφθηκε στην ενημέρωση των συντακτών του υπουργείου Εθνικής Άμυνας από τον υπουργό, το πρόγραμμα ασφαλείας προβλέπει την τοποθέτηση 375 στρατιωτικών στελεχών και ελεύθερων σκοπευτών σε ψηλές ταράτσες γύρω από τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις. Συνολικά 14.500 άνδρες και γυναίκες των ενόπλων δυνάμεων θα αποτελούν την ολυμπιακή μεραρχία και θα ελέγχουν όλο το λεκανοπέδιο. Επίσης τις ημέρες των Αγώνων 35 πλοία του πολεμικού ναυτικού θα περιπολούν στο Σαρωνικό και το Μυρτώο πέλαγος κάνοντας ελέγχους και νηοψίες σε όσα πλοία, γιοτ ή βάρκες θεωρούν ύποπτα. Πολύ επικίνδυνη υπόθεση να ψαρεύεις στο Σαρωνικό τις ημέρες των Αγώνων. Έτσι κι αλλιώς τείνει να γίνει εθνικά ύποπτος ο καθένας που θα προτιμήσει να πάει για ψάρεμα αντί να πάρει εισιτήριο να παρακολουθήσει από κοντά τους Αγώνες ή έστω να πάρει μια θέση στην τηλεοπτική του οθόνη. Πολύ περισσότερο, όταν τα σημάδια εξακολουθούν να μην είναι καλά. Οι Έλληνες δεν πείθονται, παρά το προπαγανδιστικό μπαράζ, να αγοράσουν εισιτήρια, οι ξένοι δεν πείθονται να έρθουν να κάνουν αγωνιστικό τουρισμό, σημαντικός αριθμός ξένων χορηγών που είχαν κλείσει δωμάτια και εισιτήρια ειδοποιεί για ακυρώσεις κι έτσι περίπου 6.000 κλίνες στα ξενοδοχεία της Αθήνας παραμένουν αδιάθετες. Και προς αντιμετώπιση της εν γένει «αδιαθεσίας» η κυβέρνηση αναζητά πακέτα τουριστικών προτάσεων, διαφημιστικές καμπάνιες και κινητοποίηση συμπαγών κοινωνικών ομάδων ή φορέων για να γεμίζουν τα στάδια. Βέβαια τα βασικά έργα, έστω και με την ψυχή στο στόμα, παραδίδονται σχεδόν κάθε μέρα. Όσο για το περιβάλλον, τη διαμόρφωση των κοινόχρηστων χώρων, τη δενδροφύτευση της Αθήνας και τα λοιπά ωραία και δελεαστικά που ακούγαμε στα πανηγύρια επί τη αναλήψει, κανείς δεν τα θυμάται πια, κανείς δεν τα μελετάει. Αυτή η περιπέτεια που λέγεται Ολυμπιάδα δεν είναι μόνο που θα πληρωθεί στην κυριολεξία ακριβά, αλλά γίνεται κι ένα «πεδίο ασκήσεων» και γιατί όχι και βολής για τις σύγχρονες «αντιτρομοκρατικές» επιχειρήσεις, για την αντιμετώπιση πολέμου με περιορισμένη χρήση πυρηνικών όπλων, για χημικό και βακτηριολογικό πόλεμο. Γέμισε ο τόπος πράκτορες, κατασκόπους, και «ειδικούς». Ουσιαστικά είναι η πρώτη φορά που σε μια δυτική χώρα, και όχι σε συνθήκες πολέμου, εφαρμόζεται για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα ένα εκτεταμένο σχέδιο πολεμικής δράσης και στην έκταση ολόκληρης σχεδόν της χώρας. Είναι ασφαλώς βέβαιο πως οι μεγάλες υπηρεσίες και οι μηχανισμοί καταστολής έχουν στραμμένη την προσοχή τους στην Ελλάδα, προκειμένου να βγάλουν τα ανάλογα συμπεράσματα για τη νέα περίοδο. Η κυβέρνηση της ΝΔ, όχι μόνο δεν νοιώθει πως έχει λόγο να υπερασπίσει τα δημοκρατικά δικαιώματα και τους εργαζόμενους της χώρας από την ασυδοσία των υπηρεσιών ασφαλείας του πλανητικού συστήματος αλλά και θεωρεί πως πρέπει να συνεργήσει ουσιαστικά, προκειμένου να εξασφαλίσει διεθνή και εσωτερικά πολιτικά οφέλη. Δεν χωράει αμφιβολία πως το κλίμα του φόβου και ο ρόλος του κράτους ως «προστάτη» απέναντι στην αόριστη απειλή, απέναντι στο φόβο διαβρώνει και διαρκεί. Οι κάμερες παρακολούθησης που στοίχισαν 85 δις. Δραχμές θα μείνουν, ως όλα δείχνουν, να ελέγχουν τις κινήσεις μας. Όπως αφήνει σαφώς να εννοηθεί και ο υπουργός Δημόσιας Τάξης «τόσα λεφτά κοστίσανε, για μόνο σαράντα μέρες;». Έπειτα κάνει λόγο για διάλογο των πολιτικών δυνάμεων μετά τους Αγώνες προκειμένου να αποφασιστεί ο τρόπος λειτουργίας τους. Αυτό το σημερινό κράτος της Δεξιάς, η νέα εκδοχή των ξερονησιών και σε αυτή την ιδέα σήμερα, όπως και άλλοτε εξ άλλου, συναινούν και οι δυνάμεις του παπανδρεϊσμού, του τωρινού και του τοτινού, τηρουμένων των αναλογιών. Όλα δείχνουν πια πως η προσπάθεια αντίστασης στους Ολυμπιακούς αγώνες που μας τους ξεκίνησαν σαν πανηγύρι και τους μετέτρεψαν σε μια γενικευμένη επιχείρηση τρόμου, δεν είναι μια απλή αντίσταση στην εμπορευματοποίηση του αθλητισμού, την κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος και την παραβίαση των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Είναι ουσιαστικά η αντίσταση στην οικοδόμηση του νέου καθεστώτος της Δεξιάς, της κάθε είδους δεξιάς, στο εκτεταμένο σχέδιο τρομοκράτησης του πλανήτη. ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ OΛYMΠIAKH ΠAPANOIA Γνωρίζαμε για την τεράστια κινητοποίηση της αστυνομίας, όλης της αστυνομικής δύναμης της χώρας στην επιχείρηση «ασφάλεια των ολυμπιακών αγώνων». Γνωρίζαμε ότι θα συμμετάσχουν και 25.000 στρατιώτες. Στρατός, αστυνομία, μυστικές υπηρεσίες εφοδιασμένες με τα πλέον σύγχρονα και ακριβά όπλα και συσκευές. Ειδικές κάμερες ανίχνευσης, ήχου και φωτογραφίας σε εκατοντάδες σημεία της πόλης, όχι μόνο κοντά σε ολυμπιακές εγκαταστάσεις. Μονάδες μικροβιολογικού πολέμου. Αντιαεροπορική δύναμη και αντιπυραυλικά συστήματα. Kαι μισθωμένα από το NATO κατασκοπευτικά αεροπλάνα τύπου ABAKΣ. Ακόμη, εδώ και αρκετό καιρό ξέρουμε ότι με απόφαση της προηγούμενης κυβέρνησης και με τη σύμφωνη γνώμη της τωρινής θα βρεθούμε κάτω από την «προστατευτική» ομπρέλα του NATO, ελπίζοντας όχι όπως βρέθηκαν οι Γιουγκοσλάβοι ή όπως στο Αφγανιστάν. Γνωρίζαμε ότι όλες οι μυστικές υπηρεσίες των ιμπεριαλιστών, και πιο συγκεκριμένα των HΠA, της Bρετανίας και του Iσραήλ θα «λύνουν και θα δένουν» τις μέρες των Ολυμπιακών αγώνων. Aλλά φαίνεται πως η «Oλυμπιακή παράνοια» ξεπερνά κάθε φαντασία. Mετά τα αδέσποτα σκυλιά που ο «ολυμπιακός μπόγιας» θα συλλαμβάνει –η αρχή έγινε στην Oλυμπία, όπου άρχισαν να μαζεύουν τους σκύλους- και οι «αδέσποτοι» άνθρωποι θα συλλαμβάνονται. Η εικόνα της «ευπρεπούς πόλης», αλλά και της «ασφάλειας» επισκεπτών και αθλητών φαίνεται πως επιβάλει να «σκουπιστούν» από τους δρόμους όλοι, οι ζητιάνοι, οι άνθρωποι του κοινωνικού περιθωρίου, οι ναρκομανείς, οι ψυχασθενείς, κ.ά. Ήδη, όπως έγινε γνωστό, ειδικές φυλακές «χαμηλής παραβατικότητας» δημιουργούνται στον Aσπρόπυργο. Eκεί σχεδιάζουν να εγκλείσουν αυτούς που οι αρχές θεωρούν ότι «λερώνουν» την όψη της πόλης. Όμως, στο στόχαστρο των υπηρεσιών ασφαλείας θα βρεθούν όχι μόνο οι παραπάνω κοινωνικές ομάδες. Aκόμα και τα τραγικά θύματα του καρκίνου, οι καρκινοπαθείς που υποβάλλονται σε ακτινοθεραπεία, γίνονται στόχος των παρανοϊκών της «ασφάλειας». Όπως έγινε γνωστό, ορισμένες από τις ειδικές κάμερες που έχουν στηθεί σε διάφορα σημεία της Aθήνας ανιχνεύουν ραδιενέργεια. Tα τραγικά θύματα της ασθένειας, άθελά τους, εκπέμπουν αυξημένη ποσότητα ραδιενέργειας. Η ποσότητα αυτή είναι ακίνδυνη ακόμα και για τους πιο κοντινούς συγγενείς τους. Όμως, για τους υπεύθυνους των αντιτρομοκρατικών υπηρεσιών θεωρούνται ύποπτοι. Mε (εμπιστευτικό) έγγραφό της η Eλληνική Eπιτροπή Aτομικής Eνέργειας ειδοποιεί, όπως αποκάλυψε ο πρώην βουλευτής Παν. Λαφαζάνης, ότι από την 1η Iουλίου ως τις 4 Oκτωβρίου θα λειτουργούν ανά την επικράτεια ανιχνευτικά συστήματα ακτινοβολιών. Όποιος εντοπίζεται, είτε προσερχόμενος σε αγώνες είτε στο δρόμο, θα συλλαμβάνεται και θα οδηγείται στο αστυνομικό τμήμα. Oι ασθενείς που αυτή την περίοδο υποβάλλονται σε θεραπεία με ραδιενεργά ισότοπα θα πρέπει, υποχρεωτικά, να υπογράφουν ειδική δήλωση με την οποία συγκατατίθενται στην παραπέρα εξέτασή τους για χορήγηση ισοτόπου εφόσον εντοπιστούν από τις ανιχνευτικές συσκευές. Είναι βέβαιο ότι οι ιμπεριαλιστές προστάτες και οι εταιρίες τους εμπορεύονται το φόβο για να αυξάνουν τις πωλήσεις συσκευών προστασίας. Έτσι, το κόστος για την ασφάλεια των Ολυμπιακών αγώνων έχει ήδη ξεπεράσει κατά 3 φορές τον αρχικό προϋπολογισμό φθάνοντας τα 1,3 δισ. δολάρια, ποσό τετραπλάσιο από το κόστος κάθε άλλης ανάλογης ολυμπιακής διοργάνωσης. Ωστόσο υπάρχει μια διάσταση που ξεπερνά κατά πολύ το (ασφαλώς υπέρογκο) οικονομικό κόστος. Είναι το «κόστος» σε δημοκρατικές ελευθερίες που δεν μπορεί να κοστολογηθεί με κανένα ποσό χρημάτων. Με αφορμή τους Ολυμπιακούς της Αθήνας οι ιμπεριαλιστές, οι ντόπιες δυνάμεις καταστολής και τουλάχιστον ένα τμήμα της ντόπιας άρχουσας τάξης περιστέλλουν τα δημοκρατικά δικαιώματα επιβάλλοντας ένα καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Είναι φανερό, πως οι δίκες – παρωδίες, τόσο αυτή που τέλειωσε, της 17Ν, όσο κι αυτή που συνεχίζεται, ήταν μέρη ενός ευρύτερου σχεδιασμού για την επιβολή των νέων δεσμών τυραννίας που απαιτεί ο ιμπεριαλιστικός καπιταλισμός στη σύγχρονη φάση του. Ο πόλεμος στο εξωτερικό, χθες στη Γιουγκοσλαβία, σήμερα στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, κι ο τρομοπόλεμος στο εσωτερικό κάθε καπιταλιστικής χώρας είναι το μέλλον που μας επιφυλάσσει το παρηκμασμένο καπιταλιστικό σύστημα. Το εργατικό κίνημα, το αντιπολεμικό κίνημα, τα κινήματα για την πόλη και τους ελεύθερους χώρους, πρέπει να αντιπαλέψει το σύστημα των βάρβαρων, πολεμοκάπηλων και τρομολάγνων. ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΒΑΡΥ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΦΙΕΣΤΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΗΣ To ότι θα πληρώνουμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες τουλάχιστον μέχρι και το 2008 είναι πλέον κοινό μυστικό σε κυβέρνηση και αντιπολίτευση αλλά κανείς - εκτός μιας μικρής γκρίνιας που διατυπώνεται από μερικούς - δεν θέλει να χαλάσει το πανηγύρι που ετοιμάζουν για τον Αύγουστο, άλλα πολύ περισσότερο δεν θέλουν να ανησυχήσουν αυτούς που τελικά θα είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι: κατασκευαστές, προμηθευτές, χορηγοί και πολιτικοί προστάτες... Όλα πάντως δείχνουν ότι τα 6,5 δισ. ευρώ της εκτίμησης που είχε διατυπωθεί στο Υπ. Οικονομίας αποτελούν την "αισιόδοξη" εκδοχή στην οποία η αναμενόμενη απόκλιση θα ξεπεράσει τα 1,7 - 2 δισ. ευρώ. Η "κακή" εκδοχή προβλέπει ότι η απόκλιση θα ξεπερνά τα 2,2 - 2,5 δισ. ευρώ και ένα σημαντικό μέρος αυτής της απόκλισης - πέραν των υπερβάσεων κατά 45% στα έργα - έχει να κάνει με την αύξηση, σχεδόν διπλασιασμό, του κόστους των μέτρων ασφάλειας (εγκαταστάσεις, υπηρεσίες, συστήματα πληροφορικής, κ.λ.π. θα ξεπεράσουν τα 750 εκ. ευρώ). Στην υπέρβαση αυτή θα πρέπει να προστεθεί βέβαια ένα "άγνωστο" μέχρι στιγμής ποσό που αφορά σε πολύ μεγάλο αριθμό έργων στην Περιφέρεια. Εκεί είχαν προγραμματισθεί να γίνουν σαν έργα που έμμεσα θα διευκολύνουν την διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων και τα οποία παρά τις περικοπές που έχουν υποστεί ήδη από την προηγούμενη κυβέρνηση (περίπου 200 εκ. ευρώ). Το πόσο μεγάλο είναι αυτό το ποσό, τόσο τα αρμόδια στελέχη της προηγούμενης κυβέρνησης όσο και της εν ενεργεία, συμφωνούν ότι ακόμα δεν μπορεί να υπάρξει ακριβής εκτίμηση καθώς βρίσκονται ως μεμονωμένα έργα ενταγμένα στο ΠΔΕ εκτός του σκέλους που αφορά τους Ολυμπιακούς Αγώνες... Στην πρόωρη "απογραφή" του ΠΔΕ (Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων) του Απριλίου, ανακοινώθηκε ότι το προβλεπόμενο κονδύλι του ΠΔΕ που αφορά τα κατ’ εξοχήν Ολυμπιακά Έργα από 1,4 δισ. εύρω έχει αυξηθεί στα 2,4 δισ. ευρώ... Αν έτσι είναι τα πράγματα και έχοντας υπ’ όψει ότι τελειώνοντας ο Μάιος - δυο μήνες πριν από την έναρξη των αγώνων - πάνω από το 60% των εισιτηρίων ακόμα περιμένει τους υποψήφιους θεατές στα πωλητήρια, η εικόνα του "κόστους", λίγο πριν από την "εκκίνηση" διαμορφώνεται σε επίπεδα όχι χαμηλότερα των 8 - 8,5 δισ. εύρω στην αισιόδοξη εκδοχή και πάνω από 10 δισ. ευρώ στην κακή αλλά παρ’ όλα αυτά ρεαλιστική εκδοχή. Η Price WaterHaouse σε μελέτη της που παρουσιάσθηκε την εβδομάδα που πέρασε εκτιμά ότι το κόστος των Αγώνων κινείται στα 10 δισ. ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες θα μας κοστίσουν το 6% του ΑΕΠ, το οποίο βέβαια θα μεταφερθεί στις τσέπες των μεγαλοεργολάβων, των μεγαλοπρομηθευτών. Αυτά προφανώς είχε στον νου του ο "αρχιερέας" των Ο.Α. και προστάτης της Γιάννας, Ζακ Ρόγκ, όταν δήλωνε πριν από μερικές ημέρες σε βελγική εφημερίδα ότι θα πληρώσουμε τους ακριβότερους αγώνες που έγιναν ποτέ. Το γιατί βέβαια διάλεξε τώρα να το δηλώσει αυτό ενάμιση μήνα πριν από τους Αγώνες μόνο με ένα τρόπο εξηγείται: Προφανώς θέλει να πάρει έγκαιρα αποστάσεις από το μεγάλο "φιάσκο" που έρχεται... 29/07/2004 ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ - ΑΘΗΝΑ 2004 ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ «ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ» Η ακριβοπληρωμένη «επιστροφή» των Ολυμπιακών αγώνων «στη χώρα που τους γέννησε» - φορτώνοντας ένα ακόμα τεράστιο χρέος στις πλάτες των εργαζόμενων της υπερχρεωμένης σημερινής Ελλάδας - δεν είναι μια απλή συγκυριακή έκφραση της μεγαλομανίας της ντόπιας άρχουσας τάξης. Εντάσσεται πολύ περισσότερο στην στρατηγική αγωνία των πιο αρπακτικών τμημάτων του ελληνικού κεφαλαίου για την διασφάλιση και βελτίωση της θέσης τους, σε συνθήκες ύφεσης και οξυμένου διεθνή ανταγωνισμού, με την «διεθνή αναβάθμιση» της χώρας και την μετατροπή της σε γη της επαγγελίας για την κερδοφορία του μεγάλου ντόπιου και ξένου κεφαλαίου. Αυτό είναι στην πραγματικότητα το «ολυμπιακό όραμα» των απεριόριστων προνομίων προς το μεγάλο κεφάλαιο, που θεμελιώνεται σήμερα, πάνω στα κορμιά των δολοφονημένων εργατών των ολυμπιακών έργων και στις εργασιακές συνθήκες γαλέρας για τους έλληνες και ξένους εργαζόμενους, που επιβλήθηκαν στο όνομα της νέας αυτής «Μεγάλης Ιδέας του έθνους». Ακόμα οι πρώτοι αυτοί Ολυμπιακοί μετά τις 11 - 9 2001 έχουν σαν στόχο να ντύσουν με κάποια φληναφήματα περί «Ολυμπιακής Εκεχειρίας» την πλήρη ευθυγράμμιση της Ελλάδας με την ιμπεριαλιστική εκστρατεία «κατά της τρομοκρατίας» σε ολόκληρη της περιοχή, να καλλωπίσουν με λίγο «αρχαίο πνεύμα αθάνατο» (όπως είχε κάνει και ο Χίτλερ στην Ολυμπιάδα του 1936) τους «προληπτικούς πολέμους» των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, των σύγχρονων χασάπηδων των λαών, αναθέτοντάς τους και τον πρώτο λόγο στην επιτήρηση της Ασφάλειας των αγώνων. Τέλος, σ’ αυτούς τους ίδιους τους αγώνες αντί για τα «…ωραία κορμιά, που για το αγρίλι του Ηρακλέα παλεύουν…», θα παρακολουθήσουμε πρώτα και κύρια τους υπεραθλητές με τα μεταλλαγμένα σώματα και τις αρρενοποιημένες υπεραθλήτριες με τη βραχνή φωνή, έτσι όπως τους κατασκεύασαν οι εταιρίες, τα αναβολικά και ο εμπορευματοποιημένος πρωταθλητισμός. Θα ζήσουμε και πάλι τη λυσσαλέα διαμάχη των Nike, Puma, Adidas, Mercedes BENZ, American Express, Samsung, Coca Cola μαζί και με τις δικές μας Alpha Bank, ΔΕΛΤΑ, Cosmote κ.λ.π. για την διαφημιστική επικράτηση απέναντι στους ανταγωνιστές τους και την κατάκτηση των αγορών. ΜΕΓΑΛΑ ΚΑΙ ΥΨΗΛΑ ΓΥΡΩ ΜΑΣ ΕΚΤΙΣΑΝ ΤΕΙΧΗ... Με πρόσχημα αυτά τα «Ολυμπιακά ιδεώδη», Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, έχουν προετοιμάσει και θα εφαρμόσουν συναινετικά στη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων ένα πολλαπλό εφιαλτικό σχέδιο - παγίδα, που φιλοδοξούν να διατηρήσουν και στη συνέχεια: για την ανατροπή πολιτικών ελευθεριών και δικαιωμάτων, την ισοπέδωση εργασιακών κατακτήσεων, τη λεηλασία του δημόσιου συσσωρευμένου πλούτου, την πλήρη εμπορευματοποίηση και καταστροφή του περιβάλλοντος. Έτσι 30 χρόνια μετά την κατάρρευση της φασιστικής Χούντας με τη νέα αυτή «ολυμπιακή μεταπολίτευση»: Α - Η Αθήνα γίνεται στρατοκρατούμενη αστυνομοκρατούμενη πόλη - ολόκληρη η χώρα μπαίνει κάτω από νατοϊκή επιτήρηση. Η «Ολυμπιακή Μεραρχία» των 50.000 επιλεγμένων απ’ όλα τα σώματα του στρατού και της αστυνομίας θα σηκώσει το κύριο βάρος για την προστασία του ολυμπιακού τζετ σετ. 1.600 κάμερες - χαφιέδες, με αρχιχαφιέ το ηλεκτρονικά εξοπλισμένο Ζέπελιν της αμερικάνικης εταιρίας SAIC ( προμηθεύτριας του FBI και της CIA) θα εξασφαλίζουν μια ψηφιακή ομπρέλα διαρκούς παρακολούθησης των κινήσεων, επικοινωνιών ακόμα και συνομιλιών όλων των πολιτών σε πραγματικό χρόνο. Η Διεύθυνση Ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων εγκατεστημένη στη ΓΑΔΑ με ειδικούς συμβούλους πράκτορες από ΗΠΑ, Ε.Ε., το Ισραήλ ακόμα και την Αυστραλία έχει σχεδιάσει και θα επιτηρεί τη λειτουργία των μέτρων. Δύο αμερικάνικα αεροπλανοφόρα και το νατοϊκό σύστημα των AWACS θα διασφαλίζουν την προστασία από «αεροπορικές επιθέσεις». 1.000 κομάντος των ειδικών δυνάμεων του αμερικανικού στρατού, παραβιάζοντας κι’ αυτό ακόμα το ισχύον ελληνικό Σύνταγμα που απαγορεύει την παρουσία ξένων στρατευμάτων χωρίς ειδικό νόμο στην επικράτεια, θα έχουν την τελευταία λέξη στη συνολική λειτουργία του συστήματος. Και σα να μην έφταναν όλ’ αυτά, εκπρόσωπος του αμερικανικού Πενταγώνου επανέλαβε αυτές τις μέρες προκλητικά την απόφαση «μονομερούς δράσης» των ΗΠΑ «αν απειληθούν αμερικανικά συμφέροντα και πολίτες…»! Όλη αυτή η πρωτοφανής τρομο - επιχείρηση που συνοδεύεται από το «Ευρωένταλμα σύλληψης και έκδοσης» καθώς και το νέο «Τρομονόμο» (σ’αυτήν εντάσσεται και η νέα προκλητική δίωξη κατά του εργάτη αγωνιστή Γιάννη Σερίφη, τα σχέδια για την έκδοση του κούρδου αγωνιστή Ταϊλάν, η προσπάθεια ενοχοποίησης του Κώστα Αβραμίδη ως ηθικού αυτουργού για σωρεία βαριών αδικημάτων επειδή είχε σκανάρει από κάποιο βιβλίο τις αντίστοιχες προκηρύξεις στον υπολογιστή του) μετατρέπει σε «ύποπτο» κάθε έναν που αμφισβητεί την αντιδραστική λογική των κρατούντων, γεμίζει την πόλη με απαγορευμένες ζώνες όπου θα απαγορεύεται ακόμα και η μετάδοση πολιτικών μηνυμάτων, ανοίγει το δρόμο για την παραβίαση κάθε ατομικού και κοινωνικού δικαιώματος, με αυθαίρετα εντάλματα σωματικών ερευνών, κατ’ οίκον ερευνών και εντάλματα σύλληψης, με επιχειρήσεις «Σκούπα» και εγκλεισμό ενάντια σε άστεγους, ναρκομανείς και μετανάστες, με την μετατροπή σε πραγματικό Γολγοθά της διαβίωσης και κυκλοφορίας της μεγάλης πλειοψηφίας των εργαζόμενων της Αθήνας όχι μόνο στον «ολυμπιακό δακτύλιο» αλλά και πέρα απ’ αυτόν. Μ’ αυτά και μ’ αυτά η Ελλάδα έχει κερδίσει κιόλας το πρώτο της «χρυσό μετάλλιο» δαπανώντας 1,5 δις. Ευρώ, το μεγαλύτερο ποσό που έχει δαπανηθεί ποτέ για «μέτρα ασφαλείας» στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων. Μέτρα που στην πλειοψηφία τους «θα παραμείνουν εξ’ ίσου και μετά» κατά τα λεγόμενα του Υπουργού Δημόσιας Τάξης, αν δεν τα ανατρέψει η λαϊκή αντίσταση και πάλη… Β - Η χώρα παραδίνεται χωρίς φραγμό στην ασύδοτη λεηλασία του κεφαλαίου και μετατρέπεται σε εργασιακό κάτεργο. Ποιοτικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας, οι ακριβότεροι που διοργανώθηκαν ποτέ καθώς το κόστος τους υπολογίζεται στο 4,4% του ΑΕΠ, την ώρα που στο Σίντνεϋ και τη Βαρκελώνη είχαν κοστίσει αντίστοιχα 1,5% και 1,6% του ΑΕΠ. Το αρχικό ποσό των 2,2δις. Ευρώ που θα απαιτούνταν, ύστερα από αλλεπάλληλες αναθεωρήσεις, υπολογίζεται να ξεπεράσει κατά πολύ τα 10 δις. Ευρώ. Η κολοσσιαία δαπάνη για έργα βιτρίνας, που στέρησε πόρους απ’ την περιφέρεια και είχε από ελάχιστη μέχρι καθόλου σχέση με τις πραγματικές ανάγκες του λαού και του τόπου, εκτίναξε τα ετήσια κέρδη ελληνικών κατασκευαστικών εταιριών όπως Άκτωρ, Άβαξ, ΓΕΚ - ΤΕΡΝΑ ως και 1.500% μέσα σε μια δεκαετία. Ανέθεσε την εκμετάλλευση έργων όπως του αεροδρομίου των Σπάτων, της Αττικής οδού, της Γέφυρας Ρίου - Αντίρριου και την συστηματική αφαίμαξη του έλληνα εργαζόμενου για δεκαετίες σε ελληνικές και ξένες εταιρίες όπως Hochtief, Vinci κ.λ.π.. Προσφέρει αμύθητα κέρδη στους έλληνες και ξένους πιστωτές του δημόσιου. Ωστόσο αυτή η «ανάπτυξη» θ’ αρχίσει να σκοντάφτει με το τέλος της Ολυμπιάδας. Και ο ελληνικός λαός θα κληθεί να πληρώσει αυτός το ακατάσχετο φαγοπότι του κεφαλαίου που είχε ταυτόχρονα σαν συνέπεια, την εγκατάλειψη - υποβάθμιση της επαρχίας στα πλαίσια και της ευρύτερης νέας ΚΑΠ της Ε.Ε., τη μεταφορά επιχειρήσεων στις χαμηλότερου εργατικού κόστους χώρες της Βαλκανικής, τον τριπλασιασμό των εισαγωγών σε σχέση με τις εξαγωγές και το τεράστιο εμπορικό έλλειμμα, και φυσικά το δυσθεώρητο δημόσιο χρέος του 106% του ΑΕΠ που συσσωρεύτηκε. Ένα χρέος θηλιά στο λαιμό των ελλήνων εργαζόμενων που σύμφωνα με εκτιμήσεις της «Ευρωπαϊκής Επιτροπής» θα το πληρώνουμε μέχρι το 2100. Και για να γίνει αυτό, κυβέρνηση και συναινετική αντιπολίτευση, σύμφωνα και με τις «συμβουλές» που τους δίνουν, θα πρέπει να προχωρήσουν σε μια νέα ακόμα πιο αντιδραστική «ασφαλιστική μεταρρύθμιση», παραπέρα συρρίκνωση των δαπανών για Υγεία, Παιδεία, Πολιτισμό, φυσικά και Αθλητισμό, νέα πακέτα ιδιωτικοποιήσεων και μαζική ανεργία, ολοκληρωτική κατεδάφιση των όποιων υπολειμμάτων «κοινωνικού κράτους»… Με την Ελλάδα να κατακτά και το «χρυσό μετάλλιο» της ανεργίας μετά τους Ολυμπιακούς ντόπιοι και ξένοι εργοδότες και οι πολιτικοί εκφραστές τους θα κάνουν ότι περνάει απ’ το χέρι τους για να διατηρήσουν και επεκτείνουν το ιδανικό γι’ αυτούς εργασιακό καθεστώς που κατόρθωσαν να επιβάλλουν στο όνομα του μεγάλου «εθνικού στόχου» των ολυμπιακών έργων. Απεριόριστη παράταση της εργάσιμης μέρας ανάλογα με τις ανάγκες της επιχείρησης, δουλειά μέρα νύχτα με 18ωρη ακόμα και 24ωρη συνεχή εργασία, 7ήμερο και 60ωρη βδομάδα όποτε κρίνονταν απαραίτητο, απλήρωτες και ανασφάλιστε υπερωρίες που γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια την όποια εργατική νομοθεσία, αποφυγή κάθε δαπάνης για μέτρα ασφάλειας παρά τους ξέφρενους ρυθμούς δουλειάς στα εργοτάξια με αποτέλεσμα δεκάδες νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες. Κι’ ακόμα επέκταση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων χωρίς όρια ανάλογα με τις ανάγκες της αγοράς, συνθήκες επιστράτευσης στο δημόσιο και αναστολή αδειών σε Τράπεζες, Νοσοκομεία, Σούπερ Μάρκετ κατά την κρίση του κράτους και της εργοδοσίας. Και αυτή η ζοφερή προοπτική θα χειροτερέψει αν τους αφήσουμε… Γ - Το περιβάλλον εγκαταλείπεται βορά στο τσιμέντο και στην καταπάτηση των ελεύθερων χώρων. Χιλιάδες στρέμματα θυσιάζονται στην Πάρνηθα, έναν από τους πνεύμονες της Αθήνας, που είχαν χαρακτηριστεί ως «δασική έκταση», για να χτιστεί στη θέση τους το Ολυμπιακό χωριό. Ο Υμηττός απογυμνώνεται από κάθε βλάστηση για να περάσει ο περιφερειακός και να χτιστεί το ΚΥΤ με τις καρκινογόνες ακτινοβολίες του σε ελάχιστη απόσταση από σχολεία. 8.500 δέντρα κόβονται για χάρη της Μαραθώνιας διαδρομής. 450 στρέμματα «προστατευόμενου τοπίου» μαζί με τον σημαντικότερο υδροβιότοπο της Αττικής στο Σχοινιά καταστρέφονται κι’ αυτά για χάρη του κωπηλατοδρόμιου. Στο όνομα της «αποκέντρωσης» καταπατιούνται πάρκα και «αναδασωτέες περιοχές» σε λαϊκές γειτονιές όπως η Νίκαια, το Περιστέρι, τα Λιόσια και το Γαλάτσι που ασφυκτιούν από έλλειψη πράσινου και ελεύθερων χώρων. Ένα απ’ τα μεγαλύτερα πάρκα στο Γουδί καταστρέφεται για να δημιουργηθούν «τεχνολογικά προηγμένα» γήπεδα. Το υποτιθέμενο «Ολυμπιακό πάρκο» του πρώην αεροδρομίου στο Ελληνικό, ακόμα δεν το είδαμε, έχει αρχίσει να παραδίνεται κι’ αυτό στο τσιμέντο για την κατασκευή γηπέδων, συνεδριακών κέντρων, πολυχώρων και καφετεριών. Καταπατώντας κι’ αυτό ακόμα το ρυθμιστικό σχέδιο της Αθήνας του 1985 που πρόβλεπε την μετατροπή του Φαληρικού Όρμου σε πόλο αναψυχής και πρασίνου, ένα συνεχές οικιστικό τείχος από ολυμπιακές και άλλες εγκαταστάσεις φράζει την έξοδο των Αθηναίων προς τη θάλασσα, ενώ όλο και περισσότερες παραλίες από τον Άλιμο, τον Άγιο Κοσμά και μέχρι τη Γλυφάδα παραδίνονται κι’ αυτές στην κάθε είδους ολυμπιακή και εμπορική κερδοσκοπία. Με την εκχώρηση των ολυμπιακών έργων στο ιδιωτικό κεφάλαιο μετά τους αγώνες «για να μην επιβαρυνθεί ο Προϋπολογισμός με τη συντήρησή τους», ο παραπέρα βιασμός κάθε οικολογικής ισορροπίας στην τερατούπολη της Αθήνας αλλά και στις άλλες ολυμπιακές τσιμεντουπόλεις θα κάνουν όλο και πιο ασφυκτική τη ζωή των κατοίκων τους. Εκτός και αν αποφασίσουμε να ρίξουμε τα τείχη της εμπορευματοποίησης των πάντων που μας χωρίζουν απ’ τη ζωή, από την ίδια τη γη που μας άρπαξε το κεφάλαιο, από τον ουρανό και τη θάλασσα που μας περιβάλλουν… ΑΦΟΥ ΜΙΛΗΣΟΥΝ ΟΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΘΑ ΜΙΛΗΣΟΥΝ ΚΙ' ΟΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΜΕΝΟΙ... Οι εργαζόμενοι ανησυχούν για την επόμενη μέρα. Ψυχανεμίζονται κιόλας το κύμα των απολύσεων και τη μαζική ανεργία, τα «δυστυχώς επτωχεύσαμεν», τα «οικονομικά μέτρα σοκ» που θα «εξυγιάνουν» δήθεν τον «ασθενή», με νέες θυσίες απ’ τους ανθρώπους της δουλειάς, νέες φοροαπαλλαγές και προνόμια για το μεγάλο κεφάλαιο, παραπέρα εμπορευματοποίηση και καταστροφή του περιβάλλοντος … Κιόλας πολλοί απ’ αυτούς, δεκάδες πρωτοβουλίες στις γειτονιές, εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες, ξενοδοχοϋπάλληλοι, εργάτες στα ολυμπιακά έργα, υπό απόλυση και απλήρωτοι εργάτες στις βιομηχανίες που απειλούν να κλείσουν, εργάτες στα ναυπηγεία και ναυτεργάτες πήραν τους δρόμους στην κρίσιμη αυτή προ - ολυμπιακή περίοδο για να διεκδικήσουν τα στοιχειώδη. Και οι αντιδράσεις θα ήταν πολλαπλάσιες αν εκτός από την καθημερινή πλύση εγκεφάλου Κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης μέσα απ’ τα ΜΜΕ, δεν είχαμε και το κατάπτυστο μνημόνιο συνεργασίας και «απεργιακής εκεχειρίας» ΓΣΕΕ και «Αθήνας 2004». Αν δεν συγκάλυπταν τις ταξικές αντιλαϊκές επιδιώξεις των Ολυμπιακών δηλώσεις σαν αυτές που θεωρούσαν ότι αποτελεί «εθνική προτεραιότητα η επιτυχία τους» (Κωνσταντόπουλος), ή ότι είναι «δικαίωμα του κάθε λαού, της κάθε χώρας να διεκδικεί τη διοργάνωση των αγώνων» (Παπαρήγα). Αποκαλύπτοντας από σήμερα την «ολυμπιακή δημοκοπία» της Κυβέρνησης και των κομμάτων του κεφαλαίου, των εργολάβων και των πολεμοκάπηλων. Καταγγέλλοντας τον εργασιακό μεσαίωνα, τα εργατικά εγκλήματα, τη ντόπα τη μίζα, την καταστολή που συνοδεύει τα «ολυμπιακά ιδεώδη τους». Ξεσκεπάζοντας τα κούφια «οράματα» και τις «αξίες» του εμπορευματοποιημένου πρωταθλητισμού που στερεί τα παιδιά του λαού από κάθε δικαίωμα στην πόλη που κατοικούν, στο πράσινο, σε ελεύθερους χώρους για άθληση και ψυχαγωγία, στη μόρφωση, την υγεία, το μέλλον που τους ανήκει… ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΜΟΙΡΟΛΑΤΡΙΑ ΚΑΙ ΕΦΗΣΥΧΑΣΜΟ ΝΑ ΕΝΩΘΟΥΜΕ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΔΗΛΩΣΟΥΜΕ: - Δεν θα πληρώσουμε εμείς τα σπασμένα τους! - Τα χρέη των Ολυμπιακών και της οικονομίας να τα πληρώσουν οι εταιρίες που θησαύρισαν απ’ αυτά! - Όχι στις απολύσεις και την ανεργία όχι υποχρεωτικές υπερωρίες - Μείωση των ωρών εργασίας και των ορίων συνταξιοδότησης - Αυξήσεις στις συντάξεις και τους μισθούς! - Λεφτά για την Παιδεία, την Υγεία, τον Πολιτισμό, το λαϊκό Αθλητισμό! - Να καταργηθούν όλοι οι Τρομονόμοι Κανένας «Ράμπο» καμία κάμερα χαφιές να μη μείνουν στη θέση τους Κάτω τα χέρια απ’ το Γιάννη Σερίφη, τον Ταϊλάν, τον Αβραμίδη! - Έξω απ’ το ΝΑΤΟ - ΄Έξω απ’ την Ε.Ε. Όχι στα ψεύτικα τα λόγια «εκεχειρίας» των εγκληματιών πολέμου! - Ειρήνη και φιλία - κοινωνικοί και διεθνιστικοί αγώνες των λαών! Πρωτοβουλία Αγώνα Ιούλης 2004 ΥΠΟ ΚΑΤΟΧΗ Η ΑΘΗΝΑ!!! Μαζικό φακέλωμα, εισβολή αμερικανών πρακτόρων στην Αθήνα ΓΙΑΤΙ ΣΙΩΠΑ Η ΔΙΑΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ; Σε κατάσταση πολιορκίας βρίσκεται ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ η ΑΘΗΝΑ!!! Σε κατάσταση ΈΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ καθώς η Ολυμπιακή Χούντα, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΝΑΤΟ και ΔΟΕ επιβάλλει ένα εφιαλτικό σκηνικό πλήρους επιτήρησης πάνω από την πόλη. Ο ιπτάμενος χαφιές ζέπελιν, χιλιάδες κάμερες, 40.000 αστυνομικοί, μια ολόκληρη μεραρχία του στρατού, ένα σώμα νατοϊκών κομάντος (δηλαδή μεταμφιεσμένων αμερικανών ράμπο), ένα τάγμα νατοϊκού βιοχημικού πολέμου, στρατιές πρακτόρων της CIA, του FBI, της Μοσάντ και άλλων ευαγών ιδρυμάτων ρίχνουν απειλητικά τη σκιά τους πάνω από την πόλη. Οι έμποροι του τρόμου έστησαν ακόμα και μια συστοιχία Πάτριοτ κυριολεκτικά πάνω από τις εξέδρες του κανόε-καγιάκ στο Ελληνικό, ενώ αμερικανικό αεροπλανοφόρο, με 500 αεροπλάνα και 3.000 άνδρες, περιπολεί λίγο έξω από τα ελληνικά χωρικά ύδατα! Πρόκειται για ένα ολικό μπλακ-άουτ στις ελευθερίες, το οποίο όμως θα είναι διαρκείας. Οι Ολυμπιακοί θα φύγουν, οι κάμερες και το περιβάλλον καταστολής θα μείνουν, μαζί με τα ατέλειωτα χρέη, ενώ η κρατικοδίαιτη διανόηση ΣΙΩΠΑ! Αποκαλυπτική για τον πραγματικό στόχο των μέτρων ήταν η (καταρχήν) άρνηση της αρμόδιας Διεύθυνσης Ασφαλείας του Αθήνα 2004 να χορηγήσει διαπίστευση εργασίας σε 17 εργαζόμενους του ΕΚΑΒ, μεταξύ τους και συνδικαλιστές! Χωρίς καμία εξήγηση οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι κρίθηκαν επικίνδυνοι για την…εθνική ασφάλεια! Ιστορίες παράνοιας. Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι που έχουν οποιαδήποτε σχέση με τους αγώνες, καθώς και όλοι οι εθελοντές (μαλάκες, με το συμπάθιο) έχουν φακελωθεί από έλληνες και ξένους πράκτορες. Τελικά, υπό το βάρος των αντιδράσεων, φαίνεται ότι θα δοθούν οι διαπιστεύσεις στους 17 του ΕΚΑΒ, αλλά η ουσία των σύγχρονων πιστοποιητικών κοινωνικών φρονημάτων μένει… Εντυπωσιακή είναι η εισβολή αμερικανών πρακτόρων, που αλωνίζουν ανενόχλητοι. Μάλιστα τμήμα των μπράβων της CIA και του FBI έχουν…σταβλιστεί στο Κολέγιο Αθηνών και στο Ντιρί! Δεν τους χωρούν πια η αμερικανική πρεσβεία και οι άλλες γιάφκες των τρομοκρατών… Επιπλέον, από σήμερα ο ολυμπιακός δακτύλιος θα περισφίξει τη ζωή όσων Αθηναίων μείνουν στην πρωτεύουσα. Τα ωράρια σε μια σειρά υπηρεσίες επιμηκύνονται, οι εργαζόμενοι οδηγούνται σε πρωτοφανές ξεζούμισμα. Και μετά μας μιλάνε για Εθνική Ιδέα τα λαμόγια. ΌΧΙ ΣΤΗΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΧΟΥΝΤΑ! Κανένας να μη λάβει μέρος στις φιέστες τους. Αυτοί οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν είναι δικοί μας. Γι’ αυτό και ΘΑ ΑΠΟΤΥΧΟΥΝ! Είναι το ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΣΤΟΙΧΗΜΑ! ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ Ακολουθεί Ένα άρθρο του συνεργάτη μας ΘΑΝΑΣΗ ΣΚΑΜΝΑΚΗ που δημοσιεύεται στο χθεσινό ΠΡΙΝ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΠΡΑΚΤΟΡΩΝ ΚΟΛΛΕΓΙΑ Πράκτορες πάνε κι έρχονται, κυρίως έρχονται, μηχανήματα παρακολουθήσεων και λοιπών επεμβάσεων εγκαθίστανται συνεχώς και η Ολυμπιάδα του ΤΡΟΜΟΥ πλησιάζει ολοταχώς. Και δυστυχώς φεύγοντας θα μας αφήσει, εκτός από το λογαριασμό να πληρώσουμε, και τα μηχανήματα παρακολουθήσεων, τους εκπαιδευμένους πράκτορες και τα νέα συστήματα καταστολής. Σήμερα αποκαλύπτουμε δυο εξαιρετικά σοβαρά γεγονότα στην υπόθεση «ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων». Γεγονός πρώτο. Το αμερικανικό κολέγιο του Ψυχικού, «Κολέγιο Αθηνών» είναι ο επίσημος τίτλος του για να μην προκαλεί, έχει γίνει απόρθητο φρούριο. Τις προηγούμενες ημέρες μεγάλα κοντέινερς ξεφόρτωναν επί πολλές ώρες μηχανήματα και άλλα αντικείμενα και στο σχολείο έχουν εγκατασταθεί δεκάδες Αμερικανοί (τι ειδικότητας λέτε να είναι;) ενώ η φύλαξη του χώρου γίνεται νύχτα μέρα με τη βοήθεια και εκπαιδευμένων σκυλιών. Το προσωπικό του κολεγίου έχει πάρει αναγκαστική άδεια και όσοι χρειάζεται να δουλέψουν έχουν περιοριστεί στους ελάχιστους ενώ δουλεύουν υπό τη συνεχή επιτήρηση των εντεταλμένων φρουρών. Ακόμη και για να πάνε στην τουαλέτα χρειάζεται να πάρουν άδεια από το φρουρό που πηγαίνει μαζί τους και τους περιμένει να αποσώσουν. Πληροφορίες αν πηγαίνει και μέσα μαζί τους δεν υπάρχουν. Το Κολέγιο είναι το δεύτερο μετά το Ντιρί, στην Αγία Παρασκευή, που μετατρέπεται σε κέντρο αμερικανικών δραστηριοτήτων. Στο Ντιρί η σχολική χρονιά τελείωσε νωρίτερα και καλοκαιρινά μαθήματα, όπως γινόταν τα άλλα χρόνια, δεν δόθηκαν στους σπουδαστές. Γεγονός δεύτερο. Τα συστήματα ασφαλείας που προμηθεύτηκε η κυβέρνηση από την αμερικανική εταιρεία SAIC, παρά τη διαφορετική γνώμη του πρεσβευτή Τόμας Μίλερ, που πρακτόρευε άλλη εταιρεία, όπως έγραψαν οι εφημερίδες, έπρεπε να παραδοθούν στο τέλος Μαΐου. Είναι γνωστό πως η συμφωνία δεν τηρήθηκε και τα συστήματα παραδόθηκαν μόλις πριν λίγες ημέρες. Στη συμφωνία υπήρχαν βέβαια κάποιες ρήτρες για την περίπτωση αυτή, αλλά η αμερικανική εταιρεία επικαλέστηκε ελληνικές καθυστερήσεις σε έργα υποδομής, αναγκαία για την εγκατάσταση των συστημάτων. Κατόπιν τούτου, και μπρος στο ενδεχόμενο ενός ναυαγίου, η ελληνική κυβέρνηση συμβιβάστηκε να εγκατασταθούν τα συστήματα από την SAIC και να λειτουργήσουν με τους δικούς της ειδικούς, αφού δεν υπάρχει χρόνος για εκπαίδευση ελληνικού προσωπικού. Ωστόσο χρόνος δεν υπάρχει ούτε για την ουσιαστική δοκιμή της ακρίβειας των συστημάτων. Και μιλάμε για ένα σύνθετο μηχανισμό, που περιλαμβάνει τις παρακολουθήσεις από τις κάμερες των δρόμων, από το ζέπελιν, από τα αεροπλάνα και τους δορυφόρους, την επεξεργασία τους και τη διαδικασία των εντολών στην περίπτωση που θα χρειαστεί δράση. Είναι χαρακτηριστικό πως οι αστυνομικοί που θα κάνουν περιπολία θα εφοδιαστούν με νέο μηχάνημα επικοινωνίας, που δεν θα μεταδίδει μόνο ήχο, από το χώρο ενός συμβάντος, αλλά θα έχει κάμερα και θα μεταδίδει και εικόνα. Όλα αυτά θα τα διαχειριστούν οι ειδικοί της εταιρείας. Η Ελληνική Αστυνομία θα αναλάβει επισήμως και κανονικά τη λειτουργία της τον Οκτώβριο, οπότε και θα έχει τελειώσει η εκπαίδευση των ειδικών. Τότε θα μεταβιβαστεί και η κυριότητα του συστήματος στο ελληνικό κράτος, το οποίο έχει ξοδέψει τόσα εκατομμύρια ευρώ για να το αγοράσει, θα το αφήσει αχρησιμοποίητο;, όπως με αφελή ειλικρίνεια αναρωτήθηκε ο υπουργός Δημόσιας Τάξης. Μ’ αυτά και μ’ αυτά, κανείς δεν μπορεί να υπολογίσει με ακρίβεια ποιο θα είναι το κόστος της ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων. Προς το παρόν, πάντως, το ζέπελιν δεν δίνει σωστές εικόνες, η παραλαβή και εγκατάσταση των συστημάτων δεν έχει ολοκληρωθεί και συνεπώς ο συντονισμός τεχνικών και ανθρώπινων δυνάμεων δεν είναι δυνατό να προχωρήσει. Είναι χαρακτηριστικό πως η Ελληνική Αστυνομία ανέβαλε για την επόμενη εβδομάδα την παρουσίαση του συστήματος στους δημοσιογράφους, που είχε προγραμματιστεί για την Παρασκευή 30 Ιουλίου. Πολλά λοιπόν, τα περισσότερα μάλλον, από τα συστήματα ασφαλείας θα δοκιμαστούν κατά τη διάρκεια της εφαρμογής τους, με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει. Όχι πως θα μας κακοφανεί αν αποτύχουν παταγωδώς όλα τα συστήματα παρακολούθησης και διασποράς τρόμου στους πολίτες, που έχει βάλει σε ενέργεια η κυβέρνηση, το ΝΑΤΟ, οι Αμερικανοί και όλος ο πλανητικός τρομοκρατικός μηχανισμός. Απλώς επισημαίνουμε τον τρόπο με τον οποίο το ελληνικό κράτος διαχειρίζεται τα λεφτά των ελλήνων πολιτών. Καθόλου νέο, θα πείτε, και καθόλου πρωτότυπο, αλλά εδώ παίζουν με πολλά λεφτά. Ποσά αμύθητα, σε μια εποχή κρίσης και ανεργίας, τα οποία διαχειρίζονται με τη συνήθη ελαφρότητα. Εξ άλλου, δικά τους είναι; Αυτοί, οι συνήθεις ειδικοί, τις μίζες τους τις έχουν εξασφαλίσει. Όσο για το παιχνίδι του τρόμου εξελίσσεται κανονικά με βάση το σχέδιο. Κάθε μέρα έρχονται στην επιφάνεια νέα σενάρια γενικευμένου τρόμου, προκαλώντας την αίσθηση στους πολίτες πως ζούμε και θα ζήσουμε, υπό καθεστώς απόλυτης επιτήρησης, από στεριά, θάλασσα και αέρα. Οι ανεπιθύμητες φυλές Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΠΟΥΓΑΝΗ Μπορεί το σχέδιο που προέβλεπε τη μεταφορά των «περιθωριακών στοιχείων» της ελληνικής πρωτεύουσας στις νέες φυλακές στον Ασπρόπυργο να εγκαταλείφθηκε, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η ολυμπιακή Αθήνα δεν... θα «καθαρίσει». Χιλιάδες αστυνομικοί έχουν μετατραπεί σε «απολυμαντές» των δρόμων και προμηθεύουν τα κρατητήρια και τα δικαστήρια. Οι αμέτρητοι έλεγχοι και εξακριβώσεις είναι πλέον ρουτίνα. Ετσι, η ελεύθερη μετακίνηση γίνεται σήμερα περισσότερο από ποτέ ρίσκο για μετανάστες, πρόσφυγες, τοξικομανείς, άστεγους και μικροπωλητές. *Απόγευμα στην πλατεία Βάθη ένα περιπολικό απομακρύνεται. Σιγά σιγά μαζεύονται δεκάδες τοξικομανείς. Κάθονται για μισή ώρα και εξαφανίζονται στα στενά του Μεταξουργείου μήπως εμφανιστεί ξανά. *«Δεχόμαστε πολλά παράπονα ότι δεν τους αφήνουν σε χλωρό κλαρί. Η Ολυμπιάδα πλησιάζει και κανείς αρμόδιος φορέας δεν μας έχει ενημερώσει πώς θα αντιμετωπιστούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι» λέει ο Γιάννης Τέντης, υπεύθυνος του Κέντρου Πολλαπλής Παρέμβασης του ΚΕΘΕΑ. Εξακρίβωση καθ' εκάστην Καθημερινά το προσωπικό του κέντρου έρχεται σε επαφή με εξαρτημένα άτομα, στους δρόμους της Αθήνας. «Ομως το τελευταίο διάστημα οι περισσότεροι έχουν εξαφανιστεί από τις πιάτσες. Πού πήγανε, κανείς δεν ξέρει», συμπληρώνει. Με τον Γρηγόρη, 29 ετών και την Αλεξία, 41 ετών, συναντηθήκαμε στο χώρο του «Off Club» στα Εξάρχεια. Και οι δύο τους προσπαθούν να απεξαρτηθούν, κάτι που φυσικά δεν γνωρίζουν οι αστυνομικοί. *«Εχει τύχει να με πάρουν για εξακρίβωση δύο φορές την ίδια μέρα. Εννοείται ότι η συμπεριφορά τους δεν είναι ό,τι καλύτερο», καταγγέλλει ο Γρηγόρης. «Μάλιστα οι έλεγχοι δεν περιορίζονται μόνο στις πιάτσες, αλλά και στα καφενεία δίπλα στον ΟΚΑΝΑ». *«Τους τελευταίους μήνες πάντως ο κόσμος έχει απομακρυνθεί από το κέντρο. Πηγαίνει σε μέρη που δεν φαίνεται ή μένει στις συνοικίες του», διαπιστώνει η Αλεξία. *Στην Ομόνοια μπροστά από γνωστό δισκοπωλείο, ομάδα αστυνομικών σταματάει συνεχώς κόσμο για έλεγχο στοιχείων: «Οι έλεγχοι ήταν και είναι εντατικοί και γίνονται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ' ό,τι στους Ελληνες», λέει ο Μοαβία Αχμέτ, σουδανός μετανάστης. «Μπορεί οι εξακριβώσεις να είναι νόμιμες, όμως με τη συχνότητα που γίνονται έχουν δημιουργήσει ανασφάλεια σε πολλούς μετανάστες και προβλήματα στις οικογένειες που βλέπουν τα μέλη τους να "χάνονται" ξαφνικά για πολλές ώρες». Πριν από ενάμιση μήνα ο «Αθήνα 2004» κάλεσε εκπροσώπους μεταναστευτικών κοινοτήτων και τους προειδοποίησε ότι «δεν πρέπει να κυκλοφορούν έξω χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο». Αν το κάνουν, όμως, «θα πρέπει οπωσδήποτε να έχουν τα χαρτιά τους». *Οσοι είναι από γειτονικές χώρες, όπως η Αλβανία, απελαύνονται αμέσως. Αυτό όμως δεν είναι εφικτό για όσους έχουν έρθει από Αφρική και Ασία. Οι περισσότεροι συνεχίζουν να κρατούνται στα αστυνομικά τμήματα μέχρι να συμπληρωθούν τρεις μήνες. Στη συνέχεια αφήνονται ελεύθεροι, έχοντας στα χέρια υπηρεσιακό σημείωμα που τους υποχρεώνει εντός 30 ημερών να φύγουν από τη χώρα. Ουσιαστικά γίνονται παράνομοι με το ζόρι. *Κρυφτό με την αστυνομία «παίζουν», τέλος, και πολλοί αλλοδαποί μικροπωλητές. Στην Ερμού πλέον είναι δύσκολο να κάτσει μικροπωλητής πάνω από δέκα λεπτά. Ολο και κάποια περίπολος θα τους εντοπίσει. Κάθε τόσο, λοιπόν, φορτώνονται το εμπόρευμά τους και... μετακομίζουν σε άλλο σημείο. 03/08/2004 Όχι στην Oλυμπιακή τρομοκρατία NA YΨΩΣOYME ΣYΛΛOΓIKA TH ΦΩNH MAΣ Της Kατερίνας Μάτσα Nα υψώσουμε, συλλογικά, τη φωνή μας ενάντια σε όλους όσους μας θέλουν σιωπηλούς, τρομοκρατημένους και υποταγμένους. Στο όνομα της ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων εφαρμόζοντας και στην Ελλάδα το δόγμα Bush, του «πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία», κυβέρνηση και αντιπολίτευση, σε αγαστή σύμπνοια, εφαρμόζουν μία πολιτική άγριας αστυνομοκρατίας και καταστολής. Η Αθήνα γίνεται μια πόλη-φρούριο, ο δημόσιος χώρος περιορίζεται διαρκώς, ιδιωτικοποιείται, αστυνομεύεται. Μυστικές υπηρεσίες, ντόπιες και ξένες, στρατιωτικές δυνάμεις, με τη συνδρομή του ΝΑΤΟ, βρίσκονται εν δράσει για να ελέγχουν ασφυκτικά κάθε μας κίνηση. Τα εργασιακά μας δικαιώματα παραβιάζονται. Μια σειρά κλάδων (εργαζόμενοι στην υγεία, στις συγκοινωνίες, στις τράπεζες και αλλού) υποχρεώνονται σε επιφυλακή όλο τον Αύγουστο, ενώ άδειες το μήνα Αύγουστο δεν δίνονται, ούτε βέβαια και οικονομική αποζημίωση –μόνο στους αστυνομικούς το αστυνομικό επίδομα, για να διατηρούνται σε φόρμα. Τα δημοκρατικά μας δικαιώματα απειλούνται. Όπως έχει ανακοινωθεί, δεν θα επιτραπούν κινητοποιήσεις, απεργιακές και άλλες κατά τη διάρκεια των αγώνων, ούτε ελεύθερη έκφραση δημόσιας κριτικής στο χώρο των ολυμπιακών εγκαταστάσεων. Οι ατομικές και οι συλλογικές ελευθερίες μας απειλούνται. Από τις 19/7/04 ένα τεράστιο αερόπλοιο, 59 μέτρα μήκος και 20 ύψος θα πετάει στον ουρανό της Aττικής 20 ώρες το εικοσιτετράωρο, ελέγχοντας, μαζί με τις 1600 κάμερες που έχουν τοποθετηθεί συνολικά –οι 551 στους δρόμους της Αθήνας– και μεταδίδοντας απευθείας εικόνες των πάντων στους σταθμούς εδάφους στη ΓΑΔΑ και στα κέντρα επιχειρήσεων που έχουν στήσει οι ντόπιες και ξένες μυστικές υπηρεσίες. Πραγματικά Oργουελιανό το σκηνικό, με τα μάτια του Μεγάλου Αδελφού στραμμένα πάνω μας κάθε στιγμή για να παρακολουθούν τις κινήσεις μας και φυσικά όχι μόνο μέχρι τους Ολυμπιακούς. Το πολιτικό άσυλο στην πράξη έχει καταργηθεί, η ελεύθερη κίνηση των προσφύγων – πολιτικών και άλλων– είναι πρακτικά αδύνατη. Οι διακρίσεις σε βάρος των μειονοτήτων (Ρομά, Μουσουλμάνοι και άλλοι) έχουν γίνει μέρος της Ολυμπιακής καθημερινότητας. Με βάση δημοσιεύματα του Τύπου, που δεν διαψεύσθηκαν επίσημα, φακελώνονται οι πολίτες. Τα στοιχεία αντλούνται από την ΕΥΠ, την ΚΥΠ, την ΕΛΑΣ, το Υπουργείο Δικαιοσύνης και άλλες πηγές Δημιουργείται ειδικό αρχείο –που φυσικά δεν πρόκειται να καταστραφεί μετά τους Ολυμπιακούς– για 4 κατηγορίες πολιτών, που αποκτούν ειδικό φάκελο, αυτούς που έχουν καταδικασθεί για εγκλήματα, αυτούς που έχουν συλληφθεί ή καταζητούνται με ένταλμα σύλληψης (συμπεριλαμβάνονται οι διαδηλωτές), αυτούς που έχουν στερηθεί τα πολιτικά τους δικαιώματα, τους τοξικομανείς και τους ψυχασθενείς. Με βάση ένα ειδικό νομικό πλαίσιο, που διαμορφώνεται μέσα σ’ αυτούς τους όρους, με το νέο τρομονόμο, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, το μεγάλης έκτασης φακέλωμα. διαμορφώνεται ένα καθεστώς έκτακτης ανάγκης και αναπτύσσεται ένα κλίμα φόβου και γενικευμένης ανασφάλειας. Όλοι όσοι δεν προσαρμόζονται σ’ αυτό το κλίμα είναι εν δυνάμει ύποπτοι και επομένως αντικείμενο αστυνομικών και άλλων διώξεων. Απ’ αυτό το πνεύμα διαπνέονται οι περίφημες επιχειρήσεις σκούπας της αστυνομίας ενάντια σε τοξικομανείς, αστέγους, μετανάστες, και άλλους κοινωνικά αποκλεισμένους. Όλοι αυτοί σχεδιάζονταν να οδηγηθούν σε ειδική Ολυμπιακή φυλακή, που διαμορφωνόταν σε πρώην αμερικανική βάση στον Ασπρόπυργο. Βέβαια, η γενική κατακραυγή μετά τις δημόσιες αποκαλύψεις του σχεδίου φαίνεται πως το ματαίωσε προς το παρόν. Μήπως όμως ψάχνουν για άλλους χώρους, κάποιο ερημονήσι, ίσως για να εξαφανίσουν από τη Δημόσια θέα όσους θεωρούνται ανθρώπινα σκουπίδια; Κατά τον Υφυπουργό Δημοσίας Τάξης Μαρκογιαννάκη εξάλλου, ο τοξικομανής θα πεθάνει είτε βρίσκεται στην Ομόνοια είτε στον Ασπρόπυργο! Είναι τυχαίο άραγε ότι προβάλλεται τόσο πολύ και τόσο συστηματικά από παράγοντες της σημερινής αλλά και της προηγούμενης κυβέρνησης η θέση ότι ο τοξικομανής είναι χρόνιος, ανίατος άρρωστος; Είναι τυχαία η ενίσχυση και η επέκταση των προγραμμάτων συντήρησης της εξάρτησης μέσα από τα υποκατάστατα; Είναι τυχαία η αδιαφορία – και ο κυνισμός– της πολιτείας απέναντι στους απεξαρτημένους, στους οποίους δεν διασφαλίζεται καμιά επαγγελματική και άλλη κατοχύρωση για την κοινωνική τους επανένταξη; Αυτό που το καπιταλιστικό σύστημα επιδιώκει στη σημερινή φάση της ύστερης παγκοσμιοποίησης είναι πάνω απ’ όλα η επιλογή του πιο άγριου και πιο γενικευμένου κοινωνικού ελέγχου. Όσο βαθαίνει η κοινωνική και οικονομική κρίση και η συνεπαγόμενη κοινωνική και ατομική δυσφορία, που παίρνει πολλές μορφές συμπεριλαμβανομένης και της στροφής των νέων στις ουσίες, τόσο εντείνονται από την άρχουσα τάξη τα μέτρα της καταστολής, τα μέτρα του στιγματισμού, της περιθωριοποίησης και του αποκλεισμού κάθε μορφής διαφορετικού, κάθε παρεκκλίνοντος, κάθε ατόμου που χαλάει τη βιτρίνα του καθωσπρεπισμού μιας κυρίαρχης τάξης σε βαθιά παρακμή. Με τρόπο συστηματικό και μεθοδευμένο επιχειρείται η καλλιέργεια της κουλτούρας του αποκλεισμού του διαφορετικού και η ανάπτυξη αντανακλαστικών κοινωνικού ρατσισμού, μηδενικής ανοχής απέναντι στο διαφορετικό, αφού η ζωή των διαφορετικών δεν μπορεί παρά να έχει μικρότερη αξία από τη ζωή των άλλων. Μέσα σ’ αυτό το σκηνικό επιχειρείται η καταπάτηση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών μας, ατομικών και συλλογικών. Μέσα σ’ αυτό το σκηνικό χάνεται η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στη δημοκρατία και τα “έκτακτα μέτρα” και εκκολάπτεται το αυγό του φιδιού. Γι’ αυτό έχει τόση σημασία η αντίστασή μας, η άρνηση υποταγής μας σ’ αυτό το απάνθρωπο κλίμα των διακρίσεων, του ρατσισμού, της αστυνομοκρατίας. Μπορεί να βγήκε ο υπουργός Υγείας μετά το θόρυβο για τις επιχειρήσεις-σκούπα και να δήλωσε ότι δεν θα γίνει «μπόγιας ψυχών». Μπορεί να βγήκε η δήμαρχος των Αθηνών και να απάντησε στην ένωση ξενοδόχων, που ζητούσε την απομάκρυνση των μονάδων του ΟΚΑΝΑ, των μικροπωλητών και των ιερόδουλων από το κέντρο της Αθήνας, ότι δεν θα εξωραΐσουμε την πόλη εν όψει των Ολυμπιακών αγώνων. Παρ’ όλα αυτά εμείς ανησυχούμε γιατί οι δηλώσεις δεν αλλάζουν το γενικότερο κλίμα ούτε ακυρώνουν τους κινδύνους που αυτό εγκυμονεί για την ελευθερία μας. Γιατί γνωρίζουμε από την Ιστορία ότι οι αντιτρομοκρατικές νομοθεσίες και τα ανάλογα μέτρα έχουν καταλήξει σε χειρότερες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από αυτές που τέλεσαν οι όποιοι εγκληματίες. Γιατί πιστεύουμε ότι όλες αυτές οι επιχειρήσεις-σκούπα αποτελούν “γυμναστικές επιδείξεις” του συστήματος που θα γενικευτούν μετά τους Ολυμπιακούς για να τσακίσουν το εργατικό κίνημα, που δεν τα σκύψει το κεφάλι στην άγρια λιτότητα, την ανεργία τα κοινωνικά δεινά που θα φέρει μαζί της η υπερχρέωση της χώρας λόγω και των αγώνων. Γιατί, πιστεύουμε κι εμείς μαζί με τον πρόεδρο του ΚΕΘΕΑ καθηγητή Ν. Παρασκευόπουλο ότι “οι σκούπες αυτές μπορεί να συμβεί να σκουπίσουν και τα παιδιά μας” (Ελευθεροτυπία /7/04). Γιατί παλεύουμε να συσπειρώσουμε όλες τις δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς σ’ ένα κίνημα αντίστασης όλων των καταπιεσμένων, των καταφρονημένων των απόκληρων αυτής της κοινωνίας, ντόπιων και ξένων, ενάντια “στην κοινωνία της πειθάρχησης και του ελέγχου”, για μια κοινωνία ελεύθερη από εκμετάλλευση, καταπίεση, ταπείνωση ανθρώπου από άνθρωπο. Ένα κίνημα ανατροπής αυτού του βάρβαρου καπιταλιστικού συστήματος μέσα από τη συλλογική μας δράση. Αντιστεκόμαστε λοιπόν, με όλες τις δυνάμεις μας, και με πίστη στο δίκαιο του αγώνα μας, στο καθεστώς της αστυνομοκρατίας και της καταστολής, “χαμογελώντας στο φόβο” όπως μας καλεί η Ραδιοφωνική Ομάδα της Κοινωνικής Επανένταξης του 18 Άνω και οργανώνουμε συλλογικά τη δράση μας χωρίς να σκύβουμε το κεφάλι στους τυχερούς. [Tο κείμενο αυτό αποτελεί τη βάση της ομιλίας της K. Mάτσα στην εκδήλωση του MEPA στο Xαϊδάρι] 05/08/2004 Η ΜΕΓΑΛΗ ΛΗΣΤΕΙΑ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ Τεστ ολοκληρωτισμού. Οι πιο σιδηρόφρακτοι Αγώνες της Ιστορίας Ολυμπιακοί Αγώνες του τρόμου, του ολοκληρωτικού χαφιεδισμού και της καταστολής! Έτσι θα μείνει στην ιστορία η Αθήνα 2004, η πρώτη Ολυμπιάδα μετά την 11η Σεπτέμβρη. Πρόκειται για τους αγώνες που σφραγίζονται από την τρομοκρατική και πολεμική εκστρατεία του παγκόσμιου καπιταλισμού, με την ηγεμονία των ΗΠΑ. Σύμβολό τους ο ιπτάμενος χαφιές Ζέπελιν, φρουρός τους το ΝΑΤΟ (στην πρώτη «μη πολεμική» αποστολή επιτήρησης πολιτικής ζώνης), η πανστρατιά αστυνομικών, στρατιωτικών και πρακτόρων. Καμία άλλη διοργάνωση Ολυμπιακών δεν χρειάστηκε τέτοια κατασταλτική κινητοποίηση. Ούτε καν η Ολυμπιάδα του Χίτλερ το 1936, όπου και τότε πετούσε πάνω από το Βερολίνο ένα αερόστατο Ζέπελιν! Αλλά τότε απλώς φωτογράφιζε πανοραμικά το πλήθος, ενώ τώρα χαφιεδίζει όλους τους κατοίκους της Αθήνας. Η προσπάθεια της διεθνούς μαφίας της ΔΟΕ να ξεπλύνει την αγοραία επιχείρηση των Ολυμπιακών στη «χώρα που γεννήθηκαν» πέρασε αναγκαστικά σε δεύτερη μοίρα. Παρ’ όλα αυτά οι διοργανωτές, Έλληνες και ξένοι, θα προσπαθήσουν με μπόλικο αρχαιοελληνικό κιτς να ενισχύσουν τα «ολυμπιακά ιδεώδη» που βρομάνε από μακριά μίζα, ντόπα και αδίστακτη κερδοσκοπία. Οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, υλοποιώντας τις βασικές επιλογές του ελληνικού κεφαλαίου, αξιοποιούν χωρίς δισταγμό την τεράστια τρομοκρατική επένδυση των Ολυμπιακών, δαπανώντας περίπου 1,5 δις. Ευρώ για την «ασφάλειά» τους. Για την πραγματική στόχευση των μέτρων, αποκαλυπτική ήταν η αστυνομική εντολή να στραφούν οι κάμερες προς την πορεία των απεργών ξενοδοχοϋπαλλήλων την περασμένη Τετάρτη! Αλλά, κυβέρνηση και συμπολίτευση επιδιώκουν μια ευρύτερη νίκη απέναντι στο λαϊκό κίνημα. Μετατρέποντας τους Αγώνες σε θρίαμβο και επίδειξη δύναμης της «ισχυρής Ελλάδας» θέλουν να παραλύσουν κάθε διάθεση αντίστασης των εργαζόμενων και να τους ενσωματώσουν στον αντιλαϊκό μονόδρομο. Να κατοχυρωθούν τα μέτρα που πάρθηκαν για την περίοδο των Αγώνων και στη συνέχεια. Η λουστραρισμένη Ολυμπιακή Ελλάδα δεν χωρά τον κόσμο της εργασίας και τα επιτακτικά προβλήματά του, κρύβει τη φτώχεια και την περιθωριοποίηση, θάβει βιαστικά τους 13 τουλάχιστον νεκρούς σε ολυμπιακά έργα. Απέναντί τους βέβαια έχουν τη γενικευμένη δυσπιστία του κόσμου, που μπορεί να μην έγινε κίνημα αντίστασης, αλλά θα μετρήσει στην ζωή τις καταστροφικές συνέπειες των Αγώνων. Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ στα πλαίσια της ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ της εργατικής τάξης και του εργατικού και επαναστατικού κινήματος στην Ελλάδα δημοσιεύει σήμερα ένα άρθρο του συνεργάτη μας ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΤΖΗΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ το οποίο δημοσιεύεται και στο σημερινό ΠΡΙΝ. Η ΜΕΓΑΛΗ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΛΗΣΤΕΙΑ Η Ελλάδα διοργανώνει την πιο ακριβή Ολυμπιάδα δήλωσε αυτή την εβδομάδα η αρμόδια υπουργός Φάνη Πάλλη – Πετραλιά. Ήδη το συνολικό κόστος φτάνει τα 10 δις ευρώ, δηλαδή το εξωπραγματικό ποσό των 3,5 τρισεκατομμυρίων δραχμών! Οι συχνότατες αναθεωρήσεις είναι μόνο προς τα πάνω και κανείς δεν ξέρει ακόμα πόσο πραγματικά θα μας στοιχίσουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες της υπερεκμετάλλευσης και της αρπαχτής. Το οικονομικό κόστος των Ολυμπιακών Αγώνων τελικά έγινε μια πραγματική θηλιά στο λαιμό μας. Ενώ η αρμόδια Επιτροπή, όταν ανέλαβε τη διοργάνωση των αγώνων το Σεπτέμβρη του 1997, ισχυριζόταν ότι το κόστος των ολυμπιακών έργων ανερχόταν στα 400 δις. Δραχμές και το κόστος των παράλληλων έργων που συνδέονται με τα ολυμπιακά στα 370 δις. Δραχμές, τέσσερα χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα το Φλεβάρη του 2002, ο τότε «άγνωστος» υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας Χρήστος Πάχτας (και μετέπειτα πασίγνωστος ως ΑρΠάχτας από τη γνωστή τροπολογία για το Πόρτο-Καρράς…) είχε δηλώσει ότι «τα αναγκαία έργα για να διευκολυνθούν οι Ολυμπιακοί Αγώνες θα κοστίσουν 1,5 τρις. Δραχμές». Στο ποσό αυτό είχε δεσμευθεί δημόσια και ο τότε πρωθυπουργός Κ. Σημίτης. Πέραν όμως του ποσού αυτού η κυβέρνηση Κ. Σημίτη είχε φροντίσει να καλύψει ένα τμήμα των δαπανών του προϋπολογισμού των Ολυμπιακών Αγώνων φορτώνοντας το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ). Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι στο ΠΔΕ έχουν φορτωθεί περισσότερα από 500 δις. Δραχμές. Το ποσό αυτό είναι πόροι του ΠΔΕ που αφορούν στο λεγόμενο «εθνικό σκέλος» του συνολικού προϋπολογισμού. Οι πόροι αυτοί κατευθύνονται σε έργα, τα οποία δε συγχρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από τον εθνικό προϋπολογισμό. Ήταν πλέον σαφές ότι η βάση εκκίνησης του κόστους είχε σταθεροποιηθεί στο παραπάνω ποσό, χωρίς όμως να είναι ορατή η…οροφή του! Στο ποσό αυτό δεν είχε υπολογιστεί τότε το τεράστιο οικονομικό κόστος των εμπνεύσεων του ισπανού αρχιτέκτονα Σ. Καλατράβα, ο οποίος είναι ένας μεγαλοεπιχειρηματίας (με γραφεία στο Παρίσι, τη Ζυρίχη και το Λονδίνο) και συμπατριώτης του μοναρχικού και πρώην προέδρου της ΔΟΕ Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ. Η εκπόνηση της οριστικής μελέτης που του ανατέθηκε με απευθείας ανάθεση και χωρίς διαγωνισμό μεταξύ αρχιτεκτονικών γραφείων, μας κόστισε ήδη 4 δις. Δραχμές!!! Κανένας όμως δε γνωρίζει το ακριβές ύψος των δαπανών για όσα σχεδίασε και κατασκεύασε ο Σ. Καλατράβα. Στους διαδρόμους του ΥΠΕΧΩΔΕ πάντως, ακούγονται υπολογισμοί που φτάνουν ή και ξεπερνούν τα 120 δις. δραχμές! Όπως για την κατασκευή της Αττικής Οδού απαιτήθηκαν τεράστια πρόσθετα ποσά, τα οποία εκτίναξαν το κόστος ενός εθνικού δρόμου 60 περίπου χιλιομέτρων στο ποσό του ενός τρις. Δραχμών, το ίδιο και για όλα σχεδόν τα ολυμπιακά έργα, οι εργολάβοι κατασκευαστές εκβίασαν την κατάλληλη στιγμή και κατάφεραν να συνάψουν συμπληρωματικές συμβάσεις έργων. Έτσι πέτυχαν να πληρωθούν με χρυσάφι για την… έγκαιρη παράδοσή τους. Για την αντιμετώπιση όλων αυτών των δήθεν μη προβλέψιμων υπέρογκων δαπανών, για τις φαραωνικού τύπου ολυμπιακές εγκαταστάσεις, είχε φροντίσει έγκαιρα, δηλαδή «πριν από εμάς για εμάς», ο προαναφερθείς κύριος Αρ-Πάχτας!! Έτσι στο πλαίσιο της συνεργασίας της Ελλάδας με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ), η οποία υποστηρίζει την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την παροχή οικονομικής βοήθειας στο συγκεκριμένο μοντέλο ανάπτυξης που προωθεί (δηλαδή ενίσχυση των υποδομών κυρίως στις μεταφορές και στις τηλεπικοινωνίες), το Δεκέμβρη του 2002 ο πρώην υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας υπέγραψε, εκπροσωπώντας την κυβέρνηση Κ. Σημίτη και για λογαριασμό του Ελληνικού Δημοσίου, δανειακή σύμβαση ύψους 500 εκατ. Ευρώ, για τη μερική χρηματοδότηση του επενδυτικού προγράμματος των Ολυμπιακών Αγώνων. Η πρώτη εκταμίευση ύψους 50 εκατ. Ευρώ, έγινε στις 19 Δεκεμβρίου 2002 και η εκταμίευση του υπόλοιπου ποσού, λίγους μήνες αργότερα. Η σύμβαση εκείνη αποτελεί μέρος της χρηματοδοτικής έγκρισης της ΕΤΕπ προς την Ελλάδα, συνολικού ύψους 1.500 εκατ. Ευρώ. Η διάρκεια του δανείου είναι 25 χρόνια, με πενταετή περίοδο χάριτος. Το δάνειο διατέθηκε για τη χρηματοδότηση της ολοκλήρωσης των ολυμπιακών έργων μεταξύ των οποίων είναι και το Διεθνές Κέντρο Ραδιοτηλεοπτικών Μεταδόσεων, το Κέντρο Τύπου, το Κέντρο Ιστιοπλοΐας στον Άγιο Κοσμά, το Κωπηλατοδρόμιο στο Σχινιά, το Κέντρο Σλάλομ στο Ελληνικό, οι ολυμπιακές εγκαταστάσεις στο Φαληρικό όρμο και η κατασκευή οδικών αξόνων σύνδεσης στο Ολυμπιακό Χωριό και στο Κέντρο Κωπηλασίας. Το τελευταίο ποσό, των λεγόμενων ολυμπιακών πιστώσεων, ύψους 559 εκατ. Ευρώ, που αφορούν στην κάλυψη όλων των ολυμπιακών δαπανών για το 2004, αλλά και των οφειλών για το 2003, εγκρίθηκε πριν από δύο μήνες από το υπουργείο Οικονομίας. Με αυτό θα καλυφθούν και οι υπερβάσεις στα ολυμπιακά έργα, ευθύνης του υπουργείου Πολιτισμού, ύψους 66 εκατ. Ευρώ, δηλαδή θα καλυφθούν δαπάνες για τις οποίες δεν υπήρχε έως σήμερα ένταξή τους σε κυβερνητικούς λογαριασμούς. Πρέπει ακόμη να επισημανθεί ότι ξέφυγε από κάθε έλεγχο ο προϋπολογισμός της ανώνυμης εταιρείας Αθήνα 2004. Έγκυρες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο αρχικός προϋπολογισμός της εταιρείας, με τους παχυλούς μισθούς των κάθε είδους στελεχών της, ήταν ύψους 1,7 δις. δολαρίων, ενώ έως σήμερα έχει διαπιστωθεί υπέρβαση κατά 25% τουλάχιστον! Τέλος ένα σημαντικό κεφάλαιο το οποίο έχει υπερβεί κατά πολύ τον προϋπολογισμό του, είναι αυτό της Ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων. Υπολογίζεται ότι οι δαπάνες που θα απαιτηθούν τελικά για να προστατεύσουμε τους Αγγλοαμερικάνους και τους σιωνιστές του Ισραήλ, θα φτάσουν ή θα ξεπεράσουν τα 3 δις. ευρώ έναντι των 800 εκατ. Ευρώ των αρχικών προβλέψεων. Είναι πασίγνωστο πλέον ότι οι δαπάνες αυτές είναι πενταπλάσιες των δαπανών που χρειάστηκαν για την ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Σίδνεϊ το 2000!!! Κατά τα άλλα ισχύει η δήλωση του τότε υφυπουργού Πολιτισμού Ν. Αλευρά, αρμόδιου για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ότι δηλαδή «είναι μύθος τα περί πολυδάπανης διοργάνωσης των Αγώνων» (Βλ. Το Βήμα 2-3-2003). Με όλα αυτά το κόστος των αγώνων έφτασε τα 3.5 τρις. Δραχμές! Τέλος, ας σημειωθεί ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες τα τελευταία σαράντα χρόνια έγιναν 150 φορές ακριβότεροι! Στη Ρώμη το 1960 είχαν κοστίσει 200 εκατομμύρια γερμανικά μάρκα, στο Μόναχο το 1972 2 δις. μάρκα, στη Βαρκελώνη το 1992 12,4 δις. μάρκα, ενώ στο Σίδνεϊ ξεπέρασε τα 30 δις. μάρκα. Όλοι οι Ολυμπιακοί Αγώνες των τελευταίων δεκαετιών (με εξαίρεση λόγω ειδικής περίπτωσης εκείνους της Σεούλ στη Ν. Κορέα) είχαν σημαντικό παθητικό. Ειδικότερα, η Βαρκελώνη το 1992 είχε παθητικό 4,5 δις. μάρκων, δηλαδή 765 δις. δραχμών με σημερινή ισοτιμία!!! Για να πειστεί και ο πιο δύσπιστος συνομιλητής ας διαβάσει τι είπε το 1997 ο Έλληνας Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων κ. Παναγιώτης Γεννηματάς: «Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι ένα στιγμιαίο αδίκημα, μια στιγμιαία απόλαυση, που μπορεί όμως να κληροδοτήσει ένα διαρκές χρέος»!!! …Όλα αυτά και πολλά άλλα δικαιώνουν το σύνθημα που ο εργαζόμενος φωνάζει: «Τα βάρη του Λαού δεν τα σηκώνει ο Δήμας». (σ. σ. Ούτε τα μονοπώλια φυσικά). Θρίαμβος και τραγωδία της «ισχυρής Ελλάδας» Αξιοποίηση των Αγώνων για την υποταγή της εργαζόμενης πλειοψηφίας Οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας αποτελούν μια ευκαιρία να αναδειχθεί το σύγχρονο πρόσωπο της Ελλάδας, γι’ αυτό πρέπει όλοι μαζί και μπλα, μπλα. Αυτό είναι το στίγμα των τελευταίων τοποθετήσεων του πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή. Στίγμα στο οποίο δεν έχει καμία αντίρρηση φυσικά το ΠΑΣΟΚ, το οποίο μάλιστα θα επιδιώξει να εμφανισθεί και ως θεμελιωτής και υλοποιητής της ολυμπιακής ιδέας. Η ελληνική αστική τάξη και το πολιτικό της προσωπικό είναι φανερό ότι θα επιδιώξουν να κεφαλαιοποιήσουν τις επενδύσεις των αγώνων τόσο προς τα έξω, όσο και προς τα μέσα. Προς τα έξω προβάλλοντας μια σύγχρονη Ελλάδα και μια μητροπολιτική Αθήνα – κουκουλώνοντας άγαρμπα την αθέατη όψη του κοινωνικού διχασμού – που θα μπορούσε να γίνει τόπος επενδύσεων. Αλλά και προς τα μέσα, πραγματοποιώντας μια επίδειξη δύναμης και χλιδής της «ισχυρής Ελλάδας», για την οποία αξίζει να χαρεί, μα πάνω από όλα να θυσιαστεί ο λαός. Η περίοδος των αγώνων θα αποτελεί έτσι ένα θρίαμβο της μίας Ελλάδας, της Ελλάδας της γκλαμουριάς, των υπερκερδών και της υπερεκμετάλλευσης, πάνω στην άλλη Ελλάδα, την εργαζόμενη πλειοψηφία, της εντατικής εργασίας, του άγχους και των ολιγοήμερων διακοπών στο χωριό, που θα παλεύει να πάρει μια τζούρα από τη χλιδή. Η αστική τάξη και τα πολιτικά επιτελεία κυβέρνησης και συμπολίτευσης αφήνουν στην άκρη τις αμφισβητήσεις για το αν έπρεπε ή όχι να πάρουμε τους Αγώνες (τι νόημα έχει αυτό άλλωστε τώρα;) και συνενώνονται στην προσπάθεια να τους «πουλήσουν» στον κόσμο. Εάν περάσει αυτή η τεράστια πλύση εγκεφάλου που δεχόμαστε θα είναι πιο εύκολο να σερβίρουν μετά και το λογαριασμό των χρεών που θα μας αφήσει η Ολυμπιάδα, ρίχνοντας φυσικά ο ένας το φταίξιμο στον άλλο. Οι (μη εκφρασμένες) αμφιβολίες κάποιων θα εμφανιστούν αν χρειαστεί για να ελεγχθεί ο κόσμος. Μπορεί η δυσπιστία, η απόσταση, η δυσαρέσκεια, ακόμα και η αντίθεση μεγάλου μέρους των εργαζομένων να μην εκφράστηκε τελικά σε κίνημα κατά της Ολυμπιάδας, αλλά είναι εδώ. Όσο κι αν διασκεδαστεί στο 15θήμερο του σόου, θα επανέλθει όταν θα μετρηθούν οι ζημιές. Και μπορεί να αποτελέσει ένα εφαλτήριο για να μην περάσει η μετά-ολυμπιακή επίθεση της κυβέρνησης της ΝΔ και όλου του συνασπισμού εξουσίας του κεφαλαίου. 09/08/2004 Η ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ 13! Κείμενα: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΛΑΦΡΟΣ – ΒΗΧΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Κάθε διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων αποτυπώνει τους διεθνείς πολιτικούς συσχετισμούς, τις τάσεις και το κλίμα της εποχής της. Το Βερολίνο το 1936 εξέφραζε την άνοδο του ναζισμού, η Στοκχόλμη το 1952 την επανένταξη της Σοβιετικής Ένωσης στους διεθνείς αστικούς οργανισμούς (μέχρι τότε η Σοβιετική Ένωση δεν συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αλλά στις εργατικές Ολυμπιάδες), το Μεξικό το 1968 την αμφισβήτηση και τα συγκλονιστικά κινήματα της περιόδου, το Μόναχο το 1972 την έκρηξη του μεσανατολικού προβλήματος, η Μόσχα το 1980 και το Λος Άντζελες το 1984 την όξυνση του ψυχρού πολέμου πριν τη κατάρρευση, η Ατλάντα το 1996 την ακραία εμπορευματοποίηση και την κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού. Στα πλαίσια αυτά οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας, όσον αφορά το διεθνές τους μήνυμα, είναι οι Αγώνες του τρόμου, οι πρώτοι Ολυμπιακοί που γίνονται μετά την 11η Σεπτέμβρη και τη στροφή του παγκόσμιου καπιταλισμού στη τρομοκρατική και πολεμική εκστρατεία του. Είναι οι Αγώνες όπου το στίγμα δεν το δίνουν οι αθλητές και οι επιδόσεις τους (ποιος στα αλήθεια μίλησε γι’ αυτούς;), αλλά οι επιδόσεις των δυνάμεων ασφαλείας. Είναι η πρώτη μεγάλη άσκηση του ΝΑΤΟ και των άλλων δυνάμεων καταστολής σε καιρό (εμπόλεμης) ειρήνης. Είναι οι αγώνες του ζέπελιν και των χιλιάδων καμερών, της άμεσης εμπλοκής του στρατού, των μυστικών υπηρεσιών και της περιφρόνησης των δημοκρατικών και προσωπικών δικαιωμάτων των εργαζομένων και των θεατών. Οι Ολυμπιακοί της Αθήνας αποτελούν στην πραγματικότητα ένα τεράστιο «τεστ ιβέντ» για τη νέα εποχή της επιτηρούμενης «ασφάλειας», της φακελωμένης επιβίωσης. Για το ότι μετά την 11η Σεπτέμβρη μπορούν να συνεχίσουν να γίνονται αγώνες και τέτοιες συναντήσεις «όπως πριν», αλλά όχι όπως πριν. Όταν η ΔΟΕ ανέθετε στην Αθήνα, πριν από εφτά περίπου χρόνια, τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών, επιδίωκε – μετά την απόλυτη εμποροπανήγυρη της Ατλάντα – την αναβάπτιση του θεσμού στην «κοιτίδα» του, τον εξαγνισμό του μέσω της αρχαιολατρείας. Όχι φυσικά για να αλλάξει κατεύθυνση σε αυτή την κολοσσιαία εμπορικοεπικοινωνιακο-αθλητική επιχείρηση, αλλά για να την κάνει πιο αποτελεσματική. Αυτό το ιδεολογικό σημείο, το φτιασίδωμα δηλαδή του αποκρουστικού προσώπου των σύγχρονων Ολυμπιακών («της ντόπας, της μίζας και της αρπαχτής») με τη ρομαντική και καλλωπισμένη αναπαλαίωση του «αρχαίου πνεύματος» (που κάθε άλλο παρά απαλλαγμένο ήταν από ανάλογα φαινόμενα στην εποχή του) παραμένει και σήμερα, αλλά περνά ολοφάνερα σε δεύτερη μοίρα. ΜΕ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΙΔΡΩΤΑ ΤΑ ΈΡΓΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ Η περίοδος προετοιμασίας των Ολυμπιακών Αγώνων αποτέλεσαν και μια μεγάλη επίθεση του κεφαλαίου, σε όλα τα επίπεδα, απέναντι στην εργασία. Μια περίοδος υψηλότατης κερδοφορίας και μεγάλης εκμετάλλευσης των εργαζομένων, από την οποία – καταρχήν – το κεφάλαιο βγαίνει κερδισμένο και θα επιδιώξει να μονιμοποιήσει τις επιτυχίες του. Η περίοδος πριν από τους αγώνες χαρακτηρίστηκαν από υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης του ελληνικού καπιταλισμού και από σημαντική κερδοφορία, ειδικά των επιχειρήσεων που λεηλάτησαν τα μεγάλα δημόσια έργα. Μέσω των προνομιακών συμβολαίων που υπεγράφησαν με την κυβέρνηση (βασικά του Κ. Σημίτη) και των συνεχών αναθεωρήσεων προς τα πάνω έγινε μια τεράστια ανακατανομή εισοδήματος, μια ασύλληπτη μεταφορά «ζεστού», δημόσιου χρήματος (δηλαδή των εργαζομένων) στις επιχειρήσεις. Ταυτόχρονα, ειδικά στις κατασκευαστικές εταιρείες και σε όσες εμπλέκονται με τα έργα τα σχετικά με την Ολυμπιάδα επιβλήθηκαν πρωτοφανείς για τα τελευταία χρόνια εργασιακές συνθήκες, «φαραωνικού» τύπου και τρομερής εκμετάλλευσης. Η περίσσεια ανθρώπινου δυναμικού (αφού «αξιοποιήθηκαν» εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες) έδωσε τη δυνατότητα για εκτίναξη της απόσπασης απόλυτης υπεραξίας. Στρατιές εργατών δούλευαν ατέλειωτες ώρες, ακόμα και το βράδυ και τα Σαββατοκύριακα, με αμοιβές επιβίωσης. Οι συνθήκες εργασίας άθλιες, η πίεση μεγάλη. Αποτέλεσμα τα 13 θανατηφόρα εργατικά «ατυχήματα» στα έργα των Ολυμπιακών και οι πολύ περισσότεροι τραυματισμοί. Και αυτά είναι μόνο όσα έγιναν γνωστά, γιατί υπάρχουν αποδείξεις και ενδείξεις για ολόκληρο μηχανισμό αποσιώπησης των εργασιακών εγκλημάτων των αφεντικών. Πλάι στις στρατιές των ανειδίκευτων εργατών δεκάδες χιλιάδες ειδικευμένοι Έλληνες και ξένοι τεχνίτες και τεχνικοί έγιναν αντικείμενο επίσης εκτεταμένης εκμετάλλευσης, αφού η ανώτερη εργατική τους δύναμη ξεζουμίζονταν από τους κεφαλαιούχους για πολύ περισσότερες ώρες την ημέρα από το «κανονικό». Απέναντι σε αυτούς τους «ήρωες των έργων» το κεφάλαιο ήταν και θα είναι σκληρό. Δεν φτάνει που έβαψαν με το αίμα τους και πότισαν με τον ιδρώτα τους τα στάδια και τους ισολογισμούς της «ισχυρής Ελλάδας», τώρα βρίσκονται υπό την απειλή της απόλυσης και της ανεργίας. Ήδη υπολογίστηκε ότι έχουν γίνει 7.000 απολύσεις, ενώ πολύ περισσότερες δεν καταγράφονται καν αφού χάνονται μέσα στον κυκεώνα της υπεργολαβίας. Οι νέοι συνδυασμοί απόσπασης σχετικής και απόλυτης υπεραξίας που χαρακτηρίζουν τον ολοκληρωτικό καπιταλισμό βρήκαν τέλεια εφαρμογή στην προ-ολυμπιακή περίοδο – όχι μόνο στα τεχνικά έργα – και αναζητούν πλήρη εγκαθίδρυση στην επόμενη φάση. Δεν είναι τυχαίο, απ’ αυτή την άποψη, η μάχη που ανοίγει γύρω από το θέμα του ωραρίου. Ήδη η κυβέρνηση και οι μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις στο χώρο του εμπορίου συζητούν το πώς η διεύρυνση που πέτυχαν για τον μήνα Αύγουστο στα ωράρια των καταστημάτων (και άλλων υπηρεσιών) να παραμείνει και μετά τους αγώνες! Αξιοσημείωτο κέρδος είναι και η επιστράτευση των δεκάδων χιλιάδων εθελοντών. Μπορεί τελικά ο αριθμός τους να μην έφτασε το επιθυμητό και αναγκαίο για την Αθήνα 2004 επίπεδο – και να χρειάζεται είτε παραπέρα αξιοποίηση του στρατού, είτε προσλήψεις εκτάκτων με αποτέλεσμα νέα οικονομική αιμορραγία – αλλά σίγουρα δεν είναι μικρό πράγμα η επιστράτευση τόσου κόσμου στην υπηρεσία της «εθνικής ιδέας». Πόσο μάλλον που στην Ελλάδα δεν υπήρχε παράδοση εθελοντισμού. Η αστική τάξη θα επιδιώξει να αξιοποιήσει αυτή την εμπειρία δωρεάν προσφοράς εργασίας και σε άλλες περιόδους. Γιάννης Ελαφρός ΓΙΑΝΝΑ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ CIA Τα εκατομμύρια εργάτες μετανάστες που ξεπουλήθηκαν στις φαμίλιες για να χρησιμοποιηθούν στα μεγάλα έργα, τα εργατικά «ατυχήματα», η αστυνομοκρατία , ο ρατσισμός , τα μεγάλα δημόσια χρέη είναι η κληρονομιά που θα αφήσει το προσωπικό στοίχημα της Γιάννας. Έτσι αρχίζει ένα μήνυμα που έλαβα χθες από ένα φίλο του ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ. ΒΗΧΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Όλοι αυτοί, που τάχα δίνουν και το αίμα τους για το καλό της πατρίδας και τη… μεγάλη του έθνους ιδέα, που ξεφουρνίζουν στις τηλεοράσεις τα μεγάλα ψεύτικα λόγια, στην πραγματικότητα ετοίμασαν το πιομεγάλο φαγοπότι. Κι ας λέει ο υπουργός της ΝΔ, Π. Παναγιωτόπουλος - και δεν είναι ο μοναδικός - ότι η οικογένεια Αγγελοπούλου, ιδιοκτήτρια της Χαλυβουργικής, είναι μια οικογένεια που έχει προσφέρει πολλά στον τόπο! Οτι ο Παν. Αγγελόπουλος, πατέρας του συζύγου της κυρίας Αγγελοπούλου - Δασκαλάκη, είναι ένας αυτοδημιούργητος Αρκάς, που δημιούργησε αυτή τη μεγάλη επιχείρηση... Πώς ούτε λίγο ούτε πολύ, πρέπει να χρωστάμε σ΄ όλους αυτούς που πίνουν το αίμα των εργατών μέρα και νύχτα, ευγνωμοσύνη! Πάει πολύ. Όλοι αυτοί που παρουσιάζουν ως ευαγή ιδρύματα, τα κρεματόρια όπου Γης, και τους ιδιοκτήτες τους, αληθινούς γύπες, που τρέφονται από τις σάρκες, ως μεγάλους ευεργέτες, δεν είναι παρά άθλια τσιράκια της ολιγαρχίας. Αυτές οι θεωρίες, του βιοπαλαιστή τάχα που πουλούσε κεράκια και με την αξία του ανέβηκε της κοινωνίας τις σκάλες, παμπάλαιες όσο και ο καπιταλισμός, βρίσκονται κάτω από την ιδεολογία της κοινωνικής συναίνεσης, της παράδοσης της εργατικής τάξης στα νύχια του κεφαλαίου. Ας δούμε, λοιπόν, το ποιόν ενός από τους "εθνικούς ευεργέτες" που έχουν πέσει με τα μούτρα να πέσουν στο ψητό της... Ολυμπιάδας του 2004, ενώ η «στρίγγλα» κατά τους Τάϊμς του Λονδίνου, Γιάννα Αγγελοπούλου, βάζει πλώρη και για… Πρόεδρος της Δημοκρατίας! Μιλάμε, λοιπόν, για το... δημιούργημα του Αγγελόπουλου. Μιλάμε για τη "Χαλυβουργική". Το αίμα που τρέχει από την κάθε καμινάδα της – όπως και των 13 νεκρών που δολοφονήθηκαν στα έργα της Ολυμπιάδας - την κάθε πύλη της, τον κάθε φούρνο της, συνθέτει ένα πραγματικά ανατριχιαστικό φαινόμενο. Λοιπόν, στα 45 χρόνια που η "Χαλυβουργική" υπάρχει στην Ελευσίνα, με την αμέριστη στήριξή της από όλες τις κυβερνήσεις, συνέβησαν τα εξής: 45 εργάτες έχασαν τη ζωή τους, πολλοί από αυτούς εξαφανίστηκαν στα καζάνια με τον θερμαινόμενο σίδηρο. Εξαερώθηκαν!!! Δεκάδες εργάτες ακρωτηριάστηκαν. Άλλος έχασε το πόδι, άλλος το χέρι, άλλος τα δάχτυλα. Εκατοντάδες εργάτες πέθαναν πριν την ώρα τους, από πνευμονικές και καρδιακές παθήσεις, δουλεύοντας μέσα σε μια κόλαση. Χιλιάδες άλλοι απολύθηκαν, επειδή δρούσαν συνδικαλιστικά. Ο κόλπος της Ελευσίνας νεκρώθηκε. Βασικός παράγοντας ήταν το κυάνιο που χυνόταν στη θάλασσα από την υψικάμινο της "Χαλυβουργικής". Σήμερα στη "Χαλυβουργική" εργάζεται το 10% των εργατών που είχε στην ακμή της. Από 3000 και πάνω εργάτες, έχουν απομείνει 380. Όλοι οι υπόλοιποι διώχτηκαν, η επιχείρηση συρρικνώθηκε. δεν συρρικνώθηκαν όμως και τα κέρδη των Αγγελοπουλαίων. Τα άγνωστο πόσα - τρισεκατομμύρια κέρδη, στα 45 αυτά χρόνια, διοχετεύτηκαν στις ξένες τράπεζες, έγιναν επιχειρήσεις στο εξωτερικό και εξασφάλισαν τη χλιδή στην οικογένεια. Και όχι μόνο την χλιδή, αλλά και τις... ευεργεσίες στο Πατριαρχείο και αλλού. Είναι κι αυτός ένας τρόπος συμπεριφοράς των δισεκατομμυριούχων απατεώνων. Να δίνουν κάτι, για την υστεροφημία τους. Και να κοιμίζουν έτσι διάφορους φουκαράδες, που περιμένουν να πιάσουν κανένα κόκαλο από το τραπέζι της πλουτοκρατίας. Αυτή είναι η ιστορία όλων των "εθνικών ευεργετών" που τρέχουν μπροστά στις κάμερες για να ορκιστούν πόσο πολύ αγαπάνε αυτή τη χώρα και το... λαό της! Στάζει αίμα απ΄ όπου κι αν τους πιάσεις. Οι θησαυροί τους έγιναν από τη σάρκα, το αίμα, τον ιδρώτα, την αγωνία, την εκμετάλλευση χιλιάδων οικογενειών, χιλιάδων σύγχρονων σκλάβων. Έτσι, λοιπόν, και η περίφημη οικογένεια Αγγελοπούλου, η οποία δέχεται τα συγχαρητήρια του ΣΙΑκωβου, του Σημίτη, των ΜΜΕ και άλλων κλακαδόρων της πλουτοκρατίας, που κάνουν το παν για να υπηρετήσουν τους Μολώχ του κεφαλαίου. Η θέση, όμως, των εργαζομένων βρίσκεται στην αντίπερα όχθη. Γι’ αυτό και βροντοφωνάζουν σε πείσμα των ΜΜΕ και της κυρίαρχης προπαγάνδας: «ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΜΙΖΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ». Αυτοί μιλάνε για τη Μεγάλη Ιδέα, ΔΙΚΙΑ ΤΟΥΣ είναι η Ολυμπιάδα 2004 που αρχίζει σήμερα υπό την προστασία του ΝΑΤΟ, της Μοσάντ και όλων των Μυστικών Υπηρεσιών του Πλανήτη. «Αγγελόπουλοι» και ολυμπιάδα…. Το 1922 ο Θ.Α Αγγελόπουλος εκμεταλλεύεται το κύμα των εξαθλιωμένων προσφύγων της Μικράς Ασίας και ανοίγοντας τα Ελληνικά Συρματουργία ανοίγει το δρόμο για την ζοφερή ιστορία της οικογένειας. Τη δεκαετία του 30 ο ένας από στους 4 γιους του καταφέρνει να γίνει επιθεωρητής του υπουργείου οικονομικών και επιθεωρητής του ανωτάτου οικονομικού συμβουλίου. Το 1941 με την είσοδο των ναζιστικών στρατευμάτων οι Αγγελόπουλοι συνεργάζονται με τους ναζί και διαθέτουν το εργοστάσιο τους στη Βέρμαχτ, πληρώνοντας τους εργάτες με…πεταλόκαρφα που είχαν περισσέψει στις αποθήκες. Μετά το τέλος του πολέμου , έχουν συμμετοχή στο καταστροφικό εμφύλιο, αφού ο Αγγ. Αγγελόπουλος συμμετέχει ως υπουργός στην κυβέρνηση «εθνικής ενότητας»(sic) του Γ. Παπανδρέου, τσεπώνουν τα πακέτα Μάρσαλ και ιδρύουν το 1948 τη Χαλυβουργία. Τη δεκαετία του ‘ 50 έχοντας άψογες σχέσεις με Μαρκεζίνη και Καραμανλή πετυχαίνουν μέσω του δεύτερου να αρπάξουν την άδεια λειτουργίας των Τσιμέντων Ηρακλής από την οικογένεια Τσάτσου. Τα κολλητηλίκια με το πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης και το Πατριαρχείο Βορείου και Νοτίου Αμερικής τους επιτρέπουν να ξεπλένουν βρώμικο χρήμα δωρίζοντας δις στα δυό πατριαρχεία, με αποτέλεσμα να τα «αγοράσουν» και να χριστούν μεγάλοι ευεργέτες (sic), επηρεάζοντας έτσι τις αποφάσεις του πατριαρχείου, αφού αποκτούν θέση στη παγκόσμια ιεραρχία της Ορθόδοξης Εκκλησίας Από το 1963 μέχρι το 1972 η φαμίλια κατέχει κολοσσούς όπως Χαλυβουργία, μονάδα παραγωγής οξυγόνου και εργοστάσιο παραγωγής ΚΟΚ, αρχίζει εξαγωγές ενώ αποτελούν μονοπώλιο στην Ελλάδα. Όλα αυτά μέσω του βασιλιά Παύλου που είχαν και με αυτόν κολλητηλίκια. Κρατούν τα ΜΜΕ της εποχής μακριά από την οικογένεια, ενώ ασχολούνται όλη την ώρα με Ωνάση, Νιάρχο κλπ. Κώλος και βρακί με τη χούντα Τη δεκαετία του ’70 με τη κρίση του χάλυβα απολύοντας εργάτες στρέφονται σε πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις…έτσι τη δεκαετία του ’80 με τη βοήθεια του οικουμενικού πατριαρχείου που εξασφαλίζει τις επαφές, η φαμίλια γίνεται μεγαλομέτοχος εταιριών με έδρα την Ελβετία, λιβεριανών πλοίων, τραπεζών και χαλυβουργικών μονάδων στην Ουαλάι και τις ΗΠΑ.. Το 1984 επιβάλλεται στη φαμίλια πρόστιμο 9δις δραχμές για υπερτιμολογήσεις, η οικογένεια διαμαρτύρεται στο παλιό οικογενειακό φίλο Γ. Παπανδρέου που πιέζοντας όντας πρωθυπουργός το Συμβούλιο Επικρατείας για να κάνει δεκτή την αίτηση των Αγγελόπουλων να δοθούν αυτά τα χρήματα στο πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης. Το πατριαρχείο ελέγχεται από τους Αγγελόπουλους οπότε φράγκο δεν έφυγε από τη τσέπη τους, τις υπερτιμολογήσεις τις πλήρωσαν οι φορολογούμενοι. Με την είσοδο της Γιάννας στη φαμίλια, η διεκδίκηση των ολυμπιακών που είναι το προσωπικό της στοίχημα, είναι προτεραιότητα για τη φαμίλια. Μετά το μυστήριο θάνατο του Λιβανέζου της ΔΟΕ και τα λαδώματα κάποιων μελών της ΔΟΕ υπερψηφίζεται ο ελληνικός φάκελος…έτσι αγοράζεται και η προσοδοφόρα επιχείρηση της υλοποίησης του 2004… Πρόεδρος της επιτροπής του 2004 που είναι ιδιωτική εταιρία… φυσικά είναι η Γιάννα Αγγελοπούλου. Ένα ακόμα «εθνικό ιδεώδες» για το οποίο οι έλληνες πρέπει να δουλέψουν σκληρά. Ο εκσυγχρονισμός της χώρας για να υποδεχτεί τους ολυμπιακούς θα θρέψει και άλλες φαμίλιες, όπως του Λάτση, η «Ανάπλαση , η κατασκευή οδικών αρτηριών που εκμεταλλεύονται εταιρίες των προαναφερόμενων και των δορυφόρων τους, το ιδιωτικό μετρό, το ιδιωτικό αεροδρόμιο, η εκμετάλλευση των αθλητικών εγκαταστάσεων μετά τη διεξαγωγή από τους ίδιους, η ιδιωτικοποιήσεις των μεγάλων χορηγών όπως του ΟΤΕ, τα εκατομμύρια εργάτες μετανάστες που ξεπουλήθηκαν στις φαμίλιες για να χρησιμοποιηθούν στα μεγάλα έργα, τα εργατικά «ατυχήματα», η αστυνομοκρατία , ο ρατσισμός , τα μεγάλα δημόσια χρέη είναι η κληρονομιά που θα αφήσει το προσωπικό στοίχημα της Γιάννας , ενώ αντίθετα θα έχει γεμίσει και άλλο τις τσέπες των φαμιλιών της ελληνικής πραγματικότητας». ΑΥΤΗ Η ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΑΣ. ΤΕΛΟΣ Παρασκευή και 13 λοιπόν! Τα κεφάλια μέσα! 13/08/2004 Η ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ ΤΗΣ ΝΤΟΠΑΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΠΡΙΝ ΚΑΝ ΑΡΧΙΣΕΙ! Κεντέρης και Θάνου αποσύρθηκαν καταξευτελισμένοι και με παρέμβαση της ΔΟΕ πήραν παράταση μέχρι τη Δευτέρα! “Κύριε Βήχο. Ο κ.Τζέκος εκτός από προπονητής είναι και ιδιοκτήτης εταιρίας "συμπληρωμάτων διατροφής" για αθλητές. Καταλαβαίνετε τι είναι αυτά τα συμπληρώματα. Βρήκα αυτή τη διαφήμιση της εταιρίας του στο Internet, σε έκθεση που είχε λάβει μέρος. ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΖΕΚΟΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ Υπεύθυνος: Χρήστος Τζέκος Η εταιρία μας εισάγει αποκλειστικά στην Ελλάδα συμπληρώματα διατροφής από την Αμερική και την Αγγλία που καλύπτουν τις ανάγκες όλων των αθλημάτων και δημιουργούν πρωταθλητές. Τρίτη και 13 Αυγούστου 2002 *** ΒΗΧΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Είναι αλήθεια ότι οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί αγώνες και ειδικά μετά την Ατλάντα, δεν έχουν και πολύ σχέση με αθλητισμό αλλά με μάρκετινγκ, με εμπόριο, με υπερκέρδη και πολιτικά παιχνίδια. Οι υπεραθλητές – αθλητές απλώς παίζουν το ρόλο του κομπάρσου. Ντοπάρονται και αγωνίζονται όχι για τον Αθλητισμό αλλά για τους σπόνσορες και τα οικονομικά και άλλα συμφέροντα που ποντάρουν σ’ αυτούς. Και γίναμε μάρτυρες, παραμονή της Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων, να παραπέμπονται στην Πειθαρχική Επιτροπή ο Κώστας Κεντέρης και η Κατερίνα Θάνου γιατί δε δέχθηκαν να υποβληθούν σε έλεγχο Ντόπινγκ. Γράψαμε χθες στην ΕΚΤΑΚΤΗ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ: «O K. Κεντέρης και η Κ. Θάνου μένουν πιθανότατα εκτός Ολυμπιακών Αγώνων. Οι δύο αθλητές μας, μετά από ένα θρίλερ που ξεκίνησε το πρωί, δεν παρουσιάστηκαν τελικά στην Πολυκλινική για να υποβληθούν σε έλεγχο ΝΤΟΠΙΝΓΚ, παρότι εκεί τους περίμενε σχεδόν σύσσωμη η υγειονομική επιτροπή της ΔΟΕ και ο πρόεδρος της Συντονιστικής Ντένις Όσβαλντ. Το γεγονός αυτό σημαίνει ουσιαστικά άρνηση στο Ντόπινγκ Κοντρόλ και αμέσως συντάχθηκε σχετικό έγγραφο το οποίο παρέλαβε η Υγειονομική Επιτροπή. Το τελεσίγραφο που είχε δοθεί στους δύο αθλητές λίγες ώρες νωρίτερα, έληξε. Και Κεντέρης και Θάνου χάνουν το «μεγάλο» ραντεβού. Ο Κ. Κεντέρης είναι ο αθλητής που είχε προγραμματιστεί να ανάψει το βωμό στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων». «Η ΔΟΕ παραπέμπει τον Κώστα Κεντέρη και την Κατερίνα Θάνου στην Πειθαρχική Επιτροπή». «Συγκάλεσα την Πειθαρχική Επιτροπή για την υπόθεση των Ελλήνων αθλητών και η διαδικασία εξελίσσετε», δήλωσε Ο Κώστας Κεντέρης μετά από λίγη ώρα ο και η Κατερίνα πρόεδρος της ΔΟΕ κ. Θάνου Ζακ Ρογκ. Αλλά, ω του θαύματος. Μισή ώρα αργότερα και οι δύο αθλητές μας έπεφταν θύματα… τροχαίου!!! Στην ΕΚΤΑΚΤΗ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ γράψαμε τότε τα εξής: «Περίεργο τροχαίο πριν από λίγη ώρα με θύματα τον Κώστα Κεντέρη και την Κατερίνα Θάνου!!! Οι δύο αθλητές βρίσκονται στο νοσοκομείο, στο τμήμα των πρώτων βοηθειών, όπου τους παρέχονται και οι πρώτες βοήθειες!!! Πολύ περίεργη υπόθεση που βρωμάει προσπάθεια να σκεπαστεί το ντοπάρισμα των δύο αθλητών αφού στο νοσοκομείο θα τους παρασχεθούν φάρμακα ώστε να μην μπορέσουν αύριο οι γιατροί της Πολυκλινικής να διαπιστώσουν αν είχαν πάρει αναβολικά ή όχι! Βρισκόμαστε σε μια Ολυμπιακή προβοκάτσια ΠΡΩΤΟΥ ΜΕΓΕΘΟΥΣ. Φοβάμαι πως θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι!». Η πρόβλεψή μας αυτή επιβεβαιώθηκε κατά γράμμα. Στους δύο αθλητές χορηγήθηκαν οροί και ειδικά για τον Κεντέρη του απαγορεύθηκε να κινηθεί για δύο ημέρες! Έτσι δε θα κάνουν Αντι Ντόπινγκ! Κατά τη διάρκεια του Ιατρικού ανακοινωθέντος το μεσημέρι γύρω στις 2 παρά 15’ ο διοικητής του ΚΑΤ είπε: «Η κατάσταση του Κ. Κεντέρη και της Κ. Θάνου, παραμένει σταθερή. Θα παραμείνουν νοσηλευόμενοι στο Νοσοκομείο ΚΑΤ, τουλάχιστον 48 ώρες. Σας ευχαριστώ»! Στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων «τι πρόβλημα έχει;», «Τους χορηγείται φαρμακευτική αγωγή; Θα μπορούσατε να μας πείτε δυο λόγια γι’ αυτό;», απάντησε: «Νεότερο Δελτίο θα σας παρουσιάσουμε όταν έχουμε νεότερα». Οι δημοσιογράφοι επιμένουν: «Για τη φαρμακευτική αγωγή που τους χορηγείται θα μας πείτε δυο λόγια;». Αλλά δεν πήραν απάντηση και ξέσπασαν σε κραυγές «Αίσχος! Αυτό είναι αίσχος»! Αλλά η φαρσοκωμωδία έχει και συνέχεια. Μέχρι το μεσημέρι που η ΕΟΕ ανακοίνωσε ότι ΚΕΝΤΕΡΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΟΥ ΤΕΛΟΣ! Δε θα λάβουν μέρος στην Ολυμπιάδα! Αλλά και αυτό ανετράπη μετά από λίγη ώρα!!! Έπειτα από ισχυρότατες πιέσεις από ντόπιους και διεθνείς παράγοντες η ΔΟΕ παρενέβη και με ανακοίνωσή της, που διέμεινε η εκπρόσωπος τύπου ανακοίνωσε ότι: «Η ΔΟΕ κάνει δεκτή την αίτηση της ΕΟΕ και του Γιώργου Παπαδογιαννάκη, με την οποία ζητούσαν ο Κ. Κεντέρης και η Κ. Θάνου 48 ώρες προθεσμία για να απολογηθούν ενώπιον της Πειθαρχικής Επιτροπής της ΔΟΕ. Η ΔΟΕ αναβάλλει τη διαδικασία αυτή για τις 16 Αυγούστου για να δώσει την ευκαιρία στους δύο αθλητές να απολογηθούν και να εγγυηθεί το δίκιο της διαδικασίας για δικαιότερη διαδικασία, να ακουστούν, δηλαδή, οι απόψεις και των δύο αθλητών… Οι αθλητές στην παρουσία τους μπορούν να έχουν μαζί τους και τρεις εκπροσώπους (δικηγόροι, γιατροί κλπ.), και ο πρόεδρος της οικείας Ομοσπονδίας… Μετά την ακροαματική διαδικασία η Πειθαρχική Επιτροπή θα είναι υπεύθυνη για να παρουσιάσει την αναφορά της στην Εκτελεστική Επιτροπή, που είναι, με τη σειρά της, υπεύθυνη για να εκδώσει την τελική ετυμηγορία». Μετά την απόφαση αυτή της ΔΟΕ η ανακοίνωση της ΕΟΕ η οποία είχε γραφτεί και ήταν έτοιμη να δοθεί στη δημοσιότητα ανεβλήθη μέχρι…νεοτέρας! Τέλος για την περιβόητη μοτοσικλέτα. Η τροχαία δεν είχε ιδέα μέχρι σήμερα το πρωί, η αστυνομία δεν πήρε χαμπάρι – κι ας υπάρχουν αστυνομικοί ακόμα και στην τουαλέτα μας – το Ζέπελιν δεν είδε τίποτα, οι κάμερες το ίδιο, και ο…πολίτης που τους μετέφερε στο ΚΑΤ εξαφανίστηκε και δεν βρίσκεται πουθενά! Ουστ ρεζίληδες. Το μεσημέρι ανακοινώθηκε πώς βρέθηκε η μοτοσικλέτα που επέβαιναν οι δύο αθλητές, η οποία ήταν του Τζέκου – προπονητή των αθλητών (βρέθηκε σπίτι του!) και οι αστυνομικοί της τροχαίας εξέτασαν τη μηχανή. Ήταν σχεδόν άθικτη, με ελάχιστες γρατσουνιές στην αριστερή της πλευρά. Οι αστυνομικοί δήλωσαν - ανεπίσημα - πως οι φθορές αυτές δεν ήταν πρόσφατες... Και κάτι άλλο: Κεντέρης και Θάνου έχουν τραύματα στις δεξιές τους πλευρές... Πως γίνεται η μηχανή να έχει πέσει αριστερά και οι αθλητές να τραυματίστηκαν δεξιά; Αυτό που εμείς έχουμε να πούμε είναι ότι όπως μας ενημέρωσε αξιόπιστη πηγή μέσα από το ΚΑΤ – που για ευνόητους λόγους δεν μπορούμε να αποκαλύψουμε – ο Κεντέρης και η Θάνου δεν έχουν απολύτως τίποτα! Δεν είναι καν τραυματισμένοι! Άλλοθι ζητάνε αυτοί και οι προστάτες τους και οι γιατροί του ΚΑΤ πρέπει να μιλήσουν και να αποκαλύψουν την απάτη που πάει να συντελεστεί. Όλη η Ελλάδα γελάει και παράλληλα έχει θυμώσει και εκνευριστεί με όλη αυτή τη σκηνοθεσία. Γύρω στις 4 παρά 15΄το μεσημέρι επισκέφτηκε το ΚΑΤ ο πρόεδρος της Υγειονομικής Επιτροπής της ΔΟΕ, ο οποίος είπε στους δημοσιογράφους ότι θα τους κάνει μια δήλωση μόλις εξέλθει από το δωμάτιο που νοσηλεύονται οι δύο αθλητές. Κατά την έξοδό του, όμως, ήταν καταφανώς εκνευρισμένος, μπήκε στο αυτοκίνητό του, έκλεισε τα παράθυρα και δεν έκανε καμία δήλωση! ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΔΙΑΦΘΟΡΟΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΞΕΣΚΕΠΑΣΕΙ; Επίσης. Στη Γούναρη 53, στη Γλυφάδα, όπου ανακοίνωσαν ότι έγινε το ατύχημα, υπάρχει μια πιτσαρία που την ώρα εκείνη ήταν γεμάτη και ένα περίπτερο. Κανένας δεν αντελήφθη τίποτα! Η απόλυτη ξεφτίλα έχει συντελεστεί! Σύντροφοι, η Ολυμπιάδα της Ντόπας, της μίζας και των αναβολικών, δεν είναι δικοί μας. Είναι των φαρμακευτικών εταιρειών και των Πολυεθνικών, και ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΠΡΙΝ ΚΑΝ ΑΡΧΙΣΟΥΝ! Ο φίλος ... μας έγραψε χθες βράδυ τα εξής: Ο Κεντέρης και η Θάνου ντοπάρονταν με τις νέες μεθόδους (τετραϋδρογεστρινόνη (THG)) που χρησιμοποιούσε και η Μάριον Τζόουνς καθώς και άλλοι αθλητές είναι σχεδόν γνωστό εδώ και καιρό. Από τότε που καταγγέλθηκε (ύστερα από ανώνυμες πληροφορίες!!!) η ύπαρξη του εργαστηρίου στις ΗΠΑ και είχε επίσης καταγγελθεί και ότι ένας έλληνας προπονητής στίβου είχε πάρε-δώσε με το εν λόγω εργαστήριο. Άλλωστε απέφευγαν συστηματικά τους ελέγχους - κρύβοντας τον τόπο διαμονής τους. Ως εδώ καμία έκπληξη. Αυτό που είναι ενδιαφέρον είναι ο τρόπος που υποτιμούν τη νοημοσύνη των τηλεθεατών οι αστέρες της τηλεόρασης. (πλην Χατζηνικολάου ο οποίος έγκαιρα αντιλήφθηκε σε τι λάκκο θα έπεφτε μία γραμμή άρνησης των γεγονότων). Παρακολουθούσα τον Π. Τσίμα. Ήταν φανερή η προσπάθειά του να ασχοληθεί με το χαρούμενο μέρος των αγώνων. Να φύγουμε από τα δυσάρεστα. Έτσι αποδέχτηκε αμάσητα την εξήγηση ότι στην αρχή δεν μπόρεσαν να τους βρουν οι έλληνες υπεύθυνοι για να τους ειδοποιήσουν και μετά όταν τους βρήκαν ήθελαν λίγες ώρες για να φθάσουν για τον έλεγχο. Έτσι δεν ρώτησε πώς είναι δυνατόν δύο αθλητές να φεύγουν μαζί από το χωριό την ώρα περίπου που ζητείται ο έλεγχος; Πώς είναι δυνατόν να μην μπορούν να τους βρουν αμέσως; Λείπουν τα κινητά; Οι αθλητές φεύγουν και δεν έχουν επαφή με κανένα στον κόσμο; (προπονητής, υπεύθυνοι αποστολής), γιατί εξαφανίστηκε από προσώπου γης και ο προπονητής τους; Πώς είναι δυνατόν αφού εν τέλει ειδοποιούνται να μην έρχονται άμεσα ώστε να γίνει ο έλεγχος και ζητάν λίγες ώρες; Στον Όλυμπο ή στην Πίνδο είχαν πάει; Ή μήπως είχε κυκλοφοριακό και έπεσαν στη κίνηση; Δέχεται την απάντηση ότι δεν παίζει ρόλο ο χρόνος γιατί όσα διουρητικά και να πάρουν θα φαίνεται το ντοπάρισμα και αύριο και μεθαύριο και δεν ρωτάει δύο-τρία πράγματα; Α) ότι δεν πρόκειται για αρχαίες ντόπες που ανιχνεύονταν με τεστ ούρων αλλά για ερυθροποιητίνη (ΕΡΟ) ή τετραϋδρογεστρινόνη (THG); Και δεν πρόκειται για τεστ ούρων; Β) πόσες ώρες κάνει μία αιμοκάθαρση; Γ) γιατί αφού είναι καθαροί δεν εμφανίστηκαν αμέσως; Τι στο διάολο φτιάχτηκαν οι καλοί δρόμοι; Δεν μπορεί να στείλει περιπολικό η ελληνική ομάδα να τους μαζέψει από όπου βρίσκονταν; Το κλου της βραδιάς ήταν όταν εμφανίστηκε η πληροφορία ότι βρίσκονται στο ΚΑΤ. Εκεί που πρέπει να γελάσει και το παρδαλό κατσίκι για ένα ατύχημα που έπαθαν δύο πρωταθλητές και δεν το έμαθε κανείς - δεν καταγράφηκε από την αστυνομία με ολόκληρο Ζέπελιν και ελικόπτερα, δεν τηλεφώνησε κανείς, γιατρός, ΕΚΑΒ, προπονητής, περαστικός, φίλος, μέχρι τις δύο για να πει τι τους ζητάτε είναι στο ΚΑΤ και μη σπιλώνετε το όνομά τους - γαργάρα. Δεν τόλμησε να ρωτήσει καν τι ώρα έγινε το ατύχημα, μήπως του πούνε καμιά ώρα κοντά στις 7.30 και χρειαστεί να παραστήσει την μαϊμού. Το πιο αστείο ήταν ότι ήταν και οι δύο πάνω σε μία μηχανή. Μένουν μαζί και αποκαλύφθηκε το κρυφό ειδύλλιο; Η προσπαθούν να μας πουν ότι δεν πήραν από τα σπίτια τους δύο ξεχωριστά αυτοκίνητα για να πάνε αμέσως (εδώ κοντεύει να εκτεθεί ολόκληρη χώρα και αυτοί κρύβονται και λένε ότι θα έρθουν με πατίνι - άσε που και με πατίνι σε 4 ώρες θα είχαν φτάσει) για τον έλεγχο ή δεν πέρασαν δύο αυτοκίνητα να τους πάρουν, αλλά δώσανε ραντεβού για να πέσουν(!!!) και να σωθούν από την ντροπή (και τις πολλές ακυρώσεις συμβολαίων αλλά και την εθνική ταπείνωση;) Μπορεί και να έπεσαν (εννοώ να μην συμφωνήθηκε να πέσουν αλλά να έγινε τυχαία) αν και σε αυτή τη περίπτωση πιο πιθανό είναι να λειτούργησε το ασυνείδητο. Πρέπει να πέσουμε, να μην τρέξουμε μπας και τη γλιτώσουμε. (Εδώ η υπερβολή είναι μόνο για να θυμίσω τι είχαμε ακούσει στην άλλη εθνική υπόθεση της 17Ν για το σκάσιμο της βόμβας και τι δεν ακούσαμε σήμερα) από την άλλη αν φυσάνε θύελλες πάνω από το κεφάλι σου δεν κάνει να οδηγάς μηχανή - αλλά το ζήτημα είναι η συγκρότηση της αφήγησης που θα απενοχοποιεί την οργάνωση της αυριανής τελετής και της ολυμπιάδας, να προσφέρει αυτό το ψέμα που εθελούσια να το αποδεχτούμε και να ξεχάσουμε αυτή την κακή ιστορία συνεχίζοντας μπροστά. Ένα δείγμα της συγκρότησης μίας δικαιολογίας και του τρόπου με τον οποίο συγκροτείται η εθελούσια βλακεία. Διαφορετικά μηχανισμοί αυτολογοκρισίας για να φτιαχτεί η αφήγηση που σώζει τα προσχήματα. Κατά τα άλλα δημοσιογραφία που αναζητά την αλήθεια. Ανάφερα τυχαία τη ΝΕΤ. Αν εξαιρέσουμε τη παρέμβαση Χατζηνικολάου που αναπροσανατόλισε το Άλφα, το Μέγκα ήταν χειρότερο από τσίμα και το Σταρ ήταν εντελώς αστείο. Πώς θα καλύψουμε τα γεγονότα και ότι οφείλουμε να χειροκροτάμε τους ντοπαρισμένους όσοι δεν έχουν στιγματιστεί ως τέτοιοι. Ωστόσο ίσως κάποτε πρέπει να απελευθερωθούμε από αυτές τις δουλειές και να τους χειροκροτάμε επειδή έχουν την καλύτερη φαρμακευτική από πίσω. Πότε θα γίνει αυτό για να μην γινόμαστε ρεντίκολο οι ατρόμητοι δημοσιογράφοι που ξεσκεπάσαμε τη μάστιγα της 17Ν με όπλο την αλήθεια και μέσο τα καυτά ερωτήματα; Και μία ερώτηση κουίζ: οι χρυσοί μας ολυμπιονίκες θα συνεχίσουν να σηκώνουν της Ελλάδα ψηλά στους ώμους τους στις διαφημίσεις ή ala Όργουελ τα ονόματα τους θα σβήσουν; Στο τελικό των 200 μέτρων θα ακουστεί το όνομα Κεντέρης; Και στον τελικό των 100 το Θάνου; Θα είναι οι άτυχοι απόντες ή τα ονόματα που κανείς δεν πρέπει να πει; *** Η χρήση νέων, μη ανιχνεύσιμων, σήμερα, αναβολικών από υπεραθλητές μετατρέπουν τον στίβο σε αγώνα μεταξύ φαρμακευτικών εταιρειών Γιάννης Eλαφρός Η Αθήνα φιλοδοξεί όχι μόνο να οργανώσει «καλούς και ασφαλείς» Aγώνες, όπως επαναλαμβάνουν υπουργοί και υπεύθυνοι του «Αθήνα 2004», αλλά και «καθαρούς» Aγώνες, απαλλαγμένους από την οσμή του ντόπινγκ. Εξάλλου κάτι τέτοιο αποτελεί συστατικό στοιχείο της προσπάθειας αναβάπτισης του «ολυμπιακού ιδεώδους» (και μαζί με αυτό της επιχείρησης Ολυμπιακοί Αγώνες), την οποία επιδίωξε η ΔΟΕ μέσω της ανάθεσης των Aγώνων στη χώρα όπου γεννήθηκαν. Όμως, ήδη ρίχνουν τη σκιά τους πάνω από τους Aγώνες οι αθλητές που αποκλείονται από τη διοργάνωση με το στίγμα του ντοπαρισμένου. Aκόμα πιο ανησυχητικές είναι οι δηλώσεις του Tέρι Mάντεν, επικεφαλής της Aντιντόπινγκ Yπηρεσίας των HΠA (USADA), σύμφωνα με τις οποίες οι αθλητές στους Oλυμπιακούς Aγώνες που αρχίζουν την επόμενη Παρασκευή θα χρησιμοποιήσουν συνθετικές ουσίες άγνωστες μέχρι στιγμής στους ελεγκτές. «Δεν έχουμε τις σύριγγες στα χέρια, αλλά έχουμε κρίσιμες πληροφορίες που αναφέρουν ακόμα και ονομασίες των απαγορευμένων ουσιών», τονίζει ο Aμερικανός στον «Γκάρντιαν». Aπέναντι σε παλιά και νέα αναβολικά θα βρεθεί το αντιντόπινγκ κοντρόλ στο Oλυμπιακό Aθλητικό Kέντρο Aθηνών, στο οποίο -με ευθύνη της ΔOE- θα γίνουν χιλιάδες τεστ, ενώ θα εφαρμοστεί για πρώτη φορά και μέθοδος ανίχνευσης της ανθρώπινης αυξητικής ορμόνης. Διασφαλίζουν όλα αυτά ότι «οι δικοί μας Aγώνες θα είναι καθαροί»; Aυτό μένει να αποδειχθεί, κάτι που θα φανεί ίσως και πολλά χρόνια μετά, καθώς αρκετοί πρωταθλητές (όπως ο Aμερικανός χρυσός Oλυμπιονίκης στα 400 μέτρα στο Σίδνεϊ, Tζερόμ Γιανγκ) ανακαλύπτονται ντοπαρισμένοι ύστερα από μήνες αναλύσεων ή νέα τεστ τα επόμενα χρόνια. Eπιπλέον, είναι πασίγνωστο ότι τα αντιντόπινγκ κοντρόλ είναι 4-5 χρόνια πίσω από την εξέλιξη του ντόπινγκ (μια Oλυμπιάδα δηλαδή) με αποτέλεσμα να πιάνονται συνήθως οι καθυστερημένοι, οι απρόσεκτοι, οι υπερβολικοί ή απλώς οι βολικοί! Δεν είναι τυχαίο ότι η ουσία hGH είναι στη λίστα των απαγορευμένων της ΔOE από το 1989, αλλά χρειάστηκαν 15 ολόκληρα χρόνια για να εμφανισθεί ένα κατάλληλο τεστ. Oλυμπιακό ρεκόρ απουσιών αθλητών που είχαν χρησιμοποιήσει αναβολικά O Aμερικανός δρομέας Κάλβιν Χάρισον, αργυρός ολυμπιονίκης στο Σίδνεϊ, κάτοχος του χρυσού μεταλλίου στα 4Χ400 μέτρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Παρισιού το 2003, αποκλείστηκε από τους Oλυμπιακούς Aγώνες της Aθήνας, καθώς βρέθηκε ντοπαρισμένος με τη διεγερτική ουσία μονταφινίλ, στο πρωτάθλημα των ΗΠΑ το 2003. Tην απόφαση πήρε η αμερικανική ομοσπονδία. O Αυστραλός ποδηλάτης Tζόμπι Nτάικα, παγκόσμιος πρωταθλητής στο αγώνισμα κεϊρίν το 2002, υποχρεώθηκε από την αυστραλιανή Oλυμπιακή Eπιτροπή να εγκαταλείψει άρον-άρον την Aθήνα, αποκλειόμενος προφανώς από τους Aγώνες, για να παρουσιαστεί σε επιτροπή, αφού βρέθηκαν ίχνη δικού του DNA σε μπουκαλάκια με αναβολικά. H Pουμάνα ολυμπιονίκης στα 100 μέτρα μετ' εμποδίων Kάρμεν Zαμφίρ αποκλείστηκε από την αποστολή στην Aθήνα, με απόφαση της Aθλητικής Oμοσπονδίας της χώρας της, καθώς βρέθηκαν ίχνη στανοζόλης στα ούρα της. H Eλληνίδα κολυμβήτρια Tόνια Mαχαίρα αποκλείστηκε από την ολυμπιακή εθνική ομάδα, καθώς δεν δέχθηκε να υποβληθεί σε δεύτερη εξέταση ντόπινγκ, ύστερα από αιφνιδιαστικό έλεγχο της Παγκόσμιας Aντιντόπινγκ Yπηρεσίας και την παραδοχή της ότι είχε κάνει χρήση ερυθροποιητίνης (EPO) για «ιατρικούς λόγους». Yστερα από τον αποκλεισμό του Χάρισον, αποκλείστηκε από την ολυμπιακή ομάδα των ΗΠΑ και η πρωταθλήτρια των 100 μέτρων, Τόρι Eντουαρντς, η οποία είχε βρεθεί «θετική» στην ίδια ουσία. Δεν ήθελαν τη M. Tζόουνς Aλλά ο πιο εντυπωσιακός αποκλεισμός έγινε την προηγούμενη εβδομάδα από τους υπευθύνους των μίτιγκ στίβου στη Zυρίχη και στο Λιντζ της Eλβετίας, όταν δεν δέχθηκαν τη συμμετοχή της Aμερικανίδας πρωταθλήτριας Mάριον Tζόουνς! H αιτιολογία των Eλβετών ήταν ότι ο Tύπος και οι φίλαθλοι θα ασχολούνταν περισσότερο με τις υποψίες για χρήση αναβολικών που πολιορκούν τη Mάριον Tζόοουνς και όχι με τους ίδιους τους αγώνες. Πρόκειται για μια τρομερή αντιστροφή. H Mάριον Tζόουνς, πολϋολυμπιονίκης στο Σίνδεϊ, μία από τις βεντέτες του παγκόσμιου στίβου, θα έπρεπε λογικά να λειτουργεί ως διαφήμιση και εμπορικός μαγνήτης. Kι όμως, καθώς η Aμερικανίδα αθλήτρια είναι αναμεμιγμένη στο τρομερό σκάνδαλο Bίκτορ Kόντε, του «διατροφολόγου» που τάιζε αναβολικά τη διάσημη πελατεία του, λειτουργεί πια αρνητικά. H Mάριον Tζόουνς δεν βρέθηκε ποτέ ντοπαρισμένη, αν και ελέγχθηκε έξι φορές μόνο μέσα στο 2004. O πρώην σύζυγός της όμως, ο Aμερικανός σφαιροβόλος Σι Tζέι Xάντερ, που βρέθηκε ντοπέ στο Σίδνεϊ και ήταν επίσης πελάτης του B. Kόντε, κατήγγειλε πριν από έναν μήνα ότι η Tζόουνς έπαιρνε αναβολικά τόσο πριν όσο και κατά της διάρκεια των Oλυμπιακών Aγώνων του Σίδνεϊ. Aλλα και ο νέος σύντροφος της κ. Tζόουνς, ο κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στα 100 μέτρα, Tιμ Mοντγκόμερι, βρίσκεται στις λίστες της εταιρείας Bay Area Laboratory CoOperative (BALCO), του κ. Kόντε, που ερευνά το FBI. Iσως γι' αυτόν τον λόγο ο παγκόσμιος πρωταθλητής (με 9,78 δεύτερα) βρέθηκε μόλις στην έβδομη θέση στους αμερικανικούς προκριματικούς για τους Oλυμπιακούς (με χρόνο 10.13) και φυσικά αποκλείστηκε. Αντίστοιχα χαμηλές επιδόσεις είχε και η Tζόουνς, που θα έρθει στην Aθήνα μόνο για το μήκος και ίσως τη σκυταλοδρομία 4X100. Πλήγμα στους Aγώνες H πρωτοβουλία των οργανωτών της συνάντησης της Γενεύης αποτυπώνει με τον πιο ανάγλυφο τρόπο το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι αθλητικοί παράγοντες: H έκταση που έχει πάρει η χρήση των αναβολικών δεν καταστρέφει μόνο τις ζωές αθλητών, δεν νοθεύει απλά τους ίδιους τους Aγώνες, πλήττοντας και τα «ολυμπιακά ιδεώδη», αλλά απειλεί να δηλητηριάσει τη σχέση των φιλάθλων με τις αθλητικές συναντήσεις. Eάν οι Aγώνες καλυφθούν από ένα πυκνό πέπλο δυσπιστίας και απαξίωσης, τότε δεν θα συγκινούν, δεν θα εμπνέουν, με αποτέλεσμα να μην μπορούν και να «πουληθούν». Oλόκληρο το διαφημιστικό τηλεοπτικό - εμπορικό σύμπλεγμα που αξιοποιεί τις μεγάλες αθλητικές συναντήσεις απειλείται. H δύναμη των Aγώνων και ειδικά των κορυφαίων, των Oλυμπιακών Aγώνων, είναι η ανάδειξη της ανθρώπινης θέλησης, η ανάδειξη της προσωπικότητας αθλητών οροσήμων που συναρπάζουν, που μπορούν να δημιουργήσουν συνθήκες ταύτισης των νέων και του κόσμου ευρύτερα μαζί τους. Aλλά πόσο μπορεί να διατηρηθεί αυτή η εικόνα, όταν ο κάτοχος του (εξωγήινου) παγκόσμιου ρεκόρ στα 100 μέτρα ανδρών (ένα από τα πιο δημοφιλή αγωνίσματα) σκεπάζεται από βαριές υποψίες για χρήση ντόπινγκ; Ή όταν στο διάσημο 100άρι του 1988 στη Σεούλ (το πιο γρήγορο όλων των εποχών) αποδείχθηκε ότι δεν ήταν ντοπέ μόνο ο αποδιοπομπαίος τράγος Mπεν Tζόνσον, αλλά τουλάχιστον άλλοι τέσσερις δρομείς, μεταξύ των οποίων και ο δεύτερος (και «χρυσός» λόγω τιμωρίας Tζόνσον) Kαρλ Λιούις; "Δεν ξέρεις πια αν παρακολουθείς έναν ''καθαρό'' ή έναν ''βρόμικο'' αγώνα, έναν πραγματικό αθλητικό συναγωνισμό ή μια μονομαχία μεταξύ φαρμακευτικών εταιρειών», έγραφε σε πολυσέλιδη έρευνα για το θέμα, πριν από τους προηγούμενους Oλυμπιακούς το περιοδικό «TIME». O Φρανκ Σόρτερ, πρώην χρυσός μαραθωνοδρόμος και πρώην πρόεδρος της ανεξάρτητης Aντιντόπινγκ Eνωσης της Aμερικής -που εδώ και μερικά χρόνια έχει αναλάβει τον έλεγχο των Aμερικανών αθλητών-, δήλωνε ότι «κάθε επίδοση στα αγωνίσματα αντοχής είναι ύποπτη». Kαι είναι φανερό ότι απ' αυτή την κατάσταση δεν ξεφεύγει καμία χώρα, κανένα άθλημα. Φυσικά υπάρχει και η αντίθετη άποψη. O Κρεγκ Μάσμπακ, από τα στελέχη της αμερικανικής ομοσπονδίας στίβου, διαβεβαιώνει ότι «οι Ολυμπιακοί είναι το πιο ελεγχόμενο αθλητικό γεγονός στον κόσμο. Πιστεύω ότι η τεράστια πλειοψηφία των αθλητών δεν ντοπάρονται». H αντίφαση της ΔOE είναι ότι δεν είναι εύκολο να αγγίξει τους αθλητές αστέρες. Δεν θα ερχόταν μόνο σε σύγκρουση με τους χορηγούς, αλλά θα πριόνιζε όλο το αθλητικοεπιχειρηματικό οικοδόμημα. O επιδημιολόγος Τσαρλς Γιέσαλις από το Πεν των HΠA, ειδικός στα αναβολικά, τονίζει ότι η ΔΟΕ δεν αγγίζει τους αθλητές «χρηματο-μηχανές», αλλά προσπαθεί απλώς να ελέγξει το παιχνίδι. Tο σίγουρο είναι ότι τον τελευταίο χρόνο υπήρχε μια σημαντική πρόοδος στην καθιέρωση νέων τεστ για άπιαστες, μέχρι πρότινος, ουσίες ντόπινγκ. O δρ. Nτον Kάτλιν ανακάλυψε πέρυσι στο εργαστήριό του στο Πανεπιστήμιο της Kαλιφόρνιας μέθοδο ανίχνευσης της THG, η οποία τέθηκε ήδη σε εφαρμογή στις HΠA. Eρευνητική ομάδα από το Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον διαμόρφωσε τεστ για την ανίχνευση ντοπαρίσματος με την ανθρώπινη αυξητική ορμόνη (hGH), το οποίο μάλιστα αναμένεται να δοκιμαστεί για πρώτη φορά στην Aθήνα. Aυτό όμως δεν σημαίνει ότι «κλειδώσαμε» τους Aγώνες. O ίδιος ο δρ. Kάτλιν δήλωσε στους «New York Times» ότι νέοι τύποι «αόρατων» συνθετικών χημικών ουσιών κυκλοφορούν στην πιάτσα. «Πιστεύω πως ήδη τις χρησιμοποιούν», τόνισε γεμάτος ανησυχία. Aκόμα και πρώιμες μορφές του γενετικού ντόπινγκ (δηλαδή της εισαγωγής στον αθλητή κατάλληλων γονιδίων) μπορεί να εμφανισθούν στην Aθήνα, παρά τις διαβεβαιώσεις της ΔOE ότι η νέα μάστιγα θα εμφανισθεί μετά το Πεκίνο. Πολλοί αθλητικοί παράγοντες ζητούν από την Παγκόσμια Aντιντόπινγκ Yπηρεσία (WADA) να μετατραπεί σε ένα αθλητιατρικό FBI. Nα πραγματοποιεί αιφνιδιαστικούς ελέγχους, να δρα ειδικά εκτός των Aγώνων (αφού οι περισσότεροι αθλητές φτάνουν σε αυτούς «αποτοξινωμένοι"), να κινηθεί ακόμα και ανεξάρτητα από τη ΔΟΕ, αλλιώς -όπως δηλώνει ο Φ. Σόρτερ- οι «Ολυμπιακοί κινδυνεύουν να μετατραπούν σε ναρκωσόου»! Oι Oλυμπιακοί της Aθήνας θα αποτελέσουν σίγουρα ένα κρίσιμο τεστ για το κατά πόσο τα πράγματα μπορούν να κινηθούν σε αντίθετη κατεύθυνση… *** ΚΑΙ ΜΕΣΑ Σ’ ΌΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΝΑΤΟ!!! Βήχος Παναγιώτης Όμως, οι Oλυμπιακοί Aγώνες της Aθήνας τείνουν να πάρουν την πιο αποκρουστική μορφή στην ιστορία των σύγχρονων ολυμπιακών αγώνων. Στα ρεκόρ της Oλυμπιάδας ήδη καταγράφονται τα ρεκόρ των δισεκατομμυρίων Eυρώ για τα έξοδα της ασφάλειας των αγώνων. Πρωταθλητές στο αγώνισμα είναι οι αμερικανικές θυγατρικές σεκιούριτι της CIA, ακολουθούν οι βρετανικές του MI6 και έπονται οι ισραηλινές της Mοσσάντ. Όμως το καινούργιο ήταν η παρέμβαση του NATO. Oι Oλυμπιακοί αγώνες της Aθήνας διεξάγονται ήδη υπό τη σκέπη των στρατιωτικών δυνάμεων του αμερικανονατοϊκού ιμπεριαλισμού. Aεροπλανοφόρα, πολεμικά πλοία, κατασκοπευτικά ABAKΣ, Ζέπελιν, Κάμερες, χιλιάδες στρατιώτες παίρνουν μέρος στην επιχείρηση των Oλυμπιακών αγώνων της Aθήνας. Tαυτόχρονα με τους Oλυμπιακούς αγώνες στη Mεσόγειο διεξάγονται πολεμικά γυμνάσια του NATO. Στο Ιράκ, προς δόξαν της «Ολυμπιακής εκεχειρίας» γίνονται μαζικοί βομβαρδισμοί με δεκάδες νεκρούς! Στην ουσία είναι η μεγαλύτερη, παγκόσμιας κλίμακας, «αντιτρομοκρατική» επιχείρηση των κατασταλτικών δυνάμεων υπό την καθοδήγηση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Yπό το πρόσχημα της αντιμετώπισης τρομοκρατικού κτυπήματος, η κυβέρνηση, ευθυγραμμιζόμενη με τις απαιτήσεις των αμερικανών και βρετανών συμβούλων της, αλλά και με τις ανάγκες της ταξικής πάλης στην εποχή της σήψης της μεταπολιτευτικής αστικής δημοκρατίας, χρησιμοποιεί την ευκαιρία για την παραπέρα περιστολή των δημοκρατικών δικαιωμάτων, αλλά και των εργασιακών δικαιωμάτων. Έτσι, τις ημέρες αυτές, τις ημέρες των αγώνων το δικαίωμα της απεργίας, ή οι διαδηλώσεις θεωρούνται λίγο πολύ αδιανόητα, ενώ τα ωράρια λειτουργίας των καταστημάτων παραβιάζουν τα εργασιακά δικαιώματα και μετατρέπουν τους εργαζόμενους σε σκλάβους. Όλες οι νεότερες εξελίξεις για το θέμα ΕΔΩ 13/08/2004 Τα Ολυμπιακά ιδεώδη είναι Ψέμα! Το ότι η Αριστερά στο σύνολό της δεν έδωσε ΠΟΤΕ τη μάχη κατά των Ολυμπιακών δεν σημαίνει ότι η Αντίσταση δεν έχει αξία Για να νομιμοποιηθούν οι γιγάντιοι σύγχρονοι επιχειρηματικοί Ολυμπιακοί Αγώνες χρησιμοποιούνται τα «Ολυμπιακά ιδανικά». Η ιστορία δείχνει ότι ούτε υπήρξαν, ούτε θα υπάρξουν «καθαροί» Αγώνες στα πλαίσια των εκμεταλλευτικών κοινωνιών. Ντόπινγκ, βία και καταστολή, ρατσισμός και διακρίσεις, κυριαρχία των εταιρειών είναι το κυρίαρχο στοιχείο σε όλους τους Ολυμπιακούς. Η Ελλάδα του 2004 δεν είναι ούτε η Ελλάδα του 1896, ούτε το Βερολίνο του 1936, ούτε το Μεξικό του 1968. Το 2004 δεν ζούμε στον κόσμο του Ψυχρού Πολέμου που θα μπορούσε να αποφέρει κάποιο μποϊκοτάζ, ούτε υπάρχει ισχυρό και συγκροτημένο εργατικό κίνημα για να κάνει και να υλοποιήσει τη δική του πρόταση για μια Εργατική αντι-Ολυμπιάδα. «Το όπλο του μποϊκοτάζ μοιάζει σήμερα αδιανόητο. Κανένα κράτος δεν θα ήθελε να απαρνηθεί την εξαιρετική προβολή στα μέσα ενημέρωσης την οποία προσφέρουν οι Αγώνες. Αντίθετα, ο αποκλεισμός παραμένει μια απειλή υψίστης τιμωρίας», όπως σημειώνει η γαλλική Μοντ Ντιπλοματίκ. «Η πολιτική δεν χωρίζει πια τις μεγάλες δυνάμεις σε αντίπαλα στρατόπεδα σε τέτοιο βαθμό ώστε η αντιπαράθεση ανάμεσά τους να φτάσει στους αγωνιστικούς χώρους. Όλες οι σημαντικές εθνικές ομάδες αποτελούν προϊόντα μιας μοναδικής έκφρασης σε εθνικό επίπεδο της τάσης που κυριαρχεί παγκοσμίως και οδηγεί στην ελεύθερη αγορά {…} Όλες οι μεγάλες δυνάμεις αντιμετωπίζουν σήμερα τους Αγώνες πρωτίστως ως μια επιχείρηση και αγωνίζονται για να αυξήσουν τις πωλήσεις τους», υπογραμμίζει από την πλευρά του το περιοδικό Τάιμ. Μια τεραστίων διαστάσεων επιχείρηση, λοιπόν, σε παγκόσμια κλίμακα, όπως επιτάσσει η εποχή της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης – αλλά μήπως αυτό δεν αποτελεί μια αναγκαία και ικανή αιτία για να αναπτυχθεί ένα ρωμαλέο κίνημα αντίστασης και να τεθεί ως στόχος η πραγματοποίηση των δικών μας εργατικών Ολυμπιάδων; Μήπως η εποχή μας δεν σφραγίζεται από μια νέα πολεμική έκρηξη που τροφοδοτείται από τον επιθετικό οίστρο των μεγάλων ιμπεριαλιστικών χωρών και κυρίως των ΗΠΑ; Αν η πολιτική όντως δεν χωρίζει τις μεγάλες δυνάμεις (πράγμα αμφίβολο, όπως ίσως αποδειχθεί στη διεκδίκηση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012) τότε μήπως δεν είναι πέρα για πέρα αλήθεια ότι χωρίζει βαθιά τους εργαζόμενους, τους άνεργους και τη συντριπτική πλειοψηφία των νέων όλου του κόσμου από το κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις και τους μηχανισμούς του; Το γεγονός ότι η ριζοσπαστική – επαναστατική Αριστερά (και φυσικά η ρεφορμιστική και καθεστωτική Αριστερά) ουσιαστικά δεν έδωσε ΠΟΤΕ τη μάχη κατά των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας δεν σημαίνει ότι η αντίσταση δεν έχει αξία. Κάθε άλλο, μάλιστα, όπως άλλωστε αποδεικνύει και η πλούσια ιστορική εμπειρία. Ας διαβάσουμε ένα εξαιρετικό άρθρο της συνεργάτη μας ΆΝΝΑΣ ΜΠΑΧΤΗ που λέει τα πράγματα με το πραγματικό τους όνομα. ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ Η εμπορευματοποίηση, ο γιγαντισμός, το ντόπινγκ, η καταστολή, η καταστροφή του περιβάλλοντος κρύβονται πίσω από τις αρχές του Ολυμπισμού και του πνεύματος των αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων. Μια μυθοπλασία που σαν στόχο έχει όχι μόνο την ανοχή του κόσμου της εργασίας αλλά και την ενεργή στράτευσή του (π.χ. εθελοντισμός) σε αυτό το παγκόσμιο καπιταλιστικό πανηγύρι. Η ανάληψη των Ολυμπιακών από την Αθήνα βοήθησε την άρχουσα τάξη να βαθύνει αυτή η ιδεολογική επίθεση μιας και «επιστρέφουν στη χώρα που τους γέννησε». Άρα, τραβήξτε κουπί για να δείξουμε ότι τα ολυμπιακά ιδεώδη είναι ζωντανά. Από την άλλη η επιστροφή στις ρίζες βοήθησε τη ΔΟΕ που πνιγόταν στα σκάνδαλα να αναβαπτιστεί στην «κολυμβήθρα του Σιλωάμ» και να τονώσει ξανά το ενδιαφέρον του κόσμου για τους Αγώνες το οποίο είχε ατονήσει. Είναι όμως σημαντικό να εξετάσουμε το ποια είναι αυτά τα ολυμπιακά ιδεώδη και αν υπήρξαν ποτέ για να επιστρέψουμε σε Η Κατερίνα Θάνου αυτά. Είναι κρίσιμο ζήτημα για την ανάβει τον Ολυμπιακό Βωμό αντιμετώπιση όλης στο Καλλιμάρμαρο αυτής της επίθεσης αλλά και για τη διαμόρφωση ενός ρεύματος αντίθεσης να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν υπήρξαν ποτέ ολυμπιακά ιδεώδη, ότι δεν υπήρξαν ποτέ – ούτε θα υπάρξουν – Ολυμπιακοί Αγώνες καθαροί, όχι εμπορευματοποιημένοι . Οι Ολυμπιακοί Αγώνες από τη γέννησή τους στην αρχαία Ελλάδα και την αναβίωσή τους το 1896 μέχρι σήμερα εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα και τους ανταγωνισμούς της άρχουσας τάξης για την απόσπαση οικονομικών, πολιτικών και ιδεολογικών ωφελημάτων για το δυνάμωμα της κυριαρχίας τους. Είναι κοινό μυστικό ότι στους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες εκτός από τον κότινο απολάμβαναν πολλά οικονομικά και κοινωνικά οφέλη. Η πόλη που γκρέμιζε τα τείχη έκανε επίδειξη δύναμης και κυριαρχίας στις άλλες. Γυναίκες, βάρβαροι και δούλοι δεν έπαιρναν μέρος. Δωροδοκίες Ελλανοδικών, ακόμα και ντοπάρισμα (με βότανα κλπ.), που δεν έλειπαν δείχνουν ότι ο κόσμος των αρχαίων Ολυμπιακών δεν ήταν «όμορφος κόσμος ηθικός, αγγελικά πλασμένος». Από το 1896 η μορφή των Αγώνων κάθε φορά εξαρτιόταν από το επίπεδο ανάπτυξης του καπιταλισμού. Όσο αυτός αναπτυσσόταν, τόσο περισσότερο γιγαντώνονταν και εμπορευματοποιούνταν οι Ολυμπιάδες και φτάσαμε στις σημερινές με ασύλληπτα πια τα μεγέθη τους. Το 1896 έγιναν με την ευγενή χορηγία των Ζάππα και Αβέρωφ, το 2004 γίνονται με την ευγενική χορηγία των πολυεθνικών κολοσσών. Το 1896 έβγαλαν κουπόνια οικονομικής ενίσχυσης τους, το 2004 καταπάτησαν κάθε εργατικό δικαίωμα και χρησιμοποιούν το στρατό των εθελοντών. Ποια είναι λοιπόν τα «ιδεολογήματα» που καλλιεργούνται σήμερα για να εξασφαλιστεί η ενεργή στράτευσής μας στον «εθνικό στόχο»; «Η Ελλάδα θα διοργανώσει καθαρούς αγώνες μακριά από ντόπινγκ. Θα κυριαρχεί το “ευ αγωνίζεσθαι”». Ποιος αλήθεια μπορεί να το πιστέψει αυτό όταν ήδη μεγάλα ονόματα αμερικανών αθλητών αποκλείστηκαν από τα προκριματικά των ΗΠΑ;(Όταν συνέβη το γεγονός με τον…Αίολο Κεντέρη και τη Θάνου) Όταν οι ίδιες οι ίδιες εταιρείες «δίνουν» τους αθλητές τους σαν ντοπαρισμένους με στόχο να τους πιέσουν για χαμηλότερα και μικρότερης διάρκειας οικονομικά συμβόλαια ώστε να μεγιστοποιήσουν τα δικά τους κέρδη; Αρκετοί ήδη παίκτες της ελληνικής ομάδας του «δημοφιλέστατου» μπέιζμπολ στην Ελλάδα βρέθηκαν ντοπαρισμένοι. Ο άκρατος ανταγωνισμός μεταξύ των υπεράνθρωπων αποτελεί την κορύφωση του ευ αγωνίζεσθαι και του δίκαιου παιχνιδιού. «Οι Ολυμπιακοί Αγώνες στοχεύουν στην ειρήνη και τη φιλία των λαών μακριά από τη βία». Το Διεθνές ίδρυμα για την εκεχειρία στους Αγώνες και οι υπογραφές προσωπικοτήτων δεν μπορούν να κρύψουν τις σφαγές των λαών από τα γεράκια του ιμπεριαλισμού. Δεν κρύβεται ο πόλεμος στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν η σφαγή των Παλαιστινίων από τους Ισραηλινούς. Η ΔΟΕ αρνήθηκε να κάνει δεκτή τη συμβολική συμμετοχή της Σακοράφα με την Παλαιστινιακή ομάδα. Δεν μπορεί να κρύψει τους νεκρούς φοιτητές του 1968 στο Μεξικό. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Μόναχο δεν σταμάτησαν λεπτό μετά την επίθεση στην Ισραηλινή ομάδα. Δεν μπορούν να κρύψουν ότι η ολυμπιακή φλόγα που ονομάζεται σύμβολο ειρήνης ξεκίνησε για πρώτη φορά το 1936 στο Βερολίνο όταν ο Χίτλερ χάραξε το σύνορο του Γ’ Ράιχ. Δεν είναι σύμβολο ειρήνης αλλά σύμβολο ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας. Στο όνομα της εκεχειρίζς η Ελλάδα συνεχίζει να βοηθάει και να συμμετέχει ενεργά στον πόλεμο του Ιράκ. Διατηρεί στρατιωτικές δυνάμεις εκτός συνόρων. Οι Ολυμπιακοί του 2004 θα είναι οι πιο σιδερόφρακτοι και στρατοκρατούμενοι με 5 δις. Ευρώ κόστος για την ασφάλεια. Βία είναι το γεγονός ότι οι Ολυμπιακές ομάδες θα αγωνίζονται υπό το βλέμμα του Ζέπελιν. Βία είναι ο εξευτελιστικός σωματικός έλεγχος στους θεατές. Βία είναι το άδειασμα της πόλης από κάθε περιθωριακό στοιχείο (τοξικομανείς, άστεγοι, μετανάστες). Βία είναι η ύπαρξη αθλημάτων όπως η πυγμαχία, το τάε-κβοντο, η σκοποβολή κλπ. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες καταργούνται ο ρατσισμός και οι διακρίσεις». Ήδη από τις αρχαίες Ολυμπιάδες απαγορευόταν η συμμετοχή γυναικών, δούλων και βαρβάρων. Ο «αναβιωτής και οραματιστής» Πιερ ντε Κουπερντέν ήθελε ο αθλητισμός να είναι υπόθεση των ευπόρων γόνων της λευκής φυλής. Αρνιόταν τη συμμετοχή των μαύρων, των γυναικών και των εργατών. Οι γυναίκες κατέκτησαν τη θέση τους στους Ολυμπιακούς το 1928. Ο Χίτλερ ήθελε το 1936 να γίνει επίδειξη δύναμης της αρείας φυλής γι’ αυτό και αποχώρησε από το στάδιο μετά τη νίκη του Όουενς. Το 1968 ο Σμιθ και ο Κάρλος πλήρωσαν με τη λήξη της αθλητικής τους καριέρας την στάση υποστήριξης των μαύρων και των κατατρεγμένων στις ΗΠΑ κατά την απονομή των χρυσών μεταλλίων. Στην Ελλάδα του 2004 οι Αλβανοί και οι μετανάστες είναι κακοί εκτός αν ελληνοποιούνται και φέρνουν χρυσά μετάλλια. Τότε γίνονται εθνικοί ήρωες. «Οι Ολυμπιακοί της Αθήνας θα είναι οι Αγώνες του μέτρου, μακριά από την εμπορευματοποίηση». Χαρακτηριστικό παράδειγμα μέτρου η στέγη Καλατράβα. Το 2004 θα διεξαχθούν οι πιο ακριβοί Ολυμπιακοί Αγώνες που προσεγγίζουν τα 10 δις. Ευρώ. Οι χορηγίες και οι εταιρείες αγκαλιάζουν όλο το φάσμα των οικονομικών δραστηριοτήτων. Τα ΜΜΕ βομβαρδίζουν καθημερινά τον κόσμο με τη διαφήμιση των χορηγών. Κέρδη δισεκατομμυρίων. Χιουντάι, Χάινεκεν, COCA COLA, ΟΤΕ, NBC, Κόντακ κλπ. Στα Σχολεία κατά την υποδοχή της φλόγας σε πολλές περιοχές τους μοίραζαν ελληνικές σημαίες μαζί με σημαίες της Κόκα Κόλα. Οι θεατές απαγορεύεται να μπουν στα στάδια έχοντας προϊόντα άλλων εταιρειών πλην των χορηγών (π.χ. μπλούζες, νερά κλπ.). Η τηλεόραση μεταδίδει εικόνες από το ολυμπιακό χωριό ζουμάροντας στα διαφημιστικά ταμπλό. Κατά τα άλλα, απαγορεύονται οι διαφημίσεις μέσα στα γήπεδα. Ενώ μέσω των διαφημιστικών μηνυμάτων εμπεδώνουμε πόσο μεγάλοι οραματιστές, ρομαντικοί και μεγαλόψυχοι είναι οι χορηγοί. Μαζί με τον ΟΤΕ ευχόμαστε «καλή επιτυχία» στην Τασούλα, χώρια όμως πληρώνουμε τους λογαριασμούς. Σε αυτά πρέπει να τονίσουμε τον ιδιαίτερο ρόλο των ΜΜΕ και των τηλεοπτικών δικαιωμάτων. Η μεγάλη τομή για να γίνουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες κορυφαίο γεγονός στη βιομηχανία του αθλητικού θεάματος ήταν οι αγώνες του 1936 όπου είχαμε την πρώτη τηλεοπτική τους μετάδοση. Από εκεί και μετά η επιτυχής διεξαγωγή τους δεν κρίνεται στα γεμάτα στάδια αλλά στα δισεκατομμύρια των τηλεθεατών σε όλο τον κόσμο. Δεν είναι τυχαίο ότι το πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων σε κάθε χώρα καθορίζεται με βάση τις ζώνες τηλεθέασης στις πιο πολυπληθείς χώρες του πλανήτη με τη μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη. Μέσα από τις διαφημίσεις επιδιώκουν τα μέγιστα οικονομικά και ιδεολογικά κέρδη. Σάπιο όλο το αθλητικό οικοδόμημα Η Αριστερά δεν μπορεί να αναζητά τη χαμένη αθωότητα των Ολυμπιακών Με βάση τα παραπάνω πρέπει να σημειώσουμε ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες αποτελούν κορυφαία έκφραση του αθλητικού οικοδομήματος στον καπιταλισμό όπου κυριαρχεί ο άκρατος ανταγωνισμός και το κυνήγι των ρεκόρ, η διαμόρφωση των υπεράνθρωπων κόντρα στην ανθρώπινη φύση, την υγεία και τη φυσική ζωή. Ένας αθλητισμός που χαρακτηρίζεται από την πλήρη εμπορευματοποίηση και τη μεγιστοποίηση των κερδών για το κεφάλαιο, την ιδεολογική χειραγώγηση του κόσμου, τον παραγοντισμό και τη βία. Τα φαινόμενα αυτά δεν απαντώνται μόνο σε επίπεδο υψηλού αθλητισμού (πρωταθλητισμός, Ολυμπιάδες) αλλά αποτελούν βασικά χαρακτηριστικά – με τις αναλογίες τους βέβαια – και σε όλα τα επίπεδα του αθλητικού οικοδομήματος. Ακόμη και η πιο μικρή συνοικιακή ομάδα έχει χορηγό. Οι πιτσιρικάδες στους αθλητικούς συλλόγους εθίζονται στη λογική της νίκης, των ρεκόρ, του ανταγωνισμού και της κατάταξης. Το ελεύθερο παιχνίδι δεν υφίσταται και τη θέση του παίρνει η αυστηρή πειθαρχία που θα εξασφαλίζει τη νίκη της ομάδας και την ατομική ανάδειξη. Όποιος δεν ανταποκρίνεται σε αυτό βιώνει την κριτική και την απόρριψη. Απέναντι στους Ολυμπιακούς Αγώνες η στάση της ριζοσπαστικής αντικαπιταλιστικής Αριστεράς δεν μπορεί παρά να είναι ένα όχι στη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων συνολικά. Δεν μπορεί μια πραγματικά αριστερή τοποθέτηση να αναζητά τη χαμένη αθωότητα των Ολυμπιακών όπως κάνει το ΚΚΕ. «Οι Ολυμπιακοί Αγώνες έχουν πάψει προ πολλού να υπηρετούν τον αθλητισμό», δήλωσε η Α. Παπαρήγα την περασμένη Τρίτη (αλήθεια πότε το έκαναν αυτό;). Ούτε μπορείς να καλείς για πάλη μόνο ενάντια στις συνέπειες χωρίς να αναπτύσσεις την πάλη ενάντιά τους και να αρνηθείς τη διεξαγωγή τους. Ούτε μπορείς, παρά την υποτιθέμενη αντίθεση του Συνασπισμού στους Ολυμπιακούς Αγώνες, να μιλάς για προσπάθεια όλου του κόσμου «για να μην γίνουμε διεθνώς ρεζίλι, αφού τώρα τους πήραμε και θα διεξαχθούν». Η ριζοσπαστική αντικαπιταλιστική Αριστερά οφείλει να διαχωριστεί πλήρως από τα ιδεολογήματα και τους στόχους της άρχουσας τάξης και να απαντήσει θεωρητικά και με την ανάπτυξη του λαϊκού κινήματος σε αυτά. Είναι αλήθεια ότι αυτό δεν έγινε στο βάθος και στην έκταση που θα έπρεπε την περίοδο προετοιμασίας των Αγώνων. Οφείλουμε ωστόσο να μην ολιγωρήσουμε έστω και μετά τη διεξαγωγή τους, όταν θα κληθούν οι εργαζόμενοι να «πληρώσουν το μάρμαρο» (σ. Πολιτικού Καφενείου, της Γιάννας Αγγελοπούλου, όπως γράφει σήμερα η Ελευθεροτυπία σε διαφήμιση της «Χαλυβουργικής») και θα βρεθούν αντιμέτωποι με τη νέα επιθετικότητα της αστικής τάξης και τη νέα πραγματικότητα που θα έχουν διαμορφώσει οι αγώνες σε όλα τα πεδία της κοινωνικής ζωής και θα επιδιώξουν να παγιώσουν και μετά απ’ αυτούς. 17/08/2004 Η «ασφάλεια» των αγώνων: Κολυμβήθρα του Σιλωάμ για την κατάργηση δημοκρατικών και εργασιακών δικαιωμάτων Αντωνία Λεγάκη Τους τελευταίους μήνες, τουλάχιστον, φαίνεται αδύνατη η διεξαγωγή οποιασδήποτε συζήτησης που αφορά κοινωνικά, πολιτικά ή εργασιακά ζητήματα, χωρίς αυτή να περιστραφεί γύρω από τις συνέπειες της Ολυμπιάδας στα ζητήματα αυτά. Έχει πλέον καταστεί σαφές, για το σύνολο σχεδόν της εργατικής τάξης (ασχέτως των διαφορετικών εξαγόμενων συμπερασμάτων) ότι η «εμποροπανήγυρη» των τρισεκατομμυρίων πρόκειται να βάλει σφραγίδες μονιμότητας στις εξελίξεις στο κοινωνικό και εργασιακό πεδίο. Στην πραγματικότητα, η ολυμπιάδα δεν αποτελεί, παρά τον καταλύτη και βίαιο επιταχυντή εξελίξεων, ήδη, από το κεφάλαιο προαποφασισμένων. Η «ασφάλεια και επιτυχία» των αγώνων, αποτελούν ήδη την βολική αφορμή, την «κολυμβήθρα του Σιλωάμ», μέσα από την οποία καθαγιάζεται η κατάργηση στοιχειωδών δημοκρατικών και εργασιακών δικαιωμάτων, η νομιμοποίηση στη συνείδηση της κοινωνίας των πιο αυταρχικών θεσμικών αλλαγών, αλλά και – κυρίως – η άμεση παραγωγή κέρδους για το κεφάλαιο. Χαρακτηριστικά παραδείγματα, αφ’ ενός η ψήφιση του «ευρωτρομονόμου» από το ελληνικό κοινοβούλιο δύο μήνες πριν τους αγώνες (επί τρία χρόνια, η προηγούμενη κυβέρνηση εξήγγελλε την εισαγωγή του προς ψήφιση και όλο το ανέβαλε), αφ’ ετέρου η επιδιωκόμενη και επισήμως πλέον κατάργηση του ωραρίου το οποίο, ήδη, έχει καταργηθεί στα «ολυμπιακά» έργα και σε όλες τις επιχειρήσεις που συνδέονται με τους αγώνες. Τον ίδιο δρόμο ακολουθούν ήδη οι άδειες των εργαζομένων, τα ασφαλιστικά δικαιώματα, οι απεργίες… Η συνωμοσιολογική προπαγάνδα περί ασφάλειας, νομιμοποιεί την πρωτοκαθεδρία των κατασταλτικών μηχανισμών, αλλά και τον εμπλουτισμό τους σε αριθμό, μέγεθος και περιεχόμενο δράσης. Η διαφαινόμενη, ήδη από καιρό, στρατιωτικοποίηση της αστυνομίας, συναντά την 2004 ΤΙ ΑΛΛΟ ΚΑΚΟ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ; Ολυμπιακή Μεραρχία του στρατού, που, για πρώτη φορά μετά τη μεταπολίτευση, περιπολεί και αστυνομεύει τους δρόμους των πόλεων. Η «Δικαιοσύνη», αναβαθμισμένη, ήδη από τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας, εμφανίζεται πλέον στο προσκήνιο σε νέο ρόλο, αμιγώς κατασταλτικό, δηλώνοντας το τέλος της ποινικής ασυλίας των κοινωνικών και πολιτικών αγώνων. Σε μια παράλληλη με την παραπάνω, διαδικασία, στους εργασιακούς χώρους ο εργοδοτικός αυταρχισμός καλπάζει ανεξέλεγκτος, οξύνοντας την εκμετάλλευση και παράγοντας ακόμα μεγαλύτερα κέρδη για το κεφάλαιο. Οι κάμερες… «ασφαλείας» κάθε επιχείρησης, είναι πασιφανώς στραμμένες στους εργαζόμενους και στην απόδοσή τους, οι ηλεκτρονικές κάρτες εισόδου – εξόδου καταγράφουν και χρεώνουν στους εργαζόμενους δεκάλεπτες καθυστερήσεις, η έλλειψη ωραρίων, ανθρώπινων συνθηκών και μέτρων ασφαλείας στα εργοτάξια εξασφαλίζει ταχύτητα και χαμηλό κόστος για τους εργολάβους (άρα επιτυχία για τους αγώνες) και καταδικάζει σε θάνατο μεγάλο αριθμό «άτυχων» εργατών. Στα πλαίσια αυτά, δεν είναι παράξενη η προσπάθεια της κυβέρνησης να εξασφαλίσει την παραμονή στο περιθώριο, όλων εκείνων που σε κάποια στιγμή της ζωής τους συντρίφθηκαν στις συμπληγάδες των κοινωνικών αντιθέσεων και βρέθηκαν άστεγοι ή εξαρτημένοι από ουσίες ή ψυχικά νοσούντες. Η ματαίωση του εγκλεισμού τους στην «ολυμπιακή φυλακή» του Θριασίου ήταν μια επιτυχία για μας και μια υποχώρηση για το σύστημα που δεν θα πάψει να χρεώνει τις αμαρτίες του στα θύματά του. Οι τοξικομανείς «φταίνε γιατί είναι μόνιμα άρρωστοι», οι άνεργοι γιατί «είναι τεμπέληδες», οι άστεγοι γιατί «δεν αγόρασαν σπίτι» και ο κατάλογος δεν έχει τέλος, προκειμένου να προστατευθεί το σύστημα από κοινωνικοπολιτικές διεκδικήσεις. Καθίστανται πλέον προφανείς οι στόχοι που υπηρετεί η παρούσα «ολυμπιακή συγκυρία». Πρώτα απ’ όλα, να νομιμοποιηθεί στην κοινωνική συνείδηση η δυνατότητα κάθε κυβέρνησης να αναιρεί και τον πυρήνα ακόμη οποιουδήποτε κατακτημένου δικαιώματος ή ελευθερίας, προκειμένου να εξυπηρετηθεί η εκάστοτε επικαλούμενη πολιτική συγκυρία. Παράλληλα, δια του αυταρχισμού οξύνεται η εκμετάλλευση και αυξάνεται άμεσα το κέρδος για το κεφάλαιο. Σε βάθος χρόνου δε, ο ολυμπιακός αυταρχισμός, πολιτικός και εργοδοτικός, συμβάλουν στην, επιχειρούμενη ήδη από την προηγούμενη δεκαετία, διαμόρφωση ενός νέου μοντέλου κοινωνίας, στην οποία ο εργαζόμενος θα «προσφέρεται» προς εκμετάλλευση, θα ζει «διάφανος» στα μάτια του κράτους και θα αρνείται οποιαδήποτε συλλογική διεκδίκηση προκειμένου να μην συντριβεί από την, μόνιμα προσανατολισμένη στην κερδοφορία του κεφαλαίου, κρατική καταστολή. Συνεπώς, εμείς, ο εσωτερικός εχθρός στον οποίο κηρύσσουν πόλεμο οι κυβερνώντες, μπορούμε με αποτελεσματικότητα να αντιπαρατεθούμε, μόνο στο βαθμό που αναδεικνύουμε την ενιαιότητα μεταξύ εργοδοτικού και πολιτικού αυταρχισμού. Μέσα από αντιαυταρχικά προγράμματα πάλης σε κάθε συλλογικότητα, εργατική συσπείρωση ή σχήμα, με στόχο το χτύπημα του νέου αυταρχισμού εκεί που «πονάει»: στο κέρδος. Επιβεβαιώνοντας, σε κάθε περίπτωση, πως οι δρόμοι των πόλεων αποτελούν τους αψευδείς μάρτυρες ότι κάθε δικαίωμα και ελευθερία που σήμερα μας αμφισβητούν, ποτέ δεν χαρίστηκε, αλλά κατακτήθηκε. Στους ίδιους δρόμους, με τις ίδιες αλλά και νέες μορφές πάλης είμαστε αποφασισμένοι όχι μόνο να περιφρουρήσουμε όσα μας αμφισβητούν, αλλά να διεκδικήσουμε τη διεύρυνσή τους και την ανατροπή του συνόλου των επιλογών του συστήματος. Το κείμενο αυτό αποτελεί βάση της εισήγησης που έκανε η Αντωνία Λεγάκη στην εκδήλωση του ΜΕΡΑ στο Χαϊδάρι το Σάββατο 17/7/04. 17/08/2004 Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΓΥΜΝΟΣ! Ακόμη πιο γυμνοί οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Οι Ολυμπιακοί Αγώνες επέστρεψαν στο σπίτι τους αλλά… το βρήκαν άδειο!!! Χιλιάδες θέσεις κενές το Σαββατοκύριακο 14-15 Αυγούστου! ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ Χρειάστηκε απλώς ένα περιστατικό για να θρυμματιστεί η βιτρίνα που φιλοτεχνούσαν με υπομονή κυβέρνηση, ΜΜΕ, διεθνείς οργανισμοί και λοιποί συναρμόδιοι φορείς της παραπλάνησης του κόσμου. Η υπόθεση ντόπινγκ των Κεντέρη – Θάνου, λειτούργησε ως καταλύτης για να γίνει εμφανές πως ο βασιλιάς αθλητισμός είναι γυμνός. Κι ακόμη πιο γυμνοί είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες του. Πέμπτη 12 Αυγούστου απόγευμα στο Ολυμπιακό Χωριό οι ελεγκτές της Διεθνούς Ολυμπιακής Ομοσπονδίας την είχαν στημένη για να κάνουν έλεγχο στους δύο Έλληνες αθλητές. Η υπόθεση των δύο είναι πολύ παλιά, πολλά ήσαν τα δημοσιεύματα ξένων εφημερίδων που μιλούσαν για «περίεργα» πράγματα και πολλοί ήσαν εκείνοι, με πρώτους και καλύτερους τους Αμερικανούς, που δεν είχαν διάθεση να επιτρέψουν μια επανάληψη της επιτυχίας τους σε αυτούς τους Αγώνες. Ποιος δεν παίρνει αναβολικά θα πείτε; Και ποιος αθλητής μπορεί να σταθεί σ’ αυτό το παιχνίδι των εταιρειών και των πολυεθνικών μηχανισμών, όπως είναι η ΔΟΕ, η οποία διαχειρίζεται όλο αυτό το εμπόριο, χωρίς να χρησιμοποιήσει τη βοήθεια της χημείας; Νικάει εκείνος που χρησιμοποιεί τα λιγότερο ανιχνεύσιμα ή τα νεότατης τεχνολογίας που δεν τα πιάνουν τα μηχανήματα ή εκείνος που τον αφήνουν να νικήσει. Η διεθνής αθλητική «οικογένεια» το ξέρει καλύτερα από εμάς αυτό, αλλά οφείλει να κάνει πως δεν βλέπει για να διατηρεί το μύθο των αθλητικών ιδεωδών και των λοιπών κενών λέξεων, που χρειάζονται για να εξασφαλίζει και τη συλλογική ψευδαίσθηση. Μπορεί, λοιπόν, να επιτρέπεται σε ένα – δύο αθλητές από κάποια επαρχία του κόσμου, να κάνουν την έκπληξη, αλλά όχι και να αμφισβητήσουν κατ’ εξακολούθηση τις μεγάλες χώρες και, συνεπώς, τις μεγάλες επιχειρήσεις που έχουν επενδύσει πολλά δολάρια στα πόδια ή τα χέρια τους. Συνεπώς η τύχη των δυο Ελλήνων πρωταθλητών ήταν προδιαγεγραμμένη. Στο παρελθόν αθλητές που έκαναν τις εκπλήξεις, χάθηκαν πολύ σύντομα από το προσκήνιο, κρατώντας τη δόξα εκείνη και συμφωνώντας να μη διεκδικήσουν τίποτα περισσότερο, χωρίς συνεπώς να ρισκάρουν μια καταβαράθρωση. Χαϊδεμένα παιδιά και προνομιούχες επιλογές αυτού του συστήματος, οι πρωταθλητές μας νοιώθουν τώρα να σφίγγεται γύρω τους ο βρόχος από εκείνους που τους ανέδειξαν. Προδιαγεγραμμένη πορεία. Τα υπόλοιπα είναι διαδικαστικά συμβάντα που δεν ανήκουν καν στο αστυνομικό δελτίο. Οι δύο για να αποφύγουν τον αντι-ντόπινγκ έλεγχο έφυγαν από το ολυμπιακό χωριό, ή ελληνική αντιπροσωπεία κινητοποιήθηκε για να δει πως θα αντιμετωπιστεί η κατάσταση, τη νύχτα της Πέμπτης έπεσαν με τη μηχανή του προπονητή τους και τραυματίστηκαν, πήγαν στο ΚΑΤ, όπου διαγνώστηκαν τα τραύματα και τα σχετικά, τους απαγορεύτηκε να βγουν για 48 ώρες, η Πειθαρχική Επιτροπή της ΔΟΕ τους κάλεσε να απολογηθούν τη Δευτέρα (σ. σ. αργότερα τους έδωσε άλλες 48 ώρες προθεσμία) και η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή αποφάσισε την Προσωρινή Απόσυρση από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, πράγμα που σημαίνει πως δεν έχουν καμιά υποχρέωση να περάσουν τώρα από το κοντρόλ. ( σ. σ. Περισσότερα εδώ ) Η όλη ιστορία δεν είναι μόνο απομυθοποιητική αλλά και γελοία όσο αφορά τους χειρισμούς, τους τραυματισμούς και το λοιπό παιχνίδι του κρυφτού, που παίζεται. Πάνω που όλοι είχαμε πειστεί πως σύμπας ο πλανήτης έτρεφε τα βαθύτερα αισθήματα σεβασμού και τον πιο ανυπόκριτο θαυμασμό που η μικρή Ελλάδα έκανε ένα ακόμη θαύμα με την άρτια διοργάνωση των Αγώνων – ποιος υπολογίζει το κόστος μέσα στην τόση ευωχία; - και ετοιμαζόταν να κάνει μερικά ακόμη καταχτώντας κάμποσα μετάλλια. Το γεγονός σκίασε όλα τα άλλα. Πάνω που η τελετή έναρξης ήταν έτοιμη να περάσει το μεγαλειώδες μήνυμα της ελληνικής δύναμης και ιστορίας και της επιβεβαίωσης πως οι Ολυμπιακοί Αγώνες παραμένουν το σύμβολο της πιο ευγενικής άμιλλας που γνώρισε η ιστορία. Που όλοι ξέρουν πόσο μπαρούφα είναι, αλλά όλοι, και οι πάνω και οι κάτω, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, κάνουν πως αγνοούν. Ωστόσο η τελετή έγινε, και πώς θα μπορούσε να γίνει αλλιώς; Και ήταν πολύ ωραία, ως εύρημα, ως θέαμα, ως πρωτοτυπία και εκτέλεση. Είχε φαντασία, είχε την πορεία της ιστορίας χωρίς να γίνεται φολκλόρ, είχε ενδιαφέρουσες αναπαραστάσεις, χωρίς να γίνονται κιτς, είχε συγκίνηση χωρίς να γίνεται μελό. Η βασική ιδέα, να καλυφθεί ο χώρος του σταδίου ως μια τεράστια σκηνή ξεκίνησε από τη Βαρκελώνη το 1992, όπου το στάδιο σκεπάστηκε με ένα τεράστιο μπλε χαλί, το χρώμα της Μεσογείου. Εδώ στην Αθήνα η ιδέα ανέβηκε μερικές σκάλες και έγινε νερό, που και συμβολίζει την ίδια τη χώρα και βοηθάει στην ακόμη καλύτερη εντύπωση του πολυθεάματος, με τις αντανακλάσεις και τους κυματισμούς του και τα παιχνίδια μ’ αυτό. Η κατεύθυνση της ΔΟΕ για τις τελετές έναρξης είναι πως πρέπει να συνδέουν το ειδικό, την κουλτούρα, τις παραδόσεις και τις πολιτιστικές (αλλά και πολιτικές) ιδιαιτερότητες της χώρας που φιλοξενεί, αφενός με τις προβαλλόμενες αξίες του Ολυμπισμού και αφετέρου με τις βασικές ιδέες της παγκοσμιοποίησης. Σε ένα πλαίσιο που ορίζεται από την τηλεοπτική εικόνα, την οποία προσλαμβάνουν περίπου τέσσερα δισεκατομμύρια θεατές. Το στάδιο γίνεται ένα τεράστιο στούντιο, με όλα όσα αυτό συνεπάγεται. Η Αθήνα από αυτή την άποψη ήταν μια προνομιακή περίπτωση. Με ιδιαίτερη πολιτιστική παράδοση και ιστορία, περισσότερο από κάθε άλλη πόλη συνδεδεμένη με τα «ολυμπιακά ιδεώδη», μπορούσε να λειτουργήσει ως μια κολυμβήθρα του Σιλωάμ, για την αμαρτωλή διεθνή αθλητική οικογένεια και τις πολυεθνικές – χορηγούς. Έτσι Ρογκ και Αγγελοπούλου δεν υστέρησαν σε αναφορές στο αρχαίο πνεύμα αθάνατο, στα ιδεώδη, στη φιλία, την ειρήνη και την αδελφοσύνη, κατά τον χαιρετισμό τους. Κι αν το σκάνδαλο Κεντέρη – Θάνου χάλασε κάτι από τη σούπα, κυρίως στο ελληνικό κοινό, κι αν το BBC απέδειξε πως οι «Αθάνατοι» λαδώνονται, δεν έγινε και τίποτα, η ΔΟΕ έχει μάθει να επιπλέει στις τρικυμίες. Με τη βοήθεια και των ποικίλων χορηγών, φυσικά. ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ! Βήχος Παναγιώτης Πάνω από 1,3, δις. Ευρώ πήγαν σε 4.700 επιχειρήσεις, ελληνικές ή ξένες, για την αγορά υπηρεσιών και προϊόντων για τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών. Η μερίδα του λέοντος, 600 εκατ. Ευρώ, πήγε στις 200 μεγαλύτερες εταιρείες, ανάμεσά τους μεγάλες πολυεθνικές – μόνιμοι χορηγοί και εργολήπτες της ΔΟΕ – αλλά και σημαντικές ελληνικές επιχειρήσεις. Μεγάλο φαγοπότι έγινε στον τομέα των έργων, αλλά και στην κατανάλωση πρώτων υλών, όπως τσιμέντο και χάλυβας. Οι προϋπολογισμοί έφτασαν να προβλέπουν μέχρι και 4,6 δις. Ευρώ για το σκοπό αυτό, αν και όλα δείχνουν ότι θα ξεπεραστούν. Στην Κυριακάτικη «Ελευθεροτυπία» διαβάζουμε σε Ολοσέλιδη διαφήμιση: «ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΈΡΓΑ Ο.Α.Κ.Α. Θεμελίωση και ανέγερση με προϊόντα αποκλειστικά της ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗΣ», Να λοιπόν γιατί η Γιάννα Αγγελοπούλου χοροπήδαγε από τη χαρά της όταν αναλάβαμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες! Να γιατί κόντεψε να κάψει ολόκληρη τη Φιλοθέη ( δείτε εδώ σχετικά ) η κυρία χωρίς να βρεθεί ένας εισαγγελέας να τη μπουζουριάσει στο αυτόφωρο. Αλλά είπαμε: ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ! Και κάτι ενδεικτικό για το που πήγαν τόσα χρήματα. Το μεγαλύτερο μεταπολεμικό έργο στη χώρα μας, η γέφυρα του ΡίουΑντιρρίου, αν και πανάκριβη (κόστισε 770 εκατ. Ευρώ) στοίχισε μόλις τα μισά απ’ όσα πληρώσαμε για την ασφάλεια των Αγώνων σε Άγγλους και Αμερικανούς!!! Να γιατί ωρύονται για κίνδυνο τρομοκρατικών ενεργειών κλπ., τα γεράκια του ιμπεριαλισμού. Έχει μάσα η υπόθεση. Μεγάλη μάσα. 19/08/2004 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΌΛΑ ΤΟΣΟ ΩΡΑΙΑ ΜΑ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΨΕΥΤΙΚΑ Όλη η Ελλάδα τους απάτη και ντόπα! Η Ολυμπιάδα αποκάλυψε και στους πλέον άσχετους ποιος είναι ο κόσμος που θαυμάζουν! Σαν κυνηγημένα αγρίμια το σκάνε προς όλες τις κατευθύνσεις πολλοί Έλληνες (αλλά και ξένοι) πρωταθλητές. Άλλοι παραιτούνται, άλλοι κρύβονται, άλλοι πιάνονται ντοπαρισμένοι, άλλοι «τραυματίζονται» στις προπονήσεις για να μην αγωνιστούν ή να δικαιολογηθούν οι αποτυχημένες επιδόσεις τους, καθώς μέσα στο κλίμα πανικού που επικρατεί κάποιοι παίρνουν εσπευσμένα τα αντίδοτα για τις ντόπες, που όμως έτσι υποβαθμίζουν τις επιδόσεις τους. Όσο για την αθλητική αλλά και την πολιτική ηγεσία, τους ποικιλώνυμους παράγοντες κάθε υφής, αυτοί προσπαθούν να αποστασιοποιηθούν, υποκρίνονται ότι αγνοούν τα πάντα και έχουν επιδοθεί σε αγώνα δρόμου για να σώσουν τα δικά τους κυκλώματα. Είναι όμως καθαρό ότι όλοι αυτοί γνώριζαν τα πάντα και τα 27/08/2004 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ Ο απολογισμός της επόμενης ημέρας θα αποκαλύψει σημαντικές ανατροπές Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΞΟΔΕΨΕ ΠΟΛΛΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ΕΝΑ ΝΕΟ «ΜΟΝΤΕΛΟ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΟΥΣ - ΤΙ ΑΦΗΣΑΝ ΠΙΣΩ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥ ΚΑΙ ΤΙ ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ ΝΑ ΑΦΗΣΟΥΝ ΕΔΩ Το μεγαλύτερο μεταπολεμικό έργο στη χώρα μας, η γέφυρα του Ρίου-Αντιρρίου, αν και πανάκριβη (κόστισε 770 εκατ. Ευρώ) στοίχισε μόλις τα μισά απ’ όσα πληρώσαμε για την ασφάλεια των Αγώνων σε Άγγλους και Αμερικανούς!!! Του Γ. ΑΓΓΕΛΗ Είναι Τετάρτη 1η Σεπτεμβρίου, 10.30 το πρωί. Σε λίγα λεπτά αρχίζει το υπουργικό συμβούλιο με μοναδικό θέμα «Απολογισμός της Ολυμπιάδας, η επόμενη ημέρα». Υπουργοί και υφυπουργοί καταφθάνουν και κάθονται στις θέσεις τους, στο γνωστό μεγάλο οβάλ τραπέζι, περιμένοντας την είσοδο του πρωθυπουργού, ο οποίος με μικρή καθυστέρηση μπαίνει συνοδευόμενος από τους συμβούλους του. Ο καθένας τους κουβαλά ένα μεγάλο «πακέτο» φακέλων με διαφορετικά χρώματα, σε όλους όμως διακρίνεται το σήμα των Ολυμπιακών Αγώνων... Η ημερομηνία βέβαια του Μελέτη της υπουργικού συμβουλίου Alpha Bank είναι υποθετική, όπως υποστηρίζει υποθετικό είναι και το ότι οι περιεχόμενο των φακέλων Ολυμπιακοί που θα έχει μαζί του ο Αγώνες πρωθυπουργός στο ενίσχυσαν το υπουργικό συμβούλιο που ΑΕΠ της χώρας θα γίνει για τους μας την Ολυμπιακούς Αγώνες στο περίοδο 2001πρώτο δεκαήμερο του 2004, με 9,8 Σεπτέμβρη, πριν από την δισ. ευρώ. ΔΕΘ. Όμως κάποια στοιχεία, πρωθύστερου «απολογισμού», μπορούν να αποτυπωθούν από σήμερα, την ώρα που ο αφέτης έχει ήδη δώσει το σήμα για τα προκριματικά πολλών αθλημάτων, με τους θεατές να έχουν αρχίσει κατά χιλιάδες να καταλαμβάνουν τις κερκίδες των σταδίων. Μαζί τους και περίπου 280 εκατ. ευρωπαίοι τηλεθεατές... Αποτελέσματα Ανώτατο κυβερνητικό στέλεχος -που θα έχει σημαντική ευθύνη στην αποτύπωση του απολογισμού- όταν τον ρώτησε η «Οικονομία» ποιο θα είναι το κέρδος ή η ζημιά των Ολυμπιακών Αγώνων, απάντησε: «Αν όλα πάνε καλά και δεν έχουμε σοβαρές περιπέτειες σε θέματα ασφάλειας, αυτοί οι Ολυμπιακοί Αγώνες μπορούν να βάλουν την Ελλάδα και την οικονομία σε μια πολύ σημαντική "θέση" στον οικονομικό και γεωπολιτικό χάρτη της Ευρώπης αλλά και του λεγόμενου "πρώτου κόσμου". Αυτό αξίζει, όσο και αν χρειαστεί να το πληρώσουμε στη συνέχεια, γιατί η αλήθεια είναι ότι θα το πληρώσουμε, και μπορώ να πω αρκετά... ακριβά». (Υπολογίζεται ότι το συνολικό κόστος, δημόσιο και ιδιωτικό, θα αγγίξει τα 10 δισ. ευρώ). Τι θα είναι αυτή η «θέση»; Μετά την ενταξή μας στο ευρώ, υποστηρίζουν οικονομικοί αναλυτές, μια επιτυχημένη Ολυμπιάδα επιτρέπει να ανατραπεί με τον ισχυρότερο δυνατό τρόπο η «άσχημη» εικόνα που για χρόνια έχει διαμορφωθεί στο εξωτερικό. Πολύ περισσότερο μάλιστα, λένε, που η «ανατροπή» αυτή θα έχει γίνει έναντι της μεγαλύτερης δυνατής «προολυμπιακής» δυσφήμισης και με ένα «κόστος» που σηκώνει η ελληνική οικονομία από μόνη της. Όλα αυτά μπορούν να ισχυροποιήσουν τον βαθύτερο γεωστρατηγικό στόχο της Ελλάδας ως «περιφερειακής» δύναμης στο διαρκώς διευρυνόμενο νοτιοανατολικό τμήμα της Ε.Ε. των 25. Μην ξεχνάτε, υποστηρίζουν, ότι «η Ελλάδα όντας μέσα στο ευρώ και στον "σκληρό πυρήνα" της Ε.Ε. εξακολουθεί να "παίζει" οικονομικά και πολιτικά ανάμεσα σε Ευρώπη και Ασία, ανάμεσα σε Ευρώπη και ΗΠΑ...». Σε ευρώ βέβαια η συμμετοχή σε αυτό το στοίχημα πληρώνεται πολύ ακριβά. Αρκεί να θυμίσουμε ότι το μεγαλύτερο μεταπολεμικό έργο στην Ελλάδα, που εγκαινιάσθηκε με τη διέλευση της ολυμπιακής φλόγας, η γέφυρα ΡίουΑντιρρίου, αν και πανάκριβη, στοίχισε 770 εκατ. ευρώ, δηλαδή μόλις το μισό από όσα πληρώσαμε σε Αμερικανούς και Εγγλέζους κυρίως για την... ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων. Οι αναλυτές της ΔΟΕ πάντως υποστηρίζουν ότι ξοδέψαμε πολλά αλλά δημιουργήσαμε ένα νέο «μοντέλο» για τους Ο.Α.: Στη Βαρκελώνη με την εισαγωγή ενός εθνικού «φόρου» το κόστος το πλήρωσαν όλοι οι Ισπανοί. Στο Μόντρεαλ, με την βοήθεια της «δημιουργικής λογιστικής» κατάφεραν ακόμα και σήμερα κανείς να μην ξέρει ποιος πλήρωσε και πόσο. Στο Σίδνεϊ, με μια «σχετικά» διαφανή διαδικασία, τους πολύ ακριβούς Αγώνες πλήρωσαν Δημόσιο και ιδιώτες. Στην Αθήνα οι άνθρωποι της ΔΟΕ υποστηρίζουν ότι τους ακριβούς Αγώνες θα πληρώσουν οι Έλληνες αλλά και τα ταμεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αυτό άλλωστε ήθελε να δείξει και ο κ. Σότον που ήρθε πρόσφατα στην Αθήνα για την προβολή των μεταφορικών έργων (μετρό, δρόμοι κ.λπ.) που χρηματοδοτεί το ΚΠΣ. Αν πάντως θέλουμε να «αποτιμήσουμε» τα άμεσα και «χειροπιαστά» οφέλη μπορούμε να πούμε πως είναι πολύ πιθανό να χτυπήσουμε αν όχι «χρυσό» τουλάχιστον ένα «χάλκινο» με τη νέα συνήθεια των Αθηναίων να χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Είναι αλήθεια ότι αν και ακριβά κάνουν την Αθήνα μια άλλη πόλη, τόσο για τους τουρίστες όσο -κυρίως- για τους Αθηναίους. Σε αριθμούς βέβαια αυτές οι αλλαγές μπορούν να μεταφρασθούν σε προβλέψεις (πρόσφατη μελέτη της Alpha Bank) για μια κατακόρυφη άνοδο στη βιομηχανία του τουρισμού (κάπου 5 εκατ. επιπλέον τουρίστες υπολογίζεται ότι κατ' έτος θα έρχονται στην Ελλάδα από την περίοδο 2005-2006 και μετά), της ναυτιλίας (που ήδη αρχίζει να συναγωνίζεται τον τουρισμό σε εισαγόμενο συνάλλαγμα). Η μελέτη αυτή υποστηρίζει ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες ενίσχυσαν ήδη το ΑΕΠ την περίοδο 2001-2004 με συνολικά 9,8 δισ. ευρώ, ενώ για την οκταετία 2001-2008 το ποσό αυτό θα φθάσει τα 25,7 δισ. ευρώ. Τουρισμός Για τον τουρισμό την επόμενη τετραετία τα οφέλη θα φθάσουν τα 8,3 δισ. ευρώ, ενώ οι αφίξεις τουριστών θα αυξηθούν στα 18 εκατ. ετησίως μέχρι το 2010. Αν μάλιστα αποδώσουν και οι προσδοκίες του κ. Αλογοσκούφη για το Athens Business Club, τότε θα πρέπει να περιμένουμε και «ξένες» επενδύσεις. Όλα αυτά βέβαια είναι προσδοκίες. Μέχρι να αρχίσουν να γίνονται πραγματικότητα ας προετοιμασθούμε για την αποπληρωμή ενός «ολυμπιακού» χρέους που ξεπερνά τα τρία δισ. ευρώ, προς το παρόν τουλάχιστον, γιατί στο Γενικό Λογιστήριο μερικοί κάνουν λόγο και για τέσσερα δισ. ευρώ... O Γιάννης Αγγέλης είναι συνεργάτης του ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ δημοσιογράφος. 27/08/2004 ΤΕΡΜΑ ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ: ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ Από σήμερα αρχίζουν αγώνες για το κόστος και τις ελευθερίες που καταπατιούνται. Αρκεί να μην παγιδευτούμε στον «κάλπικο» καυγά των δύο συνυπεύθυνων: ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Έπεσε απόψε τη νύχτα η αυλαία στην «Ολυμπιάδα της ντόπας» της Αθήνας 2004. Έπεσε εν μέσω Σάκη Ρουβά (ιπτάμενου) και με σουβλάκια και τζατζίκι! Αναμφισβήτητα ενισχυμένη από την τεράστια αναδιανομή του πλούτου υπέρ της που έφερε η διοργάνωση, η ελληνική αστική τάξη από τη μια κάνει ταμείο κερδών και προσδοκιών που δεν υλοποιήθηκαν και από την άλλη ετοιμάζει γενική επίθεση αφαίμαξης των εισοδημάτων μισθωτών και μεσαίων στρωμάτων για να εισπράξει αυτά που έχει ήδη διανείμει σε ελληνικές και ξένες εταιρείες. Η χρήση κλομπ και δακρυγόνων την Παρασκευή, εναντίον διαδηλωτών που διαμαρτύρονταν για την τότε αναμενόμενη άφιξη στην Αθήνα του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Κόλιν Πάουερ – ο οποίος τελικά δεν ήρθε – και η απαγόρευση διέλευσης της πορείας μπροστά από την αμερικανική πρεσβεία, δείχνουν ότι η κυβέρνηση Καραμανλή δεν πρόκειται να φεισθεί αυταρχικών μεθόδων και μέσων στην αναμέτρησή της με το κίνημα. Εξαιρετικά κρίσιμη είναι επίσης και η μακρόχρονη πάλη για την εκ νέου κατάκτηση πολιτικών ελευθεριών και δημοκρατικών δικαιωμάτων που έχουν υποστεί βαρύτατα πλήγματα εν ονόματι των Ολυμπιακών Αγώνων. Το ξήλωμα των μηχανισμών παρακολούθησης όλων των κατοίκων της Αθήνας, η αποτροπή εφαρμογής των τρομονόμων που προώθησε η κυβέρνηση, η αποτίναξη του κλίματος αναβίωσης της αστυνομοκρατίας που χαρακτήριζε και παλαιότερα το κράτος της Δεξιάς και τόσα άλλα, αποτελούν άμεσους στόχους της πάλης που πρέπει να αναπτυχθεί αμέσως από σήμερα το πρωϊ, χωρίς την παραμικρή καθυστέρηση. Το γεγονός ότι η μπόχα της ντόπας κάλυψε σε μεγάλο βαθμό το κύρος που προσδοκούσε να αποκτήσει ο ελληνικός καπιταλισμός, το γεγονός ότι η τρομοϋστερία και η διάθεση αισχροκέρδειας βούλιαξαν κυριολεκτικά τον τουρισμό, ενώ απέτυχε παταγωδώς και το επιχειρηματικό φόρουμ προσέλκυσης επενδυτών, το γεγονός ότι ακόμη και αθλητικά η Ελλάδα πήρε πολύ λιγότερα μετάλλια από όσα προσδοκούσαν οι παράγοντες – όλα αυτά δείχνουν ότι ο ελληνικός καπιταλισμός δεν ενισχύθηκε όσο υπολόγιζε, άρα η πάλη του κινήματος θα γίνει από καλύτερες θέσεις. Αρκεί να μην αδρανήσει και να μην παγιδευτεί στον «κάλπικο» καυγά που επιχειρούν να στήσουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι είναι και οι δύο συνυπεύθυνοι για όλο το φαγοπότι των Αγώνων και όλη τη βρώμα του ντοπαρίσματος, με το ΠΑΣΟΚ να έχει χρηματοδοτήσει το αίσχος και τη ΝΔ να είναι ενήμερη και σύμφωνη. Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ δημοσιεύει ένα άρθρο του συνεργάτη μας ΘΑΝΑΣΗ ΣΚΑΜΝΑΚΗ που κάλυψε με τα άρθρα του τα τεκταινόμενα στην Ολυμπιάδα 2004. Η ιστορία και πάλι επιστρέφει ως φάρσα. Αφού είδαμε το παιχνίδι των τροχαίων ατυχημάτων που παίχτηκε με πολλούς συμμέτοχους, αφού παρακολουθήσαμε Επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας στο αντιπολεμικό συλλαλητήριο στο Σύνταγμα την αγωνία του αρσιβαρίστα κι αφού μαρτυρήσαμε την κατολίσθηση της περίφημης ελληνικής «ντριμ τιν», τώρα έρχεται η ώρα για να παρακολουθήσουμε και πίσω από τις κουΐντες, εκεί όπου εξελίσσεται η ουσιαστική πλευρά του «δράματος». Ξαφνικά, αν και όχι τόσο, το θέμα του ντοπαρίσματος των αθλητών, το κοινό μυστικό όλων των Ελλήνων, έγινε το υπ’ αριθμόν ένα πολιτικό πρόβλημα. Γεγονός που δεν μαρτυρεί μόνον την ελαφρότητα της πολιτικής αλλά και την πολιτική βαρύτητα του αθλητισμού, τα τελευταία χρόνια. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ καταγγέλλουν αλλήλους για την υπόθεση και ταυτόχρονα υπόσχονται και πάλι ότι «θα φτάσει το μαχαίρι στο κόκαλο», «θα γίνει κάθαρση» κ.ο.κ. Έτσι την προηγούμενη Κυριακή στο Βήμα, ένα άρθρο με πληροφορίες που διοχετεύτηκαν από τον τελευταίο υπουργό Πολιτισμού του ΠΑΣΟΚ, έκανε λόγο για το σχέδιο με την κωδική ονομασία «Κόροιβος» που υπέβαλε ο Χρ. Τζέκος προς την τότε κυβέρνηση, αξίας 6 εκατ. Ευρώ και περιελάμβανε πρόγραμμα ντοπαρίσματος 150 αθλητών, προκειμένου να σαρώσουν τα μετάλλια στους Ολυμπιακούς. Ταυτόχρονα το δημοσίευμα και ο υποβολέας του, «καρφώνει» ανώτατο στέλεχος της Αθήνα 2004, λέγε με Γιάννα Αγγελοπούλου, το οποίο έδωσε διαβεβαιώσεις στον Χρ. Τζέκο προκειμένου να είναι παρών ο Κ. Κεντέρης στην τελετή έναρξης, πως ο αντιντόπινγκ έλεγχος θα γίνει «σε προστατευμένο περιβάλλον και υπό ελεγχόμενες συνθήκες», που σημαίνει πως θα εξεταζόταν δείγμα ούρων κάποιων άλλων. Με το ίδιο δημοσίευμα εξυπηρετούνται δύο στόχοι. Βγαίνει λάδι η προηγούμενη κυβέρνηση και ενοχοποιείται η άσπονδη φίλη του τέως υπουργού. Ταυτόχρονα πέφτουν τα αναγκαία καρφώματα και για τους εσωκομματικούς αντιπάλους. Τις επόμενες ημέρες γύρω από την υπόθεση φούντωσε το προσκήνιο και το παρασκήνιο. Ο Ευ. Βενιζέλος φρόντισε με συνεντεύξεις του να επιβεβαιώσει και να επεξηγήσει την πολιτική ουσία του δημοσιεύματος, η κυβέρνηση φρόντισε να καρφώσει τους προκατόχους της για όσα έπραξαν ή παρέλειψαν να πράξουν και ο τέως υφυπουργός Αθλητισμού Γιώργος Λιάνης με άρθρο και με δηλώσεις του κατέστησε σαφές πως δεν είναι ο μόνος υπεύθυνος, αν σκέφτονται να του φορτώσουν το άγος, αλλά πως όλοι ήξεραν. Γράφει: «Δεν υπάρχει πολιτικός, δεν υπάρχει δημοσιογράφος, δεν υπάρχει παράγων του αθλητισμού, δεν υπάρχει αθλητής που να μην ήξερε τι συνέβαινε. Ουδείς αναμάρτητος στην ιστορία του ντόπινγκ». Και όσα λέει είναι αλήθεια. Ανοίγει έτσι ένα μεγάλο μέτωπο που τους συμπεριλαμβάνει όλους. Ποιος λοιπόν θα διακινδυνεύσει την ενοχοποίηση εξιλαστήριων θυμάτων; Η προειδοποίηση είναι σαφής και για τους εσωκομματικούς του υπονομευτές αλλά και για τα στελέχη της ΝΔ, κυρίως για την αναπληρωτή υπουργό Πολιτισμού, που από πολλά χρόνια βρίσκεται κοντά στα αθλητικά πράγματα. Κάτι ασφαλώς ήξερε ο τέως υφυπουργός Αθλητισμού, καθόσον την Τετάρτη ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αναφέρθηκε στην επιχορήγηση 1,5 εκατ. Ευρώ στον Τζέκο και τους δύο αθλητές. Δεν ήταν τόσα, ήταν 182.000 ευρώ στο σωματείο του Τζέκου, απαντά ο Γ. Λιάνης , ενώ την υπόθεση έχουν αναλάβει οι εισαγγελείς. Ωστόσο η μπάλα παίζεται ακόμη στο κέντρο και η φλυαρία καλύπτει την ουσία, έτσι ώστε να οδηγηθεί το πράγμα στο γνωστό κουκούλωμα. Θέλοντας ή όχι πάντως, οι υψηλόβαθμοι παράγοντες αποκάλυψαν πιο πολλά πράγματα απ’ όσα το «τροχαίο» των Κεντέρη και Θάνου. Και για να μην ξεχνιόμαστε, η ιστορία αυτή του ντοπαρισμένου πρωταθλητισμού άρχισε για την Ελλάδα το 1990, επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη, όταν μετά την κατάρρευση των «σοσιαλιστικών καθεστώτων» έγιναν μαζικές εισαγωγές προπονητών, ειδικών, προϊόντων, συστημάτων και εξελληνισμένων πρωταθλητών. Φιλοδοξώντας να λάμψουμε στο παγκόσμιο αθλητικό στερέωμα, επιβεβαιώνοντας την πολιτική μας ισχύ. Τότε άρχισαν να γίνονται πλουσιοπάροχες οι προσφορές προς τους ολυμπιονίκες και να θεσμοθετούνται τα κίνητρα. Τα πρώτα χειροπιαστά αποτελέσματα τα είχαμε στην Ολυμπιάδα της Βαρκελώνης το 1992. Το ΠΑΣΟΚ εξέλιξε το σύστημα και ανέβασε σε ανώτερα επίπεδα την «επιτυχία». Ο αθλητισμός και οι νίκες των αθλητών ταυτίστηκαν με την επιβίωση και τη δόξα του γένους. Και του κόμματος. Εξ ου και η περιφορά των πρωταθλητών στις προεκλογικές συγκεντρώσεις. Μπροστά σε έναν τέτοιο σκοπό, οι ασήμαντες λεπτομέρειες της υγείας των αθλητών και της καθαρότητας του αθλήματος, δεν μπορούν να μπαίνουν εμπόδιο. Ολόκληρη η ελληνική κοινή γνώμη, ή έστω το μεγάλο μέρος της, ήταν διατεθειμένο να αποδεχτεί το χημικό πρωταθλητισμό στο όνομα της νίκης, της χαράς και της ελπίδας που φέρνει. Στο όνομα της ανάγκης να βγούμε από το τέλμα, τέλος πάντων. Σ’ αυτή την ανάγκη δούλεψαν οι πολιτικοί. Και τώρα αλληλοτρώγονται κάνοντας πως δεν ξέρουν. Αν όμως ο Τζέκος, για να πάρουμε τη συγκεκριμένη περίπτωση, είχε πάει με τέτοιο πρόγραμμα στην κυβέρνηση, ποιος ευθύνεται που τον κράτησε ως προπονητή και μάλιστα παντοδύναμο στην ομάδα στίβου; Ποιος ευθύνεται για τη γιγάντωση αυτού του συστήματος; Οι ίδιοι που τώρα μιλάνε για την κάθαρση. Είτε ανήκουν στο ΠΑΣΟΚ, είτε στην κυβέρνηση. Κάτω από την μπάρα των χρεών Του Γ. ΑΓΓΕΛΗ Και τώρα -για την ακρίβεια από αύριοκάποιος θα πρέπει να... πληρώσει τα ελλείμματα και το χρέος. Η ελληνική οικονομία κατάφερε να σηκώσει τελικά τα «μεγάλα βάρη» των εκτεταμένων επενδύσεων, που είχαν ως σημείο αναφοράς τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, αλλά τα σημάδια που άφησαν πίσω τους θα είναι περισσότερο από ευδιάκριτα στην εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2004. Τα προσωρινά στοιχεία που συγκεντρώνονται στο υπουργείο Οικονομίας δείχνουν μέχρι στιγμής ότι η κάλυψη των ελλειμμάτων, ολυμπιακής προέλευσης και μη, θα οδηγήσει τον ετήσιο δανεισμό σε επίπεδα που μπορεί να ξεπεράσουν τα 42 δισ. ευρώ. Η πρώτη ενδεικτική εικόνα, λένε στο υπουργείο Οικονομίας, θα είναι έτοιμη στα μέσα του Σεπτέμβρη. Προς το παρόν, πάντως, τα προβλήματα έρχονται τόσο από το σκέλος των δημοσίων δαπανών, όπου οι υπερβάσεις των στόχων είναι κοινός τόπος για όλα τα υπουργεία και κυρίως στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ), αλλά και από το σκέλος των εσόδων. Τα έσοδα Εκεί στα έσοδα η κατάσταση είναι ιδιαίτερα δύσκολη, καθώς η ροή των φορολογικών εσόδων έχει διαπιστωθεί ότι το τελευταίο δίμηνο είναι υποπολλαπλάσια της προβλεπόμενης στον προϋπολογισμό με αποτέλεσμα να δημιουργείται και εκεί μια νέα «τρύπα», η οποία, σύμφωνα με τις προβλέψεις, θα ξεπεράσει φέτος το 1 δισ. ευρώ. Στο «μέτωπο» των δαπανών, το Δημόσιο υπολογίζει ότι πέραν της αύξησης κατά 2 δισ. ευρώ του ελλείμματος στο ΠΔΕ (από υστέρηση εισροών του ΚΠΣ και υπέρβαση ολυμπιακών δαπανών), υπάρχουν υποχρεώσεις προς εκπλήρωση, όπως η επιστροφή του ΦΠΑ στους εξαγωγείς, η οποία αγγίζει τα 4 δισ. ευρώ, η κάλυψη των υποχρεώσεων των νοσοκομείων με 2,2 δισ. ευρώ, η τρέχουσα οφειλή προς τους ΟΤΑ ύψους ενός δισ. ευρώ που, αν δεν καταβληθεί, πολλοί δήμοι, μετά τους Ολυμπιακούς, «θα κατεβάσουν ρολά», τα υψηλά ελλείμματα των μέσων μεταφοράς και βέβαια οι δαπάνες των υπουργείων, οι οποίες στην πλειονότητα τους είναι μεγαλύτερες των προβλεπόμενων στον προϋπολογισμό για το 2004. Σ' αυτή την εικόνα πρέπει να προσθέσει κανείς ένα «λογιστικό» έλλειμμα που έρχεται από την αποτύπωση της «άσπρης τρύπας» (τα πλεονάσματα των οργανισμών και φορέων του ευρύτερου δημόσιου τομέα), η οποία, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει συγκεντρώσει η ΕΣΥΕ, είναι κατά 0,7% του ΑΕΠ μικρότερη από εκείνη που έχει προβλέψει ο προϋπολογισμός και κατά συνέπεια επιβαρύνει το έλλειμμα με το ποσό του 0,7% του ΑΕΠ. Μαζί με τη «λογιστική» επιβάρυνση του ελλείμματος πρέπει να υπολογισθεί και η ανάλογη επιβάρυνση του ελλείμματος από δαπάνες αμυντικών δαπανών κατά 0,5% του ΑΕΠ. Όλα αυτά θα βρίσκονται στα χέρια των ανθρώπων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το επόμενο δεκαήμερο και ο κ. Σακελάρης πρώτος, στην EFC (Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή), με τον υπουργό Οικονομίας αμέσως μετά στις 10-11 Σεπτέμβρη, πρέπει να δώσουν συγκεκριμένες «απαντήσεις» για το πώς θα φέρουν τα πάνω κάτω μέσα στην τριετία 2005-2007, μειώνοντας ελλείμματα και χρέος. Επικρίσεις Το νέο εδώ είναι ότι στο ECOFIN τώρα ο κ. Αλογοσκούφης δεν θα έχει να αντιμετωπίσει μόνο τις επικρίσεις των Ολλανδών και των Γερμανών, αλλά πολύ περισσότερο την απαίτηση των «νέων» χωρών-μελών της Ε.Ε., οι οποίες ζητούν μεγαλύτερο μερίδιο από τους πόρους του ΚΠΣ εις βάρος χωρών όπως η Ελλάδα που εμφανίζονται «πλούσιες και σπάταλες...». 30/08/2004 Οι Ολυμπιάδες της αντίστασης H Ελλάδα του 2004 δεν είναι ούτε η Ελλάδα του 1896, ούτε το Βερολίνο του 1936, ούτε το Μεξικό του 1968. Το 2004 δεν ζούμε στον κόσμο του Ψυχρού Πολέμου που θα μπορούσε να αποφέρει κάποιο μποϊκοτάζ, ούτε υπάρχει ισχυρό και συγκροτημένο εργατικό κίνημα για να κάνει και να υλοποιήσει τη δική του πρόταση για μια Εργατική αντι-Ολυμπιάδα. «Το όπλο του μποϊκοτάζ μοιάζει σήμερα αδιανόητο. Κανένα κράτος δεν θα ήθελε να απαρνηθεί την εξαιρετική προβολή στα μέσα ενημέρωσης την οποία προσφέρουν οι Αγώνες. Αντίθετα, ο αποκλεισμός παραμένει μια απειλή υψίστης τιμωρίας», όπως σημειώνει η γαλλική Μοντ Ντιπλοματίκ. «Η πολιτική δεν χωρίζει πια τις μεγάλες δυνάμεις σε αντίπαλα στρατόπεδα σε τέτοιο βαθμό ώστε η αντιπαράθεση ανάμεσά τους να φτάσει στους αγωνιστικούς χώρους. Όλες οι σημαντικές εθνικές ομάδες αποτελούν προϊόντα μιας μοναδικής έκφρασης σε εθνικό επίπεδο της τάσης που κυριαρχεί παγκοσμίως και οδηγεί στην ελεύθερη αγορά […] Όλες οι μεγάλες δυνάμεις αντιμετωπίζουν σήμερα τους Αγώνες πρωτίστως ως μια επιχείρηση και αγωνίζονται για τα μετάλλια, όπως οι επιχειρήσεις αγωνίζονται για να αυξήσουν τις πωλήσεις τους», υπογραμμίζει από την πλευρά του το περιοδικό Τάιμ. Μια τεραστίων διαστάσεων επιχείρηση, λοιπόν, σε παγκόσμια κλίμακα, όπως επιτάσσει η εποχή της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης - αλλά μήπως αυτό δεν αποτελεί μια αναγκαία και ικανή αιτία για να αναπτυχθεί ένα ρωμαλέο κίνημα αντίστασης και να τεθεί ως στόχος η πραγματοποίηση των δικών μας εργατικών Ολυμπιάδων; Μήπως η εποχή μας δεν σφραγίζεται από μια νέα πολεμική έκρηξη που τροφοδοτείται από τον επιθετικό οίστρο των μεγάλων ιμπεριαλιστικών χωρών και κυρίως των ΗΠΑ; Αν η πολιτική όντως δεν χωρίζει τις μεγάλες δυνάμεις (πράγμα αμφίβολο, όπως ίσως αποδειχθεί στη διεκδίκηση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012) τότε μήπως δεν είναι πέρα για πέρα αλήθεια ότι χωρίζει βαθιά τους εργαζόμενους, τους άνεργους και τη συντριπτική πλειοψηφία των νέων όλου του κόσμου από το κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις και τους μηχανισμούς του; Το γεγονός ότι η ριζοσπαστική επαναστατική Αριστερά (και φυσικά η ρεφορμιστική και καθεστωτική Αριστερά) ουσιαστικά δεν έδωσε ποτέ τη μάχη κατά των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας δεν σημαίνει ότι η αντίσταση δεν έχει αξία. Κάθε άλλο, μάλιστα, όπως άλλωστε αποδεικνύει και η πλούσια ιστορική εμπειρία. Ένα άρθρο του συνεργάτη μας ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ Ο τίτλος των Ολυμπιακών Αγώνων της αντίστασης μεταπολεμικά ανήκει, χωρίς αμφιβολία, στους Αγώνες του Μεξικού, που έγιναν τον Οκτώβριο του 1968 - τη χρονιά που σφραγίστηκε από ένα σχεδόν παγκόσμιο εξεγερτικό ξέσπασμα, από το Παρίσι μέχρι το Τόκιο και από την Πράγα ως το Μπέρκλεϊ και την Πόλη του Μεξικού. «Η αυτονομία των πανεπιστημίων παραβιάστηκε για να επιβληθεί μια μίζερη Παξ Ολύμπικα, σε μια χώρα που θα έπρεπε να αφιερώσει τις ζωτικές της δυνάμεις σε προβλήματα που επείγουν […] Απευθύνω έκκληση ιδιαίτερα σε δύο μεγάλους καλλιτέχνες, τον Άρθουρ Μίλερ και τον Μορίς Μπεζάρ, να μην επικυρώσουν με την πολύτιμη παρουσία τους έναν εορτασμό που τιμά μια αφηρημένη έννοια του πολιτισμού, ποδοπατώντας την ίδια στιγμή τις πραγματικές πολιτιστικές ανάγκες». Με αυτά τα λόγια, που δημοσιεύτηκαν στην γαλλική εφημερίδα Λε Μοντ στις 10 Οκτωβρίου του 1968 (και αναδημοσιεύτηκαν στον Ιό της Κυριακής στις 3 Μαΐου του 1998), ο Κάρλος Φουέντες ζητούσε τότε το μποϊκοτάρισμα των Αγώνων που επρόκειτο να ξεκινήσουν σε δύο 24ωρα, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τη σφαγή που είχε προηγηθεί με θύματα εκατοντάδες φοιτητές στην πλατεία Τλατελόλκο (ή πλατεία των Τριών Πολιτισμών), το μαύρο εκείνο βράδυ της 2ης προς την 3η Οκτωβρίου. Πρόσθεσε έτσι τη φωνή του σε εκείνες άλλων κορυφαίων διανοούμενων και καλλιτεχνών της εποχής, όπως του Ζαν Πολ Σαρτρ, του Μπέρναρντ Ράσελ και του Οκτάβιο Πας ο οποίος, μάλιστα, όντας πρέσβης της χώρας του στη μακρινή Ινδία, έσπευσε να υποβάλλει την παραίτησή του συνοδευόμενη από ένα ποίημα: «Οι υπάλληλοι του δήμου ξεπλένουν το αίμα στην πλατεία των ανθρωποθυσιών». Αιτία για όλα αυτά αποτέλεσε ένα ογκούμενο κίνημα διαμαρτυρίας στα πανεπιστήμια, που είχε ξεκινήσει τουλάχιστον δύο μήνες νωρίτερα, όταν φοιτητές και μαθητές είχαν διαδηλώσει στους δρόμους της πόλης υπέρ της επαναστατημένης Κούβας. Οι δυνάμεις καταστολής επιχείρησαν να τους διαλύσουν δια της βίας, δίνοντας το έναυσμα για ένα κύμα καταλήψεων και άλλων πράξεων αντίστασης που έμελλε να κορυφωθούν, με τραγικό τρόπο, στις αρχές Οκτωβρίου. Τότε που ο στρατός, μετά από επιτακτική απαίτηση της τότε Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής και εντολή του κυβερνώντος Θεσμικού Επαναστατικού Κόμματος, χτύπησε στο ψαχνό, σαν σε πραγματικό πόλεμο. «Δεν θέλουμε Ολυμπιάδα, θέλουμε επανάσταση», ήταν ένα από τα πιο δημοφιλή συνθήματα στις καθημερινές σχεδόν διαδηλώσεις που πραγματοποιούνταν τότε, παρά το γεγονός ότι επισήμως το Εθνικό Απεργιακό Συμβούλιο διαβεβαίωνε πως το κίνημα «είναι ανεξάρτητο από τον γιορτασμό της 19ης Ολυμπιάδας και δεν έχουμε καμία απολύτως πρόθεση να παρεμποδίσουμε την πραγματοποίησή της στο παραμικρό». Ωστόσο, όπως έγραφε και το περιοδικό Τάιμ, «ακόμη και ο μέσος άνθρωπος του δρόμου, που αρχικά ήταν τουλάχιστον απαθής, μεταπείστηκε εν μέρει ότι οι φοιτητές κατήγγειλαν την κυβέρνηση ότι δαπανά για άχρηστες ολυμπιακές εγκαταστάσεις όταν υπάρχει τόση πείνα και αθλιότητα στη χώρα». Αλλά όλα αυτά θεωρήθηκαν ασυγχώρητα ολισθήματα από τη ΔΟΕ και τον αμερικανό πρόεδρό της Έιβερι Μπράντεϊτζ, που ζήτησαν την έγκαιρη επίλυση του «προβλήματος ασφαλείας», ενώ την ίδια στιγμή, μεγάλος μέρος του διεθνούς Τύπου είχε φροντίσει να προλειάνει το έδαφος για τα όσα θα επακολούθησαν, κάνοντας λόγο για σενάρια απαγωγής αθλητών από τους φοιτητές και σαμποτάζ στη διάρκεια των Αγώνων. Έτσι και έγινε: Στις 2 Οκτωβρίου, η επίλεκτη μονάδα του στρατού με την ονομασία Τάγμα Ολύμπια, επιτέθηκε στους 15.000 περίπου φοιτητές που είχαν συγκεντρωθεί, αφήνοντας πίσω τεράστιο αριθμό νεκρών και τραυματιών, που ακόμη και σήμερα δεν είναι ακριβώς γνωστό πόσοι ήταν. Οι πληροφορίες κάνουν λόγο για 300 - 400 νεκρούς και χιλιάδες τραυματίες μόνο από εκείνη την επίθεση, αλλά μια σειρά στοιχείων που βλέπουν το φως με το πέρασμα των χρόνων ενισχύουν τις υποψίες ότι οι απώλειες ήταν πολύ περισσότερες. «Τίποτε δεν θα εμποδίσει, την 12η Οκτωβρίου, την ειρηνική είσοδο της ολυμπιακής φλόγας στο στάδιο και την διεξαγωγή των Αγώνων που θα επακολουθήσουν», δηλώνει ανερυθρίαστα την επομένη της μεγάλης σφαγής ο Μπράντεϊτζ, όπως μας πληροφορεί το Ιστορικό Λεύκωμα της Καθημερινής. Πραγματικά, μετά και τη συνθηκολόγηση των φοιτητών και την εξαγγελία «εκεχειρίας» στη διάρκεια των Αγώνων, όλα προμήνυαν ένα υπέροχο θέαμα - μόνο που τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν ακριβώς έτσι. Η αιτία της δεύτερης ανατροπής ήρθε από τις ίδιες τις ΗΠΑ που «έβραζαν» εξαιτίας του πολέμου του Βιετνάμ, αλλά και του κινήματος για τη χειραφέτηση των μαύρων το οποίο, πριν μερικούς μήνες, είχε δει να δολοφονείται ένας από τους αδιαμφισβήτητους ηγέτες του, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Η εικόνα από την απονομή των μεταλλίων στους νικητές της κούρσας των 200 μέτρων, στις 16 Οκτωβρίου, προκάλεσε κυριολεκτικά σοκ σε κυβερνώντες και θεατές: Ο Τόμι Σμιθ και ο Τζον Κάρλος, οι δύο μαύροι Αμερικανοί που είχαν αναδεχθεί στην πρώτη και τρίτη θέση αντιστοίχως, κατά την ανάκρουση του αμερικανικού εθνικού ύμνου σκύβουν το κεφάλι και υψώνουν τη γροθιά τους, μέσα σε ένα μαύρο γάντι - επρόκειτο για το σύμβολο της «Μαύρης Δύναμης» και ένας φόρος τιμής στους συντρόφους τους που αγωνίζονταν για ισότητα στη Χώρα της Ελευθερίας! «Η παράνομη αυτή εκδήλωση αντιβαίνει προς τις βασικές αρχές του αθλητισμού και τους καλούς τρόπους του αθλητή, πράγμα στο οποίο αποδίδουν μεγάλη σημασία οι ΗΠΑ», έσπευσε να δηλώσει έξαλλος ο πρόεδρος της αμερικανικής Ολυμπιακής Επιτροπής, Ντάγκλας Ρόμπι, ανακοινώνοντας ότι αποφάσισε να αποκλείσει τους δύο από την ομάδα. Όμως, πέντε μέρες μετά, στην απονομή για τη σκυταλοδρομία 4 επί 400, οι νικητές Αμερικανοί μιμούνται τους συναθλητές τους και οι γροθιές υψώνονται και πάλι - για να συναντηθούν, κάπου εκεί, στον ουρανό του Μεξικού, με τις χιλιάδες γροθιές των φοιτητών και μαθητών. Η πράξη αντίστασης θα περνούσε για πάντα στην ιστορία. Οι Αθάνατοι, βεβαίως, ήλπιζαν ότι το Μεξικό δεν θα ήταν παρά μία κακή παρένθεση και ότι, από τους επόμενους κιόλας Αγώνες, τα «ιδεώδη του ολυμπισμού» θα επανέρχονταν. Διαψεύστηκαν παταγωδώς! Οι Ολυμπιακοί Αγώνες που έγιναν στο Μόναχο το 1972, σφραγίστηκαν ανεξίτηλα από την απαγωγή και την εκτέλεση 11 ισραηλινών αθλητών και προπονητών από παλαιστίνιους κομάντος, της ομάδας «Μαύρος Σεπτέμβρης», η οποία είχε πάρει το όνομά της από τον πραγματικά μαύρο Σεπτέμβρη του 1970, όταν ο Ιορδανός μονάρχης Χουσεϊν είχε δώσει την εντολή που οδήγησε στη σφαγή χιλιάδων Παλαιστινίων και την εκδίωξη της Οργάνωσης για την Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης από τη χώρα. Η άρνηση της κυβέρνησης του Ισραήλ να απελευθερώσει 200 κρατούμενους Παλαιστίνιους και η απόφαση των Γερμανών να δώσουν βίαιο τέλος στην υπόθεση προκάλεσαν λουτρό αίματος καθώς, εκτός από τους Ισραηλινούς, έχασαν τη ζωή τους οι πέντε από τους οκτώ ένοπλους Παλαιστίνιους και ένας αστυνομικός. Όσο για την πρόταση ακύρωσης των Αγώνων που διατυπώνεται αμέσως, βρίσκει απέναντί του και πάλι τον Μπράντεϊτζ, που βάζει βέτο, καθώς εκτιμά ότι η οικονομική ζημιά από τη μη συνέχιση των Αγώνων, καθώς και το πλήγμα στην ΔΟΕ θα ήταν τεράστια. Έτσι, την επομένη, γίνεται στο στάδιο του Μονάχου επιμνημόσυνη δέηση και οι Αγώνες συνεχίζονται - τίποτε δεν είναι, όμως, όπως πριν. Οι αποστολές των αραβικών χωρών και της ΕΣΣΔ απουσιάζουν επιδεικτικά, ενώ Συρία και Αίγυπτος έχουν ήδη αποχωρήσει, καταγγέλλοντας ως υπεύθυνη για το μακελειό τη γερμανική κυβέρνηση. Όχι άδικα, βεβαίως, καθώς τον Φεβρουάριο της ίδιας χρονιάς μια υπόθεση αεροπειρατείας από Παλαιστίνιους είχε λυθεί αναίμακτα με την καταβολή λύτρων - ίσως, επειδή σε εκείνο το Μπόινγκ επέβαινε και ο γιος του αμερικανού γερουσιαστή Τεντ Κένεντυ, Τζότζεφ… Η άνοδος και η πτώση των Εργατικών Ολυμπιάδων Για τον Πιερ ντε Κουμπερτέν, η ιδέα της αναβίωσης των Ολυμπιακών Αγώνων δεν είχε καμία σχέση με τη μαζική λαϊκή άθληση ούτε προοριζόταν να αγκαλιάσει το σύνολο των κοινωνικών στρωμάτων ή εξίσου τους άνδρες και τις γυναίκες. Επρόκειτο, κυρίως, για ένα παγκόσμιο παιχνίδι και τόπο συνεύρεσης των παιδιών της αστικής τάξης, που δεν ήταν βυθισμένα στα εργοστάσια ατέλειωτες ώρες και οι ρυθμοί ζωής τους επέτρεπαν να επιδίδονται στον πρωταθλητισμό. Παράλληλα δε, από τα πρώτα κιόλας χρόνια, οι Ολυμπιάδες έγιναν και η κορυφή μιας πυραμίδας που εξέφραζε μια ιδιαίτερη και εξαιρετικά σημαντική πλευρά του κυρίαρχου ιδεώδους σε μια εποχή έξαρσης του εθνικισμού: Εξυπηρετούσαν τη φυσική προετοιμασία της νέας γενιάς για την υπεράσπιση των πατρίδων και των συμφερόντων των καπιταλιστών. Γρήγορα, όμως, οι εξελίξεις πρόσθεσαν νέα δεδομένα και άλλαξαν τα σχέδια της κοινότητας των αστών και των Αθανάτων. Αφενός, η ορμητική άνοδος των εργατικών κινημάτων και η Οκτωβριανή Επανάσταση και, αφετέρου, το μακέλεμα της αφρόκρεμας της ευρωπαϊκής νεολαίας στο σφαγείο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, που έφερε αναγκαστικά στο προσκήνιο τις γυναίκες, ανατρέποντας αντιδραστικά κοινωνικά πρότυπα αιώνων, έθεσαν υπό αμφισβήτηση το υπάρχον μοντέλο, το περιεχόμενο, αλλά και την οργανωτική δομή των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων. Όσο για το αποτέλεσμα, δεν ήταν άλλο από τη διοργάνωση μιας σειράς Εργατικών και Γυναικείων Ολυμπιάδων στη διάρκεια του Μεσοπολέμου. Η σχέση των εργαζόμενων με τον αθλητισμό δεν ξεκίνησε, φυσικά, με την αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων το 1896. Όπως αναφέρεται σε σχετικό αφιέρωμα του Βήματος, «η κοινή καταγωγή, η γειτονιά, το επάγγελμα συνιστούσαν τα βασικά κριτήρια ίδρυσης και συμμετοχής των εργατών σε αθλητικούς συλλόγους. Καλλιεργώντας ένα κλίμα αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας, οι σύλλογοι αυτοί ανατροφοδοτούσαν τη φυσική και ψυχολογική εγγύτητα μεταξύ των εργατών και λειτουργούσαν ως πεδίο συγκρότησης της εργατικής ταυτότητας». Έτσι, πριν ακόμη από τον πόλεμο, στην Γερμανία η Ένωση των γυμναστών εργατών αριθμούσε περίπου 185.000 μέλη, ενώ η αντίστοιχη ένωση στην Τσεχοσλοβακία, στα εδάφη της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, είχε 30.000 μέλη. Σιγά σιγά, η έντονη πολιτικοποίηση οδήγησε, μετά από πρωτοβουλία των σοσιαλιστικών αθλητικών ομοσπονδιών της Γαλλίας και του Βελγίου, στην ίδρυση το 1913 στη Γάνδη της Σοσιαλιστικής Διεθνούς Ένωσης Φυσικής Αγωγής. Οι εξελίξεις πάγωσαν στη διάρκεια του πολέμου, αλλά αμέσως μετά έγινε προσπάθεια αναβίωσής της, με αποτέλεσμα τη διοργάνωση, το 1921 στην Τσεχοσλοβακία, της πρώτης διεθνούς συνάντησης εργατών - αθλητών, της πρώτης ανεπίσημης εργατικής Ολυμπιάδας. Την ίδια χρονιά, ως αποτέλεσμα της διάσπασης που είχε επέλθει στους κόλπους του εργατικού κινήματος, ιδρύθηκε στη Μόσχα, την πρωτεύουσα της νεαρής ΕΣΣΔ, η Κόκκινη Αθλητική Διεθνής, γεγονός που ουσιαστικά σηματοδότησε τη μόνιμη διάσπαση ανάμεσα στις δύο βασικές συνιστώσες και σε αθλητικό επίπεδο. Πάντως, η πρώτη επίσημη Εργατική Ολυμπιάδα διοργανώθηκε το 1925, ένα χρόνο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού. Εκείνη τη χρονιά, πάνω από 150.000 εργάτες υποδέχθηκαν στη Φρανκφούρτη τους εργάτες - αθλητές από διάφορες χώρες, οι οποίοι παρέλασαν όχι με τις σημαίες των χωρών τους, αλλά με κόκκινες σημαίες και συνοδεία του ύμνου της Διεθνούς. Βεβαίως, είχαν αποκλειστεί οι ενώσεις που ανήκαν στην Κόκκινη Διεθνή οι οποίες, με τη σειρά τους, έδωσαν το 1928 τη δική τους απάντηση στη Μόσχα, όπου διοργανώθηκε η Πρώτη Σπαρτακιάδα. Κοινό χαρακτηριστικό και των δύο «τάσεων» ήταν ο διαφορετικός πολιτισμός που επικράτησε: Η συμμετοχή ήταν ελεύθερη και δεν είχε σχέση με επιδόσεις, ενώ οι εκδηλώσεις περιλάμβαναν επιδείξεις, ποιητικό διαγωνισμό, αγώνες μοτοσικλέτας και αυτοκινήτου, παρελάσεις, παραδοσιακή μουσική και χορό. Η υπόθεση είχε και συνέχεια. Το 1931, ένα χρόνο πριν τους επίσημους Αγώνες του Λος Άντζελες, πάνω από 1.400 αθλητές και 100.000 θεατές πήραν ενεργά μέρος στη δεύτερη Εργατική Ολυμπιάδα, που διοργανώθηκε στη Βιέννη. Στη συνέχεια δε, με βάση και την επικράτηση της γραμμής περί αντιφασιστικού μετώπου στις τάξεις σοσιαλιστών και κομμουνιστών, επήλθε και η προσπάθεια προσέγγισης ανάμεσα στις δύο αθλητικές Διεθνείς. Μάλιστα, η προσπάθεια αυτή επιχειρήθηκε να κορυφωθεί με μία πράξη κορυφαίου συμβολισμού - την πραγματοποίηση, σε συνεργασία με το Λαϊκό Μέτωπο της Ισπανίας, της Λαϊκής Ολυμπιάδας στην Βαρκελώνη, την πόλη δηλαδή την οποία είχε απορρίψει η ΔΟΕ έπ’ ωφελεία της πρωτεύουσας του Χίτλερ, του Βερολίνου. Ο Ισπανικός Εμφύλιος δεν επέτρεψε την υλοποίηση αυτού του σχεδίου, αναγκάζοντας τους διοργανωτές, σοσιαλιστές και κομμουνιστές, να προχωρήσουν στην διοργάνωση της τρίτης Εργατικής Ολυμπιάδας στην Αμβέρσα, το 1937, όπου συμμετείχε ο πρωτοφανής αριθμός των 27.000 εργατών - αθλητών. Αυτό το γεγονός αποτέλεσε, ουσιαστικά, και το κύκνειο άσμα των Εργατικών Ολυμπιάδων καθώς, σταδιακά, μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, το «ανατολικό μπλοκ» ενσωματώθηκε σε όλους τους διεθνείς θεσμούς, συμπεριλαμβανομένης της ΔΟΕ, με αποτέλεσμα να ρίξει το βάρος του στη διασφάλιση της πρωτιάς στους διαδοχικούς Ολυμπιακούς Αγώνες. 02/09/2004 ΜΕΓΑΛΑ ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΕΡΓΑ ΜΙΑΣ ΧΡΗΣΗΣ… Ανοίγει ο δρόμος της πλήρους ιδιωτικοποίησης… Με ρυθμούς…χελώνας πραγματοποιήθηκε πριν λίγες ημέρες η κυκλοφορία στη γέφυρα Ρίου – Αντίρριου. Το ένα ρεύμα ήταν κλειστό μετά από πυρκαγιά που εκδηλώθηκε σε καλώδιο που υποβάσταζε το κατάστρωμα. Προβλήματα παρουσιάζονται στους δρόμους εισόδου και εξόδου της γέφυρας. Δεν έγιναν εργασίες επισκευής κατά την κατασκευή του έργου με αποτέλεσμα η πιο ακριβή γέφυρα της Ελλάδας, να ενώνει τους δύο χειρότερους δρόμους του οδικού δικτύου. Κλειστή η πεζογέφυρα Καλατράβα για πολλές μέρες ώστε να επισκευαστούν φθορές που παρουσιάστηκαν στο δάπεδο. Επισκευές πραγματοποιούνται στους σταθμούς του μετρό γιατί «μπάζουν» νερά από τη στέγη όταν βρέχει με αποτέλεσμα να τοποθετούνται κουβάδες που μαζεύουν τα βροχόνερα. Εκτός λειτουργίας το νοσοκομειακό κέντρο στο ολυμπιακό χωριό, αφού δεν υπάρχει μέριμνα για τη χρήση του. Κακοτεχνίες και λακκούβες στους περισσότερους δρόμους της νεόκοπης Αττικής Οδού. Μισοτελειωμένες ράμπες για τη διέλευση των ατόμων με αναπηρία στα πεζοδρόμια της Αθήνας. Αθλητικές εγκαταστάσεις που ρημάζουν όλη αυτήν την περίοδο όντας σε αχρηστία, εν αναμονή ιδιωτικοποιήσεων. Διαβάσεις και σήμανση που δεν μπήκαν ποτέ παράλληλα από τις γραμμές του τραμ με αποτέλεσμα να μην πραγματοποιείται απρόσκοπτα και με προτεραιότητα η διέλευσή του. Τα δρομολόγια αργοπορούν, οι επιβάτες δεν το προτιμούν και η κυβέρνηση κρίνει ασύμφορη τη λειτουργία του… Αυτή είναι πολύ συνοπτικά η εικόνα που παρουσιάζουν τα «στολίδια» των Ολυμπιακών αγώνων, έξι μόλις μήνες μετά την αποπεράτωσή τους. Ελαττωματικά βγήκαν τα περισσότερα έργα υποδομής παρά το γεγονός ότι το κόστος τους έπιασε…οροφή. Ελλείψεις, κακοτεχνίες, «αστοχίες» και συνεχείς επισκευές είναι οι «παράπλευρες απώλειες» από μια διαδικασία κατασκευής που έγινε βιαστικά, χωρίς μέριμνα και ελέγχους και στην οποία κυριάρχησαν η αρπαχτή και η μίζα. Επέλαση ιδιωτικοποιήσεων αναμένεται στο σύνολο σχεδόν των εγκαταστάσεων με το άλλοθι του μεγάλου κόστους συντήρησης. Τροποποιήσεις των χρήσεων και επεκτάσεις στις εγκαταστάσεις προβλέπουν τα σχέδια της κυβέρνησης όχι για να καλύψουν τις ανάγκες των δικαιούχων-εργαζομένων, αλλά με βάση τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ (ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ) δημοσιεύει ένα αποκαλυπτικό άρθρο της συνεργάτη μας ΝΑΤΑΣΣΑΣ ΚΕΦΑΛΗΝΟΥ για το θέμα αυτό. Αντέχει σε σεισμό 7,4 Ρίχτερ, σε ανέμους ταχύτητας 265 χλμ την ώρα που αντιστοιχούν σε τυφώνα, σε πρόσκρουση με δεξαμενόπλοιο 180.000 τόνων. Βρίσκεται στην πρώτη θέση του κόσμου με κριτήριο το μεγαλύτερο σε μήκος καλωδιακό κατάστρωμα και περιλαμβάνεται στα δέκα σημαντικότερα έργα του κόσμου. Ο λόγος για τη «γέφυρα των ρεκόρ» του Ρίου – Αντίρριου, του πιο πολυδιαφημισμένου έργου της «ισχυρής» Ελλάδας. Κι όμως έξι μόλις μήνες μετά τη λειτουργία της…η βιτρίνα έσπασε. Μια πυρκαγιά που εκδηλώθηκε σε καλώδιο ήταν αρκετή για «να αμαυρώσει την εικόνα του πιο σύνθετου έργου της χώρας μας» και να προκαλέσει αρκετά ερωτηματικά, αφενός για την ασφαλή της λειτουργία και αφετέρου για την ποιότητα κατασκευής των έργων υποδομής. Έτσι, λίγο μετά τις 11 το πρωί της προπερασμένης Παρασκευής έκπληκτοι οδηγοί που επέβαιναν στη γέφυρα είδαν να βγαίνουν καπνοί και φλόγες σε ένα από τα καλώδια που υποβάσταζαν το κατάστρωμα. Αμέσως μόλις έγινε αντιληπτή η φωτιά από τους υπεύθυνους, απαγορεύτηκε η διέλευση των αυτοκινήτων και κλήθηκε η Πυροσβεστική Υπηρεσία. Το κλείσιμο της γέφυρας αποδείχτηκε σωτήριο αφού λίγα λεπτά αργότερα το λιωμένο καλώδιο μήκους 280 μέτρων αποκόπηκε και έπεσε στο οδόστρωμα. Η φωτιά τελικά έσβησε από τη βροχή ύστερα από 20 λεπτά, χωρίς να χρειαστεί η επέμβαση των πυροσβεστών. Ενώ σε ένα ακόμη καλώδιο – το επόμενο από το αποκομμένο – παρουσιάστηκαν ίχνη από τη φωτιά. Μετά το συμβάν επικράτησε γενική σύγχυση με το ΥΠΕΧΩΔΕ να σιωπά, τον αναπληρωτή κυβερνητικό εκπρόσωπο να παραπέμπει για ερωτήσεις στην κατασκευάστρια εταιρεία και την αρμόδια εταιρεία Γέφυρα να παραδέχεται πως «πρόκειται για γεγονός χωρίς προηγούμενο για ένα τέτοιο έργο». Τελικά, η «περίεργη» ανάφλεξη αποδόθηκε, στα «καιρικά φαινόμενα που είναι η αιτία για ότι έγινε». Εκδοχή που την επιβεβαίωσε και η κατασκευάστρια εταιρεία σε ανακοίνωση που εξέδωσε εννιά ώρες μετά, δηλώνοντας ότι «η έναρξη της πυρκαγιάς εκδηλώθηκε μετά από μια ιδιαίτερα ισχυρή καταιγίδα». Πάντως, είναι πραγματικά άξιο απορίας πως τα «ρεκόρ» αλλά και η αντικεραυνική προστασία που υποτίθεται ότι διαθέτει η γέφυρα δεν άντεξαν «υπό το βάρος» μιας όχι ιδιαίτερα έντονης βροχόπτωσης. Άλλωστε, όπως δήλωσαν και οι υπεύθυνοι της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας «η περιοχή δεν βρέθηκε σε επίκεντρο καταιγίδας». Παράλληλα, το γεγονός ότι οι τελευταίοι κεραυνοί έπεσαν στο στενό του Ρίου – Αντίρριου στις πεντέμισι τα ξημερώματα και «είναι αδύνατο να εκδηλώθηκε η φωτιά μετά από τόσες ώρες», ακυρώνει στην πράξη το σενάριο του κεραυνού. Αρκετά ερωτηματικά εγείρει και το δεύτερο ενδεχόμενο που εξετάζεται, της τριβής καλωδίων εξαιτίας των ανέμων. Όμως, πως είναι δυνατόν να συμβεί κάτι ανάλογο σε μια γέφυρα που έχει προδιαγραφές να αντέχει ακόμη και τυφώνα (265 χλμ/ ανά ώρα), όταν οι άνεμοι που έπνεαν την Πέμπτη το πρωί δεν ξεπερνούσαν τα 63 χλμ/ ανά ώρα; Τα ερωτηματικά μάλιστα γίνονται ακόμη πιο επιτακτικά καθώς η γέφυρα έμεινε για λίγες ώρες κλειστή και πριν το συμβάν, με το αιτιολογικό των θυελλωδών ανέμων που όμως δεν ξεπερνούσαν…τα 8 Μποφόρ. Η αποδυνάμωση των σεναρίων που υποδείκνυαν ως υπεύθυνα για την πυρκαγιά τα καιρικά φαινόμενα, φέρνει στο προσκήνιο την περίπτωση κακοτεχνιών, κατασκευαστικών λαθών και χρησιμοποίηση ελαττωματικών ή δεύτερης ποιότητας υλικών. Γεγονός που αμφισβητεί την αρτιότητα, την ασφάλεια και την ποιότητα του τεράστιου αυτού έργου, βάζοντας σε κίνδυνο τις ζωές χιλιάδων οδηγών που χρησιμοποιούν τη γέφυρα καθημερινά (9.000 οδηγοί που το Σαββατοκύριακο φτάνουν τους 13.000). Μάλιστα, όλα αυτά συμβαίνουν σε ένα έργο που κόστισε πανάκριβα στον ελληνικό λαό φτάνοντας τα 750 εκατομμύρια ευρώ. Λεφτά που έβαλαν κυριολεκτικά από την τσέπη τους οι εργαζόμενοι, καθώς το έργο αν και έγινε με «σύμβαση παραχώρησης» καλύφθηκε κατά κύριο λόγο από το Δημόσιο, αφού η γαλλοελληνική κοινοπραξία που το κατασκεύασε συμμετείχε στο κόστος με ποσοστό μόνο 9,5%. Και αφού εισέρρευσε «ζεστό» το δημόσιο χρήμα στα ταμεία της επιχείρησης, τώρα, μετά από έξι μήνες, αποδεικνύεται ότι μάλλον πληρώσαμε τον κούκο αηδόνι… Τεράστιο λοιπόν είναι το φαγοπότι που έστησε η εταιρεία: τα πήρε από το δημόσιο, ξεζούμισε τους εργάτες που δούλεψαν στην κατασκευή της γέφυρας με όρους μαύρης εργασίας, εισπράττει (από τώρα και για 35 χρόνια) χαράτσι 9,7 ευρώ για τα διόδια και από ότι διαφαίνεται έβαλε ψαλίδι και στο κόστος κατασκευής με τη χρησιμοποίηση δευτέρας διαλογής υλικών. Όλα θυσία για το υπερκέρδος της επιχείρησης – τι κι αν μπαίνουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές; - με την κάλυψη μάλιστα, και των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους και του αρμόδιου υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ και των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι οι ρυθμοί εργασίας μετά το Μάιο, όταν ολοκληρωνόταν το πιο δύσκολο τμήμα του έργου – ο πυλώνας προς το Ρίο και η κατασκευή του καταστρώματος (δηλαδή τα τμήματα που παρουσίασαν το πρόβλημα) – αυξήθηκαν κατακόρυφα. Στην πραγματικότητα έγινε αγώνας δρόμου για να παραδοθεί το έργο στο ΥΠΕΧΩΔΕ δύο μέρες πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, τέσσερις μήνες δηλαδή πριν την προβλεπόμενη προθεσμία. Την ίδια τακτική ακολούθησε η κυβέρνηση σχεδόν σε όλα τα ολυμπιακά έργα. Γεγονός που καταδεικνύει ότι η ΝΔ μπροστά στα κομματικά οφέλη που θα απολάμβανε από την κεφαλαιοποίηση των ολυμπιακών έργων, δεν δίστασε να πιέσει στην κατεύθυνση ολοκλήρωσης των έργων εν μια νυκτί, παραβλέποντας το ενδεχόμενο των κακοτεχνιών από την άρπα-κόλλα κατασκευή. Και σαν να μην έφτανε ο πονοκέφαλος της κυβέρνησης από το…μυστή-Ριο, τα νέα για το κλείσιμο της πεζογέφυρας Καλατράβα λόγω κακοτεχνιών ήρθαν να ενισχύσουν μια εικόνα εγκατάλειψης και κατάρρευσης στα ολυμπιακά έργα, που δεν αποτελεί κινδυνολογία. Εκτός λειτουργίας τέθηκε για δέκα μέρες η πεζογέφυρα που έχει τοποθετηθεί από την Αττικό Μετρό για τη διέλευση των επιβατών του μετρό από το σταθμό της Κατεχάκη, επειδή κρίθηκε απαραίτητη η πραγματοποίηση εργασιών συντήρησης του δαπέδου. Στο έργο, που και αυτό μετρά μόλις έξι μήνες «ζωής», καταγράφηκαν σημαντικές φθορές στο ξύλινο δάπεδο, το οποίο προβλέπεται να αντικατασταθεί στο μεγαλύτερο μέρος του. Επίσης, κωμικοτραγική είναι η εικόνα που παρουσιάζουν πολλοί σταθμοί του μετρό τις μέρες της βροχής. Οι σταθμοί Δουκίσης Πλακεντίας, Αγ. Δημήτριος και Δάφνη, που διακρίνονται για την αισθητική τους διαρρύθμιση, έχουν γεμίσει από κουβάδες για να συγκρατούνται τα νερά που μπαίνουν από την οροφή ή από τη γυάλινη πυραμίδα (στην περίπτωση της Πλακεντίας). Ήδη πραγματοποιούνται, στους συγκεκριμένους σταθμούς, εργασίες επισκευής, όπως μας διαβεβαίωσε και ο υπεύθυνος της κατασκευάστριας εταιρείας, ο οποίος μάλιστα μας πληροφόρησε ότι όταν παραδόθηκαν οι σταθμοί (Ιούνιος-Ιούλιος 2004) «υπήρχαν εργασίες που δεν είχαν ολοκληρωθεί, όπως η τοποθέτηση ασανσέρ στο σταθμό της Πλακεντίας» και επομένως πραγματοποιούνται ενόσω είναι σε λειτουργία. Βούλιαξε λοιπόν το τεχνητό όνειρο της «ισχυρής Ελλάδας, που μας πλάσαραν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, στα λασπόνερα της πρώτης βροχούλας. Θάφτηκαν τα φιγουράτα, πολυδάπανα και χωρίς ουσία πολλές φορές, ολυμπιακά έργα και βγήκε στην επιφάνεια η παρακμή που με τόση επιμέλεια προσπάθησαν να κρύψουν. Έξι μήνες χρειάστηκαν για να θαμπώσει η ιλουστρασιόν εικόνα της Ελλάδας των Ολυμπιακών, της χλιδής και των ρεκόρ, και να πάρει τη θέση της το ζοφερό τοπίο της αρπαχτής, των κακοτεχνιών, της εγκατάλειψης και των «σωτήριων», όπως τις παρουσιάζουν, ιδιωτικοποιήσεων. 21/02/2005 ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΒΗΧΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ http://politikokafe neio.com